Αξίες

Σήμερα διαπιστώνουμε ότι οι πανανθρώπινες αξίες που με τόσο κόπο και αίμα κατέκτησαν οι λαοί της Γης δια μέσου των αιώνων, έχουν αποδυναμωθεί εξαιτίας της ανάδειξης του χρήματος ως πρώτης αξίας.

Έχουμε φθάσει σε σημείο θεοποίησης του χρήματος και των υλικών αγαθών.
Η ανάγκη αναστήλωσης και ενίσχυσης του ρόλου των πανανθρώπινων αξιών στη ζωή μας, στον πλανήτη ολόκληρο, είναι επιτακτική.

Χωρίς τις αξίες αυτές δεν μένει παρά ο κατήφορος και η καταστροφή.

.

.
Το μεγάλο ανάχωμα που συγκρατούσε, συγκρατεί και θα συγκρατεί την ανθρωπότητα σ’ ένα δρόμο με πνευματικές αξίες, με ιδανικά και πολιτισμό, είναι η αγάπη μας και η προσήλωσή μας στις πανανθρώπινες αξίες:

Την ειρήνη, τη δημοκρατία, την ελευθερία, την ισότητα, τη δικαιοσύνη, την αξιοκρατία, την εντιμότητα, την αρετή.
Το ανάχωμα αυτό έχει αποδυναμωθεί πολύ και συνεχίζει ν’ αποδυναμώνεται.
Ζούμε υπό το καθεστώς κατάρρευσης των πανανθρώπινων αξιών.

.

Σχολείο

Οι ολίγοι (και υπάρχουν παντού και πάντα κάποιοι ολίγοι) προσπαθούν να συγκρατήσουν
το χείμαρρο της κατάπτωσης των ηθικών αξιών. Σχεδόν πάντα ανώνυμοι και απροστάτευτοι από την μήνη των επιτήδειων, όταν αποκαλύπτουν τις βρωμιές τους. Αφοσιωμένοι στο καθήκον τους, με πάθος και αγάπη, αλλά και με απαράμιλλη υπομονή και θέληση, τα δίνουν όλα για μια ιδέα, για ένα όνειρο:
Να φτιάξουν μια καλύτερη ανθρωπότητα.

(…)

Σχολείο

Οι πανανθρώπινες αξίες είναι το νήμα που πλέκει τον ανθρώπινο ιστό.
Είναι το λίπασμα που βοηθά στην ανάπτυξή του.
Και είναι αυτός ο ανθρώπινος ιστός που φέρνει τους ανθρώπους κοντά, τους ενώνει σ’ ένα σώμα, ένα νου, μια ψυχή, για να μπορέσουν να ξεπεράσουν τα εμπόδια, να κάνουν την απαιτούμενη υπέρβαση, για να ζήσει η ανθρωπότητα μια καλύτερη ζωή.
Χωρίς τον ιστό των πανανθρώπινων αξιών δεν μπορούμε να υπερνικήσουμε τις μεγάλες και καταστροφικές απειλές του πλανήτη μας, ούτε ν’ ανεβάσουμε τον άνθρωπο ψηλά και να τον κάνουμε πιο ανθρώπινο.

.

Σχολείο

Χωρίς τον ιστό των πανανθρώπινων αξιών είναι σαν να χτίζουμε στην άμμο.
Μόνο με τον ιστό αυτό μπορεί η ανθρωπότητα ν’ αποτρέψει κάθε κακό και να κάνει πραγματικότητα τα όνειρα και τους πόθους όλων των λαών, όλων των εποχών για μια πιο δίκαιη και πιο ανθρώπινη ζωή.

Μηδενί συμφοράν ονειδίσης,
κοινή γαρ η τύχη και το μέλλον αόρατον.

Μην κοροϊδέψεις καμιά συμφορά
γιατί η τύχη είναι κοινή για όλους
και το μέλλον άγνωστο.

Iσοκράτης

Παρασκευάς Ν. Παρασκευόπουλους καθηγητής ΕΜΠ
Απόσπασμα από ΕΔΩ

 

.

TI EINAI H EIPHNH

Παιδιά Νηπιαγωγείου ζωγράφισαν το παραπάνω video.

ΕΙΡΗΝΗ

Μουσική Μίκης Θεοδωράκης
Στίχοι Βασίλη Ρώτα

.

.

.

 

Posted in Γιατροσόφια, Διάφορα | 10 Σχόλια

Δουλειά του Φουκουόκα!

.

Δεν μου αρέσει ιδιαίτερα η λέξη «δουλειά».

Όσο μεγαλύτερη είναι η δουλειά, τόσο μεγαλύτερη είναι η πρόκληση και τόσο πιο υπέροχο νομίζουμε ότι όλο αυτό είναι.
Θα ήταν καλό να εγκαταλείψουμε αυτόν τον τρόπο σκέψης και να ζήσουμε μια εύκολη, άνετη ζωή με άφθονο ελεύθερο χρόνο.

(…) Για τον άνθρωπο, μια ζωή τέτοιας απλότητας θα ήταν δυνατή αν κάποιος εργαζόταν μόνο για να παράγει τις άμεσες καθημερινές του ανάγκες. Σε μια τέτοια ζωή, η εργασία δεν θα ήταν η δουλειά όπως οι άνθρωποι την αντιλαμβανόμαστε αλλά απλά θα κάναμε μόνον αυτό που πραγματικά χρειάζεται να γίνει.

.
.

Όταν γίνει κατανοητό ότι κάποιος χάνει τη χαρά και την ευτυχία στην προσπάθεια του να τις αποκτήσει, τότε μόνο η ουσία της φυσικής καλλιέργειας θα πραγματοποιηθεί.

Ο απώτερος στόχος της γεωργίας δεν είναι η καλλιέργεια των φυτών, αλλά η καλλιέργεια και η τελειοποίηση των ανθρώπων.

Τροφή και φάρμακο δεν είναι δύο διαφορετικά πράγματα: είναι το μπροστινό και το πίσω μέρος του ίδιου σώματος.

.

.

Πριν οι ερευνητές ξεκινήσουν την έρευνά τους θα πρέπει να γίνουν φιλόσοφοι.

Αναρωτιέμαι πώς γίνεται οι φιλοσοφίες των ανθρώπων να αλλάζουν πιο γρήγορα και από τις εποχές του χρόνου.

Οι άνθρωποι νομίζουμε ότι καταλαβαίνουμε καλύτερα τα πράγματα επειδή έχουμε εξοικειωθεί μαζί τους. Αυτό όμως είναι μόνο επιφανειακή γνώση. Είναι η γνώση του αστρονόμου που ξέρει τα ονόματα των αστεριών, του βοτανολόγου που γνωρίζει την κατάταξη των φύλλων και των λουλουδιών, του καλλιτέχνη που γνωρίζει την αισθητική του πράσινου και του κόκκινου. Αυτή όμως δεν είναι η πραγματική γνώση της ίδιας της φύσης, της γης και του ουρανού, του πράσινου και του κόκκινου.

.

.

Όσο μεγαλύτερη η δραστηριότητα της διάνοιας τους τόσο περισσότερο οι ίδιοι απομακρύνονται και τόσο πιο δύσκολο είναι τελικά να ζήσουν φυσιολογικά.

Όμως προσπαθώντας να καταλάβεις δέκα πράγματα στην πραγματικότητα δεν καταλαβαίνεις κανένα. Εάν ξέρεις εκατό λουλούδια τελικά δεν γνωρίζεις ούτε ένα.

Στην αρχή οι άνθρωποι έτρωγαν μόνο για να παραμείνουν ζωντανοί και επειδή το φαγητό ήταν νόστιμο. Οι σύγχρονοι άνθρωποι όμως θεωρούν ότι αν δεν προετοιμάσουν το φαγητό τους με περίτεχνα καρυκεύματα, το γεύμα τους θα είναι άγευστο.

Αν όμως δεν προσπαθήσουμε να κάνουμε την τροφή μας λαχταριστή θα διαπιστώσουμε πως η φύση την έχει ήδη δημιουργήσει έτσι.

.

.

Όταν πετάμε τη μητέρα φύση έξω από το παράθυρο αυτή επανέρχεται πάλι  από την πίσω πόρτα κρατώντας μία τρίαινα.

«Γρηγορότερα παρά αργά, περισσότερα παρά λιγότερα – αυτή η «φανταχτερή ανάπτυξη» συνδέεται άμεσα με την επικείμενη κατάρρευση της κοινωνίας.

Θα πρέπει να δοθεί απλότητα στην υλική ζωή και τη διατροφή.
Αν γίνει αυτό, η εργασία θα γίνει ευχάριστη και η πνευματική ανάπαυλα άφθονη.

.

.

Η ανθρωπότητα πρέπει να σταματήσει επιτέλους να επιδίδεται στην επιθυμία της μόνο για υλικές κατοχές και το για προσωπικό κέρδος και έτσι να κινείται μονίμως αντίθετα προς την πνευματική της συνειδητοποίηση.

Η φύση είναι τέλεια από μόνη της. Τα προβλήματα ξεκινάνε όταν ο άνθρωπος επεμβαίνει στη φύση για να μεγιστοποιήσει το προσωπικό του όφελος.

.

Αποσπάσματα από το βιβλίο, «Η επανάσταση ενός άχυρου»,
του Ιάπωνα φυσικού καλλιεργητή και φιλοσόφου, Μασανόμπου Φουκουόκα.

.

 

.

 

Posted in Διάφορα | 33 Σχόλια

Μέχρι τέλους.

Το μπλε πουλί

Υπάρχει ένα μπλε πουλί στην καρδιά μου
που θέλει να βγει
αλλά είμαι πάρα πολύ σκληρός για εκείνο
Του λέω, μείνε εκεί μέσα, δεν πρόκειται ν’ αφήσω
κανένα να σε δει.

Υπάρχει ένα μπλε πουλί στην καρδιά μου
που θέλει να βγει
αλλά ρίχνω πάνω του ουίσκι και εισπνέει
τον καπνό του τσιγάρου μου.
Οι πόρνες, οι μπάρμαν
και οι υπάλληλοι των παντοπωλείων
δεν ξέρουν ότι
αυτό
είναι εκεί.

Υπάρχει ένα μπλε πουλί στην καρδιά μου
που θέλει να βγει
αλλά είμαι πάρα πολύ σκληρός για εκείνο,
του λέω,
μείνε εκεί,
θες να με μπλέξεις;
Θες να καταστρέψεις τις δουλειές μου;
Θες να χαλάσεις τις πωλήσεις των βιβλίων μου
στην Ευρώπη;

Υπάρχει ένα μπλε πουλί στην καρδιά μου
που θέλει να βγει έξω,
αλλά είμαι πολύ έξυπνος, το άφησα να βγει μερικές φορές
αλλά μόνο τη νύχτα
όταν όλοι κοιμούνται.
Του λέω, το ξέρω πως είσαι εκεί
γι’ αυτό μην είσαι
λυπημένο.

Αργότερα το ξανάβαλα μέσα,
αλλ’ εκείνο τραγουδάει λιγάκι
εκεί πέρα,
δεν θα το αφήσω ακόμη να πεθάνει

και κοιμόμαστε μαζί έτσι απλά
με τη μυστική συμφωνία μας
και είναι αρκετά ωραίο
για να κάνεις έναν άνθρωπο
να κλάψει,
όμως εγώ
δεν κλαίω,

εσείς;

από το βιβλίο «Last Night of the Earth Poems» (1992)
Charles Bukowski

.

Το παραπάνω animation είναι της Monica Umba.

.

.

Μέχρι τέλους

Αν θέλεις να δοκιμάσεις, κάνε το
ως το τέλος
αλλιώς μην το αρχίσεις καν.
.

Αν θέλεις να δοκιμάσεις, κάνε το
ως το τέλος
αυτό σημαίνει ότι μπορεί να χάσεις γκόμενες,
γυναίκες, συγγενείς, δουλειές και
πιθανόν το μυαλό σου
κάνε το ως το τέλος
αυτό σημαίνει ότι μπορεί να μη τρως για τρείς ή τέσσερις μέρες
σημαίνει ότι μπορεί να ξεπαγιάσεις σ’ ένα
παγκάκι στο πάρκο
μπορεί να σημαίνει φυλακή,
μπορεί να σημαίνει εμπαιγμό,
χλεύη,
απομόνωση
Η απομόνωση είναι το δώρο,
όλα τ’ άλλα είναι δοκιμασίες της αντοχής σου,
του πόσο πολύ στ’ αλήθεια θέλεις να το κάνεις
και θα το κάνεις
παρά την απόρριψη και τα χειρότερα προγνωστικά
και θα είναι καλύτερο
από οτιδήποτε άλλο μπορούσες να φανταστείς.

.
Αν θέλεις να δοκιμάσεις,
κάνε το ως το τέλος
Δεν υπάρχει αίσθηση παρόμοια με αυτή
Θα βρεθείς μόνος με τους θεούς
και οι νύχτες θα λάμπουν φλεγόμενες
κάνε το, κάνε το, κάνε το
κάνε το.
ως το τέλος
ως το τέλος
θα πας καβάλα τη ζωή ίσια στο
ομορφότερο γέλιο, κι αυτή είναι
η μόνη άξια μάχη
που υπάρχει.

Τσαρλς Μπουκόφσκι

.

.

Αν έχεις χάσει την ψυχή σου και το ξέρεις,
τότε έχει μείνει λίγη ακόμα ψυχή για να χάσεις.
.
Μερικοί άνθρωποι δεν κάνουν ποτέ τρέλες.
Τι τρομακτική πρέπει να είναι η ζωή που ζουν!
.
Κάποιοι άνθρωποι αγαπούν αυτό που κάνεις,
κάποιοι άλλοι μισούν αυτό που κάνεις,
αλλά οι περισσότεροι δεν δίνουν δεκάρα.
.
***********************************
.

Είναι το τρίτο αφιέρωμα που κάνω στον Μπουκόφσκι.

-Το πρώτο μιλάει για τα «πρέπει» με αυτό το δικό του χιούμορ που πολλοί το θεωρούν και κυνικό.

-Το δεύτερο είναι, ας πούμε ένα ερωτικό ποίημα μια και ήταν γνωστό το πάθος του Μπουκόφσκι για τις γυναίκες και όχι μόνο!

-Ένα ακόμα εξαιρετικό video,  ενός λεπτού από ένα ακόμα ποίημα του.

 

.

.

Posted in Διάφορα | 34 Σχόλια

Ενέργεια…

Πουλιά

.

Ενέργεια

Για να δημιουργηθεί μια καλή κοινωνία, τα ανθρώπινα πλάσματα πρέπει ν’ αλλάξουν.
Εσύ και εγώ πρέπει να βρούμε την ενέργεια, την ώθηση, την ζωτικότητα, να φέρουμε την ριζική μεταμόρφωση του νου και αυτό δεν είναι δυνατό αν δεν έχουμε αρκετή ενέργεια.
Χρειαζόμαστε μεγάλη ποσότητα ενέργειας για να φέρουμε μια αλλαγή μέσα μας, αλλά ξοδεύουμε την ενέργεια μας, μέσα από συγκρούσεις, μέσα από την αντίσταση, μέσα απ΄την συμμόρφωση, μέσα από την αποδοχή, μέσα από την υπακοή.
Είναι σπατάλη ενέργειας να θέλουμε να συμμορφωθούμε σύμφωνα μ’ ένα μοντέλο.

Για να διατηρήσουμε την ενέργεια πρέπει να έχουμε επίγνωση του εαυτού μας, πώς σπαταλάμε την ενέργεια. Αυτό είναι ένα παμπάλαιο πρόβλημα γιατί τα περισσότερα ανθρώπινα πλάσματα, είναι νωθρά και μάλλον θα δεχτούν, θα υπακούσουν και θα ακολουθήσουν.  Αν έχουμε επίγνωση αυτής της νωθρότητας, αυτής της βαθιάς ριζωμένης τεμπελιάς και δοκιμάσουμε να ζωντανέψουμε τον νου και την καρδιά, η ένταση αυτή πάλι γίνεται σύγκρουση, που επίσης είναι σπατάλη ενέργειας.

Το πρόβλημα μας, ένα από τα πολλά που έχουμε, είναι πώς να διατηρήσουμε αυτή την ενέργεια, την ενέργεια που είναι αναγκαία για να λάβει μέρος μια έκρηξη στη συνείδηση: μια έκρηξη που δεν είναι σχεδιασμένη, που δεν έχει συναρμολογηθεί από την σκέψη, αλλά μια έκρηξη που γίνεται φυσιολογικά όταν αυτή η ενέργεια δεν έχει χαθεί.
Η σύγκρουση σε κάθε μορφή, σε οποιοδήποτε επίπεδο, σε όποιο βάθος της ύπαρξης μας, είναι σπατάλη ενέργειας.

Κρισναμούρτι

Collected Works, Vol. XVI,152,Choiceless Awareness

.

.

Κατανοώντας τη νωθρότητα

Έχουμε ζήσει για τόσο καιρό, για τόσες πολλές γενιές, για τόσα εκατοντάδες χρόνια και ακόμα δεν βρήκαμε την ενέργεια που θα μεταμορφώσει τον τρόπο που ζούμε, τον τρόπο που σκεφτόμαστε, που αισθανόμαστε.
Και θα ήθελα, αν μπορώ, να εξετάσω αυτό το  ερώτημα, γιατί, μου φαίνεται, πως είναι αυτό που χρειαζόμαστε- ένα διαφορετικό είδος ενέργειας, ένα πάθος που δεν είναι απλά παρόρμηση, που δεν εξαρτάται από κάτι, που δεν έχει φτιαχτεί απ΄τη σκέψη.
Και για να φτάσουμε σ’ αυτή την ενέργεια- πρέπει να κατανοήσουμε την νωθρότητα- όχι να κατανοήσουμε πως φτάνουμε σ΄αυτή την ενέργεια, αλλά να κατανοήσουμε τη νωθρότητα που είναι τόσο υπολανθάνουσα μέσα σε όλους μας.
Με νωθρότητα εννοώ, «χωρίς την έμφυτη δύναμη δράσης»- έμφυτη από μόνη της.

.

Όπως κανείς παρατηρεί, υπάρχει μέσα στον καθένα ένα ολόκληρο πεδίο νωθρότητας.
Δεν εννοώ αδράνεια, τεμπελιά, που είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.
Μπορεί να είσαι σωματικά τεμπέλης, αλλά να μην είσαι απαθής.
Μπορεί να είσαι κουρασμένος, φυγόπονος, χωρίς θέληση- αυτό είναι εντελώς διαφορετικό.
Μπορείς να ζορίζεις τον εαυτό σου να δράσει, να μην είναι τεμπέλης, να μην είναι νωθρός. Μπορείς να πειθαρχήσεις τον εαυτό σου να σηκώνεται νωρίς, να κάνει ορισμένα πράγματα τακτικά, να ακολουθεί ορισμένες πρακτικές και τα λοιπά.
Αλλά δεν είναι αυτό για το οποίο μιλάμε.

Κρισναμούρτι

Madras 5th Public Talk
5th January 1966

.


.

Μέσα από την αντίληψη έρχεται η ενέργεια

Το πρόβλημα σίγουρα είναι, να ελευθερώσουμε τόσο ολοκληρωτικά τον νου έτσι ώστε να είναι σε κατάσταση επίγνωσης που δεν έχει ούτε όρια ούτε σύνορα.
Και πώς θα ανακαλύψει ο νους αυτή την κατάσταση;
Πώς θα φτάσει σε αυτή την ελευθερία;
Ελπίζω να κάνετε σοβαρά εσείς αυτή την ερώτηση στον εαυτό σας, γιατί δεν σας την κάνω εγώ. Δεν προσπαθώ να σας επηρεάσω απλώς σας επισημαίνω την σημασία του να κάνει κανείς στον εαυτό του αυτή την ερώτηση.
.

Τα όρια της ελευθερίας γίνονται όλο και πιο στενά κάθε μέρα, όπως πρέπει να ξέρετε αν είσαστε παρατηρητικοί.
Οι πολιτικοί, οι ηγέτες, οι ιερείς, οι εφημερίδες και τα βιβλία που διαβάζετε, η γνώση που αποκτάτε, η πίστη στην οποία προσηλώνεστε, όλα αυτά κάνουν τα όρια της ελευθερίας όλο και πιο στενά.
Αν έχετε επίγνωση αυτής της διαδικασίας, αν αντιλαμβάνεστε πραγματικά τον περιορισμό του πνεύματος, την αυξανόμενη σκλαβιά του νου, τότε θα ανακαλύψετε πως απ΄αυτή την αντίληψη έρχεται ενέργεια και αυτή η ενέργεια είναι που γεννιέται από την αντίληψη που θα συντρίψει τον φτωχό νου, τον αξιοπρεπή νου, τον νου που πάει στον ναό, τον νου που φοβάται.
Έτσι η αντίληψη είναι ο δρόμος της αλήθειας.

Κρισναμούρτι
J. Krishnamurti, The Book of Life

 

ΥΓ: Τα παραπάνω κείμενα μετέφρασα από τα αγγλικά το Krishnamurti online.

 

.

.

 

 

Posted in Διάφορα | 42 Σχόλια

Παγίδα!

Μουσείο Van Gogh

.

Υπάρχει μια παγίδα που μας έστησαν όταν ήμασταν μικρά παιδιά.
Η παγίδα είναι μια ιδέα τόσο βαθιά ριζωμένη μέσα μας, που αποτελεί μέρος της κουλτούρας μας, άμεσα και έμμεσα.

«Αξίζει μόνο ότι επιτυγχάνεται με κόπο»…

Ο καθένας αντιλαμβάνεται από την εμπειρία του ότι στην πραγματικότητα, αυτό δεν είναι σωστό, αλλά όλοι χτίζουμε τη ζωή μας σαν να ήταν μια αδιαμφισβήτητη αλήθεια.
Αυτό το σκεπτικό ταιριάζει με ένα κλινικό σύνδρομο το οποίο έχω ονομάσει:

«Το σύνδρομο των στενών παπουτσιών».

.

.

Ένας άντρας μπαίνει σ’ ένα κατάστημα υποδημάτων, κι ένας ευγενικός υπάλληλος τον πλησιάζει.

«Τι θα θέλατε, παρακαλώ;»

«Θα ήθελα ένα ζευγάρι μαύρα παπούτσια, σαν εκείνα στη βιτρίνα»

«Βεβαίως. Τι νούμερο φοράτε; Για να δω… Σαράντα ένα;»

«Όχι, θέλω τριάντα εννιά, παρακαλώ»

«Συγγνώμη κύριε. Πάνε είκοσι χρόνια που κάνω αυτή τη δουλειά.
Το νούμερο σας είναι μάλλον σαράντα ή σαράντα ένα».

«Ότι και να λέτε, εγώ θέλω το τριάντα εννιά».

Ο πωλητής έκπληκτος, αλλά συμβιβασμένος του φέρνει τα παπούτσια.
Ο πελάτης με μορφασμούς πόνου τα φοράει και κάνει μερικά βήματα πάνω στο χαλί, με μεγάλη δυσκολία.

«Ωραία, θα τα πάρω, και μάλιστα θα τα φορέσω τώρα».

Ο πελάτης βγαίνει από το κατάστημα και περπατάει ως τη δουλειά του.
Είναι υπάλληλος τραπέζης. Στις τέσσερις το απόγευμα, ύστερα από έξι ώρες και βάλε όρθιος μέσα σ’ εκείνα τα παπούτσια, το πρόσωπό του είναι παραμορφωμένο, τα μάτια του κατακόκκινα και τα δάκρυα τρέχουν ποτάμι από τα μάτια του. Ο συνάδελφος στο διπλανό ταμείο τον παρακολουθεί όλο το απόγευμα και ανησυχεί.

«Μα τι έχεις; Δεν αισθάνεσαι καλά;»

«Μην ανησυχείς, είναι τα παπούτσια. Με σφίγγουν»

«Γιατί; Βράχηκαν;»

«Όχι, είναι δύο νούμερα μικρότερα από αυτά που φοράω»

«Δεν σε καταλαβαίνω. Δεν σε πονάνε τα πόδια σου;»

«Με έχουν πεθάνει στον πόνο»

«Ε, τότε;»

«Θα σου εξηγήσω» λέει, ξεροκαταπίνοντας.
Εγώ στη ζωή μου δεν έχω μεγάλες απολαύσεις. Στην πραγματικότητα, τον τελευταίο καιρό οι ευχάριστες στιγμές μου είναι ελάχιστες».

«Και λοιπόν;»

«Με αυτά τα παπούτσια υποφέρω. Πονάω φρικτά, είναι αλήθεια… Όμως, σε λίγες ώρες, όταν θα φτάσω σπίτι μου και θα τα βγάλω… φαντάζεσαι τι ηδονή θα νιώσω;
Απόλαυση, αδερφέ μου, απόλαυση!»

.

.

Σε γενικές γραμμές αυτή είναι η αγωγή που παίρνουμε στην εκπαίδευσή μας.
Μπορεί η ιστορία να παρουσιάζει τα πράγματα κάπως ακραία, ωστόσο αξίζει τον κόπο να δοκιμάσεις σαν να ήταν κοστούμι – για να δεις αν σου πάει –την παρακάτω άποψη:

«Δεν υπάρχει τίποτα αληθινά πολύτιμο που μπορεί να αποκτηθεί με το στανιό.
Το ζόρι κράτα το για τη δυσκοιλιότητα».

Απόσπασμα από το βιβλίο “Να σου πω μια ιστορία” – «Δύο νούμερα μικρότερα» – διηγήσεις μου μ’ έμαθαν να ζω του Χόρχε Μπουκαϊ.

.

.

Εικονογραφώντας την παραπάνω ιστορία, με παπούτσια του Van Gogh, εκτός από το πρωτότυπο μουσείο στην Ολλανδία (link στη πρώτη φωτό) ανακάλυψα μια ενδιαφέρουσα «διαμάχη» σχετικά με τα παπούτσια που έγινε και βιβλίο με τίτλο:

Τα παπούτσια του Van Gogh
Heidegger
Schopiro
Derrida
3+1 Κείμενα

ΥΓ: Το παραπάνω βιβλίο υπάρχει και σε PDF.

 

.

.

.

 

 

 

.

.

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Posted in Διάφορα | 48 Σχόλια

Η διαφορά.

Δάσκαλε, το πρωί ξυπνάω από το ξυπνητήρι, πάω τρέχοντας στη δουλειά μου γιατί πρέπει να δουλέψω, γυρνάω κατάκοπος πίσω και προσπαθώ να δείξω στα παιδιά μου τι πρέπει να κάνουν για να γίνουν επιτυχημένα.

Τρώμε μια συγκεκριμένη ώρα για να έχουμε την καλύτερη χώνεψη, γυμνάζω το κορμί μου γιατί πρέπει να έχω καλύτερη υγεία και πίνω οκτώ ποτήρια νερό την ημέρα.

Βγαίνω με τους φίλους μου μία φορά την εβδομάδα γιατί πρέπει και αυτούς να δω, οργανώνω με το μυαλό μου τις μελλοντικές μου κινήσεις, σχεδιάζω μελετημένα τα πάντα και κοιμάμαι μια συγκεκριμένη ώρα για να χορτάσω τον ύπνο μου.

Εσύ τι κάνεις δάσκαλε;
.
.

-Το πρωί ξυπνάω ευγνωμονώντας που βλέπω την ανατολή του ήλιου.

Πάω στη δουλειά μου με το αίσθημα της χαράς ότι θα προσφέρω σε αυτούς που έχουν έρθει να ζητήσουν από εμένα.

Στα παιδιά μου, τους δείχνω αυτό που έχω γίνει, ώστε να μπορέσουν να γίνουν αυτό που εκείνα θέλουν.

Τρώω όταν πεινάω και γυμνάζομαι για να έρχομαι σε επαφή με τον εαυτό μου.

Πίνω όταν διψάω και βγαίνω όταν θέλω να δω κάποιον.

Κοιτάω τι παρέλειψα να κάνω από αυτά που μπορούσα να κάνω και αφήνω το αύριο να ανησυχεί για εκείνο.

Πάω για ύπνο όταν νυστάζω, ευχαριστώντας για την ημέρα που πέρασα και τις εμπειρίες που μου έδωσε.

Αγαπητό μου παιδί.

Κάνουμε τα ίδια πράγματα, με διαφορετική συνειδητότητα.

Η ζωή είναι μία.

Ο τρόπος που τη βλέπεις μπορεί να αλλάξει.

Δημήτρης Νομικός.

.
**************************************************
.
.

Change the World

Ψάχνοντας για κάποιο τραγούδι που να μιλά γι αλλαγή, «έπεσα» πάνω στην τελευταία συναυλία του Eric Clapton που στα 74 του και στις 13 Μαΐου του 2019 τραγούδησε το γνωστό για τους μεγαλύτερους,  Ghange the World, (Άλλαξε τον Κόσμο).

.
Αν μπορούσα να φτάσω τ’ αστέρια
θα κατέβαζα ένα για σένα
να λάμψει στη καρδιά μου
ώστε να δεις την αλήθεια.
.
Αυτή την αγάπη έχω μέσα μου
και φαίνεται να είναι τα πάντα
αλλά προς το παρόν την βρίσκω
μόνο στα όνειρα μου
(…)
.
.
.

.
Posted in Διάφορα | 47 Σχόλια

Είσαι;

.

Είσαι :

Καφενεδάκι παραλιακό με μπλε τραπεζάκια κι άσπρους

φρεσκοσοβαντισμένους τοίχους.

Με ήχους θαλασσινούς και αυγουστιάτικα μελτέμια.

Με βασιλικό και γεράνια, με μια γαρδένια σε παλιό βαρέλι σκουριασμένο.

Με μυρωδιά ούζου και χταποδάκι στα κάρβουνα.

.

Σε βρίσκω :

Τ’ απομεσήμερα μ’ αγάπες πυρωμένες , σε γλυκιά ηρεμία

ουρανού ανέφελου παραδομένο.

.

Με βρίσκω :

Στις μικρές κι αγαπημένες σου συνήθειες.

Ίσως και να’ναι το μόνο σταθερό σημείο,
το μόνο στήριγμα όταν όλα γύρω τα

αισθάνομαι να καταρρέουν.

Εσύ πάντοτε με τον ίδιο τρόπο θα τινάζεις το κεφάλι.

Τα φρύδια σου χρόνια τώρα, το ίδιο τόξο σχηματίζουν.

.

Είσαι :

Καφενεδάκι παραλιακό σε μπλε βαθύ ντυμένο,
με μυρωδιά καφέ φρεσκοψημένου, σε φλιτζάνι άσπρο χοντρό.

Σε σούρουπο στο Αιγαίο με ανάσες νυχτερινές

και ψίθυρους φορτωμένο.

Γιάννης Τσαρούχης   –   Καφενεδάκι
.

“… Έχοντας αποθέσει όλες μου τις ελπίδες στην ζωγραφική, είχα τύψεις όταν ασχολιόμουν με κάτι άλλο.
Δεν έχω ταλέντο συγγραφέα, αλλά έχω ιδέες.
Να μου συχωρέσουν αυτή την αδυναμία να το νομίζω.
Με τη ζωγραφική μόνο, δεν θα μπορούσα να βγάλω το άχτι μου για ένα σωρό πράγματα με τα οποία διαφωνούσα στην καθημερινή μου ζωή”.

.

Ένα σπάνιο ντοκουμέντο…

.

Η άγνωστη διαδρομή του Γιάννη Τσαρούχη.

 

Ο Τσαρούχης με τον Χατζιδάκη… και με μια συγκλονιστική εξομολόγηση στο τέλος!

Και ένα παλιότερο μου αφιέρωμα στη σκηνογραφική διαδρομή του Τσαρούχη.

.

Μόνο με παραμύθια κατακτώνται οι άνθρωποι.

.

 

.

Posted in Διάφορα | 56 Σχόλια

Αρκούμαι.

Ανεμώνη των βουνών

.

Content in all seasons

«If there are mountains, I look at the mountains;
On days it is raining, I listen to the rain.
Spring, summer, autumn, winter.
Tomorrow too will be good.
Tonight too will be good».

Taneda Santoka, Japanese author and haiku poet, 1882 -1940

.

Να αρκείσαι με όλες τις εποχές

 

«Αν υπάρχουν βουνά, κοιτάζω τα βουνά.

Τις μέρες που βρέχει, ακούω τη βροχή.

Άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας.

Αύριο επίσης θα είναι καλά.

Σήμερα το βράδυ θα είναι επίσης καλά».

Τανέντα Σαντόκα*
Ιαπωνέζος συγγραφέας και Χαϊκού ποιητής, 1882-1940

 

*Σαντόκα, σημαίνει, «Φλεγόμενη Κορυφή».

.

Παιώνια

.

I dream of a quiet man
who explains nothing and defends 
nothing, but only knows 
where the rarest wildflowers 
are blooming, and who goes, 
and finds that he is smiling 
not by his own will.

Wendell Berry,  from Given
.

«Ονειρεύομαι έναν ήσυχο άνθρωπο

που δεν εξηγεί τίποτα και δεν υπερασπίζεται τίποτα

αλλά μόνο ξέρει

πού τα σπάνια αγριολούλουδα ανθίζουν

και που πάει

και βρίσκει πως χαμογελά όχι με την θέληση του».

Wendell Berry

Ο Wendell Berry, γεννήθηκε στις 5 Αυγούστου του 1934 και είναι Αμερικανος αρθρογράφος, ποιητής, δοκιμιογράφος, περιβαλλοντικός ακτιβιστής, κριτικός τέχνης και αγρότης.

.

Τα δέντρα και οι άνθρωποι
συνηθίζουν να είναι καλοί φίλοι.

Wendell Berry

.

 

.

 

 

Posted in Διάφορα | 49 Σχόλια

Τρίτο γράμμα.

.
Ελπίζω να πέρασες μια ήσυχη νύχτα, να σε περίμενε μια ωραία ανατολή έξω από το παράθυρό σου και να μπόρεσες να κοιτάξεις γαλήνια τα βραδινά αστέρια πριν πας για ύπνο.
.
Πόσο λίγο ξέρουμε από αγάπη, από την εκπληκτική τρυφερότητα και «δύναμή» της, πόσο εύκολα χρησιμοποιούμε τη λέξη αγάπη· τη χρησιμοποιεί ο στρατηγός· τη χρησιμοποιεί ο χασάπης· τη χρησιμοποιεί ο πλούσιος, όπως τη χρησιμοποιούν και τα νεαρά αγόρια και κορίτσια.
Αλλά πόσο λίγα ξέρουν γι’ αυτήν!
Δεν ξέρουν την απεραντοσύνη της· ότι είναι αθάνατη· πόσο ανεξιχνίαστη είναι….
.
Ν’ αγαπάς σημαίνει να έχεις επίγνωση της αιωνιότητας.
.
.
.
Τι πράγμα είναι οι σχέσεις και πόσο εύκολα πέφτουμε στη συνήθεια κάποιας συγκεκριμένης σχέσης· θεωρούμε τα πράγματα δεδομένα, αποδεχόμαστε την κατάσταση και δεν είναι ανεκτή καμιά αλλαγή· δεν δεχόμαστε καμία κίνηση προς την αβεβαιότητα, ούτε για ένα λεπτό.
Όλα είναι τόσο καλά ρυθμισμένα, τόσο στέρεα φτιαγμένα, τόσο δεσμευμένα, που δεν υπάρχει καμία ελπίδα για λίγη φρεσκάδα, για μια καθαρή αναζωογονητική ανοιξιάτικη ανάσα.
Αυτά κι άλλα πολλά τα ονομάζουμε σχέσεις.
.
Αν παρατηρήσουμε από κοντά, οι σχέσεις είναι κάτι πολύ πιο λεπτό, κάτι πιο γοργό κι από την αστραπή, πιο αχανές κι από τη γη, γιατί οι σχέσεις είναι η ζωή.
Η ζωή μας είναι σύγκρουση.
Θέλουμε να κάνουμε τις σχέσεις χοντροκομμένες, ωμές, εύκολες. Έτσι χάνουν την ευωδιά τους, την ομορφιά τους.
.
.
Όλα τούτα συμβαίνουν γιατί δεν αγαπάμε, κι η αγάπη, φυσικά, είναι το σπουδαιότερο απ’ όλα, γιατί μέσα σ’ αυτήν πρέπει να εγκαταλείψει κανείς ολοκληρωτικά τον εαυτό του.
Αυτή ακριβώς η ιδιότητα της φρεσκάδας, του καινούργιου, είναι ουσιαστική, αλλιώς η ζωή γίνεται ρουτίνα, συνήθεια· και η αγάπη δεν είναι συνήθεια, δεν είναι κάτι βαρετό.
Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν χάσει το αίσθημα της έκπληξης.
Θεωρούν τα πάντα δεδομένα κι αυτή η αίσθηση της ασφάλειας καταστρέφει την ελευθερία και τις εκπλήξεις της αβεβαιότητας.
.
Σχεδιάζουμε πράγματα για το μακρινό μέλλον, μακριά από το παρόν.
Αλλά η προσοχή που χρειάζεται κανείς για να κατανοεί, βρίσκεται πάντα στο παρόν.
Στην προσοχή υπάρχει πάντα μια αίσθηση αμεσότητας.
Το να είναι κανείς ξεκάθαρος στις προθέσεις του είναι πολύ επίπονη δουλειά· η ξεκάθαρη  πρόθεση είναι σαν μια φλόγα, που προτρέπει κάποιον ακατάπαυστα να κατανοεί.
.
.
.
.
Να ‘σαι ξεκάθαρη στις προθέσεις σου και θα δεις: τα πράγματα θα κυλάνε από μόνα τους.
Το να είναι κανείς ξεκάθαρος, κάθε στιγμή, είναι ό,τι ακριβώς χρειάζεται, αλλά δεν είναι τόσο εύκολο όσο ακούγεται.
Πρέπει κανείς να καθαρίσει τη γη για τον καινούργιο σπόρο, κι από τη στιγμή που θα φυτευτεί ο σπόρος, με τη δική του ζωτικότητα και δύναμη θα έρθουν οι καρποί και ο νέος σπόρος.
.
Η εξωτερική ομορφιά δεν κρατάει ποτέ, φθείρεται πάντα όταν δεν υπάρχει εσωτερική χαρά κι ευχαρίστηση. Καλλιεργούμε καθετί το εξωτερικό, δίνοντας πολύ λίγη προσοχή σε όσα βρίσκονται μέσα μας· αλλά το μέσα είναι που τρώει πάντα το έξω.
Το σκουλήκι που καταστρέφει τη φρεσκάδα του μήλου βρίσκεται μέσα του.
.
.
.
.
Χρειάζεται μεγάλη νοημοσύνη σ’ έναν άντρα και μια γυναίκα για να ξεχάσουν τους εαυτούς τους και να ζήσουν μαζί, χωρίς να παραδοθεί ο ένας στον άλλον, χωρίς να κυριαρχηθεί ο ένας από τον άλλον.

Οι σχέσεις είναι το πιο δύσκολο πράγμα στη ζωή.

.

ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ

«Γράμματα σε μια νεαρή φίλη»
.
Μετάφραση Νίκος Πιλάβιος
Εκδόσεις Καστανιώτη

.

.
.

.

.
Posted in Διάφορα | 46 Σχόλια

Προ-βλέψεις του Τέσλα

 

Νίκολα Τέσλα

Οι προβλέψεις του

Ο Νίκολα Τέσλα (10 Ιουλίου 1856 – 7 Ιανουαρίου 1943) ήταν Σέρβο-Αμερικανός εφευρέτης, μηχανολόγος και ηλεκτρολόγος μηχανικός.

Σε συνέντευξη του που δημοσιεύτηκε το 1926 στο αμερικανικό περιοδικό Collier’s, ο Νίκολα Τέσλα βρισκόταν τότε προς το τέλος της καριέρας του, είχε κάνει εξαιρετικά διορατικές προβλέψεις για το μέλλον. Είχε μιλήσει για πτήσεις ηλεκτρικών αεροπλάνων από τη Νέα Υόρκη στην Ευρώπη μέσα σε λίγες ώρες, για συχνότερους σεισμούς και για αυξομειώσεις της θερμοκρασίας.

.
.
Προέβλεψε, ακόμα, ότι οι άνθρωποι θα μπορούν να επικοινωνούν ασύρματα ο ένας με τον άλλο, σε πολύ μεγάλες αποστάσεις, χρησιμοποιώντας συσκευές που χωρούν στην τσέπη τους.
«Όταν η ασύρματη τεχνολογία εφαρμοστεί τέλεια, όλη η γη θα μετατραπεί σ’ έναν τεράστιο εγκέφαλο, αυτό που είναι δηλαδή πραγματικά, με όλα τα πράγματα να είναι απλώς κομμάτια ενός πραγματικού και ρυθμικού όλου. Θα μπορούμε να επικοινωνούμε ο ένας με τον άλλον στιγμιαία, ανεξαρτήτου απόστασης. Όχι μόνο αυτό, αλλά μέσα από την τηλεόραση και την τηλεφωνία, θα μπορούμε να βλέπουμε και να ακούμε τον άλλον, σαν να τον έχουμε μπροστά μας ακόμα κι αν έχουμε χιλιάδες μίλια ανάμεσά μας»..
.
Tο παρακάτω 28 λεπτών video,  μιλάει απλά και κατανοητά για τη περιπετειώδη ζωή του και τις εφευρέσεις του, σε αντίθεση με ότι μας μάθανε στο σχολείο!
.

Πόλεμος ρευμάτων

.

.

Ο  Νίκολα Τέσλα ήταν μοναδικός.

Σε πολλές περιπτώσεις, ο Τέσλα περιέγραψε την εμπειρία έντονων φώτων, τα οποία ακολουθούσαν στιγμές έντονης δημιουργικότητας και σαφήνειας. Κάτι σαν να του ανοίχτηκε μπροστά του όλο το Σύμπαν.

Ο Τέσλα ισχυριζόταν ότι είχε την ικανότητα να φαντάζεται και να αντιλαμβάνεται την εφεύρεση του στο μυαλό του κατά τις αποκαλούμενες «στιγμές σαφήνειας» με όλες τις λεπτομέρειες.

Επιπλέον, ο Νίκολα Τέσλα υπολόγιζε επίσης τα κομβικά σημεία του πλανήτη μας, και όπως μπορείτε να μαντέψετε, ήταν πιθανότατα συνδεδεμένα με τους αριθμούς τρία, έξι και εννέα.

Ο Τέσλα ισχυρίστηκε ότι αυτοί οι αριθμοί είχαν μεγάλη σημασία για όλους και όχι μόνο για εκείνον.

«Αν μόνο ήξερες την σπουδαιότητα του 3, 6 και 9 τότε θα είχες ένα κλειδί για το σύμπαν».

Νίκολα Τέσλα έκανε αμέτρητα μυστηριώδη πειράματα και ήταν ένα τεράστιο μυστήριο από μόνος του.

.
.

Σχεδόν όλα τα μυαλά που ανήκουν στους πιο σημαντικούς στοχαστές της εποχής μας είχαν κάποιο είδος εμμονής. Ο Τέσλα είχε μερικές. Στην πραγματικότητα, ορισμένοι θα τις αποκαλούσαν εκκεντρικότητες. Για τον Τέσλα, αυτά ήταν απαραίτητα πράγματα.

Έκανε τα πάντα σε ομάδες των τριών και κανείς δεν ήξερε με σιγουριά τον μυστηριώδη λόγο πίσω από την παράξενη συμπεριφορά του.

Ο Τέσλα έφτασε πέρα από τα μαθηματικά. Οραματίζονταν αριθμητικά μοτίβα που υπάρχουν στο σύμπαν, όπως τον σχηματισμό των αστεριών, την ανάπτυξη των εμβρυικών κυττάρων και πολλές άλλες περίπλοκες λεπτομέρειες που κάποιοι ονομάζουν «σχέδιο του Θεού» ή «αποτύπωμα του Θεού».

«Οι δυνάμεις του δυαδικού συστήματος», όπου το μοντέλο αρχίζει από το ένα και συνεχίζει για να διπλασιαστεί.

Έτσι, τα κύτταρα και τα έμβρυα αναπτύσσονται με το ακόλουθο μοτίβο: 1, 2, 4, 8, 16, 32, 64, 128, 256 κλπ.

Περισσότερα από εδώ!

.


«Δεν με νοιάζει που
έκλεψαν την ιδέα μου…
Με νοιάζει που δεν έχουν
καμιά δικιά τους»

Νίκολα Τέσλα
1856-1943

.

«Η ζωή είναι και πάντα θα παραμείνει
μια εξίσωση με αδύνατη λύση,
αλλά περιέχει ορισμένα γνωστά στοιχεία».

.

.

.

Φωτεινές στιγμές εύχομαι σε όλους!

.

 

.

Posted in Διάφορα | 42 Σχόλια

Προσωπικότητα

.

Είναι θαυμάσιο πράγμα η αληθινή προσωπικότητα του ανθρώπου
όταν τη διακρίνουμε.

Είναι κάτι που αναπτύσσεται φυσικά κι απλά, όπως ένα άνθος ή ένα δέντρο.
Με τίποτα δε θα διαφωνεί.
Ποτέ δε θα μαλώνει, ούτε θα συγκρούεται.
Δε θα προσπαθεί να αποδείξει πράγματα.

.

.

Θα ξέρει το καθετί. Κι ωστόσο, δε θα την απασχολεί καθόλου η γνώση.
Θα ‘χει σοφία.
Η αξία της δε θα μετριέται με υλικά πράγματα.

Δε θα ‘χει τίποτα.
Κι όμως, θα τα ‘χει όλα κι όσα κι αν οι άλλοι της πάρουν,
πάλι θα χει- τόσο πλούσια θα ‘ναι.

.

.

Δε θα αναμειγνύεται πάντα με τους άλλους,
ούτε θα ζητά από τους άλλους να γίνουν σαν κι αυτήν.

Θα τους αγαπά επειδή θα είναι διαφορετικοί.
Κι όμως, ενώ δε θα μπλέκεται με τους άλλους, θα τους βοηθά όλους,
όπως μας βοηθά ένα όμορφο πράγμα, απλώς μόνο επειδή υπάρχει.
Η προσωπικότητα του ανθρώπου θα ‘ ναι κάτι το θαυμάσιο.
Θα είναι τόσο υπέροχη, όσο και η προσωπικότητα ενός παιδιού.
.
Απόσπασμα από το βιβλίο, «Στοχασμοί»

 

.

.
Ένα κόκκινο τριαντάφυλλο δεν είναι εγωιστικό πλάσμα επειδή θέλει να ‘ναι ένα κόκκινο τριαντάφυλλο.
Θα ‘ταν όμως τρομερά εγωιστικό αν ήθελε όλα τα άλλα λουλούδια στον κήπο να είναι και κόκκινα και τριαντάφυλλα.

 

.

.
Η ζωή δεν είναι πολύπλοκη.
Εμείς είμαστε πολύπλοκα όντα.
Η ζωή είναι απλή και πάντα το απλό είναι το καλύτερο
– Όσκαρ Ουάϊλντ

.

.
.ΥΓ: Οι φωτογραφίες του κτήματος μας.
.
.
Γνωμικό | Posted on by | 54 Σχόλια

Οι παπαρούνες του Καζαντζάκη.

 

.

Μέσα στα ολόχρυσα στάχυα όταν πηγαίνω κάποτε το μεσημέρι και είμαι μόνος και είναι η ψυχή μου θαμπωμένη από τον ήλιον τον πολύ, νιώθω, – οι παπαρούνες έχουν μαγνήτη στην καρδιά των και με σέρνουν.

.

.

Ιδέες τρελές και κόκκινες αναδίδονται από τα φύλλα των και σέρνονται στην ψυχή μου. Και ξαπλώνομαι χάμαι κοντά των και τις κοιτάζω – μου φαίνεται κοιτάζω τα χείλη της Αγαπημένης μου όταν κινούνται ανάλαφρα, από το διάβα της ανάμνησης των όμορφων φιλιών.

.

.

Και θυμούμαι όλα τα άσεμνα και γυμνά που είδα, τους κισσούς πέρα στα δάση ν’ αγκαλιάζουνε τα δέντρα…
Και τα χρώματα πέρα στη δύση ν’ απλώνονται και να σμίγουν απάνω στα νερά.
Την ηδονή θυμούμαι της γης όταν ανοίγεται στα πρωτοβρόχια.
Κάποιος Έρως αιώνιος χύνεται από τον ήλιο την ημέρα, απάνω στο χώμα κι απάνω στη θάλασσα…

..

Και νιώθω τους σπόρους ν’ ανατριχιάζουνε μέσα στη γη.
Και νιώθω τις παπαρούνες, σύμβολα της ηδονής και των οργασμών, ν’ ανορθώνονται και να κυματίζουν απάνω στα χωράφια – σημαίες μικροσκοπικές της αγάπης – και να κηρύσσουν μια Μεγάλην Αλήθεια στα χόρτα γύρω και στα πολύκαρπα σπαρτά και στις πεταλούδες, που περνούν, και στους ανθρώπους, που ακούνε τις αρωματώδεις κι απόκρυφες φωνές των λουλουδιών.

..

Τις κοιτάζω κι ανατέλλει πάλι μέσα μου ο Απόλλων.
Όχι, ο Μεγάλος Θεός δεν απέθανε.
Το χαμόγελο των προγόνων μας είναι αθάνατο και χύνεται ακόμη γύρω μας στις απαλές κολπώσεις των βουνών μας κι ανθεί μέσα στις παπαρούνες και στα ρόδα και κοιμάται στους μενεξέδες και πλέκεται μέσα στα δάση μας κι απλώνεται το βράδυ γαλήνιο και μεγαλόπρεπο πέρα στη δύση…

ΚΑΡΜΑ ΝΙΡΒΑΜΗ.
( Νίκος Καζαντζάκης )

Περιοδικό «Πινακοθήκη» 6 Αύγουστος 1906

Ο Καζαντζάκης δημοσίευε στα περιοδικά «Πινακοθήκη» και «Παναθήναια» με το ψευδώνυμο «Κάρμα Νιρβαμή» διάφορα λογοτεχνικά κείμενα, με θέματα την ομορφιά, τη φύση, τον έρωτα και τον θάνατο…

Από το βιβλίο «Νίκος Καζαντζάκης 1883 – 1957 Ανθολόγιο» σε PDF
Έκδοση – Νομαρχιακή αυτοδιοίκηση Ηρακλείου

.

Εδώ σχετικά για το βιβλίο του Καζαντζάκη, » Όφις και Κρίνος» που γράφτηκε το 1905 με το ψευδώνυμο «Κάρμα Νιρβαμή».

.

Δεν υπάρχουν ιδέες
υπάρχουν μόνο άνθρωποι
που κουβαλούν ιδέες
και αυτές παίρνουν το μπόι
του ανθρώπου που τις κουβαλάει.

Ν. Καζαντζάκης

.

.

.

 

 

 

 

Posted in Διάφορα | 58 Σχόλια

Εκλάμψεις!

.

Ο Αρθούρος Ρεμπό (Artur Rimbaud 1854-1891) που είχα διαβάσει πολύ νέα, ξαναβρέθηκε στο δρόμο μου, αναπάντεχα όταν έψαχνα για κάτι άσχετο, έτσι βρέθηκα πιο ώριμη πλέον να διαβάζω τα ποιήματα του και την ταραχώδη ζωή του.

*******************************************

ΙLLUMINATIONS ή ΕΚΛΑΜΨΕΙΣ, ονομάστηκαν οι πρώτες πεζές ξαφνικές εμπνεύσεις του Ρεμπό. Είναι οι ποιητικές φωταγωγίες που μας χάρισε το παιδί θαύμα της Γαλλίας πριν η σκληρή πατρίδα του < μέχρι στη φυλακή τον βάλανε γιατί δεν έκοψε εισιτήριο στο τρένο> τον στείλει να ζήσει και να περπατά μακριά στην Αφρική .
Ο Αρθούρος με αυτά τα ποιήματα κάνει προσπάθεια να εγκαταλείψει την ομοιοκαταληξία και εκτοξεύεται μέσα σε μια καινούργια αφηρημένη έκφραση.
Βιβλίο τυχερό που γράφτηκε το 1872 και θα είχε εξαφανιστεί όπως άλλα κείμενα του Ρεμπό αν δεν το παρουσίαζε ο φίλος του Βερλαίν, που είχε τα χειρόγραφα, το 1886.
Ίσως ο άτυχος ποιητής που ζούσε στην Αιθιοπία να μην το είδε ποτέ τυπωμένο…
Eκεί στην Αφρική το 1891 αρρώστησε βαριά. Γύρισε με δυσκολία στη Μασσαλία όπου του ακρωτηρίασαν το δεξί του πόδι. Σε λίγο καιρό πέθανε βασανισμένος στα χέρια της αδερφής του Ιζαμπέλ.

.

Όταν είμαστε πολύ δυνατοί,- ποιος υποχωρεί ;
πολύ χαρούμενοι,- ποιος γελοιοποιείται ;
Όταν είμαστε πολύ κακοί,- τι θα κάνουν μαζί μας.
Στολιστείτε, χορέψτε, γελάστε.
– Δε θα μπορέσω ποτέ να στείλω τον έρωτα απʼ το παράθυρο.

Μετάφραση του Κώστα Ριτσώνη και εδώ μπορείτε να διαβάσετε και άλλα ποιήματα του Ρεμπό.

.

Πίνακας του Henri Fantin Latour 1872.
Ο Ρεμπό είναι ο δεύτερος από αριστερά, πρώτος κάθεται ο ποιητής Πολ Βερλέν.

.

Par les beaux soirs d’été, j’irai dans les sentiers,
Picoté par les blés, fouler l’herbe menue :
Rêveur, j’en sentirai la fraîcheur à mes pieds.
Je laisserai le vent baigner ma tête nue….

Je ne parlerai pas, je ne penserai rien :
Mais un amour immensνe rentrera dans mon âme :
Et j’irai loin, bien loin, comme un bohémien,
Par la Nature, – heureux comme avec une femme !

.

Στο μπλε των δειλινών του καλοκαιριού, θα γυρίσω τα μονοπάτια,
τσιμπημένος απ’ τ’ αυτιά του σιταριού, πατώντας στο χορτάρι:
Ονειροπόλος, θ’ ατενίζω, καθώς θα νιώθω την δροσιά στα πόδια μου.
Θ’ αφήσω τον άνεμο να λούσει το γυμνό μου κεφάλι.

.
Δεν θα μιλώ, δεν θα σκέφτομαι τίποτα:
αλλά ο απέραντος έρωτας θα ξεσηκώσει την ψυχή μου,
και θα ξεμακραίνω, όλο και πιο μακριά, σαν τσιγγάνος,
μέσα στην Φύση,- ευτυχισμένος σαν να’ χα ένα κορίτσι.

.

Ο Πολ Βερλέν αριστερά με τον Ρεμπό

Ο Πολ Βερλέν (1844-1896) Γάλλος ποιητής.

.

«Ζούμε και πεθαίνουμε εντελώς διαφορετικά απ’ ότι θα θέλαμε, χωρίς ελπίδα οποιασδήποτε ανταμοιβής… Ευτυχώς που αυτή η ζωή είναι η μόνη, και που μόνο αυτό είναι σίγουρο».

.

Η περίπτωση του Αρθούρου Ρεμπό είναι ιδιάζουσα στα λογοτεχνικά χρονικά. Δε συμβαίνει συχνά ένας άνθρωπος, ένα παιδί είκοσι χρονών για την ακρίβεια, να επηρεάζει με τόσο κρίσιμο τρόπο τη σύγχρονη ποίηση, και μάλιστα έχοντας παραγάγει ένα τόσο μικρό σε έκταση έργο. Ηγέτης του συμβολισμού; Θεμελιωτής του μοντερνισμού; Ποιητής της εξέγερσης; Καταραμένος ποιητής; Δεν έχει καμία σημασία:
Ο Αρθούρος Ρεμπό ανήκει στη χορεία των μεγάλων.

Το παρακάτω κείμενο καταγράφει τα γεγονότα της ζωής του, την οποία η σιωπή ορίζει και τέμνει σε δυο μέρη. Το πρώτο αφορά στον επαναστατημένο έφηβο, τον αναρχικό ποιητή, το «βρέφος των Μουσών», και το δεύτερο στον ταξιδευτή, τον «άνθρωπο με τις φτερωτές πατούσες», τον μεθοδικό και φιλόδοξο έμπορο στην Αφρική.

«Εγώ είναι ένας άλλος», θα γράψει άλλωστε κι ο ίδιος.

Μπορείτε να διαβάσετε την πολυτάραχη ζωή του, εδώ, όπως την αφηγείται  ο Βαγγέλης Τζικούδης.

.

Τον Ρεμπό ζωγράφισε και ο Πικάσο.

.

Τον Ρεμπό μετέφρασε και ο Οδυσσέας Ελύτης.

Π Α Ι Δ Ι Κ Α   Χ Ρ Ο Ν Ι Α

Είναι κάποιο πουλί στο δάσος που σαν τ’ ακούς να κελαηδά,
στέκεις και κοκκινίζεις απ’ το σάστισμά σου.

Είν’ ένα εκκρεμές που δε σημαίνει πια τις ώρες.

Είναι, βαθιά στο χώμα,
τρυπωμένη μια φωλιά γιομάτη κάτασπρα ζωάκια.

Είναι μια εκκλησιά που πάει τον κατήφορο
και μια λίμνη που όλο ανηφορά.

Είν’ ένα καροτσάκι παρατημένο μες στα δέντρα
ή που το βλέπεις καταστόλιστο μ’ ένα σωρό κορδέλες,
να κατρακυλάει το μονοπάτι κάτου.

Είν’ ένας θίασος μικρά παιδιά μασκαρεμένα,
που τα θωρείς ανάμεσ’ απ’ τ’ ανάρια δέντρα,
να περπατάν στη δημοσιά.

Είναι, τέλος, κάποιος,
που αν τύχει και πεινάς είτε διψάς, σε διώχνει.

 

Τον Ρεμπό τραγούδησε και ο Μάνος Χατζιδάκης

 

.

Πορτραίτο του Artur Rimbaud από τον Gustave Courbet

.

Είναι ακριβώς η δυνατότητα να πραγματοποιήσεις ένα όνειρο που κάνει τη ζωή να έχει ενδιαφέρον.

.

 

.

 

.

 

 

Posted in Διάφορα | 43 Σχόλια

Τηγάνισμα.

.

Όταν έχεις ένα δυσάρεστο συναίσθημα, μη γαντζώνεσαι πάνω του, ανακατεύοντας το.
Αντιθέτως, άφησε το μόνο του, έτσι που να μπορεί να κυλήσει ελεύθερα.

Όσο δεν το θρέφεις, το κύμα του συναισθήματος φυσιολογικά
θα υποχωρήσει από μόνο του.

.

.

Μην αγωνίζεσαι να ξεκολλήσεις το φαγητό απ΄ένα τηγάνι, απλώς ρίξε νερό και περίμενε.
Μετά από λίγο το φαγητό μαλακώνει και ξεκολλάει από μόνο του.

Μην παλεύεις να θεραπεύσεις τις πληγές σου.
Απλώς δώσε χρόνο στη καρδιά σου και περίμενε.
Όταν οι πληγές σου είναι έτοιμες, θα θεραπευτούν από μόνες τους.

.

Haemin Sunim,
«The Things You can see Only when You Slow Down»

Απ΄το βιβλίο,
«Τα πράγματα που μπορείς να δεις μόνο όταν χαλαρώσεις»

.

.

Το παραπάνω κείμενο, είναι αφιερωμένο σε όλους τους Σεφ, μαγείρους και αρχιμαγείρους της ζωής!

.

Ποιος είναι αυτός ο Χαεμίν Σουνίμ που τον αποκαλούν και «Twitter Monk» γιατί έχει ένα εκατομμύριο followers (οπαδούς) στο διαδίκτυο!!!
Ο Χαεμίν Σουνίμ είναι ένας Ζεν Βουδιστής δάσκαλος, συγγραφέας και ιδρυτής της «Σχολής των Ραγισμένων Καρδιών» στη Σεούλ.
Γεννήθηκε στη Νότια Κορέα  το 1973 και φοίτησε στα Πανεπιστήμια του Μπέρκλεϊ, Χάρβαρντ και Πρίνστον. Εκπαιδεύτηκε στην μοναστική ζωή απ΄το Χαειν μοναστήρι στη Νότια Σεούλ και διδάχτηκε για ένα διάστημα Ασιατικές θρησκείες στο Χάμσαϊρ Κολλέγιο στη Μασαχουσέτη.
Το πρώτο του βιβλίο, «Πράγματα που μπορείς να δεις μόνο όταν χαλαρώνεις», έχει μεταφραστεί σε πάνω από 30 γλώσσες και έχει πουλήσει τρία εκατομμύρια αντίτυπα.
Το δεύτερο, «Η Αγάπη για Ατελή Πράγματα» κυκλοφόρησε το 2019.

Για όσους έχουν διάθεση να δουν και ν’ ακούσουν τον χαμογελαστό, γλυκήτατο και γεμάτο χιούμορ, Χαεμίν Σουνίμ, το παρακάτω video, πιστεύω πως θα τους καλύψει και θα τους δώσει και καλές «συνταγές»!
Στο τέλος απαντά και σε ερωτήματα που όλοι μας, μπορούμε να έχουμε.

.

.

Καλό μας τηγάνισμα λοιπόν!

.

.

.

Posted in Διάφορα | 66 Σχόλια

Η τέχνη της ειρήνης.

.

«Δεν χρειάζεται κανείς κτήρια, χρήματα, δύναμη ή γόητρο
για να ακολουθήσει την Τέχνη της Ειρήνης.

Ο Παράδεισος είναι ακριβώς εκεί που στέκεσαι
και αυτό είναι το μέρος να εξασκηθείς«.

Morihei Ueshiba, 1883 – 1969,
Ιδρυτής της πολεμικής τέχνης του Αikido
.

Το Aikido δεν βασίζεται σε όπλα ή στην ωμή δύναμη. Αντιθέτως, θέτουμε τους εαυτούς μας σε αρμονία με τη φύση, διατηρούμε την ηρεμία μέσα μας, και αποφεύγουμε την πρόκληση καταστροφής και το θάνατο.

.

Το Αikido, είναι και μια όμορφη πολεμική τέχνη!

Η εξάσκηση στο Αϊκίντο, είναι συνεργατική και όχι ανταγωνιστική.

Χρησιμοποιώντας τη συνεργατική μέθοδο εξάσκησης του Αϊκίντο στην αντιμετώπιση επίβουλων καταστάσεων, μαθαίνουμε πώς να αντιμετωπίζουμε την αδυναμία, το φόβο και τις αμφιβολίες μας. Αναπτύσσουμε με τον τρόπο αυτό την αυτοπεποίθηση μας.

Ύστερα από μακροχρόνια εξάσκηση αναπτύσσονται βαθύτερες αξίες, όπως καθαρότητα αντίληψης, εστιασμός και συγκέντρωση μαζί με χαλαρότητα και διευρυμένη συνείδηση.

Περισσότερα ΕΔΩ.

.

.

«Γνωρίζουμε τον κόσμο μόνο μέσα απ΄το παράθυρο του νου μας.
Όταν ο νους μας είναι θορυβώδης, το ίδιο είναι και ο κόσμος.
Και όταν ο νους μας είναι ειρηνικός, έτσι είναι και ο κόσμος.
Ξέρουμε ότι ο νους μας, είναι το ίδιο σημαντικός
όπως η προσπάθεια ν’ αλλάξουμε τον κόσμο».

Haemin Sunim

Από το βιβλίο
«Πράγματα που μπορείς να δεις μόνο όταν ηρεμήσεις».

 

.

Και μια και μιλάμε για την «Τέχνη της Ειρήνης», διαβάστε και ένα από τα ωραιότερα ποιήματα του Γιάννη Ρίτσου με τίτλο, «Ειρήνη».

(Απόσπασμα)

«Ειρήνη είναι η μυρωδιά του φαγητού το βράδι,
τότε που το σταμάτημα του αυτοκίνητου στο δρόμο δεν είναι φόβος,
τότε που το χτύπημα στην πόρτα σημαίνει φίλος,
και το άνοιγμα του παράθυρου κάθε ώρα σημαίνει ουρανός
γιορτάζοντας τα μάτια μας με τις μακρινές καμπάνες των χρωμάτων του,
είναι η ειρήνη».

.

.

 

.

Posted in Διάφορα | 47 Σχόλια