Μετεω-ρολογία…

What about your insight meteo, tooday?

Πώς είναι η εσωτερική σας, μετεωρολογία σήμερα;

*******

«Life is a series of natural and spontaneous changes
Don’t resist them- that only creates sorrow.
Let reality be reality.
Let things flow forward in any way they like


Lao Tzu

«Η ζωή είναι μια σειρά από φυσικές και αυθόρμητες αλλαγές.
Μην αντιστέκεστε σ’ αυτές- αυτό δημιουργεί μόνο θλίψη.
Αφήστε την πραγματικότητα να είναι πραγματικότητα.
Αφήστε τα πράγματα να κυλάνε με όποιο τρόπο τους αρέσει.»

Λάο Τσου

Η εσωτερική μετεωρολογία

Πώς αισθάνεστε σήμερα;

Απ’ την πλευρά μου, υπήρξαν όμορφα ανοίγματα.
Ο ουρανός μου, είναι λιγότερο συννεφιασμένος από χθες.

Κάτι που μπορεί να ερμηνευτεί σαν ένα γαλήνιο συναίσθημα.

Αισθάνομαι ήρεμη σήμερα…

Τι άλλαξε;

Σίγουρα γιατί επέτρεψα στον εαυτό μου,
να κάνει πραγματικά μες την μέρα αυτό που ήθελε.

Αποφάσισα να σταματήσω να καθοδηγούμαι απ΄το καθήκον.

Θα κάνω αυτό αν… Πρέπει να κάνω αυτό…

Μάλλον αναρωτήθηκα τι μπορώ να κάνω για να αισθανθώ καλά.

Γνωρίζετε καλά αυτό το πρόβλημα, έτσι δεν είναι;

.

.

Ακριβώς επειδή αφηνόμαστε να παρασυρθούμε από αυτό που έχουμε
να κάνουμε καθημερινά, ξεχνιόμαστε.

Σε σημείο να αντιληφθούμε πως ο γαλάζιος ουρανός,
τώρα είναι αρκετά συννεφιασμένος.

Γι αυτό ας εξασκηθούμε να ρωτάμε κάθε πρωί την εσωτερική μας μετεωρολογία,
Πώς είναι ο καιρός τώρα μέσα μου;

Αυτή η άσκηση μας επιτρέπει να στρέψουμε την προσοχή μας σε μια εσωτερική κατάσταση στην οποία συνήθως δίνουμε λίγη σημασία.

Έτσι στην συνέχεια μπορούμε να ανακαλύψουμε τι μπορούμε να κάνουμε
για να είμαστε πιο χαρούμενοι.

Τι μπορούμε να κάνουμε τώρα για να ξαναβρούμε
την χαρά και το χαμόγελο;
(Αν φυσικά η μετεωρολογία μας δεν είναι ήδη καλή!)

Ας πάρουμε λίγο χρόνο να σκεφτούμε…
Και να αποφασίσουμε:

«Σήμερα αποφασίζω να…»

.

.

Δεν είμαστε θύματα εξωτερικών καταστάσεων,
είμαστε εντελώς υπεύθυνοι της εσωτερικής μας κατάστασης.
Του εσωτερικού μας καιρού…

Δικαιούμαστε να κάνουμε κάτι έτσι ώστε να είμαστε ευτυχισμένοι.

Είναι το κλειδί για να έχουμε έναν καλύτερο κόσμο,
μέσα στην αγάπη και στην ειρήνη.

.



«Knowledge is a treasure, but practice is the key to it.”
― Lao Tzu

«Η γνώση είναι ένας θησαυρός, αλλά η πρακτική το κλειδί σ’ αυτόν.»
Λάο Τσου

*************

“Every journey begins with a single step.”
Lao Tsu

«Κάθε ταξίδι ξεκινά μ’ ένα μοναδικό βήμα.»
Λάο Τσου

.

Να έχετε μια όμορφη μέρα.

.

.

.

Posted in Διάφορα | 24 Σχόλια

Με τα δυο μου χέρια!

With My Own Two hands

I can change the world, with my own two hands
Make a better place, with my own two hands
Make a kinder place, oh with my,
oh with my own two hands
With my own, with my own two hands
With my own, with my own two hands
I can make peace on earth,
with my own two hands
And I can clean up the earth,
oh with my own two hands
And I can reach out to you,
with my own two hands


With my own, with my own two hands
Oh, with my own, oh with my own two hands
I’m gonna make it a brighter place,
I’m gonna make it a safer place,
I’m gonna help the human race,
Now I can hold you, in my own two hands
And I can comfort you, with my own two hands


But you got to use, use your own two hands
Use your own, use your own two hands
Use your own two hands
And with our own two hands
With our, with our, with our own two hands
With my own, with my own two hands
I’m gonna make it a brighter place,
I’m gonna make it a safer place,
I’m gonna help the human race,
Οh, make it a brighter place
I can hold you
And I can comfort you

But you got, you got, you got, you got, you got, you got, you got to use
Oh, use your own
Oh, use your own, Lord

.

Μπορώ να αλλάξω τον κόσμο, με τα δυο μου χέρια
Να τον φτιάξω ένα καλύτερο μέρος, με τα δυο μου χέρια
Να φτιάξω ένα πιο στοργικό μέρος,
αχ με τα δικά μου, με τα δικά μου δυο χέρια
Με τα δικά μου, με τα δικά μου δυο χέρια
μπορώ να φέρω την ειρήνη στη γη
με τα δικά μου δυο χέρια
Και μπορώ να καθαρίσω την γη
αχ με τα δυο μου χέρια
Και μπορώ να σε αγγίξω
με τα δικά μου δυο χέρια

Με τα δικά μου, με τα δικά μου δυο χέρια
Αχ, με τα δικά μου, αχ με τα δικά μου δυο χέρια
Θα φτιάξω ένα πιο λαμπερό μέρος
Θα φτιάξω ένα πιο ασφαλές μέρος
Θα βοηθήσω το ανθρώπινο είδος
Τώρα μπορώ να σε κρατήσω στα δυο μου χέρια
Και μπορώ να σε παρηγορήσω, με τα δικά μου δυο χέρια

Αλλά πρέπει να χρησιμοποιήσεις,
να χρησιμοποιήσεις τα δυο σου χέρια
Χρησιμοποίησε τα δικά σου δυο χέρια
Και με τα δικά μας δυο χέρια
Με τα δικά μας, τα δικά μας, με τα δικά μας δυο χέρια
Με τα δικά μου, με τα δικά μου δυο χέρια,
θα φτιάξω ένα πιο λαμπερό μέρος
θα φτιάξω ένα πιο ασφαλές μέρος
θα βοηθήσω το ανθρώπινο είδος
Αχ, θα το κάνω ένα πιο λαμπερό μέρος
Μπορώ να σε κρατήσω
και μπορώ να σε παρηγορήσω

Αλλά πρέπει, εσύ πρέπει, εσύ πρέπει, πρέπει, πρέπει
να τα χρησιμοποιήσεις
Αχ, χρησιμοποίησε τα δικά σου
Αχ, χρησιμοποίησε τα δικά σου, Κύριε.

.


«Ο άνθρωπος τα έχει όλα στα χέρια του,
και τα αφήνει να γλιστρήσουν από τα δάχτυλά του από καθαρή δειλία.»

Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι (1821-1881)

«Το χέρι ομορφαίνει με μια φιλική χειρονομία κι όχι με κοσμήματα».

«Όταν λύνονται τα χέρια δε χρειάζονται μαχαίρια.»

«Όλα είναι στα χέρια του ανθρώπου.
Γι’ αυτό, να τα πλένετε συχνά.
«
Stanislaw Jercy Lec (1906-1966)

.

.

.

Posted in Διάφορα | 44 Σχόλια

Σημαδιακό το 2020!

Νάμαστε λοιπόν στο 2020 που είναι δίσεκτο και μας επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις και ευχάριστες αλλά και λίγο ζόρικες!
Μετά από πολύωρη «βόλτα»- έρευνα στο Ελληνικό όπως και στο ξενόγλωσσο διαδίκτυο, μεταφέρω αυτά που πιο πολύ μου «μίλησαν»…

Η ανθρωπότητα είναι μπροστά σε μία επερχόμενη νέα εποχή, μία εποχή πολύ διαφορετική από αυτές που έχουμε γνωρίσει μέχρι στιγμής.
Υπάρχουν πολλά σημάδια στην ανθρώπινη ψυχή που σηματοδοτούν αυτήν την αλλαγή, ήρθε η ώρα για ένα κβαντικό και ψυχολογικό άλμα.
Η νέα εποχή που ξημερώνει με την έλευση του 2020, δεν θα είναι η γη της επαγγελίας, αλλά μία δραστική αλλαγή των κοινωνιών σε μεγάλο βάθος.

Η νέα χρονιά είναι μια ευκαιρία για πνευματική άνοδο.

Κάνουμε καταγραφή των λαθών μας σε όλους τους τομείς, αναγνωρίζουμε πόσο φταίμε και πού φταίμε για την όποια κατάσταση όπου βρισκόμαστε και παύουμε να τα βάζουμε με τους άλλους, προχωράμε συγχωρώντας τους άλλους και τον εαυτό μας για να διώξουμε αισθήματα θυμού και απελπισίας και εκεί, βαθιά μέσα στα σκοτάδια, αναζητούμε το εσωτερικό μας Φως που θα μας λυτρώσει.

Η ανάγκη πλέον της αυτογνωσίας θα έλθει μέσα από τις επιλογές της αυτοβελτίωσης μας.

Προσοχή στις πλάνες και κυρίως μην αφήσετε την πίστη σας.
Κάντε την σωστή επιλογή του «πνευματικού σας δασκάλου».

Το 2020 το συνολικό άθροισμα του είναι ο αριθμός 4. Τι σημαίνει αυτό;
Ο αριθμός 4 στο διαισθητικό λεξιλόγιο, διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στον εσωτερικό προσανατολισμό των ανθρώπων, καθώς συμβολίζει τα σημεία του ορίζοντα που είναι τέσσερα, δηλαδή Ανατολή, Δύση, Βορράς και Νότος. Έχω διαπιστώσει λοιπόν ότι όταν μου παρουσιαστεί αυτός ο αριθμός, διαισθητικά, τον νιώθω σαν δημιουργό νέας ζωής γιατί μου δείχνει ότι οικοδομεί το μέλλον ανθρώπων με αργά μεν αλλά μεθοδικά βήματα.
Στην προκειμένη περίπτωση αυτή η χρονιά λοιπόν μας ετοιμάζει την προσαρμογή μας σε νέα δεδομένα που θα οριστούν από τα κέντρα εξουσίας…
Από ΕΔΩ πολλά παραπάνω!

.

Μια χρόνια με συνειδητή αγάπη…
Ακόμα κι αν περνάμε μια πολύ δύσκολη περίοδο να θυμηθούμε ότι κι άλλοτε περάσαμε δύσκολα και ότι τελικά καταφέραμε να επιβιώσουμε.
Η ζωή μας είναι κατάμεστη από ευλογίες την ύπαρξη των οποίων τις πιο πολλές φορές απολαμβάνουμε ασυνείδητα.
Το ζητούμενο τώρα είναι να το κάνουμε συνειδητά.
Αυτό δημιουργεί μέσα μας μια ψυχική ατμόσφαιρα αισιοδοξίας και ευγνωμοσύνης που είναι το καλύτερο λίπασμα για τους σπόρους των ευχών μας, όποιες κι αν είναι αυτές…

.

Με όλη μου την καρδιά εύχομαι
να έχουμε ένα φωτεινό και συνειδητό
2020

*


**

***

Posted in Διάφορα | 52 Σχόλια

Χριστούγεννα από παλιά!

1947- Το πιο παλιό παιδικό Χριστουγεννιάτικο κινούμενο!

Δεν είμαι η μόνη που τα Χριστούγεννα τα έχω συνδυάσει με παιδικές αναμνήσεις και όταν έπεσα σ΄αυτό το οκτάλεπτο ταινιάκι του 1947 ενθουσιάστηκα και για την τεχνική του, αλλά περισσότερο για τα μηνύματα και το χιούμορ που μεταδίδει!

.

Ας έχουν αυτά τα Χριστούγεννα την αθωότητα ενός παιδιού.

Ας μη ξεχνάμε πως τα Χριστούγεννα δεν είναι τόσο για να ανοίγουμε δώρα,
αλλά περισσότερο για να ανοίγουμε τις καρδιές μας!

Ας κάνουμε στον εαυτό μας, το φωτεινότερο δώρο καρδιάς,
για να λάμψει γύρω μας, η Αγάπη, η κατανόηση και η συμπόνοια.

.

.

*

**

***

Posted in Διάφορα | 52 Σχόλια

Αυτός ο σπόρος- this seed…

«Our brains, our minds are the result of a million years of knowledge. Man from the beginning of time must have asked himself if there is something more than this everlasting grind of work, of thought, of suffering, of sexual desires satisfied and the agony of having more, and all the rest of it. He must have asked a million years ago if there is a reality, if there is truth, if there is something timeless, something that cannot be measured by man, however clever, however erudite – from the very beginning of time.

«Ο εγκέφαλος μας, ο νους μας είναι το αποτέλεσμα εκατομμυρίων ετών γνώσης.
Ο άνθρωπος από την αρχή των χρόνων θα πρέπει να έχει ρωτήσει τον εαυτό του αν υπάρχει κάτι παραπάνω από αυτόν τον αδιάκοπο μόχθο της δουλειάς, της σκέψης, του πόνου, της ικανοποίησης της σεξουαλικής επιθυμίας και της αγωνίας να αποκτήσει όλο και περισσότερα και όλα τα υπόλοιπα.
Θα πρέπει να αναρωτήθηκε εκατομμύρια χρόνια πριν αν υπάρχει μια πραγματικότητα, μια αλήθεια, αν υπάρχει κάτι αιώνιο, κάτι που να μη μπορεί να μετρηθεί από τον άνθρωπο, όσο έξυπνο, όσο σοφό κι αν είναι- από την αρχή των καιρών.

.

.
That inquiry, that seed, is still with us. But in the inquiry, in the flowering of that seed of a million years of human longing, of hoping and trying to find out, he has been caught in illusions— in the illusory nature of gods, the illusions that he has created not only for himself but which, having created them for himself, imposes them on others—which is the function of the guru. So, that seed has never completely developed because we have been side-tracked, we have been carried away by those who say, ‘I know’, ‘Do this, don’t do that’, ‘Follow this system, don’t follow that system’, ‘I am a better guru than your guru’, ‘I know more, I am much more illumined than you.’ We have been side-tracked for centuries by the priests, by the believers in books, by those who say, ‘I know God.’ You know all this.

Αυτή η έρευνα, αυτός ο σπόρος, είναι ακόμα μαζί μας. Αλλά στην έρευνα, στο άνθισμα αυτού του σπόρου των εκατομμυρίων ετών ανθρώπινης επιθυμίας, ελπίδας και προσπάθειας να το ανακαλύψει, έχει παγιδευτεί σε ψευδαισθήσεις- στην απατηλή φύση των θεών, στις ψευδαισθήσεις που όχι μόνο έχει δημιουργήσει για τον εαυτό του, αλλά έχοντας τες δημιουργήσει για τον εαυτό του, τις επιβάλει στους άλλους – που είναι η λειτουργία του γκουρού.
‘Έτσι, αυτός ο σπόρος δεν έχει ποτέ αναπτυχθεί ολοκληρωτικά γιατί έχουμε παγιδευτεί, έχουμε παραπλανηθεί από αυτούς που λένε, «Εγώ ξέρω», «Κάνε αυτό», «Μην κάνεις εκείνο», «Ακολούθησε αυτό το σύστημα, μην ακολουθείς εκείνο το σύστημα», «Είμαι καλύτερος γκουρού απ΄τον γκουρού σου», «Ξέρω πιο πολλά, είμαι πιο φωτισμένος από σένα». Έχουμε παγιδευτεί για αιώνες από τους ιερείς, από αυτούς που πιστεύουν στα βιβλία, από αυτούς που λένε, «Ξέρω τον Θεό». Τα ξέρετε όλα αυτά.

.

.

«So this seed that has been planted in man, in his brain, for millions of years has never had the right soil, the right light, the right darkness— nothing. But it is there still. And during these talks, we are going to find out whether it is possible for that seed to grow and flower, multiply and cover the earth. That is the function, the necessity of every man because in this world there is such confusion, violence, corruption, every form of degeneration. And if we do not find that seed and let it flower, we are going to destroy ourselves.»

– J. Krishnamurti
Talks in Madras- India 1979-1980

Έτσι αυτός ο σπόρος που έχει φυτευτεί στον άνθρωπο, στον εγκέφαλο του, για εκατομμύρια χρόνια δεν είχε ποτέ το κατάλληλο έδαφος, το κατάλληλο φως, το κατάλληλο σκοτάδι- τίποτα. Αλλά είναι ακόμα εκεί. Και κατά την διάρκεια αυτών των ομιλιών θα ανακαλύψουμε κατά πόσο είναι δυνατό σ’ αυτόν τον σπόρο να αναπτυχθεί και να ανθίσει, να πολλαπλασιαστεί και να σκεπάσει την γη.
Αυτή είναι η λειτουργία, η αναγκαιότητα κάθε ανθρώπου γιατί σ’ αυτόν τον κόσμο υπάρχει τόση σύγχυση, βία, διαφθορά και κάθε μορφή εκφυλισμού.
Και αν δεν ανακαλύψουμε αυτόν τον σπόρο και να τον αφήσουμε να ανθίσει, θα καταστρέψουμε τους εαυτούς μας.
«

Τζ. Κρισναμούρτι
Ομιλίες στο Μαδράς -Ινδίες 1979-1980

.
AURORA – The Seed – O Σπόρος

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε και σε μετάφραση τα λόγια του τραγουδιού!
.

Αν δεν ανακαλύψουμε αυτόν τον σπόρο και να τον αφήσουμε να ανθίσει,
θα καταστρέψουμε τους εαυτούς μας.

.

.

.

Posted in Διάφορα | 17 Σχόλια

Μεταμόρφωση

Όταν περπατάμε μέσα σε ένα παρθένο δάσος στο οποίο δεν έχει παρέμβει ακόμα ο άνθρωπος, θα παρατηρήσουμε όχι μονάχα την αφθονία της ζωής σε διάφορες μορφές αλλά θα συναντήσουμε επίσης πεσμένα δέντρα, κορμούς σε σήψη, φύλλα που σαπίζουν και ύλη σε αποσύνθεση σε κάθε μας βήμα.

.


Οπουδήποτε κι αν κοιτάξουμε θα δούμε το θάνατο μαζί με τη ζωή να συνυπάρχουν.
Μετά από προσεχτικότερη παρατήρηση, όμως, μπορεί να ανακαλύψουμε ότι οι αποσυντεθειμένοι κορμοί των δέντρων και τα σάπια φύλλα όχι μόνο γεννούν ζωή αλλά είναι και τα ίδια γεμάτα από ζωή.

.

.
Μικροοργανισμοί εργάζονται ακατάπαυστα και μόρια αναδιατάσσονται.
Οπότε ο θάνατος δεν υφίσταται στην πραγματικότητα παρά μόνο η μεταμόρφωση της ύλης.
Τι μπορούμε να συμπεράνουμε από αυτό;


Ο θάνατος δεν είναι το αντίθετο της ζωής.
Η ζωή δεν έχει αντίθετο.
Το αντίθετο του θανάτου είναι η γέννηση.

Η Ζωή είναι αιώνια

Το παραπάνω κείμενο είναι από ΕΔΩ

.

Haseya

Η Haseya που σημαίνει «να ανέβει» ή «ανυψώνεται» είναι βαθιά ενσωματωμένη στους ρυθμούς της φύσης και στη σοφία των προγόνων μας.
Είναι ένα ταξίδι με ήχο που θεραπεύει τη γη.

Τα λόγια του πανέμορφου αυτού ύμνου, ΕΔΩ!

*

**

***

Posted in Διάφορα | 32 Σχόλια

Νιαρρρ…

Ένας σαμουράι, άγριος πολεμιστής, ψάρευε πλάι σ’ ένα ποτάμι.
Έπιασε ένα ψάρι και ετοιμάζονταν να το ψήσει όταν ένας γάτος, που ήταν καταχωνιασμένος κάτω από έναν θάμνο, έδωσε ένα σάλτο και του έκλεψε τη λεία του. Οργισμένος ο σαμουράι έβγαλε το σπαθί του, ζύγωσε τον γάτο και τον έκοψε στα δύο.
Ο πολεμιστής αυτός ήταν ένθερμος βουδιστής και άρχισε να τρώγεται από τις τύψεις γιατί είχε σκοτώσει ένα πλάσμα της φύσης.

Όταν γύρισε στο σπίτι του, το θρόισμα του ανέμου στα αυτιά του τραγουδούσε νιάου.

Ο θόρυβος των βημάτων του στη γη αντηχούσε νιάου.

Οι άνθρωποι που συναντούσε στο δρόμο του έμοιαζαν να του κάνουν νιάου.

Το βλέμμα των παιδιών αντανακλούσε κάμποσα νιάου.

Οι φίλοι του επίσης νιαούριζαν αδιάκοπα σαν τους πλησίαζε.

Σ’ όλους τους τόπους, σε όλες τις περιστάσεις, ακούγονταν σπαραξικάρδια νιάου.

Την νύχτα ονειρευόταν μονάχα νιάου.

Την ημέρα, κάθε ήχος, κάθε σκέψη, κάθε πράξη της ζωής του μεταμορφωνόταν σε νιάου.

Η κατάστασή του ολοένα χειροτέρευε. Η ιδεοληψία του τον καταδίωκε και τον βασάνιζε δίχως ανάπαυλα, ακατάπαυστα. Επειδή δεν μπορούσε να βγάλει πέρα όλα αυτά τα νιάου, πήγε σ’ έναν ναό για να ζητήσει συμβουλή από ένα γέρο δάσκαλο του Ζεν.

«Σας παρακαλώ, σας παρακαλώ, λυτρώστε με… βοηθείστε με…», τον ικέτεψε.

Ο δάσκαλος Ζεν του αποκρίθηκε:

«Εσείς, ένας πολεμιστής, πως μπορέσατε να πέσετε τόσο χαμηλά;
Αν δεν είστε σε θέση να κατανικήσετε μόνος σας όλα αυτά τα νιάου, τότε σας αξίζει μονάχα ο θάνατος.
Δεν έχετε άλλη λύση παρά να κάνετε χαρακίρι.
Εδώ και τώρα».

Και πρόσθεσε:

«Παρόλα αυτά, είμαι ταγμένος στο Θεό και σας λυπάμαι. Μόλις αρχίσετε να ανοίγετε την κοιλιά σας, θα σας κόψω το κεφάλι με το σπαθί μου για να συντομεύσω το μαρτύριο σας».

Ο σαμουράι δέχτηκε και, παρόλο που φοβόταν το θάνατο, ετοιμάστηκε για την τελετή. Όταν όλα ήσαν έτοιμα, κάθισε σταυροπόδι, κράτησε το σπαθί με τα δυο του χέρια και το έστρεψε προς την κοιλιά του.

Όρθιος πίσω του, ο Δάσκαλος κρατούσε το σπαθί…

«Ήρθε η ώρα», του είπε. «Εμπρός!»

Αργά ο σαμουράι ακούμπησε τη μύτη του μαχαιριού πάνω στην κοιλιά του.
Εκείνη τη στιγμή, ο Δάσκαλος πήρε ξανά το λόγο:

«Εξακολουθείτε να ακούτε τα νιάου σας;»

«Μπα, όχι τώρα πια! Στ’ αλήθεια, όχι».

«Τότε, αν δεν υπάρχουν πια νιάου, δε χρειάζεται να πεθάνετε».

Νιαρρρρρρ!

*

**

***

Posted in Διάφορα | 38 Σχόλια

Στο βυθό του Αργύρη Χιόνη

Συχνά γοητευμένοι από το βυθό
Οι δύτες να γυρίσουν λησμονάνε


Συχνά γοητευμένοι από το βυθό
Για πάντα την ανάσα τους κρατάνε
Ψιλά, απάνω από το νερό
Τους περιμένει πίσω η ζωή τους
Ο ήλιος, ο αέρας, οι γνωστοί,
Τα πάρε δώσε, οι δικοί τους
Η πρώην ζωή τους


Όμως εκείνοι επιμένουν να κρατάνε την ανάσα τους
Ώσπου κι αυτή δεν τους χρειάζεται και την εγκαταλείπουν
Και μεθυσμένοι παραδίνονται σε πιο μεγάλα βάθη


Σε πιο μεγάλα βάθη
Σε όλο πιο μεγάλα βάθη
Είναι γεμάτος ο βυθός
Με τέτοιους δύτες
Είναι γεμάτος
Με τέτοιους δύτες επιλήσμονες

Αργύρης Χιόνης

*****************************

Το παραπάνω υπέροχο τραγούδι είναι των:
Χάρης Κατσιμίχας – Χρήστος Θηβαίος
«Γοητευμένοι απ’ το βυθό»
Ποίηση: Αργύρης Χιόνης
Μουσική – Μελοποίηση: Χάρης Κατσιμίχας
Ερμηνεία: Χρήστος Θηβαίος
Παραγωγή: Θάνος Μικρούτσικος

.

.

Προσωπικά το τραγούδι, «Γοητευμένοι απ’ το βυθό» είναι ένας συγκλονιστικός ύμνος γι αυτούς που ζουν και αποχωρούν αθόρυβα προς τα βάθη του εσώτερου εαυτού τους γι αυτό και τους το αφιερώνω…

.

.

Ο Αργύρης Χιόνης

Η βροχή κρύωνε έξω, στο δρόμο.
Χτυπούσε το τζάμι και φώναζε, κρυώνω.
Ήτανε, πράγματι, χειμώνας.
Το τζάμι τη λυπήθηκε, της άνοιξε, την έβαλε μες στο δωμάτιο.
Ο άνθρωπος έγινε έξω φρενών.

Είσαι τρελό, του φώναξε, πού ξανακούστηκε να μπαίνει η βροχή μες στο δωμάτιο; Είσαι τρελό.
Μα είναι βροχή δωματίου, είπε ήρεμα το τζάμι, δεν ακούς τι ωραία που ηχεί πάνω στο πάτωμα, πάνω στο τραπέζι, πάνω στο μέτωπό σου;

Είναι βροχή δωματίου.


Αργύρης Χιόνης (1943-2011),
Λεκτικά τοπία, εκδόσεις Καστανιώτη, 1983

.

.

Πατάτε με σεβασμό την άσφαλτο.
Από κάτω της υπάρχουν πέτρες πού ονειρεύονται κήπους.

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε την ιστορία της πέτρας.
Ένα παραμύθι για μια πέτρα!
Μια πέτρα που δεν είχε τίποτα να χάσει..μέχρι που ανακάλυψε έναν καινούργιο κόσμο και τον έχασε.
.

Τα δέντρα

Θα ’ρθει μια μέρα που τα δέντρα θα μισήσουν την αχαριστία των ανθρώπων και θα σταματήσουν να παράγουν ίσκιο, θροΐσματα κι οξυγόνο. Θα πάρουνε τις ρίζες τους και θα φύγουν. Μεγάλες τρύπες θα μείνουνε στη γη εκεί που ήταν πριν τα δέντρα. Όταν οι άνθρωποι καταλάβουνε τι έχασαν, θα πάνε και θα κλάψουνε πικρά πάνω απ’ αυτές τις τρύπες. Πολλοί θα πέσουν μέσα. Τα χώματα θα τους σκεπάσουν. Κανείς δεν θα φυτρώσει.

Πέφτεις απ΄το κλαδί και κλαις.
Γιατί;
Δεν το ‘ξερες πως είσαι φύλλο;

.

Και για όσους θέλουν να διαβάσουν και άλλα ποιήματα του Αργύρη Χιόνη που τα συνοδεύουν και όμορφες εικόνες, στο blog της Χριστίνας-yorona θα βρουν μια εξαιρετική επιλογή!

*

**

***

Posted in Διάφορα | 44 Σχόλια

Φροντίδα

Λένε πως όταν ο ηλικιωμένος ωρολογοποιός γύρισε στο χωριό μετά από απουσία δύο χρόνων. Μέσα σ’ ένα βράδυ, ο πάγκος του μαγαζιού του γέμισε με όλα τα ρολόγια του χωριού που είχαν κάποια στιγμή σταματήσει κι έμεναν να τον περιμένουν στα συρτάρια των κατόχων τους.

Ο ρολογάς τα κοίταξε ένα ένα, εξάρτημα το εξάρτημα, γρανάζι το γρανάζι.
Ωστόσο, μονάχα ένα ρολόι επιδεχόταν διόρθωση: εκείνο που ανήκε στον γέρο δάσκαλο του δημοτικού σχολείου∙ όλα τα άλλα, ήταν πια άχρηστα.


Ο δάσκαλος είχε κληρονομήσει το ρολόι από τον πατέρα του, και ίσως γι’ αυτό έζησε μια πολύ θλιβερή στιγμή την ώρα που σταμάτησε. Όμως, αντί να το αφήσει ξεχασμένο στο κομοδίνο, ο δάσκαλος το έπαιρνε κάθε βράδυ στα χέρια του, το ζέσταινε στις παλάμες του, το γυάλιζε, έδινε μισή στροφή στο κουρδιστήρι του και το κουνούσε ελπίζοντας ότι θα ξαναρχίσει να δουλεύει. Το ρολόι έμοιαζε να θέλει να ευχαριστήσει τον κύριό του, και για μερικά λεπτά του χάριζε το γνώριμο τικ-τακ του μηχανισμού του. Αμέσως μετά, όμως, σταματούσε και πάλι.


Αυτή η μικρή τελετουργία, αυτή η ενασχόληση, αυτή η τρυφερή φροντίδα, αυτό το άθροισμα κινήτρου κι επιμονής, είχαν καταφέρει τελικά να σώσουν το ρολόι του δασκάλου από την οξείδωση και τον θάνατο.

.

Take care of the one you love
Take care of the one you need
Take care of the one who needs you most
Take care of the one you love.
Take care of the one you love
Take care of the one you need
Take care of the one who needs you most
The one far from home, the one that fills your soul
Take care of the one that holds your hand, When it’s cold

.

.

.

Posted in Διάφορα | 55 Σχόλια

Γενναιοδωρία

We don’t understand
that life is heaven,
for we have only to understand that
and it will at once be fulfilled
in all its beauty,
we shall embrace each other and weep.

Dostoyevsky
«The Brothers Karamazov«

***************************

Δεν καταλαβαίνουμε
πως η ζωή είναι παράδεισος,
γιατί μόνο αυτό έχουμε να καταλάβουμε
και αμέσως αυτό θα εκπληρωθεί
σε όλη του την ομορφιά,
θα αγκαλιάσουμε ο ένας τον άλλο και θα κλάψουμε.

Ντοστογιέφσκι
«Οι αδελφοί Καραμαζόφ»

Η ευτυχία έχει πάντα ένα αντικείμενο, είμαστε ευτυχισμένοι για κάτι, είναι ένα συναίσθημα που η ύπαρξή του εξαρτάται από εξωτερικούς παράγοντες.
Αντίθετα, η χαρά δεν έχει αντικείμενα.
Σε κυριεύει χωρίς καμιά φαινομενική αιτία, στην υπόστασή της μοιάζει με τον ήλιο, καίει χάρη στην καύση του ίδιου της του πυρήνα.

Αν είχα αντιληφθεί τότε πως η πρώτη ιδιότητα της αγάπης είναι η δύναμη, ίσως τα γεγονότα θα είχαν εξελιχθεί διαφορετικά. Αλλά για να είμαστε δυνατοί, πρέπει ν΄αγαπάμε τον εαυτό μας, πρέπει να τον γνωρίζουμε σε βάθος, να ξέρουμε τα πάντα γι΄αυτόν, ακόμα και τα πιο απόκρυφα πράγματα, αυτά που μας είναι πιο δύσκολο να παραδεχτούμε.
Πώς γίνεται όμως να ολοκληρώσουμε μια τέτοια διεργασία, όταν η ζωή μας σπρώχνει μπροστά με το θόρυβο της;

Έτσι είναι τα πράγματα, χρειάζεται γενναιοδωρία στη ζωή:
Όταν καλλιεργούμε τον δικό μας μικρό χαρακτήρα χωρίς να βλέπουμε πια τίποτε από όσα υπάρχουν γύρω μας, σημαίνει ότι αναπνέουμε ακόμα αλλά στην ουσία είμαστε νεκροί.

Έχω την εντύπωση ότι η υπερβολική χρήση του μυαλού οδηγεί λίγο-πολύ στο ίδιο αποτέλεσμα: από όλη την πραγματικότητα που μας περιβάλλει, κατορθώνεις να πιάσεις μόνο ένα περιορισμένο κομμάτι. Και σ΄αυτό το κομμάτι κυριαρχεί συχνά η σύγχυση, γιατί είναι γεμάτο από λέξεις και οι λέξεις, τις περισσότερες φορές, αντί να μας οδηγήσουν σε κάποιο μέρος πλατύτερο, μας κάνουν μόνο να παίζουμε το «γύρω γύρω όλοι».
Η κατανόηση απαιτεί τη σιωπή… Η σιωπή είναι σαν το βρεγμένο σφουγγαρόπανο, απομακρύνει για πάντα τη θαμπάδα της σκόνης.

Η μοίρα, αντίθετα, έχει πολύ μεγαλύτερη φαντασία από μας.
Ακριβώς όταν νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε μια κατάσταση χωρίς διέξοδο, όταν φτάνεις στο αποκορύφωμα της απελπισίας, αλλάζουν όλα με ταχύτητα μιας ριπής ανέμου, αναστρέφονται απότομα και, από τη μια στιγμή στην άλλη, βρίσκεσαι να ζεις μια καινούργια ζωή.

Να κάνουμε λάθη είναι φυσικό, να φεύγουμε όμως δίχως να τα έχουμε καταλάβει είναι σαν ν΄ανατρέπεται το νόημα μιας ζωής.

Τα δάκρυα που δεν αναβλύζουν σωρεύονται πάνω στην καρδιά και με τα χρόνια τη σκουριάζουν και την παραλύουν, όπως τα άλατα σκουριάζουν και παραλύουν τα γρανάζια του πλυντηρίου.

Οι παραπάνω φωτογραφίες είναι από το κτήμα όπου ζω!

Και το κείμενο είναι αξιοσημείωτα από το βιβλίο
«Όπου σε πάει η Καρδιά»
της Σουζάνα Ταμάρο
(Περισσότερα αποσπάσματα από εδώ)

*

**

***

Posted in Διάφορα | 34 Σχόλια

Δυο ιστορίες του Χαλίλ Γκιμπράν

Τα τρία μυρμήγκια

Τρία μυρμήγκια συναπαντήθηκαν πάνω στη μύτη κάποιου που ήταν ξαπλωμένος και κοιμότανε στον ήλιο.
Κι αφού αλληλοχαιρετίστηκαν, καθένα σύμφωνα με τα έθιμα της φυλής τους, στάθηκαν να κουβεντιάσουν.
Το πρώτο μυρμήγκι είπε:
«Αυτοί οι λόφοι κι οι πεδιάδες είναι οι πιο γυμνόκαρπες απ’ όσες έχω δει ποτές μου.
‘Εψαχνα ολημερίς για ένα – οποιοδήποτε – σποράκι και δε βρήκα τίποτα».

Κι είπε το δεύτερο μυρμήγκι:
«Κι εγώ τα ίδια, τίποτα δε βρήκα, κι έφαγα κάθε γωνιά και ξέφωτο.
Αυτή ‘ναι θαρρώ, κείνη που λένε οι συμπατριώτες μου:
«Μαλακή και κινούμενη γη που σε δαύτη τίποτα δεν ξεφυτρώνει».

Τότε, το τρίτο μυρμήγκι, σήκωσε το κεφάλι του κι είπε:
«Φίλοι μου, στεκόμαστε αυτή τη στιγμή πάνω στη μύτη του Υπερμύρμηγκα,
του πανίσχυρου κι άπειρου Μυρμηγκιού, που το στόμα του είναι τόσο μεγάλο που εμείς να μην μπορούμε να το δούμε, που η σκιά του είναι τόση – σ’ απεραντοσύνη –
που να μην μπορούμε να τη σκιαγραφήσουμε, που η φωνή του είναι τόσο βροντερή που να μην μπορούμε να την ακούσουμε· κι είναι αυτός ο πανταχού παρόν».
Όταν το τρίτο μυρμήγκι μίλησε έτσι, τ’ άλλα μυρμήγκια αλληλοκοιτάχτηκαν και γέλασαν.

Και την ίδια εκείνη στιγμή ο άνθρωπος κουνήθηκε στον ύπνο του, σήκωσε το χέρι του κι έξυσε τη μύτη του, και τα τρία μυρμήγκια γίνηκαν λιώμα.

.

Τα τέσσερα βατράχια

Τέσσερις βάτραχοι κάθονταν πάνω σε ένα κορμό δέντρου, που επέπλεε πιασμένος στην άκρη ενός ποταμού. Ξαφνικά ελευθερώθηκε και σιγά-σιγά άρχισε να παρασύρεται προς τα κάτω, στη ροή του ποταμού. Οι βάτραχοι ήταν ενθουσιασμένοι καθώς ποτέ δεν είχε τύχει να νιώσουν τη χαρά της κίνησης πάνω στο νερό.
Κάποια στιγμή, ο πρώτος βάτραχος είπε:
«Πράγματι,  είναι ένας θαυμάσιος κορμός. Κινείται σαν να είναι ζωντανός. Δεν ήξερα ότι μπορεί να υπάρχει ένας τέτοιος κορμός».

Μετά από λίγο ο δεύτερος βάτραχος μίλησε και είπε:
«Όχι φίλε μου, ο κορμός είναι σαν όλους τους άλλους κορμούς και βέβαια δεν κινείται. Είναι το ποτάμι που πηγαίνει προς τη θάλασσα και μεταφέρει εμάς και τον κορμό μαζί του».

Και μετά ο τρίτος βάτραχος μίλησε και είπε:
«Δεν είναι ούτε ο κορμός, ούτε το ποτάμι που κινείται. Η κίνηση είναι στη σκέψη μας. Γιατί χωρίς τη σκέψη, τίποτα δεν κινείται.»

Και έτσι οι τρεις βάτραχοι ξεκίνησαν να διαπληκτίζονται, σχετικά με το τι είναι αυτό που τελικά κινείται. Μάλιστα σε λίγο η διαφωνία τους έγινε καυγάς αληθινός, μη μπορώντας καθόλου να συμφωνήσουν.
Αφού είδαν κι απόειδαν, στράφηκαν τελικά στον τέταρτο βάτραχο, που μέχρι εκείνη τη στιγμή καθόταν ήσυχος και τους άκουγε προσεχτικά και ρώτησαν τη γνώμη του.

Κι εκείνος τους είπε:
«Ο καθένας σας έχει δίκιο, και κανένας σας δεν είναι λάθος. Η κίνηση είναι στον κορμό, στο νερό και στην σκέψη μας επίσης».
Οι τρεις βάτραχοι έμειναν για μερικά δευτερόλεπτα ακίνητοι και μετά ξέσπασαν σε κραυγές εξαγριωμένοι, γιατί κανείς δεν ήθελε να παραδεχτεί ότι η δική του αλήθεια δεν ήταν η ολόκληρη αλήθεια, και ότι οι άλλοι δύο δεν ήταν τελείως λάθος.

Και τότε κάτι πολύ παράξενο έγινε : Οι τρεις βάτραχοι ενώθηκαν προς στιγμήν και έσπρωξαν τον τέταρτο βάτραχο και τον πέταξαν στο ποτάμι…

Χαλίλ Γκιμπράν

.

Ο Χαλίλ Γκιμπράν είναι απ΄τους αγαπημένους μου ποιητές και συγγραφείς και συχνά αναρτώ κείμενα του, όπως και πίνακες της ζωγραφικής του, παρακάτω μπορείτε να δείτε τα αφιερώματα μου.

https://ainafetst.wordpress.com/2017/11/02/%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%bf%ce%bc%ce%bf%cf%81%cf%86%ce%b9%ce%ac

https://ainafetst.wordpress.com/2016/04/14/%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%cf%8c-%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%ce%ba%cf%8c/

https://ainafetst.wordpress.com/2016/02/11/%ce%bd%ce%b1-%ce%b1%ce%b3%ce%b1%cf%80%ce%b9%ce%ad%cf%83%cf%84%ce%b5/

https://ainafetst.wordpress.com/2015/09/05/drole-de-vie/

https://ainafetst.wordpress.com/2015/07/19/to-be-sorry/

.

Μην ανησυχείτε για εκείνο που έγινε
και για εκείνο που θα γίνει.
Υπάρχει μια παροιμία που λέει:
«Το χθες είναι μια ιστορία.
Το αύριο είναι ένα μυστήριο,
αλλά το σήμερα… είναι ένα δώρο,
γι αυτό και λέγεται παρόν».

Χαλίλ Γκιμπράν


.

.


.

Posted in Διάφορα | 44 Σχόλια

Σαν νεράκι!

Το μυαλό θα’ πρεπε να είναι σαν το νερό της λίμνης, που υποχωρεί χωρίς καμία αντίσταση σε ό,τι πέσει μέσα. Κι αφού πάντα υποχωρεί, τίποτα δεν μπορεί να το βλάψει. Μπορούμε να δοκιμάσουμε να το χτυπήσουμε με το πιο βαρύ αντικείμενο ή να το κόψουμε με το πιο κοφτερό μαχαίρι, δεν θα καταφέρουμε ποτέ να το πληγώσουμε. Το νερό αντέχει κι αφήνει να περάσει μέσα του αυτό που έρχεται απέξω. Κάποιες φορές προσπαθούμε να γίνουμε σθεναροί κι αδιαπέραστοι σαν πέτρα, και δεν καταλαβαίνουμε ότι, ακριβώς όταν αντιστεκόμαστε, είναι που καταλήγουμε να πληγωθούμε. 


Αν ήμασταν σαν το νερό, τότε θα γινόμαστε άτρωτοι. Τίποτα δε θα μπορούσε να μας πονέσει και τίποτα δε θα μας ράγιζε την καρδιά. Θ’ αφήναμε τα πράγματα να μας διαπερνούν, κι έπειτα θα συνερχόμαστε και θα ηρεμούσαμε.
Το να δεχόμαστε ότι κάθε πράγμα είναι αυτό που είναι, στη μέγιστη έκφρασή του, σημαίνει ακριβώς αυτό: ότι γινόμαστε σαν το νερό της λίμνης.

 Alan Watts

Το νερό


Ο Ιάπωνας επιστήμονας Dr. Masaru Emoto

«Το μυστικό μήνυμα του νερού»


Ο Dr. Masaru Emoto γεννήθηκε στην Γιοκοχάμα της Ιαπωνίας τον Ιούλιο του 1943 κι απεβίωσε στις 17 Οκτωβρίου 2014. Ήταν απόφοιτος του Πανεπιστημίου της Γιοκοχάμα, σπούδασε Εναλλακτική Ιατρική στο Διεθνές Ανοιχτό Πανεπιστήμιο από όπου και πήρε το δίπλωμα εξασκήσεως επαγγέλματος το 1992. Ασχολήθηκε έντονα με το νερό και τα μυστικά του, μετά από την γνωριμία του με τον Dr. Lee H. Lorenzen, δημιουργό του «μικρό-συσσωματωμένου νερού»

Σύμφωνα με τα πειράματά του, λοιπόν, αποδεικνύεται ότι η σύσταση του νερού αλλάζει ανάλογα με τον ήχο τις σκέψεις, ακόμα και τα συναισθήματά μας. Αναλογιζόμενοι πως το ανθρώπινο σώμα αποτελείται από 70% νερό, μπορούμε να αντιληφθούμε τη σπουδαιότητα της θεωρίας του Masaru Emoto. Μπορούμε να καταλάβουμε πόση επιρροή ασκεί πάνω μας κάθε λέξη που ακούμε ή απευθύνεται σε μας, πως διαμορφώνονται οι δικοί μας κρύσταλλοι νερού, πως επηρεάζουν τη γενικότερη υγεία και ψυχολογία μας, πόσο πληγωνόμαστε συναισθηματικά ή αντίθετα πόσο ήρεμοι κι ευτυχισμένοι νιώθουμε.
Η θεωρία του συνοψίζεται στο ότι η ανθρώπινη συνείδηση έχει επίδραση στη μοριακή δομή του νερού.

Επιστημονικά πειράματα αποδεικνύουν ότι το νερό είναι ζωντανό και επικοινωνεί.

Ποιες είναι οι μουσικές προτιμήσεις του νερού;
Πώς αντιδρά όταν του μιλήσουμε με αγάπη;
Πώς ανταποκρίνεται στις σκέψεις και τις προθέσεις μας;
Πόσο υποφέρει το νερό από την ρύπανση του περιβάλλοντος;
Και ποια διαφορετικά πρόσωπα εμφανίζει στην πόλη ή την ύπαιθρο;…

Έτσι αποδεικνύεται πλέον επιστημονικά ότι η ενέργεια του περιβάλλοντος, η μουσική, αλλά και τα λόγια, οι σκέψεις και τα συναισθήματα των ανθρώπων, επηρεάζουν άμεσα τη δομή των κρυστάλλων του νερού, το οποίο κυριολεκτικά αισθάνεται και αντιδρά σαν μια ζωντανή οντότητα!


«Όλα όσα είμαστε, είναι το αποτέλεσμα αυτών που έχουμε στο νου.
Ο νους είναι τα πάντα και αυτά που σκεφτόμαστε και αυτά που γινόμαστε»
Gautama Buddha

«Πρώτα πρέπει να κατανοήσουμε την φύση και ύστερα να την αντιγράψουμε, η φύση είναι ο μεγαλύτερος δάσκαλος μας και σκοπός της τεχνολογίας δεν θα έπρεπε να είναι να διορθώνει τη φύση, αλλά να την μιμηθεί»

Dr. Viktor Schauberger


*

**

Posted in Διάφορα | 41 Σχόλια

Παιδικά ερωτήματα!

Τα παιδιά έχουν πολλά ερωτήματα που δεν βρίσκουν πάντα απαντήσεις, έτσι πολλά τα απευθύνουν στον Θεό και παρακάτω διαβάστε μερικά που αν μη τι άλλο, θα σας κάνουν να χαμογελάσετε!

Είναι αληθινά γράμματα που τα έγραψαν μικρά παιδιά στο Θεό!
Απολαύστε τα !

Αγαπητέ Θεέ , με συγχωρείς που δεν σου έγραψα νωρίτερα.
Μόλις αυτή τη βδομάδα έμαθα να γράφω.
Μάρθα

Αγαπητέ Θεέ, γιατί πρέπει να προσεύχομαι αφού έτσι κι αλλιώς
ξέρεις τι θέλω;
Αν όμως σ’ ευχαριστεί αυτό θα προσεύχομαι.
Σιού

Αγαπητέ Θεέ, αν ζούμε μετά το θάνατό μας, τότε γιατί να πεθάνουμε;
Ρόν

Αγαπητέ Θεέ, πώς έγινε και δεν εφεύρες κανένα καινούργιο ζώο τελευταία;
Έχουμε πάντα τα ίδια τα παλιά.
Τζόννυ

Αγαπητέ Θεέ, ξέρω που λέει να γυρίζεις και το άλλο σου μάγουλο, τι γίνεται
όμως αν η αδερφή σου σε χτυπήσει στο μάτι;
Με αγάπη Τζέρεσσο

Αγαπητέ Θεέ, αν δεν πάρεις πίσω το μωρό, δεν θα καθαρίσω το δωμάτιό
μου.
Τζόυ


Αγαπητέ Θεέ , αφού δεν θέλεις οι άνθρωποι να λένε κακά λόγια, γιατί τα εφεύρες;
Ευγένιος

Αγαπητέ Θεέ, ήθελες πράγματι η καμηλοπάρδαλη να είναι έτσι ή μήπως έκανες
λάθος;
Νόρμα

Αγαπητέ Θεέ, θα μπορούσες να γράψεις μερικές ακόμα ιστορίες;
Τις διαβάσαμε όλες αυτές που έγραψες και τις ξαναρχίσαμε.
Με ευγνωμοσύνη
Έμιλυ

Αγαπητέ Θεέ, είσαι πλούσιος ή μόνο διάσημος;
Στήβεν

Πώς ήξερες ότι ήσουνα Θεός;
Τσάρλυ

Αγαπητέ Θεέ, στις απόκριες θα ντυθώ διάβολος.
Σε πειράζει;
Μάρνιε

Αγαπητέ Θεέ, η δασκάλα λέει ότι οι μέρες άλλοτε μικραίνουν κι άλλοτε
μεγαλώνουν. Δεν μπορείς να καταλήξεις σε μια απόφαση;
Μίντυ

Αγαπητέ Θεέ, αντί ν’ αφήνεις τους ανθρώπους να πεθαίνουν και να φτιάχνεις άλλους, γιατί δεν κρατάς αυτούς που έχεις τώρα;
Τζέην

Αγαπητέ Θεέ, είναι καλύτερα τ’ αγόρια από τα κορίτσια;
Ξέρω πως είσαι αγόρι, αλλά προσπάθησε να είσαι δίκαιος.
Σύλβια

Αγαπητέ Θεέ, ελπίζω να μην έχουν καμιά ιδιαίτερη αξία τα μυρμήγκια,
γιατί τα πατάω όλη την ώρα.
Ντένις

Διαβάστε και εδώ τι απάντησαν τα παιδιά όταν τα ρώτησαν:


Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος
Μουσική: Λουκιανός Κηλαϊδόνης
Επιμέλεια βίντεο: Γριτσοπούλου Φωτεινή

Αν όλα τα παιδιά της γης
πιάναν γερά τα χέρια
κορίτσια αγόρια στη σειρά
και στήνανε χορό
ο κύκλος θα γινότανε
πολύ πολύ μεγάλος
κι ολόκληρη τη Γη μας
θ’ αγκάλιαζε θαρρώ.


Αν όλα τα παιδιά της γης
φωνάζαν τους μεγάλους
κι αφήναν τα γραφεία τους
και μπαίναν στο χορό
ο κύκλος θα γινότανε
ακόμα πιο μεγάλος
και δυο φορές τη Γη μας
θ’ αγκάλιαζε θαρρώ.

Θα `ρχόνταν τότε τα πουλιά
θα `ρχόνταν τα λουλούδια
θα `ρχότανε κι η άνοιξη
να μπει μες στο χορό
κι ο κύκλος θα γινότανε
ακόμα πιο μεγάλος
και τρεις φορές τη Γη μας
θ’ αγκάλιαζε θαρρώ!

.

Ανώτερος άνθρωπος είναι εκείνος που δεν χάνει την παιδική του καρδιά.
Μένκιος 372 -289
Κινέζος φιλόσοφος


Για να είσαι στις αναμνήσεις των παιδιών σου αύριο,
ΠΡΕΠΕΙ να είσαι στην ζωή τους σήμερα!

.

.

Posted in Διάφορα | 51 Σχόλια

Το όνειρο σου!


Όταν ήταν νεαρός δούλευε σε μια διαφημιστική εταιρεία ως κλητήρας.
Κάτι όμως τον έτρωγε μέσα του…

Μια μέρα, μην αντέχοντας άλλο, μπήκε στο γραφείο του διευθυντή του και του ανακοίνωσε:

«Παραιτούμαι κι αποχωρώ από την εταιρεία !»

«Βρήκες αλλού καλύτερη δουλειά μέσα στην κρίση;», τον ρώτησε ο διευθυντής του.

«Όχι αλλά θα πάω να γίνω ντράμερ», απάντησε ο νεαρός.

«Αλήθεια; Δεν ήξερα ότι παίζεις ντραμς», απόρησε ο διευθυντής.

«Δεν παίζω, αλλά σκοπεύω να παίξω», είπε με αυτοπεποίθηση ο νεαρός.

Λίγα χρόνια αργότερα εκείνος ο νεαρός έπαιζε στο ίδιο συγκρότημα με τον Έρικ Κλάπτον και τον Τζακ Μπρους. Το συγκρότημα ήταν οι θρυλικοί Cream.
Το όνομα του νεαρού ήταν Πήτερ «Τζίντζερ» Μπέηκερ. Το προσωνύμιο «Τζίντζερ» προήλθε από τα κόκκινα μαλλιά του.
Ο Μπέηκερ ήταν ο πρώτος ντράμερ της ροκ μουσικής ο οποίος αναγνωρίστηκε λόγω του υψηλού επιπέδου της τεχνικής του και των δυνατοτήτων του και θεωρείται ένας από τους κορυφαίους ντράμερ όλων των εποχών.

Ο νεαρός ακολούθησε το όνειρο του και τελικά έγινε αυτό που ήθελε να γίνει προτού ακόμη μάθει ότι μπορούσε να το κάνει.

.

Το παραπάνω «διδακτικό» είναι από ΕΔΩ.

.

cream
(Ο Baker δεξιά)

Peter Baker

.

Ο καλύτερος τρόπος για να κάνεις τα όνειρά σου να βγουν αληθινά,
είναι να ξυπνήσεις.

Πωλ Βαλερύ, 1871-1945
Γάλλος ποιητής

***************

Κάνε τη ζωή σου ένα όνειρο
και το όνειρό σου πραγματικότητα.

Αντουάν ντε Σαιν-Εξπερύ, 1900-1940
Γάλλος συγγραφέας

.

.

.

.

Posted in Διάφορα | 45 Σχόλια

Άτομο & κοινωνία

Brockwood Park
The school


Άτομο & κοινωνία

«Μπορούμε να σκεφτούμε μαζί την απόλυτη ανάγκη μιας καλής κοινωνίας;
Η κοινωνία είναι αυτό που είμαστε, η κοινωνία δεν εμφανίζεται μυστηριωδώς, δεν έχει δημιουργηθεί από τον θεό, ο άνθρωπος έχει δημιουργήσει αυτή την κοινωνία με όλους τους πολέμους και με όλα αυτά που συμβαίνουν.
Δεν χρειάζεται να μπούμε σε όλες τις φρικτές λεπτομέρειες του πράγματος.
Και αυτή η κοινωνία είναι αυτό που είμαστε, αυτό που κάθε ανθρώπινο πλάσμα είναι. Αυτό είναι αρκετά εμφανές. Δηλαδή, δημιουργήσαμε την κοινωνία με όλες της τις διαιρέσεις, με τις συγκρούσεις της, με την τρομοκρατία της, με τις ανισότητες της και λοιπά και λοιπά γιατί μέσα στους εαυτούς μας, είμαστε αυτό, που είναι:
Στη σχέση μας με τον καθένα είμαστε αυτό.
Μπορεί να είμαστε κάπως ανεκτικοί, κάπως τρυφεροί στις προσωπικές μας σχέσεις, παρόλο που και αυτό είναι μάλλον αμφίβολο, αλλά σε σχέση με τα υπόλοιπα ανθρώπινα πλάσματα, δεν είμαστε. Πράγμα που είναι καθαρά εμφανές όταν διαβάζεις εφημερίδες, περιοδικά και δεις πραγματικά τι συμβαίνει.

Έτσι μια καλή κοινωνία μπορεί να δημιουργηθεί, όχι μελλοντικά αλλά τώρα, όταν εμείς τα ανθρώπινα πλάσματα έχουμε εδραιώσει μια σωστή σχέση μεταξύ μας.
Είναι αυτό δυνατό; Όχι σε κάποια μελλοντική ημερομηνία αλλά πραγματικά στο παρόν, στη καθημερινή μας ζωή, μπορούμε να γεννήσουμε μια σχέση που είναι ουσιαστικά καλή;
Καλή όντας χωρίς κυριαρχία, χωρίς προσωπικό ενδιαφέρον, χωρίς προσωπική αλαζονεία και λοιπά. Έτσι που να υπάρχει μια σχέση μεταξύ μας που να βασίζεται- αν μπορώ να χρησιμοποιήσω την λέξη και ελπίζω να μη σας πειράζει- αγάπη.
Είναι αυτό δυνατό; «

Τζ. Κρισναμούρτι
Πρώτη ομιλία
Μπρόκγουντ Παρκ
25 Αυγούστου 1979

Krishnamurti Center

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε μια σχετική ανάρτηση τον Ιούλιο του 2010 όταν είχα επισκεφτεί το Κέντρο Κρισναμούρτι.

The Individual & Society

Can we together think the absolute need of a good society? The society is what we are, society doesn’t come into being mysteriously, it is not created by god; man has created this society with all the wars and all that is going on. We don’t have to go into all the horrible details of it. And that society is what we are, what each human being is. That is fairly obvious. That is, we create the society with all its divisions, with its conflicts, with its terror, with its inequality, and so on and so on and so on, because in ourselves we are that, which is: in our relationship with each other we are that. We may be fairly tolerant, fairly affectionate in private relationships; even that’s rather doubtful, but with regard to the rest of the human beings we are not. Which is again fairly obvious when you read the newspapers, magazines, and actually see what is going on.

So good society can only come into being, not in the future but now, when we
human beings have established right relationship between ourselves. Is that possible? Not at some future date but actually in the present, in our daily life, could we bring about a relationship that is essentially good? Good being without domination, without personal interest, without personal vanity, ambition and so on. So that there is a relationship between each other which is based essentially on – if I may use the word and I hope you won’t mind – love. Is that possible?»

J. Krishnamurti |
Talk 1, Brockwood Park,
25 August 1979

.

Οι παραπάνω φωτογραφίες είναι απ’ το σχολείο Brockwood Park που ίδρυσε ο Κρισναμούρτι και όπου συχνά έδινε ομιλίες.

Το ξύλινο κιόσκι δεξιά στο βάθος είναι μια κατασκευή του γιου μου, Κωνσταντίνου όταν φοιτούσε στο σχολείο που έχει ιδρύσει ο Κρισναμούρτι!

Και ένα ενδιαφέρον video σχετικά με το σχολείο.

.

.

.

Posted in Διάφορα | 42 Σχόλια