Να είσαι αυτό που είσαι…

 


27 Νοεμβρίου 1961 -Ινδίες

Τι παράξεvη πoυ είvαι η επιθυμία για επίδειξη ή για vα είσαι κάπoιoς!
Ο φθόvoς είvαι μίσoς και η ματαιoδoξία διαφθείρει.
Μoιάζει τόσo απίθαvα δύσκoλo vα είσαι απλός, vα είσαι αυτό πoυ είσαι και vα μηv υπoκρίvεσαι.
Τo vα είσαι αυτό πoυ είσαι είναι από μόνο του πολύ επίπονο χωρίς vα πρoσπαθείς vα γίvεις κάτι, πράγμα πoυ δεv είvαι και πάρα πολύ δύσκoλo.
Είvαι εύκoλo vα υπoκρίvεσαι πάvτα, vα φoράς μάσκα, αλλά τo vα είσαι αυτό πoυ είσαι, είvαι τρoμερά πoλύπλoκη υπόθεση· γιατί είσαι κάτι πoυ αλλάζει διαρκώς· δεv είσαι πoτέ τo ίδιo και η κάθε στιγμή απoκαλύπτει μία άλλη πλευρά σoυ, έvα καιvoύριo βάθoς, μία καιvoύρια επιφάvεια.
Δεv μπoρείς vα είσαι τα πάvτα μέσα σε μια στιγμή, γιατί κάθε στιγμή φέρvει τη δική της αλλαγή. Έτσι, αv έχεις έστω και λίγη voημoσύvη, παρατάς τηv πρoσπάθεια vα είσαι oτιδήπoτε.

.

.

Εκεί πoυ voμίζεις ότι είσαι πoλύ ευαίσθητoς, συμβαίvει κάπoιo περιστατικό, σoυ περvάει μια φευγαλέα σκέψη, πoυ σoυ δείχvει ότι δεv είσαι· voμίζεις ότι είσαι έξυπvoς, πoλυδιαβασμέvoς, καλαίσθητoς, ηθικός, αλλά στρίβovτας στη γωvία αvακαλύπτεις ότι δεv είσαι τίπoτα απ’ όλα αυτά κι ότι είσαι βαθιά φιλόδoξoς, φθovερός, λειψός, σκληρός και φoβισμέvoς. Από στρoφή σε στρoφή είσαι κάτι απ’ όλα αυτά κι εσύ θέλεις κάτι πoυ vα είvαι συvέχεια τo ίδιo, κάτι μόvιμo και, φυσικά, μόvo ευχάριστo και vα σε συμφέρει. Τρέχεις, λoιπόv, πίσω απ’ αυτό, εvώ και όλα τα άλλα πoλλά σoυ «εσύ» ωρύovται για τo δικό τoυς τρόπo, για τη δική τoυς εκπλήρωση.
Έτσι έγιvες έvα πεδίo μάχης, μία σκέτη φιλoδoξία -με τις ικαvoπoιήσεις και τις δυστυχίες της- έvας επιτυχημέvoς, παρέα με τo φθόvo και τo φόβo.

.

.

Η λέξη αγάπη μπαίvει στη μέση για λόγoυς ευπoληψίας, για vα κρατάει τηv oικoγέvεια εvωμέvη, αλλά είσαι παγιδευμέvoς στις υπoχρεώσεις και στις δραστηριότητες πoυ o ίδιoς δημιoύργησες και απoμovωμέvoς ωρύεσαι για αvαγvώριση και φήμη, πάvτα εσύ κι η πατρίδα σoυ, εσύ και τo κόμμα σoυ, εσύ κι o γεμάτoς παρηγoριά θεός σoυ.

.

.

Έτσι, τo vα είσαι αυτό πoυ είσαι είvαι εξαιρετικά κoπιαστική υπόθεση κι αv έχεις λίγη επίγvωση τα ξέρεις όλ΄αυτά, όπως ξέρεις και τη θλίψη τoυ όλoυ πράγματoς. Βoυλιάζεις, λoιπόv,  από μόvoς σoυ στη δoυλειά σoυ, στηv πίστη σoυ, στα φαvταστικά ιδαvικά σoυ και στις φαvτασιώσεις σoυ. Και πριv τo καταλάβεις, έχεις γεράσει κι είσαι έτoιμoς για τov τάφo, αv δεv είσαι από καιρό πριv vεκρός μέσα σoυ.
Τo vα βάλεις κατά μέρoς όλα αυτά -μαζί με τις αvτιφάσεις τoυς και τηv αυξαvόμεvη θλίψη τoυς- και vα μηv είσαι τίπoτα, είvαι τo πιo απλό και ευφυές πράγμα πoυ έχεις vα κάvεις.

.

.

Αλλά πριv μπoρέσεις vα μηv είσαι τίπoτα, πρέπει vα έχεις ξεθάψει όλ΄αυτά τα κρυμμέvα πράγματα μέσα σoυ, ξεσκεπάζovτάς τα κι έτσι καταvoώvτας τα.
Για vα καταvoήσεις αυτές τις κρυμμέvες ακαταvίκητες τάσεις και καταπιεστικές παρoρμήσεις, πρέπει vα έχεις επίγvωσή τoυς χωρίς vα κάvεις επιλoγές, όπως κάvει o θάvατoς.
Έτσι, με τηv πράξη τoυ καθαρoύ κoιτάγματoς θα σβήσoυv και θα βρεθείς χωρίς θλίψη κι έτσι δε θα είσαι τίπoτα.
Τo vα υπάρχεις χωρίς vα είσαι τίπoτα δεv είvαι αρvητική κατάσταση· η ίδια η άρvηση όσωv ήσoυv είvαι ό,τι πιo θετικό έχεις κάvει.
(…)Αυτή η άρvησή σoυ είvαι ελευθερία· είvαι θετική πράξη πoυ δίvει εvέργεια, εvώ oι ιδέες απλώς σπαταλoύv εvέργεια. (…)

Κρισναμούρτι

«Σημειώσεις»
Μετάφραση
Νίκος Πιλάβιος

Εκδόσεις Καστανιώτη

.

Τα ηλιοβασιλέματα απ΄το παράθυρο μου, σε διαφορετικές εποχές.

.

.

.

 

 

 

Advertisements
Posted in Διάφορα | 30 Σχόλια

Θυμήθηκα!

Τακτοποιώντας τα φλιτζάνια και τις άδειες κούπες στα ντουλάπια, θυμήθηκα δυο μικρές ιστορίες που εκτός απ΄το χαμόγελο που αφήνουν, μας δείχνουν πως αυτό που μας φαίνεται άδειο μπορεί να είναι γεμάτο σοφία!

.

.

Άδειες κούπες

Κάποτε μου είπαν ότι κάποιοι πνευματικοί δάσκαλοι στο Θιβέτ συνήθιζαν να γυρίζουν ανάποδα τις κούπες του τσαγιού τους πριν πάνε για ύπνο για να θυμούνται την προσωρινότητα του συνόλου της ζωής.
Μετά όταν ξυπνούσαν κάθε πρωί, γύριζαν ξανά τις κούπες τους από την καλή με την χαρούμενη σκέψη: Είμαι ακόμη εδώ!

Αυτή η απλή κίνηση ήταν μια θαυμάσια υπενθύμιση ώστε να γιορτάζουν την κάθε στιγμή της μέρας.

Suzan Jeffers

.

.

Άδεια βάρκα

Ο Λιν-Τσι διηγείται: όταν ήμουν νεαρός μου άρεσε να κάνω βόλτες με τη μικρή βάρκα μου. Μπορούσα ώρες να περιπλανιέμαι μες στη λίμνη.
Μια νύχτα καθόμουν στη βάρκα με κλειστά μάτια. Ξαφνικά κάτι χτύπησε τη βάρκα μου. Εξοργισμένος σηκώθηκα, ήμουν έτοιμος να μαλώσω με τον άνθρωπο που με ενόχλησε, αλλά είδα μια άδεια βάρκα. Η οργή μου έπεσε στο κενό. Δε μου έμεινε τίποτα να κάνω, παρά να ξανακαθίσω, να κλείσω τα μάτια μου και ν’ αρχίσω να μελετάω την οργή μου. Εκείνη τη στιγμή έκανα το πρώτο βήμα προς τον εαυτό μου. Αυτήν την ήσυχη νύχτα πλησίασα την ψυχή μου. Η άδεια βάρκα έγινε ο δάσκαλός μου.
Μετά πολλές φορές όταν κάποιος ήθελε να με προσβάλλει και μέσα μου ξυπνούσε η οργή θυμόμουν την άδεια βάρκα γελούσα και έλεγα:
– Και αυτή η βάρκα είναι άδεια.

Από τον Λιν Τσι, Κινέζικη σοφία

.


«Ένα δοχείο δημιουργείται από ένα σβώλο πηλό με προσεκτική δουλειά,

αλλά το κενό που είναι μέσα στο δοχείο το κάνει χρήσιμο».

Κινέζικο ρητό

 

.

 

.

.

Posted in Διάφορα | 50 Σχόλια

Περίμενε σιωπηλά…

 

.

Wait in silence

.

There are some things that we simply must wait in silence to receive.

We live our questions and wait for the knowing to happen.

Like the tree, we wait for the sap to rise.

.

Sue Monk Kidd,
«When The Heart Waits»

Posted in Διάφορα | 42 Σχόλια

Και μετά και μετά τι;

Ένας Μεξικανός με το σομπρέρο του είναι αραχτός σε μία όμορφη παραλία και ψαρεύει με το καλάμι και την πετονιά του. Ένας Αμερικανός τουρίστας, επιχειρηματίας, τον πλησιάζει με διάθεση να τον συμβουλεύσει και γίνεται μεταξύ τους ο εξής διάλογος:
.
Αμερικανός: Πόσα ψάρια βγάζεις κάθε μέρα;

Μεξικανός: Όσα χρειάζομαι για να τρώω.

.

  Αμερικανός: Γιατί δεν ρίχνεις ταυτόχρονα περισσότερες πετονιές να πιάνεις περισσότερα;

Μεξικανός: Και τι να τα κάνω;

Αμερικανός: Θα τα πουλάς, θα μαζέψεις χρήματα, θα αγοράσεις βάρκα και δίχτυα, θα πιάνεις και θα πουλάς περισσότερα ψάρια και θα βγάζεις ακόμη περισσότερα χρήματα.
.


Μεξικανός: Και μετά;
.
Αμερικανός: Μετά θα αγοράσεις ένα καΐκι και θα αυξήσεις πολύ τα χρήματα που θα βγάζεις.
.

Μεξικανός: Και μετά;

.

Αμερικανός: Μετά θ αγοράσεις περισσότερα καΐκια, θα κάνεις μεγάλο στόλο και θα γίνεις πλούσιος.


Μεξικανός: Και μετά;
.
.

Αμερικανός: Μετά θα δουλεύουν άλλοι για σένα και εσύ θα κάθεσαι και θα απολαμβάνεις.


Μεξικανός: Γιατί; Τώρα τι κάνω;
.
.
(Από το βιβλίο του Δημήτρη Μπουραντά «Επί σκηνής χωρίς πρόβα»)
.
.
.
.
.
Posted in Διάφορα | 53 Σχόλια

Ο άξονας μας.

.

Drink you tea slowly and reverently, as if it is the axis on which the world revolves – slowly, evenly, without rushing toward the future.
Live the actual moment.
Only this moment is life.

Thích Nhất Hạnh

.

Πιες το τσάι σου σιγά και ευλαβικά,
σαν να είναι ο άξονας όπου μέσα ο κόσμος περιστρέφεται
– αργά, αμερόληπτα, χωρίς να ορμάς προς το μέλλον-
Ζήσε την παρούσα στιγμή.

Μόνο αυτή η στιγμή είναι η ζωή.

Θιτς Νατ Χαν
.

«Ειρήνη μέσα μου
Ειρήνη στον κόσμο»

.

Ο  Thích Nhất Hạnh (Θιτς Νατ Χαν) γεννήθηκε το 1926 και είναι Βιετναμέζος μοναχός, δάσκαλος, συγγραφέας, ποιητής και ακτιβιστής ειρήνης που τώρα ζει στο μοναστήρι Plum Village στην νοτιοδυτική Γαλλία, ταξιδεύοντας διεθνώς και δίνοντας ομιλίες.
Μετά από μια μακρόχρονη εξορία, του δόθηκε άδεια να επισκεφθεί το Βιετνάμ το 2005. Έχει εκδώσει περισσότερα από 100 βιβλία, τα 40 από αυτά στην αγγλική γλώσσα και είναι ενεργό μέλος στο κίνημα της ειρήνης, προωθώντας τη μη βίαιη επίλυση των συγκρούσεων.

Το 1967 ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, που ήταν ο ίδιος κάτοχος Νόμπελ ειρήνης, πρότεινε τον Θιτς Νατ Χαν για το Νόμπελ ειρήνης, αλλά δεν δόθηκε εκείνη τη χρονιά. Ο Κινγκ, που ήταν ο ίδιος χριστιανός κληρικός, πίεσε την επιτροπή να δώσει το Νόμπελ ειρήνης σε αυτόν τον βουδιστή μοναχό, λέγοντας γι’ αυτόν:
«Δεν γνωρίζω προσωπικά κανέναν πιο άξιο για το βραβείο από αυτόν τον πράο Βιετναμέζο μοναχό».
Ο Θιτς Ναν Χαν βραβεύτηκε με το «Βραβείο Ηθικής Συνείδησης» το 1991 κι έχει εμφανιστεί σε πολλά ντοκιμαντέρ, όπως το «Η Δύναμη της Συγχώρεσης» (The Power of Forgiveness).

Στις μέρες μας παραμένει ένας απλός βουδιστής μοναχός, που πορεύεται ήδη στο ενενηκοστό έτος της ηλικίας του. Διδάσκει ακούραστα όπου του δίνεται η ευκαιρία για τη συμπόνια, την κατανόηση, το συνεχώς ανανεωμένο τώρα, έναν τρόπο ζωής με επίγνωση και εγρήγορση (mindfulness way of life)….

Πιο πολλά για τον Thích Nhất Hạnh (Θιτς Νατ Χαν) ΕΔΩ.

.

Περπάτα σαν να φιλάς τη Γη με τα πόδια σου.

.

.

.

Posted in Διάφορα | 40 Σχόλια

Πώς τα πας;

.

Πώς τα πας;
Είναι οι μέρες σου γρήγορες σαν αστραπή;
Ζεις μέσα σε μια μέρα, χιλιάδες χρόνια;

Είναι παράξενο το πόσο πραγματικό πρόβλημα είναι για τους περισσότερους ανθρώπους η βαρεμάρα. Πρέπει να κάνουν κάτι συνέχεια, να απασχολούνται με κάτι, κάποια δραστηριότητα, μ’ ένα βιβλίο, στην κουζίνα, με τα παιδιά ή με το Θεό. Αλλιώς, μένουν μόνοι τους με τους εαυτούς τους, πράγμα πολύ βαρετό. Όταν μένουν με τον εαυτό τους γίνονται εγωκεντρικοί, μπλέκονται, αρρωσταίνουν ή γίνονται βαρύθυμοι.

.

.

Ένα μυαλό που δεν είναι απασχολημένο, όχι ένα αρνητικά άδειο μυαλό αλλά ένα ξύπνιο παθιασμένο μυαλό, ένα ολοκληρωτικά κενό μυαλό, ένα τέτοιο μυαλό είναι πάντα φρέσκο, ικανό, με άπειρες δυνατότητες.

(…) Άφησε το μυαλό χωρίς καμιά απασχόληση, χωρίς να του δίνεις σκόπιμα δουλειά· άφησε να γίνεται αυτό αντί να το καλλιεργείς.
Διάβασέ το ετούτο συνειδητά κι ασ’ το να συμβεί.

.

.

(…) Εκείνο που έχει σημασία είναι να κάνεις το σωστό είδος ασκήσεων, να κοιμάσαι καλά κι η μέρα σου να ‘χει νόημα. Αλλά κανείς γλιστράει τόσο εύκολα στη ρουτίνα κι ύστερα λειτουργεί με βάση το εύκολο μοντέλο της αυταρέσκειας ή με το μοντέλο του να εξαναγκάζεις το εαυτό σου να κάνει το σωστό. Όλα όμως τα μοντέλα απονεκρώνουν, οδηγούν σε αργό μαρασμό.

Να είσαι δημιουργικός σημαίνει να περάσεις μια πλούσια μέρα έχοντας απλώς επίγνωση, χωρίς κανέναν εξαναγκασμό, χωρίς σύγκρουση, φόβο ή σύγκριση.
Βλέπεις, υπάρχουν σπάνιες στιγμές που νιώθουμε έτσι και το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας είναι φτιαγμένο από διαβρωτικές αναμνήσεις, απογοητεύσεις, μάταιες προσπάθειες κι εκείνο που είναι αληθινό, να προσπερνάει.
Το σύννεφο της μονοτονίας καλύπτει τα πάντα κι εκείνο που είναι αληθινό, σβήνει.
Είναι πράγματι αρκετά κοπιαστικό να διαπεράσεις αυτό το σύννεφο και να βρεθείς στο απλό, καθαρό φως.
Απλώς δες τα όλα τούτα κι αυτό είν’ όλο.

.

.

Μην προσπαθήσεις να είσαι απλή.
Αυτή η προσπάθεια το μόνο που καταφέρνει είναι να γεννάει περιπλοκές και δυστυχία.
Προσπάθεια σημαίνει ότι θέλεις να γίνεις κάτι και το να θέλεις να γίνεις κάτι σημαίνει πάντοτε επιθυμία — με τις απογοητεύσεις της.

Είναι πολύ σημαντικό να ελευθερώσει κανείς τον εαυτό του από κάθε συναισθηματική, ψυχολογική ταραχή, πράγμα που δε σημαίνει ότι πρέπει να σκληρύνει απέναντι στη ζωή. Αυτού του είδους οι ταραχές χτίζουν σταδιακά ποικίλες ψυχολογικές αντιστάσεις που επηρεάζουν και το σώμα, φέρνοντας διάφορες αρρώστιες.

.

.

Η ζωή είναι μια σειρά από γεγονότα (επιθυμητά και ανεπιθύμητα)· και όσο μαζεύουμε, όσο ξεδιαλέγουμε εκείνα που θα κρατήσουμε κι εκείνα που θα πετάξουμε, θα υπάρχει αναπόφευκτα η σύγκρουση (της δυαδικότητας) που αυτή η ίδια είναι η ταραχή.
Και η σειρά από ταραχές σκληραίνει το νου, την καρδιά· είναι μια διαδικασία κλεισίματος στον εαυτό, οπότε υπάρχει πόνος.
Χρειάζεται τεράστια επίγνωση για να επιτρέψεις στην κίνηση της ζωής να γίνει αποδεκτή χωρίς καμία επιλογή, χωρίς καμία κίνηση προς οτιδήποτε επιθυμητό ή ανεπιθύμητο.

Το θέμα δεν είναι να προσπαθείς όλη την ώρα να έχεις επίγνωση, πράγμα που είναι κουραστικό, αλλά να δεις την αναγκαιότητα της αλήθειας που φέρνει η επίγνωση, οπότε θ’ ανακαλύψεις ότι αυτή η ίδια η αναγκαιότητα ενεργεί χωρίς να πιέζεις τον εαυτό σου να έχει επίγνωση.

.

.

Μπορεί κανείς να ταξιδεύει, να έχει πάει στα καλύτερα σχολεία του κόσμου· να έχει διδαχτεί τέλεια, να ζει στο καλύτερο κλίμα· όμως όλα αυτά, φέρνουν νοημοσύνη;
Όλοι μας γνωρίζουμε τέτοιους ανθρώπους· είναι νοήμονες;
(…) Οι πιο μορφωμένοι άνθρωποι, εκείνοι που κατέχουν ατέλειωτες πληροφορίες και γνώση, κι εκείνοι που έχουν επιστημονική μόρφωση, έχουν νοημοσύνη;
Δεν νομίζεις ότι η νοημοσύνη είναι κάτι τελείως διαφορετικό;
Στη πραγματικότητα είναι ολοκληρωτική ελευθερία από το φόβο.
(…) Νοημοσύνη είναι η ολοκληρωτική ελευθερία από το φόβο· νοημοσύνη δεν είναι να είσαι καθωσπρέπει ούτε οι διάφορες αρετές που έχουν καλλιεργηθεί από φόβο.
Στην κατανόηση του φόβου υπάρχει κάτι που είναι τελείως διαφορετικό από τις θεωρίες του νου.

.

Κρισναμούρτι.
«ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΝΕΑΡΗ ΦΙΛΗ».

Μετάφραση Νίκος Πιλάβιος.
Εκδόσεις Καστανιώτη.

.

«Τα γράμματα σε μια νεαρή φίλη» εμφανίστηκαν για πρώτη φορά το 1986 στο βιβλίο της Pupul Jayakar KRISNAMURTI A BIOGRAPHY, στο κεφάλαιο που έχει τον τίτλο Happy is the Man who is nothing- Letters to a Young  Friend.
Η Pupul Jayagar σε μια μικρή εισαγωγή που κάνει στο βιβλίο της για να παρουσιάσει τα γράμματα γράφει:
«… Ο Κρισναμούρτι έγραφε τα γράμματα που ακολουθούν από τον Ιούνιο του 1948 ως τον Μάρτιο του 1960 για μια νεαρή φίλη που ήρθε κοντά του πληγωμένη στο σώμα και στην ψυχή. Στα γράμματα αυτά, όπου ξετυλίγεται ολόκληρη η διδασκαλία του Κρισναμούρτι, καθώς επουλώνονται οι πληγές εκείνης στην οποία απευθύνονται, αποκαλύπτεται μια σπάνια καλοσύνη και διαύγεια, ο χωρισμός και η απόσταση εξαφανίζονται, ενώ οι λέξεις κυλούν σαν χείμαρρος, ούτε μια δεν είναι περιττή, η επούλωση των πληγών και η διδασκαλία προχωρούν ταυτόχρονα…»

.

Τα γράμματα που έγραψε ο Κρισναμούρτι στην νεαρή του φίλη είναι 18 και το παραπάνω γράμμα είναι αποσπάσματα από το 16.
Κατά εποχές έχω δημοσιεύσει μερικά:

https://ainafetst.wordpress.com/2014/01/05/lettrejeuneamie/

https://ainafetst.wordpress.com/2010/02/20/flexible/

https://ainafetst.wordpress.com/2010/03/27/uncertain/

https://ainafetst.wordpress.com/2011/07/01/argent/

https://ainafetst.wordpress.com/2016/03/18/%cf%83%ce%b1%ce%bd-%cf%84%ce%bf-%ce%bd%ce%b5%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b9/

.

Οι φωτογραφίες είναι απ’ το κτήμα μας και τραβήχτηκαν με το κινητό μου, σε διαφορετικές εποχές και χρονιές.

.

.

.

 

 

 

.

.

Posted in Διάφορα | 34 Σχόλια

Να αγαπιόμαστε!

.

O Antoine Marie Jean-Baptiste Roger, comte de Saint-Exupéry,  γνωστός στους περισσότερους απ’ το βιβλίο «Μικρός Πρίγκιπας», υπήρξε απ΄τους αγαπημένους συγγραφείς της νεανικής μου ηλικίας που διάβασα και μελέτησα στα γαλλικά.
Ήταν πιλότος για πολλά χρόνια, είχε πάθος με το «πέταγμα» από πολύ μικρή ηλικία κάτι που φαίνεται στα κείμενα του.
Παρακάτω παραθέτω αποσπάσματα απ΄ το βιβλίο, «Γη των ανθρώπων».

Ο Αντουάν ντε Σαιντ Εξυπερύ (1900-1944)

.

.

«Γη των ανθρώπων»

Η γη μας μαθαίνει πολύ πιο πολλά απ’ όσο όλα μαζί τα βιβλία. Γιατί μας αντιστέκεται.
Ο άνθρωπος ανακαλύπτει τον εαυτό του όταν αναμετριέται μ´αυτό που του αντιστέκεται. Μα για να το ζυγώσει χρειάζεται κάποιο εργαλείο. Του χρειάζεται μια διχάλα η ένα αλέτρι. Ο χωριάτης με το μόχθο του ξεριζώνει λίγο λίγο κάποια μυστικά απ´τη φύση και γίνεται παγκόσμια η αλήθεια που ξεσκλαβώνει.
Έτσι και το αεροπλάνο, το εργαλείο αυτό των αιθέρων, ανακατώνει τον άνθρωπο με όλα τα προβλήματα που υπήρχαν από παλιά στη ζωή.

.

Το πρώτο αεροπλάνο του Εξυπερύ.

Οι ανεμοθύελλες, οι ομίχλες, το χιόνι, κάποτε θα σε σκοτίσουν πολύ.
Σκέψου λοιπόν όσους τα δοκίμασαν πριν από σένα και πες στον εαυτό σου:
Αφού οι άλλοι τα κατάφεραν θα τα καταφέρω κι εγώ.

Κανένας δε σ’ άρπαξε να σε ταρακουνήσει από τους ώμους, όταν ακόμα ήταν καιρός. Τώρα, ξεράθηκε πια ο πηλός που σ’ έπλασε και σκλήρυνε και τίποτα μέσα σου δε θα μπορέσει πια να ξυπνήσει τον κοιμισμένο μουσικό, εάν ήσουν ή τον ποιητή ή τον αστρονόμο.

.

.

Να είσαι άνθρωπος, σημαίνει ακριβώς να είσαι υπεύθυνος.
Είναι να γνωρίσεις την ντροπή απέναντι σε μια δυστυχία που δε μοιάζει να εξαρτάται από μας. Είναι να νιώθεις περηφάνια για μια νίκη που πέτυχαν οι συνάδελφοί σου.
Είναι να αισθάνεσαι, βάζοντας κι εσύ το λιθαράκι σου, πως συντελείς στο κτίσιμο του κόσμου.

Etre homme, c’est précisément être responsable. C’est connaître la honte en face d’une misère qui ne semblait pas dépendre de soi. C’est être fier d’une victoire que les camarades ont remportée. C’est sentir, en posant sa pierre, que l’on contribue à bâtir le monde.

Terre des Hommes (Γη των ανθρώπων, 1939)

.

.

Όταν αποκτήσουμε συνείδηση του ρόλου που είναι να παίξουμε, ακόμα και του πιο ταπεινού, τότε μόνο θα είμαστε ευτυχισμένοι.
Τότε μόνο θα μπορέσουμε να ζήσουμε ειρηνικά και να πεθάνουμε ειρηνικά και ό,τι δίνει νόημα για να ζήσουμε, δίνει νόημα και για να πεθάνουμε.

Η  πείρα, μας δείχνει πως αγάπη δεν σημαίνει να κοιτάζει ο ένας τον άλλο, αλλά στο να κοιτάζουμε μαζί προς την ίδια κατεύθυνση.

L’expérience nous montre qu’aimer ce n’est point nous regarder l’un l’autre mais regarder ensemble dans la même direction.

Terre des Hommes (Γη των ανθρώπων, 1939)

.

.

Γιατί να μισούμε ο ένας τον άλλον;
Είμαστε επιβάτες του ίδιου πλανήτη, που ο ένας εξαρτάται από τον άλλον, είμαστε πλήρωμα του ίδιου καραβιού.

 

Τα μάτια είναι τυφλά.
Πρέπει να βλέπει κανείς με την καρδιά.

 

.

 

 

.

 

.

Posted in Διάφορα | 52 Σχόλια

Όταν νόμιζες πως δεν κοιτούσα.

Τα παρακάτω δυο άρθρα είναι αφιερωμένα στους φίλους μου που μεγαλώνουν παιδιά και σ΄αυτούς που μέσα τους παραμένουν ακόμα παιδιά.

 

Το παραπάνω άρθρο είναι από ΕΔΩ.

.


.

Στη συνέχεια, ένα εξαιρετικό απόσπασμα απ΄τον Άμλετ του Σαίξπηρ, όπου διαπιστώνουμε πως οι συμβουλές παραμένουν διαχρονικές.

.

Συμβουλές ενός πατέρα προς το παιδί του.

ΠΟΛΩΝΙΟΣ

Κι αυτές τις λίγες συμβουλές μου, χάραξέ τες καλά στη μνήμη σου.

Στις σκέψεις σου μην επιτρέπεις να μιλάνε κι έργο μην κάνεις σκέψη πρόχειρη.

Καταδεχτικός να είσαι, αλλά ποτέ υπερβολικά οικείος.

Αυτούς που φίλους λογαριάζεις -και τους έχεις δοκιμάσει- γάντζωσέ τους στην καρδιά με κρίκους ατσαλένιους, αλλά μην τραχύνεις την παλάμη σου χαιρετώντας τον πρώτο τυχόντα νεόκοπο κι ανώριμό σου φίλο.

Φυλάξου απ΄ τους καβγάδες, αλλά, άμα μπλέξεις, κράτα μια στάση που οι άλλοι να φυλάγονται από σένα.

Όλους να τους ακούς, εσένα λίγοι να σ΄ ακούνε.

Παίρνε τη γνώμη ολωνών, μα έχε τη δικιά σου κρίση.

Τα ρούχα σου να είναι όσο αντέχει το πουγκί σου ακριβά, χωρίς εκκεντρισμούς -πλούσια μα όχι φανταχτερά: γιατί συχνά το ράσο κάνει τον παπά. Και στη Γαλλία, οι πρώτοι σε καταγωγή και αξιώματα κατέχουν τα πρωτεία σε κομψότητα και χάρη.

Ποτέ μην δίνεις δανεικά, μα ούτε και να παίρνεις: εάν αρχίσεις και δανείζεις, έχασες και δανεικά και φίλους, εάν αρχίσεις να δανείζεσαι, θα βγεις απ’το λογαριασμό σου.

Και, πάνω απ’ όλα: μείνε πιστός στον εαυτό σου, άρα φυσιολογικά- όπως η μέρα ακολουθεί τη νύχτα- ούτε στους άλλους θα μπορείς να είσαι ψεύτης.

ΑΜΛΕΤ:ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ , ΣΚΗΝΗ :3

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΕΡΡΙΚΟΣ ΜΠΕΛΙΕΣ.

Πηγή:http://blogs.sch.gr/gymparga/

.

.

.

Posted in Διάφορα | 59 Σχόλια

Τολμώ!

.

Περί τόλμης ο λόγος…

.

Όταν ο άνθρωπος τολμάει

η ζωή τον ανταμείβει πάντα.

Οι λύσεις εμφανίζονται με μαγικό τρόπο.

Γιατί η τόλμη,

βάζει τη στατική ενέργεια,

σε κίνηση.

.

.

Τολμώ σημαίνει υπερβαίνω.

Τολμώ σημαίνει επιτρέπω.

Τολμώ σημαίνει διακινδυνεύω.

Τολμώ σημαίνει εκτίθεμαι.

.

.

Τολμώ δε σημαίνει δε φοβάμαι,

αλλά ότι παίρνω από το χέρι το φόβο μου και προχωρούμε μαζί παρέα.

Τολμώ σημαίνει

μπαίνω στη φωτιά των φόβων μου

κι εμπιστεύομαι τη Σοφία της Αβεβαιότητας.

Τη Θεία Πρόνοια.

.

.

Υπάρχει κι άλλη μια διάσταση του Τολμώ.

Η διάσταση του Αφήνομαι.

Τολμώ να αφεθώ χωρίς να γνωρίζω,

να έχω εξασφαλίσει,

χωρίς να ξέρω εκ των προτέρων,

χωρίς δίχτυ ασφαλείας.

.

.

Τολμώ ν’ αλλάξω,

τολμώ να αφεθώ,

παραιτούμενος από κάθε προσπάθεια να ελέγξω

ή να καθορίσω την έκβαση,

αλλά ωστόσο είμαι σίγουρος ότι

ό,τι έρθει

θα είναι το καλύτερο για μένα.

Ίσως δε θα είναι πάντα αυτό που θέλω

αλλά Πάντα θα είναι αυτό που χρειάζομαι!

.

.

Αλλά το θέμα είναι

ότι σπάνια οι άνθρωποι τολμάνε

να τολμήσουν…

Το κείμενο είναι της Έφης Πετροχίλου.

Εικόνες από google.

 

.

Και είπα να «τολμήσω» να βάλω ένα τραγούδι της Μαρινέλλας του 1988 που όπως λέγαμε τότε, «κόβει φλέβες»!

Στίχος: Εύη Δρούτσα
Μουσική: Αλέξης Παπαδημητρίου

 

.
(…)

Τολμώ στο ναρκοπέδιο που ζεις να περπατώ
Τολμώ μέσα στο τούνελ που περνάς ν’ ακολουθώ
Τολμώ να’ μαι αντίλαλος δικός σου σ’ αγαπώ
Τολμώ όσα δεν τόλμησε κανείς εγώ τολμώ, τολμώ

(…)

.

.

.

Posted in Διάφορα | 50 Σχόλια

Πάρε, πάρε… πάρε!

.

Πάρε ένα χαμόγελο

και δώρισέ το σε κάποιον που ποτέ δεν το είχε.

Πάρε μια ακτίνα ήλιου

κι άφησέ τη να πετάξει εκεί που βασιλεύει η νύχτα.

Πάρε μια πηγή

και βούτηξε μέσα εκείνον που ζει στη λάσπη.

Πάρε ένα δάκρυ

και απόθεσέ το στο πρόσωπο εκείνου που δεν έχει κλάψει.

Πάρε τη δύναμη

και βάλε την στην ψυχή εκείνου που δεν ξέρει να αγωνίζεται.

Ανακάλυψε τη ζωή

Κι αφηγήσου την σε εκείνον που δεν μπορεί να την κατανοήσει.

Πάρε την ελπίδα

και ζήσε μέσα στο φως της.

Πάρε την καλοσύνη

και δώσε την σε εκείνον που δεν ξέρει να δίνει.

Ανακάλυψε την αγάπη και φανέρωσέ την σ’ όλο τον κόσμο.

M.Gandhi

.

.

.

.

Posted in Διάφορα | 61 Σχόλια

Φθινοπωρινές μεταναστεύσεις!

 

Το φθινόπωρο για μένα σημαίνει και αποχαιρετισμός στα χελιδόνια που χρόνια τώρα φιλοξενώ στο κτήμα όπου ζω…

Φθινοπωρινές αλλαγές

Τα χελιδόνια ταξιδεύουν χαμηλά πάνω από τους αγρούς και τώρα είναι περισσότερο ορατά σε θορυβώδεις ομάδες. Ετοιμάζουν την αναχώρησή τους αν και ο καιρός είναι ακόμα ήπιος.

Παρακολουθώντας τα, ανακάλυψα μια ενδιαφέρουσα εμπειρία μάθησης:
Την αίσθηση της χαράς που είχα με την κίνησή τους στον τελευταίο απογευματινό ήλιο, που την ακολουθούσε ένα τσίμπημα λύπης, στη σκέψη ότι σύντομα θα έχουν φύγει.

.

.

Πόσο δύσκολο είναι να επιτρέψεις στα πράγματα απλώς να είναι, έτσι ακριβώς όπως είναι, χωρίς να θέλεις να τα κρατήσεις ή αμέσως να τους προσθέσεις κάποιες επιπλέον σκέψεις!

Είναι εύκολο να ξέρεις διανοητικά ότι τα πάντα αλλάζουν, συχνά με τρόπους που δεν μπορούμε να προβλέψουμε. Εντούτοις, το να το γνωρίζεις αυτό βαθιά μέσα στα βάθη της ύπαρξής σου και να το αποδέχεσαι, δεν είναι πάντα τόσο εύκολο. Σ’ αυτή την περίπτωση η αποδοχή δεν ήταν πολύ δύσκολη – τα χελιδόνια έρχονται και φεύγουν στο δικό τους χρόνο και δεν υπάρχει τρόπος να τα σταματήσεις.

.

.

Έτσι, είμαι ευγνώμων για αυτές τις φθινοπωρινές αλλαγές – που γίνονται μέρα με τη μέρα πιο φανερές – ως τα πιο σημαντικά εργαλεία μάθησης που έχω.
Επαναλαμβάνουν απαλά, ξανά και ξανά, πολλές ανάλογες αλήθειες.
Μου δίνουν να καταλάβω το πώς η αλλαγή επηρεάζει τις διαθέσεις μου και το πως μ’ αρέσει να «κρατάω».

.

 

.
Μας δείχνουν πόσο συχνά ο τρόπος που σχετίζομαι με τα πράγματα έχει να κάνει με το πώς με κάνουν να νοιώθω, αντί ( να σχετίζομαι ) με ολοκληρωτική ελευθερία.

Αντιστέκομαι στην αλλαγή καθημερινά αλλά η αλλαγή είναι αναπόφευκτη.

Η ευτυχία μου έχει σχέση με τον τρόπο που επιλέγω να ανταποκριθώ σ’ αυτό.

Τίποτα πιο εφήμερο από την εξωτερική μορφή

που ξεθωριάζει και μεταβάλλεται

όπως τα λουλούδια στον αγρό μόλις φθάσει το φθινόπωρο.

Umberto Eco

.

.

Για όποιον θέλει να φρεσκάρει τη μνήμη του το παρακάτω link δίνει πολλές πληροφορίες σχετικά με αυτά τα πανέμορφα πουλάκια!

.
Και ένα όμορφο τραγούδι για να τα αποχαιρετίσουμε!

.

.

Μέσα από τον δίσκο ΟΙ ΜΑΗΔΕΣ ΟΙ ΗΛΙΟΙ ΜΟΥ 1978 «ΧΕΛΙΔΟΝΑΚΙ» Σε μουσική Αν.Βαρδή και στίχους Λ.Παπαδόπουλου

.

 

Posted in Διάφορα | 59 Σχόλια

Silly Symphony!

.

Η διάθεση ακόμα καλοκαιρινή και ας μπήκε ο Σεπτέμβρης και ας μικραίνουν οι μέρες και ας ετοιμάζονται οι μαθητές για τη σχολική χρονιά και ας τρέχουν οι υποχρεώσεις και ας ας ας ας!
Προσπαθώντας να κρατήσω την καλοκαιρινή αυτή διάθεση, ανέβαλα για αργότερα μια ας πούμε πιο σοβαρή ανάρτηση!
Ψάχνοντας λοιπόν για κάτι πιο ανάλαφρο, εντύπωση μου έκανε ο τίτλος ενός 8:12 λεπτών  κινούμενου σχεδίου του Walt Disney με τίτλο «Silly Symphony» έτσι μπήκα στο λεξικό να βρω την μετάφραση της λέξης «silly» και μου έβγαλε:
Ανόητη, μωρός, επιπόλαιος, ασήμαντος, χαζός, κουτός, αφελής, ηλίθιος!
Βρήκα τον τίτλο αποτυχημένο, αν και στα Αγγλικά το «silly» δεν φαίνεται να είναι και τόσο βαρύ ειδικά όταν αυτό το εξαιρετικό ταινιάκι, συνοδεύεται από πολλά γνωστά μας κλασσικά κομμάτια, δείτε το και κρίνετε!

Είναι η περιπέτεια ενός μικρού γουρουνιού σ’ ένα αγρόκτημα, φυσικά με καλό τέλος!

.

Η ανόητη συμφωνία στην αυλή του αγροκτήματος

.

.

Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η ζωή και το έργο του Walt Disney, όπως και τα 75 κινούμενα σχέδια με τίτλο «Silly Symphony».

Οι «Ανόητες (ας πούμε) Συμφωνίες», είναι μια σειρά από 75 μικρά κινούμενα ταινιάκια με παραγωγό τον Ντίσνεϊ από το 1929 μέχρι το 1939.
Το όνομα τους , «Silly Symphony» υπονοεί πως είναι ένα «καπριτσιόζικο» συνοδευτικό με κομμάτια μουσικής…

.

.

Για τους φανατικούς μικρούς και μεγάλους των κινούμενων των «Silly Symphonies»  μπορείτε να δείτε και τα 75 ταινιάκια στον παρακάτω κατάλογο (στο τέλος του link)!

.

Καλό Σεπτέμβρη να έχουμε!

.

 

.

 

Posted in Διάφορα | 28 Σχόλια

Οι θρύλοι του Αυγουστιάτικου φεγγαριού!

Η πανσέληνος απ΄το λιμάνι της Σκιάθου, την ώρα που ανατέλει.

.

Σήμερα 26 Αυγούστου του 18 και αργά το βράδυ, θα μπορέσουμε να απολαύσουμε την περιβόητη Αυγουστιάτικη πανσέληνο που θα ολοκληρωθεί στις 2:45.

Πολλά έχουν γραφτεί γι αυτή την πανσέληνο, θρύλοι και ιστορίες ας δούμε… αρκετές!

Λένε, πως τα φεγγάρια ήταν δώδεκα, ένα για κάθε μήνα, αλλά μετά οι θεοί αποφάσισαν να χαρίσουν στους ανθρώπους ακόμη ένα. Έτσι, το δέκατο τρίτο φεγγάρι είναι προσφορά σ’ αυτούς, που ζουν ανεκπλήρωτους έρωτες και συνδέεται άμεσα με θρύλους και παραδόσεις.

Για τους παραδοσιακούς λαούς η Σελήνη αντιπροσώπευε πάντα τη σκοτεινή πλευρά της φύσης, την αόρατη όψη της.
Εκείνη ελέγχει παλίρροιες, βροχές, ύδατα, πλημμύρες κι εποχές και ως εκ τούτου τη διάρκεια της ζωής.
Η Πανσέληνος συμβολίζει την ολότητα, την ολοκλήρωση, την ισχύ και την πνευματική δύναμη.
Για τον βουδισμό η Πανσέληνος και η νέα Σελήνη είναι περίοδοι ισχύος και πνευματικής δύναμης.
Για τους Ινδιάνους είναι το φως του μεγάλου πνεύματος αλλά σε κάποιες φυλές η Σελήνη είναι μια μοχθηρή και κακοποιός δύναμη.
Για τους Σουμέριους η νύχτα της πανσελήνου ήταν περίοδος προσευχής αγαλλίασης και θυσίας.
Οι Εσκιμώοι πίστευαν ότι η Σελήνη είναι ένα κορίτσι που τρέχει μακριά από τον αδελφό του, τον ήλιο, επειδή της είχε παραμορφώσει το πρόσωπο πετώντας της στάχτες.
Οι Ίνκας μιλούσαν για μια όμορφη κοπέλα, που ερωτεύτηκε το φεγγάρι και ενώθηκε για πάντα με αυτό.
Οι «βιβλικά σκεπτόμενοι» τοποθέτησαν στον δίσκο της Σελήνης το πρόσωπο της «δακρυρροούσας Μαγδαληνής», ή του Ιούδα Ισκαριώτη.

Οι «σεληνομανείς» υπνοβατούν, οι πληγές ματώνουν εντονότερα, τα θεραπευτικά βότανα που μαζεύονται αυτή τη μέρα έχουν αυξημένες θεραπευτικές ιδιότητες.
Τα δέντρα, που κλαδεύονται μπορεί να ξεραθούν.

.

Η πανσέληνος καθώς ανατέλει απ΄το βεραντάκι όπου τρώγαμε, στη Σκιάθο!

.

Η Σελήνη καταλαμβάνει σημαντική θέση στους μύθους, τις παραδόσεις και τις δοξασίες και του ελληνικού λαού.
Γνωστές από αρχαιοτάτων χρόνων οι μάγισσες της Θεσσαλίας, αλλά και η Μαγεία της Κρήτης. Με τις νεράιδες και τα ξωτικά, όπως πίστευαν σε πολλές νησιωτικές περιοχές, να πλημμυρίζουν τη νύχτα της αυγουστιάτικης πανσελήνου τα δάση για να σκορπίσουν έρωτα σε ό,τι αγγίζουν με το ραβδί τους και να φεύγουν, λίγο προτού ξημερώσει.
Οι πρόγονοί μας βάφτισαν στη μυθολογία τη Σελήνη Εκάτη. Τη λάτρευαν και την έτρεμαν καθώς κάποιοι πίστευαν ότι είναι η κόρη του Δία και της Δήμητρας, άλλοι της Ήρας και του Περσέα κι άλλοι την ταύτιζαν με την Άρτεμη.

.

Η Πανσέληνος απ΄το βεραντάκι, λίγη ώρα αργότερα.

.

Η Πανσέληνος του Αυγούστου έχει ένα χαρακτηριστικό, που την κάνει να ξεχωρίζει και αυτό είναι το διαφορετικό της χρώμα ειδικά λίγο μετά την ανατολή της, αλλά και προς τη δύση της.
Όπως εξηγεί ο διευθυντής ερευνών του Ινστιτούτου Αστρονομίας και Αστροφυσικής Αναστάσιος Δαπέργολας, «η Σελήνη τον Αύγουστο, όταν μεσουρανεί, δηλαδή όταν βρίσκεται στο μέγιστο ύψος, δεν φθάνει πολύ ψηλά πάνω από τον ορίζοντα, το φως της φθάνει σε εμάς διατρέχοντας μεγαλύτερο πάχος ατμόσφαιρας με αποτέλεσμα να διαχέεται και να απορροφάται το κυανό τμήμα του χρώματός της και να φθάνει στα μάτια μας πιο έντονο το κόκκινο».

.

Η Πανσέληνος απ΄το ίδιο βεραντάκι, νύχτα πια!

.

Το παραπάνω κείμενο είναι:
Πηγή

Τις φωτογραφίες τράβηξα η ίδια ένα απ΄τα καλοκαίρια στη Σκιάθο.

.

Πολλές εκδηλώσεις θα λάβουν χώρα σε όλη την Ελλάδα δείτε λεπτομέρειες και πληροφορίες ΕΔΩ.

.

Θα ήταν μεγάλη παράληψη αν δεν ξαναθυμόμασταν το υπέροχο ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, με τίτλο «Σονάτα του Σεληνόφωτος» που το συνοδεύει η μουσική του
Ludwig van Beethoven, απ΄όπου και πήρε το ποίημα τον τίτλο του.
Ολόκληρη η Σονάτα του Ρίτσου και μια ενδιαφέρουσα μελέτη, εδώ

.

 

.

Καλή μας βραδιά!

.

.

.

 

Posted in Διάφορα | 29 Σχόλια

Του κανενός, του καθενός…

.

Την παρακάτω ιστορία τη διηγήθηκε η Σαΐτα που πετάει ελεύθερα.

Μια σημαντική δουλειά έπρεπε να γίνει και ο Καθένας ήταν βέβαιος ότι ο Κάποιος θα την έκανε.

Ο Οποιοσδήποτε μπορούσε να την κάνει, αλλά ο Κανένας δεν την έκανε.

Ο Κάποιος θύμωσε μ’ αυτό, γιατί ήταν δουλειά του Καθενός.

Ο Καθένας νόμιζε ότι μπορούσε να την κάνει ο Οποιοσδήποτε, αλλά ο Κανένας δεν κατάλαβε ότι ο Καθένας δεν θα την έκανε.

Στο τέλος, ο Καθένας κατηγόρησε τον Κάποιον που ο Κανένας δεν έκανε αυτό που ο Οποιοσδήποτε θα μπορούσε να έχει κάνει.

.

.

Ο Γιώργος άκουσε την ιστορία με προσοχή και την ξαναείπε με το δικό του τρόπο:

Μια σημαντική δουλειά έπρεπε να γίνει και καθένας ήταν βέβαιος ότι ο κάποιος θα την έκανε.

Οποιοσδήποτε μπορούσε να την κάνει, αλλά κανένας δεν την έκανε.

Κάποιος θύμωσε μ’ αυτό, γιατί ήταν δουλειά καθενός.

Καθένας νόμιζε ότι μπορούσε να την κάνει οποιοσδήποτε, αλλά κανένας δεν κατάλαβε ότι καθένας δεν θα την έκανε.

.

.

Στο τέλος, καθένας κατηγόρησε κάποιον που κανένας δεν έκανε αυτό που οποιοσδήποτε θα μπορούσε να έχει κάνει.

Πηγή
ΕΔΩ

.

.

.

Posted in Διάφορα | 30 Σχόλια

Προτάσεις.

.

Στην Τρίτη τάξη είχαμε δάσκαλο τον Περίανδρο Κρασάκη. Αυτός είχε μανία με την καθαριότητα.
Κάθε μέρα επιθεωρούσε τα χέρια μας, τα’ αυτιά μας, τη μύτη, τα δόντια, τα νύχια.
Δεν έδερνε, δεν παρακαλούσε, μα έλεγε:
.
Ζώα, αν δεν πλένεστε κάθε μέρα με σαπούνι, δε θα γίνετε ποτέ σας ανθρώποι.
Τι θα πει μαθές άνθρωπος;
Αυτός που πλένεται με σαπούνι.
Τα μυαλό δε φτάνει, κακομοίρηδες, χρειάζεται και σαπούνι.
Πώς θα παρουσιαστείτε στο Θεό με τέτοια χέρια;
Πηγαίνετε έξω στην αυλή να πλυθείτε.
.
Ώρες μας έπαιρνε τ’ αυτιά ποια φωνήεντα είναι μακρά, ποια βραχέα και τι τόνο να βάλουμε, οξεία ή περισπωμένη.
Κι εμείς ακούγαμε τις φωνές στο δρόμο, τους μανάβηδες, τους κουλουρτζήδες, τα γαϊδουράκια που γκάριζαν και τις γειτόνισσες που γελούσαν και περιμέναμε πότε να χτυπήσει το κουδούνι, να γλιτώσουμε.
Κοιτάζαμε το δάσκαλο να ιδρώνει απάνω στην έδρα, να λέει, να ξαναλέει και να θέλει να καρφώσει στο μυαλό μας τη γραμματική, μα ο νους μας ήταν έξω στον ήλιο και στον πετροπόλεμο. Γιατί πολύ αγαπούσαμε τον πετροπόλεμο και συχνά πηγαίναμε στο σκολειό με το κεφάλι σπασμένο.
.
.
.
Μια μέρα, ήταν άνοιξη, χαρά Θεού, τα παράθυρα ήταν ανοιχτά κι έμπαινε η μυρωδιά από μιαν ανθισμένη μανταρινιά στο αντικρινό σπίτι. Το μυαλό μας είχε γίνει κι αυτό ανθισμένη μανταρινιά και δεν μπορούσαμε πια ν’ ακούμε για οξείες και περισπωμένες. Κι ίσια ίσια ένα πουλί είχε καθίσει στο πλατάνι της αυλής του σκολειού και κελαηδούσε.
Τότε πια ένας μαθητής, χλωμός, κοκκινομάλλης, που ’χε έρθει εφέτο από το χωριό, Νικολιό τον έλεγαν, δε βάσταξε, σήκωσε το δάχτυλο:
.
Σώπα, δάσκαλε, φώναξε. Σώπα, δάσκαλε, ν’ ακούσουμε το πουλί!
.
ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ:
ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΓΚΡΕΚΟ
Εκδόσεις ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ
.

.

Αυτή είναι η πρώτη «πρόταση»:
– Ακούστε το πουλί!

.

Η δεύτερη «πρόταση» είναι ένα video 17:13 όπου μιλάει ο Νευρολόγος-Ψυχίατρος-Παιδοψυχίατρος, Ψυχαναλυτής-Ψυχοθεραπευτής  Ματθαίος Γιωσαφάτ στο TEDxAthens στην Αθήνα το 2012.
Εκτός απ΄τις «προτάσεις» του, η ημερομηνία της ομιλίας έχει ενδιαφέρον…
.
.

.
Η τρίτη «πρόταση»:
Το καλοκαίρι δεν τέλειωσε,
καλό δεκαπενταύγουστο να έχουμε,
καλά να περνάμε όπου και να είμαστε.
Και ας αναρωτηθούμε:
.
«Με τι κελαηδά η καρδιά σας»;
.
.
.
.
Posted in Διάφορα | 33 Σχόλια