Ναι μεν…αλλά!

Ένας φίλος σε κάποιο σχόλιο του, έθεσε ένα ερώτημα και με έβαλε σε σκέψεις:
Μπορεί οι εικόνες να είναι αληθινές;
Κατά εποχές, όταν μου κολλάει κάτι, αν δεν το εξαντλήσω μέχρι τέλους, δεν ησυχάζω.
Έχω κολλήσει στην λέξη εικόνα, δεν εννοώ την εικόνα που παρουσιάζει μια φωτογραφία ή ένας πίνακας, ή ένα ηλιοβασίλεμα, γιατί αυτή η εικόνα είναι πραγματική, εννοώ την εικόνα που φτιάχνει η σκέψη μέσα στο κεφάλι μας.
Ο νους μας έχει την τάση να φτιάχνει εικόνες για τον εαυτό του και εικόνες για τους άλλους, έτσι οι σχέσεις μας είναι σχέσεις εικόνων!
Στο διαδίκτυο αυτό είναι πολύ αισθητό. ‘Εχω διαπιστώσει πως όταν «συναντάμε» κάποιον διαδικτυακά, πολύ γρήγορα ο νους μας φτιάχνει μια εικόνα γι’ αυτόν. Λέμε: μου αρέσει γιατί μιλάει ή εκφράζεται ωραία, μου αρέσει γιατί συμφωνεί μαζί μου, είναι τρυφερός, ευγενικός, έξυπνος, έχει χιούμορ κ.λπ! Ή πάλι: δεν μου αρέσει γιατί λέει κοινοτοπίες, παίρνει τον εαυτό του στα σοβαρά, κάνει τον ξερόλα, δεν έχει χιούμορ, «λογοτεχνίζει» ή τον βρίσκω ανόητο κ.λπ!
Αλλά οι τρομερότερες εικόνες, είναι εκείνες που έχουμε για τον εαυτό μας, δλδ ότι είμαστε ευγενικοί, καλοσυνάτοι, ότι διαθέτουμε χιούμορ, ότι αυτά που λέμε είναι έξυπνα, ότι είμαστε ευαίσθητοι, ρομαντικοί, τρυφεροί, πονόψυχοι, ικανοί να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε και άλλα πολλά!
Ναι μεν είναι έτσι…αλλά!
Έχουμε σχέση ή μήπως -όπως και στην αληθινή ζωή- έχουν σχέση οι εικόνες μας;
Δείτε τι είδα, στο διαδίκτυο, γιατί εδώ είναι πολύ φανερό: Απαντάει κάποιος σ’ ένα σχόλιο, ειλικρινά, δλδ εκφράζει αυτό που εισπράττει από π.χ. ένα τραγούδι, κάποιο ποίημα ή κείμενο και ο άλλος ενοχλείται αν αυτό που του γράφουν, δεν του είναι αρεστό.
Τι είναι εκείνο που ενοχλείται; Είναι η εικόνα που έχει κανείς κανείς για τον εαυτό του, κι αναρωτιέται: «Πώς είναι δυνατόν ένα ποίημα, ένα τραγούδι, ένα κείμενο που εγώ αγαπώ, του τόσου γνωστού π.χ. ποιητή να μην αρέσει, να μη πιάνει ο άλλος το βαθύτερο νόημα του; Ένα τόσο τρυφερό τραγούδι ή ποίημα, πώς είναι δυνατόν ο άλλος να το βρίσκει βλακώδες και να το λέει»;
Στο διαδίκτυο, αυτός ο μηχανισμός δημιουργίας εικόνων είναι πιο ισχυρός, γιατί δεν έχουμε συναντήσει τον άλλο, εκτός από σπάνιες περιπτώσεις, αν και ούτως ή άλλως, για τους περισσότερους η συνάντηση δεν είναι το ζητούμενο!
Τελικά -για άλλη μια φορά- καταλήγω, στο να δεχτώ ότι, ναι οι σχέσεις μας βασίζονται στις εικόνες και -δυστυχώς- αυτό δεν συμβαίνει μόνο στο διαδίκτυο αλλά και στις  προσωπικές μας σχέσεις στη ζωή!
Ναι μεν είναι έτσι…αλλά, νομίζω πως αν δούμε ότι οι σχέσεις μας είναι βασισμένες σε εικόνες και δούμε αυτές τις εικόνες, ίσως να μπορέσουμε και να σταματήσουμε αυτόν τον μηχανισμό – κι αυτό μοιάζει να είναι πραγματική ελευθερία.
Καθώς οι σχέσεις μας, λοιπόν, βασίζονται στις εικόνες που έχουμε και τελικά αυτές είναι που έχουν σχέση μεταξύ τους και όχι εμείς, αυτό κάνει την ζωή μας να μοιάζει με εικονική πραγματικότητα, όπως αυτή του pc, internet.
Ας αφήσουμε τους ρομαντισμούς και τους συναισθηματισμούς και ας δούμε ότι αυτές οι εικόνες δεν είναι η πραγματικότητα, δεν είναι η αλήθεια, είναι νοητικές κατασκευές!

Advertisements

About Άιναφετς

To Άιναφετς είναι το ανάποδο του ονόματος Στεφανία και μ’ αυτό εμφανίζεται ως “μάγισσα Άιναφετς” σε ιστορίες του “Παραμυθά.
This entry was posted in Διάφορα. Bookmark the permalink.

39 Responses to Ναι μεν…αλλά!

  1. Τελειο το κείμεα!!!ΦΑΣΜΑ καλή μου!!!!

  2. Ο/Η νατασσΆκι λέει:

    Με δυσκόλεψες απόψε, ΚΜΝΒ μας… κυρίως γιατί απλά συμφωνώ σ’ αυτά που λες, οπότε είναι δύσκολο να σχολιάσω!
    🙂

    Είναι αλήθεια ότι φτιάχνουμε εικόνες για τους γύρω μας, για το πως θα θέλαμε ή για το πως νομίζουμε πως είναι -και είναι φορές που είμαστε τόσο μακρυά από αυτό που στ’ αλήθεια είναι ο άλλος. Εδώ στο διαδίκτυο είναι πιο εύκολο να την «πατήσουμε», μια και σχηματίζουμε «εικόνα» για τον άλλο μόνο απ’ αυτά που γράφει -και το πιθανότερο είναι πως γράφει ό,τι καλύτερο έχει, προσπαθώντας να δώσει «καλή» εικόνα. Κι αυτό βέβαια, δεν εξαιρεί τον εαυτό μας -παρουσιάζουμε μια εικόνα που ίσως να απέχει από την αληθινή, για διάφορους λόγους.
    (έχει ενδιαφέρον πάντως να το παρατηρείς, ε;)

    Είναι δύσκολο να βγεις από αυτή την ιστορία, να μπορέσει ο νους να σταματήσει να φτιάχνει εικόνες, αλλά να τις δει. Μου φαίνεται όμως ότι αξίζει τελικά τον κόπο να το παλεύεις 🙂

    ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Ναι, έτσι είναι νατασσάκι, όταν δυο άνθρωποι, συμφωνούν τι να πουν;
      Ναι μεν είναι έτσι…αλλά, όταν συμφωνούμε μεταξύ μας και μιλάμε την ίδια γλώσσα, μπορούμε να εμβαθύνουμε!
      Καταρχάς είναι πιο σημαντικό να δούμε ΤΙ εικόνες έχουμε οι ίδιοι για τον εαυτό μας, και για πιο λόγω τις φτιάχνουμε. Πρώτα τις βλέπεις και μετά ανακαλύπτεις τον μηχανισμό κλπ κλπ! πολύ δύσκολο, αλλά εφικτό!
      ΑΦ και καλή Κυριακή!

  3. Προειδοποιώ τους φίλτατους φίλους μου ότι,λόγω αδείας(όχι ποιητικής αλλά εργασιακής),έχω ορεξούλες και θα γράψω μακρυνάάάάάρι.

    Αγαπητή ΚΜΝΒ μου και ΑΦ μου.Θα ξεκινήσω με κάτι όχι και τόσο σχετικό με τον εν λόγω post.Το blog της Στεφανίας και το site του Νίκου έχουν κάτι κοινό.Άλλος ήτανε ο αρχικός λόγος δημιουουργίας τους και σε διαφορετικά μονοπάτια κινήθηκαν εν συνεχεία.Σταματάω εδώ,για το εν λόγω θέμα.Οι μηυμένοι ελπίζω να κατάλαβαν.

    Στο θέμα μας τώρα.Σε πρώτη φάση θα ήθελα να σας γνωστοποιήσω ότι οι λέξεις εικόνα και εικονικός,αν και ομόριζες,έχουν τελείως διαφορετική ερμηνεία.

    Ο εικονικός είναι αυτός που «υφίσταιται» υποκειμενικά και όχι αντικειμενικά.Είναι ο πλαστός,ο φτιαχτός.Δεν υπάρχει στην πραγματικότητα.

    Η εικόνα από την άλλη,σαν λέξη,μπορεί να «χρεωθεί» διάφορες ερμηνείες.Μπορεί να είναι στατική όπως η εικόνα που συνοδεύει το εν λόγω post μπορεί να είναι και ζωντανή με κίνηση και ήχους,μουσικές.να απλό πράδειγμα είναι η Άιναφετς που «διαβάζει» την Μαγική της Σφαίρα και σχολιάζει ψιθυριστά τα τεκταινόμενα επί της…»οθόνης».

    Υπάρχουν διάφορα είδη εικόνων.Εδώ α αναφέρω δύο.

    Οι πραγματικές εικόνες,που βλέπουμε χάρη στην αίσθηση της όρασης.Αλλά υπάρχουν και οι εικονικές εικόνες που τις δημιουργούμε εμείς.

    Όλη μας η ζωή είναι εικόνες σε κίνηση.Όταν ο Κώστας (ένα όνομα στη τύχη πήρα) βλέπει,π.χ.,την μητέρα του να μαγειρεύει παρακολουθεί μία σκηνή η οποία είναι σύνολο επί μέρους εικόνων.Πολλές φορές όταν αντικρύζουμε ένα ηλιοβσίλεμα δε λέμε,από μέσα μας,τι ωραία εικόνα αντικρύζουμε εκείνη την ,δεδομένη,στιγμή;Η εικόνα αυτή όμως περιέχει κίνηση!Περιέχει τον ήλιο που βυθίζεται αργά στον ορίζοντα.Το δέντρο που το αγέρι κάνει τα φύλλα του να σαλεύει.Ένας γλάρος που πετάει πάνω από την θάλασσα.

    Καταλήγω στο συμπέρασμα ότι όλη μας η ζήση είναι ένα τεράστιο φωτογραφικό album με διαδοχικές εικόνες.

    Ένα χαρακτηριστικό του ανθρώπινου είδους είναι ότι το κάθε μέλος του έχει ξεχωριστή προσωπικότητα.Η οποία διαμορφώνεται από ποικίλα εξωτερικά ερεθίσματα που λαμβάνει από την οικογένειά του,τον κοινωνικό του περίγυρο και από διάφορες άλλες πηγές.Αυτά,τα ερεθίσματα,εμπλουτίζουν την προσωπικότητα του,κάθε ανθρώπου,και την ανα-διαμορφώνουν συνεχώς καθ’ όλη την διάρκεια του βίου του.Από την στιγμή που δεχόμαστε «παρεμβάσεις» που επηρεάζουν την προσωπικότητά μας,λόγω ότι είμαστε κοινωνικά όντα, η ολοκλήρωση της διαμόρφωσης της προσωπικότητάς μας απλώς δεν υπάρχει.Διότι η ανα-διαμόρφωσή της είναι αέναη.Όσο διαρκεί ο βίος μας τόσο διαρκεί και η διαμόρφωσή του.

    Λόγω,λοιπόν,των διαφορετικών ερεθισμάτων που δέχεται ο καθ’ ένας μας,είναι απολύτως φυσιολογικό να μας είναι αρεστά διαφορετικά πράγματα στον καθένα από η(υ)μάς.

    Είναι απολύτως φυσιολογικό ένα τραγούδι που για μένα είναι τέλειο εσύ,και ο κάθε εσυ. να μη θέλεις να το ακούσεις καθόλου!Να σου είναι εντελώς αδιάφορο.Από την στιγμή που είμαστε διαφορετικές προσωπικότητες λογικό είναι να μας αρέσουν διαφορετικά πράγματα!

    Όπως θα ξέρετε φίλοι μου τα μουσικά ακούσματά μου διαφέρουν πάρα πόλλυ από της Στεφανίας.Έχουμε «κοντραριστεί» στο παρελθόν κάποιες φορές για αυτό θέμα.Αποδεχτήκαμε όμως ο ένας τις διαφορετικές προτιμήσεις του άλλου,τις σεβαστήκαμε και πορευόμαστε εν ειρήνη

    Έχετε αναρωτηθεί ποτέ τι θα γινόταν αν άρεσαν σε όλους τα ίδια ακριβώς πράγματα;Πόσο βαρετή και μονότονη θα ήταν η ζωή μας;Δεν θα υπήρχε ο διάλογος.Η διαφορετικότητα είναι η «δικαιολογία» για να ξεκινήσει ο διάλογος μεταξύ δύο ανθρώπων.Τον διάλογο χρησιμοποιείς για να υποστηρίξεις τις απόψεις σου απέναντι στον συνομιλητή σου.Η διαφορετικότητα συμβάλει στην επκοινωνία.Όπως και πολλοί άλλοι παράγοντες.

    Αν σου πω,Στεφανία μου,ότι περίμενα από στιγμή σε στιγμή να κάνει ανάρτηση και ο Νίκος στο site του;Σας έχω ψυχολογίσει ότι σας αρέσει να γράφετε αργά την νύχτα και στους δυό σας.Δεν είναι η πρώτη φορά που κάνετε ανάρτηση σχεδόν ταυτόχρονα!Βέβαιως ίσως είναι και η μόνη ώρα που έχετε ελεύθερη από τις λοιπές υποχρεώσεις σας.

    Λοιπόν η διαφορετικότητα είναι που μας κάνει να:

    ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑ ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ
    ΕΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΣΩΣΤΟ
    ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑ ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ
    ΤΟ ΕΝΑ ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ!!!

    Καληνύχτα και καλό ξημέρωμα σε όλους…

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      ΑΦΓ, χαίρομαι ειλικρινά που έχεις άδεια!
      Εύχομαι αυτές οι μέρες να μην είναι…άδειες…!
      Θα έχεις όλο τον καιρό, να βγεις από τις εικονική πραγματικότητα και να ζήσεις τις αληθινές εικόνες της Ζωής…έξω!
      Όλοι μας φτιάχνουμε εικόνες στο κεφάλι μας, άρα είμαστε ΕΝΑ, όπως πολύ εύστοχα, επισημαίνεις!
      Να περάσεις καλά!

  4. Ο/Η φεγγαρενια λέει:

    Αν και μολις μπηκα κι εκατσα και πάω για υπνο να διατυπώσω μια απλη σκεψη θα μπορούσαμε να πουμε ότι αυτό που λέμε εικόνα είναι κατι σαν αυτό που λέμε μάσκα ή προσωπείο κι ότι επίσης αρκετες φορες εγκλωβιζόμαστε στην εικόνα που εχει ή θελει να εχει σχηματισει ο αλλος για μας ίσως επειδη μας βολεύει; και ας σκεφτούμε και το αντίθετο πόσες φορές η εικόνα που βλέπουμε σε έναν ανθρωπο που συνανταμαι στο δρόμο δε μας προδιαθετει θετικά η αρνητικά συχνα ατοπα μου ρχεται στο μυαλο η πενταμορφη και το τερας… αυτα προς το παρόν ελπίζω να μην εγραψα τίποτα ασχετο όντας νυσταγμένη καληνυχτες και φιλάκια.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Φεγγαρένια μας, δεν ξέρεις πόσο χαίρομαι, που έστω και νυσταγμένη, σχολίασες το περί εικόνων..και δεν αρκέστηκες να βάλεις ένα τραγουδάκι!
      Ένα πολύ απλό παράδειγμα που είδα στον εαυτό μου, γιατί αν δεν δούμε οι ίδιοι πως λειτουργούν οι εικόνες μας, απλά θεωρητικολογούμε, είναι το εξής:
      Μου λέει η αδελφή μου, «εσύ που τα ξέρεις όλα», πες μου πως θα καθαρίσω τα μπρούντζινα μου; Βλέπω, πως μ’ ενοχλεί που «υπονοεί» ότι είμαι ξερόλα! Σκέφτομαι, γιατί μ’ ενοχλεί, μήπως όντως έχω μια εικόνα για τον εαυτό μου ότι είμαι ξερόλα;
      Βλέπεις, δεν πάει να έχω γράψει ολόκληρο βιβλίο, με λύσεις στο νοικοκυριό…είναι προφανές, ότι έχω μια εικόνα για τον εαυτό μου…της ξερόλας!
      Έτσι με μικρές καθημερινές «ενοχλήσεις», ανακαλύπτουμε τις εικόνες που έχουμε για τους εαυτούς μας, για τους αγαπημένους μας και για όλους!
      Πολλά-πολλά φιλάκια!

  5. Ο/Η dimitrisp λέει:

    σε βλέπω σα μαέστρο που διευθύνει με απίστευτη επιδεξιότητα την συμφωνική ορχήστρα της παρεούλας, δίνοντας τις κατάλληλες παρτιτούρες και κρατώντας με τέχνη το ρυθμό!
    ωραία εικόνα που θα μπορούσε μια νεράιδα ζωγράφος να της δώσει διαστάσεις… 🙂
    σοβαρά τώρα το κείμενο είναι μαγικό γιατί έχει μαγεία το να βλέπεις τα πράγματα όπως είναι, χωρίς προκατασκευασμένες εικόνες! Το αστείο όμως είναι ότι διαπιστώνεις να σε κοιτάζουν οι άλλοι όπως τον πατριώτη μου το Χότζα που περπατούσε ανάποδα για να μη γυρίσει την πλάτη στους μαθητές του!
    ΑΦ στην καλή μας Άιναφετς ΚΜΝΒ και σε όλη την παρεούλα!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Ναι μεν…αλλά, Δημήτρη μου, αυτή η «εικόνα» της μαέστρου, μου πέφτει βαριά!
      Καταρχάς πρέπει να ομολογήσω, ότι το θέμα της εικόνας με απασχολεί πολύ τις τελευταίες μέρες, γιατί το έχω δει το σενάριο «να παίζεται» στις καθημερινές μου σχέσεις με όλους!
      Ο μηχανισμός πρέπει να σταματήσει, διαφορετικά, την μια εικόνα την διαδέχεται άλλη!
      Παρολίγο να μη βάλλω αυτό το ποστ, αλλά ο Π, μου είπε βάλτο και όποιος το καταλάβει! Σοφός ο πατριώτης μας…ο Χότζας!
      ΑΦ και καλή σου Κυριακή!

  6. Ο/Η basnia λέει:

    φυσικά και οι εικόνες είναι αληθινές. είτε αυτές που εμείς βλέπουμε και δημιουργούμε. είτε αυτές που στην πραγματικότητα ισχύουν. σαν υπάρχει αλήθεια συναισθημάτων. που δεν είναι απαραίτητο η δική μου αλήθεια πχ να συμπορεύεται με την δική σου αλήθεια πχ. που αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι όποιες διαφωνίες μας πέρα από την αυτονόητη ειλικρίνια δεν πρέπει να στηρίζονται στην αυτονόητη ευγένεια.
    ολοκληρωμένη εικόνα, ειδικά στον χώρο του διαδικτύου, έχουμε σαν ζήσουμε τον άλλον. στην καθημερινότητά μας. στην αύρα της παρουσίας μας. είτε μυθοποιώντας είτε απομυθοποιώντας τις εικόνες που εμείς έχουμε δημιουργήσει για τους άλλους και έχουν δημιουργήσει οι άλλοι για μας.
    καλημέρα σου και αφ.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      basnia, μαγικέ μας φίλε,
      «Ένας φίλος σε κάποιο σχόλιο του, έθεσε ένα ερώτημα και με έβαλε σε σκέψεις:
      Μπορεί οι εικόνες να είναι αληθινές;»
      Μήπως θυμάσαι αυτό το ερώτημα σου…που μ’ έβαλε σε σκέψεις;
      Πέρα από την ειλικρίνεια, την ευγένεια, που δεν είναι πάντα αυτονόητες, οι εικόνες υπάρχουν, είναι υπαρκτές, αλλά είναι αληθινές;
      Μιλάω για τις εικόνες που φτιάχνει η σκέψη…για μας τους ίδιους και για τους άλλους…ακόμα αναρωτιέμαι!
      ΑΦ και καλό σου βραδάκι!

  7. Ο/Η Karapiperis John λέει:

    Θα συμφωνήσω απόλυτα με τον Basnia…
    Και ειδικά η αίσθηση της όρασης δεν έχει σαν όργανα μόνο τα ‘μάτια’, αλλά κυρίως τα εγκεφαλικά κύτταρα και τις εικόνες που έχουν αποτυπωθεί στην μνήμη…
    Και όλες αυτές οι εικόνες ναι μεν μπορεί να μην είναι πραγματικότητα, αλλά ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον να τις παντρέψουμε μαζί της.
    Δύσκολο ναι μεν, αλλά αν πετύχει? 😉
    Τότε μπορεί το ασχημόπαπο να γίνει κύκνος, ο βάτραχος πρίγκηπας και το Τέρας να ζήσει με την Πεντάμορφή του…
    Άλλωστε τα παραμύθια δεν είν’αλήθεια, αλλά τουλάχιστον δεν είναι ψέμματα…

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      ΦJKarapiperi,
      Δεν φτάνει που ο νους μας είναι γεμάτος εικόνες και η σχέση που έχουμε μεταξύ μας είναι σχέση εικόνων…εσύ βάλθηκες να τις παντρέψεις!
      Το θέμα είναι, όμως, ότι το ασχημόπαπο ΕΙΝΑΙ κύκνος, αλλά δεν το ξέρει, είδες τι χαρά όμως όταν το ανακαλύπτει! Ο βάτραχος είναι πρίγκηπας και όταν ξαμαγεύεται, δλδ βλέπει την αλήθεια, παντρεύεται την Πεντάμορφη!
      Τα παραμύθια δεν είναι πραγματικά, αλλά τα νοήματα που κρύβουν είναι αληθινά!
      Μ’ αρέσει αυτή η συν-ομιλία…εικόνων μας!
      ΑΦ…συνεχίζεται!

  8. Ο/Η dimitrisp λέει:

    «Πίστη στη συνείδηση είναι ελευθερία Πίστη στο συναίσθημα είναι αδυναμία Πίστη στο σώμα είναι ηλιθιότητα Η αγάπη της συνείδησης προκαλεί την ίδια αντίδραση Η αγάπη του συναισθήματος προκαλεί το αντίθετο Η αγάπη του σώματος εξαρτάται μόνο από τον τύπο και την πόλωση Ελπίδα στη συνείδηση είναι δύναμη Ελπίδα στο συναίσθημα είναι σκλαβιά Ελπίδα στο σώμα είναι αρρώστια…»
    Γ.Ι.Γκουρτζίεφ
    νομίζω ότι αυτό το μικρό απόσπασμα το οποίο έχει διαλλέξει ο φίλος nimertis να κοσμεί το μπλογκ του http://aream-nimertis.blogspot.com/
    μπορούν να μας βοηθήσουν να σκεφτούμε κάποια πράγματα σχετικά με το ποστ ή και να μας μπερδέψουν περισσότερο 🙂
    καλό απόγευμα ΑΦ!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Αμάν, αμάν! Πριν διαβάσω και αρχίσω να μεταφράζω τον Κρισναμούρτι, είχα διαβάσει Ουσπένσκι που ήταν μαθητής του Γκουρτζίεφ…Στο κεφάλι μου τότε επικρατούσαν περισσότερες εικόνες από τώρα…. το τέλειο μπάχαλο!
      Όχι, αν πάρεις φράση φράση, αυτά που παραθέτει ο Γκουρτζίεφ, θα μπερδευτείς μια για πάντα! Το κλειδί στην κατασκευή εικόνων, είναι η «αγαπημένη μας» ΠΡΟΣΟΧΗ!
      Χμ…! Το απόγευμα, «προμηνύεται» θερμό!

    • Ο/Η Karapiperis John λέει:

      Πάντως ‘Η Νύχτα της Αλήθειας’ στο συγκεκριμένο blog με συνεπήρε…

  9. Ο/Η Margo λέει:

    Διαβάζοντας τις σκέψεις σου μπήκα στη διαδικασία να δω μέσω εικόνων και σκέφτηκα διάφορα παραδείγματα. Η εικόνα ενός δημοσίου προσώπου που μπορεί να το αντιπαθούμε πολύ σε ότι πρεσβεύει μα όταν το γνωρίσουμε προσωπικά να αλλάξει εντελώς η εικόνα του.. ένα πρόσωπο που αντιπαθούμε πολύ φεύγει από τη ζωή και τότε όλα τα αρνητικά συναισθήματα μοιάζουν μάταια, αστεία.. πιστεύουμε για τον εαυτό μας τα χειρότερα μα όταν ένας άνθρωπος που εκτιμούμε και θαυμάζουμε πολύ πιστέψει σε μας, αλλάζει ολότελα η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας και ορθώνουμε το ανάστημά μας καταρρίπτοντας το ένα ρεκόρ πίσω από το άλλο. Σε γενικές γραμμές αυτό το θέμα σηκώνει πολύ κουβέντα:)
    Καλό βραδάκι Μαγισσούλα μου
    ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ:)

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Ναι Margo μας, το κεφάλι μας είναι έτσι όπως το περιγράφεις…γεμάτο εικόνες, σύγχυση, αντιφάσεις!
      Κοίτα να δεις, δεν έχουμε μόνο άσχημες εικόνες για τον εαυτό μας, αλλά και «ωραίες», που είναι ακόμα πιο επικίνδυνες: Όπως ότι είμαστε ευαίσθητοι, έξυπνοι, πονόψυχοι, κλπ και όταν ο οποιοσδήποτε μας πει, έστω και πλαγίως ότι λέμε αρλούμπες…θιγόμαστε! Αν δεν μας ενοχλήσει η κριτική, τότε είναι «σημάδι», ότι δεν υπάρχει η εικόνα… που ενοχλείται!
      ΑΦ…πέσαμε στα βαθιά όλοι μαζί και μαζί θα κολυμπήσουμε!

  10. Ο/Η Mika λέει:

    καλημέρα και καλή βδομάδα μάγισσα μου!
    με έβαλε σε πολλές σκέψεις το κείμενο σου και τα σχόλια των παιδιών. και το χειρότερο στα παραδείγματα σας αναγνώρισα πολλές φορές τον εαυτό μου…
    Ναι συμβαίνει αυτό να φτιάχνεις εικόνες για τους άλλους που οταν ανατρέπονται -απο την αλήθεια συνήθως- σε πονάνε. Αλλά πιστεύω οτι πονάει πιο πολύ οταν αυτή η ίδια αλήθεια καταρρίπτει και τις δικές σου εικόνες για τον εαυτό σου. Και αντε εκεί να επαναπροσδιοριστείς χωρίς δεκανίκια…

    Υ.Γ. τι με βάζεις καλέ και σκέφτομαι μεσημεριάτικα εν ώρα εργασίας! χαχαχα! αυτό που λένε εργασία και χαρά έγινε εδώ εργασία και φιλοσοφία!

    πολλά φιλιά!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Τι καλύτερο, Mika…να δουλεύεις φιλοσοφώντας!
      Τα ξωτικούλια είναι μάγκες, σε κάτι τέτοια…
      Ναι είναι σοκ, όταν μια εικόνα σου καταρρίπτεται, αλλά υπάρχει κίνδυνος να πάρει την θέση της μια άλλη: «Όπως τι μάγκας που είμαι, που το ανακάλυψα»χα χα χα!
      ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦιλάκι…

      • Ο/Η Mika λέει:

        Ναι!!!!!!!παίζει και αυτή η εκδοχή καλή μου Αιναφετς αλλά αυτή η εικόνα δεν μπορεί να σου μείνει για πολύ αν είσαι σκεπτόμενος άνθρωπος και θες να μην παραμείνεις στην χαρά της ανακάλυψης…
        καλη σου μέρα!!!

        • Ο/Η Άιναφετς λέει:

          Mika, xi xi xi! Σωστά πολύ σωστά!
          Το πρόβλημα με τους σκεπτόμενους…είναι πως η σκέψη φτιάχνει εικόνες, όντως στην αρχή, όταν δεις μια εικόνα σου, σε τσούζει…μετά χαίρεσαι που το ανακάλυψες!
          Αχ! πως μου αρέσουν τα πρωινιάτικα διαλείμματα, με φιλοσοφία και καφέ ή με φιλοσοφία και ξινόγαλα…δεν μου αρέσει ο καφές ή φιλοσοφία και εργασία…έως μαγειρική, έχει φάει πολύ καμένο ο Π, από τότε που έχω την εικόνα της καθωσπρέπει blogger!
          AΦ και τα λέμε…Ξωτικούλι!

  11. Ο/Η fractal λέει:

    Νομίζω πως εδώ τα πράγματα γίνονται ακόμα πιό επικίνδυνα γιατί οι εικόνες που δημιουργούμε για τους άλλους, ξεκινούν από εμάς και είναι για τις δικές μας ανάγκες.
    Φιάχνουμε για τους άλλους τις εικόνες όπως θα θέλαμε να είναι…
    Αυτό βέβαια γίνεται και έξω από το διαδύκτιο αλλά σε λιγότερο βαθμό μια και η πραγματική εικόνα του άλλου βάζει κάποιοφρένο στη φαντασία..
    ΑΦ Σε όλλους και καλή αντάμωση..

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Fractal…magic!
      Το έπιασες σε βάθος το θέμα…image making! Είναι ακριβώς όπως το περιγράφεις!
      Ναι μεν…αλλά!
      Έξω από το διαδίκτυο που είναι η Zωή, «αυτό», δλδ η κατασκευή εικόνων είναι μια πραγματικότητα, αλλά είναι πιο δύσκολο να το δούμε!
      Προσωπικά χρησιμοποιώ την φαντασία μου μόνο όταν ζωγραφίζω ή γράφω παραμύθια. Όσες φορές χρησιμοποίησα την φαντασία μου στις σχέσεις μου…την πάτησα άσχημα…εκεί να δεις πως…τσούζει!
      ΑΦ ναι…καλή αντάμωση!

  12. Ο/Η kryos λέει:

    Καλημέρα Στεφανία μου και καλημέρα σε όλη την όμορφη παρέα …να πω κι εγώ τη δική μου γνώμη πάνω στο πολύ όμορφο θέμα που διάλεξες να αναρτήσεις …

    Σκεφτόμαστε με εικόνες και κάνουμε όνειρα με εικόνες … δεν γίνεται διαφορετικά και δεν μπορούμε να το αποφύγουμε αυτό …

    Το πρόβλημα ξεκινάει από τη στιγμή που χάνουμε την επαφή με τα κέντρα πρόσληψης ερεθισμάτων , δηλ με τις αισθήσεις μας …..ο εγκέφαλος ως επεξεργαστής από ένα σημείο και μετά αδυνατεί να ανταπεξέλθει στον βομβαρδισμό μηνυμάτων που δέχεται κι αρχίζει να στρέφεται προς τα μέσα …από μια ηλικία και μετά ο σκληρός μας δίσκος είναι γεμάτος και πολύ δύσκολα πλέον μπορείς να πατήσεις το delete …… αντί να «δει» λοιπόν ανασύρει αρχεία από παλιά συρτάρια κι έτσι σε καθηλώνει σε μια νοητική ομίχλη χάνοντας την επαφή με το περιβάλλον σου …. δεν βλέπεις πλέον τον σύντροφό σου αλλά εκείνη την αποθηκευμένη εικόνα που έχεις γι αυτόν , συνεχώς προσπερνάς τη ζωή θεωρώντας την δεδομένη .

    Όμως όλο αυτό με τον καιρό δημιουργεί μια αίσθηση απώλειας …. νιώθεις ότι η ζωή σε προσπερνάει …και τότε στρέφεσαι σε πράγματα που μπορούν να καθηλώσουν την προσοχή σου ….γιατί κάθε φορά που το μυαλό σταματάει να είναι δυνάστης επέρχεται γαλήνη …. αυτός που ασχολείται με την κηπουρική ξέρει ότι το hobby του τον ξεκουράζει γιατί οι εικόνες που του δίνει εναλλάσονται …γιατί του δίνεται η ευκαιρία να «ζήσει» στο παρόν …. το ίδιο μπορεί να κάνει και η τέχνη γιατί κι αυτή έχει τη δυνατότητα να σε καθηλώσει .

    Δεν είναι κακό το να φτιάχνεις εικόνες εδώ μέσα για τους συνομιλητές σου και να αφουγκράζεσαι παρόλο που τα δεδομένα είναι λίγα …είναι κι αυτό δημιουργία και ζωή … κακό είναι πιστεύω να προσπερνάς , χαμένος στον κόσμο και την ομίχλη σου , και κατατάσοντας ανθρώπους σε τσουβάλια βάζοντας δικές σου ταμπέλες απ έξω …

    Ελπίζω να μην κούρασα Στεφανία μου .. πραγματικά είναι ένα θέμα που σηκώνει πολύ συζήτηση …

    Μια υπέροχη μέρα θα ευχηθώ και πάλι !!!

    Φιλιά πολλά !!!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Ηλία μου, σήμερα είδα τα σχόλιο σου, έτσι απαντώ καθυστερημένα, μικρό το κακό, γιατί μεσολάβησαν τα γενέθλια μου και δεν πρόλαβα να ακούσω ούτε τα μισά τραγούδια…της πολύ τρυφερής έκπληξης γενεθλίων που μου έκαναν!
      Έχεις απόλυτο δίκαιο, το θέμα ή μάλλον η διαδικασία image making, είναι πολύπλοκο ζήτημα και λίγοι από την παρε-ούλα το «έπιασαν». Προσωπικά με απασχολεί πολύ τους τελευταίους μήνες, όπου βρίσκομαι σε μια φάση όπου αμφιβάλλω για τα πάντα!
      Πριν κάνω την ανάρτηση αυτού του ποστ, πέρασα μια δύσκολη νύχτα, γιατί κατάλαβα, ότι λίγοι θα το καταλάβαιναν, αλλά το τόλμησα και τουλάχιστον ξέρω ότι αρκετοί προβληματίστηκαν, ε, αυτό κάτι είναι!
      Το να δει κανείς, ότι οι σχέσεις του βασίζονται σε εικόνες-κατασκευές του νου, είναι πολύ επώδυνο, μόνο αυτό μπορώ να πω προς το παρών…
      Σ’ ευχαριστώ που μπήκες στον κόπο και μου απάντησες…και επειδή έπεσε και την ημέρα των γενεθλίων…είναι δώρο!
      Πολλά φιλιά!

  13. Ο/Η νατασσΆκι λέει:

    Λοιπόν, παρε-ούλα, σας έχω νέα -στο επόμενο ποστ! 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s