Β’ μέρος…η συνέχεια.

Πρώτο μέρος:

Ο Jean και η Liliane, η γνωριμία και η γέννηση της  Stéphane- Άιναφετς στο Παρίσι.


Δεύτερο μέρος:

Η Liliane, αριστερά με τα δυο της κοριτσάκια, Ελέν η μικρότερη και Στεφάν…η «μελλοντική» ΚΜΝΒ… στο εξοχικό τους στο Καντιλί του Βοσπόρου. Πίσω τους διακρίνεται το ξύλινο σπίτι των παππούδων, πιο πίσω ο Βόσπορος και στο βάθος η Ευρωπαϊκή ακτή, το Bebek και λίγο πιο μακριά δεξιά το τείχος «Ρούμελη- Χισάρ».

Στο ίδιο ακριβώς μέρος βρέθηκα με τον Νίκο, τριάντα πέντε χρόνια αργότερα. Ήταν η πρώτη μου επίσκεψη μετά τον διωγμό. Η κουκουναριά εκεί, χωρίς το σπίτι…πια.

Στο τεσσάρων στρεμμάτων κτήμα των παππούδων κτίστηκε ένα δεύτερο πέτρινο σπίτι, όταν ο Jean και η Liliane εγκαταστάθηκαν στην Πόλη και γεννήθηκε η μικρή μου αδελφή, Ελέν. Αυτό το σπίτι βρισκόταν κάτω από την κουκουναριά προς τα κάτω. Οι Τούρκοι το γκρέμισαν για να φαρδύνει ο δρόμος, μερικά χρόνια αφού είχαμε φύγει…


Εδώ από κάτω ήταν το σπίτι μας. Πάνω δεξιά απέμεινε ένα ταρατσάκι που είχε φτιάξει ο παππούς για να απολαμβάνει κανείς την θέα στον Βόσπορο. Λίγο πιο πάνω με τον ξάδελφο μου είχαμε φτιάξει ένα «παιδικό»λαχανόκηπο.
Το κτήμα είναι ένας λόφος με κρεμαστούς κήπους, όπου ο παππούς μαζί με τον Αλί, καλλιεργούσαν ότι λαχανικό και φρούτο επιθυμούσε η καρδούλα σου!


Όταν πρωτομπήκαμε στο κτήμα από μια μισογκρεμισμένη πόρτα, άρχισε η ανασκαφή…
Μετά από 35 χρόνια το κτήμα ήταν πια μια ζούγκλα, καθώς ανέβαινα ανακάλυπτα γωνιές ανέπαφες από τον χρόνο, όπως αυτή η μαρμάρινη κρήνη. Το κτήμα ήταν γεμάτο από λιμνούλες με σιντριβάνια και… και… και όσο προχωρούσα ανακάλυπτα, θυμόμουν και η καρδιά μου σφιγγόταν…


Σε κάποιο σημείο αντικρίσαμε μια καλύβα, χτυπήσαμε την πόρτα και μας άνοιξε ένας παππούς, φύλακας του κτήματος, μας είπε. Το κτήμα το είχε αγοράσει η Good Year, αλλά δεν μπορούσε να κτίσει γιατί τα σπίτια μας ήταν διατηρητέα…τι χαρά!
Με τα λίγα Τουρκικά που θυμόμουν κουβεντιάσαμε πίνοντας τσάι…θυμόταν τον Αλί και είχε ακουστά τον παππού μου, «μορφή»της Πόλης…τότε!
Καθώς διακριτικά παρατηρούσα γύρω μου, ξαφνικά το μάτι μου έπεσε σε μια μπανιέρα που την είχε μετατρέψει ο γέρος σε πάγκο κουζίνας…και τότε ήρθε και η χαριστική βολή στην ήδη πληγωμένη μου καρδιά…αυτή ήταν η μπανιέρα μας…


Την επόμενη μέρα ήρθε η σειρά του σχολείου μου, το Ζάππειο, του γνωστού Ζάππα νονού του παππού μου. Σ΄αυτό το σχολείο πήγα μέχρι και την Τετάρτη Δημοτικού.
Κάθε φορά που περνούσα αυτή την πόρτα, τότε, σφιγγόταν η καρδιά μου…


Η τάξη μου, ερημωμένη…φρικτές αναμνήσεις από τα μαθήματα που τα περισσότερα γινόντουσαν Τουρκικά και λίγα στα Ελληνικά παρόλο που ήταν Ελληνικό σχολείο…
Δεν καταλάβαινα τίποτα, τα Ελληνικά μου φτωχά, βλέπετε σπίτι μιλούσαμε Γαλλικά!
Ο παππούς πλήρωνε για να με περνούν τάξη…
Αχ… και αυτή η προσευχή…σιγά-σιγά στα Ελληνικά κρυφά…όλα κρυφά, τα τραγούδια, τα παιχνίδια, όλα κρυφά, από τότε απεχθάνομαι ότι είναι κρυφό…


Να και το vapour…βαπόρι, που έπαιρνα τους καλοκαιρινούς μήνες για να πάω σχολείο.
Με αυτό φύγαμε από το Καντιλί, με την ίδια μυρωδιά όπως τότε και με το ίδιο σφίξιμο στην καρδιά, όπως τότε…

Advertisements

About Άιναφετς

To Άιναφετς είναι το ανάποδο του ονόματος Στεφανία και μ’ αυτό εμφανίζεται ως “μάγισσα Άιναφετς” σε ιστορίες του “Παραμυθά.
This entry was posted in Διάφορα. Bookmark the permalink.

109 Responses to Β’ μέρος…η συνέχεια.

  1. Ο/Η Παραμυθάς λέει:

    Μμμ… Θα μπορούσα να έχω γίνει και φωτογράφος… Ποιος να μου το ‘λεγε τότε, ότι 23 χρόνια μετά θα έβλεπα μερικές από τις φωτογραφίες που τράβηξα τότε, σε κάτι που θα το λένε blog! Υπάρχουν, όμως, και κάποιες άλλες που έχω χάσει, που τις έβγαλα για τη μάνα μου, στα Ψωμαθιά. Εκεί, ο δρόμος που γεννήθηκε και μεγάλωσε έως τα 14 της που ήρθε στην Αθήνα, ήταν από την μια μεριά ακριβώς όπως την έβλεπε τότε, από το παράθυρό της, 56 χρόνια πριν! Από την άλλη, όμως, υπήρχε μόνο η γριά συκιά (!) που σκαρφάλωνε ως παιδάκι και πίσω της … τίποτα. Το σπίτι της είχε γκρεμιστεί και στη θέση του ήταν ένα μεγάλο άδειο κτήμα που απλωνόταν έως κάτω, στο Βόσπορο. Έβγαλα μια φωτογραφία με πρώτο πλάνο τη συκιά κι απέναντι τα σπίτια όπως ήταν 56 χρόνια πριν. Κι ύστερα έβγαλα άλλη μία, με τη συκιά πάλι σε πρώτο πλάνο και πίσω της… το χάος. Όταν γύρισα στην Αθήνα και της έδειξα την πρώτη, εκείνη βούρκωσε, αλλά όταν είδε τη δεύτερη, κόντεψε να μου μείνει στα χέρια η καημένη!

  2. Ο/Η νατασσΆκι λέει:

    μετά από τόσο όμορφο κείμενο, φωτογραφίες -και το σχόλιο του Παραμυθά, τι να πει κανείς;

    Χωρίς λόγια…

    ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Μα Φυσικά Νατασσάκι, πίσω από όλο το κείμενο, κρύβεται ο Παραμυθάς…αλλά η «αίσθηση» είναι μόνο δική μου!
      Ευχαριστώ για το πάντα απλωμένο χέρι… βοήθειας!
      ΑΦ…να περάσεις καλά, την σήμερον ημέραν!!!

  3. Ο/Η basnia λέει:

    μοιάζουν τόσο μελαγχολικές (αισιόδοξες) οι αναδρομές στο πριν που πάντα ένα γλυκό αίσθημα αφήνουν.
    ό, τι κατάληξη και να έχει το πριν.
    πολύ καλό σου βράδυ! και αφ!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Basnia, μαγικέ μας φίλε, άκου κάτι ενδιαφέρον,
      Είχα αρχίσει να γράφω το κείμενο με χαρούμενη διάθεση και αυτό είναι αισθητό στην αρχή, καθώς «έμπαιναν» οι φωτογραφίες χωρίς να το πολυκαταλάβω το «πράγμα» άρχισε να βαραίνει και «χάθηκα» στο συναίσθημα που μου προκαλούσαν αυτές οι μνήμες, ειδικά αυτές του σχολείου…δεν ανέφερα πως μικρό κοριτσάκι, έζησα από πολύ κοντά τον διωγμό, με βιασμούς, πυρκαγιές και λεηλασίες. ‘Ένα μόνο θα αναφέρω, την άλλη μέρα των γεγονότων του 56, η σάκα μου μαζί με την ολοκαίνουργια κόκκινη μου κασετίνα, τα βρήκαμε στον κήπο σχισμένα, με ξυράφι…τέτοιο μίσος!
      Τα γράφω όλα αυτά, γιατί η «ουσία» είναι, ότι η παιδική μου ηλικία εκεί και μετά εδώ μου άφησαν ένα γλυκό αίσθημα, γιατί έχω ζήσει υπέροχα παιδικά χρόνια! αφ.

  4. Στεφανία,καρδιακή μου φίλη,πολλύ γλυκά και συγκινητικά όλα αυτά!Χαίρομαι που οι αναμνήσεις από εκείνες τις επόχες δεν έχουνε ξεθωριάσει ούτε τις έχουν χαθεί στη λήθη του χρόνου.

    Σε φαντάζομαι να θυμάσαι με νοσταλγία εκείνες τις εποχές της πρώτης νιότης σου που τις περνούσες στα παράλια του Βοσπόρου.Μαζί με Lilliane,τον Zean,την Έλεν και τον παππού σου.

    Με κάνει διαίτερα χαρούμενο το γεγονός ότι σφίγγεται η καρδιά σου.Γιατί αυτό δείχνει ότι είσαι άνθρωπος με ευαίσθητη καρδιά και καλή ψυχή.Βέβαια το σύνολο των συμβάντων μόνο με μία λέξη μπορεί να προσδιοριστεί.Χαρμολύπη.Από την μία όλες αυτές ο γλυκιές και υπέροχες αναμνήσες που έχεις από οικογενειακές στιγμές και από την άλλη…τα όσα δυσάρεστα συνέβησαν.

    Κανείς δεν μπορεί να προετοιμάσει το μέλον.Μα ούτε να αλλάξει το παρελθόν.Ίσως για αυτό υπάρχει το «σε χρόνο ενεστώτα».Για να έχουμε ένα πεδίο δράσης και…αντίδρασης!

    Όλες αυτές τις σκέψεις ,βιώματα,αναμνήσεις ποτέ να μην τα λησμονήσεις!Κράτα,όλα αυτά,τακτοποιημένα σε ενα συρταράκι του μυαλού σου.Παρακαταθήκη και κληρονομιά για τις επόμενες γενιές.Κυρίως για τα παιδιά σου και τα εγγόνια σου.Αυτά τα κομμάτια ιστορίας,της ΔΙΚΗ ΣΟΥ ιστορίας,είναι παρακαταθήκη πολύτιμη!

    Αν εγώ συγκινήθηκα με όλα αυτά σκέφτομαι τη απέραντη συγκίνηση θα νώσει και ο βαφτησημίος μου όταν τα διαβάσει!

    Να είσαι πάντα καλά και να συνεχίσεις τις άρτιες αναρτήσεις.Γρατζούνισες,για άλη μία φορά,την ευαίσθητη χορδή της καρδιάς και ανάβλυσε μουσική μελωδική.Εξού και ο συγγραφικός οργασμός!!!

    Καλό Ξημέρωμα να έχουμε και Καλά Κούλουμα.Και όσοι πάνε για…Χαρταετό Καλή Επιτυχία!

    ΦΑΣΜΑ,ένα φιλί σε Νίκο,΄Ιρις και Αλέξανδρο και ΑΦ σε όλη την πάρε-ούλα σε αυτό το πολλύ τρυφερό μπλογκ-ούλυ!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Ευχαριστώ για το ΦΑΣΜΑ,
      ΑΦΓ…δεν είχα πρόθεση να γρατζουνίσω καμιά καρδιά…κάτι φωτογραφίες του πριν και τώρα έδειξα, με λίγο «παραπανίσιο» συναίσθημα!
      Ευχαριστώ για τα ΑΦ!

  5. Ο/Η Karapiperis John λέει:

    τα καλύτερα που μάς μένουν από τη ζωή μας είναι αναμνήσεις και φωτογραφίες… ασπρόμαυρες, άντε και σέπια… οι έγχρωμες ξεθωριάζουν εύκολα…
    ΑΦ (όχι μόνο αληθινά φιλιά, αλλά κι Ασπρόμαυρος Φακός)
    Αυτά ήταν, είναι και θα είναι…
    και ΦBasnia όπως το λες, δεν μας ενδιαφέρει η κατάληξη, το πριν, το μετά, το γιατί… πάντα αυτό το γλυκό αίσθημα μένει.

  6. Ο/Η σταγονα λέει:

    ουφ καλή μου νεραιδούλα, σφίχτηκε και η δική μου καρδιά με το σεντούκι που άνοιξες.. μεγάλη ιστορία κουβαλάς..
    Και του καημένου του Παραμυθά, πράγματι, ποιός να του τόλεγε μετά απο τόσα χρόνια, πόσα μάτια θα είχαν την τύχη να δουν τις φωτογραφίες του.. Μα καλύτερα που δεν του τοπε κανείς γιατί το χέρι του θα έτρεμε απο το τράκ και θα βγαιναν όλες κουνημένες κιεμείς δεν θα τις βλέπαμε σήμερα..
    ΑΦ και αύριο μη φοβηθείς.. αμόλα μεγάλη καλούμπα.. και καλή Σαρακοστή!!!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Ου, ουυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυ! μεγάλη ιστορία κουβαλώ σταγονίτσα μου και όπως γράφω στον Basnia, δεν αναφέρω την πραγματική φρίκη που έζησα με τον διωγμό των Ελλήνων!
      Όλα αυτά είναι «απλά» μια ιστορία που μόνο όταν την διηγούμαι σφίγγεται η καρδιά μου…αλλά βλέπεις έχω μεγάλη καλούμπα!
      ΑΦ και σε σένα γλυκιά σταγόνα της βροχής!

  7. Ο/Η Margo λέει:

    Αχ βρε Στεφανία μου, σφίχτηκε και η δική μου καρδιά.. είναι η διήγησή σου είναι και οι φωτογραφίες.. είναι γλυκιές οι αναμνήσεις αλλά είναι και αυτό ο κόμπος που ανεβαίνει στο λαιμό όταν βλέπεις πόσο προσωρινά είναι όλα.
    Τι έπαθα σήμερα και σε λέω Στεφανία;

    Καλό ξημέρωμα μαγισσούλα μου
    ΑΦάκια:)

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Ευτυχώς οι καρδιές μας σφίχτηκαν χθες, Margo, σήμερα ήταν και είναι μια πανέμορφη μέρα γεμάτη χαρά κοντά στους αγαπημένους μου-μας!
      Από το Stepane-Στεφάν του τότε…καλύτερο είναι το Στεφανία του τώρα!
      ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦιλάκια!

  8. Ο/Η Thalassenia λέει:

    Δεν αντέχω άλλο τώρα. Να ευχηθώ καλά κούλουμα και αύριο τα ξαναλέμε.
    Καλό ξημέρωμα.

    Φιλιά θαλασσένια.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Thalassenia, είναι ακριβώς όπως τα λες…άλλο χθες, άλλο σήμερα! Σήμερα είναι μέρα χαράς!
      Πολλές φορές η ζωές μας μοιάζουν με τον καιρό, συννεφιάζει, βρέχει, φυσάει και ο αέρας παίρνει τα σύννεφα και μετά βγαίνει ο ήλιος και άντε πάλι από την αρχή, όλα αυτά καλά, φτάνει να μην εμπλεκόμαστε συναισθηματικά!
      ΑΦ βουνίσια.

  9. Ο/Η αριάδνη λέει:

    Πραγματικά έχω συγκηνιθεί τόσο πολύ….βλέπω και ξαναβλέπω τις φωτογραφίες και διαβάζω και με ρωτάει ο Αχιλλέας «μαμάκα, έχεις κάτι?κλαίς?» «αγοράκι μου καλό, έχω συ-γκι-νη-θεί»….»έχεις κιμοιθεί μαμά?κι εγώ θέλω»…»έλα καρδούλα μου να σου δειξω»…..

    Καλή σαρακοστή σε όλους!!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Αριάδνη, πώς να εξηγήσεις σ’ ένα παιδί με τόσο καθαρό νου, το «συναίσθημα»…με συγκλόνισε η μαρτυρία-αντίδραση του Αχχιλέα!
      Καλή σαρακοστή σε σένα, στην οικογένεια σου και πολλά ΑΦ!

  10. Ο/Η φεγγαρενια λέει:

    καλή σαρακοστή και με το καλό η ανοιξη κι ενα τραγουδακι για τη μερα

  11. Ο/Η φεγγαρενια λέει:

    περι ορεξεως…

    • Ο/Η Karapiperis John λέει:

      ταραμοσαλάτα !!!
      ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ!

  12. Ο/Η φεγγαρενια λέει:

    γεια σου ρε παπαστρατη…. χιχιχιχιχιχιχιχι

  13. Και ολίγα ιστορικά για την σημερινή ημέρα.

    Η Καθαρά Δευτέρα είναι το τέλος των Απόκρεω και η πρώτη μέρα της Σαρακοστής.
    Η λέξη Καθαρή εκκλησιαστικά σημαίνει το ξεκίνημα της κάθαρσης των Χριστιανών που αρχίζει με νηστεία.
    Από την Καθαρά Δευτέρα ξεκινάει η νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
    Απαραίτητα στοιχεία της αποκριάς θεωρούνται τα κούλουμα και ο χαρταετός.
    Ο εορτασμός του καρναβαλιού κλείνει με τα κούλουμα και το πέταγμα του χαρταετού.
    Με τον όρο κούλουμα, εννοούμε τη μαζική έξοδο του κόσμου στην ύπαιθρο και τον εορτασμό της Καθαράς Δευτέρας έξω στην φύση.

    Τα κούλουμα είναι γνωστά και σαν κούλουμπα, κούμουλες, κουμουλάθες ή κούμουλα.
    Είναι ένα παραδοσιακό λαϊκό πανηγύρι
    Σύμφωνα με τον πατέρα της ελληνικής λαογραφίας Νικόλαο Πολίτη η προέλευση της λέξης είναι λατινική, από το cumulus που εκτός από την σημασία του σωρού,
    σημαίνει και την αφθονία, το περίσσευμα, το πέρας, αλλά και τον επίλογο.

    Η γιορτή της Καθαράς Δευτέρας θεωρείται ο επίλογος των βακχικών εορτών της αποκριάς, οι οποίες ουσιαστικά αρχίζουν την Τσικνοπέμπτη και τελειώνουν την Καθαρά Δευτέρα.

    Σε ορισμένες περιοχές της Ελλάδος την Καθαρά Δευτέρα καθαρίζουν ό,τι απόμεινε από τα μη νηστίσιμα φαγητά της αποκριάς, διότι και τέτοιου είδους λιχουδιές γεύονται μερικοί, αντί για λαγάνες, χαλβά, ελιές και πίκλες που προτιμούν οι πιο πολλοί, σαν αποτοξίνωση από τα πλούσια φαγοπότια της αποκριάς.

    Σε άλλα μέρη της Ελλάδας, όπως π.χ. στην Ήπειρο, οι νοικοκυρές καθαρίζουν τις κατσαρόλες και όλα τα χάλκινα σκεύη από τα λίπη της αποκριάς με ζεστό σταχτόνερο μέχρι ν’ αστράψουν και βάφουν άσπρα τα πεζοδρόμια.
    Αντίθετα άλλοι βάφουν μαύρα τα πρόσωπά τους με καπνιά ή μπογιά παπουτσιών,
    καθώς χορεύουν και μεθούν όλη την ημέρα σε υπαίθριες συγκεντρώσεις.

    Απαραίτητο συμπλήρωμα της Καθαράς Δευτέρας αποτελεί το πέταγμα του χαρταετού, του αστεριού στα ψηλώματα. Τους χαρταετούς τους κατασκεύαζαν παλιά μόνοι τους με καλάμια και χαρτί. Ήθελαν μαστοριά στο ζύγισμα. Αν δεν τα κατάφερνες να τα ζυγιάσεις χαρταετό ψηλά δεν έβλεπες.
    Με το χαρταετό πέταγαν μακριά κάθε έγνοια του χειμώνα, με τον ερχομό της άνοιξης.
    Καθαρά Δευτέρα στην Ηλεία (έθιμα)

    Η Καθαρά Δευτέρα γιορτάζεται στην εξοχή με νηστίσιμα,
    που δεν κόβουν λίξα και κρασί, γι’ αυτό και γυρίζουν μεθυσμένοι
    (όπως λέγαν στο Χάβαρι).
    Τα κοινά έθιμα είναι το άζυμο ψωμί δηλαδή η λαγάνα και τα λογιών νηστίσιμα φαγώσιμα (μαρουλάκια, κρεμύδια και σκόρδα, ταραμάς, ελιές, φασολάδες λευκές, βοβριά κ.α.).
    Στον τόπο μας τα βρασμένα κουκιά ήταν σήμα κατατεθέν της ημέρας.
    Οι νοικοκυρές ζύμωναν ψωμί λιζό, την μπουγάτσα.
    Πάμε να χαλάσουμε τα Κούλουμα, λέγαν οι Καρδαμαίοι.
    Η προετοιμασία εκεί αρχίζει από τους μπακάληδες που πουλούν βρασμένα κουκιά με ρίγανη και όλα τα νηστίσιμα. Τόση ήταν η κίνηση στον καρδαμά τότε, που οι έμποροι και οι καταστηματάρχες ζήτησαν να καθιερωθεί η ημέρα αυτή ως αργία και ημέρα πανηγυριού. Ο Πρόεδρος συγκαλεί Κοινοτικό Συμβούλιο.
    Στις 28-2-1954 καθορίζεται η αργία και το πανηγύρι, με όλα τα σχετικά καταστήματα να εξυπηρετούν τους πανηγυριστές και δημιουργεί αγροτική παρέλαση, με ανθοστολισμένα «άρματα» και μεταμφιεσμένους.
    Οι Αγραπιδοχωρήτες που εγκαταστάθηκαν στην Ηλεία φτιάχναν και τα αλμυροκούλουρα. Οι κοπέλες αν με το μακαρόνι της Τυρινής δεν έβλεπαν στον ύπνο τους ποιον θα πάρουν για άνδρα, τότε την Καθαρά Δευτέρα έτρωγαν αλμυροκούλουρα, και δεν έπιναν καθόλου νερό για να πάει ο μέλλον σύζυγός τους στο όνειρό τους, να τους δώσει νερό να ξεδιψάσουν.
    Έλεγαν:
    «Τρώνε την αλμυροκουλούρα για να δούνε ποιον θα πάρουνε»
    Το έθιμο αυτό υπάρχει σε πολλές περιοχές.

    Αλλού την παραμονή της Καθαράς Δευτέρας οι γυναίκες έβγαζαν βορβούς.
    Πρόσεχαν ο πρώτος να είναι ο μεγαλύτερος. Τον τοποθετούσαν με τα φύλλα του το πρωί της Καθαράς Δευτέρας. στην πόρτα του σπιτιού.
    Το βράδυ τον έβγαζαν στη μαλάθα του ψωμιού μέχρι το Πάσχα,
    για να είναι φτούρια το ψωμί του σπιτιού.
    Την ημέρα αυτή ήταν συνήθεια να μαζεύονται οι περισσότεροι σε συγκεκριμένους τόπους, για να γιορτάζουν τα «Κούλουμα».
    Οι Σαβαλαίοι πήγαιναν σε τόπο γεμάτο από Σπέντζες, στην Σπετζολουλουδιά.
    Οι Αμαλιαδαίοι διάλεγαν την Φραγκαβίλα.
    Στην περιοχή μας λάμβαναν χώρα και κάποια δρώμενα.
    Το κάψιμο του Καρνάβαλου, ο γάμος και η κηδεία, οι γαϊδουροδρομίες και άλλα παιχνίδια, που τα συνόδευαν μουντζουρώματα και αλευρώματα κ.α.

    Με την Καθαρο-Δευτέρα ξεκινούσε η Μεγάλη Σαρακοστή. οι πρώτες τρεις μέρες επέβαλαν αυστηρή νηστεία. Όχι μόνο δεν έτρωγαν λάδι οι νηστικοί, μόνο νερό έπιναν.
    Το βράδυ λίγες σταφίδες να ξεγελάσουν την σφοδρή πείνα τους.
    Έτσι θεωρούσαν τον εαυτό τους άξιο της θείας Κοινωνίας με την λειτουργία των Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων, την Τετάρτη που ακολουθούσε.
    Άξιοι για την θεία Κοινωνία, αλλά και το αντάλλαγμα της σοβαρό.
    Κι αυτό φόβιζε προπάντων τις γριές.
    Έτσι δεν μπορούσαν να ευχαριστηθούν την Τυρινή (Τουρνή) με τα καλούδια της.
    Η κατάσταση αυτή γέννησε την παροιμία:
    Όσο συλλογάται η γριά το Τρίμερο, μαύρη Τουρνή (Τυρινή) την πάει.

  14. Ο/Η Μιχάλης Καρλής λέει:

    Kαλημέρα σου
    Το 2003 πήγα ένα επταήμερο ταξίδι στη Κωνσταντινούπολη.
    Αυτό το αίσθημα του διωγμού,του ξεριζωμού του Ελληνισμού το ένιωσα, αν και εγώ είμαι από τη Πελοπόννησο.
    Μου είχε κάνει εντύπωση ο Έλληνας ξεναγός που ήταν συγχρόνως και ιερέας που προσπαθούσε να κρύβει επιμελώς την Ελληνικότητα του.Εκεί που σπάραξε η καρδιά μου ήταν στην Ιερατική Σχολή της Χάλκης.Περί ομορφιάς και μεγαλείου της Βασιλεύουσας δεν συζητώ.
    Πόσο μικρόψυχοι και κοντόφθαλμοι πρέπει να είναι οι σύγχρονοι Τούρκοι πολιτικοί να μην επιτρέπουν την ανάπτυξη του Πατριαρχείου σαν οικομενικού κέντρου της ορθοδοξίας όπου από την Αμερική κυρίως θα προσέρχονται χιλιάδες προσκηνητές.
    Είχα ένα συνάδελφο Κύπριο από την Ακανθού της Κερύνειας και μου περιέγραφε με τον ίδιο γλαφυρό τρόπο το σπίτι του ,τα χωριάφια του τα γονικά του ,γίναμε φίλοι και έζησα έμεσα μαζί του το «Πόνο των Πραγμάτων και του Ανθρώπου» του Κ.Καρυωτάκη.
    Είναι ο ίδιος πόνος του Παλαιστίνιου,του Εβραίου,του Αρμένη,του Τούρκου, ακόμη και των τριών Θείων μου που το 1950 ξεριζώθηκαν από την Αρκαδία και πήγαν μετανάστες στην Αμερική και πέθαναν στη ξενιτιά.Η ξαδέλφη μου καθηγήτρια της Γναθοχειρουργικής στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης πέρασε από το πατρικό μας σπίτι στο χωριό και έκλεγε το Ελληνοαμερικανόπουλο με μόνο την αίσθηση ότι εκεί ήταν οι ρίζες.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καλώς όρισες Μιχάλη…Κένταυρε!
      Πριν απαντήσω στο σχόλιο-μαρτυρία σου, περι-πλανήθηκα στο blog σου, έτσι τώρα ξέρω σε ποιόν μιλώ…
      Πρέπει τώρα να ομολογήσω κάτι που με έχει «σώσει» ψυχολογικά: Γεννήθηκα στην Γαλλία, μεγάλωσα στην Πόλη, μετά στην Αθήνα, έφυγα 17 χρονών και πήγα να σπουδάσω στην Γαλλία όπου παντρεύτηκα Γαλλό-Αρμένη, (ξεριζωμένο)…γέννησα, χώρισα εκεί και πάλι πίσω στην Αθήνα κλπ. Όλα αυτά στα λέω γιατί δεν ανήκω «πουθενά», μικρή έλεγα ότι είμαι πολίτης των ουρανών…τώρα λέω ότι είμαι πολίτης του σύμπαντος…χι χι χι ίσως κοντά στον γαλαξία του Κένταυρου…τα παράλληλα σύμπαντα, η κβαντομηχανική είναι κάτι που γοητεύει…όπως και αυτά που διάβασα στο blog σου!
      Θα τα ξαναπούμε και σπίτι σου…καλή σου νύχτα!

  15. Ο/Η φεγγαρενια λέει:

    λοιπόν να πω την αλήθεια τώρα το διαβασα απίθανο… και συγκινητικότατο κατι τετοιο ένιωσα όταν διαβασα το στου Χατζηφραγκου και τον πολίτι να μιλά τα περι βιωμένου χώρου δεν είναι μόνο ο χωρος που ζήσαμε αλλά και ο χρόνος και οι παρεες και η ζωη και τα γεγονότα…

    λοιπόν ακου να δεις δε βρισκω αυτό το τραγουδάκι και θα στο στείλω σε στίχο ωστόσο θα στο στείλω και σε mp3 να το ακουσεις γιατι ταιριάζει γαντι.

    φιλάκια

    Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς
    Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
    Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Λέκκας

    Είδα στο όνειρό μου πάλι τ’Αϊβαλί
    και ανάμεσά μας θάλασσα γυαλί,
    που την περπατούσα όπως ο Χριστός
    κι έφτασα στο σπίτι μου γονατιστός.

    Βρίσκω δύο ξένους, μάνα, στη μουριά,
    να κοιμούνται σαν τα μωρα παιδιά.
    Τόσο δρόμο έκανα να ‘ρθώ
    κι ούτε ένας ίσκιος να ξεκουραστώ.

    Είδα στο όνειρό μου πάλι τ’Αϊβαλί
    και ανάμεσά μας θάλασσα γυαλί,
    στο καθρέφτισμά της όλα κοντινά,
    σπίτια και καράβια και ψηλά βουνά.

    Βρίσκω μία ξένη, μάνα, στα λευκά,
    να ποτίζει σγουρά βασιλικά.
    Τόσο δρόμο έκανα να’ρθώ
    κι ούτε ένα φύλλο να σε θυμηθώ.

    Είδα στο όνειρό μου σπίτι με αυλή
    και ανάμεσά μας θάλασσα πολλή,
    για να βγω αντίκρυ δίχως να πνιγώ,
    δράκοντας θα γίνω όλη να την πιω.

  16. Ο/Η φεγγαρενια λέει:

    και ένα από τα μερη μου…

  17. Ο/Η φεγγαρενια λέει:

    το χουμε ξαναβάλει αλλά επιβάλετε…

  18. Ο/Η Karapiperis John λέει:

    ‘…όλα κρυφά, τα τραγούδια, τα παιχνίδια, όλα κρυφά, από τότε απεχθάνομαι ότι είναι κρυφό…’

    τα λες όλα ΚΜΝΒ…

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Oui mon cher Jean…Το έπιασες…από την στιγμή που έγραψα για τα «κρυφά» των ανθρώπων, άλλαξε όλη η ατμόσφαιρα της ανάρτησης!
      Ναι μισώ όταν οι άνθρωποι αναγκάζονται να κινούνται κρυφά…όπως τότε στην Πόλη!…σκιερά…κρυφά από φόβο να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα!
      ΑΦ μην το βαρύνουμε πάλι, αρκετά βαριά είναι τα πράγματα..,έξω!
      Bisoux!

  19. Ο/Η dimitrisp λέει:

    από εχθές το βράδυ στις 9 ως σήμερα το μεσημέρι στις 12 βοηθούσα όπως κάθε χρόνο τέτοια μέρα τον πεθερό μου για να βγάλουμε τις λαγάνες…πήγαμε και με τους νεαρούς να πετάξουμε αετό και έτσι έκλεισε μια κουραστική αλλά όμορφη μέρα…
    …και μετα η καλή μας μάγισσα είπε να μας ταξιδέψει στην ιδιαίτερη πατρίδα μας! πίνω το τσάι μου και απολαμβάνω λοιπόν…και κάθε φορά θυμάμαι και κάτι…ξέρεις την Πόλη την έχω ζήσει μέσα από τις ιστορίες του παπού και της γιαγιάς αλλά και των γονιών μου , αλλά τις έχω ζήσει …και θυμάμαι…


    Πολλά φιλιά, την αγάπη μου στην ΚΜΝΒ και σε όλη την παρεούλα, που έχει φτιάξει ένα πολύ όμορφο κλίμα και η καλή της αύρα σε παρασύρει όσο κουρασμένος ή κακοδιάθετος και αν είσαι…
    ΥΓ ναι!ναι! ναι! Παραμυθά θα μπορούσες να έχεις γίνει φωτογράφος 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Όταν έγραφα το κείμενο Δημήτρη, σε είχα στο νου μου, όλοι εδώ ξέραμε, πως θα σε «ταξίδευσε» πίσω, αλλά η ζωή είναι εδώ ΤΩΡΑ…έτσι δεν είναι; όλα τα άλλα είναι «μνήμες» που γεννούν τα αντίστοιχα συναισθήματα!
      Ευχαριστώ για το «συμβολικό» τραγούδι, ΑΦ και καλή ξεκούραση!

  20. Ο/Η Ξωτικό λέει:

    Τα γράφω όλα αυτά, γιατί η “ουσία” είναι, ότι η παιδική μου ηλικία εκεί και μετά εδώ μου άφησαν ένα γλυκό αίσθημα, γιατί έχω ζήσει υπέροχα παιδικά χρόνια!

    ευτυχώς που τώρα που ξαναήρθα είχες γράψει αυτό για να πιαστώ από κάπου αισιόδοξα …..
    Αν εμάς που δεν τάχουμε ζήσει μας γδέρνουν την ψυχή ανελέητα τι να πω για εσάς….

    Να μας τα θυμίζετε πάντως να μην ξεχνάμε !!

    η κασετίνα σου …κόκκινη λαβωματιά

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Είδες Ξωτικούλι, αυτό που ΤΟΤΕ με πλήγωσε, ήταν η σχισμένη κόκκινη κασετίνα…ναι, είχα όμως υπέροχα παιδικά χρόνια!
      Είμαι αισιόδοξη, ακόμα και τώρα που όλοι μας ζούμε δύσκολες στιγμές…θα δείτε κάτι θα γίνει!!!
      Να έχεις ένα όμορφο βραδάκι!

  21. Ο/Η fractal λέει:

    Μαγισσούλα.
    Δεν ξέρω, πραγματικά δεν καταλαβαίνω, αν αυτή η αίσθηση που έχω, πως έχω ζήση μια προηγούμενη ζωή στην Πόλη, είναι από όνειρα που ζωντάνευαν τις εντυπώσεις των διηγήσεων που αχόρταγα άκουγα παιδί, ή από την περιπλάνηση της φαντασίας μου καθώς διάβαζα βυζαντινή ιστορία ή από τις εικόνες που έφιαχνε το μυαλό μου καθώς έβλεπα τους Μικρασιάτες πρόσφυγες στο χωριό μου να χορεύουν τον σκοπό «Πέργαμος» κλαίγοντας.
    Μπορεί να είναι όλα αυτά μαζί.
    Όμως είναι πιό πολύ από όλλα η μοναδικότητα του τόπου αυτού.
    Σε αυτό το μοναδικό σημείο της Γης μοιάζει να έχει συγγεντρωθει ένα μεγάλο φορτίο μιας περίεργης ενέργειας που στρέφει τον άνθρωπο να ψάξει για εκείνο που είναι κρυμμένο πίσω από το μυστήριο της Ανατολής και τον ορθολογισμό της Δύσης…
    Ακόμα και με τη φαντασία του να έχει ζήσει κανείς είναι συγκλονιστική εμπειρία.
    ΑΦΞ

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Magic Fractal, Magic…αυτή ήταν και είναι η αίσθηση που αποκομίζω και αποκόμιζα από την πρώτη στιγμή που σε γνώρισα μέσα από τα γραπτά σου…
      Η ουσία είναι πως και εγώ πιστεύω ότι κάτι μαγικό συμβαίνει στην Πόλη και είναι συγκλονιστική η εμπειρία που είχες εκεί!
      Δεν είναι φανταστική!
      Ξέρεις τώρα…τι μένει;
      ΑΦΣ

  22. Ο/Η fractal λέει:

    Μαγισσούλα..
    Ότι μένει θα το βρούμε.
    Θα το ψάξουμε.

    Εσύ όμως αργείς να περάσεις από το σπίτι μου…
    Άσε για μια στιγμή τα μαγικά σου βότανα και πήγαινε να δεις,
    Κάτι σε περιμένει εκεί από χθες..

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Magic Fractal…Ε, δεν είναι και τόσο εύκολο να «μαζέψω» τις μαγικές θεραπευτικές συμβουλές και να τις σερβίρω σπίτι σου!
      ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ!

      Κάτω από αυτή την γραμμή, τίποτα δεν πιάνει, ούτε φρουτοπόλεμος…γιατί μερικά ζαρζαβατικά, είναι έτοιμα και όσο υπάρχουν αναρτημένα εσώρουχα…δεν ησυχάζουν!

  23. Ο/Η xartaetoi λέει:

    Δεν έχω να πω πολλά..Ίσως και τίποτα..Να, μόνο ότι και η γιαγιά μου θέλει να πάει στην Πόλη να δει τα απομεινάρια, αλλά πάντα κάτι τη σταματάει…πάντα κάτι έχει να κάνει και… δεν πάει
    ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ!!!!

  24. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Xareaetoi μας, να πεις στην γιαγιά σου να πάει στην Πόλη, πες της το είπε μια φίλη μου. Την καταλαβαίνω όμως, είναι μαχαιριά στο στομάχι, αλλά από την άλλη, να «φύγεις» και να μην ξέρεις;
    ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦιλάκι και στην τρομερή Μυρτούλα…διάβασες τι έγραψε εδώ η Αριάδνη για την αντίδραση του Αχιλλέα…απίστευτη!

  25. Ο/Η xartaetoi λέει:

    Ναι, ναι μεγάλη στιγμή να μοιράζεσαι τα συναισθήματα με τα παιδιά σου!!!Αλλά και ο Αχιλλέας έδειξε μεγάλη ωριμότητα στη στιγμή που έζησε η μαμά του, ήθελε να συμμετέχει σε κάτι που ίσως δεν ήξερε τί ήταν και να το ζήσει και ο ίδιος. Αχχ!παιδιά!!!Υπέροχα πλάσματα!!!Ευχαριστούμε για τα φιλιά στη Μυρτώ μας!!!Ανταποδίδουμε!!! ΦΑΣΜΑ!

  26. Ο/Η Thalassenia λέει:

    Συνέχεια σαν αληθινό παραμύθι.

    Γλυκές αναμνήσεις με πικρή απόληξη.

    Φιλιά θαλασσένια και μελαγχολικά.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Thalassenia μας, καλή μέρα!
      Οι αναμνήσεις αφήνουν πάντα μια γλυκιά μελαγχολία, ακόμα και όταν είναι πικρές…
      Θυμάμαι τότε στον Βόσπορο όταν είχε πανσέληνο ο πατέρας μου, για να γυρίσει το βράδυ σπίτι, έπαιρνε μια βάρκα. Εμείς από το σπίτι τον βλέπαμε από την άλλη όχθη…να πλησιάζει και όταν επιτέλους «κατάφερναν» να μου βγάλουν ένα δοντάκι που μέρες κρεμόταν σε μια κλωστή, εγώ όλο χαρά του το έδειχνα από μακριά καθώς η βάρκα πλησίαζε!
      Αυτή είναι η πιο όμορφη «Θαλασσένια» ανάμνηση μου!
      ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦιλάκια σε σένα και στην οικογένεια σου!

  27. Ο/Η Thalassenia λέει:

    Τι γλυκιά ανάμνηση και όπως την περιέγραψες, είναι σαν να είδα την εικόνα.
    Εκείνο το δειλινό και τη βάρκα να διαγράφεται στα χρώματά του.
    Οι αναμνήσεις έχουν πολλά συναισθήματα και αξία έχει να υπάρχουν.

    Να είσαι καλά και να θυμάσαι…

  28. Ο/Η Mika λέει:

    να τις κρατάς αυτές τις αναμνήσεις, ωραίες και άσχημες, και να τις μοιράζεσαι έτσι όμορφα μαζί μας…για να γίνεσαι εσύ αλλά και εμείς ακόμα πιο «πλούσιοι» εμπειριών, εικόνων, μυρωδιών, αισθημάτων…
    να είσαι πάντα καλά καλή μου μάγισσα!

  29. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Να και το «ελεύθερο» ξωτικούλι!
    Ελεύθερα είναι τα ξωτικά άνευ blog!
    Χαίρομαι να μοιράζομαι σκέψεις και αναμνήσεις με αυτούς που έχου «γερές» αισθήσεις…
    ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦιλάκι!

  30. Ο/Η Μιχάλης Καρλής λέει:

    Kαλησπέρα
    Έλαβα μια ταινία πολύ μικρού μήκους.
    http://www.cpil.info/2008/12/14/what-is-that-the-movie/ σε αυτό το link.To υπογράφει Κων. Πιλάβιος.
    Πολύ τρυφερή ταινία.Προφανώς είναι του γιού σου.
    Συγχαρητήρια να του πείς.

  31. Ο/Η xartaetoi λέει:

    Προσυπογράφω στο παραπάνω σχόλιο! ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ!!!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Xartaetoi…NΒάλια, όπως σε βάπτησε η ΝΑριάδνη!
      Σ’ αυτό το ελαφρά τρυφερό κλίμα στο μπλο-γκούλι, γίνονται βαφτίσια! Ανάλογα του «ήθους» μας, λαμβάνουμε διάφορα ονόματα, τα οποία καταχωρούνται στο Τ.Θ.Π, Μαγικό λεξικό για να καταλαβαίνουν τα ελεύθερα πνεύματα ή αερικά που κυκλοφορούν εδώ μέσα!
      Έτσι και εσύ είσαι η Νεράιδα Βάλια και νονά σου είναι η Νεραίδα Αριάδνη!
      Ο Dimitri, είναι Νεράιδος και σε παρακαλώ μη γελάς, υπάρχουν και Νεράιδοι και νονός του είναι ο ΑΦΓ, ο αγαπητός φίλος Γιάννης.
      Δικιά μου νονά είναι η ΚΜΔ, νατασσάκι, Καλή μάγισσα του διαδικτύου που με βοηθά σε πολλά…και στην διαδικτυακή ασχετοσύνη μου…και πολλοί άλλοι που βρίσκονται στο ΤΘΠ…
      Χα χα χα, αυτά παθαίνει όποιος «προσυπογράφει»!ΑΦ!

  32. Ο/Η xartaetoi λέει:

    XAXAXAXAXAXAX!!!!Τιμή μου και καμάρι μου!!!!Έχω ένα όνομα νέο που πολύ μου αρέσει και έχω και μια φανταστική νονά!!!Και είμαι πολύ χαρούμενη που συμμετέχω στη νεραιδοπαρέα!!!ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ!!!!

  33. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Καταρχάς, ΝΒάλια-xartaetoi, «κτύπησες» το 100σχόλιο, του ξέφυγε του ΑΦΓ…που συνήθως παραφυλάει, αλλά τελευταία ανεβάζει στο blog του κάτι πολύ καλά video που τον κρατούν λίγο μακριά…Έτσι το γούρι είναι δικό σου, δώρο και ευχή για τα βαφτίσια σου!
    ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ!και καλό ΣΑΣ βραδάκι!

  34. Στεφανία μου σε ευχαριστώ για την διαφήμιση!

    !!ΦΑΣΜΑ!!

  35. Ο/Η kryos λέει:

    Στεφανία μου καλησπέρα !!!

    Έχεις ένα πολύ όμορφο τρόπο να «μιλάς» …. αισθάνομαι ότι πίσω από τα λόγια σου που φαινομενικά σχεδόν επιγραμματικά κυλάνε , κρύβονται χιλιάδες γοητευτικές συζητήσεις που θα μπορούσαν να γίνουν …. και ξέρω ότι έχω δίκιο 🙂

    Ένα υπέροχο βραδάκι θα σου ευχηθώ !!! χαίρομαι που η Στεφανία του σήμερα περνάει όμορφα ανάμεσα σε αγαπημένους ανθρώπους …. το αξίζει πιστεύω !!!

  36. Ο/Η glarenia λέει:

    Αιναφετς μου,
    Τι είχα χάσει τόσες μέρες…..
    ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ η αφήγησή σου, οι φωτογραφίες και τα γεγονότα που ζωντανεψες μέσα από τούτη την ανάρτηση, που με συγκίνησε με τις Πολίτικες και πολύτιμες αναμνήσεις σου

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  37. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Χαίρομαι καλή μου Γλαρένια όταν οι τόσο προσωπικές μου στιγμές αγγίζουν άλλες ευαίσθητες καρδιές…κάτι τέτοιο ένιωσα πριν λίγο καιρό και στη δική σου ανάρτηση, με τις φωτογραφίες σου!
    ΑΦ…

  38. Παράθεμα: Αγκαλιά. « Άιναφετς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s