Αιχμηρές αντιθέσεις.

.

Δυο γεγονότα συνέβαλαν για να δημοσιεύσω την παρακάτω ανάρτηση.
Το πρώτο ήταν ένα mail μιας πολύ καλής μου φίλης στις 27 Αυγούστου με απίστευτα σκίτσα χωρίς όμως να μου γράφει ποιος τα ζωγράφισε, κάτι που με υποχρέωσε να ψάχνω για αρκετή ώρα στο google να βρω τ’ όνομα του ζωγράφου.
Τ’ όνομα του ζωγράφου είναι, Pawel Kuczynski, στη συνέχεια σκέφτηκα πως ήταν καλή ιδέα να λάβω μέρος στο «Woman’ s Magazine» στο, «Άνθρωποι του αγώνα χτες και σήμερα» με τα σκίτσα του Kuczynski γι αυτό και ξαναπήγα στο site της Αλεξάνδρας όπου έκπληκτη διαπίστωσα πως η εικόνα που χρησιμοποίησε στις 4 Σεπτεμβρίου ήταν του Kuczynski!
Σύμπτωση το δεύτερο αυτό γεγονός; Εσείς θα κρίνετε!!!

.

Με αυτό το σκίτσο του Kuczynski το «Woman’ s Magazine» μας προτρέπει να γράψουμε για έναν αγωνιστή του χτες και του σήμερα…

.

.

Ο Pawel Kuczynski γεννήθηκε το 1976 στο Στσέτσιν (ή αλλιώς Στετίνο)της Πολωνίας. Αποφοίτησε από την Ακαδημία Καλών Τεχνών του πανεπιστημίου του Πόζναν, με ειδίκευση στην γραφιστική, και την τελευταία δεκαετία καταπιάνεται με την σατυρική εικονογράφηση. Και το κάνει με τεράστια επιτυχία.
Τα.. «βουβά» καυστικά, όσο και εύστοχα, σχέδια του Pawel δεν μπορούν παρά να σε κάνουν να σκεφτείς, ενώ το ιδιαίτερο του στυλ ζωγραφικής είναι πλέον αναγνωρίσιμο σε ολόκληρο τον κόσμο.
.

.

.

Συνέντευξη στο lifo.gr

Πώς ξεκίνησες να ζωγραφίζεις;
Κάποια στιγμή ένας φίλος μου μίλησε για έναν διαγωνισμό καρτούν εικονογράφησης. Έτσι, το 2004 ξεκίνησα την περιπέτεια μου. Ήταν μία νέα πρόκληση για μένα το να ζωγραφίζω για συγκεκριμένα θέματα, που απευθύνονταν σε ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο.
.
Οπότε δεν ήταν η σατυρική εικονογράφηση η πρώτη σου απόπειρα να δημιουργήσεις τέχνη.
Όχι, μετά τις σπουδές μου ήμουν λίγο ζωγράφος, λίγο γλύπτης, λίγο γραφίστας… Λίγο απ’ όλα! Έψαχνα τον καλύτερο τρόπο με τον οποίο θα μπορούσα να εκφραστώ, και τώρα νομίζω ότι τον έχω πια βρει…
.

.

.

Ποια είναι η κύρια έμπνευση σου γι’ αυτά τα καυστικά σχέδια;
Η πραγματικότητα είναι τόσο τρελή, διεστραμμένη και παράλογη που είναι αδύνατον να την συναγωνιστείς. Αυτή η πραγματικότητα μου δίνει έμπνευση με το παραπάνω. Απλά, προσπαθώ να ζωγραφίζω ό,τι παρατηρώ.
.
Θα περιέγραφες, δηλαδή, την δουλειά σου ως ένα είδος σχόλιου πάνω σε ό,τι παρατηρείς γύρω σου;
Είμαι παρατηρητής, ναι. Παρατηρώ τους ανθρώπους και τις σχέσεις των ανθρώπων. Ζούμε όλοι μαζί σε αυτόν τον κόσμο τόσα μα τόσα πολλά χρόνια κι ακόμη κάνουμε τα ίδια λάθη: Πόλεμος, φτώχεια, πείνα, ρατσισμός, οικολογία, χρήμα. Μου αρέσει, λοιπόν, να ζωγραφίζω για όλα αυτά τα ζητήματα γιατί τα ζητήματα αυτά είναι τόσο ‘αθάνατα’ και διαχρονικά όσο και η ίδια η τέχνη.
.
.
.

 .

Άρα πρώτα έρχεται η ιδέα για ένα αιχμηρό κοινωνικό σχόλιο, και μετά ξεκινάει η ζωγραφική. Δεν γίνεται ποτέ το αντίστροφο. Να ξεκινήσεις δηλαδή να ζωγραφίζεις και στην πορεία να σου έρθει η συγκεκριμένη ιδέα;
Όχι, πρώτα στην αρχή πρέπει να υπάρχει ήδη μία ολοκληρωμένη ιδέα. Έπειτα αρχίζω να σχεδιάζω, και εφόσον προϋπάρχει η ιδέα η ζωγραφική γίνεται απόλαυση.

 .

Πώς νιώθεις για τα κοινωνικά δίκτυα;
Είναι πραγματικά παράξενο το πόσο πολύ χρόνο ξοδεύουν οι άνθρωποι στον εικονικό αυτό κόσμο. Οι άνθρωποι δεν θέλουν πια να πολυμιλάνε ο ένας στον άλλο στον πραγματικό κόσμο. Από την άλλη, με το ίντερνετ και όλα αυτά τα δίκτυα επικοινωνίας ο κόσμος μπορεί εύκολα να ανακαλύψει το έργο μου.

.

.
.
Τι ακούς για την Ελλάδα και για όλη αυτή την κρίση και την κατάσταση στη χώρα;
Είχα κάνει πριν κάποιο καιρό ένα έργο ακριβώς γι’ αυτήν την κατάσταση που λες στη χώρα σας.
Σου απαντώ, λοιπόν, με αυτό:
.
.
Μέρος της παραπάνω συνέντευξης δόθηκε στο lifo.gr   
 Για πολύ περισσότερα σκίτσα του Kucznski με αιχμηρές αντιθέσεις μπορείτε να δείτε και εδώ.
*
**
***
Advertisements
Posted in Διάφορα | 38 Σχόλια

Ο στρόβιλος της σπείρας.

Vangelis στο άλπουμ «Spiral» 1977

.

Τον τελευταίο καιρό παρατηρούμε με δέος τυφώνες να σαρώνουν μεγάλες περιοχές του πλανήτη μας,  αυτό το εντυπωσιακό φαινόμενο, μου θύμισε τη σπείρα, ένα σύμβολο με το οποίο είχα ασχοληθεί και παλιά, έτσι έψαξα στο διαδίκτυο να μάθω περισσότερα και να το μοιραστώ μαζί σας.

.

.

Η Σπείρα είναι ένα από τα αρχαιότερα σύμβολα και χρησιμοποιείται από την παλαιολιθική εποχή στον Ελλαδικό χώρο. Αυτό το περίπλοκο αλλά Πανίσχυρο σύμβολο το συναντάμε παντού καθώς και σε πάρα πολλούς αρχαίους πολιτισμούς σε όλο τον κόσμο. Ειδικά όμως στη Ελλάδα υπήρξε σήμα και σύμβολο του πανταχού Αρχαίου Ελληνισμού και σύμβολο της Ζωτικής δύναμης. 

.

.

Η στροβιλιστική περιέλιξη, η Σπείρα, η δίνη, η υπέρθεση δύο υλικών σωμάτων ή δύο ενεργειακών ρευμάτων, δεν είναι τίποτα άλλο παρά ο τρόπος που δημιουργείται η ζωή, πάνω από όλα είναι σύμβολο της Ζωτικής Δύναμης.

.

.

Το σχήμα του σπιράλ (spiral) το συναντάμε και στην φύση.
Ζούμε σε έναν γαλαξία Σπειροειδή τύπου.
Οι ανεμοστρόβιλοι, τα κελύφη μαλακίων, τα δαχτυλικά αποτυπώματα, ακόμα και το μόριο του DNA έχουν την μορφή της Σπείρας .
Επίσης διαστέλλεται και συστέλλεται απεικονίζει την αύξηση και τη μείωση του ήλιου ή της σελήνης, τη γέννηση.
Συμβολίζει επίσης τη συνέχεια, τον περιστρεφόμενο ουρανό, την πορεία του ήλιου, τις κυκλικές εποχές, την περιφορά της γης.

.

.

Η σπείρα αγγίζει απαλά και προστατεύει όλα τα κεφάλια των αρχαίων κορασίδων με τη δομή τού ιερού κόμπου, αλλά βρίσκεται και σε όλες τις κόμες των πανέμορφων Κούρων.

Στην ουσία κατακλύζει, σχεδόν αόρατη, κάθε έκφραση της ύλης και της ζωής, από το σπιν του ηλεκτρονίου, έως το στροβιλισμό των γαλαξιών.

.

.

Σχηματίζει τους κυκλώνες, τους τυφώνες, τα πανέμορφα βόρεια και νότια σέλαα, και εκφράζεται σχεδόν σε κάθε σχηματισμό στο Σύμπαν.

Τα παραπάνω είναι αποσπάσματα από το: Τι Συμβολίζει η «ΣΠΕΙΡΑ» http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2012/10/blog-post_8870.html#ixzz4sTfa1D3n

.

 Καθώς έψαχνα στο google για τη σπείρα έπεσα σ΄ ένα σχόλιο που είχα αφήσει στο blog αγαπημένου blogger του «Επίκουρος».
Σχολιάζω το 2014 την ανάρτηση που έχει τίτλο  «Στους δρόμους του επαγγελματικού μου κοχλία» και σας συνιστώ να διαβάσετε την ανάρτηση (κάνοντας κλικ στον παρακάτω τίτλο):
.
 Σχόλιο:
«Η σπείρα του κοχλία Ευάγγελε μου, συμβολίζει την ανέλιξη και τη πορεία μας προς το κέντρο του Εαυτού και αυτό είναι η αυτογνωσία, το ταξίδι είναι οδυνηρό και καλούμαστε να πληρώσουμε τα λάθη που κάναμε…
Σήμερα διαβάζοντας Κρισναμούρτι, έπεσα σε μια φράση που για κάποιο λόγο με ανακούφισε:
«Αν έχεις πρόβλημα, μην ψάχνεις για λύση, άσε το να εκραγεί» !!!
*
**
***

 

Posted in Διάφορα | 50 Σχόλια

Το «μη» απ΄ τα παιδιά!

 

.

Έχετε ακούσει αυτό το «ανέκδοτο»;

Ρωτάει κάποιος τον Κωστάκη:
-Πώς σε λένε;
Και ο Κωστάκης απαντά:
-Μηκωστάκη!

Σήμερα αντιστρέφω του ρόλους και σας καλώ να διαβάσετε μερικά απ΄τα «μη» που λένε τα παιδιά στους μεγάλους, είτε αυτοί είναι γονείς είτε παιδαγωγοί.

 

  • Μη με καλομαθαίνεις. Ξέρω πολύ καλά ότι δεν μπορώ να έχω ό,τι απαιτώ. Απλώς σε δοκιμάζω!
  • Μη φοβάσαι να με μεταχειρίζεσαι με συγκεκριμένο τρόπο. Προτιμώ να ξέρω ακριβώς μπροστά σε ποιον βρίσκομαι.
  • Μη με πιέζεις. Αυτό μου μαθαίνει ότι μόνο η εξουσία μετράει. Αντιδρώ καλύτερα με καθοδήγηση.
  • Μην είσαι ασταθής. Αυτό με μπερδεύει και προσπαθώ να επιτύχω καθετί που θέλω.
  • Μη μου υπόσχεσαι. Είναι δυνατόν να μην μπορέσεις να ανταποκριθείς στις υποσχέσεις σου. Αυτό θα κλόνιζε την εμπιστοσύνη μου σε σένα.
  • Μην παρασύρεσαι από τις απαιτήσεις μου, όταν κάνω ή λέω κάτι για να κλονίσω την απόφασή σου. Μετά θα προσπαθήσω να επιτύχω πολύ περισσότερες “νίκες”.
  • Μην πολυνοιάζεσαι όταν σου λέω “σε μισώ”. Δεν το εννοώ έτσι. Θέλω μόνο να σε λυπήσω επειδή μου έκανες κάτι.
  • Δεν πειράζει όταν προσποιούμαι τον μικρούτσικο. Συμπεριφέρομαι σαν ένας θαυμάσιος αλητάκος.
  • Μην κάνεις για μένα, ό,τι εγώ μπορώ να κάνω. Αισθάνομαι σαν μπέμπης και σου φορτώνω συνέχεια τα καθήκοντά μου.
  • Μην ασχολείσαι τόσο πολύ με τις κακές μου συνήθειες. Αυτό θα μου επιτρέψει να τις κρατήσω.
  • Μην προσπαθείς να συζητήσουμε την συμπεριφορά μου κατά τη διάρκεια του καυγά μας. Από συγκεκριμένες αιτίες δεν μπορώ αυτή την ώρα να ακούσω καλά και η συνεργασία μας θα γίνει ακόμα χειρότερη. Σίγουρα θα συζητήσουμε, αλλά αργότερα.
  • Προσπάθησε να μην μου κάνεις τον ιεροκήρυκα. Θα θαυμάσεις (όταν διαπιστώσεις) πόσο καλά ξέρω τί είναι καλό ή κακό.
  • Να μην μου τονίζεις τα λάθη μου σαν αμαρτίες. Πρέπει να μάθω ότι μου επιτρέπονται τα λάθη, χωρίς να πιστεύω ότι είμαι κακός (άχρηστος).
  • Μη μου γκρινιάζεις. Για να προστατευθώ πρέπει να προσποιηθώ τον κουφό.
  • Μην απαιτείς πάντα εξηγήσεις για τη λαθεμένη μου συμπεριφορά. Δεν ξέρω ειλικρινά γιατί το έκανα.
  • Μην αμφισβητείς την ειλικρίνειά μου. Με φοβίζεις λίγο και καταφεύγω στο ψέμα.
  • Μη ξεχνάς με τί ευχαρίστηση δοκιμάζω το καθετί. Από τη δοκιμή μαθαίνω. Γι αυτό επέτρεπέ το μου
  • Μη με προστατεύεις από τα  επακόλουθα της συμπεριφοράς μου. Πρέπει να μάθω μέσα από εμπειρίες.
  • Μη δίνεις τόσο μεγάλη προσοχή στις μικρές μου λύπες. Θα μπορούσα να καταφεύγω σε μικροπροβλήματα ή μικροαρρώστειες, για να μου δίνεις προσοχή.
  • Μην απαντάς στις ερωτήσεις μου που είναι ερωτήσεις για τις ερωτήσεις. Θέλω να ασχολείσαι μόνο μαζί μου.
  • Μη με αφήνεις χωρίς απάντηση. Όταν θέλω πράγματι κάτι να μάθω.
  • Διαφορετικά θα διαπιστώσεις ότι σταματώ να σε ρωτώ, αλλά θα πάρω από αλλού τις πληροφορίες μου.
  • Μην σκέφτεσαι ότι ξεπέφτει η αξιοπρέπειά σου αν μου ζητήσεις συγγνώμη. Μια ειλικρινής συγγνώμη μου προξενεί ένα αίσθημα ζεστασιάς απέναντί σου.
  • Μη δηλώνεις ποτέ ότι είσαι τέλειος ή αλάνθαστος. Θα γίνεις ένα αξιόλογο (μεγαλοπρεπές) πρότυπο για μένα.
  • Μη λυπάσαι που έχεις λίγη ώρα για μένα. Εκείνο που μετράει είναι πως περνάμε μαζί την ώρα μας.
  • Μην πανικοβάλεσαι όταν τρομάζω. Καλύτερα ενθάρρυνέ με.
  • Μην ξεχνάς ότι χωρίς μεγάλη ενθάρρυνση και κατανόηση δεν μπορώ να αναπτυχθώ.
  • Να με μεταχειρίζεσαι όπως μεταχειρίζεσαι τους φίλους σου. Έτσι θα γίνω κι εγώ φίλος σου.
  • Σκέψου πως μαθαίνω καλύτερα από ένα πρότυπο παρά από ένα κριτικό που μου κάνει κριτική.

Το παραπάνω κείμενο είναι της Vicky Soltz συγγραφές εκπαιδευτικών βιβλίων από εδώ.

.

Ο Αλέξανδρος και η Ίρις φέτος το καλοκαίρι.

*

 

**

 

 

Posted in Διάφορα | 57 Σχόλια

«Δικό μου»…

.

Πρέπει να κατανοήσουμε εκείνον που δημιουργεί τον χρόνο ─ δηλαδή, το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον ─ γιατί ο χρόνος είναι γέννηση και θάνατος.
Η συνειδητοποίηση του χρόνου δημιουργεί συνέχεια, διάρκεια, αλλά δεν είναι το αιώνιο, δεν είναι το άχρονο.
Ο δημιουργός του χρόνου είναι ο εαυτός, η συναίσθηση του «εγώ» και του «δικό μου»:
Η περιουσία μου, ο γιος μου, η δύναμή μου, η επιτυχία μου, η εμπειρία μου, η αθανασία μου. Το ενδιαφέρον του εαυτού για την δική του κατάσταση δημιουργεί χρόνο.

.

.

Ο εαυτός είναι η αιτία της άγνοιας και της θλίψης και αιτία και αποτέλεσμά τους  είναι η δίψα για δύναμη, πλούτο, αναγνώριση.
Ο εαυτός είναι ενωμένος με τη βούληση της επιθυμίας, με τις αναμνήσεις του από το παρελθόν, με τις αποφάσεις στο παρόν, και του υπολογισμούς για το μέλλον.
Το μέλλον, τότε, παίρνει μία μορφή λαγνείας, το παρόν γίνεται ένα πέρασμα στο μέλλον και το παρελθόν κίνητρο προχωρήματος.

.

.

Ο εαυτός είναι ένας τροχός ανάμεσα στους τροχούς της ευχαρίστησης και του πόνου, της απόλαυσης και της θλίψης, της αγάπης και του μίσους, της σκληρότητας και της καλοσύνης. Αυτά τα αντίθετα είναι δημιουργημένα για δικό του όφελος, για δικό του κέρδος, μέσα από την αβεβαιότητά του. Είναι η αιτία της γέννησής μου και του θανάτου μου.
Η σκέψη συντηρείται με τη θέληση της επιθυμίας, με τη θέληση του εαυτού, αλλά η θλίψη και ο πόνος αρχίζουν τη δουλειά τους για το ξύπνημα της σκέψης· και αν δεν γίνει αυτό το ξύπνημα η σκέψη γλιστράει σε πίστεις που παρηγορούν, σε προσωπικές φαντασιώσεις και ελπίδες.

.

.

Αν, όμως, ξυπνώντας σιγά σιγά η σκέψη αρχίσει απαλά και υπομονετικά να μελετάει την αιτία της θλίψης κι έτσι αρχίζει να την κατανοεί, θα βρει ότι υπάρχει μία άλλη θέληση: Η θέληση της κατανόησης.
Αυτή η θέληση της κατανόησης δεν είναι προσωπική· δεν ανήκει σε καμιά χώρα, σε κανέναν άνθρωπο, σε καμιά θρησκεία. Είναι η θέληση που ανοίγει την πόρτα προς το αιώνιο, προς το άχρονο.

.

.

Η μελέτη του εαυτού – του εαυτού που ελέγχεται από τη θέληση της επιθυμίας – είναι η αρχή της σωστής σκέψης.
Ο εαυτός δημιουργεί τη συνέχισή του με τη δίψα για αθανασία, αλλά μαζί της έρχεται και η συνέχιση της θλίψης, του πόνου και της σύγκρουσης που φέρνει το «εγώ» και το «δικό μου».

Δεν υπάρχει τέλος στη διάσωσή της που φέρνει η θέληση της κατανόησης που μόνο αυτή διαλύει την αιτία της θλίψης.

Απόκτησε επίγνωση της αιτίας της επιθυμίας· από αυτή την επίγνωση γεννιέται η σωστή σκέψη, που είναι ελεύθερη από το «εγώ» και το «δικό μου».

ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ

«Ο Κόσμος Μέσα Μας»

Μετάφραση Νίκος Πιλάβιος

Εκδόσεις Καστανιώτη

 

*

 

**

 

***

Posted in Διάφορα | 47 Σχόλια

Ερωτικό;

Ένας διάλογος ποίημα!

Ένας άντρας και μια γυναίκα στο κρεβάτι στις 10 το βράδυ.

Νιώθω σαν κουτί σαρδέλες, είπε.
Νιώθω σαν τσιρότο, είπα.
Νιώθω σαν σάντουιτς με τόνο, είπε.
Νιώθω σαν φέτα τομάτα, είπα.
Νιώθω σαν να ‘ρχεται βροχή, είπε
Νιώθω σαν να ‘χει σταματήσει το ρολόι, είπα.
Νιώθω σαν να ‘ναι ξεκλείδωτη η πόρτα, είπε.
Νιώθω σαν να πρόκειται να εισέλθει κανένας ελέφαντας, είπα.
Νιώθω σαν να πρέπει να πληρώσουμε το νοίκι, είπε.
Νιώθω σαν να πρέπει να βρούμε καμιά δουλειά, είπα.
Νιώθω σαν να πρέπει να βρεις καμιά δουλειά, είπε.

Δε νιώθω πως πρέπει να δουλέψω, είπα.

Νιώθω σαν να μη νοιάζεσαι για μένα, είπε.
Νιώθω σαν να πρέπει να κάνουμε έρωτα, είπα.
Νιώθω σαν να ‘χουμε παρακάνει έρωτα, είπε.
Νιώθω σαν να πρέπει να κάνουμε κι άλλο, είπα.
Νιώθω σαν να πρέπει να βρεις δουλειά, είπε.
Νιώθω σαν να πρέπει να βρεις εσύ δουλειά, είπα.
Νιώθω σαν να θέλω ένα ποτό, είπε.
Νιώθω σαν να θέλω ένα ουίσκι, είπα.
Νιώθω σαν να ‘πρεπε να τελειώσουμε με το κρασί, είπε.
Νιώθω πως τώρα είσαι σωστή, είπα.
Νιώθω σαν να κλατάρω, είπε.
Νιώθω σαν να μου χρειάζεται ένα μπάνιο, είπα.
Νιώθω σαν να σου χρειάζεται ένα μπάνιο, είπε
Νιώθω σαν να πρέπει να μου τρίψεις την πλάτη, είπα.

Νιώθω σαν να μη μ’ αγαπάς, είπε.
Νιώθω σαν να σ’ αγαπώ, είπα.
Νιώθω αυτό το «πράγμα» μέσα μου, είπε.
Νιώθω αυτό το «πράγμα» μέσα σου, είπα.
Νιώθω σαν να σ’ αγαπώ τώρα, είπε.
Νιώθω σαν να σ’ αγαπώ περισσότερο απ’ όσο εσύ, είπα.
Νιώθω υπέροχα, είπε, θα ουρλιάξω.
Νιώθω σαν να μπορούσα να το κάνω αιωνίως, είπα.
Νιώθω πως μπορείς, είπε.
Νιώθω πως έρχεται, είπα.
Νιώθω πως έρχεται, είπε.

.

Charles Bukowski,
Ένας άντρας και μια γυναίκα στο κρεβάτι στις 10 το βράδυ.
(Υπεραστικό Μεθύσι, εκδ. Απόπειρα, μτφρ. Γ. Μπλάνας).

.

Ο Άνθρωπος με τα όμορφα μάτια.

 

Ο Charles Bukowski είναι απ΄τους αγαπημένους μου συγγραφείς και εδώ μπορείτε να δείτε και ένα παλιότερο αφιέρωμα μου.

.

«Κανείς δεν μπορεί να σε σώσει εκτός από τον εαυτό σου και αξίζει να σωθείς.
Είναι ένας πόλεμος που δεν κερδίζεται εύκολα αλλά αν αξίζει να κερδίσεις κάτι, τότε είναι αυτό.»

.

 

.

 

.

 

Posted in Διάφορα | 49 Σχόλια

Οι ασθενείς…

Το παρακάτω κείμενο το «αλίευσα» (όπως λέγεται), από το ιστολόγιο του Παναγιώτη Ψαρρού, ομοιοπαθητικού γιατρού.

.

Υπάρχουν δυο είδη ασθενών.

.

Υπάρχουν δυο είδη ασθενών. Αυτοί που είναι υγιείς άρρωστοι και αυτοί που είναι αρρωστημένοι άρρωστοι …

Ξέρεις, Ανθρωπάκο, πως θα ένιωθε ένας αετός αν κλωσούσε αυγά κότας;

Στην αρχή ο αετός νομίζει ότι θα κλωσήσει μικρά αετόπουλα που θα τα αναθρέψει για να γίνουν αετοί. Αυτά όμως που βγαίνουν απ’ τ’ αυγό είναι, φυσικά, μικρά κλωσόπουλα. Απελπισμένος ο αετός συνεχίζει να πιστεύει ότι τα κλωσόπουλα θα γίνουν κάποτε αετοί. Όμως όχι, στο τέλος δε γίνονται παρά κότες που κακαρίζουν.

Όταν ο αετός το καταλαβαίνει, παλεύει σκληρά για να καταπνίξει την επιθυμία του να φάει όλα τα κοτόπουλα και τις φλύαρες κότες. Αυτό που τον συγκρατεί είναι μια μικρή ελπίδα. Η ελπίδα πώς, κάποια μέρα, μέσα από το πλήθος των ανόητων κοτόπουλων θα ξεπεταχτεί ένα αετόπουλο, που θα μεγαλώσει, σαν τον ίδιο, και που, πετώντας ψηλά, θα αντέξει πέρα μακριά, ψάχνοντας για καινούργιους κόσμους, καινούργιες σκέψεις, καινούργιους τρόπους ζωής. Μόνο αυτή ή ελπίδα συγκρατεί το θλιμμένο, μοναχικό αετό απ’ το να φάει όλα τα κοτόπουλα και τις κότες που κακαρίζουν.

Δε βλέπουν, τα κοτόπουλα και οι κότες, πως ζουν σ’ ένα ψηλό, απόκρημνο βουνό, ψηλά πάνω από τις υγρές και σκοτεινές κοιλάδες. Δεν κοιτάζουν πέρα μακριά, σαν τον μοναχικό αετό. Το μόνο που κάνουν είναι να καταπίνουν αδιάκοπα ότι τους φέρνει ο αετός στη φωλιά. Μαζεύονται κάτω από τις δυνατές φτερούγες του, όταν έξω βρέχει και χιονίζει, αφήνοντας τον αετό να υπομένει τη θύελλα χωρίς καμιά προστασία. Ή, όταν τα πράγματα γίνονται δυσκολότερα, του πετάνε κρυφά μικρές κοφτερές πέτρες για να τον χτυπήσουν και να τον πληγώσουν.

Όταν ο αετός καταλαβαίνει την κακοήθεια αυτή, ή πρώτη του αντίδραση είναι να τα κατασπαράξει. Αλλά το σκέφτεται καλύτερα κι αρχίζει να τα λυπάται. Κάποτε, λέει μ’ ελπίδα, μέσα από το πλήθος των ανόητων, λαίμαργων και μυωπικών κοτόπουλων θα ξεπεταχτεί, πρέπει να ξεπεταχτεί, ένα αετόπουλο που θα γίνει σαν κι αυτόν τον ίδιο.

 

.

Ο μοναχικός αετός, μέχρι σήμερα, δεν έχει εγκαταλείψει την ελπίδα αυτή. Κι έτσι συνεχίζει να κλωσάει κοτόπουλα.

Δεν θέλεις να γίνεις αετός, Ανθρωπάκο και για αυτό κατασπαράζεσαι από τα όρνια. Φοβάσαι τους αετούς, για αυτό ζεις σε κοπάδια και κατακουράζεσαι κοπαδιαστά. Γιατί μερικές από τις κότες σου κλώσησαν αυγά ορνέων. Τα όρνια έγιναν οι Ηγέτες σου ενάντια στους αετούς, τους αετούς που ήθελαν να σε οδηγήσουν σε μακρινές, καλύτερες χώρες.

Τα όρνια σε δίδαξαν να τρως πτώματα και να σαι ικανοποιημένος με λίγα σπυριά σιτάρι. Κι ακόμη, σε δίδαξαν να βροντοφωνάζεις, «Ζήτω το Μεγάλο Όρνιο».

Τώρα πεινάς και πεθαίνεις μαζικά, μ’ ακόμα φοβάσαι τους αετούς που κλωσάνε τα κοτόπουλα σου.

Περαστικά μας…

.

Στο ίδιο blog, του Παναγιώτη Ψαρρού, υπάρχουν εξαιρετικά άρθρα και για όσους επιθυμούν να μάθουν λεπτομέρειες για την Ομοιοπαθητική που έχει περάσει πλέον και σε Πανεπιστημιακό επίπεδο.

Διάλεξα μια ανάρτηση που με απλό τρόπο «μιλάει» για την Κβαντομηχανική.

Νους – Βιώνοντας την ζωντανή παρουσία

.(Κάντε κλικ στον τίτλο)

…Η σύγχρονη κβαντική θεωρία αναφέρει ότι ο νους έχει θεμελιώδη σημασία για την πραγματικότητα του κόσμου. Οι αρχαίες σοφές διδασκαλίες, επίσης, είχαν την άποψη ότι ο νους είναι θεμελιώδους σημασίας στη διαμόρφωση του κόσμου μας. Εντούτοις, η μη κατανόηση του νου τον καθιστά μάλλον εχθρό παρά φίλο του εαυτού μας. Στο Βιώνοντας τη Ζωντανή Παρουσία μπορούμε να εξερευνήσουμε και να αναλογιστούμε τα πορίσματα τόσο της επιστήμης όσο και των αρχαίων συστημάτων, προκειμένου να κατανοήσουμε την πραγματικότητα που δημιουργεί ο νους μας…

Το παραπάνω κείμενο είναι ένα απόσπασμα του άρθρου, » Νους-Βιώνοντας την ζωντανή παρουσία».
Στην ίδια σελίδα παρακολούθησα σε video μια συνέντευξη που έδωσε ο Μηνάς Καφάτος στο TV Κρήτη και προσωπικά τη βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα και αρκετά κατανοητή.

.

Καλή δύναμη και καλή μας μελέτη!

*

 

**

 

***

 

 

 

Posted in Διάφορα | 35 Σχόλια

Κραυγή σιωπής.

Δεν έχω πολλά να γράψω μετά απ΄ τις πυρκαγιές που ζήσαμε όλοι, μόνο ένα τραγούδι, ένα πολύ παλιό τραγούδι…

.

Ο Ήχος Της Σιωπής

.

 

Γεια σου σκοτάδι παλιόφιλέ μου
Ήρθα να σου ξαναμιλήσω
Γιατί ένα όραμα λίγο ανατριχιαστικό
Άφησε τους σπόρους του ενώ κοιμόμουν
Και το όραμα αυτό που εμφυτεύτηκε στο μυαλό μου
Παραμένει μέσα απ΄ τον ήχο της σιωπής
.
Στα ανήσυχα όνειρα μου περπατούσα μόνος
Σε στενούς λιθόστρωτους δρόμους
Κάτω από το φωτοστέφανο μιας λάμπας
Σήκωσα το γιακά μου απ΄το κρύο και την υγρασία
Όταν τα μάτια μου τυφλώνονταν
Από το φλας των φώτων των νέων
Που έσκιζαν τη νύχτα
Και άγγιζαν τον ήχο της σιωπής
.
Και στο γυμνό φως είδα
Δέκα χιλιάδες ανθρώπους ίσως
Περισσότερους
Ανθρώπους να συζητούν χωρίς να μιλούν
Ανθρώπους να ακούν χωρίς να παρακολουθούν
Ανθρώπους να γράφουν τραγούδια που οι φωνές δεν μοιράζονται
Και κανείς δεν τόλμησε
Να διαταράξει τον ήχο της σιωπής
.
«Ανόητοι» είπα εγώ «δεν ξέρετε ότι η σιωπή μεγαλώνει σαν τον καρκίνο»
«Ακούστε τα λόγια μου και ίσως διδαχθείτε κάτι
Πιάστε τα χέρια μου και ίσως σας φτάσω»
Αλλά τα λόγια μου έπεσαν σαν άηχες σταγόνες βροχής
Και ακούστηκαν στα πηγάδια της σιωπής
.
Και οι άνθρωποι γονάτισαν και προσευχήθηκαν
Στο θεό από νέον που επινόησαν
Και το σημάδι προειδοποίησε καθώς σχηματιζόταν σε λέξεις
Και το σημάδι είπε:
«Τα λόγια των προφητών είναι γραμμένα στους τοίχους του μετρό και των εργατικών κατοικιών
Και ψιθύρισε στον ήχο της σιωπής»
.
Η παραπάνω εκτέλεση είναι απ΄τους Disturbed.
Οι Disturbed είναι ένα Rock Metal συγκρότημα από το Σικάγο το οποίο σχηματίστηκε το 1996. Αρχικά τα μέλη του ήταν οι David Draiman (φωνητικά), Dan Donegan (κιθάρα), ο Mike Wengren (ντραμς) και ο Steve “FuzzKmak (μπάσσο). Το 2003 περίπου, ο Fuzz αντικαταστάθηκε από τον John Moyer (μπάσο) για προσωπικούς λόγους αφού πρώτα πήρε την θέση του μπασίστα ο Matt Konopinski για ένα μικρό χρονικό διάστημα.
.

Εδώ περισσότερα γι αυτό το εξαιρετικό τραγούδι των Σάιμον και Γκαρφάνκελ που κυκλοφόρησε το 1964 και έμελλε να αναδειχθεί σε soundtrack μιας ολόκληρης γενιάς, έγινε επιτυχία πριν από μισό αιώνα. Και ας είχε ξεκινήσει ως παταγώδης αποτυχία…

.

Ευχαριστώ πολύ, πολύ, πολύ όσους με mails ή με μηνύματα ή με τηλέφωνα έδειξαν το ενδιαφέρον τους τις δύσκολες μέρες της πυρκαγιάς…

 

*

 

**

 

***

 

 

 

 

 

 

Posted in Διάφορα | 36 Σχόλια

48 καλοκαίρια και «θάλασσα μοίρα»!

 

Όχι… Δεν γιορτάζω τα γενέθλια μου… πάει καιρός που τα 48 πέρασαν!

Γιορτάζω την σαρακοστή-όγδοη φορά που πηγαίνω για διακοπές στη Σκιάθο και αυτό μ’ ένα όμορφο τραγούδι και μερικές φωτογραφίες!

.

.

Παράμ παράμ παράμ γυρνάω χορεύω
στην άμμο του χειμώνα με τα φύκια
τη θάλασσα που αρρώστησε γιατρεύω
και κάνω με τα αστέρια σκουλαρίκια

Παράμ παράμ παράμ παραμονεύει
στο πέλαγο του χρόνου το καράβι
μιαν άγκυρα η ζωή μου ζητιανεύει
το βάθος του έρωτα της να συλλάβει

Θάλασσα μάνα αρμύρα μου εσύ
γαλάζια μοίρα
για παραμάνα στον ώμο χρυσή τον ήλιο πήρα
θάλασσα μνήμη μαύρο μου ασήμι
πάρ’ την καρδιά μου και κάν’ την νησί
του ανέμου αγρίμι

Θάλασσα μάνα αρμύρα μου εσύ
γαλάζια μοίρα
για παραμάνα στον ώμο χρυσή τον ήλιο πήρα
θάλασσα μνήμη μαύρο μου ασήμι
πάρ’ την καρδιά μου και κάν’ την νησί
του ανέμου αγρίμι

Παράμ παράμ παράμ παραμυθένιο
ναυάγιο μες στα σύννεφα η σελήνη
κορμί του Ποσειδώνα σιδερένιο
ποιο πέτρινο μουσείο να σε κλείνει

Θάλασσα μάνα αρμύρα μου εσύ
γαλάζια μοίρα
για παραμάνα στον ώμο χρυσή τον ήλιο πήρα
θάλασσα μνήμη μαύρο μου ασήμι
πάρ’ την καρδιά μου και κάν’ την νησί
του ανέμου αγρίμι.

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος

.
Η πρώτη φορά που πήγα στη Σκιάθο, ήταν για διακοπές με τους γονείς μου.
Τον επόμενο χρόνο ο πατέρας μου, αγόρασε ένα πανέμορφο σπίτι σ’ ένα βράχο και έχτισε για την αφεντιά μου, ένα δεύτερο σπίτι λίγο πιο πάνω.  (Τα σπίτια δεξιά στην πρώτη φωτογραφία).  Στο κτήμα υπάρχει μια πλαγιά που καταλήγει σε μια πανέμορφη αμμουδιά.
Εκεί τα καλοκαίρια μεγάλωσα τα παιδιά μου και τώρα εκεί κάνουν τις διακοπές τους και τα δυο μου εγγονάκια!

 

 

Η αμμουδιά.

.Το pc μου, με θέα  απ’ τη δεξιά πλευρά του κτήματος.

.

Η θέα από μπροστά.

.Πανσέληνος, στο βάθος αριστερά, η Σκόπελος.

.

Ποιο πολλές φωτογραφίες από μια ανάρτηση του 2015 με τίτλο, «Όμορφη Σκιάθος».

Εδώ και άλλες φωτό από το καλοκαίρι του 2014!

.

Και με μια

«Θάλασσα μάνα αρμύρα μου εσύ
γαλάζια μοίρα»…

Σας εύχομαι καλό υπόλοιπο καλοκαιριού όπου και να βρίσκεστε!

.

.

 

Posted in Διάφορα | 50 Σχόλια

Μην αντιστέκεσαι.

Το κύμα.

.

Life is a series of natural and spontaneous changes.

Don’t resist them; that only creates sorrow.

Let reality be reality.

Let things flow naturally forward in whatever way they like

attributed to Lao Tzu

.

Lao Tzu

.

Η ζωή είναι μια σειρά από φυσικές και αυθόρμητες αλλαγές.

Μην τους αντιστέκεσαι, αυτό δημιουργεί μόνο θλίψη.

Άσε την πραγματικότητα να είναι πραγματικότητα.

‘Ασε τα γεγονότα να ρέουν προς τα μπρος με όποιο τρόπο τους αρέσουν.

αποδίδεται στον Lao Tzu

.

Πέρασα από πολλά «κύματα» μέχρι να διαλέξω μια εικόνα που να είναι άξια αυτών των στίχων…
«Το κύμα» είναι ακουαρέλα και ευχαριστώ την Βασιλική που είχε την καλοσύνη να μου την παραχωρήσει  απ’ το blog  της  Free Paint.

.

 

.

Posted in Διάφορα | 41 Σχόλια

Πεταλουδίσματα…

.

Γέμισε το κτήμα μου πεταλούδες, οι πιο πολλές είναι μικρούλες και κίτρινες!
Χαζεύοντας τα πεταλουδίσματα τους, θυμήθηκα δυο ιστορίες με πεταλούδες που κυκλοφόρησαν κάποια στιγμή στο διαδίκτυο.
Την πρώτη τη διηγείται ο Καζαντζάκης!

.

.

«Θυμήθηκα κάποιο πρωί, που είχα πετύχει σ’ ένα πεύκο ένα κουκούλι πεταλούδας, τη στιγμή που έσκαζε το τσόφλι κι ετοιμάζουνταν η μέσα ψυχή να προβάλει.
Περίμενα, αργούσε κι εγώ βιαζόμουν. Έσκυψα τότε απάνω της κι άρχισα να τη ζεσταίνω με την ανάσα μου. Τη ζέσταινα ανυπόμονα, και το θάμα άρχισε να ξετυλίγεται μπροστά μου, με γοργό ρυθμό.
Το τσόφλι άνοιξε όλο, η πεταλούδα πρόβαλε. Μα ποτέ δε θα ξεχάσω τη φρίκη μου, τα φτερά της έμεναν σγουρά, αξεδίπλωτα όλο όλο της το κορμάκι έτρεμε και μάχουνταν να τα ξετυλίξει.
Μα δεν μπορούσε, μαχόμουν κι εγώ με την ανάσα μου να την βοηθήσω.
Του κάκου, είχε ανάγκη από υπομονετικό ωρίμασμα και ξετύλιγμα μέσα στον ήλιο και τώρα πια ήταν αργά. Η πνοή μου είχε ζορίσει την πεταλούδα να ξεπροβάλει πριν της ώρας, ζαρωμένη κι εφταμηνίτικη.
Βγήκε αμέστωτη, κουνήθηκε απελπισμένη και σε λίγο πέθανε στην παλάμη μου.
Το πουπουλένιο κουφάρι αυτό της πεταλούδας θαρρώ πως είναι το μεγαλύτερο βάρος που έχω στη συνείδησή μου. Και να, σήμερα κατάλαβα βαθιά..

Είναι θανάσιμο αμάρτημα να βιάζεις τους αιώνιους νόμους, έχεις χρέος ν’ ακολουθείς τον αθάνατο ρυθμό μ’ εμπιστοσύνη.

Η μικρή ετούτη πεταλούδα, που σκότωσα γιατί παραβιάστηκα να την αναστήσω, ας ήταν να πετούσε πάντα μπροστά μου και να μου δείχνει το δρόμο.
Κι έτσι μια πεταλούδα που πρόωρα πέθανε να βοηθήσει μιαν αδερφή της, μιαν ανθρώπινη ψυχή, να μη βιάζεται και να προφτάσει να ξετυλίξει με αργό ρυθμό τις φτερούγες»!

Νίκος Καζαντζάκης.

.

.

Η πεταλούδα και η ψυχή.

Ήταν ένας σοφός δάσκαλος και ένας μαθητής του.
Επειδή τα πάντα που έλεγε ο δάσκαλος στον μαθητή του ήταν τόσο σοφά, θέλησε ο μαθητής να τον δοκιμάσει και να τον πιάσει αδιάβαστο κάπου.
Σκέφτηκε λοιπόν να πιάσει μια πεταλούδα με το χέρι του και να ρωτήσει τον δάσκαλό του, τι κρατούσε και αν αυτό που είχε μέσα στον καρπό του ήταν ζωντανό ή νεκρό.
Ήξερε επίσης ο μαθητής ότι ο δάσκαλός του εύκολα θα έβρισκε την πεταλούδα, αλλά αν ο δάσκαλός του απαντούσε ότι ήταν ζωντανή τότε, θα έσφιγγε το χέρι του και θα σκότωνε την πεταλούδα για να του αποδείξει ότι δεν ήταν και τόσο σοφός.
Έπιασε λοιπόν μια πεταλούδα και αφού την έκλεισε στον καρπό του ρώτησε τον δάσκαλό του.

-Δάσκαλε τι κρατώ στο χέρι μου;

-Την ψυχή σου κρατάς νεαρέ μου.

Σκέφτεται ο μαθητής ότι ο δάσκαλός του έχει δίκιο.
Η πεταλούδα είναι μια ψυχή που θα μπορούσε να είναι και η δική του.
-Λοιπόν δάσκαλε , συνεχίζει ο μαθητής, είναι η ψυχή μου και τι είναι ζωντανή ή νεκρή; ξαναρωτά ο μαθητής.

-Και ο σοφός δάσκαλος απάντησε: Από το χέρι σου εξαρτάται…

Άρα η τύχη της ψυχής μας εξαρτάται αποκλειστικά από εμάς τους ίδιους.

Διότι την σωτηρία της, την κρατάμε στο χέρι μας.

.

Και ένα κείμενο που ανέβασα πέρσι το Αύγουστο και μιλάει για τη βοήθεια που αισθανόμαστε ότι μπορούμε να δώσουμε και έχει τίτλο. «Η Βοήθεια».

.

.

.

Posted in Διάφορα | 44 Σχόλια

Τρία πουλάκια κι άλλα ακόμα…

Ένα κοράκι ζούσε σε ένα δάσος και ήταν πολύ ευτυχισμένο.
Κάποια μέρα είδε έναν κύκνο.
“Αυτός ο κύκνος είναι ολόλευκος,” σκέφτηκε, “και εγώ είμαι κατάμαυρο.”
«Ο κύκνος πρέπει να είναι το πιο ευτυχισμένο πουλί στον κόσμο.»

Είπε την σκέψη του στον κύκνο.
“Βασικά,” απάντησε ο κύκνος, “αισθανόμουν έτσι μέχρι που συνάντησα έναν παπαγάλο, ο οποίος είχε τρία χρώματα. Τώρα πιστεύω ότι ο παπαγάλος είναι το ομορφότερο πουλί στον κόσμο”.

Το κοράκι πήγε στον παπαγάλο και του είπε αυτό που σκεφτόταν.
Ο παπαγάλος είπε, “ήμουν πολύ χαρούμενος μέχρι που είδα το παγόνι.
Εγώ έχω μόνο τρία χρώματα ενώ το παγόνι έχει πολλά χρώματα.”

Τότε το κοράκι αποφάσισε να επισκεφτεί το παγόνι που ήταν στον ζωολογικό κήπο και είχε συγκεντρωμένους γύρω του εκατοντάδες ανθρώπους.
Όταν ο κόσμος έφυγε, τότε το κοράκι πλησίασε το παγόνι λέγοντας του:
“Εσύ παγόνι,” είπε το κοράκι, “είσαι τόσο όμορφο. Καθημερινά σε επισκέπτονται χιλιάδες άνθρωποι για να σε θαυμάσουν. Εμένα όταν με δουν οι άνθρωποι με διώχνουν μακριά. Νομίζω ότι είσαι το πιο ευτυχισμένο πουλί επάνω στον πλανήτη.”

Το παγόνι τότε απάντησε, “πάντα πίστευα ότι είμαι το πιο όμορφο και ευτυχισμένο πουλί στον πλανήτη. Όμως εξαιτίας της ομορφιάς μου, είμαι φυλακισμένο στον ζωολογικό κήπο. Διαπίστωσα ότι σε ολόκληρο τον ζωολογικό κήπο, το κοράκι είναι το μόνο πουλί που δεν είναι σε κλουβί. Οπότε τις τελευταίες μέρες σκεπτόμουν ότι αν ήμουν κοράκι, θα πετούσα ελεύθερα παντού.”

.

Αυτό είναι ένα βασικό πρόβλημα σε εμάς τους ανθρώπους. Συγκρίνουμε τον εαυτό μας χωρίς λόγο με άλλους ανθρώπους με αποτέλεσμα να είμαστε θλιμμένοι. Δεν είμαστε ευγνώμονες για όσα μας χάρισε η ύπαρξη. Όλο αυτό είναι ένας φαύλος κύκλος που οδηγεί σε λύπη και ανασφάλεια.
Να νιώθεις όμορφα και να ζεις την ζωή σου, για αυτό που είσαι και όπως είσαι.

Την παραπάνω διδακτική ιστορία την βρήκα ΕΔΩ!

.

Το 2015 είχα ξανά ασχοληθεί με τη σύγκριση και το πόσο ολέθρια είναι.
Ο τίτλος της ανάρτησης ήταν, «Ολέθρια σύγκριση» και μπορείτε να τη διαβάσετε ΕΔΩ.

 

*

 

**

 

 

***

Posted in Διάφορα | 41 Σχόλια

Τι πατάς;

Και σε ποιον δεν αρέσει να περπατάει ξυπόλητος στην άμμο;
Έχετε όμως αναρωτηθεί τι πατάτε, ποιοι θησαυροί και πια ομορφιά είναι κρυμμένη κάτω απ’ τις πατημασιές σας;

.

.

Οι μεγεθυσμένες φωτογραφίες του Dr Gary Greenberg δείχνουν πως ακόμα και κάτι τόσο ασήμαντο όπως η άμμος, κάτω από τους σωστούς φακούς, μπορεί να γίνει αντιληπτή με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο. Αυτές οι πολύ κοντινές φωτογραφίες, οι οποίες μεγεθύνουν την άμμο μέχρι και 300 φορές, δείχνουν ότι κάθε κόκκος άμμου είναι μοναδικός με τον τρόπο του.

.

.

Ο Gary Greenberg, είναι ο άνθρωπος που εφηύρε τα υψηλής ευκρίνειας 3D μικροσκόπια με τα οποία τραβήχτηκαν αυτές οι φωτογραφίες. Μέχρι τα 33 του ήταν φωτογράφος και σκηνοθέτης. Κατόπιν, έκανε διδακτορικό στη βιοϊατρική έρευνα, και κάπως έτσι έφτασε στην εφεύρεσή του!

.

“Είναι απίστευτο αν αναλογιστούμε ότι όταν περπατάμε στην παραλία, πατάμε πάνω σε μικροσκοπικούς θησαυρούς»,  λέει ο Dr Greenberg.

.

Αυτό ο κρύσταλλος βρέθηκε στην άμμο της παραλίας Zushi στην Ιαπωνία και φαίνεται ότι περιέχει ένα ζαφείρι.

.

 

Κόκκοι άμμου από την παραλία στο νησί Maui, το δεύτερο μεγαλύτερο από τα νησιά της Χαβάης. Η φωτογραφία έχει μεγεθυνθεί 150 φορές!

.

18 κόκκοι άμμου σε μεγέθυνση…

.

Άμμος από τη λίμνη Winnebigoshish στη Μινεσότα.

 

Εδώ  βρήκα το κείμενο και τις φωτογραφίες.

.

Κι ένα αγαπημένο τραγούδι για την άμμο και τα βότσαλα..

.

Στην άμμο και στα βότσαλα θ’ αφήσω το κορμί μου
να το ξεπλένει η θάλασσα να το γιατρεύει η αρμύρα
Τόση ζωή που χάλασα που στράγγισα τη μοίρα
Στην άμμο και στα βότσαλα θ’ αφήσω το κορμί μου

Έσπρωξα τα βουνά αλλά δε σμίξανε
χίλια αγρίμια πάνω μου χιμήξανε
κι εγώ αγάπες έλιωνα σαν ζάχαρη
μέσ’ το καυτό φλιτζάνι του καφέ
έπεφταν στο πιατάκι δύο δάκρυα
κι έβγαινε πάλι ο δρόμος σαν εφφέ.

Στην άμμο και στα βότσαλα θ’ αφήσω τη λαχτάρα
να την ποτίζει η θάλασσα και να τη θρέφει η αρμύρα
τόση ζωή που χάλασα τόσες ζωές που πήρα
στην άμμο και στα βότσαλα θ’ αφήσω τη λαχτάρα

Έσπρωξα τα βουνά αλλά δε σμίξανε
χίλια αγρίμια πάνω μου χιμήξανε
κι εγώ αγάπες έλιωνα σαν ζάχαρη
μέσ’ το καυτό φλιτζάνι του καφέ
έπεφταν στο πιατάκι δύο δάκρυα
κι έβγαινε πάλι ο δρόμος σαν εφφέ.

Στην άμμο και στα βότσαλα θ’ αφήσω ένα τραγούδι
να τραγουδάει στη θάλασσα και να τη γαληνεύει
να το φιλάει το κύμα της και να το ταξιδεύει
στην άμμο και στα βότσαλα θ’ αφήσω ένα τραγούδι…

******

Όμως υπάρχει και μια άλλη αλήθεια που όσο και να μη μας αρέσει, καλό είναι να τη θυμόμαστε γιατί αναλύσεις έδειξαν πως ήδη πολλοί κόκκοι άμμου είναι πλαστικοί…

.

 

.

Posted in Διάφορα | 42 Σχόλια

Οκτώ!

Να και που ήρθε και το ΟΚΤΩ!
Α
πίστευτο μου φαίνεται πως ΟΚΤΩ χρόνια ανελλιπώς αναρτώ «διάφορα» σ’ αυτό το blog… ή μπλογκούλι όπως το είχαμε ονομάσει στις αρχές του, πριν ΟΚΤΩ χρόνια!

Τώρα, τι συμβολίζει στην αριθμολογία το ΟΚΤΩ;

Το 8 θεωρείται ο τέλειος αριθμός.
Συμβολίζει τη Θεία Δύναμη αλλά επίσης θυμίζει και το σύμβολο του απείρου.
Αυτή η διπλή καμπύλη που δεν έχει αρχή και τέλος, συνδέει τον ουρανό, δηλαδή τον πνευματικό κόσμο, με τη Γη, δηλαδή τον υλικό κόσμο.
Δείχνει ακόμα ότι η Θεία Δύναμη είναι απεριόριστη.

Οι Πυθαγόρειοι θεωρούσαν τον αριθμό 8, ως το σύμβολο της αγάπης και της φιλίας, της σύνεσης και της σκέψης και τον ονόμαζαν «μικρό ιερό αριθμό».

Για τους Έλληνες, ο αριθμός 8 ήταν αφιερωμένος στον Διόνυσο επειδή γεννήθηκε τον όγδοο μήνα του έτους.

Είναι ο αριθμός, που σχετίζεται με την ευημερία και τη ξεκούραση αφού είναι μετά την 7η ημέρα της δημιουργίας.

.

Αριθμός της Ψυχής

Το 8 επίσης για πολλούς είναι ο «Αριθμός της Ψυχής» μας και είναι ένας από τους πιο σημαντικούς αριθμούς του αριθμολογικού μας προφίλ.
Δείχνει τι λαχταράει η ψυχή για να εκφραστεί σε αυτή τη ζωή.

 Τα άτομα με «Αριθμό Ψυχής » 8, έχουν τα μάτια τους καρφωμένα στην κορυφή του βουνού και κανένα εμπόδιο δεν είναι ικανό να τους εμποδίσει να την φτάσουν.

Με όπλα τους το πείσμα και την αντοχή φέρνουν σε πέρας ότι κι αν αναλάβουν.
Έχουν εξαιρετικές ικανότητες να χειρίζονται καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης και βρίσκονται σε θέσεις κλειδιά με σκοπό να επαναφέρουν την τάξη όταν κινδυνεύει να χαθεί.

 

Μερικές απ΄τις παραπάνω πληροφορίες σχετικά με το 8, είναι από εδώ και εδώ!
.

8 – Είσαι εξαιρετικά προσεκτικός/η.

Δεν σου αρέσει να ψεύδεσαι και θα προσπαθήσεις να εκθέσεις τους απατεώνες ή τους ψεύτες. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η μοίρα σου, σε έχει προικίσει με το ταλέντο του να είναι σε θέση να διακρίνεις τα ψέματα από την αλήθεια.
Το μάθημά σου σε αυτή τη ζωή είναι ότι για να κατακτήσεις τις επιθυμίες σου πρέπει να κάνεις θυσίες!

Για να μάθετε τον «Αριθμό» σας, δείτε μια παλιότερη λεπτομερέστατη ανάρτηση!

Για τα 7 που πέρασαν ανέλπιστα καλά, μπορείτε να δείτε τη περσινή μου γενέθλια αφιέρωση, εδώ.

Και γενέθλια χωρίς τουρτίτσα δεν λέει!!!

.

Αλλά και επετειακή ανάρτηση που σέβεται τον εαυτό της  χωρίς μια προτροπή καρδιάς, δεν γίνεται…

Και να θυμάσαι:
πριν συζητήσεις, ανέπνευσε
πριν μιλήσεις, άκου
πριν κριτικάρεις, αναλογίσου
πριν γράψεις, σκέψου
πριν βλάψεις, αισθάνσου
πριν παραδοθείς, δοκίμασε
πριν πεθάνεις, ζήσε.
William Shakespeare

Να είστε όλοι σας καλά και σας ευχαριστώ πολύ που τόσα χρόνια μοιραστήκατε μαζί μου, όλες τις εκάστοτε ψυχοφιλοσοφικοδιασκεδαστικές μου αναρτήσεις!

.

 

..

Posted in Διάφορα | 46 Σχόλια

Περί μπύρας!

 

 

Καλό μήνα σε όλους!
«Είπα» να υποδεχτώ τον Ιούλη δροσερά κερνώντας σας μια ανάρτηση περί μπύρας και όχι μόνο!
(Το «όχι μόνο» για το τέλος!)

Ξέρω πως η TV γέμισε με διαφημήσεις μπύρας, αλλά λίγοι είναι αυτοί που ξέρουν την ιστορία της!

Η μπύρα, το υγρό ψωμί.

Μπορεί η θρησκεία να έχει χαρακτηριστεί «το όπιο του λαού», πριν από μερικές χιλιετίες όμως ήταν, απολύτως κυριολεκτικά, η μπύρα του λαού.
Αν μεταφερόμασταν για λίγο κάπου 4.000 χρόνια πίσω, στη Μεσοποταμία, είναι πιθανό να βλέπαμε τους Σουμέριους, σε κατάσταση ελαφράς ευθυμίας, να ψέλνουν έναν ύμνο στη Νινκάσι, τη θεά της μπύρας. Αλλά επειδή οι Σουμέριοι έπαιρναν αυτό το μάλλον ευχάριστο θρησκευτικό τους καθήκον αρκετά σοβαρά, είχαν φροντίσει επίσης να καταγράψουν τον συγκεκριμένο ύμνο, ο οποίος, παρεμπιπτόντως, περιέχει και την πρώτη γραπτή συνταγή στην ιστορία: Τη συνταγή της μπύρας.

.

Όπως συνέβη, μάλλον, με όλα τα προϊόντα ζύμωσης, η μπύρα ξεκίνησε ως ατύχημα:
Η απλή εξίσωση ψωμί+υγρασία+χρόνος είχε σαν αποτέλεσμα ένα είδος στερεής μπύρας που, όπως διαπίστωσαν σύντομα όσοι την κατανάλωναν, δημιουργούσε ένα αίσθημα αυξημένης ευφορίας.
Το επόμενο στάδιο, όπως τουλάχιστον παραδίδεται στον ύμνο της θεάς Νινκάσι, ήταν αυτό το «ψωμί» να διαλύεται σε νερό, να ενισχύεται με μέλι και μυρωδικά και να πίνεται κατευθείαν από το δοχείο της ζύμωσης με το καλαμάκι.
Η μπύρα ως «υγρό ψωμί» ήταν γεγονός.

 

Και κάπως έτσι, πολύ πριν εμφανιστούν οι παμπ και πριν υπάρξει η Oktoberfest, η μπύρα έγινε θρησκεία.

Το παραπάνω κείμενο είναι, της Stucano Closer και της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου, από ΕΔΩ.

.

Αν θέλετε να μάθετε πώς φτιάχνεται ή μπύρα ή να δοκιμάσετε να «φτιάξτε» δική σας, δείτε ΠΩΣ!

Και ένα τραγουδάκι για τους φανατικούς της μπύρας!

 

 

Η παραπάνω ανάρτηση δεν έγινε μόνο για να υποδεχτώ τον Ιούλη χαλαρά, ανάλαφρα και δροσερά αλλά και για να την αφιερώσω σε τρεις αγαπημένες  blogger φίλες που συνάντησα την περασμένη Τετάρτη 5/6/ 2017 στη παρουσίαση του βιβλίου της Μαρίας Κανελλάκη!
Για μια ακόμη φορά, «είδα» πόσο σημαντικό είναι να συναντιούνται ζωντανά bloggers που εκπέμπουν στα ίδια μήκη κύματος!

Μαριά Κανελλάκη, εύχομαι η φιλία μας να μακροβιώσει,  το βιβλίο σου,  «Ιστορίες της διπλανής κρίσης» να συνεχίσει να έχει την τεράστια αυτή επιτυχία και να έχουμε πολλές ακόμα ευκαιρίες να ανταλλάξουμε πολλά ΑΦιλιά από κοντά!

Νικόλ μου και Ελένη μου, η χαρά να σας αγκαλιάσω και να σας φιλήσω από κοντά είναι τεράστια γιατί και οι δυο σας είστε εξαιρετικά όμορφα και ταλαντούχα άτομα! 
Αισθάνομαι τυχερή που επικοινωνούμε και μαζί τόσο ουσιαστικά και εποικοδομητικά!

 

Με τις υγείες όλων μας!

*

**

 

***

Posted in Διάφορα | 45 Σχόλια

Καλώς τα!

Στη ζωή λένε πως καλό είναι να καλωσορίζουμε τα δυσάρεστα όπως και τα ευχάριστα, έτσι λοιπόν η αφεντιά μου, ακριβώς όπως έμαθε (και εξακολουθεί να μαθαίνει!), καλωσορίζει τα κουνούπια ως αναπόφευκτο κακό!

Τώρα, γιατί τα κουνούπια αποτελούν σίγουρα την εκνευριστικότερη παρέα του καλοκαιριού;
Γιατί εκεί που εσύ δεν σταματάς να ξύνεσαι κάποιος φίλος σου κάθεται ατάραχος δίπλα σου μην μπορώντας να καταλάβει την υστερία που σε έχει πιάσει και σου λέει:
«Σιγά μωρέ, πώς κάνεις έτσι, ένα κουνουπάκι είναι!».

Μπορεί τα αρσενικά κουνούπια να τρέφονται με νέκταρ ή γύρη που βρίσκουν στη φύση, όμως τα θηλυκά χρειάζονται και αίμα προκειμένου να μπορέσουν να ζήσουν και να κάνουν αβγά.
Το θηλυκό τρυπάει το δέρμα με 6 «καρφίτσες» που έχει στο στόμα του, βγάζει ένα αιμολυτικό και αντιισταμινικό σάλιο και με τη προβοσκίδα του ρουφά το αίμα που καταλήγει στην ελαστική κοιλιά του… Φρίκη!

Τα μικροσκοπικά, κατά τα άλλα, δίπτερα έντομα, φαίνεται πως επιλέγουν με πολύ συγκεκριμένα κριτήρια ποιους θα δαγκώσουν και ποιους όχι. Μάλιστα έρευνες έχουν δείξει ότι το 20% των ανθρώπων αποτελούν για τα κουνούπια μια… νοστιμότατη τροφή.

Ας ρίξουμε λοιπόν λίγο φως στους παράγοντες που παίζουν ρόλο στην επιλογή των ανθρώπων που θα τσιμπήσουν τα κουνούπια.

Ομάδα αίματος

Υπάρχουν ομάδες αίματος που ανοίγουν την όρεξη περισσότερο στα κουνούπια από κάποιες άλλες. Αυτό βέβαια δεν προκαλεί έκπληξη στους ερευνητές καθώς τα κουνούπια μάς τσιμπούν προκειμένου να κάνουν μια συγκομιδή πρωτεϊνών από το αίμα μας. Αγαπημένη ομάδα αίματος αποτελεί η 0 καθώς σε αυτούς τους ανθρώπους τα έντομα επιτίθενται διπλάσιες σχεδόν φορές από ότι σε όσους έχουν ομάδα Α. Η ομάδα Β βρίσκεται περίπου στη μέση της κλίμακας ξυσίματος.

Διοξείδιο του άνθρακος

Μία από τις μεθόδους που χρησιμοποιούν τα κουνούπια για να εντοπίσουν τους στόχους τους είναι να μυρίσουν το διοξείδιο του άνθρακα που αναδίδεται από την αναπνοή και αυτό μπορούν να το κάνουν από απόσταση σχεδόν 50 μέτρων. Το αποτέλεσμα είναι οι άνθρωποι που αποπνέουν περισσότερο αέριο -συνήθως οι μεγαλόσωμοι άνθρωποι- να έλκουν τα κουνούπια περισσότερο από τους άλλους.

Βακτήρια του δέρματος

Άλλος ένας καθοριστικός παράγοντας στην προτίμηση των κουνουπιών είναι τα βακτήρια που ζουν φυσιολογικά στο δέρμα μας.
Σε έρευνα του 2011 επιστήμονες βρήκαν ότι οι άνθρωποι που έχουν μεγάλες ποσότητες βακτηρίων γίνονται αμέσως η επιλογή των εντόμων. Απροσδόκητα βέβαια όσοι είχαν μεγάλες ποσότητες μεν, αλλά από διαφορετικά είδη βακτηρίων δε, τότε το δέρμα τους γινόταν λιγότερο ελκυστικό. Ίσως γι’ αυτό τα κουνούπια τσιμπάνε περισσότερο στα πόδια και τους αστραγάλους καθώς εκεί ζουν ισχυρότερες αποικίες βακτηρίων…

Έντονα χρώματα ρούχων

Συνήθως το καλοκαίρι πετάμε τα ρούχα με τα μουντά χρώματα και φοράμε χρώματα φωτεινά, που συχνά μας κάνουν να ξεχωρίζουμε στο πλήθος. Λάθος! Τα κουνούπια, εκτός από την όσφρηση χρησιμοποιούν και την όραση για να βρίσκουν τα θύματά τους. Σύμφωνα με όσα είχε πει στο NBC ο εντομολόγος του Πανεπιστημίου της Φλόριντα James Day τα έντονα χρώματα γίνονται αμέσως αντιληπτά και αγαπητά από τα κουνούπια.

Επίσης οι επιστήμονες ανακάλυψαν πως τα κουνούπια «αγαπούν» τις έγκυες όπως και όσους έχουν πιει μπύρα!

Τώρα τι μπορούμε να κάνουμε με φυσικό τρόπο για να αποφύγουμε τα τσιμπήματα τους;

  • Ο χυμός του σκόρδου αποτελεί φυσικό απωθητικό, όσο και αν η μυρωδιά του σας ενοχλεί. Μπορείτε να αναμείξετε ένα μέρος του σκόρδου με πέντε μέρη νερού σε ένα μικρό μπουκάλι, είτε να βουτήξετε λωρίδες βαμβακερού υφάσματος στο χυμό και να τις βάλετε σε διάφορα σημεία της βεράντας σας.
  • Κόψτε ένα λεμόνι και καρφώστε μέσα του μικρά γαρυφαλλάκια (το γνωστό μπαχαρικό)
  • Μέντα, λεβάντα, φασκόμηλο, δεντρολίβανο, βασιλικός είναι από μόνα τους εντομοαπωθητικά. Μπορείτε να τα βάλετε σε διάφορους χώρους του σπιτιού ή απλά να κουνήσετε τα φύλλα τους για να απελευθερώσουν το άρωμά τους.
  • Η βιταμίνη Β1 δρα κατά των τσιμπημάτων των κουνουπιών, άρα μπορείτε να επιλέξετε τρόφιμα που την περιέχουν και να ενισχύσετε την άμυνα του οργανισμού. Τέτοιες τροφές είναι το αναποφλοίωτο ρύζι, τα δημητριακά ολικής άλεσης, τα περισσότερα λαχανικά, το γάλα, το μαύρο ψωμί, το συκώτι, η μαγιά μπύρας, το ψάρι, τα καρύδια, το αυγό, τα φασόλια.

Οι παραπάνω πληροφορίες από εδώ.

 

Πώς ν’ ανακουφιστούμε απ΄τη φαγούρα;

Μια λίστα με απλά γιατροσόφια:

Βάλτε πάνω στο τσίμπημα ένα απ’ όλα αυτά:
Πάγο, αλάτι σε πολτό, ασπιρίνη πολτό με λίγο νεράκι, ακουμπήστε ένα ζεστό κουτάλι, μπανανόφλουδα, λεμόνι, αλόη, σαπουνίστε το τσίμπημα, οινόπνευμα, μαγειρική σόδα σε πολτό, ελαιόλαδο, κρεμμύδι, σκόρδο, φακελάκι βρασμένου μαύρου τσαγιού, μηλόξιδο…

Ελπίζω να βοήθησα τους ενδιαφερόμενους και εύχομαι σε όλους,

ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΜΕΝΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!

*

 

**

***

 

Posted in Διάφορα | 34 Σχόλια