Μαζεύοντας στάχια.

Πάνω από το σπίτι μας, υπάρχει ένα χωράφι, εκεί φέτος σπείρανε σιτάρι, ο αέρας πήρε τον σπόρο και τώρα στο δικό μας κτήμα παντού βλέπεις σκόρπια στάχια…που φύτρωσαν εκεί που δεν τα έσπειραν!!!


Ο Αλέξανδρος, πήρε μια πλαστική σακούλα και μαζί με την Ίριδα, κάτω από το άγρυπνο βλέμμα του μπαμπά τους, πήγαν να μαζέψουν στάχια, για να φτιάξουμε ψωμί…
Αυτό το παιχνίδι κράτησε πολλές ώρες, τουλάχιστον έμαθαν από που βγαίνει το ψωμί!

«Τα παιδιά αναπαύονται μες την αγάπη (εμένα άραγε μου επιτράπηκε ποτέ αυτό;), πιστεύουν κιόλας με αγνότητα στη πλάνη ότι είναι δυνατόν να ανήκεις σε κάποιον. Κι όταν λένε «δικό μου» δεν αξιώνουν να κατέχουν, παρά αγκαλιάζουν και ξαναφήνουν. Όταν πάλι αγκιστρώνονται σε κάτι, τότε είναι ο Θεός με τον οποίο είναι ακόμη απροσδιόριστα δεμένα, που μες απ΄αυτά τα αθώα ανοιχτά χεράκια τραβά τους άλλους κοντά του».
Ράινερ Μαρία Ρίλκε.

**************************************

**************************************

«Αυτό σημαίνει να είσαι νέος: Η βαθιά πίστη στις πιο όμορφες εκπλήξεις, η χαρά της καθημερινής ανακάλυψης».
«Οφείλεις να ζεις τη ζωή στο έπακρο, όχι ανάλογα με το τι μέρα είναι, αλλά ερευνώντας το βάθος τής κάθε μέρας».
Η σοφία του Ρίλκε.

Advertisements

About Άιναφετς

To Άιναφετς είναι το ανάποδο του ονόματος Στεφανία και μ’ αυτό εμφανίζεται ως “μάγισσα Άιναφετς” σε ιστορίες του “Παραμυθά.
This entry was posted in Διάφορα. Bookmark the permalink.

35 Responses to Μαζεύοντας στάχια.

  1. Ο/Η marilia λέει:

    🙂 τι όμορφη εικόνα!!! Να τα χαίρεστε τα καραμελοζουζούνια!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Ευχαριστούμε την γλυκιά μας δασκαλίτσα!
      Και εσύ να χαίρεσαι τα δικά σου ζουζούνια, αυτά που απολαύσαμε φέτος και αυτά που θ’ απολαύσουμε…μελλοντικά! 😉

      ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦιλάκια πολύ χαρούμενα και (για τα νέα!) :))

  2. Καλέ η Ίρις έγινε μικρή δεσποινίς.Για να μη πω για τον Αλέξανδρο.Ολόκληρος άντρας.Τα φιλιά μου και στα δύο!!!!

    Πριν λίγο σχολίασα στου Π.Και μετά ήρθα εδώ.Ω!Τι σύμπτωση.Και η Άιναφετς καινούρια ανάρτηση.Τυχαίο;Δε νομίζω!!!

    Τα παιδιά αναπαύονται μες την αγάπη (εμένα άραγε μου επιτράπηκε ποτέ αυτό;)

    Το κείμενο στη παρένθεση είναι του Μαρία ή δική σου προσθήκη;Διότι αν είναι δική σου σηκώνει ανάλυση…

    Φιλί γλυκό…

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καλησπέρα ΑΦΓιάννη μου!
      Δεν είχε συνεννοηθεί το «ζεύγος» για τις αναρτήσεις αλλά τέτοιες συμπτώσεις συμβαίνουν…στους συνδεδεμένους και μη! 😉
      Και έτσι αυθόρμητα ο καθένας έβαλε τα παιδιά του! χαχα! 🙂

      Όσο για το κείμενο τής παρένθεσης…ποτέ δεν θα τολμούσα να παρέμβω σε οποιοδήποτε κείμενο…και ειδικά του Rilke…έτσι δεν θα χρειαστεί ανάλυση…χαχα την γλύτωσα! 😉

      ΑΦ! και καλή μας νύχτα! 🙂

  3. Ο/Η kryos λέει:

    Όχι , δεν αναπαύονται όλα τα παιδιά μέσα στην αγάπη , δυστυχώς .

    (εμένα άραγε μου επιτράπηκε ποτέ αυτό;) … εγώ ούτε καν αναρωτιέμαι περί αυτού 🙂

    Καλό βράδυ μάγισσά μου …. ή θα βρούμε το μονοπάτι ή θα το δημιουργήσουμε

    Φιλιά !!!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καλησπέρα Ηλία μου!!!

      Λίγο πιο κάτω, ο Rilke συνεχίζει:
      «Αχ, μακάρι οι γονείς μας γεννιόντουσαν μαζί μας, πόσα πισωγυρίσματα και πόσες πίκρες θα γλιτώναμε…
      Μα γονείς και παιδιά δεν μπορούν παρά να περπατούν αδιάκοπα ο ένας πλάι στον άλλον, ποτέ μαζί, βαθιά τάφρος τούς χωρίζει, πάνω απ΄την οποία μπορούν κάπου-κάπου να περάσουν λίγη αγάπη ο ένας στον άλλο».

      Καλό μας βροχερό απογευματάκι…πάλι! 😉

  4. Ο/Η ευαγγελια λέει:

    «ίσως, όλοι οι δράκοι της ζωής μας νά ‘ναι πριγκηπέσσες, που δεν προσμένουν παρα την ώρα που θα μας δουν όμορφους και τολμηρούς…» R.M.RILKE-Γράμματα σ’ ένα νέο ποιητή

    …όμορφους και τολμηρούς, σαν τα παιδιά που μαζεύουν στάχια, μαθαίνοντας μια ιδέα Ζωής…

    Την καλημέρα μου!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Θα μπορούσαμε Ευαγγελία, μέσα από την ποίηση ή τα κείμενα του Rilke, (που προσωπικά εκτιμώ πολύ) ν’ απαντάμε κάπως έτσι:

      «Αυτός είναι ο λόγος που τα παιδιά αντέχουν και τις πιο συγκλονιστικές ανατροπές με τρόπο απίστευτο, επειδή δεν συναισθάνονται τις ανάγκες τους και δεν γνωρίζουν πως «είναι» δυνατόν να επέλθουν αλλαγές»;

      Και αυτό το κείμενο είναι από την «Σοφία του Ρίλκε»…

      Την καλησπέρα μου! :))

      • Ο/Η ευαγγελία λέει:

        Ακόμη και τα στάχια, λυγίζουν καλή μου Άιναφετς…Λυγίζουν και συναισθάνονται τις συγκλονιστικές ανατροπές με απολυτη αμεσότητα…κι απόλυτο πόνο…
        Κι εγώ εκτιμώ τον Ρίλκε. Μα εδώ ανοίγουμε θέμα που επιδέχεται πολύ συζήτηση, όχι μ’ ένα ψυχρό υπολογιστή, μα με την ευθύτητα του βλέμματός μας…
        Καλή σου μέρα!

        • Ο/Η Άιναφετς λέει:

          Ότι είναι τρυφερό και ευαίσθητο, λυγίζει Ευαγγελία μου…αλλά δεν σπάει…εκεί βρίσκεται και η δύναμη του!

          (Παλιά είχα μια κάνει μια ανάρτηση σχετικά με την ευλυγισία την ψυχολογική φυσικά, παραθέτοντας και σχετικό κείμενο του Κρισναμούρτι…αν θέλεις αναζήτησε το).

          Εξάλλου…το σπασμένο στάχυ, είναι άχρηστο, έτσι δεν είναι;

          ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦιλιά και καλή δύναμη! :))

  5. Ο/Η Ξωτικό λέει:

    Για άλλα παιδάκια ερχόμουν και αλλού βρέθηκα ,το διαδύκτιο έχει πάθει τραλλαλα τελευταίως .Τι όμορφα που συνδύασες τα θέματα στην προηγούμενη (μου είχαν έρθει και τα δυό σε μέιλ ,αλλά δεν σκέφτηκα καθόλου να τα… ενώσω ) είσαι υπέροχη ψυχή !!!!!

    Συγκινούμαι τόσο όταν βλέπω παιδιά να ζούν την παιδική ηλικία όπως τους πρέπει (ναι η δική μου δεν ήταν πολύ….αναπαυτική)
    και κυρίως ΜΕ ΤΕΤΟΙΑ ΓΙΑΓΙΑ !!!!!! (Ούτε απ’αυτό είχα ποτέ )

    «Αυτό σημαίνει να είσαι νέος: Η βαθιά πίστη στις πιο όμορφες εκπλήξεις, η χαρά της καθημερινής ανακάλυψης”.

    Εντάξει παρηγορήθηκα !!! ΤΌ’ΧΩΩΩΩ !!!!!!!

    “Οφείλεις να ζεις τη ζωή στο έπακρο, όχι ανάλογα με το τι μέρα είναι, αλλά ερευνώντας το βάθος τής κάθε μέρας”.

    Χμμμμ πάω για εξάσκηση !!!!!!!

    Έμαθαν τουλάχιστον πως γίνεται το ψωμί είπες ,Τι εννοείς τοω ψωμί δεν πέτυχε;;;; χαχαχαχα !!!!

    Και…όταν λένε «δικό μου» ….νομίζω οτι το εννοούν απολύτως και με τα άγρια ένστικτα σε πλήρη δράση !!!! (νομίζω δεν είχε παιδιά…)

    Σ’ευχαριστώ για τον πνευματικό άνεμο που έστειλες με ανακούφησε αληθινά ,πάω να συνεχίσω τις αγγαρείες με άλλον….αέρα.

    Φιλούκλαααααααααααααααααα τρανή !!!!!!!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Και μια και πήρα φόρα…φόρα κατηφόρα Ξωτικούλι, συνεχίζω…

      «Διότι μες στις δυσκολίες κρύβονται οι φιλικές δυνάμεις, τα χέρια εκείνα που μας πλάθουν…Και μόνο μες στα σκοτάδια των δυσκολιών έχει νόημα το πολύτιμο χαμόγελο μας, μόνο εκεί φεγγοβολά με το βαθύ, ονειροπόλο φως του, και μες στο φως που για μια στιγμή απλώνεται βλέπουμε τα θαύματα και τους θησαυρούς που μας περιβάλουν».

      Τα παιδικά χρόνια του Rilke, χαρακτηρίστηκαν από κακουχίες…
      Υπήρξε φίλος του Τολστόι και γραμματέας του μεγάλου γλύπτη, Rodin.
      Υπήρξε παντρεμένος και απόκτησε μια κόρη, την Ruth…
      Αυτά και άλλα πολλά, κάτι μας λένε, έτσι δεν είναι;

      Όσο γι’ αυτό το «δικό μου»…δεν μας εγκαταλείπει νομίζω ποτέ! Απλά μεγαλώνοντας το εκφράζουμε…πιο ήπια!!1 😉

      ΑΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦιλάκια… ποιητικά! :))

  6. Ο/Η MΙΧΑΛΗΣ ΚΑΡΛΗΣ λέει:

    Ωραία η βόλτα στα σταχια,αλλά ο μπαμπάς και τα παιδάκια απροστάτευτα από τα φίδια.Ντύσιμο παραλίας Μυκόνου!!!Καλτσάκι,παπουτσάκι,μπότάκι καλύτερα και παντελόνιμέσα από τη κάλτσα μη κρυφτεί κάτω από αυτό το φιδάκι!!!
    Αυτή την εποχή ξυπνάνε από τη χειμερία νάρκη και είναι ιδιαίτερα πεινασμένα και επιθετικά βγαίνουν για να λιαστούν να πάρουν ενέργεια από τον Ήλιο.
    Αν θυμάσαι σε μια ανάρτηση μου, είχε βγει ένα χειμωνιάτικα μια ηλιόλουστη μέρα τον Ιανουάριο μήνα.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Χαχα! Μιχάλη…θα σε πάρει και σένα η φόρα…κατηφόρα! 😉

      Ο Rilke για την φύση λέει: «Δεν έχει ιδέα ότι υπάρχουμε».

      Τα παιδιά ήξεραν πως μπορούσαν να συναντήσουν φιδάκια…αλλά ήξεραν επίσης πως τα φιδάκια φοβούνται πιο πολύ τα παιδάκια, απ’ ότι τα παιδάκια εκείνα…γι’ αυτό και κάναμε την γνωστή μας «φασαρία» για να απομακρύνουμε το όποιο φιδάκι θα βρισκόταν εκεί γύρω τυχαία…έτσι μεγάλωσαν τα τρία μας παιδιά…στας εξοχάς!

      Πάντως εσείς, να προσέχετε καλού κακού!
      ΑΦ! :))

  7. Ο/Η Ginger λέει:

    Τι μου θύμισες τώρα καλή μου Αιναφετς. Υπήρξα τυχερή να γνωρίσω και ν’αγαπήσω ένα υπέροχο άνθρωπο. Ηταν η μητέρα του άντρα μου. Τα λίγα χρόνια που απόλαυσα τη σχέση μας, πότε μ’ενθουσίαζε και πότε με μελαγχολούσε. Αυτή η υπέροχη γυναίκα ακόμα και στα 83 της ενθουσιαζόντα με κάθε ταπεινό λουλουδάκι που έβρισκε στην άκρη του δρόμου. Απολάμβανε το κάθε τι στη φύση ακόμα και το πιό μικρό. Τι με μελαγχολούσε? Αισθανόμουν ηλικιωμένη δίπλα της. Εγώ δεν μπορούσα να ενθουσιαστώ τόσο απλά. Καλή σου μέρα.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Αφού έτυχε…καθ’ οδόν…να είναι η εβδομάδα του Rilke (στο blog μου!)…Ginger, συνεχίζω:

      «Είναι δύσκολο να ζει κανείς σ’ αυτό τον κόσμο, καθώς δεν υπάρχει αρκετή αγάπη μεταξύ φύσης και ανθρώπου ούτε μεταξύ ανθρώπου και Θεού».

      Μόνο που αναφέρεσαι με τέτοια λόγια, στη μητέρα του άνδρα σου και όχι στη πεθερά σου, δείχνει πως εκείνη σου «πέρασε» το μήνυμα! 😉

      Αναρωτιέμαι, ώρες ώρες, τι θα λένε άραγε τα εγγόνια μου για μένα στα 83 μου;

      ΑΦ! και καλό μας απόγεμα! :))

  8. «Αυτή η υπέροχη γυναίκα ακόμα και στα 83 της ενθουσιαζόντα με κάθε ταπεινό λουλουδάκι που έβρισκε στην άκρη του δρόμου. Απολάμβανε το κάθε τι στη φύση ακόμα και το πιό μικρό. Τι με μελαγχολούσε? Αισθανόμουν ηλικιωμένη δίπλα της.»
    Άλλα πήγα να γράψω μα το σχόλιο της Ginger με βύθισε σε σκέψεις…
    Τί να πω…το πιο δύσκολο πράγμα πια είναι να είσαι απλός άνθρωπος…
    ΑΦ!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καλησπέρα Δημήτρη, νεραϊδοκηπουρέ μου, (για να μη ξεχνιόμαστε)…και συνεχίζω!!! 😉

      «Όταν πετυχαίνω ένα ποίημα, υπάρχει μέσα μου πολύ περισσότερη αλήθεια απ΄ ότι σε κάθε σχέση ή συμπάθεια που νοιώθω.
      Όταν δημιουργώ είμαι αληθινός, και θέλω να βρω τη δύναμη να στηρίξω όλη μου τη ζωή πάνω σ΄ετούτη την αλήθεια, σ’ αυτή την απέραντη απλότητα και χαρά, που κάπου-κάπου μου δίνεται».
      Rilke.

      Αναρωτιόμουν τελικά Δημήτρη, τι είναι αυτό που με ελκύει στον Rilke…Φαίνεται πως είναι αυτή η μεταφυσική ανησυχία μπροστά στο μυστήριο της δημιουργίας του σύμπαντος και ο τρόπος που το εκφράζει…

      Βγήκε ήλιος μετά την βροχή και σίγουρα θα έχουμε ένα όμορφο ηλιοβασίλεμα!
      ΑΦ! :))

  9. Ο/Η Thalassenia λέει:

    Κι εγώ παρασυρόμενη άλλο θα πω…. στον dimitrisp.
    Το απλό πώς μπορεί να είναι δύσκολο;
    Εμείς κάνουμε τη ζωή πολύπλοκη. Ο σοφός παππούς μας με τη στάση του, μας διδάσκει κάθε μέρα. Γεμάτος αισιοδοξία και ψυχική υγεία, είναι 83.

    Μάγισσα δεν ξέρω πως φτάσαμε από τα παιδάκια στους παππούδες…
    Τα παιδιά είναι όλα τα καλά του κόσμου, μόνο που πάρα πολλά, δεν έχουν όλα τα καλά του κόσμου.

    Να χαίρεστε τα αγγελούδια σας.
    Είμαι σίγουρη ότι ο χρόνος μαζί τους είναι σαν παράδεισος.

    Φιλιά θαλασσένια.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Φαίνεται πως όταν γερνάμε, η στάση μας απέναντι στη ζωή αλλάζει!

      Οι Γάλλοι λένε:» Αν οι νέοι ήξεραν κι αν οι γέροι μπορούσαν»!

      Αλλά δεν θα αφήσω την Θαλασσινή μου φίλη χωρίς το «κατιτίς» του Rilke! 😉

      «Το θαύμα, που ζουν κάθε φορά όσοι αγαπούν πραγματικά, έγκειται στο ότι όσο πιο πολλά δίνουν, τόσο πιο πολλή αποκτούν από την απολαυστική, θρεπτική εκείνη αγάπη, απ΄την οποία αντλούν τη δύναμη τους τα λουλούδια και τα παιδιά και που θα μπορούσε να βοηθήσει όλους τους ανθρώπους, αρκεί να την αποδέχονταν, χωρίς να αμφιβάλλουν».

      ΑΦ! βροχερά βουνίσια! :))

    • Αυτό βλέπω Θαλασσένια…ότι εμείς κάναμε τη ζωή μας πολύπλοκη και ξεχάσαμε την ομορφιά-χάσαμε την ομορφιά,την αληθινή ομορφιά-του απλού…
      Την καλησπέρα μου στην παρεούλα.

  10. Βασικά αναφερ’ωμουνα στο κοινό timing και όχι στο περιεχόμενο των αναρτήσεων…

    Το να γράφεις για παιδιά και εγγόνια είναι ότι καλύτερο!!

    Φιλί γλυκό…

  11. Ο/Η Άστρια λέει:

    Πάλι συνεχίζεις να μ’ εκπλήσσεις!
    Να μαζέψουνε στάχυα για να κάνουμε ψωμί;!
    όπως άλλοι μαζεύουνε χόρτα..
    τους καρπούς από τις εληές τους, τ’ αμπέλια τους

    Μεγαλωμένη σε πόλη δεν έμαθα ποτέ να μαζεύω τα καλά της γης. Ευλογημένοι όσοι έχουν την χαρά να ξέρουν, τους θαυμάζω πάντα!

    Πιστεύω κι εγώ ότι το «ιδιοκτησιακό» status των παιδιών είναι πολύ ισχυρό και όχι ακριβώς όπως το περιγράφει ο Ρίλκε. Ανεξάρτητα από αυτό η σκέψη όπως γράφτηκε είναι πολύ όμορφη.
    Από τα αγαπημένα βιβλία μου του Ρίλκε οι «Ιστορίες του καλού Θεού»

    φιλάκια πολλά, καλό βράδυ:)

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Μην εκπλήσσεσαι Αστεράκι μου!!!
      Ούτε χόρτα είμαι ικανή να μαζέψω, (εκατό φορές μου τα έδειξαν!) ούτε ελιές,(μαζεύω το καλοκαίρι στο εξοχικό της οικογένειας στη Σκιάθο και τις αφήνω στο θαλασσινό νερό για να τις απολαύσω το επόμενο καλοκαίρι!) το δε αμπέλι μου ρημάζει…
      Εδώ φυτρώνει ότι θέλει…»ο καλός Θεός»!
      Αλλά…»ξέρω» να παίζω με τα παιδιά και να τους κινώ το ενδιαφέρον και την αγάπη για την φύση…μέχρι εκεί!!! 😉

      Και θα επιμείνω όμως, πως το «ιδιοκτησιακό» των μεγάλων είναι απείρως πιο έντονο από των παιδιών…αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία!

      ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦιλάκια! :))

  12. υπέροχες και οι φωτος, και η αφήγησή σου, και τα λόγια του Ρίλκε….μεγαλώνοντας, κάποιοι χάνουμε την τρυφερή ελπίδα…..αλλά και όμως, δεν πρέπει….

    πάρα πολλά φιλιά ‘Αιναφετς μου, καλό βράδυ ;-)))))

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Ευχαριστώ για τα όμορφα σου λόγια! :))
      Αγαπημένος και ο Rilke…
      Ας κρατήσουμε λοιπόν εμείς οι μεγάλοι…»τη βαθιά μας πίστη στις πιο όμορφες εκπλήξεις και τη χαρά της καθημερινής ανακάλυψης»…όπως τα παιδιά!

      Καλό απόγευμα θα σου ευχηθώ, Ειρήνη μου! :))

  13. Ο/Η ANAZHTHSH λέει:

    όμορφο να κρατάμε την παιδική ματιά
    ενισχυμένη με τη γλυκιά σοφία της ωριμότητας…

    φιλιά

  14. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Ω! Καλώς σε ξαναβρίσκουμε Όλυ μου! :))

    Τώρα πια θα μπορείς και εσύ να γεύεσαι τις ομορφιές του νησιού σου!

    Εκεί θα μπορέσεις να κρατήσεις την παιδική ματιά και να «ζήσεις τη ζωή στο έπακρο, ερευνώντας το βάθος τής κάθε μέρας»…όπως σου άρεσε πάντα να κάνεις!

    Τα ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦιλιά μου! :))

  15. Ο/Η MAKIS λέει:

    Καλησπέρα Αιναφετς, να χαίρεσαι τα όμορφα αγγελούδια σου!!!!
    Το σπίτι κάθε ανθρώπου είναι το κάστρο του.
    Καλό βράδυ!!!

  16. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Ευχαριστώ…ευχαριστώ Makis!!!

    Για να δούμε τώρα…πότε θα επισκεφτώ και το διαδικτυακό σου…κάστρο!
    Όπως βλέπεις δεν το βάζω κάτω, χαχα! 😉
    Καλή σου μέρα!

    • Ο/Η MAKIS λέει:

      Σε ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια και την θετική σας ενέργεια που μου δίνετε, είμαι τόσο άσχετος με τους υπολογιστές, αφήστε που δεν κάθομαι και πολύ για να (σερφάρω)……
      Πάντως μου αρέσει να γράφω σε σοβαρά blogs όπως είναι το δικό σου……. πήρα και την πρωτοβουλία να γράψω και της φίλης σας Ειρήνη……… Επίσης πολύ σοβαρό blog κι αυτό….
      Και αν έχετε να μου προτείνετε και κανένα άλλο ,και φυσικά εάν θέλει και ο διαχειριστής, θα σας ήμουν ευγνώμων…… Καλή συνέχεια και να περάσετε μαζί με την οικογένεια σας ένα όμορφο Σ/Κ!!!

  17. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Λοιπόν άκουσε με καλά Makis…
    Πιο άσχετη από μένα στα ιντερνετικά δεν υπάρχει…και στο λέω με όλη μου την ειλικρίνεια…όπως με τα χόρτα, εκατό φορές μου έδειξαν πως και τι να μαζεύω…εγώ τίποτα, το ίδιο με τα link και με όλα τα υπόλοιπα στο internet…αλλά επιμένω όσο και καλή διάθεση και ευγένεια και αν σου δείχνουν κάποιοι, υπάρχουν και οι άγραφοι κανόνες του blogging, που είναι:
    Ο καθένας ανοίγει ένα blog, για να εκφράσει τις σκέψεις του ή ότι άλλο του αρέσει, όποιος θέλει αφήνει σχόλιο, ο οικοδεσπότης αν θέλει απαντά, αλλά προσωπικά δεν θεωρώ σωστό ούτε ευγενικό να χρησιμοποιείς το blog του αλλουνού για να εκφράζεις τις όποιες απόψεις σου ή ανησυχίες σου και αυτό…αν δεν έχεις ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΣΠΙΤΙΚΟ, γιατί στο τέλος καταντάει κουραστικό!
    Όλοι εδώ έχουν ένα…σπιτικό!
    Ελπίζω να το καταλάβεις…και συγνώμη αν σε στεναχωρώ, αλλά έτσι έχουν τα πράγματα…
    Καλό σου απόγευμα!

  18. Ο/Η trelokomeio λέει:

    είδες καλή μου αιναφετσ που ο Θεούλης χρησιμοποιησε το χωραφάκι σου (!) για να σε βάλει στη πρίζα να συνεχίσεις το εργο του;;;; αντε και του χρόνου να φυτέψεις εσυ!!! απλά κράτα λίγο στάρι απο αυτό που μαζέψατε και ρίξτο μια ωραία μέρα του νοέμβρη εδώ και εκεί (αμα κάνεις και χορό ταυτόχρονα ενώ ρίχνεις το στάρι, κάτι σαν το χορό των μαγισσών στην ισημερία..) και οοολα τα άλλα θα τα κάνει ο Θεός και η βροχή και ο ηλιος…..
    πολύ γουστάρω!!~! και που εισαι έχω και μύλο!! παμε για άλεσμα;;;;

  19. Ο/Η Fwtino_Asteraki λέει:

    Τι τέλεια φωτό!Υπέροχη αυτή με τα ζουζούνια..φαίνονται απίστευτα γλυκουλένια…αχχχχχχχχχ (μάλλον πρέπει να συμαζευτω λιγάκι ε? 😛 ) Σαν πίνακας φαίνεται η φωτό..

    Είδες όσα δεν τα φέρνει ο άνεμος δεν τα φέρνει ο κοσμος όλος πως το λένε αυτό καλε..η μπαφούφα είπα?!

    Πάντος η φύση έχει να μας διδάξει πολλα πράγματα..άσχετα αν εμείς της το ανταποδίδομαι καταστρεφοντας την!..

    Πολύ μ άρεσε αυτό του Ράινερ Μαρία ΡίλκεΚι «όταν λένε “δικό μου” δεν αξιώνουν να κατέχουν, παρά αγκαλιάζουν και ξαναφήνουν.»

    Έχω μια απορία όμως..και τα δυο ζουζούνια φοράνε τα καλά τους…after «τρίγο» σε τη φάση ήταν??! χιχιχιχι!

    Αύριο το άλλο ποστούλι πέρασε η ώρα!
    Καληνυχτα και όνειρα γλυκά να έχουμε!
    ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ γλυκά γλυκά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s