Όταν αρρωσταίνει ο Αη- Βασίλης!

«Μικρέ μου Αη-Βασίλη όταν θα κατέβεις απ΄τον ουρανό
μη ξεχάσεις το μικρό μου παπουτσάκι».

Με αυτό το γαλλικό τραγουδάκι (λόγω Γαλλίδας μητέρας) μεγάλωσα!

.

Ο Αη-Βασίλης αρρώστησε!

Ήταν μια όμορφη μέρα του Δεκέμβρη, ο ουρανός ήταν γαλανός και καθαρός,
οι βουνοκορφές ήταν χιονισμένες και μύριζε Χριστούγεννα!
Στο καλύβι του Άγιου Βασίλη όμως, είχε πέσει ησυχία.
Η συνηθισμένη βαβούρα και φασαρία των χριστουγεννιάτικων ετοιμασιών δεν ακουγόταν, γιατί ο Άγιος Βασίλης είχε αρρωστήσει.

«Αχ, Θεούλη μου, τι θα πουν τα παιδιά τώρα που δεν θα λάβουν τα δώρα τους φέτος;» Αναρωτιόταν ο καημένος ο Άγιος Βασίλης, ξαπλωμένος στο κρεβάτι του.

Ξαφνικά, ένας θόρυβος ακούστηκε έξω από το σπίτι του.
Κοίταξε έξω από το παράθυρό του και είδε τους τέσσερις ταράνδους του να τον περιμένουν υπομονετικά όπως πάντα. Φαινόντουσαν όμως λαχανιασμένοι, λες και είχαν έρθει από κάποιο μακρινό και κουραστικό ταξίδι.

Ο Άγιος Βασίλης πλησίασε για να δει καλύτερα τι συμβαίνει και δεν μπορούσε
να πιστέψει στα μάτια του με το θέαμα που αντίκριζε.
Πίσω από τους τάρανδους υπήρχε μια αλυσίδα από έλκηθρα γεμάτα παιδιά ντυμένα με πολύχρωμα ρούχα.  Ένα προς ένα κατέβηκαν από τα έλκηθρα και κατευθυνθήκαν προς το σπίτι του Άγιου Βασίλη.

Χτύπησαν την πόρτα απαλά.
«Περάστε!» φώναξε ο Άγιος Βασίλης, περίεργος να δει.
Χτύπησαν την πόρτα απαλά. «Περάστε!» φώναξε ο Άγιος Βασίλης,
περίεργος να δει τι θα γίνει.
Ένα μικρό κοριτσάκι μπήκε πρώτο, κρατώντας ένα μαλακό αρκουδάκι στα χέρια του.

«Έμαθα ότι είσαι άρρωστος, γι’ αυτό σου έφερα το αρκουδάκι μου να σου κρατάει παρέα».
«Ευχαριστώ, μικρή μου Έμμα.» απάντησε ο Άγιος Βασίλης.
Ήξερε όλα τα ονόματα των παιδιών απ’ έξω.

Μετά, μπήκε ένα μικρό αγοράκι κρατώντας στα χέρια του ένα κόκκινο κουτί.
«Μάθαμε ότι δεν ήσουνα καλά, Αη-Βασίλη», είπε ντροπαλά.
Η οικογένειά μου, σου έπλεξε αυτή την πολύχρωμη κουβέρτα, για να είσαι ζεστά τις κρύες μέρες του χειμώνα.»
«Σε ευχαριστώ πολύ που με σκέφτηκες, Παύλο», του χαμογέλασε ο Άγιος Βασίλης, χαϊδεύοντάς του απαλά το κεφάλι.

Ένα προς ένα ήρθαν όλα τα παιδιά, όλα με μοναδικά δώρα, για να ευχηθούν
στον Αη-Βασίλη τα περαστικά. Μπισκότα, μοσχομυριστές πίτες, κάλτσες,
γάντια, βιβλία, πάζλ, ακόμα και μέχρι ένα μικρό χριστουγεννιάτικο δέντρο.
«Μου έφεραν τα Χριστούγεννα στην πόρτα μου!» αναφώνησε ο Αη-Βασίλης
γεμάτος χαρά. «Ελάτε! Ελάτε, να μοιραστούμε αυτά τα υπέροχα δώρα.» είπε
και μάζεψε τα παιδιά γύρω του.

«Άγιε Βασίλη, ποιο δώρο σου αρέσει πιο πολύ;» ρώτησε η Έμμα.
«Αγαπημένα μου παιδιά,» απάντησε ο Άγιος χαμογελώντας, «είναι η αγάπη και η καλοσύνη που κάθε ένα σας μου έδειξε σήμερα. Αυτό είναι το καλύτερο δώρο από όλα. Κοίταξε τρυφερά τα γλυκά προσωπάκια που τον τύλιγαν.
«Και αυτό, μικρά μου, είναι και το πραγματικό μήνυμα των Χριστουγέννων!»
Και με αυτά τα λόγια, έσφιξε το κάθε ένα στην αγκαλιά του.

Από την Λαβίνα Τιέν

.

Το ωραιότερο δώρο είναι η αγάπη και η καλοσύνη που μπορεί ο καθένας μας να δείξει  και αυτό την κάθε στιγμή.

 

Καλά Χριστούγεννα σε όλους!

.

.

Advertisements
Posted in Διάφορα | 25 Σχόλια

Τέλειος κόσμος…

Σήμερα το πρωί τρώγοντας το πρωινό μου, ήρθε και με «βρήκε» ένα τραγούδι μαζί με το video του, σκέτη ζάχαρη, δείτε το και κρίνετε μόνοι σας, γιατί προσωπικά, δεν έχω λόγια…
Τραγουδάει η 33 ετών Κatie Melua.

(Μεγαλώστε την οθόνη για να το απολαύσετε!)

.

.

«Perfect World»

You’re precious
I can’t stand seeing you cry
It hurts
Watching you get what you don’t deserve
I tell myself
You don’t belong in this rough life
You should have a perfect world
You should have a perfect world
You’re too gentle
And much too quick to forgive
Every slight
And blow you’ve ever been dealt
Who knows
If the world will ever deserve you
You should have a perfect world
You should have a perfect world

And who knows
If the world will ever deserve you
You should have a perfect world
You should have a perfect world

==========================================

«Τέλειος Κόσμος»

Είσαι πολύτιμο πλάσμα
Δεν αντέχω να κάθομαι και να σε βλέπω να κλαις
Πονάει
Βλέποντας να παίρνεις ό,τι δεν αξίζεις
Λέω στον εαυτό μου
Δεν ανήκεις σ’ αυτή τη σκληρή ζωή
Θα έπρεπε να έχεις έναν τέλειο κόσμο
Θα έπρεπε να έχεις έναν τέλειο κόσμο
Παρά είσαι ευγενείς
Και πάρα πολύ γρήγορα συγχωρείς
Κάθε προσβολή
Και πλήγωμα που πάντα αντιμετωπίζεις
Ποιος ξέρει
Αν θα σου αξίζει ποτέ αυτός ο κόσμος
Θα έπρεπε να έχεις ένα τέλειο κόσμο
Θα έπρεπε να έχεις ένα τέλειο κόσμο

Και ποιος ξέρει
Αν θα σου αξίζει ποτέ αυτός ο κόσμος
Θα έπρεπε να έχεις ένα τέλειο κόσμο
Θα έπρεπε να έχεις ένα τέλειο κόσμο

.

 

Ναι… θα έπρεπε να έχουμε ένα τέλειο κόσμο.

Αφιερωμένο στους φίλους μου που αξίζουν μια καλύτερη ζωή.

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ!

*
**
***
******
«

 

.

Posted in Διάφορα | 49 Σχόλια

Από μέσα…

 

.

«Δεν υπάρχει πραγματικότητα εκτός από αυτή που βρίσκεται μέσα μας.

Αυτός είναι ο λόγος που τόσοι πολλοί άνθρωποι ζουν μια μη πραγματική ζωή.

Παίρνουν τις εικόνες που είναι έξω από τον εαυτό τους για πραγματικές και δεν επιτρέπουν το κόσμο μέσα τους να εκδηλωθεί».

Hermann Hesse

Γερμανός λογοτέχνης, ποιητής, ζωγράφος.
(1877-1962)

.

Έκπληξη για μένα υπήρξε η ανακάλυψη πως ο Έρμαν ‘Εσσε, ένας απ΄τους πιο αγαπημένους συγγραφείς των νιάτων μου, υπήρξε και ζωγράφος.
Στο google βρήκα τόσες πολλές ακουαρέλες του που δυσκολεύτηκα να διαλέξω ποιες προτιμούσα!

Γράφει:
«Η ενασχόληση με τη γη και τα φυτά μπορεί να προσφέρει στην ψυχή μας ανάλογη ανακούφιση και γαλήνη με αυτήν που μας προσφέρει ο διαλογισμός».

Όπως και η ζωγραφική, η ενασχόληση με τη φύση ήταν για τον Έρμαν Έσσε ένα ευχάριστο και ταυτόχρονα δημιουργικό διάλειμμα από τη συγγραφική του δραστηριότητα, μια ενασχόληση με την οποία πέρασε σχεδόν τη μισή του ζωή.
Τον βοηθούσε να υφαίνει το μίτο των ιδεών του, να αυτοσυγκεντρώνεται και να διαλογίζεται.
Ο σπουδαίος νομπελίστας συγγραφέας εμπνεύστηκε από την ίδια τη φύση όπου περιέγραψε τον αέναο κύκλο της ζωής των φυτών και των λουλουδιών, μιλώντας τελικά για την πορεία του ανθρώπου στο πέρασμα του χρόνου από τη γέννηση ως την ολοκλήρωσή του.

Πολλά από τα θέματα που διάλεγε να ζωγραφίσει ο Έρμαν Έσσε ήταν από τη Τοσκάνη στην Ιταλία, την Ελβετία και από τις γύρω Άλπεις.

.

.

«Όταν φοβόμαστε κάποιον είναι γιατί του έχουμε παραχωρήσει εξουσία πάνω μας».

.

1922

.

«Το τρυφερό είναι πιο δυνατό από το σκληρό,
το νερό πιο δυνατό από τον βράχο,
η αγάπη πιο δυνατή από τη βία».
.
 
.
«Κάποιοι που θεωρούνται τέλειοι, είναι τέλειοι επειδή απλώς έχουν λιγότερες απαιτήσεις από τον εαυτό τους».
.
.
.

«Όταν μισούμε έναν άνθρωπο, τον μισούμε για κάτι που μας θυμίζει στον εαυτό μας.
Κάτι που δεν έχουμε κι εμείς μέσα μας, δεν μπορεί ποτέ να μας συγκινήσει».

 .

.

«Όσο λιγότερο πιστεύω, γενικά, στην εποχή μας, όσο περισσότερο νομίζω ότι βλέπω την ανθρωπότητα να εκφυλίζεται και να μαραίνεται, τόσο λιγότερο σκέφτομαι την επανάσταση ως φάρμακο γι’ αυτή την παρακμή και τόσο περισσότερο πιστεύω στη μαγεία της αγάπης».
.
Έρμαν Έσσε

 

.

Οι Steppenwolf , (Λύκος της στέπας) είναι ένα Καναδέζικο ροκ συγκρότημα που το τραγούδι «Born to be wild» είχε τεράστια επιτυχία το 1968.

Το όνομα τους το πήραν από το μυθιστόρημα του  Χέρμαν Έσσε, Der Steppenwolf.
(Ο λύκος της στέπας).

.

.

.

Posted in Διάφορα | 33 Σχόλια

Μικρό σπίτι;

 

Είναι το σπίτι σου μικρό και δεν χωράει τα «υπάρχοντα» σου;
Η παρακάτω διασκεδαστική και διδακτική ιστορία θα σου δώσει τη λύση!

«Ένας γείτονας του Ναρσερίν είχε μικρό σπίτι και μεγάλη οικογένεια.

Συχνά παραπονιόταν στο  Ναρσερίν  για τη δυστυχία του αυτή και ζητούσε από το σοφό μυαλό του Ναρσερίν κάποια λύση.

Εν τέλει ο Ναρσερίν αποφάσισε να τον βοηθήσει.

« Έχεις δυο κατσίκες» του είπε « να τις βάλεις κι αυτές μέσα στο σπίτι».

«Μα είναι δυνατόν; Που να τις βάλω;» είπε ο γείτονας.

«Ζητάς τη βοήθειά μου» είπε ο Ναρσερίν, « θα μ’ ακούσεις λοιπόν;»

«Θα σ’ ακούσω… αλλά… αυτό δεν είναι λύση».

«¨Έχε μου εμπιστοσύνη» είπε ο Ναρσερίν.

Ο γείτονας έκανε όπως τον συμβούλεψε ο Ναρσερίν.  Έβαλε στο μικρό του σπίτι και τις γίδες.

Η κατάσταση έγινε πολύ δύσκολη.

Όταν συναντήθηκαν ύστερα από δυο μέρες, ο Ναρσερίν ρώτησε το γείτονα πως τα πάει τώρα με το στενό του σπίτι.

«Πολύ δύσκολα» είπε ο γείτονας.

«Να βάλεις μέσα στο σπίτι και την αγελάδα σου τώρα».

Ο γείτονας υπάκουσε, έβαλε και την αγελάδα.

Όταν συναντήθηκαν τρεις μέρες ,ο Ναρσερίν ρώτησε:

«Πώς πάνε τα πράγματα γείτονα;»

«Ασφυκτικά» απάντησε ο γείτονας.

«Βάλε ακόμα και το γαϊδούρι σου» πρόσταξε ο Ναρσερίν.

Έβαλε και το γαϊδούρι μέσα στο στενό του σπίτι ο γείτονας. Τα πράγματα ήταν αφόρητα, όπως λένε, τραγικά.

Όταν μετά από δυο μέρες συναντήθηκαν, ο γείτονας είπε στο Ναρσερίν:

« Αμάν σοφέ Ναρσερίν, είναι πια μαρτύριο. Ποια άλλη ποινή θα μου βάλεις;

«Να μείνετε έτσι εκεί όλοι μαζί για τρείς μέρες ακόμη» είπε ο Ναρσερίν.

Στις τρεις μέρες ο γείτονας είπε: «Είναι αβάσταχτο Ναρσερίν, κάμε κάτι, είναι απερίγραπτο».

«Να βγάλεις έξω το γαϊδούρι» πρόσταξε ο Ναρσερίν.

Έβγαλε ο γείτονας από το στενό του σπίτι το γαϊδούρι. Ένοιωσαν όλοι

κάποια ανακούφιση. Σε λίγες μέρες που ανταμώθηκαν είπε ο Ναρσερίν:

« Βγάλε τώρα και την αγελάδα».

Έβγαλε έξω και την αγελάδα ο γείτονας και ένιωσαν όλοι μεγάλη ανακούφιση, το σπίτι άρχισε να γίνεται άνετο.

Όταν ξανανταμώθηκαν είπε  ο Ναρσερίν:

«Βγάλε τώρα και τις κατσίκες».

Ο άνθρωπος έβγαλε και τις κατσίκες. Το σπίτι ξαφνικά ήταν τόσο άνετο που ο γείτονας και τα παιδιά του ήταν ευτυχισμένοι.

Όταν ξανασυναντήθηκαν, ρώτησε ο Ναρσερίν πως τα πάει ο γείτονας με το μικρό του σπίτι.

«Πολύ άνεση, είμαστε τόσο καλά, σ’ ευχαριστώ πολύ Ναρσερίν.
Το σπίτι μου είναι πια μεγάλο κι άνετο κι αυτό το χρωστάω σε σένα»
είπε ο γείτονας».

«Φυσικά» εμείς δεν έχουμε κατσίκες, αγελάδα, γαϊδούρι και άλλα μεγαλούτσικα ζωάκια για να δοκιμάσουμε τις παραπάνω συμβουλές, αλλά σίγουρα έχουμε μαζέψει πολλά «άλλα» που γεμίζουν ασφυχτικά τα σπίτια και τις ζωή μας!

*
**
***
****

 

 

Posted in Διάφορα | 32 Σχόλια

Και η συνέχεια…

.

Η συνέχεια για το κουτσομπολιό…

«Γιατί η επίγνωση ξεσκεπάζει αυτό που κάνουμε, τη συμπεριφορά μας, το μοντέλο της σκέψης μας. Και σ’ αυτό το ξεσκέπασμα, ανακαλύπτει κανείς τον εαυτό του, πράγμα πολύ πιο σημαντικό από το να κουτσομπολεύει τους άλλους για το τι κάνουν, τι σκέπτονται και πώς συμπεριφέρονται»...

.

.

(…) Προσπαθούμε να γεμίσουμε αυτό το κενό μέσα μας, με γνώσεις, με τελετουργίες, με κουτσομπολιό, με τη δουλειά μας, με συμμετοχή σε ομάδες, με αναρίθμητους τρόπους φυγής που υπάρχουν. Έτσι, η φυγή γίνεται πολύ  πιο σημαντική από την κατανόηση εκείνου που συμβαίνει πραγματικά· αλλά η κατανόησή του, απαιτεί προσοχή.
Για να δει κανείς ότι είναι άδειος, ότι έχει πόνο μέσα του, χρειάζεται τεράστια προσοχή και όχι φυγές, αλλά στους περισσότερους από μας, αρέσουν οι φυγές, επειδή είναι πολύ πιο απολαυστικές, πολύ πιο ευχάριστες. Επίσης, όταν δούμε, όταν γνωρίσουμε τον εαυτό μας έτσι όπως είναι, είναι πολύ δύσκολο να τον χειριστούμε και αυτό είναι ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε.
Δεν ξέρουμε τι να κάνουμε με τον εαυτό μας.
Όταν ξέρω ότι είμαι άδειος, ότι υποφέρω, ότι πονάω, τότε δεν ξέρω τι να κάνω μαζί του, πώς να του φερθώ. Και έτσι βρίσκει κανείς διέξοδο σε κάθε είδους φυγή.

.

.

.

Το ερώτημα, λοιπόν, είναι: «τι να κάνω»;
Προφανώς, σίγουρα, δεν μπορείς να κάνεις κανενός είδους φυγή, γιατί αυτό είναι το πιο παράλογο και το πιο παιδιάστικο. Αλλά όταν αντιμετωπίζεις τον εαυτό σου έτσι όπως είναι, τι μπορείς να κάνεις;
Πρώτα απ’ όλα, είναι δυνατόν να μη τον απορρίψεις ή να τον δικαιολογήσεις, αλλά να μείνεις μαζί του έτσι όπως είναι;
Αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο, επειδή ο νους αναζητά εξηγήσεις, επικρίσεις, ταυτίσεις.

.

.

Όταν ο νους δεν κάνει τίποτε απ’ αυτά, αλλά μένει μαζί του, τότε είναι σαν να αποδέχεται κάτι.
Αν αποδεχτώ ό,τι κι αν είμαι, τελειώνει η υπόθεση
· αν, όμως, θέλω να αλλάξω και να γίνω κάτι άλλο, τότε δημιουργείται πρόβλημα.
Το
να αποδεχτείς, λοιπόν, εκείνο που πραγματικά είσαι, είναι πολύ δύσκολο. Και μπορεί κανείς να το κάνει αυτό, μόνο όταν δεν υπάρχει φυγή και επίκριση ή δικαιολόγηση που είναι μια μορφή φυγής.
Οπότε, όταν κατανοήσει  κανείς όλο τη διαδικασία του γιατί κουτσομπολεύει και δει την ανοησία του πράγματος, τη σκληρότητά του και όλα εκείνα που συνεπάγονται σ’ αυτό, τότε μένει κανείς με εκείνο που είναι ο ίδιος. Αλλά εμείς το πλησιάζουμε πάντα είτε για να το εξαφανίσουμε, είτε για το μετατρέψουμε σε κάτι άλλο.
Αν, όμως, δεν κάνουμε τίποτε απ’ όλα αυτά, αλλά  πλησιάσουμε αυτό που είμαστε με την πρόθεση να το κατανοήσουμε, να είμαστε ολοκληρωτικά μαζί του, τότε θα ανακαλύψουμε ότι ο εαυτός μας, δεν είναι πια κάτι που το φοβόμαστε.
Τότε υπάρχει η δυνατότητα, εκείνο που είναι πραγματικά να μεταμορφωθεί.

ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ

«Η ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ»

Μετάφραση Νίκος Πιλάβιος

(Εκδόσεις Καστανιώτη)

.

.

Το παρακάτω κείμενο είναι ένα απόσπασμα σχετικό με την αποδοχή.

Για να κατανοήσεις οποιοδήποτε πρόβλημα πρέπει να του δώσεις όλη σου την προσοχή αδιαίρετη.
Όταν αποδέχεσαι ή καταδικάζεις κάτι, δεν του δίνεις ολόκληρη και πλήρη την προσοχή σου· η σκέψη σου και το συναίσθημά σου είναι κομματιασμένα κι έτσι είναι ανίκανα να κατανοήσουν το πρόβλημα.
Όταν αποδέχεσαι κάτι που είναι γεγονός, δεν μπορεί να εμφανιστεί κανένα πρόβλημα, αλλά όταν το αρνείσαι, τότε υπάρχει εξαντλητική σύγκρουση.
Αν κανείς αποδεχτεί ότι είναι ψεύτης και αν ενδιαφέρεται να μάθει γι’ αυτό το γεγονός, τότε μπορεί να το αντιμετωπίσει· αλλά αν το αρνηθεί ή το καταδικάσει, τότε βάζει στη μέση κι άλλα άχρηστα και θέματα που δημιουργούν σύγχυση.
Πρέπει λοιπόν, να αποκτήσει κανείς επίγνωση ότι βάζει στη μέση ένα δευτερεύον θέμα κι έτσι να το πετάξει.

ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ

«Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΕΣΑ ΜΑΣ»

Μετάφραση Νίκος Πιλάβιος

(Εκδόσεις Καστανιώτη)

.

Αν αρχίσεις να κατανοείς
αυτό που είσαι χωρίς να προσπαθείς
να το αλλάξεις, τότε
γίνεται μέσα σου μια αλλαγή

Κρισναμούρτι

 

*

**

***

 

Posted in Διάφορα | 29 Σχόλια

Για το κουτσομπολιό…

Για το κουτσομπολιό
(Α’ μέρος)

Ερώτηση: Το κουτσομπολιό έχει αξία, για την ανακάλυψη του εαυτού μου, επειδή μου αποκαλύπτει τους άλλους. Σοβαρά: γιατί να μη χρησιμοποιούμε το κουτσομπολιό σαν  μέσο ανακάλυψης εκείνου που πραγματικά συμβαίνει; Δεν με τρομάζει η λέξη «κουτσομπολιό» απλώς και μόνο επειδή το καταδικάζουν αιώνες τώρα.

 

Κρισναμούρτι: Αναρωτιέμαι γιατί κουτσομπολεύουμε;
Όχι επειδή αποκαλύπτονται οι άλλοι σε μας. Και γιατί θα πρέπει οι άλλοι να αποκαλύπτονται σε μας;
Γιατί θέλετε να ξέρετε για τους άλλους;
Γιατί αυτό το εξαιρετικό ενδιαφέρον για τους άλλους;
Και πρώτα απ’ όλα, γιατί κουτσομπολεύουμε;
Είναι μια μορφή ανησυχίας, δεν είναι;
Όπως και οι σκοτούρες, είναι κι αυτό μια ένδειξη ενός ανήσυχου νου.
Και γιατί αυτή η επιθυμία να ανακατευόμαστε στη ζωή των άλλων, να ξέρουμε τι κάνουν ή τι λένε;
Ο νους που κουτσομπολεύει είναι ένας πολύ ρηχός νους, δεν είναι; Είναι ένας νους που  ψάχνει, αλλά κατευθύνεται λάθος.
Εκείνος που έκανε την ερώτηση, δείχνει να νομίζει ότι άλλοι του αποκαλύπτονται επειδή ενδιαφέρεται να μάθει γι’ αυτούς· του αποκαλύπτονται με αυτά που κάνουν, σκέφτονται και λένε.
Μπορούμε, όμως, να γνωρίσουμε τους άλλους όταν δεν γνωρίζουμε τον εαυτό μας; Μπορούμε να κρίνουμε τους άλλους, όταν δεν ξέρουμε πώς δουλεύει η ίδια μας η σκέψη, τι κάνουμε και γιατί το κάνουμε και γιατί συμπεριφερόμαστε όπως συμπεριφερόμαστε;

.

.

 Και ποιος ο λόγος γι’ αυτό το τρομερό ενδιαφέρον για τους άλλους; Αυτή η επιθυμία μας να ανακαλύψουμε τι σκέφτονται και τι νοιώθουν οι άλλοι και να τα κουτσομπολεύουμε πάνω σ’ αυτά, δεν είναι στην πραγματικότητα μια φυγή;
Το κουτσομπολιό, δεν μας προσφέρει μια φυγή από τον εαυτό μας; Κι ακόμα, δεν υπάρχει σ’ αυτό και η επιθυμία να επεμβαίνουμε στη ζωή των άλλων;
Δεν είναι η δική μας η ζωή αρκετά δύσκολη, αρκετά περίπλοκη, αρκετά επίπονη και χωρίς να καταπιανόμαστε με τους άλλους, χωρίς να ανακατευόμαστε στη ζωή των άλλων;
(…) Γιατί το κάνουμε αυτό; Ξέρετε, όλοι το κάνουν.
Στην πραγματικότητα, όλοι –με κάποιο τρόπο- κουτσομπολεύουν κάποιον άλλον. Γιατί;

.

.

Νομίζω ότι κουτσομπολεύουμε τους άλλους, πρώτ’ απ’ όλα, επειδή δεν ενδιαφερόμαστε αρκετά για τη δικής μας της σκέψη και το τι κάνουμε εμείς οι ίδιοι. Θέλουμε να δούμε τι κάνουν οι άλλοι και –γενικά – για να κατακρίνουμε τους άλλους και ίσως, για να το πω ευγενικά, να τους μιμηθούμε. Γιατί θέλουμε να μιμηθούμε τους άλλους; Όλο αυτό δεν δείχνει μια εξαιρετική ρηχότητα από τη μεριά μας; Μόνο ένας εξαιρετικά νωθρός νους θέλει διεγερτικά, και ζητάει να ζωντανέψει βγαίνοντας έξω από τον ίδιο. Με άλλα λόγια, το κουτσομπολιό είναι μια μορφή ευχαρίστησης στην οποία παραδινόμαστε. Έτσι δεν είναι;
(…) Τσακώστε τον εαυτό σας την επομένη φορά πού θα κουτσομπολεύετε κάποιον· και αν έχετε επίγνωση τι κάνετε, θα σας δείξει πάρα πολλά πράγματα για τον εαυτό σας. Μην το κουκουλώσετε λέγοντας ότι έχετε απλώς ένα κριτικό πνεύμα για τους άλλους. Αυτό που κάνετε δείχνει ότι έχετε κάποια ανησυχία μέσα σας, ότι αντλείτε ευχαρίστηση, ότι υπάρχει ρηχότητα και έλλειψη αληθινής, βαθιάς φροντίδας για τους ανθρώπους, μιας φροντίδας που δεν έχει καμιά σχέση με κουτσομπολιό.

.

.

(…) Είμαστε τόσο φτωχοί μέσα μας, που το κουτσομπολιό λειτουργεί σαν μια μορφή πλούσιας διασκέδασης, σαν μια φυγή από τον εαυτό μας. Προσπαθούμε να γεμίσουμε αυτό το κενό μέσα μας, με γνώσεις, με τελετουργίες, με κουτσομπολιό, με τη δουλειά μας, με συμμετοχή σε ομάδες, με αναρίθμητους τρόπους φυγής που υπάρχουν. Έτσι, η φυγή γίνεται πολύ  πιο σημαντική από την κατανόηση εκείνου που συμβαίνει πραγματικά· αλλά η κατανόησή του, απαιτεί προσοχή.
Για να δει κανείς ότι είναι άδειος, ότι έχει πόνο μέσα του, χρειάζεται τεράστια προσοχή και όχι φυγές, αλλά στους περισσότερους από μας, αρέσουν οι φυγές, επειδή είναι πολύ πιο απολαυστικές, πολύ πιο ευχάριστες. Επίσης, όταν δούμε, όταν γνωρίσουμε τον εαυτό μας έτσι όπως είναι, είναι πολύ δύσκολο να τον χειριστούμε και αυτό είναι ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Δεν ξέρουμε τι να κάνουμε με τον εαυτό μας. Όταν ξέρω ότι είμαι άδειος, ότι υποφέρω, ότι πονάω, τότε δεν ξέρω τι να κάνω μαζί του, πώς να του φερθώ. Και έτσι βρίσκει κανείς διέξοδο σε κάθε είδους φυγή.

.

Το επόμενο ερώτημα είναι πώς σταματάς το κουτσομπολιό — αυτό δεν είναι;
(…) Τώρα: Δεν σταματά από μόνο του, ακριβώς τη στιγμή που έχεις επίγνωση ότι κουτσομπολεύεις; Το «πώς», δεν παρουσιάζεται καθόλου. Το «πώς», εμφανίζεται μόνο όταν δεν έχεις επίγνωση και, σίγουρα, το κουτσομπολιό φανερώνει έλλειψη επίγνωσης.
Πειραματιστείτε μ’ αυτό από μόνοι σας, την επομένη φορά που θα κουτσομπολέψετε και δείτε πόσο γρήγορα, πόσο άμεσα σταματάς να κουτσομπολεύεις, όταν έχεις επίγνωση τι λες, όταν έχεις επίγνωση ότι η γλώσσα σου έχει πάρει φόρα. Τότε, δεν χρειάζεται η δράση της θέλησης για να το σταματήσεις. Το μόνο που χρειάζεται, λοιπόν, είναι να έχεις επίγνωση, να έχεις συνείδηση εκείνου που λες και να δεις όλα όσα πάνε μαζί με το κουτσομπολιό. Δεν πρέπει να το καταδικάσεις ή να το δικαιολογήσεις. Έχετε επίγνωση και θα δείτε πόσο γρήγορα θα σταματήσετε να κουτσομπολεύετε.

Γιατί η επίγνωση ξεσκεπάζει αυτό που κάνουμε, τη συμπεριφορά μας, το μοντέλο της σκέψης μας. Και σ’ αυτό το ξεσκέπασμα, ανακαλύπτει κανείς τον εαυτό του, πράγμα πολύ πιο σημαντικό από το να κουτσομπολεύει τους άλλους για το τι κάνουν, τι σκέπτονται και πώς συμπεριφέρονται..

ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ

.


.

Η ερώτηση έγινε στη 9η δημόσια ομιλία στο Οχάι στη Καλιφόρνιας στις 13 Αυγούστου 1949 και βρίσκεται στο βιβλίο:

«Η ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ»

Μετάφραση Νίκος Πιλάβιος

(Εκδόσεις Καστανιώτη)

Επειδή το κείμενο είναι μεγάλο σκέφτηκα να το «κόψω» σε δυο μέρη και στην επόμενη ανάρτηση να βάλω το υπόλοιπο.

*

**

***

 

Posted in Διάφορα | 45 Σχόλια

Η ευλογημένη βροχή!

VIVALDI
«Μια βροχή από δάκρυα»
(4:53 λεπτά)

DUO πιάνων με τον Greg Anderson & την Elisabeth Joy Roe

«Αισθάνομαι μέσα μου μια βροχή από δάκρυα»…

.

Η παρακάτω ανάρτηση έχει τη τύχη εκτός απ’ το πανέμορφο video, να συνοδεύεται αυτή τη στιγμή από μια υπέροχη και ευλογημένη βροχή!

Μου αρέσει η βροχή, φτάνει να μην είμαι από κάτω χωρίς ομπρέλα!

Μου αρέσει που την ακούω να πέφτει πάνω απ΄τη ξύλινη στέγη του σπιτιού, ειδικά τις νύχτες!

Μου αρέσει που μετά τη μεγάλη πυρκαγιά που έκαψε σχεδόν όλο μας το κτήμα τον περασμένο Αύγουστο, η βροχή καθάρισε λιγάκι τα καμένα και άρχισε να πρασινίζει το χώμα!

.

.

Πάνω απ΄ όλα μου αρέσει που σήμερα είδα τα πρώτα λουλούδια που διακριτικά έκαναν την εμφάνιση τους, ανάμεσα απ΄τα καμένα!

Αισθάνομαι μέσα μου, γι αυτά τα κυκλάμινα μια βροχή από δάκρυα μόνο που αυτά τα δάκρυα, είναι χαράς!

.

.

Για τον Anderson και την Roe, δυο νέα και ταλαντούχα παιδιά, μπορείτε να μάθετε περισσότερα μπαίνοντας στο blog τους, να δείτε φωτογραφίες τους όπως και την εξαιρετική δουλειά τους!

*

**

***

Posted in Διάφορα | 44 Σχόλια

Νόμος αναλογικότητας στη διατροφή!

Είπα σ΄αυτή την ανάρτηση, ν’ ασχοληθώ με τη διατροφή,  με ευχάριστο όμως τρόπο και όταν λέω «διατροφή» , δεν εννοώ μόνο με τι τρέφουμε το σώμα μας, αλλά και το νου μας!

Γιατί όπως έλεγαν οι σοφοί πρόγονοι:
«Νους υγιής εν σώματι υγιεί»

Αλλά ας δώσουμε πρώτα στο νου μας, λίγη τροφή ακούγοντας για λεπτά  9:55 λεπτά ένα από τ’ αγαπημένα μου μουσικό κομμάτια που συνέθεσε ο Μεξικανός Ernesto Cortazar (1940-2004) με τίτλο «Beethoven Silence»:

 

Η Σιωπή του Μπετόβεν

.

Μετά από ένα παρόμοιο μουσικό κομμάτι, οποιαδήποτε τροφή θα είναι σίγουρα πιο εύπεπτη!

Ο Ιπποκράτης, μας εξηγεί πως:

«Εκείνο που διατηρεί την υγεία είναι η ισομερής κατανομή και ακριβής μείξη μέσα στο σώμα των δυνάμεων (= ισονομία) του ξηρού, του υγρού, του κρύου, του γλυκού, του πικρού, του ξινού και του αλμυρού».

Την Αρρώστια την προκαλεί η επικράτηση του ενός από τα παραπάνω (=μοναρχία).
Η θεραπεία επιτυγχάνεται με την αποκατάσταση της ισορροπίας που έχει διαταραχθεί, με τη μέθοδο της αντίθετης από την πλεονάζουσα δύναμη.
Tις αντιλήψεις αυτές τις βρίσκουμε ακέραιες στον Ιπποκράτη.

Η ακριβής μείξη, η ισονομία, η συμμετρία, η αρμονία, βρίσκονται στη βάση των δογμάτων των Πυθαγορείων και του Ιπποκράτη.

.

Η Πυθαγόρεια Διατροφή εξαφανίζει το 95% των ασθενειών. Δείτε τι πρέπει να τρώτε!

Ο Πυθαγόρας υπήρξε ο πρώτος γνωστός vegetarian, καθώς γύρω στα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ. διατύπωσε μια θεωρία που βασιζόταν στην αποφυγή του κρέατος. Αρχικά η διατροφή αυτή εξέφραζε μια ηθική αντίληψη κατά των θυσιών ζώων αποκηρύσσοντας το κρέας και τα ψάρια δια παντός.

Η δίαιτα που ακολουθούσε ο Πυθαγόρας περιλάμβανε φρούτα, λαχανικά, δημητριακά, και ελάχιστα γαλακτοκομικά. Τα δημητριακά ήταν η βάση της διατροφής κατά την αρχαιότητα, όπως μας λέει και ο Ησίοδος αλλά και η κύρια τροφή των Πυθαγόρειων.
“Για μεσημεριανό έτρωγαν μόνο ψωμί και μέλι”.

 

Κι εδώ, ο νόμος της αναλογικότητας! 

 

κόκκινα φασίλιαΤα Κόκκινα Φασόλια: πραγματικά μπορούν να θεραπεύσουν και να βοηθήσουν στη διατήρηση της καλής νεφρικής λειτουργίας – και μοιάζουν ακριβώς όπως τα ανθρώπινα νεφρά.

.

Το Καρότο: Η διατομή του καρότου μοιάζει με το ανθρώπινο μάτι. Τα καρότα ενισχύουν σε μεγάλο βαθμό τη ροή του αίματος στα μάτια και ενισχύουν γενικά την λειτουργία των ματιών.

Το Καρύδι: μοιάζει με έναν μικρό εγκέφαλο, ένα αριστερό και ένα δεξί ημισφαίριο, τον άνω και κάτω εγκέφαλο και την παρεγκεφαλίδα. Τα καρύδια βοηθούν στην ανάπτυξη του εγκεφάλου και την εγκεφαλική λειτουργία ενώ η βιταμίνη Ε που περιέχουν εμποδίζουν ασθένειες όπως Alzheimer.

.

Το Σέλινο: μοιάζει με τα οστά. Το σέλινο στοχεύει ειδικά στην ενδυνάμωση και την αντοχή των οστών. Τα τρόφιμα με νάτριο, όπως το σέλινο τροφοδοτεί με τα απαραίτητα, τις σκελετικές ανάγκες του σώματος.

Το Αβοκάντο: στοχεύει στην υγεία και στη καλή λειτουργία της μήτρας και του τραχήλου της μήτρας της γυναίκας. Τα Αβοκάντο βοηθούν τις γυναικείες ορμόνες να έλθουν σε ισορροπία, να ρίξει ανεπιθύμητο βάρος μετά τη γέννηση, και την αποτροπή του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας.

Τα σύκα: υποκαθιστούν τους όρχεις και είναι γεμάτα από σπόρους και κρέμονται ανά ζεύγη, όταν μεγαλώνουν. Τα σύκα αυξάνουν την κινητικότητα των αρσενικών(+) σπερματοζωαρίων, καθώς αυξάνουν και τον αριθμό των σπερματοζωαρίων, για βοηθήσουν, να ξεπεραστεί η ανδρική στειρότητα.

.

Το μανιτάρι: Τα μανιτάρια μπορούν να βοηθήσουν τη βελτίωση της ακοής, όπως ακόμη, τα μανιτάρια είναι ένα από τα λίγα τρόφιμα που περιέχουν βιταμίνη D. Η συγκεκριμένη βιταμίνη είναι σημαντική για υγιή οστά, η οποία ισχυροποιεί ακόμα και τα μικροσκοπικά οστάρια που βρίσκονται μέσα στο αυτί τα οποία μεταδίδουν τον ήχο προς τον εγκέφαλο.

.

Τα σταφύλια: Μια διατροφή υψηλή σε φρέσκα φρούτα, όπως τα σταφύλια, έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου του πνεύμονα και το εμφύσημα. Οι σπόροι σταφυλιών περιέχουν επίσης μια χημική ουσία που ονομάζεται proanthocyanidin, η οποία φαίνεται να μειώνει τη δριμύτητα του αλλεργικού άσθματος.

.

Ginger (η πιπερόριζα): Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματά της είναι η υποβοήθηση της πέψης, ενώ είναι επίσης μια δημοφιλής θεραπεία για κινητικά προβλήματα-ασθένειες.

.

Οι Γλυκοπατάτες: Οι γλυκοπατάτες μοιάζουν με το πάγκρεας και πράγματι επιφέρουν ισορροπία το υπογλυκαιμικό δείκτη των διαβητικών.

.

Τα κρεμμύδια: Βοηθούν τα κύτταρα να απαλλαγούν από τις τοξίνες. Επίσης, όταν τα κόβουμε, παράγουν δάκρυα, καθαρίζοντας επιθηλιακά κύτταρα του ματιού.

.

 

Το σκόρδο: Βοηθάει στην απομάκρυνση άχρηστων υλικών και τις επικίνδυνες ελεύθερες ρίζες από το σώμα.

.

Το Λεμόνι: Είναι ένα θαυματουργό προϊόν στο να σκοτώνει τα καρκινογόνα κύτταρα. Είναι 10000 φορές ισχυρότερο από τη χημειοθεραπεία, δοκιμασμένο σε καρκίνους όλων των μορφών.
(…) Ρυθμιστής της υψηλής αρτηριακής πίεσης, είναι αντικαταθλιπτικό και καταπολεμά το άγχος και τις νευρικές διαταραχές.
Ο χυμός του λεμονιού περιέχει βιταμίνη C, σάκχαρα, υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και μεταλλικά άλατα (κάλιο, φώσφορο, ασβέστιο, μαγνήσιο, νάτριο και πυρίτιο) ενώ η φλούδα του αναζωογονητικό αιθέριο έλαιο.
(…) Το λεμόνι είναι εξαιρετικό αντιβακτηριακό, απολυμαντικό, στυπτικό και αντισηπτικό, θεωρείται πως βοηθάει στον έλεγχο του ουρικού οξέος, εμποδίζει τη θρόμβωση των αρτηριών και των φλεβών και τη συσσώρευση αλάτων. Το λεμόνι, επειδή ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό μας σύστημα (αυξάνοντας τα λευκά αιμοσφαίρια) θεωρείται και άριστο αιμοστατικό.

.

Ντομάτα: Κόψτε μια ντομάτα και θα δείτε τη δομή της που θυμίζει αυτήν της καρδιάς. “Έρευνες έδειξαν ότι το λυκοπένιο που βρίσκεται στις ντομάτες, “οδηγεί σε μειωμένο κίνδυνο καρδιακών παθήσεων”. Αν καταναλώνονται με λιπαρά (ελαιόλαδο ή αβοκάντο) σχεδόν δεκαπλασιάζεται η απορρόφηση του λυκοπένιου.

Τα αμύγδαλα: Αμυγδαλέλαιο λαμβάνεται από τους καρπούς του αμύγδαλου. Πλούσιο σε βιταμίνες Α, Ε, Β1, Β2, Β6 . Β17 και ιχνοστοιχεία. Η βιταμίνη Β17 δεν είναι βιταμίνη. Είναι η παλιά ονομασία της αμυγδαλίνης. Τρώτε άφοβα κάθε μέρα από λίγα κουκούτσια βερίκοκου και αμύγδαλα.

Τα παραπάνω εξαιρετικά χρήσιμα από ΕΔΩ!

 

Καλή μας χώνεψη!

 

 

*

**

***

Posted in Διάφορα | 48 Σχόλια

Για την ομορφιά.

 

.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ

Κι ενός ποιητής είπε,

Μίλησέ μας για την Ομορφιά.
Κι εκείνος αποκρίθηκε:
Πού θα ψάξετε για την Ομορφιά και πώς θα τη βρείτε αν αυτή ή ίδια δεν είναι ο δρόμος σας και ο οδηγός σας;
Και πώς θα μιλήσετε γι’ αυτή αν αυτή δεν είναι η υφάντρα του λόγου σας;

.

.

Οι βασανισμένοι και οι χτυπημένοι λένε:
«Η Ομορφιά είναι καλή κι ευγενική.
Σαν μια νέα μητέρα, κάπως ντροπαλή για τη δόξα της, περπατάει ανάμεσά μας.»

Και οι άνθρωποι του πάθους λένε:
«Όχι, η Ομορφιά είναι ένα πράγμα γεμάτο δύναμη και τρόμο.
Σαν την καταιγίδα ταρακουνά τη γη κάτω από τα πόδια μας και τον ουρανό πάνω από τα κεφάλια μας.»

Οι κουρασμένοι και οι αδύναμοι λένε:
«Η Ομορφιά είναι φτιαγμένη από απαλά ψιθυρίσματα. Μιλάει μέσα στο πνεύμα μας.
H φωνή της υποχωρεί στη σιωπή μας σαν το αδύναμο φως που τρεμοπαίζει από το φόβο της σκιάς.»

Αλλά οι ανήσυχοι λένε:
«Εμείς ακούσαμε την Ομορφιά να κραυγάζει ανάμεσα στα βουνά και μαζί με τις κραυγές  της, ακούστηκε ο ήχος καλπασμών, χτύπημα φτερών και βρύχισμα λιονταριών.»

.

.

Τη νύχτα οι φύλακες της πόλης λένε:
«Η Ομορφιά θ’ ανατείλει μαζί με την αυγή από την ανατολή.»

Και το μεσημέρι, οι εργάτες κι οι οδοιπόροι λένε:
«Εμείς είδαμε την Ομορφιά να γέρνει πάνω στη γη από τα παράθυρα της δύσης.»

Το χειμώνα, οι αποκλεισμένοι από τα χιόνια λένε:
«Η Ομορφιά θα’ ρθει με την άνοιξη τρέχοντας χαρούμενα πάνω στους λόφους.»

Και μέσα στη ζέστη του καλοκαιριού, οι θεριστές λένε:
«Εμείς είδαμε την Ομορφιά να χορεύει μαζί με τα φθινοπωρινά φύλλα και είχε μια τούφα χιόνι στα μαλλιά της.»

.

.

Όλα αυτά τα πράγματα έχετε πει για την Ομορφιά.
Αλλά στην πραγματικότητα δε μιλήσατε για την Ομορφιά αλλά για ανάγκες ανεκπλήρωτες
Και η Ομορφιά δεν είναι μια ανάγκη, αλλά μια έκσταση.

Η Ομορφιά δεν είναι στόμα διψασμένο ούτε άδειο χέρι που απλώνεται.
Αλλά είναι πιο πολύ μια καρδιά φλογισμένη και μια ψυχή μαγεμένη.

Δεν είναι η εικόνα που θα θέλατε να δείτε, ούτε το τραγούδι που θα θέλατε ν’ ακούσετε,
Αλλά μάλλον μια εικόνα που βλέπετε παρ’ όλο που κλείνετε τα μάτια σας κι ένα τραγούδι που ακούτε παρ’ όλο που κλείνετε τ’ αφτιά σας.

.

.

Δεν είναι ο χυμός μέσ’ από τη φλούδα του δέντρου, ούτε το φτερό ανάμεσα στα νύχια, αλλά είναι πιο πολύ ένας κήπος παντοτινά ανθισμένος κι ένα κοπάδι άγγελοι που αιώνια πετούν.

Λαέ της Ορφαλεζίας, η Ομορφιά είναι η ζωή, όταν η ζωή φανερώνει το ιερό της πρόσωπο.
Αλλά εσείς είστε η ζωή κι εσείς το πέπλο που τη σκεπάζει.

Η Ομορφιά είναι η αιωνιότητα που ατενίζει τον εαυτό της στον καθρέφτη.
Αλλά εσείς είστε η αιωνιότητα κι εσείς είστε ο καθρέφτης.

KAHLIL GIBRAN

«Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ»

Χαλίλ Γκιμπράν
Το πορτραίτο του.

.

Οι παραπάνω πίνακες είναι του Χαλίλ Γκιμπράν που εκτός από ποιητής, συγγραφέας και φιλόσοφος, θεωρείτε και εξαιρετικός ζωγράφος και εδώ  μπορείτε να δείτε και άλλους πίνακες του.

Ο Γκιμπράν είναι απ΄τους αγαπημένους μου ποιητές και μπορείτε σε παλιότερες μου αναρτήσεις να διαβάσετε και άλλα ποιήματα του και να δείτε και άλλους πίνακες του.

Για τον πόνο:
https://ainafetst.wordpress.com/2016/05/30/%cf%80%cf%8c%ce%bd%ce%bf%cf%82/

Για το καλό και το κακό:
https://ainafetst.wordpress.com/2016/04/14/%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%cf%8c-%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%ce%ba%cf%8c/

Για τον γάμο:
https://ainafetst.wordpress.com/2016/02/11/%ce%bd%ce%b1-%ce%b1%ce%b3%ce%b1%cf%80%ce%b9%ce%ad%cf%83%cf%84%ce%b5/

Παράξενη ζωή:
https://ainafetst.wordpress.com/2015/09/05/drole-de-vie/

 

.

.

Posted in Διάφορα | 45 Σχόλια

Αταραξία.

Σκιάθος, την ώρα που ανέτελε η πανσέληνος.

.

Εάν σας μιλούσε ο Επίκουρος αυτή τη στιγμή, θα σας παρότρυνε να απλοποιήσετε τη ζωή σας.
Ακούστε πώς θα το έθετε, εάν τον είχαμε μαζί μας τώρα:
«Παιδιά μου, οι ανάγκες σας είναι λίγες, είναι εύκολο να τις καλύψετε και μπορείτε να αντέξετε κάθε απαραίτητη ταλαιπωρία.
Μην περιπλέκετε τη ζωή σας με τέτοιους τετριμμένους στόχους όπως πλούτη και φήμη:
Είναι ο εχθρός της ATΑΡΑΞΙΑΣ.
Η φήμη, για παράδειγμα, δεν είναι παρά οι απόψεις που έχουν οι άλλοι για μας και αυτό σημαίνει ότι θα έπρεπε να ζήσουμε τη ζωή μας όπως επιθυμούν οι άλλοι.
Για να επιτύχουμε και να διατηρήσουμε τη φήμη μας, πρέπει να μας αρέσει αυτό που οι άλλοι επιθυμούν και να αποφεύγουμε ό,τι αποφεύγουν κι αυτοί.
Ως εκ τούτου, τι θέλετε μια ζωή δόξας ή μια ζωή στην πολιτική; Εγκαταλείψτε κι αυτή την ιδέα.
Και πλούτο; Να το αποφύγετε! Είναι μια παγίδα.
Όσα περισσότερα αποκτούμε τόσο περισσότερα θέλουμε, και τόσο πιο βαθιά είναι η θλίψη μας όταν δεν μπορούμε να τα αποκτήσουμε.
Παιδιά μου, ακούστε με: Εάν επιθυμείτε την ευτυχία, μην σπαταλάτε τη ζωή σας αγωνιζόμενοι για κάτι που πραγματικά δεν χρειάζεστε».
Irvin D. Yalom, απ΄το βιβλίο «Το Πρόβλημα Σπινόζα» εκδόσεις Άγρα.
.

«Ο πόνος είναι πάντα εδώ.  Όταν του κλείνεις την πόρτα, αυτός χτυπάει κάποια άλλη και ξαναμπαίνει από αλλού…..”
― Irvin D. Yalom, Κοιτάζοντας τον Ήλιο: Αφήνοντας πίσω τον Τρόμο του Θανάτου

.

«Είναι λάθος να κάνεις παιδιά από ανάγκη, λάθος να χρησιμοποιείς το παιδί σου για να ανακουφίσεις τη μοναξιά σου, λάθος να δίνεις σκοπό στη ζωή σου με την αναπαραγωγή ενός  αντιγράφου του εαυτού σου. Είναι λάθος επίσης να αναζητάς την αθανασία με το να σπέρνεις τον σπόρο σου στο μέλλον, νομίζοντας ότι περιέχει τη συνείδησή σου! »

― Irvin D. Yalom,  από το βιβλίο, «Όταν έκλαψε ο Νίτσε».

.

Ίρβιν Γιάλομ με τη γυναίκα του Μαίριλιν

Τα βιβλία του Ίρβιν Γιάλομ έχουν εκατομμύρια αναγνώστες σε όλο τον κόσμο και οι κριτικοί τον περιγράφουν ως συγγραφέα που «εμπνέει», «εκπλήσσει», «προκαλεί τον νου» και «αλλάζει τη ζωή».

.

1:56

Αν μπορείτε να διαθέσετε 20 λεπτά, σας συνιστώ να παρακολουθήσετε τη παρακάτω συνέντευξη που παραχώρησε το 2016 αποκλειστικά στον Ψυχολόγο Χάρη Πίσχο για το Psychologynow.gr, που μιλάει για τη ζωή του, για την ψυχοθεραπεία, τις σχέσεις, τον έρωτα και την Ελλάδα.
Προσωπικά βρήκα επίσης πολύ ενδιαφέρουσα την εμπειρία που είχε σ’ ένα από τα ταξίδια του στην Πελοπόννησο.

.

*

**

 

***

Posted in Διάφορα | 54 Σχόλια

«Στο νησί των τεμπέληδων».

.

Πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε το έβδομο βιβλίο του Παραμυθά-συντρόφου μου!
Ο Παραμυθάς είναι βασικά ο τελευταίος «εργοδότης» μου, μια και τα τελευταία χρόνια εικονογράφησα όχι μόνο τα βιβλία του, αλλά και τα 26 επεισόδια του «Παραμυθά» που γυρίστηκαν για την ψηφιακή ΕΡΤ.
Ο μικρός μας γιος Κωνσταντίνος, σε πολλούς γνωστός και για τη σκηνοθετική του δουλειά, φρόντισε να ενσωματώσει τον Παραμυθά- μπαμπά του στις εικόνες που ζωγράφισε η μητέρα του, Άιναφετς-Στεφανία, όπως καταλαβαίνετε (και έχω ξαναγράψει), είναι μια οικογενειακή «μπίζνα»!

Αντιγράφω τ’ οπισθόφυλλο του βιβλίου:

«ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΤΩΝ ΤΕΜΠΕΛΗΔΩΝ»

 Όσοι έχετε διαβάσει παλαιότερες ιστορίες που έχει ζήσει ο Παραμυθάς, θα δείτε ότι οι ιστορίες που υπάρχουν σ’ αυτό το βιβλίο, έχουν όλες κάτι διαφορετικό, αλλά και κάτι κοινό. Το κοινό είναι ότι όλες γίνονται στη θάλασσα! Αφού, λοιπόν,  πρώτα μας συστηθεί ο Παραμυθάς, όπως πάντα, θα μας πει πώς βρέθηκε σε ένα πειρατικό καράβι και βοήθησε τους πειρατές να βρουν τον θησαυρό που έψαχναν. Μετά θα μάθουμε για τα σαλιγκάρια που βρήκε σε ένα άλλο καράβι και που ήταν οι ναύτες του καραβιού που τους είχε μεταμορφώσει σε σαλιγκάρια ένας μάγος για να τους τιμωρήσει. Έπειτα θα δούμε πώς ένα τεράστιο χταπόδι τον βοήθησε να ανεβάσει ένα παμπάλαιο βυθισμένο καράβι στη στεριά και τέλος θα μας πει πώς βρέθηκε μια μέρα σε ένα παράξενο νησί, το νησί των τεμπέληδων.

Στη συνέχεια σκέφτηκα να σας δείξω μερικές απ’ τις ζωγραφιές μου που συνοδεύουν τα παραμύθια σ’ αυτό το βιβλίο:

Τα έξι προηγούμενα βιβλία του Παραμυθά που επίσης εικονογράφησα, πάντα απ΄τις εκδόσεις «Ψυχογιός» μπορείτε να τα δείτε ΕΔΩ.

.

Να σας κεράσω και ένα πέταγμα παρέα μ’ ένα όμορφο τραγούδι που έχει τίτλο:

«Είμαστε ένα όλοι εμείς»

 

 

Γιατί παρόλο το χρώμα και την προέλευση μας,
Είμαστε ΕΝΑ!

*

**

***

Posted in Διάφορα | 53 Σχόλια

Α- δυνατο…

Υπάρχει τίποτα αδύνατο;

Αν αφαιρέσουμε το Α από το «Αδύνατο», γεννιέται το δυνατό!|
Και μόνο προφέροντας τη λέξη «Αδύνατο», δυναμώνεται το «Αδύνατο» και για να γίνει πάλι δυνατό θα χρειαστούμε διπλάσια δύναμη!
Αυτές τις σκέψεις έκανα όταν είδα την παραπάνω «επιγραφή», ανακαλύπτοντας πως σε όλες σχεδόν τις γλώσσες, αν αφαιρέσει κανείς την πρώτη συλλαβή του («Im-possible»)
«Α-δύνατο» όλα γίνονται ΔΥΝΑΤΑ!

.

Σε ποιο σκαλί βρίσκεσαι σήμερα;

Δεν θα το κάνω
Δεν μπορώ να το κάνω
Θέλω να το κάνω
Πώς θα το κάνω;
Θα δοκιμάσω να το κάνω
Μπορώ να το κάνω
Θα το κάνω
Ναι, το έκανα!!!

.

Και έρχεται η παραπάνω φωτογραφία που τράβηξα σήμερα το πρωί στις 16 Οκτωβρίου του 2017 να επιβεβαιώσει πως τίποτα δεν είναι «Αδύνατο»…
Το κτήμα όπου ζω κάηκε στις 15 Αυγούστου του 2017 και σ’ αυτή την φωτογραφία βλέπουμε την καμμένη καρυδιά να πετά φρέσκα φυλλαράκια και αυτό μες το φθινόπωρο, ενώ «λογικά» κάτω από «φυσιολογικές» συνθήκες θα έπρεπε να ρίχνει τα φύλλα της!

Όταν λοιπόν έρχεται η φύση και έμπρακτα μας αποδεικνύει πως τίποτα δεν είναι «Αδύνατο» καλό θα ήταν να ξαναεξετάσουμε την άποψη μας και να δούμε πως όλα είναι ΔΥΝΑΤΑ!

.

Τουλάχιστο δοκίμασες…

Μην χάνουμε λοιπόν το κουράγιο μας, αν οι δοκιμές μας δεν απέδωσαν αμέσως, γιατί μόνο που τολμήσαμε να δοκιμάσουμε τις δυνάμεις μας, είναι ήδη ένα βήμα μπροστά!

Και μόνο έτσι το «Α-δύνατο» θα γίνει ΔΥΝΑΤΟ
και το «Α-πίστευτο» ΠΙΣΤΕΥΤΟ!

.

 

.

 

.

 

Posted in Διάφορα | 41 Σχόλια

Οι αμμόλοφοι και η ιστορία του γάϊδαρου!

.

Είχε χαράξει πια για τα καλά στην μεγάλη έρημο Σαχάρα των Τουαρέγκ!
Ο δάσκαλος με τους φίλους του θα συνέχιζε τον δρόμο προς το Αλγέρι.
Μπροστά υψωνόταν ένας τεράστιος αμμόλοφος και ο γερό Μακτούμπ ρώτησε να του πουν αν είναι μεγάλος ή μικρός.

Η Μάστρα του παραπονέθηκε ότι ήταν τεράστιος και δεν θα μπορούσαν να τον περάσουν.

Ο Τζαλαντίν πάλι είπε ότι είναι μέτριος και θα ήταν εύκολο να τον περπατήσουν.

Η Ραμάν πάλι χαμογελώντας είπε πως ήταν ένα μικρό λοφάκι που πολύ γρήγορα θα το περνούσαν και θα αντίκριζαν το Αλγέρι.

Ο πιο δυνατός της παρέας, ο Άσμαν είπε στο γέροντα γελώντας, «δάσκαλε θα είναι ένας ευχάριστος περίπατος μέχρι το Αλγέρι».

Ο Βενιαμίν της παρέας ήταν ένας μικρός σαμάνος, ο Μαντάλα που δεν ήξερε από βουνά και αμμόλοφους. Έπιασε τον γέροντα από το χέρι και τον ρώτησε τελικά ποιος από όλους είχε δίκιο;

Ο γέρος Μακούμπ αφού τον σήκωσε τρυφερά στην αγκαλιά του, του απάντησε:

«Όλοι έχουν δίκιο!
Ο καθένας βλέπει τα πράγματα με βάση τα δικά του πιστεύω και κριτήρια».

Απόσπασμα από την ακυκλοφόρητη σειρά Maktoub: The Last Voyage

Έτσι και στη ζωή όσο πιο μεγάλο βλέπουμε ένα πρόβλημα, τόσο πιο μεγάλο είναι.
Αν μάθουμε σιγά σιγά να αλλάζουμε την διάσταση του, τόσο περισσότερος χώρος θα δημιουργείται για χαρά και ευτυχία στη ζωή μας.

.

.

«Μια μέρα ο γάιδαρος ενός αγρότη έπεσε μέσα σε ένα πηγάδι. Το ζώο στέναζε αξιοθρήνητα για πολλές ώρες και ο αγρότης αναρωτιόταν τι μπορούσε να κάνει. Τελικά αποφάσισε ότι ήταν ένα γέρικο ζώο και ότι το πηγάδι δεν είχε κανέναν λόγο ύπαρξης. Άλλωστε, δεν θα είχε κανένα κέρδος πλέον από το γάιδαρο. Κάλεσε, λοιπόν, όλους τους γείτονες να τον βοηθήσουν. Με ένα φτυάρι άρχισαν να ρίχνουν χώμα μέσα στο πηγάδι για να το κλείσουν.

Στην αρχή, ο γάιδαρος άρχισε να γκαρίζει. Μετά όμως, προς έκπληξη όλων, σταμάτησε. Μερικές φτυαριές αργότερα ο αγρότης έσκυψε, κοίταξε στον πάτο του πηγαδιού και δεν μπορούσε να πιστέψει στα μάτια του. Με κάθε φτυαριά χώμα που έπεφτε ο γάιδαρος έκανε κάτι απίστευτο: κουνούσε το σώμα του για να φύγει το χώμα από τη ράχη του και στη συνέχεια πατούσε πάνω στο χώμα.
Σε λίγη ώρα όλοι έμειναν με το στόμα ανοιχτό βλέποντας τον γάιδαρο να βγαίνει από το πηγάδι και να τρέχει».

«Νίκησε την γκρίνια» Christine Lewicki εκδόσεις Πεδίο

.

.

Αν ο γάιδαρος είχε διαλέξει να είναι θύμα και είχε απλώς συνεχίσει να γκαρίζει, θα τον είχαν θάψει στο βάθος του πηγαδιού. Αντί γι΄αυτό, επέλεξε να πάρει την τύχη του στα χέρια του και να γίνει ευρηματικός.

Συχνά, όταν αισθάνομαι ότι βρίσκομαι στον πάτο του πηγαδιού, ξανασκέφτομαι εκείνο τον γάιδαρο. Όταν αισθάνομαι ότι παραλύω από αυτό που μου συμβαίνει και η μόνη επιθυμία που έχω είναι τα βάλω γκρινιάζοντας με αυτούς που νομίζω ότι φταίνε, έχω πλήρη συνείδηση ότι αυτό δεν θα με κάνει να βγω από το πηγάδι. Αν αρκεστώ στη γκρίνια, θα συνθλιβώ κάτω από το βάρος της.

Κάθε σκοτούρα είναι μια πέτρα που μας βοηθά να χτίσουμε τη ζωή μας.

.

Και εδώ πιο πολλά για τις σκοτούρες και τα εμπόδια μας!

.

.

 .

Posted in Διάφορα | 45 Σχόλια

Να παίζεις…

Claude Monet 19 αιώνας

.

«Δεν μπορείς να έχεις επίγνωση του εαυτού σου από το πρωί ως το βράδυ, να ’σαι συνέχεια ξύπνιος, χωρίς να κλείνεις μάτι· δεν γίνεται. Έτσι, λοιπόν, πρέπει να παίζετε μ’ αυτό. Όταν παίζεις με κάτι, μπορείς να το συνεχίζεις για πολύ καιρό.

Όταν δεν ξέρεις πώς να παίζεις ανάλαφρα με την αίσθηση της επίγνωσης χάνεσαι, γιατί έτσι ξαναρχίζει η σύγκρουση: πώς θα έχω επίγνωση, με ποια μέθοδο, με ποιο σύστημα;

Όταν παίζεις μ’ αυτή μαθαίνεις, κι έτσι η μάθηση δεν είναι διαδικασία συσσώρευσης, γιατί από τη στιγμή που συσσωρεύεις γνώση γι’ αυτό που είσαι −ή εφαρμόζεις γνώσεις που ήδη έχεις−, για κάτι ζωντανό που αλλάζει, τότε έχεις πάψει να μαθαίνεις γι’ αυτό».

.

Claude Monet

«Ο νους που είναι γεμάτος από γνώσεις το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να προσθέτει κι άλλες γνώσεις, κι άλλες πληροφορίες − τεχνολογικές, φιλοσοφικές, ψυχολογικές και λοιπά. Εδώ μιλάμε για την επίγνωση, για κάτι που δεν χρειάζεται γνώσεις, αλλιώς γίνεται κι αυτή πρόβλημα».

.

Vincent van Gogh (19 αιώνας)

.

«Η επίγνωση είναι κάτι που υπάρχει αβίαστα κάθε στιγμή, δεν είναι επίδραση συσσωρευμένων αναμνήσεων για προστασία του «εγώ».
Η επίγνωση δεν είναι απόφαση ούτε και αποτέλεσμα θέλησης.
Επίγνωση είναι η απόλυτη και χωρίς όρους παράδοση σε «αυτό που είναι» την κάθε στιγμή, χωρίς εκλογικεύσεις, χωρίς τη διαίρεση σε παρατηρητή και παρατηρούμενο. Επειδή η επίγνωση δεν είναι συσσωρευτική, δεν είναι κάτι που αφήνει υπολείμματα, γι’ αυτό δεν χτίζει το «εγώ», ούτε θετικά ούτε αρνητικά.

Η επίγνωση είναι πάντα στο παρόν, κι έτσι δεν δημιουργεί ταυτίσεις, ούτε επαναλαμβάνεται ούτε φτιάχνει συνήθειες».

.

ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ

ΕΓΩ χωρίς ΕΓΩ

Επιλογή και μετάφραση κειμένων
Νίκος Πιλάβιος

Εκδόσεις Καστανιώτη

.

Vincent Van Gogh (1885)

.

Για την επίγνωση και εδώ.

***

 

***

Posted in Διάφορα | 38 Σχόλια

Μόνο ανάσαινε…

Ένα ακόμα αφιέρωμα με δυο video σ’ έναν από τους αγαπημένους μου ποιητές,
τον Jalai al-Din Rumi γνωστός σε μας ως Τζελαλιντίν Ρουμί. (12ο7-1273).

Ο τίτλος και μόνο του ποιήματος. «Μόνο ανάσαινε», έφερε μια ανάσα φρεσκάδας…

 

Μόνο ανάσαινε.

.

(…)

«Ανήκω στον Αγαπημένο
έχω δει τους δυο κόσμους σαν ένα.
Και αυτόν τον έναν τον γνωρίζω σαν έναν.
Πρώτο, τελευταίο, εσωτερικό, εξωτερικό.

Μόνο αυτή την ανάσα ανάσαινε
ανθρώπινον ον».

.

Και με την υπέροχη μουσική του Bayati Shiraz, ένα ακόμα ποίημα του
Jalai al-Din Rumi.

«Στον κήπο του Αγαπημένου»

.

Τα παραπάνω ποιήματα, είναι αποσπάσματα από το βιβλίο του Τζελαλαντίν Ρουμί,
«Στον κήπο του Αγαπημένου» και η μετάφραση ανήκει στην κ.Καδιώ Κολύμβα.
Η μουσική του, Bayati Shiraz from «The Land of Fire».

.

.

Πριν το θάνατό του είπε: «Όταν θα πεθαίνω να με ψάξετε όχι μέσα στη γη, αλλά στις καρδιές των μορφωμένων ανθρώπων».

 

«Άφησε την ομορφιά αυτού που αγαπάς
να είναι αυτό που κάνεις».

Ρουμί

.

Παλιότερα αφιερώματα στον Ρουμί μπορείτε να δείτε και εδώ.

*

**

***

 

 

Posted in Διάφορα | 34 Σχόλια