Ποιο καταφύγιο;

Όταν φεύγω από το βουνό μου και πάω στην Αθήνα, μού αρέσει οδηγώντας ν΄ακούω μουσική, έτσι και χθες έπεσα πάνω σ΄ένα τραγούδι που είχα ξανακούσει πολύ παλιά. Είναι του Joe Dassin που πέθανε ξαφνικά πριν πολλά χρόνια. Ήταν γιος του σκηνοθέτη J. Dassin από τον πρώτο του γάμο, πριν παντρευτεί την Μελίνα Μερκούρη.
Όταν ζούσα στο Παρίσι δεν μου πολυάρεσε ο Dassin, τον έβρισκα αυτό που λένε, γλυκανάλατο. Αυτή την φορά η μελωδία και ειδικά τα λόγια του τραγουδιού με άγγιξαν…μου θύμισαν κάτι τόσο κοινό…τον Έρωτα χωρίς καταφύγιο…


Σε ελεύθερη μετάφραση…Το καφέ «Des trois colombes»… το καφέ » Tα τρία περιστέρια»…


Νανσί, χειμώνας …το χιόνι βρεγμένο…
Μια κοπέλα μπαίνει στο καφέ… και κάθεται κοντά μου…


πώς να την πλησιάσω…δε ξέρω πολύ καλά…


Η βροχή… ο καιρός δεν είναι  θέμα τόσο σπουδαίο… είναι όμως αρχή για νάρθω κοντά σ΄ένα άστρο…


… φτάνει η στιγμή που μιλάμε για μας… και λιώνει ο πάγος κάτω από τα βήματα μας…


Γνωριστήκαμε στο καφέ «Des trois colombes»…  στο ραντεβού του έρωτα χωρίς καταφύγιο… είμασταν ευτυχισμένοι…αισθανόμασταν μόνοι στον κόσμο…δεν είχαμε τίποτα…είχαμε όμως όλη τη ζωή…

Περπατάμε κουβεντιάζοντας, φιλοσοφώντας… την φωτογραφίζω χίλιες φορές…

Το μικρό καφενεδάκι γύρω από την πλατεία έχει πολύ φως και φασαρία… περιμένουμε νάρθει η νύχτα…στο ραντεβού του έρωτα χωρίς καταφύγιο…


Η πόλη είναι πολύ μακριά…είναι στην άλλη άκρη του κόσμου και απομακρύνεται κάθε χρόνο…
αλλά είμαι σίγουρος πως όταν περάσει ο πόνος…θα θυμάμαι πως η ευτυχία πέρασε από εκεί…
πήρε άλλους δρόμους που δεν διασταυρώνονται πια…


Σε ξέχασα…ήταν πάνω από τις δυνάμεις μου…αλλά μου συμβαίνει να σε σκέφτομαι και να θυμάμαι πως γνωριστήκαμε στο καφέ » Des trois colombes»…στο ραντεβού του έρωτα χωρίς καταφύγιο…είμασταν ευτυχισμένοι,  αισθανόμασταν μόνοι στον κόσμο…δεν είχαμε τίποτα…είχαμε όμως όλη τη ζωή.

Οι φωτογραφίες της πόλης είναι από την Νανσί στη Γαλλία.

Advertisements

About Άιναφετς

To Άιναφετς είναι το ανάποδο του ονόματος Στεφανία και μ’ αυτό εμφανίζεται ως “μάγισσα Άιναφετς” σε ιστορίες του “Παραμυθά.
This entry was posted in Διάφορα. Bookmark the permalink.

46 Responses to Ποιο καταφύγιο;

  1. Ο/Η dimitrisp λέει:

    Δεν ήξερα ότι ήταν του Τζο Ντασεν…το έχω ακούσει από τον Πάριο και το θυμήθηκα:

    Ναι! δεν χρειαζόμαστε κανένα καταφύγιο για να πούμε:¨»είμαι καλά βρε ζωή…»
    Καληνύχτα με ένα Φιλί…Αληθινό βεβαίως 🙂

    • Ο/Η dimitrisp λέει:

      Τί ειρωνεία! μόλις έγρα ψα το σχόλιο …διάβασα κάπου αυτό:
      «Οι γιατροί ,χωρίς σύνορα που επικεντρώνονται σε αποστολές σε χώρες τριτοκοσμικές,, ανακοίνωσαν τη διακοπή τους για αυτόν ακριβώς το λόγο. «Υπάρχουν εκατοντάδες άστεγοι, χιλιάδες άνθρωποι χωρίς ιατρική περίθαλψη και τροφή», είπαν. Έτσι, αποφάσισαν να δράσουν στην πόλη τους, με όρους του επείγοντος! Όπως έδρασαν στο τσουνάμι της Σρι Λάνκα ή στο σεισμό στην Αϊτή.
      Πολλές μεταδοτικές ασθένειες όπως η χολέρα και η φυματίωση, που κάνουν θραύση ειδικά στην Αφρική, είναι ανεξέλεγκτες»
      Για να είναι καλά οι άνθρωποι ενοείται ότι χρειάζονται ένα πρακτικό καταφύγιο πρώτα…σιγά σιγά θα ξεχάσουμε και τα αυτονόητα με αυτούς που μπλέξαμε και λένε τάχα μου ότι κάνουν την «επανάσταση του αυτονόητου»!!!
      Ανόητοι μόνο τους πιστεύουν πια!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Ευχαριστώ Νεράιδο μου για την Ελληνική «βερσιόν» του τραγουδιού, όμορφα λόγια…αλλά ομολογώ πως προτιμώ το Γαλλικό…Ε…αναμνήσεις είναι αυτές…χιχι! 🙂

      Ναι τελικά «είμαστε καλά βρε ζωή»… 🙂

      ΑΦ και καλό Σαββατοκύριακο νάχουμε…σνιφ χωρίς παράσταση!

  2. Γειά σου μαγισσούλα μου.

    Πολύ όμορφη η ερμηνεία των στίχων.Μου θύμισε μία άλλη ωραία ιστορία γνωριμίας και ερωτικού καταφύγιου δύο καρδιών.Του Νίκου και της Στεφανίας.

    Πολύ ωραία χώρα η Γαλλία.Έχω πάει στο Παρίσι πριν πολλά χρόνια.Πάσχα του ’96 ή του ’97 ήταν.Όμορφη πόλη ερωτική.Βόλτες παράλληλα με το Σηκούανα καθώς βολτάρουν τα καραβάκια.Πύργος του Eiffel στη κορυφή και πόλη όλη στα πόδια σου.Στα αρχαία της Αιγύπτου στο Λούβρο.Disneyland και Πάρκο του Asterix (σα παιδάκι που ήμουνα).

    Φαντάζομαι πόσο μαγική θα ήταν μία ξενάγηση στα μέρη σου με ιστορίες όμορφες δικές σου.

    Από τις καλύτερες αναρτήσεις σου.Διότι μου έφεραν στο μυαλό αναμνήσεις όμορφες.

    Σε φιλώ ΚΜΝΒ μας.

    Υ.Γ.:Δόσε και ένα φιλί στο κύριο με το γιλέκο να μη ζηλεύει… 😉

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καλέ σώπα…ΑΦΓ…που σου θύμισε την ιστορία του Νεραιδοσύντροφου και τις Άιναφετς…η δικιά τους είναι γραμμένη στο βιβλίο του Παραμυθά «Ο Μάγος του Γαλάζιου βουνού»και λέγεται «Πως γνώρισα την μάγισσα Άιναφετς»…από εκεί μου βγήκε το όνομα….χαχα! 🙂

      Αυτή εδώ είναι «άλλη» ιστορία και αφορά «το ραντεβού χωρίς καταφύγιο»…άλλων ταλαίπωρων!!! ΑΦ 🙂 🙂

  3. Α!Και διόρθωσε το ρολόι του νεραιδομπλόγκ σου!!!

    Ακούστε το παρέα…

  4. Ο/Η φεγγαρενια λέει:

    καποιες φορες είσαι μες στο μυαλό μου
    τελικα δε χρειαζεται καταφύγιο για να αγαπήσει κάποιος
    δε χρειαζεται τίποτα υλικό για να αγαπήσει κάποιος
    να αγαπήσει χρειαζεται…

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Άπειρα τα ερωτικά τραγούδια ΦΕΜ…έτσι απλά αν αγαπήσουμε… έτσι απλά θα αγαπηθούμε!!! 🙂

      Ευχαριστώ για το τραγούδι…χαρούμενο όπως ταιριάζει στην πάρε-ούλα!

      ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦιλάκι ! 🙂

  5. Ο/Η Dimos λέει:

    Γλυκανάλατα ή όχι, μου αρέσουν αυτά τα τραγούδια της γαλλικής σχολής. Πολλά είναι αρκετά cheesy αλλά σε γενικές γραμμές… Αυτό έχω να το ακούσω πολλά χρόνια. Σε ευχαριστώ που μου το θύμισες.

  6. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Καλώς τον Dimos από την Βαρκελώνη…ερωτική πόλη…χμ! μη μου πεις;
    Και εγώ είχα να το ακούσω χρόνια…και ευχαριστήθηκα πολύ το ψάξιμο στο google για φωτογραφίες από την Nancy…που τελικά δεν έχω επισκεφτεί ποτέ!!! 🙂

  7. Ο/Η Dimos λέει:

    Δεν είμαι ο Dimos El Grec από την Βαρκελώνη, είμαι ο Dimos από την Θεσσαλονίκη! You know, «Μεγάλες ιστορίες από τις μικρές πόλεις»;
    😦

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Απαπαπαπππππππππππππαααααααααααα! Dimos από Θεσσαλονίκη…καταρχάς συγνώμη…και η Θεσσαλονίκη μας ερωτική είναι!!!!!!!!!!! 🙂

      Πάω να σε περιδιαβάσω…ΑΦιλιά…. 🙂

  8. Ο/Η jokar λέει:

    Πολύ όμορφη ανάρτηση, συγκινητική, εκ βαθέων, ξεδίψασα από τις κρήνες της ψυχής σου…

    Και τώρα που το εύρος της σκέψης μου συρρίκνωσες,
    δειλά σε μάτι μιας καρφίτσας όραση μού δώρισες στο πέτο,
    ξεριζώνοντας τα εποχικά χρυσάνθεμα,
    τα άλικα, άοσμα τριαντάφυλλα που το κοσμούσαν,
    πέρα εσκόρπισαν τα σύννεφα με μια αστροφεγγιά σου
    δάκρυ πικρό εξόρισε η πιο βουβή σου λέξη,
    δικό σου το χαμόγελο το είναι μου ξεβράζει,
    Τις αγκαλιές μου κλάδεψα, δεν μπόλιασα ποτέ
    κι αν είναι ματωμένες και ισχνές
    καθάριες για σένα τις κρατώ
    για σένανε και μόνο…

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Τι ωραιότερο… από το να διαβάζω το ποίημά σου ακούγοντας αυτή την θεσπέσια μουσική…

      «les amours sans abris»…μόνο όσοι ξέρουν Γαλλικά μπορούν να καταλάβουν τι είναι ένας Έρωτας χωρίς…abri…είναι εκτεθειμένος…άστεγος!!!

      Merci Jean pour tout! 🙂

      • Ο/Η jokar λέει:

        Οι έρωτες δεν θέλουν στέγαστρα, είναι εκτεθειμένοι, όπως σωστά λες.
        Άκρως ποιητική η ανάρτησή σου, εύγε!!! Οι μαχαιριές στην καρδιά ποτέ δεν γιάνουν.
        Πολλά πολλά μπιζούδια και μπον μπον !!!

        Πάρε κι άλλα δύο, για σένα, σαν δεν βαριέσαι:

        Διάλεγες πάντα χρυσό αντί για ασήμι
        πάντα το γυαλιστερό σε ηδόνιζε
        έκοβες άνθη όχι για να τα μυρίσεις
        μόνο για να τ’ αποξηράνεις
        αχ, αυτή η φορμόλεια μυρωδιά,
        πόσο σου άρεσε!
        Τούτον εδώ το Νοέμβρη μου ήρθες πάλι στο νου
        όχι, όχι εσύ, μην σκιάζεσαι, τον κήπο σου ενθυμούμαι
        αυτά τα ολάνθιστα χρυσάνθεμα τι θ’ απογίνουν…

        Από το πάτωμα στοργικά με σήκωσες
        στην αγκαλιά σου χώθηκα, στα στήθια σου
        τα ολόλευκα με τάιζες με ζέση
        μου έδωσες δυο πόδια να πατώ
        δυο χέρια να σ΄αγγίζω
        μου κάρφωσες και μια καρδιά
        για σένα να αλυχτάει
        ήταν ωραία…
        ήταν ζεστό το κάρβουνο σαν μου ‘καιγες τα μάτια
        ήταν πρωί που η αύρα σου μ’ άφησε να παγώνω
        καθώς το σεντόνι σκούπισε την ξύλινη τη σκάλα
        «πού πας;» δεν τόλμησα να πω, φωνή δεν μου ‘χες δώσει
        μονάχα ένα ευχαριστώ που έρπω πάλι μόνος.

        • Ο/Η Άιναφετς λέει:

          Ναι…βλέπεις Jean…το τραγούδι του Joe μιλάει για τους έρωτες…κάθε φορά που ερωτευόμαστε νομίζουμε πως θα είναι και ο τελευταίος…αλλά δεν είναι…γι’ αυτό και ο Έρωτας δεν έχει καταφύγιο…είναι άστεγος!!!

          Μου άρεσαν οι τέσσερις τελευταίοι στίχοι του ποιήματος..και το τραγούδι…Lay me down to crowl…

          Bisoux et bonne nuit! 🙂

  9. Ο/Η Mιχάλης Καρλής λέει:

    Γαλλικά δεν γνωρίζω ,αλλά αυτό το radevu d’ amur το κατάλαβα!!
    Άλλος ψυχισμός,ρομαντική ματιά της ζωής,τρυφερότητα,ευγένεια να βυθίζεις τα μάτια σου στο πέλαγος των ματιών της καλής σου!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Oh! Oui…και ποιος δεν έχει πάει στο ραντεβού του Έρωτα…
      Τουλάχιστον εσύ ξέρεις πολύ καλά τι σημαίνει…τρυφερότητα, ευγένεια και το βύθισμα στο πέλαγος των ματιών…

      Με ενθουσιάζει ο ρομαντισμός των Φυσικών…απλά υπέροχο!!!

      ΑΦ και στην περιστέρα σου!!! 🙂

  10. Ο/Η Dimos el Grec λέει:

    Όντως πολύ ερωτική πόλη έχει πέσει τελευταία… 😉

  11. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Ναι… αλλά ερωτική πόλη χωρίς Έρωτες… δεν λέει! χαχα!!!

    Είδες που σε μπέρδεψα με τον άλλο Dimos…που πρώτη φορά επισκέφτηκε το σπιτικό μου!

    ΑΦιλιά και καλό σου Σαββατόβραδο…ερωτικό; χιχι! 🙂

  12. Ο/Η trellafterus tembelicum λέει:

    Μαγισσούλα μου, δεν μιλώ ούτε γαλλικά αλλά αυτό που έμοιασε με ιστορία αγάπης

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Δεν χρειάζεται να μιλάς Γαλλικά για να πάρεις το μήνυμα…
      «Γη σε Αγαπώ»…

      Και εγώ όμως σε αγαπώ trellafterus tembelicum*…

      *Είναι ένα σπάνιο είδος που αναπτύσσεται και ευδοκιμεί μόνο όπου υπάρχει Αγάπη!

      Ευχαριστώ…αν δεν αγαπήσουμε την γη πώς θα αγαπήσουμε τους ανθρώπους;

      ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦιλάκι τρυφερό…

  13. Ο/Η Fwtino_Asteraki λέει:

    Μια καλησπέρα και απ μένα!

    Πολύ πολυ πολύ πολύ γλυκόοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοο όλο αυτό…
    Ισως τέτοια στιγμές και μόνο τραγούδια σιωπές εμπιριές και μόνο θα πρεπει να ήταν αρετά να μας κρατάν στην ζωή….

    Μπορεί να έχω καιρό να περάσω κι απ δω…αλλά σας έχω πάντα στην καρδία μου έτσω και έτσι λιγάκι απ μακριά…

    Ευχαριστώ για το σχολιο…μακάρι να μπορούσα να συμφωνήσω με αυτό όμως…

    Και ανταποδίδω με ένα πιο πιο πιο πιοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοο γλυκό ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦτρελοφιλακουλίνι και μια σουπερ ντουπερ ζουλιχτη αγκαλίτσα! 😛 😛 😀

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Δεν μας αρκούν οι σιωπές…οι εμπειρίες Φωτεινό * μας…δεν μας κρατούν στη Ζωή… γι’ αυτό και τρέχουμε να βρούμε καταφύγιο στο καταδικασμένο και στο εφήμερο…ότι είναι αυτό!

      Για ξανασκέψου αυτό που σου έγραψα και δες το απ’ άλλη σκοπιά…

      Ξέρεις πόσο μου αρέσουν τα ΑΦΦΦΦΦΦΦΦτρελοφιλάκια σου; 🙂 🙂 🙂

      • Ο/Η Fwtino_Asteraki λέει:

        Ναι συμφωνώ απόλυτα με αυτό..απλά ήθελα να πω οτι κάτι τέτοιες στιγμές μας κάνουν να αντέχουμε και να κρατάμε στην ζωή παρ όλες τις άσχημες στιγμές που μπορεί να περάσει κάποιος στη ζωή του..αυτές οι στιγμές οι όμορφες τον κάνουν να αντέχει!

        Το διάβασα αρκετές φορές απ το πρωί…το καταλαβαίνω και δεν το καταλαβαίνω…αλλά ναι έχει να κάνει απ που το βλέπει ο καθένας!ευχαριστώ!

        Αλήθεια???????
        Χμμμ το ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦτρελοφιλάκουλίνια ως το πρωί!(μετά απ κει θα στείλω φρέσκα χαχαχα!):P 😀 😀 😀 😀

  14. Ο/Η Thalassenia λέει:

    Ο έρωτας από μόνος του μαγισσούλα είναι καταφύγιο σωτήριο και βασανιστικό μαζί.

    Φιλιά θαλασσένια και πολλά.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Δεν θα ξεχάσω ποτέ πώς και πότε Θαλασσένια μου πρωτοέγραψες σχόλιο εδώ…
      Ο τίτλος του ποστ ήταν, «Ερωτευμένος με τη Ζωή»…

      Γι’ αυτό είναι και βασανιστικός….ο Έρωτας!!!

      ΑΦιλιά συννεφιασμένα από το βουνό μου! 🙂

  15. Ο/Η newagemama λέει:

    Δεν ξέρω αν κάποτε θα μου φαινόταν και μένα γλυκανάλατο, τώρα όμως μού ακούγεται τρυφερό, όμορφο, εκφραστικό. Εχουμε δεχτεί τέτοιο βομβαρδισμό από ενοχλητικούς ήχους και άχαρες φωνές, που ο Ντασέν είναι μπροστά τους απλώς υπέροχος!
    Ευχαριστώ μαγισούλα που μου θύμισες αυτη την ωραία φωνή. Ημουν παιδάκι και άκουγα «Ονειρα, πουλιά μου ταξιδιάρικα…» σε σπασμένα ελληνικά από τον Ντασέν που, λίγο πριν πεθάνει, ήταν μια εποχή της μόδας και στην Ελλάδα.

  16. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Ναι φαίνεται πως όταν είμαστε νέοι περνάμε από διάφορες φάσεις που ότι ρομαντικό ή ευαίσθητο μας φαίνεται γλυκανάλατο…εξαρτάται από την εποχή και την ψυχική μας κατάσταση εκείνο τον καιρό…
    Τώρα…όλο αυτό δεν μου φαίνεται καθόλου μα καθόλου γλυκανάλατο!

    ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦιλάκι και ξέρεις πόσο χαίρομαι όταν περνάς από εδώ!!! 🙂

  17. Ο/Η Άστρια λέει:

    Πολύ όμορφη ανάρτηση!
    Ωραία ιδέα, ωραίοι συνδυασμοί εικόνας μουσικής και λόγου.

    Τώρα που γράφω χαμογελάω:)
    Σε φιλώ,
    Καληνύχτα μαγισούλα:)

  18. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Καλημέρα Άστρια!!! 🙂

    Ξέρεις τι όμορφο που είναι με το που ανοίγω το μπλο-γκούλι μου να βλέπω χαμόγελα; 🙂
    Τα χαμόγελα είναι αυτά που μας κρατούν εδώ!!! 🙂

    Χαίρομαι που σου άρεσε…ο συν-δυασμός!
    Τώρα τελευταία μου αρέσει όλο και πιο πολύ…να παίζω με την εικόνα και την μουσική…βλέπεις δυο μας προσφέρει το internet…Όραση…ακοή…λείπει η όσφρηση, η αφή… το να αγγίζεις τον άλλο με τα χέρια και φυσικά η γεύση!
    Όμως…ακριβώς επειδή το internet λειτουργεί με δυο αισθήσεις…αναπτύσσεται μια άλλη…έκτη…μια λεπτότερη επι-κοινωνία που εκφράζεται μέσα από τον λόγο!!!

    Χαχα…τι με έπιασε πρωινιάτικα!!! 🙂

    ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦιλάκι χαμογελαστό !!1 🙂

  19. Ο/Η thalassokrator λέει:

    Ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί χωρίζεις σε συλλαβές τις λέξεις αλλά ούτε και θέλω να μάθω ( συν-διασμός).
    Αγνόησε το και κάνε μου μια χάρη.
    Ακουσε αυτό το τραγούδι που είναι στη γλώσσα σου.

    Η χάρη εχει και συνέχεια.
    Είστε σπουδαίοι άνθρωποι και εσυ και το ταίρι σου,να το απολαύσετε.
    Ευχαριστω

  20. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Μετά από αυτό το υπέροχο τραγούδι…που σίγουρα κάποτε θα το έβρισκα γλυκανάλατο…θα σου εξη-γήσω άλλη φορά για-τί χωρίζω τις λέξεις χαχα!!! :)))

    Πριν ανταποδώσω την χάρη άκουσε τα λόγια:

    «Έχει μάτια που βλέπουν την θάλασσα ανάμεσα στην βροχή που πέφτει…
    Κάνει όνειρα και χάνεται ανάμεσα από μεγάλα άσπρα σύννεφα…
    Δεν ξέρει πια την μέρα ή την ώρα…
    Έχει δάκρυα στο βάθος τής καρδιάς της που την τρομάζουν…
    Ω! Αγάπη μου άκουσε με, η ζωή σε περιμένει κάπου εκεί…
    Μη φοβάσαι πρέπει να με πιστέψεις, η ζωή είναι όμορφη και χωρίς μνήμη…θα σου εξηγήσω και με τον καιρό θα καταλάβεις…

    Ευχαριστώ και πάλι…τις καλημέρες μου!!! :)))

  21. Ο/Η nikiplos λέει:

    καλησπέρα…
    Το τραγούδι δεν το γνώριζα… η μετάφρασή σου εξαίρετη και η μεταστοιχείωση των στίχων σε πανέμορφες εικόνες…

    Στο Παρισάκι, έζησα δυό χρόνια ολόκληρα… και μόνο όσοι έχουν μείνει εκεί μπορούν να κατανοήσουν…

    σε ευχαριστούμε για τη μοιρασιά της εμπειρίας…

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καλημέρα Nikiple!!! 🙂
      Όταν ήσουν στο Παρίσι επισκεπτόμουν το blog σου και σε διάβαζα με πολύ ενδιαφέρον…τώρα που γύρισες εξακολουθώ και σε διαβάζω με το ίδιο ενδιαφέρον…και πρέπει να σου ομολογήσω ότι όταν έκανα αυτή την ανάρτηση σε σκέφτηκα, γιατί μόνο όσοι έχουν ζήσει στη Γαλλία και ειδικά στο Παρίσι μπορούν να νοιώσουν αυτό το άρωμα…των cafes…που στεγάζουν φευγαλέους Έρωτες!!!

      Σ’ ευχαριστώ που πέρασες…

  22. Ο/Η xartaetoi λέει:

    Τί να πούμε και μεις οι ταπεινοί χαρταετοί, για αυτήν την τη σπουδαία ανάρτηση;;!!!Μπορεί να μη μου αρέσει ο Ντασέν, αλλά, μας έφτιαξε τη ρομαντική διάθεση την οποία , ομολογουμένως, είχαμε χάσει τελευταία!!! Μια ο βήχας της Μυρτώς, μια οι δουλειές μας, μια το ένα , μια το άλλο…ουφ!!!Ευχαριστούμε!!!

  23. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Χα χα…ούτε και μένα μου άρεσε ο Ντασέν, αλλά αυτό το τραγούδι μου έκανε κλικ…με πήγε πίσω σε χρόνια ανέμελα…χωρίς τις γκρίνιες των συζύγων…τον βήχα των παιδιών…την οικονομική πίεση που γίνεται όλο και πιο μεγάλη…
    Όπως λες μια το ένα μια το άλλο…ουφ!
    Ξεχνάμε ακόμα και να ερωτευθούμε….χα χα!!!

    ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦιλάκια και στους τρις σας! 🙂 🙂 🙂

  24. Ο/Η Mιχάλης Καρλής λέει:

    Eίδα το σχόλιο σου για το ALICE και σκέφτηκα να το μεταφέρω σε μια γλωσσα παραμυθιού πιο οικία σε όλους μας.Οταν θα χεις χρόνο πέρασε να δεις.
    Καλό βράδυ

  25. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Ευχαριστώ Μιχάλη…(και πάλι) για το όμορφο Παραμύθι που μου αφιέρωσες στο σπιτικό σου…αλλά η απάντηση σ’ όλο αυτό το εκπληκτικό πείραμα ALICE…είναι το θέμα της επόμενης μου ανάρτησης!

    ΑΦ! και καλή μας νύχτα! 🙂

  26. Ο/Η Mιχάλης Καρλής λέει:

    Στο ερώτημα σου απάντησα με ερώτημα!!Κάνε ένα κόπο να δεις το ερώτημα και απαντάς όποτε θέλεις ,μπορεί και στη καινούργια σου ανάρτηση.

  27. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Και εγώ απαντώ στην απάντηση σου με ένα άλλο ερώτημα!!!
    Υπομονή…θα μας δοθούν «Τελικά» σίγουρα κάποτε απαντήσεις…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s