Άγνοια…

Σήμερα το πρωί...

«Τα σύννεφα συγκρούονταν στα νοτιοδυτικά σπρωγμένα από ένα δυνατό άνεμο, ήταν μεγαλειώδη σύννεφα, σαν τεράστια κύματα, γεμάτα μανία και χώρο μέσα τους, ήταν άσπρα και σκούρο γκρίζο και σκέπαζαν τον ουρανό κουβαλώντας βροχή. Τα γέρικα δέντρα είχαν θυμώσει μαζί τους και με τον άνεμο. Ήθελαν την ησυχία τους παρόλο που χρειαζόντουσαν τη βροχή, θα τα ξέπλενε και θα ήταν πάλι καθαρά, θα ξέπλενε όλη τη σκόνη τους θα έκανε τα φύλλα τους να γυαλίζουν και πάλι, αλλά εκείνα δεν ήθελαν να ενοχλούνται, όπως οι ηλικιωμένοι άνθρωποι».

.

Δυο ώρες αργότερα…

Στο λιμανάκι του Λιμνιόνα, κάναμε το ωραιότερο μπάνιο της χρονιάς!

Λίγο αργότερα χάθηκαν και όλα τα σύννεφα…

.

«Άγνοια δεν είναι η έλλειψη γνώσεων, αλλά του «γνώθι σαυτόν», αν δεν μαθαίνεις για τον εαυτό σου δεν υπάρχει νοημοσύνη. Το να γνωρίζεις τον εαυτό σου δεν είναι θέμα συσσώρευσης, όπως γίνεται με την απόκτηση γνώσεων, είναι να μαθαίνεις την κάθε στιγμή (…) Το να γνωρίζεις τον εαυτό σου είναι κάτι ζωντανά παρόν, όχι επικριτικά… Το να μαθαίνεις δεν έχει ούτε αρχή, ούτε τέλος…
Η νοημοσύνη είναι η ευαίσθητη επίγνωση της ζωής, στο σύνολο της, της ζωής με τα προβλήματα της, τις αντιφάσεις της, τις χαρές και τις λύπες της. Το να έχεις επίγνωση όλου αυτού του πράγματος χωρίς να διαλέγεις και χωρίς να παγιδεύεσαι από οποιαδήποτε από τις εκδηλώσεις της και να κυλάς μαζί με ολόκληρη τη ζωή, είναι νοημοσύνη».

.

Ένα φύλλο ευκαλύπτου επιπλέει..

.
«Πόσα λίγα ξέρουμε για τους εαυτούς μας! Μοιάζει να ξέρουμε πάρα πολλά για άλλα πράγματα, για την απόσταση ως το φεγγάρι, πώς να συναρμολογήσουμε τους πιο πολύπλοκους και καταπληκτικούς υπολογιστές, πώς να διασπάσουμε το άτομο και το πιο ελαχιστότατο μέρος της ύλης. Αλλά ξέρουμε τόσα λίγα για τον εαυτό μας. Το να πάμε στο φεγγάρι είναι πολύ πιο συναρπαστικό από το να πάμε βαθιά μέσα στον εαυτό μας, ίσως γιατί είμαστε τεμπέληδες ή φοβόμαστε ή γιατί δεν φέρνει κανένα κέρδος, από τη πλευρά της επιτυχίας και των χρημάτων. Το να πας μέσα σου, είναι πολύ πιο μακρύ το ταξίδι από το να πας στο φεγγάρι, δεν υπάρχει διαθέσιμη μηχανή γι αυτό το ταξίδι και δεν μπορεί κανείς να σε βοηθήσει, ούτε θεωρίες, ούτε βιβλίο, ούτε καθοδηγητής. Πρέπει να το κάνεις μόνος σου».

Κρισναμούρτι
«Σημειώσεις».
Εκδόσεις Καστανιώτης

Advertisements

About Άιναφετς

To Άιναφετς είναι το ανάποδο του ονόματος Στεφανία και μ’ αυτό εμφανίζεται ως “μάγισσα Άιναφετς” σε ιστορίες του “Παραμυθά.
This entry was posted in Διάφορα. Bookmark the permalink.

42 Responses to Άγνοια…

  1. Ο/Η Evie λέει:

    Συμφωνώ απόλυτα ! Χρειάζεται πολύ δουλειά και ειλικρίνεια και χωρίς εγωισμό.
    Υπεροχή η θάλασσα αλλα πολύ βοτσαλο. Καλό Σαββατοκύριακο και φιλια!

    • Ο/Η ainafets λέει:

      Αφού πρώτα πέρασα από το σπιτικό σου και διάβασα την πολύ τρυφερή και ενδιαφέρουσα ανάρτηση σου, σου απαντώ πως ΝΑΙ θέλει ειλικρίνεια και να δεις πώς δουλεύει το «εγώ» που έχει μάθει όλα να τα δικαιολογεί και να τα βολεύει με τέτοιο τρόπο έτσι που τίποτα να μην αλλάζει…

      Χιχι! το βοτσαλάκι της φωτό είναι καμιά φορά πιο βολικό από την άμμο που κολλάει πάνω σου! 😉
      Πολλά ΑΦιλιά και καλό μας Σ/Κ! 🙂

  2. φυσικα και ειναι δυσκολο να γνωριζουμε τους εαυτους μας, πρωτα απ΄ολα γιατι εχουμε πολλα προσωπα.. επειτα επειδη καθημερινα αλλαζουμε αλληλοεπιδρωντας με ενα περιβαλλον που επισης αλλαζει συνεχως.. οι αναγκες μας που αλλες ηταν οταν ειμασταν 20 αλλες στα 30 κλπ

    ολα αυτα λοιπον νομιζω οτι καθιστουν αδυνατο το να γνωριζουμε τους εαυτους μας με την ιδανικη εννοια της λεξης.. αγγιζουμε κατα καιρους κομματια μας, αυτο ειναι σιγουρο, μεχρι να διαπιστωσουμε ποσο λαθος καναμε ή ποσο αλλαξαμε και παλι απο την αρχη..

    το φεγγαρι αγαπητη μαγισσα ειναι λιγο πιο κοντα και μαλιστα στην ιδια θεση καθε φορα :):):)

    πολυ ωραιο το λιμανακι σας!

    • Ο/Η ainafets λέει:

      Διάθεση αλλάζουμε…»πότε έτσι, πότε γιουβέτσι», έτσι δεν είναι; 😉

      Βασικά μας λείπει η νοημοσύνη…
      «Το να έχεις επίγνωση αυτού του πράγματος χωρίς να διαλέγεις και χωρίς να παγιδεύεσαι από οποιαδήποτε από τις εκδηλώσεις της ζωής και να κυλάς μαζί της είναι νοημοσύνη»… (Αυτό το να «κυλάς» μαζί με τη ζωή, μεγάλο μυστικό!)

      Η λέξη «δύσκολο» και «αδύνατο» αυτομάτως φρενάρουν και μόνο η επίγνωση του πώς είσαι την κάθε στιγμή μπορεί να φωτίσει το μέσα μας…

      ΑΦιλιά και με επίγνωση …χαχα! 🙂

  3. Ο/Η GiP λέει:

    Σε ζηλεύω για το μπάνιο !
    Το να μάθουμε τον εαυτό μας πολύτιμο αλλά μόνο του δεν φτάνει. Πρέπει να έχουμε και τη δύναμη να αλλάξουμε μερικά από όσα πρέπει να αλλάξουν : κακές συνήθειες κ.λ.π. Δεν λέω όλα, γιατί δεν γίνεται.
    Τα λέω αυτά γιατί από νέος είχα μεγάλη αυτογνωσία. Μπορούσα επί αρκετή ώρα να σου απαριθμούσα τα ελαττώματα και τις αδυναμίες μου. Τό ίδιο και τώρα. Τίποτε δεν άλλαξε, γιατί ΔΕΝ έχω τη δύναμη να το αλλάξω. Είμαι βολεμένος στα καλά μου και στα στραβά μου και όσο πάω, με όσους πάω (και με πάνε)
    Π.χ. Θέλεις να σου απαριθμήσω τα κακά του πάχους και μάλιστα του υπερβολικού ; Να κάνω διάλλεξη μπορώ. Να με ακούσει χοντρός και να μη ξαναφάει… Αλλά είμαι 120 κιλά ! στον εαυτό μου δεν αλλάζω τίποτα.
    Και πολλά τέτοια…
    Καλά τα λέει ο Κρισναμούρτι αλλά να αλλάζουμε και κάτι, όχι σαν και μένα…

    • Ο/Η ainafets λέει:

      Εκπληκτικό Γιώργο, τι βρίσκει ο «άνθρωπος» για να συνεχίσει να είναι οτιδήποτε εσωτερικό ή εξωτερικό…ακόμα και χοντρός!
      Αλλά ας σοβαρευτούμε (όσο μπορούμε!) πρώτα το σημαντικό είναι να έχουμε επίγνωση της κατάστασης μας και να μπορούμε να αυτοσαρκαστούμε… ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΒΗΜΑ! και είμαι σίγουρη πως αν κάτι πραγματικά μας ενοχλεί βρίσκουμε τη δύναμη (που για μένα είναι ενέργεια) να το αλλάξουμε…χωρίς να μας το επιβάλουν πχ: οι γιατροί! 😉

      ΑΦιλιά καλή μας όρεξη και καλό Σ/Κ!!! 🙂

  4. Ο/Η Astero λέει:

    Αααααααααχ αυτή η θαλασσίτσα, σαν να το νοιώθω το νερό δροσερό και κρυστάλλινο πάνω στο δέρμα μου! Για μένα, λοιπόν, μια βουτιά σε αυτή τη θάλασσα είναι το καλύτερο ταξίδι αυτογνωσίας, καθαρίζει το μυαλό και σου δίνει προοπτική, σου θυμίζει τι έχει σημασία και τι όχι. Τουλάχιστον πάντα έτσι το ένοιωθα εγώ, η θάλασσα με γλίτωσε από πολλή ψυχανάλυση! Καλά μπάνια μαγισσούλα, ο Σεπτέμβρης είναι ο πιο μαγικός μήνας στην Ελλάδα, να τον απολαύσετε!

    • Ο/Η ainafets λέει:

      Έτσι είναι Astero μου…έτσι!
      Γι αυτό και εμείς με τις πολλές βουτιές που κάναμε σε τέτοιες θάλασσες (παρόλο που για πρώτη φορά μετά από 40 χρόνια προσωπικά δεν έκανα διακοπές)… είμαστε ίσως πιο «έτοιμοι» για τα ζόρια του χειμώνα, αν και για μένα «ζόρια» δεν είναι τόσο τα οικονομικά προβλήματα, όσο τα ψυχολογικά προβλήματα ανθρώπων γύρω μου που υποφέρουν…

      Σήμερα είναι όντος Φθινόπωρο και πάω να μαζέψω τα τελευταία σύκα!
      Πάω σπιτάκι σου για να μάθω νέα σου!
      ΑΦιλάκια χαμογελαστά! 🙂 🙂 🙂

  5. Ο/Η misoagnosti λέει:

    Καλημέρα Άιναφετς. Σ΄ευχαριστούμε γι΄αυτό το όμορφο, φθινοπωρινό ταξίδι, με συντροφιά Κρισναμούρτι.
    🙂

    • Ο/Η ainafets λέει:

      Σήμερα είναι όντος μια πραγματική φθινοπωρινή μέρα και το ταξίδι συνεχίζεται…
      «Και το να μαθαίνεις για σένα δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος»…
      Καλή μας συνέχεια λοιπόν!

      ΑΦιλιά πολλά πολλά! 🙂

  6. Το «Πες τα χρυσόστομε» ισχύει κυριολεκτικά εδώ!
    Συμπτωματικά την ίδια περίπου ώρα ανέβασα κι εγώ απόσπασμα από τις «Σημειώσεις» …και τα δυο ποστ συνδέονται χρονολογικά με το ποστ του Π 🙂 (καλά από τις φωτογραφίες θεωρώ πως πρέπει να ήταν μεγάλος χορευτής…αλλά και κούκλος)
    Πολύ ενδιαφέρον του σχόλιο του GiP. Σηκώνει πολύ κουβέντα…έως και ποστ σεντόνι…για να σε δω… 🙂
    Καλό Σαββατοκύριακο.
    Με αγάπη ο Νεράιδος σου
    🙂

    • Ο/Η ainafets λέει:

      «Η απροσεξία είναι που στηρίζει την εγωκεντρική δραστηριότητα…και ολική προσοχή είναι η άρνηση του αποτελέσματος της απροσεξίας»…
      Φςςςςςςςςςςςςςςςςςςςς! (από το δικό σου ποστ)… τρομερό ε;
      Ναι ο Gip λέει και κάνει ότι κάνουν οι περισσότεροι από μας! 😉

      Όταν γνώρισα τον Π το ροκ το είχε χορτάσει, αλλά χορέψαμε μαζί «άλλους» χορούς! χαχα!

      ΑΦιλιά Νεράιδε μου! 🙂

  7. Ο/Η Levina λέει:

    Ταξίδι στην θάλασσα οι φωτογραφίες σου μαγισσούλα μου και τα λόγια σου σταγόνες σοφίας όπως πάντα.
    Άργησα πολύ να φτάσω στην αυτογνωσία, χρόνια το πάλευα εδώ και να που κάποια στιγμή πριν κάτι μήνες έσπασαν οι κλειδαριές μου και βρέθηκα εντός μου σε μια γαλήνη που δεν περίμενα να βρω. Αυτό που κατάλαβα είναι πως όσο περισσότερο γνωρίζω εμένα τόσο λιγότερο μπορεί να με ‘ αγγίξει’ κανείς.
    Σε φιλώ γειτονάκι μου και σας εύχομαι καλό Σαββατοκύριακο !!

    • Ο/Η ainafets λέει:

      Περνάμε διάφορες φάσεις…τελικά! 😉
      Το μόνο σίγουρο είναι, πως το να μαθαίνεις για σένα δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος…»γηράσκω αεί διδασκόμενος» έλεγαν οι «δικοί» μας!

      ΑΦιλιά και σου εύχομαι ένα όμορφο Σ/Κ! 🙂

  8. Από τη διαρκή πάλη με το εντός μου κατέληξα να είμαι ενοχικό άτομο..
    Μπορούσα να σου απαριθμήσω (ακόμα και σήμερα) όλα τα ελαττώματα μου.
    Πόσα θέλεις;
    Με τα χρόνια απάλυνε αυτό…
    Έσκισα τα χαρτιά της ενοχής και είδα έναν άλλο άνθρωπο… τώρα πια δεν με αγγίζει η κακή κριτική των ανθρώπων… και δεν μπαίνω καν στον κόπο να απολογηθώ!

    Σου άνοιξα τα φύλλα της καρδιάς μου..γιατί είδα το φύλλο του ευκάλυπτου και ήρθε ο συνειρμός.

    Το λιμανάκι ζήλεψα….

    • Ο/Η ainafets λέει:

      Α! Αντιγόνη μου… έχω περάσει στη ζωή μου διάφορες φάσεις, αλλά ποτέ δεν αισθάνθηκα ενοχές για τίποτα…πριν πάρα πολλά χρόνια έλεγα απίστευτα ψέματα, έτσι χωρίς αιτία…κάποια στιγμή όλο αυτό μου φάνηκε τόσο ανόητο και είδα πως λέγοντας ψέματα πρώτα τον εαυτό μου κορόιδευα και αυτό κόπηκε μαχαίρι…χωρίς καμιά ενοχή!
      Έχω ως αρχή, να μην περιμένω τίποτα από κανένα (ακόμα και από τα παιδιά μου) αυτό μ’ ελευθέρωσε από οποιαδήποτε προσδοκία, εξάρτηση και μου έδωσε μια παράξενη ελευθερία!

      Να κρατάμε τα φύλλα της καρδιάς μας ανοιχτά… και ας μη βρίσκουν πάντα ανταπόκριση, το ταξίδι είναι πανέμορφο και ας είναι πολλές φορές οδυνηρό!

      Πολλά πολλά τρυφερά ΑΦιλιά σου στέλνω! (Α=Αληθινά) 🙂

  9. Ο/Η lefti λέει:

    Συμφωνώ…
    Να «κυλάς» μαζί με ολόκληρη τη ζωή, είναι νοημόσύνη.
    Χτές…κάνοντας ανασκαφή στους δίσκους μου..βρήκα ένα χαρτάκι που ένας καλός φίλος είχε σημειώσει και το είχε βάλει μέσα σε δίσκο του Μichel Legrand μια και ο καλλιτέχνης το είχε πει:
    The more i live, the more i learn.
    The more i learn, the more i realize, the less i know.
    Kαι η μία σκέψη έφερε την άλλη…ξέρεις…και πόσο έχω αλλάξει ( new improved version με ονόμασα )…θεωρώ προς το καλύτερο…
    Και πιο μετά έτυχε να διαβάσω την ανάρτησή σου 🙂
    Το «γνώθι σαυτόν» που δεν σταματά ποτέ, που είναι άχρονο…προσφέρει ηρεμία,γαλήνη εντός ακόμη κι όταν εκτός οι «δίνες» πάνε κι έρχονται.
    Πλέον και μένα δεν με αγγίζει η κακή κριτική των ανθρώπων ούτε απολογούμαι για επιλογές, αποφάσεις,ιδέες..
    Καλό σου μεσημέρι και όμορφο ΣΚ!

    υγ:To λατρεύω το βότσαλο…και τα χρωματικά παιχνίδια μέσα στο νερό 🙂

    • Ο/Η ainafets λέει:

      Ναι… αυτό το «κύλισμα» όταν γίνεται με τρυφερότητα και καλοσύνη προς τον εαυτό μας, αντανακλάται προς τους γύρω μας και φέρνει μια παράξενη ησυχία…και τελικά βλέπουμε πως πολύ λίγοι εμπιστεύονται τη ζωή! 😉
      Ναι…και η μάθηση δεν σταματά ποτέ… ευτυχώς, (τραγικό όποιος νομίζει πως τα ξέρει όλα!)
      Όσο για την κριτική, είμαστε αυτοί που είμαστε και σε όποιον αρέσουμε (όπως λέει και το τραγουδάκι!)

      ΑΦιλιά και καλό μας Σαββατόβραδο… χαμογελαστό! 🙂

  10. Ο/Η ♔DƦάɱα QuƎeи ♔ λέει:

    Το να μπορείς να πεις ότι «ξέρω ποιος είμαι» είναι ένας στόχος που όταν τον κατακτάς νιώθεις πραγματική ευτυχία και πληρότητα.
    Είναι σημαντικό και να ξέρεις και να υποστηρίζεις τον εαυτό σου, αν δεν το κάνεις εσύ άλλωστε δεν έχει λόγο να το κάνει και κανένας άλλος άνθρωπος.
    Οι εικόνες σου με έκαναν να νοσταλγήσω το καλοκαίρι που σιγά σιγά αποχαιρετά και δίνει την θέση του στην φθινοπωρινή αύρα του καιρού.
    Όμορφο σ-κ να έχεις γλυκιά μαγισσούλα. Μάκια!

    • Ο/Η ainafets λέει:

      Μόλις αισθανθείς πως «κάτι» έχεις κατακτήσει, (δηλαδή συνειδητοποιήσει) έρχεται ένα άλλο…και ακόμα ένα άλλο και αυτό δεν σταματάει ποτέ, έτσι μαθαίνεις για σένα! 🙂

      Σήμερα είναι η πρώτη μέρα που αισθάνθηκα το Φθινόπωρο, οι καρυδιές έριξαν σχεδόν όλα τους τα φύλλα και από αύριο θα δω αν μπορώ να μαζέψω καρύδια!

      Και εσύ Μαρίνα μου, να έχεις ένα γεμάτο Σ/Κ!
      ΑΦιλάκια! 🙂

  11. Ο/Η AnD λέει:

    Είναι τρομακτικό στην αρχή, όταν νιώθεις πως πέφτεις μες στο λάκκο.
    Μετά, ο λάκκος δε φαίνεται τόσο σκοτεινός και απειλητικός. Το οτι δε φαίνεται πού τελειώνει είναι κάτι θετικό τελικά.
    Προσφέρει μια πολύ ενδιαφέρουσα διαδρομή, γεμάτη συγκινήσεις και αυτό το βάθος του είναι η καλύτερη εγγύηση για ανεξάντλητα ταξίδια.

    • Ο/Η AnD λέει:

      Νομίζω οτι έχω πάει σ’αυτό το μέρος. Είναι κοντά στο Μαραθώνα;

    • Ο/Η ainafets λέει:

      Για ποιόν λάκκο μιλάς;
      Για μένα ένας είναι ο λάκκος…ο λάκκος με τα φίδια!
      Σε λάκκο πέφτεις μόνο από απροσεξία και δεν δέχομαι ότι μπορεί κανείς να με σπρώξει…γιατί ότι μας συμβαίνει τις περισσότερες φορές ή το έχουμε προκαλέσει ή το έχουμε επιτρέψει! 😉 (εκτός από τα θέματα υγείας, αν και εκεί διατηρώ τις επιφυλάξεις μου)…
      Τι εννοείς με λάκκο; δεν σε παρακολουθώ!
      Φυσικά όταν πάει κανείς βαθιά μέσα του, τον περιμένει και χαρά και πόνος (βλέπει όλα τα σκουπίδια που έχει συσσωρεύσει και αυτό πονά! )
      Το ταξίδι είναι όντος ανεξάντλητο και αυτή είναι η γοητεία του!

      ΑΦιλάκια με όλη μου την καρδιά! 🙂

      • Ο/Η ainafets λέει:

        Στο προ-προηγούμενο ποστ παίζοντας «ποιό είναι ποιό είναι;» …είχα πει πως είναι ένα λιμανάκι μετά τους Αγ. Αποστόλους που λέγεται Λιμνιόνας… είχα βάλει και πολλές φωτό!

      • Ο/Η AnD λέει:

        Εννοώ οτι την πρώτη φορά που κοιτά κανείς μέσα του, όταν καταλαβαίνει οτι εκεί υπάρχει σκοτάδι και απροσδιόριστο βάθος, τρομάζει. Αυτό αρχικά μοιάζει με λάκκος όμως σύντομα φωτίζεται και…αγαπιέται.

        Αφιλιά κι από μένα Μαγισσούλα!

  12. Ο/Η ainafets λέει:

    Οκ! κατάλαβα τον συσχετισμό! 😉
    Ομολογώ όμως πως στην αρχή αυτός ο λάκκος κάτι μου έκανε!
    ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦιλάκια! 🙂

  13. Ο/Η onlyandjustme λέει:

    τον μαθαίνουμε ποτέ τελικά?…εγώ πάντως δεν είμαι σίγουρη..
    άλλωστε για μένα δεν υπάρχει έμαθα,αλλά μαθαίνω..
    και για να μάθεις,χρειάζεται πολύ προσπάθεια..άλλωστε αυτό είναι το ωραίο..
    όμορφο post με όμορφες εικόνες..
    φιλάκια πολλά,πολλά και πάντα αληθινά!! :))

    • Ο/Η ainafets λέει:

      Νομίζω Νικολέτα, πως υπάρχουν βασικά χαρακτηριστικά μέσα μας που παρόλο που είναι πολύ καλά ριζωμένα, μπορεί κανείς να τα δει με «επίπονη» δουλειά και υπομονή… και πολλά από αυτά, όταν βγουν στο φως διαλύονται χωρίς καμιά προσπάθεια!
      Και η μάθηση δεν τελειώνει ποτέ…ευτυχώς! 😉

      ΑΦιλάκια και να έχεις μια ήρεμη Κυριακή!

  14. Ο/Η chrispap68 λέει:

    Δεν ξέρω αν μπορείς πραγματικά να γνωρίσεις «αληθινά» τον εαυτό σου. Δεν ξέρω και αν …πρέπει κιόλας! Μήπως αν ένα μέρος του μεγάλο ή μικρό παραμένει » ο άγνωστος Χ» είναι εκείνο που σε περίπτωση μεγάλης ανάγκης θα κινητοποιηθεί για να σώσει ή να διορθώσει ή να αλλάξει μια κατάσταση; Και τότε είναι αυτό που λέμε: «Μας πω το έκανα εγώ αυτό!» Έχω ιδίαν εμπειρία επί αυτού. Αλλά μπορεί να κάνω λάθος!
    Πάντως θα ήθελα κάποια στιγμή να είμαι στην θέση εκείνου του φύλου ευκαλύπτου εκεί στην υπέροχη φωτογραφία!

  15. Ο/Η ainafets λέει:

    Πολλές φορές η ζωή μάς αιφνιδιάζει Χριστόφορε και εκεί βλέπουμε καθαρά τον εαυτό μας, (ασχέτως αν δεν μας αρέσει αυτό που βλέπουμε και το δικαιολογούμε ή το κουκουλώνουμε). Βλέπουμε τις αντιδράσεις μας, πχ. πόσο βιαίοι μπορούμε να γίνουμε ή πόση πίκρα μπορούμε να βγάλουμε και πολλά άλλα «τέτοια»…έχω και εγώ «ιδίαν εμπειρία» ! 😉

    Αυτό το φύλλο ευκαλύπτου με ταξίδεψε και μένα (ποιος ξέρει που θα βρίσκεται τώρα!)

    ΑΦιλιά και καλή Κυριακή να έχουμε! 🙂

  16. Ο/Η thalassokrator λέει:

    Με το που εσκασε μύτη ο χειμώνας σε επιασαν τα «Ινδικά σου»;;;

  17. Ο/Η ainafets λέει:

    Χαχα! και που να δεις τι έχει να γίνει με τα μεγάλα κρύα! 😉

  18. Ο/Η astria λέει:

    Όπως πάντα όλα μέσα στη Φύση και στη Σοφία, όμως σήμερα θα σταθώ σ’ εκείνη τη φωτογραφία με το φτερό στη θάλασσα, θα μπορούσε να ήταν μόνη της μια ανάρτηση!

    Α.φιλάκια πολλά
    καλό βράδυ:)

  19. Ο/Η ainafets λέει:

    Καλημέρα στο λαμπερό μου Αστεράκι!
    Και όταν η σοφία γίνεται πράξη, σίγουρα η ζωή μας γίνεται πιο υποφερτή, έτσι δεν είναι;

    ΑΦιλάκια πολλά πολλά με μια πανέμορφη βδομάδα! 🙂

  20. Ο/Η me (maria) λέει:

    Το φύλλο ευκαλύπτου μας ταξίδεψε όλους τελικά!!
    Το να πας «μέσα σου» πράγματι είναι πολύ πιο μακρύ ταξίδι από το να πας στο φεγγάρι, αλλά είναι κι ένα ταξίδι που αξίζει..ένα ταξίδι που οφείλουμε στον εαυτό μας να το κάνουμε όσο πιο συχνά και όσο πιο σωστά μπορούμε…
    Φιλιά!
    Μια πολύ καλή εβδομάδα σου εύχομαι!

    • Ο/Η ainafets λέει:

      Ενδιαφέρον θα είχε να βάλουμε μια μικροκάμερα να παρακολουθήσουμε που τελικά ταξίδεψε το φύλλο…μάλλον θα ξεβράστηκε με το κύμα σε κάποια ακτή…και που να ήξερε πόσο διάσημο έγινε! χαχα! 😉
      Όσο για το προσωπικό μας ταξίδι…μόνο τον καθένα αφορά, αφού είναι μοναχικό, έτσι δεν είναι;

      ΑΦιλάκια και καλή μας συνέχεια! 🙂

  21. Ο/Η Margo λέει:

    Πρέπει να το κάνεις μόνος σου. και δεν διδάσκεται.. ή μήπως όχι; Πιστεύω πως η κουλτούρα των λαών παίζει κάποιο ρόλο. Για παράδειγμα δεν είναι τυχαίο που στην Ινδία έχουν γεννηθεί τόσοι πνευματικοί άνθρωποι και φιλοσοφίες.
    Και η ιστορικές συγκυρίες; Όταν υπάρχουν πολλές δυσκολίες οι άνθρωποι ψάχνουν παρηγοριά και τότε το ταξίδι εντός είναι ανακουφιστικό και πολλές φορές αναγκαίο. Διανύουμε αυτή τη στιγμή μια τόσο δύσκολη περίοδο. Άρα αυτή η ανάρτηση είναι κάτι σαν γιατρικό 🙂

    Καλή σου νύχτα μαγισσούλα μου

  22. Ο/Η ainafets λέει:

    Νομίζω πως «εμείς» οι Έλληνες δεν έχουμε τίποτα να ζηλέψουμε από τους Ινδούς που οι εκεί γκουγκουρούδες τους εκμεταλλεύονται αιώνες τώρα… βλέπεις ο Κρισναμούρτι είπε, πως «ο καθένας μας είναι δάσκαλος και μαθητής του εαυτού του», κάποιος δάσκαλος μπορεί να σου δείξει τον δρόμο αλλά μόνος σου θα ταξιδέψεις… «Το γνώθι σαυτόν», Έλληνας το είπε!
    Την δύναμη που χρειαζόμαστε όλοι μας για να αντεπεξέλθουμε σ’ αυτή τη δύσκολη περίοδο μέσα μας θα τη βρούμε…

    ΑΦιλάκια και καλή μας δύναμη! 🙂

  23. Ο/Η melita λέει:

    Καλησπέρα μαγισσούλα μου, εδώ από προχθές είναι συνέχεια συννεφιασμένος , μουντός και πότε πότε «ψιλοκλαίει» , ο ουρανός. Επιτέλους φθινοπώριασε! Καλό το καλοκαίρι και τα μπάνια του αλλά μου έλειψε και ο χειμώνας .
    Όσο για τον Κρισναμούρτι…κάθε φορά που διαβάζω κάτι δικό του είτε από ανάρτησή σου είτε από κάπου αλλού,πάντα μαθαίνω κάτι για εμένα.
    Να έχεις ένα όμορφο απόγευμα.Σε φιλώ γλυκά.

  24. Ο/Η ainafets λέει:

    Χαίρομαι για το σχόλιο σου Melita μου!
    Βλέπεις όλοι μας χρειαζόμαστε να διαβάζουμε «Λόγια Αλήθειας ή Αγάπης» …προσωπικά εκτός από τα βιβλία του Κρισναμούρτι που μεταφράζω, κάθε πρωί ανοίγω στην τύχη και κάποιο βιβλίο του και έκπληκτη «πέφτω» πάντα σε κάτι που μου δίνει μια απάντηση… 😉

    Δύσκολοι καιροί και χρειαζόμαστε θετική ενέργεια και να πορευτούμε!

    ΑΦιλάκια πολύ τρυφερά και μη ξεχνάμε να παίρνουμε βαθιές ανάσες! 🙂

  25. Ο/Η Antriana..Io λέει:

    Δεν ξέρω αν έχω πιάσει το νόημα του κειμένου αλλά η αρχή του με ταξίδεψε σε άλλο σκηνικό: Όταν είναι καλοκαίρι και βλέπω σύννεφα στον ουρανό, βγαίνω στο μπαλκόνι, παίρνω μια μεγάλη αναπαυτική καρέκλα και κάθομαι περιμένοντας τη βροχή. Όταν τα σύννεφα εξαφανίζονται απογοητεύομαι και λέω «μα που πήγαν; που είναι η βροχή που θα’ρθει να καθαρίσει τη σκόνη του καλοκαιριού;» Να έρθει, να ρίξει τα νερά της και να φύγει αφήνοντας το πεδίο καθαρό ξανά για τον ήλιο… Όμορφη ανάρτηση Άιναφετς, καλό σου βράδυ και φιλιά πολλά:)

  26. Ο/Η ainafets λέει:

    Δεν έχει σημασία τι πιάνει ο καθένας Αntriana… σημασία έχει ότι σου άρεσε η ανάρτηση… και άφησες ένα όμορφο σχόλιο! 😉
    Τίποτα δεν είναι στατικό ούτε μέσα μας, ούτε έξω από μας!

    ΑΦιλιά και να έχεις μια όμορφη νύχτα και ένα ομορφότερο ξημέρωμα! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s