Μπουχτισμένη από την πιεστική ατμόσφαιρα της επικαιρότητας, πήγα να πάρω βαθιές ανάσες ομορφιάς στο κτήμα όπου ζω τα τελευταία χρόνια!
Δεν χρειάστηκε να ψάξω…
Μια δεύτερη μεγαλύτερη παρέα, λίγο πιο ανεξάρτητη…
Ποιο πέρα μια πιο ραφινάτη…
Μια διαφορετική, πιο άγρια…αλλά δεμένη!
Μια λίγο θυμωμένη…σαν να κάνει “μούτρα” η μια στην άλλη!
Και ο επιβλητικός κορμός ενός νεκρού δένδρου που τσάκισε ο αέρας…
Ανάμεσα στα βάτα, τα θυμάρια, τα βράχια, ένα μικρό πεύκο ξεφύτρωσε…
Πότε άραγε ανθίζουμε;
Ναι, ναι… μαρανθήκαμε νωρίς… Πότε θα ξ’ανανθίσουμε?! Πότε ρε γμτ πάλι, πότε?
Άρα…το ερώτημα παραμένει!
Ευχαριστώ για το μουσικό άνθισμα!
Εδώ δεν θα ξαναμιλήσεις για μαραμένα λουλούδια, ούτε για μαραμένες καρδούλες! Οκ?
Bonne nuit et bisoux!
αυτά τα μαγευτικά μπλε και τα άσπρα μπλε πρέπει να είναι κρόκοι!
και μέσα σε όλον αυτόν τον παραλογισμό των καιρών δεν έχουμε παρά να παρασυρθούμε από το άνθισμα της φύσης. τουλάχιστον θα χαμογελάσουμε. αφ!
μοιάζουν πάρα πολύ με την φωτογραφία στον φάκελο των βλαστών που φύτεψα κατά δεκάδες. όταν εμφανιστεί το άνθος θα βεβαιωθούμε!
πότε ανθίζουμε ε; ίσως σαν μας χαμογελούν και μας προσέχουν και μας ποτίζουν
Λάθος.Βασίλη.χι.χι.χι!!!
Πριν από 15 χρόνια είχα φυτέψει βολβούς από ανεμώνες…
Τώρα φυτρώνουν παντού, άλλες μόνες, άλλες παρεούλες, άλλες είναι ολόαπρες, αλλά βγαίνουν μόνες, άλλες βαθύ μωβ, άλλες δύχρωμες όπως αυτές οι δίχρωμες που είδες.
Βασικά μ’ ενδιαφέρουν τα λουλούδια που “ξεφυτρώνουν” μόνα τους σε παρέες…όπως εμείς και δεν τα κόβω ποτέ!
Ήμουν σίγουρη πως θα “τσίμπαγες” με αυτή την ανάρτηση! αφ.
-!- μια άλλη εκδοχή.
Αλήθεια ανθίζουμε ποτέ;Ίσως σε στιγμές προσωπικής ευτυχίας και εσωτερικής ηρεμίας.ΌΛταν τα πάμε καλά με το περίγυρό μας φιλικό και οικογενειακό.Όταν μας εκτιμάνε και μας σέβονται.Όταν μας λένε μπράβο΄΄Οταν δεχόμαστε μιά ζεστή αγκαλιά!
Με ένα απλό χαμόγελο!
Πολλύ ωραίες εικόνες Στεφανία μου.
!!ΑΦ!! και Κ.Ε. & Κ.Ξ.!!!
Το ερώτημα παραμένει!
Καλό σου βράδυ ΑΦΓ!
αν ο σπόρος βρει πρόσφορο έδαφος ανθίζει και μοσχοβολάει… όταν κάποιος μας μυρίσει και μεθύσει από τ΄αρώματα…κι εμείς κοιτάμε έκπληκτοι …πιθανόν να έχουμε ανθίσει…
NDimitri,
Εμείς φροντίζουμε το έδαφος, βάζοντας “τάξη” στη ζωή μας, στην συνέχεια ξεχορταριάζουμε, ποτίζουμε και περιμένουμε τον σπόρο να βλαστήσει και σε καμιά περίπτωση δεν σκάβουμε κάθε λίγο για να δούμε σε τι φάση είναι ο σπόρος!
Τι ωραίο να μεθάς τον άλλον με το άρωμα σου…
Καλή βδομάδα, καλό μήνα να έχει… ο σπόρος σου!
αχ! μάγισσά μου…ανοιχτό βιβλίο με διαβάζεις πια…
Καλό μήνα ,καλή εβδομάδα και πολλά φιλιά!!!
…άνοιξη μπαίνει…
Καλησπέρες και απ μένα σε όλη την παρεούλα με χαμογελάκια!
Πότε ανθίζουμε?
Ίσως η απάντηση να είναι διαφορετική για τον καθένα,αλλά για μένα ανθίζουμε όταν υπάρξει ένας ιδιαίτερος συνδυασμός αγάπης αλλά καθαρής χωρίς να πνίξεις τον άλλο να του αφήνεις επιλογές και περιθώρια και να τον συγχωρείς όταν κάνει κάποιο λάθος να του συμπεριφέρεσαι σαν μεγάλο αλλά πάντα με τις παιδικές αφέλειες και παιχνίδια αφού όλοι κρύβουμε ένα παιδί μέσα μας ανεξαρτήτως ηλικίας,δυσκολιών και λαθών πουν έχει επιλέξει το ίδιο το άτομο ώστε να καταλάβει και να συνειδητοποιήσει πως μπορεί να ανθήσει αλλά και πώς είναι όταν κάνεις λάθος και τέλος απαραίτητο συστατικό νομίζω είναι και το να του δίνεις στοιχεία για την ζωή να τον βοηθάς να μαθαίνει χωρίς να του κάνεις μάθημα και να του επιβάλεις πράγματα..όπως νομίζω έκανε κάποιος κάποτε σε μένα με απλά πράγματα όπως τα παραμύθια ή ιστορίες και κάτι που νομίζω συνεχίζεται μέρα με την μέρα και εδώ στα μπλόκ αυτό αλλά και όλων μας!
Καλό βραδάκι σε όλους!
Ή θα ανθίσεις κάποια στιγμή της ζωής σου ή δεν θα ανθίσεις και με τα χρόνια θα κατσιάσεις, θα γίνεις ξινός!
Αλλά είναι προσωπική υπόθεση του καθενός…όσοι κτίζουν τοίχους αυτοπροστασίας δύσκολα θα ανθίσουν. Είμαστε δάσκαλοι και μαθητές του εαυτού μας, δεν μπορείς να ανθίσεις για τον άλλο, όσο και αν τον αγαπάς, όσο και αν τον καταλαβαίνεις, μόνοι πορευόμαστε καλό μου αστεράκι…με ευκαμψία και ανοιχτή καρδιά!
ΑΦιλάκι μικρό μας αστεράκι!
Τσούπ να μαι πάλι και γω!
Συμφωνώ ΚΜΝΒ οτι δεν μπορείς να ανθήσεις για τον άλλο με τα παραπάνω που έγραψα εννοούσα οτι είναι κάποια πράγματα που συμβάλλουν ώστε να παρακινήσουν ή να βοηθήσουν κάποιον να ανθήσει.Χωρίς προσπάθεια και με το ζόρι δεν μπορεί να γίνει τίποτα.
ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ τρισεκατομμύρια εκατομμύρια απ μένα!
Ανθίζουμε κάθε πρωί, όταν ρίχνουμε το κρύο νερό στο πρόσωπό μας και το βλέπουμε στον καθρέφτη, χωρίς να το λυπόμαστε!!!
ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ!!!!
ΝΒάλια-xartaetoi, Νεράιδα Βάλια…έτσι ακριβώς το αισθάνομαι και εγώ το άνθισμα, το προσωπικό άνθισμα του καθενός, να μπορείς να κοιτάζεσαι στον καθρέπτη σου, στον καθρέπτη των σχέσεων σου, χωρίς “αυτολύπηση” αλλά με αγάπη!!!
ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ!
Όταν αγαπάμε.
Όταν δίνουμε.
Όταν χαμογελάμε.
Όταν δημιουργούμε.
Όταν προσέχουμε τον άλλον.
Όταν ο έρωτας φωλιάζει στην καρδιά.
Τότε ανθίζουμε κάθε μέρα.
Φιλιά θαλασσένια.
Thalassenia μας,
‘όταν έγραφα αυτό το ποστ, σε σκεφτόμουν, είχες γράψει σε κάποιο σχόλιο σου, πως οι ειδήσεις σε θλίβουν και πως ο κήπος σου είχε περισσότερα να σου μάθει, έτσι ακριβώς είναι!
Αισθάνομαι πως δεν χρειάζεται να έχουμε ένα κήπο ή ένα κτήμα, για να συνδεθούμε χωρίς ρομαντισμούς και προπαντός χωρίς συναισθηματισμούς με την φύση μέσα και έξω από μας…όταν απλά αγαπάμε!
ΑΦιλιά βουνίσια.
καλημέρα και καλό μήνα γλυκιά μου Αιναφετς..
Οι εκόνες δεν μου ανοίγουν.. έχω πρόβλημα με το ιντερνετ τελευταία.. θα επανέλθω μήπως και καταφέρω να τις δω..
στο τέλος ρωτάς πότε ανθίζουμε.. το μικρό πεύκο κάνει αυτή την ερώτηση ή Εσύ?? Αν ρωτάει το μικρό πεύκο.. θα του απαντήσω ” τώρα!! που μπήκε η Ανοιξη,, κάνε λίγο υπομονή”
Αν ρωτάς εσύ θα σου πω πάλι “Την Ανοιξη ανθίζουμε.. μόνο που Η Ανοιξη είναι υποκειμενική για μας τους ανθρώπους. Κατ εμέ ανθίζει κάποιος όταν τον ποτίσουν με αγάπη”
ΑΦΦΦΦΦ
Μ’ αρέσει, σταγονίτσα μας, να βάζω ερωτήματα!
Τι νομίζεις πως ξέρω πότε ανθίζουμε! χα χα χα…
Το πευκάκι δεν ρωτά…υπάρχει!
Ναι…αλλά τι γίνεται αν ο άλλος ή οι άλλοι σε ποτίζουν με αγάπη και εσύ είσαι “τσιμεντομένος” ή κλειστός;
Να ένα άλλο ερώτημα;
ΑΦιλάκι!
καλό μήναααααααααα!
Καλό μήνα Φεγγαρένια…καλή δουλειά ΦΕΜ μας, μέσα στο θέμα…όπως μας λέγανε στο σχολείο!
“‘Οτι στη γη είναι βαθιά κρυμμένο πάλι στο φως θα βαπτιστεί…”
Τώρα αν το χώμα είναι ακατάλληλο πώς “αυτό” θα βγει στο φως;
Πώς θα ανθίσει;
παπαρούνες!!!(ναι ξέρω, είναι ανεμώνες αλλά εμείς έτσι τα λέγαμε ΟΛΑ αυτά τα λουλούδια)…τι μου θύμισες? στο χωριό που μεγάλωσα φύτρωναν τόσες πολλές με τόσα πολλά χρώματα, ρόζ, φούξια, μωβ, μπλέ…πανέμορφο τοπίο! και έβγαινα πάντα περίπατο με τη γιαγιά μου για να τις θαυμάσουμε. Από τότε τους έχω μεγάλη αδυναμία…τυχερή που είσαι που έχεις αυτή τη δυνατότητα να απολαμβάνεις τέτοια ομορφιά!!!
μπράβο μάγισσα μου!
Και τυχεροί είναι Mika-ξωτικούλι και αυτοί που αισθάνονται την ομορφιά και ας μην έχουν κήπο…εξάλλου μέσα μας ανθίζουμε!!!
ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ!
ετσι είναι…και για να σου απαντήσω στο ερώτημα σου, ανθίζουμε όταν αισθανθούμε την ευλογία του να αγαπάς και να αγαπιέσαι αληθινά!
Καλή άνοιξη μαγισσούλα
Μακάρι να ανθίσουμε σιγά σιγά κι εμείς, μαζί με τα λουλούδια, όπως τα λουλούδια, σαν τα λουλούδια..
ΑΑ (αληθινή αγκαλιά)
Καλή άνοιξη και σε σένα φτερούλι!
))…!!!
‘Οταν είμαστε νέοι…και διαθέτουμε χιούμορ και αυτοσαρκασμό και η καρδιά μας είναι ανοιχτή…Τι μας εμποδίζει να ανθίσουμε μαζί με τα λουλούδια, όπως τα λουλούδια;
ΑΑ και ΑΦ και ΟΦ…ολάνθιστα φιλιά
H μία και μοναδική ικανή συνθήκη για να μου συμβεί, είναι να νιώθω πως με αγαπούν.
Όρκος τιμής:
Τίποτα άλλο.
Απαπαπαπαπα…Fractal, ναι σε αγαπάμε, αλλά δεν μου φτάνει… θέλω και εσύ να ΜΕ αγαπάς!
Όρκος τιμής:)))
Α, και κάτι άλλο…πότε επιτέλους φεύγεις;
ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ
Η Θαλασσένια, τι καλα που μιλάει πριν απο μένα κι εγώ το μόνο που θελω να πω είναι συμφωνώ μαζί της. Α, ρε θαλασσενια, ούτε στο μυαλό μου να ήσουνα!
Εκείνη η φωτογραφία με τις μουτρωμένες ανεμώνες…με τη λεζαντα ακόμα γελάω,
να σαι καλά Αιναφετς!
Καλη-μέρα, καλημέρα μας…πλάκα δεν θα είχε να μουτρώναν και οι ανεμώνες…δεν ξέρουμε, λες να ζηλεύουν, να ανταγωνίζονται, να διεκδικούν, να μηχανογραφούν;
Α…μπα, σε τέτοιο έδαφος αποκλείεται να φύτρωναν!
ΥΓ: δεν κατάφερα να συνδεθώ μαζί σου, στην εκπομπή σου, θα δοκιμάσω αύριο το πρωί!
Να έχεις μια όμορφη εβδομάδα και καλό μήνα!
Καλό Μήνα σε όλη την πάρε-ούλα!
Και επεδή οι εικόνες σου έχουν χρώματα και είμαι σίγουρος ότι και τα αρώματα θα είναι μεθυστικά πιάσε εσύ και η πάρε-ούλα ένα τραγούδι του αγαπημένου Ν.Ξ.
Αγαπημένο τραγούδι ΑΦΓ, ευχαριστούμε…
Καλησπέρα καλή εβδομάδα και καλό Μήνα σε όλους με κέφι και χαρά!
Ισως και έτσι να ανθίζουμε τελικά
Ναι μεν αλλά:
Ναι μεν μπορείς να κοιτάζεις αλλά να μη βλέπεις…
Να αγγίζεις αλλά να μην αισθάνεσαι…
Να γεύεσαι χωρίς να καταλαβαίνεις…
Να ακούς χωρίς να ακροάζεσαι…
“Λεπτές” διαφορές!
Πολύ όμορφο video *μας, ευχαριστούμε!
Να έχεις ένα γαλήνιο απογευματάκι και ΑΦ!
Υποθέτω οτι με όλα αυτά αναφερόμαστε στα υγιή και σωστά πράγματα-αισθήσεις-συναισθήματα.
Αν κοιτάζεις και δεν βλέπεις τι νόημα έχει?
Αν αγγίζεις αλλά δεν αισθάνεσαι τι?
Αν …..
Πάντα οι λεπτομέρειες δεν λεν κάνουν την διαφορά?
Εγώ σας ευχαριστώ!
Όσο για το γαλήνιο απόγευμα είμαι σε αναζήτηση ακόμα! χιχιχιχ!
ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ και μια τούμπα!
*μας…τα γράφω αυτά, γιατί πολλοί νομίζουν ότι, βλέπουν, ακούν, μυρίζουν, αισθάνονται… νομίζω πως οι αισθήσεις μας έχουν και πιο βαθιές και λεπτές “λειτουργίες”!
Δεν είμαι παλαβή αλλά μερικές φορές μ αρέσει να βλέπω ότι δεν υπάρχει….να ακούω ότι υπάρχει και δεν το βλέπω…και να νιώθω κάτι που αισθάνομαι..να αγγίζω τον αέρα…να γεύομαι το κάτι διαφορετικό..
χιχιχι! μ αρέσει να σας τρελαίνωμπερδεύω χιχιχι
*μας…και αν σου πω, πως τώρα είσαι μέσα! χι χι χι
))…!!!
Χαχαχαχααχα! Τρελό είμαι ότι θέλω λέω
χαχαχαχα! Αυτό είναι κάτι σαν την 6η αίσθηση ή απλά αφουγκράζεσαι τα πάντα ίσως χιχι! αυτά 
Καληνύχτες και καλό ξημέρωμα να έχουμε!
ΑΦΦΦΦΦΦ πολλά σε όλους!
..πω πω και εδώ ανεμώνες? Χόρτασε το μάτι αυτές τις μέρες αλλά ζήλεψα και λέω να φυτέψω. Είναι το λουλούδι μου.. ακόμη και το τριαντάφυλλο που λατρεύω έρχεται δεύτερο..
Στο πότε ανθίζουμε θα συμφωνήσω με το fractal.. όταν μας αγαπούν! Ναι, είναι αρκετό:)
Καλό μήνα, καλή βδομάδα και πολλά πολλά ΑΦ!
Margo, όταν ζωγραφίζουμε, παίζουμε μουσική ή ακούμε καλή μουσική, όταν δεν χανόμαστε στο συναίσθημα, όταν δεν φοβόμαστε να κοιτάξουμε μέσα μας, όταν ακούμε τον άλλον όπως ακούμε το κύμα να σπάει στα βράχια, όταν συνομιλούμε με φίλους που αγαπάμε, όταν ανοίγουμε την καρδιά μας….άραγε τότε ανθίζουμε;
Το ερώτημα παραμένει!
Αφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφιλάκι και καλό μήνα!
χμμ τότε καλά να πάθω που ανθάκια δεν πρόκειται να δω!!! επιλογή δική μου θα είναι.. είναι αυτό που λένε.. ” εσύ κάνε το καλό και ας πέσει στο γιαλό”
σταγονίτσα, και το άλλο το Κρισναμούρτικο:
“Σπείρε καλοσύνη και θα θερίσεις Αγάπη”!
Οτι αγαπάς ,αγαπά και η σύντροφός μου,αυτά τα μικρά λουλουδάκια .
Την Παρασκευή περάσαμε από τον Υμηττό και μάζεψε κάτι σαν μωβ μικρές μαργαρίτες,ήταν η μοναδική αποικία σε μια έκταση που βλέπαμε μπροστά μας.
Η ζωή όμως είναι απρόβλεπτη……
Φίλε μας Μιχάλη-κένταυρε, αστέρι…αυτό και αν είναι προσφώνηση!
))…!
Ήξερα πως αυτά τα λουλούδια θα σου άρεσαν και χαίρομαι που έχω κοινή αγάπη με την Φιλόλογο του σπιτιού σου
Υπάρχει μια διαφορά όμως, τα τελευταία χρόνια, δεν κόβω τα λουλούδια που φυτρώνουν “απρόβλεπτα”, είναι κάτι σαν σεβασμός στην φύση…ναι Μιχάλη η Ζωή είναι όπως είναι, εμείς είμαστε οι απρόβλεπτοι!
Σαν δούμε ή σαν μας κοιτάξει ο Ήλιος, -το Φώς-, είναι αναπόφευκτο να ανθίσουμε..
καλώς σας βρήκα και καλό μήνα, ανθισμένο
Καλώς ήρθες Ευρύνοε,
))
Καταρχάς έχω επισκεφτεί τον “κήπο” σου πολλές φορές, δεν άφηνα σχόλιο, γιατί αυτό θα έμοιαζε πιο πολύ με γράμμα!
Βλέπεις ζω τα τελευταία 17 χρόνια σ’ ένα κτήμα εντελώς απομονωμένο, σ’ ένα ξύλινο σπίτι που η ίδια σχεδίασα… ένα πείραμα ως σκηνογράφος (!) και ποτέ δεν έριξα ούτε μέσα, ούτε έξω από το σπίτι τίποτα τα χημικό, δεν ξεριζώνω, δεν κόβω λουλούδια, απλά απολαμβάνω ότι μας προσφέρει η φύση.
Είμαι λάτρης του Ήλιου, τον ρουφάω και στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής μου…με έχει θεραπεύσει!
Τώρα για το Φως…ξέρω για πιο Φως μιλάς, αυτό με κεφαλαίο Φ. Πόσοι από μας έχουν άραγε “συνδεθεί”;
Χα χα χα…ένα δείγμα το τι θα σου έγραφα σπίτι σου…η συνέχεια εκεί!!!
Να έχεις ένα καλό μήνα, ανθισμένο
Ανθίζουμε όταν νιώθουμε ότι η ζωή είναι όμορφη , ότι είναι δώρο , ότι αξίζει να νιώσεις ευγνωμοσύνη !!!
Ανθίζουμε όταν περνάμε από το blog της μαγισσούλας και βρίσκουμε κήπους ανθισμένους και όμορφες ψυχές να κάνουν συντροφιά !!!
Καλό βράδυ Στεφανία μου …. παρόλο που ρωτάς αντιλαμβάνομαι ότι ξέρεις τις απαντήσεις
)
Πότε Ανθίζουμε Ηλία;
Μήπως όταν μας επισκέπτονται αγαπημένοι φίλοι;
μήπως όταν αισθανόμαστε ότι μπορούμε να επι-κοινωνίσουμε;
μήπως όταν μπορούμε να δώσουμε καλοσύνη;
μήπως όταν η καρδιά μας είναι ανοιχτή;
μήπως όταν μπορούμε να είμαστε Αληθινοί;
Αν ήξερα…δεν θα ρώταγα!
Καλή σου μέρα!
Αν διαβάσεις το σχόλιο βράδυ…να έχεις μια όμορφη “νυχτιά”!
χαχα με άρεσε αυτό το.. κάτσε να πάω πιο πάνω να ξαναδω πώς το είπες.. αα το “κρισναμούρτικο”..
το κακό είναι ότι προτου ακόμα σπείρουμε το οτιδήποτε, αγωνιούμε γιαυτό που θα θερίσουμε.. αν ήταν ακόμα να θερίζουμε χωρίς να μπαίνουμε καθόλου στον κόπο της σποράς, ώωω τι ευτυχία!!!¨
καλό βράδυ μαγισσούλα:)
Σταγονίτσα μας…τσ τσ τσ, τι θέλεις να πεις, πως αγωνιάς για, Το- Τι- Θα- Αν…πριν ακόμα σπείρεις;
Αν υπάρχει μια περίπτωση ν’ ανθίσουμε, είναι στο ΤΩΡΑ, εξάλλου εσύ το γράφεις πιο πάνω!
Κάθε στιγμή φροντίζουμε το έδαφος, για την σπορά!
Και αυτό δεν είναι μόνο Κρισναμούρτικο είναι γεγονός!
ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ!
Και τότε ανθίζουμε, όμως όχι πάντα. Ζωγραφίζουμε και ανθίζουμε.. παίζουμε ή γράφουμε μουσική και ανθίζουμε, ακούμε το κύμα, βλέπουμε ένα υπέροχο λουλούδι,συνομιλούμε με ένα καλό φίλο και ταυτιζόμαστε απόλυτα μαζί του… όμως μπορεί την επόμενη στιγμή κάνοντας το ίδιο να βυθιζόμαστε παλεύοντας με τον ίδιο μας τον εαυτό. Όταν παίρνουμε όμως Αληθινή Αγάπη (ΑΑ) ο δρόμος προς την ευτυχία και την ολοκλήρωση γίνεται μονόδρομος..
.. και όταν ανοίγουμε την καρδιά μας είναι όμορφα πολύ, υπάρχει όμως η πιθανότητα να το κάνουμε σε λάθος άνθρωπο και τότε…
Καλό ξημέρωμα
ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ:)
Margo…ειλικρινά δεν νομίζω, πως πότε ανθίζουμε και πότε δεν ανθίζουμε, πιστεύω πως ανθίζουμε αν κάνουμε αυτό που Αληθινά αγαπάμε και όχι ότι οι άλλοι μας επιβάλουν… ναι θυμάμαι την συνομιλία μας για τα πρέπει…ε, τότε δεν υπάρχει περίπτωση να ανθίσουμε…
Το ψάχνω, γι’ αυτό ρωτώ!
ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ!
ανθίζουμε κάθε που χαμογελάμε
κάθε που απλώνουμε πλούσια ένα χάδι
κάθε που έχουμε μια αγκαλιά διαθέσιμα ανοιχτή
καλημέρα σου
Αχ, Nelly μου, αναρωτιέμαι βραδιάτικα…μήπως για να μπορούμε να χαμογελάσουμε, να απλώσουμε πλούσια ένα χάδι ή να έχουμε μια αγκαλιά ανοιχτή, πρέπει να έχουμε ανθίσει, δλδ έχουμε ανθίσει γι’ αυτό και μπορούμε να δώσουμε και ας μη πάρουμε τίποτα πίσω…τι λες;
Νομίζω πως αυτοί που έχουν ανθίσει…απλά δεν το ξέρουν!
Καλή νύχτα με ΑΦ!
Οι μυρωδιες της αναρτησης εφτασαν μεχρι εδώ…Μπαξες πραγματικός!!!
Merlin…χαίρομαι που διαθέτεις, τέτοια μύτη
))
Αλλά είναι μόνο για τα μάτια…γιατί δεν κόβω, άρα δεν δίνω!
Γιατί βιάζεσαι να φύγω? κλάψ….κλάψ…
Και αν δεν σας αγαπούσα πρώτα εγώ, καρφί δεν θα μου καίγονταν αν με αγαπούσατε εσείς, ή όχι..
Εν τάξει?
Και συμφωνώ με την τελευταία παράγραφο της Margo..
Tότε; μια πύρινη βροχή μπορεί να καταστρέψει ακόμα και τις καταβολάδες..Και να μην πετάξουν ποτέ νέους βλαστους..
Fractalaki…magic, ρωτώ πότε θα φύγεις για να προετοιμαστώ…ψυχοσωματικά!
))
Όσο για την πύρινη βροχή…θα έχουμε φύγει εμείς, πριν οι καταβολάδες πετάξουν νέους βλαστούς! Άκου καταβολάδες!!!
ΦΠΑ…λόγω επικαιρότητας
Μαγισσούλα μου,
αυτό που ήθελα να πω ήταν το τι συνήθως συμβαίνει.. χρησιμοποιησα πρώτο πληθυντικό γιατί άσχετα με το πως πράττω και σκέφτομαι εγώ πάντα θεωρώ πως για ό,τι κακό ή καλό συμβαίνει στον κόσμο ένα κομματάκι ευθύνης το έχουμε όλοι μας..
ΑΦΦΦΦ
σταγόνα μας…μαζί σου, είμαστε όλοι υπεύθυνοι για την γενική κατάσταση, όπως και για την προσωπική μας κατάσταση…
))
Καλό σου βραδάκι νεραιδούλα μας
εγώ μαγισούλι μου ανθίζω όποτε μου κατέβει !!!!!!
έτσι γιατί ένα λουλούδι πήγε και φύτρωσε μέσ’το τσιμέντο της βεράντας μου ,γιατί τα σύννεφα έχουν ωραία σχέδια ,γιατί το φώς τρυπώνει κάποια στιγμή σαν πονηρό ξωτικό μέσ’το σαλόνι μ’έναν τρόπο που μπερδεύεις την ανατολή με την δύση,γιατί ένα πουλάκι αλλοιότικο έκατσε στην γλάστρα μου και τραγούδαγε,γιατί η κόρη μου με φώναξε να δώ το φεγγάρι ……(άμα θές συνεχίζω…..)
αλλά το καλλίτερό μου… λίπασμα είναι….οι ΑΝΘΡΩΠΟΙ μαγισούλα μου γι αυτό και έχω γράψει συχνά πως εδώ μέσα ΑΝΘΙΣΑ !!!!!
ΚΑΛΗ ΑΝΟΙΞΗΗΗΗΗΗΗΗ !!!!!! (λιπασματάκιιιιι χαχαχα)
Και ζουμερά φιλιάααααααααααααα με σιρόπι ροδιού !!!!!
Margo καλά τα λες, αλλά σκέψου και την πιθανότητα να πέσουμε σε σωστά χέρια που θα μας κάνουν να ανθίσουμε πραγματικά. Όλα πιθανότητες κι επιλογές είναι στη ζωή. Αν δε θέλουμε να ρισκάρουμε φοβούμενοι την πύρινη βροχή που λέει κι η fractal, θα πεθάνουμε παραμένοντας σπόρια βαθιά χωμένα στη γη…
Mon cher Jean…
Μπα…μπα…μπα!!! Αρχίζει το λουλουδάκι να…σκάει μύτη;
Κνούδια…!
Α και να μην ξεχάσω το σημαντικότερο
και τρελλένομαι να βλέπω να ανθίζουν αυτά που έσπειρα !!!!!!!
(λές η πεόμενη ανάρτηση να είναι ΤΙ ΣΠΕΡΝΟΥΜΕ ;;;;;;;;;;;
Ξαναγλυοζουμερόφιλια (με λίγο σιρόπι σοκολάταααααααααχ)
Ναι, Ξωτικό…έλα ντε…ΤΙ ΣΠΕΡΝΟΥΜΕ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
Ολάνθιστα φιλάκια!
΄Οταν ανθίζει η ψυχή
δεν τρέμει τους χειμώνες
κι ολοχρονίς ανθίζουνε
γιούλια και ανεμώνες
Πανέμορφες!!!!
Στη Γλαρούπολη έχω και κόκκινες
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Glarenia…Ε ναι και ποιηματάκια…μέσα στο θέμα…και παίρνεις 20′
))
Ευχαριστούμε και καλό σου βραδάκι
Eγω κάθε εβδομάδα σχεδόν έχω στην εδρα μου ενα ανθισμενο κλωνάρι αμυγδαλιάς απο τα μικρά μου. Ακόμα οι φακές μας (αυτές που είχαν και νερό και χώμα και ήλιο) εγιναν μεγάλεςςςςςςςς….
Να εχεις ενα ομορφο βραδυ
Αnna, συναδέλφισσα…μαγισσούλα καλώς μας ήρθες!
))
Εδώ ρωτάμε πως στο καλό θα καταφέρουμε να ανθίσουμε…με όλα αυτά που μας συμβαίνουν!
Είδες πόση χαρά εισπράττουμε, όταν είμαστε “συνδεδεμένοι” με την φύση. Τυχερά παιδάκια…τα βοηθάς να ανθίσουν!
Να κοιμάσαι όμως…χι χι χι
Θ’ανθίζαμε πραγματικά, ΑΝ :
Άιναφετς, άκουσέ το μέχρι το τέλος..
!!! χα χα χα…merci
))
όντος ΑΝ δεν το είχα ακούσει μέχρι το τέλος…
Bisoux Poivrenoir!
Αχ βαχ, κάθε μέρα εδώ τριγυρίζω και τώρα αξιώνομαι να γράψω ΚμουΜαγισσούλα!!
Οι ανεμώνες οι καυμενούλες πολύ φοβάμαι μην παγώσουν γιατί ο καιρός θα ξαναχαλάσει….και είναι τόσο ομορφούλες και τσαχπίνες!!!
Ελπίζω να είσαστε καλά ολοι σας, σας διαβάζω σιωπηλά τις περισσότερες φορές. Τώρα που ανοίγει ο καιρός είμαστε και περισσότερο έξω (έχουμε κι εμείς μεγάλη αυλή και ένα χωράφι παραδίπλα που κάνουμε εξερευνήσεις) ή πάμε στην παιδική χαρά.
Επίσης όλα τα έχει η μαριορή ο φερετζές της λείπει, εκτός απο το blog, έχω δημιουργήσει και μια σελίδα στο facebook μαζί με μια φίλη μου blogger την μαμάΛυδία (εξαιρετικό blog, του συναφιού κι αυτή χεχε), το positive parenting. Εχουμε πολλά νέα απο τον ελληνικό και ξένο τύπο που αφορούν τους γονείς, θέματα υγείας, σχέσεων κλπ κλπ, θέλει πολύ ψάξιμο κάθε μέρα δηλαδή…
http://www.facebook.com/pages/Positive-Parenting/296507044193
ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ και να είσαστε πάντα καλά όλοι σας!!!!
Μπράβο στις Νεραιδούλες…αλλά τα θέλει και ο κ..(μπιπ) σας!
))
Οι ανεμώνες ΜΟΥ…είναι ανθεκτικότατες, μερικές είχαν βγει και στα προηγούμενα χιόνια…
ΑΦΟ…Αληθινά, Φιλιά, Ολάνθιστα και στα λουλουδάκια σου!
Τι πανεμορφες εικονες…Η φυση ειναι τοσο ομορφη, ολες τις εποχες…Ειναι αστειο που δινουμε χαρακτηρισμους στην φυση αναλογα με την ψυχολογικη μας κατασταση:μουντη το χειμωνα,νεκρη, την ανοιξη ομορφη και πρασινη κλπ κλπ. Αλλα η φυση δεν δεχεται χαρακτηρισμους, ειναι παντα ομορφη και εχει μεγαλειο που ξεπερνα κατα πολυ τους πινακες των πιο φημισμενων ζωγραφων.
Καθομουν προσφατα και σκεφτομουν, το παρολο τις μεγαλυτερες προσπαθειες των καλυτερων καλλιτεχνων ποτε δεν θα φτασουμε ουτε στο ελαχιστο την ομορφια της φυσης οπως ακριβως ειναι, δηλαδη της πραγματικοτητας. Και αυτο με οδηγησε στην σκεψη οτι η πραγματικοτητα ποτε δεν μπορει να αποδωθει με οποιοδηποτε διανοητικο η καλλιτεχνικο τροπο ακριβως οπως ειναι. Στο πληρες μεγαλειο της. Παντα αναρωτιομουν γτ οι ανθρωποι περνανε ωρες ολοκληρες μπροστα σε εναν πινακα, να συζητανε, να τον αναλυουν, να προσπαθουν να καταλαβουν τι ηθελε να δειξει ο καλλιτεχνης. Και παρολα αυτα εχουν να επισκεφτουν χρονια την εξοχη, ενω πολυ ευχαριστως θα καθονταν να συζητανε για ωρες ολοκληρες το ποσο ομορφος ειναι ο πινακας που δειχνει ενα κομματι της εξοχης. Ποτε ανθιζουμε? Αν μπορουσαμε, μακαρι να ανθιζαμε καθε μερα, με καθε ανατολη του ηλιου και να μαρανομασταν με την δυση του…
Φιλια πολλα!!!
Αλ-χημιστή…εξηγείς πολύ απλά, τον λόγο που τώρα και αρκετά χρόνια δεν ζωγραφίζω πια!
Πέρσι ζωγράφισα 26 επεισόδια για τους “Παραμυθάδες” που θα δείξει προσεχώς η ERT, αυτό το έκανα ευχάριστα γιατί βασικά ήταν εικονογράφηση παραμυθιών για μικρά παιδιά!
Τελικά ανθίζουμε όταν στη Ζωή κάνουμε αυτό που αγαπάμε, δεν εννοώ αυτό που γουστάρουμε(!) Ο άνθρωπος όταν ανθίσει…δεν μαραίνεται, βλέπεις μπερδεύουμε το άνθισμα με την διάθεση και με τα συναισθήματα…μεγάλη διαφορά, θα δεις Ο J.Κ στο Βιβλίο που μετέφασες και απευθύνεται σε παιδιά, μιλάει απλά για το άνθισμα.
Να έχεις μια ολάνθιστη βραδιά!!!
Στεφανία μου τι μου κάνεις;Το πόσο “προσεχώς” θα δείξει τα επεισόδια η ΕΡΤ δεν θα το σχολιάσω γιατί θα γελάσει και ο κάθε πικραμένος!
Τουλάχιστον η 27 Μαρτίου πέφτει καλή ημέρα για γενέθλια!
Το Σ.Κ. θα πάω Χαλκίδα,πάτρια εδάφη,οπότε αν δεν τα ξαναπούμε από Δευτέρα(μάλλον).
!!ΑΦ!! σε όλους και !!ΦΑΣΜΑ!!
Καλημερα μαγισσουλα μας και καλη ανοιξη να εχεις!!
Ευχαριστώ μικρή μας Ειρήνη, σου εύχομαι με όλη μου την καρδιά η άνοιξη να σε βρει όλο χαρά…εσωτερική!!!
ΑΦΟ, Αληθινά Φιλιά, Ολάνθιστα