Εγκατάλειψη;

Ο άνθρωπος κατά τη διάρκεια της ζωής του συχνά εγκαταλείπει, τι είναι αυτή η εγκατάλειψη μπορεί να είναι όμορφη ή οδυνηρή;

477572_enhanced-buzz-wide-27874-1364330526-21

Όταν η φύση αναλαμβάνει όσα εγκαταλείπουμε μπορεί αυτό να μετατραπεί σε ομορφιά…
Φυσικά στο νου μας αρέσει να φτιάχνει ιστορίες και τι ιστορίες, όπως γι αυτό το εγκαταλειμμένο σκάφος στα παγωμένα νερά!

.

477562_enhanced-buzz-wide-32240-1364330224-5

Τι όμορφη ιστορία μπορεί να κρύβεται μέσα σ’ αυτό το εγκαταλειμμένο σπίτι… πάντως αν δεν κατοικείται από ξωτικά, αερικά και διάφορες νεράιδες, σίγουρα θα κατοικείται από τ΄άγρια ζώα του δάσους!

.

477561_enhanced-buzz-wide-32268-1364330188-14

.

Η εγκατάλειψη μπορεί να είναι και ψυχολογική…
Να, εγκαταλείπω συνήθειες, καταστάσεις που με βλάπτουν πάνω απ΄όλα εσωτερικά…
Η εγκατάλειψη ενός παιδιού, ενός ηλικιωμένου ή της στέγης, είναι ό,τι πιο οδυνηρό μπορεί να συμβεί στον άνθρωπο.

Εδώ τα πουλιά, λίγο τ’ απασχολεί ποια ιστορία κρύβεται πίσω απ΄αυτή την εγκατάλειψη!

.

477578_enhanced-buzz-wide-3199-1364330983-5.

«Δεν υπάρχει τίποτα σαν το ψάξιμο, αν θέλεις να βρεις κάτι όταν ψάχνεις, σίγουρα βρίσκεις κάτι, αν και δεν είναι πάντα το κάτι που έψαχνες… και ίσως μετά τη στροφή να σε περιμένει ένας καινούργιος δρόμος ή μια μυστική πύλη».
(Tolkien 1892-1973)

.

Κάπως έτσι προέκυψε και αυτή η ανάρτηση… ψάχνοντας!

.

.

Advertisements

About Άιναφετς

To Άιναφετς είναι το ανάποδο του ονόματος Στεφανία και μ’ αυτό εμφανίζεται ως “μάγισσα Άιναφετς” σε ιστορίες του “Παραμυθά.
This entry was posted in Διάφορα. Bookmark the permalink.

55 Responses to Εγκατάλειψη;

  1. αυτο που με τρομαζει, ειναι η εγκαταλειψη η ψυχολογικη, νομιζω ειναι αυτη για την οποια δεν αποφασιζω εγω..

    καλη πασχαλια μαγισσουλα μου
    φιλια πολλα!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Γιατί να μην εγκαταλείψουμε ψυχολογικά αυτά που μας ταλαιπωρούν, όπως οι απαιτήσεις που έχουμε από τους άλλους ή γιατί δεν εγκαταλείπουμε τις βλαβερές συνήθειες για τον οργανισμό μας;
      Γιατί δεν δεχόμαστε πως για ότι μας συμβαίνει ψυχολογικά, εμείς οι ίδιοι το έχουμε επιτρέψει ή προκαλέσει;
      Γιατί δεν δεχόμαστε τον εαυτό μας έτσι όπως είναι και συνεχώς τον επικρίνουμε;
      Γιατί είμαστε τόσο ανυπόμονοι και δεν θέτουμε ερωτήματα στον εαυτό μας και δεν αφήνουμε τη ζωή ν’ απαντήσει;
      Γιατί μας κυβερνά το παρελθόν και γιατί δεν ζούμε συνειδητά στο παρόν;
      Γιατί δεν παίρνουμε βαθιές ανάσες που τροφοδοτούν τον εγκέφαλο μας και καθαρίζουν το τοπίο;

      Είναι τόσο όμορφο τρυφερή μου πατουσίτσα, να παίζουμε ανάλαφρα με τις ερωτήσεις, είναι ένας τρόπος αυτό- θεραπείας… και πάνω απ’ όλα μη ξεχνάμε, είμαστε οι δάσκαλοι και οι μαθητές του εαυτού μας και μόνοι μας βρίσκουμε τις απαντήσεις! 😉

      Εύχομαι αυτή η πασχαλιά (έτσι όπως την εννοεί ο καθένας) να φέρει γαλήνη…

      ΑΦιλάκια πολλά πολλά καρδιάς! :)))))))))))))))))))))

  2. Το σημαντικό είναι, να μην υπάρχει εγκατάλειψη καρδιάς και ψυχής. Να είμαστε κοντά στους ανθρώπους μας και αυτοί κοντά μας.

    ‘Ενα πολύ όμορφο Πάσχα να έχετε, αγαπημένη μου Στεφανία, όπως σας αξίζει, με αγάπη, χαρά, υγεία, ομορφιά, σε όλη την οικογένεια, όλα τα καλά σας εύχομαι, από καρδιάς!!!

    πάρα πολλά φιλιά και ευχές!!!!!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Ναι καλή μου Ειρήνη έτσι είναι και πολλές φορές αυτή μη ψυχική εγκατάλειψη φαντάζει τόσο δύσκολη, ενώ μπορεί αν το θελήσουμε να είναι τόσο απλή! 😉

      Εύχομαι να μας ακολουθήσει και μετά τις γιορτές η Αγάπη που συμβολίζει το Πάσχα!

      ΑΦιλάκια και Χρόνια Πολλά και ακόμα καλύτερα στους εορτάζοντες! (Σήμερα!) 🙂

  3. Άσμα Ασμάτων

    Ασ. Ασ. 3,1 Ἐπὶ κοίτην μου ἐν νυξὶν ἐζήτησα ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου· ἐζήτησα αὐτὸν καὶ οὐχ εὗρον αὐτόν· ἐκάλεσα αὐτόν, καὶ οὐχ ὑπήκουσέ μου.

    Ασ. Ασ. 3,1 μετάφραση: Επάνω εις την κλίνην μου κατά την νύκτα ανεζήτησα εκείνον, τον οποίον ηγάπησε και επόθησεν η ψυχή μου. Τον ανεζήτησα, και δεν τον ευρήκα. Τον εκάλεσα, αλλά δεν άκουσε την φωνήν μου.
    ——————————————————————————————————
    Ασ. Ασ. 3,2 ἀναστήσομαι δὴ καὶ κυκλώσω ἐν τῇ πόλει, ἐν ταῖς ἀγοραῖς καὶ ἐν ταῖς πλατείαις, καὶ ζητήσω ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου. ἐζήτησα αὐτὸν καὶ οὐχ εὗρον αὐτόν.

    Ασ. Ασ. 3,2 μετάφραση: Θα σηκωθώ από την κλίνην μου, θα τριγυρίσω την πόλιν, τας αγοράς και τας πλατείας, και θα αναζητήσω εκείνον, που έχει αγαπήσει η ψυχή μου. Αλλά τον ανεζήτησα παντού, και δεν τον ευρήκα.
    —————————————————————————————————————-
    Ασ. Ασ. 3,3 εὕροσάν με οἱ τηροῦντες, οἱ κυκλοῦντες ἐν τῇ πόλει. μὴ ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου ἴδετε;

    Ασ. Ασ. 3,3 μετάφραση: Με συνήντησαν οι φύλακες, που περιπολούν την πόλιν, και τους ηρώτησα μήπως είδατε εκείνον, τον οποίον αγαπά η καρδιά μου;

    Έτυχε να το διαβάζω πριν την ανάρτησή σου(ακόμα ένα όμορφο σαν άσμα ποστ 🙂 )
    Στο χαρίζω μαζί με ένα Φιλί πασχαλινό

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Υπέροχο… ευχαριστώ!
      Ανταποδίδω το Πασχαλινό Φιλί, με πολλά ΑΦιλιά καρδιάς! 🙂

      ΥΓ: Είναι απίστευτο, πώς οι άνθρωποι ψάχνουν έξω από την καρδιά τους, αυτό που βρίσκεται μέσα….

      • Εξαίσιο πάντα. Κι ακόμα ωραιότερο (για όποιον δεν το απολαμβάνε στων Ο΄), στη ‘μεταγραφή του Σεφέρη.

        Άιναφετς η αρχετυπικότερη εγκαταλελειμένη των τελευταίων αιώνων μήπως δεν είναι η Μις Χάβισαμ του Ντίκενς; Με νυφικό και τούρτα γερνά στο γαμήλιο τραπέζι. Άλλη παλιότερη η Αριάδνη της Νάξου- την άφησε ο Θησέας και ξέχασε να γυρίσει να την πάρει και τη ζωγράφιζε όλη του τη ζωή ο Ντε Κίρικο (κι εγώ της έγραψα ένα μεγάλο ποίημα).
        Καλό απόγευμα
        (και στους δυό σας).

        • Ο/Η Άιναφετς λέει:

          Αχ! αυτή η αρχέτυπη εγκατάλειψη στην λογοτεχνία ή στην τέχνη ή στην μυθολογία Δάφνη μου!
          Η ερωτική εγκατάλειψη ενέπνευσε τους ποιητές και τους καλλιτέχνες και είναι αυτή που πονά περισσότερο (μετά από την εγκατάλειψη των ανυπεράσπιστων).

          Αν δεν εξαρτάς την ευτυχία σου από τίποτα και κανέναν, πόσο πονάς;

          ΑΦιλάκια και Χρόνια πολλά σε όοοοοοοοολη την οικογένεια! :))))))))))))

  4. Ο/Η magikifoni λέει:

    Νομίζω πως για να μην συμβεί η ψυχολογική εγκατάλειψη πρέπει να υπάρχει πρώτα ψυχικό σθένος! Να τα έχουμε καλά με τον εαυτό μας, να ξέρουμε ποιοι είμαστε και τι θέλουμε.. Τότε δε θα αφήναμε ανυπεράσπιστους τους ανθρώπους που αγαπάμε κι έχουν ανάγκη την παρουσία μας..
    Άλλες φορές πάλι το να εγκαταλείψουμε κάτι, μπορεί να δώσει την ευκαιρία σε κάποιον άλλο να το αξιοποιήσει πολύ καλύτερα.. ποιος ξέρει! 🙂

    Μαγισσούλα Χριστόν Ανέστη! Χρόνια πολλά με υγεία και αγάπη! Να χαίρεσαι την όμορφη οικογένειά σου!!!

    ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦιλάκια μαγικά! 😀 😀 😀

  5. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Ναι Αλεξάνδρα μου… «καλό είναι» (προτιμώ από το «πρέπει»!) να υπάρχει ψυχικό σθένος αλλά πάνω απ’ όλα πάθος… και φυσικά αν δεν αγαπήσουμε τον εαυτό μας, είμαστε ανίκανοι να αγαπήσουμε και να σταθούμε στους ανυπεράσπιστους… (και ανυπεράσπιστοι δεν είναι μόνο τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι, μπορεί να είναι και άτομα γύρω μας που έχουν ανάγκη την ψυχολογική μας στήριξη)…
    Ναι, όταν εγκαταλείπουμε τα υλικά μπορεί να συμβεί και η αξιοποίηση από άλλον, όπως σωστά επισημαίνεις… αν και στη καταναλωτική μας κοινωνία, μάλλον αυτά πάνε στις χωματερές ή στην καλύτερη περίπτωση στην ανακύκλωση! 😉
    Έχεις προσέξει πως στη φύση δεν υπάρχει εγκατάλειψη;

    Μια θάλασσα από ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦιλάκια μαγικά ανταποδίδω! 🙂 🙂 🙂

  6. Χριστός Ανέστη και Χρόνια Πολλά και Καλά, Μαγισσούλα μου!
    Άλλη μια εύστοχη ανάρτηση με πολύ πετυχημένη «εικονογράφηση»!
    (Ανακάλυψες, καλέ, το σπίτι του Ξωτικού;) 🙂
    Με τις λοξές ματιές μου, θα προσθέσω και μια «ανάποδη» διάσταση:
    Πόσο συχνά εγκαταλείπουμε και τον εαυτό μας αβοήθητο!
    Και τότε;

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Χαχα! Έχω την αίσθηση πως τα Ξωτικά δεν στεριώνουν πουθενά… «εκείνη» θ’ απαντήσει… 😉
      Τι εννοείς με το αβοήθητος, Υπατίτσα μου;
      Ο καθένας μας δεν είναι υπεύθυνος για τον εαυτό του;
      Όταν είμαστε εσωτερικά ελεύθεροι, χρειαζόμαστε βοήθεια;
      Βοηθάμε τον εαυτό μας όταν τον φροντίζουμε με τρυφερότητα… γιατί αλλιώς, θερίζουμε ότι σπέρνουμε!

      ΑΦιλάκια πολύ πολύ τρυφερά και καθόλου εγκαταλειμμένα!

  7. Ο/Η Antriana..Io λέει:

    ειναι τρομερη η καλαισθησια της φύσης! Τα επαναπροσδιορίζει όλα στα δικά της μέρα και σταθμά για να συνεχίσει να ορίζεται ως «φύση». Προσπαθεί να κρατήσει ισορροπία. «Ναι μεν ένα οικοδόμημα βρίσκεται στο μέρος μου, αλλά αφού το αφήνεις «στα χέρια μου» θα το διαμορφώσω όπως θέλω εγώ»…

    Κάλημέρα και Χριστός Ανέστη αγαπημένη μου μάγισσα:)
    φιλια πασχαλινά!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Έγραφα Αντριάνα μου πιο πάνω στην Αλεξάνδρα, πως δεν υπάρχει αυτή η αίσθηση εγκατάλειψης στη φύση… εμείς οι άνθρωποι όμως ξέρουμε πολύ καλά να εγκαταλείπουμε… και νομίζω πως πολλές φορές εγκαταλείπουμε ότι παύει να μας δίνει ευχαρίστηση! 😉

      ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦιλάκια και Χρόνια μας πολλά! :)))))))))))

  8. Ο/Η Levina λέει:

    Υπάρχει και η υποχρεωτική εγκατάλειψη Μαγισσούλα…
    χωριά ολόκληρα που ερημώσαν από κατολισθήσεις ή άλλα που τα πήραν τα φράγματα και χάθηκαν μέσα στις τεχνητές λίμνες, άλλα που οι κάτοικοι κυνηγήθηκαν από εχθρούς … αυτά απλά τα ανέλαβε η φύση αν και νομίζω πως η φύση αναλαμβάνει και την ψυχολογική εγκατάλειψη καμια φορά…. επιμένει να δείχνει πόσο όμορφη είναι για να μας συνεφέρει »με τον τρόπο της» κι όποιος έχει μάτια και μυαλό βλέπει και σκέφτεται και παίρνει δυνάμεις για να συνεχίσει….
    Η ζωή ούτως ή άλλως είναι λίγη
    δεν της αξίζει να την εγκαταλείπουμε πριν την ώρα της.

    Χριστός Ανέστη Στεφανία μου
    και του χρονου με υγεία 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Είπαμε δεν είπαμε Εύη μου, Χρόνια Πολλά;
      Χρόνια μας πολλά λοιπόν και αυτά να είναι πάντα γεμάτα από όμορφες στιγμές κοντά στη φύση γιατί μόνο από εκεί μπορούμε να αντλήσουμε καθαρή χαρά!
      Υπάρχει πάντα ο κίνδυνος όταν κτίζεις σε ρεματιές ή σε μεγάλες πλαγιές, να υποστείς τις συνέπειες… πάντως η λέξη «εγκαταλείπω» ταιριάζει περισσότερο στην ανθρώπινη ψυχολογία! 😉
      ΑΦιλάκια με υγεία πάνω απ’ όλα! 🙂

  9. Ο/Η Ξωτικό λέει:

    χαχαχααα και χιχιχιιιιιιι !!!!!
    Μ’αρέσει !!!! καλέ αυτό είναι θερινό ανάκτορο οχι απλώς εξοχικό !!!!
    Και ποιός σου είπε πως δεν συμβιώνουν τα ξωτικά με τα άγρια θηρία;;;;;;
    Με τα….γιαλαντζί θηρία μόνο έχουν πρόβλημα ;-)………………………………….

    (Τώρα εμένα εκτός των άλλων φιλοσοφικών με τρώει και η απορία τιιιιιιιι έψαχνες ;;;;)
    Αλήθεια γιατί στην φύση δεν υπάρχει «εγκατάλειψη» ;
    Μήπως γιατί δεν υπάρχει ……αρρωστημένη εξάρτηση ;
    Αλλά «αποδοχή» της φυσιολογικής ροής των καταστάσεων ;
    Πω πω ,μελέτη μου έβαλες ……
    Πάω να σκεφτώ
    Αφήνω σούπερ χαμογελαστά φιλιάααααααααααααααααααααααααααααααααααααα

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Χαχα! καλά σε μυρίστηκε η Υπατίτσα μας!!!!!!!!!!!!!!
      Δεν ξέρω τι κάνουν τα ξωτικά, πάντως στις μαγισσούλες δεν πολυαρέσουν τα εγκαταλειμμένα… αρχοντικά, παρόλο που για πολλά χρόνια αυτά ζωγράφιζα!
      Κάθε μορφή εξάρτησης-προσκόλλησης-κητικότητας είναι ολέθρια και είναι η αιτία για πολλά δεινά στην ανθρωπότητα, η μόνη φυσική εξάρτηση είναι των μικρών παιδιών και των ηλικιωμένων μας!
      Η λέξη «αποδοχή» (χωρίς ηττοπάθεια) προσωπικά, είναι αυτή που φέρνει την ισορροπία στη ζωή μας… χαχαχα! όχι θα σε άφηνα έτσι… μη σκέφτεσαι, δράσε! 😉
      Α! και ρωτάς τι έψαχνα;
      Βασικά δεν ψάχνω…. αφήνομαι σε κάποια αίσθηση και όπου με βγάλει!

      ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦιλάκια πάντα χαμογελαστά! :)))))))))))))))

  10. Ο/Η χρηχα λέει:

    Καλημέρα αγαπητή….

    Ευχάριστα ερωτήματα μας βάζεις πρωί πρωί…..όχι όμως για όλους…ευχάριστα είναι για όσους είναι έτοιμοι να εγκαταλείψουν τα»βάρη τους» για μια καλύτερη ψυχική ισορροπία….όχι για αυτούς που τα «βάρη» είναι κατακτήσεις και ιδιοκτησίες μέσα από τις οποίες χαρακτηρίζουν και χαρακτηρίζονται οι ίδιοι , μέσα από τις οποίες αποκτούν κύρος και νόημα οι ίδιοι τους….

    Εύχομαι να μην είμαι μέσα σε αυτούς κι εγώ ….

    Εγώ πάντως θα σου παραθέσω μια άλλη φράση του Τόλκιν….»ο χρόνος που μας έχει δοθεί δεν ορίζεται από εμάς -δεν μπορεί να αλλάξει κατά πως το θέλουμε εμείς, αυτό όμως που μπορεί να γίνει και πρέπει να γίνει από τον καθένα μας είναι να αποφασίσουμε ΤΙ θα κάνουμε με τον χρόνο που μας έχει δοθεί, στην ζωή μας….»
    (εντελώς ελεύθερη μετάφραση και κάπως αυθαίρετη , καθώς είναι από μνήμης….)

    Και να προσθέσω ένα ακόμη σχόλιο που μου έφερες στο μυαλό απαντώντας πιο πάνω στην φεγγαρένια…..»είμαστε το πρόβλημα αλλά είμαστε και η μοναδική του λύση»

    Καλή εφταμαγιά , μαγισούλα….

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Χαχα! πολύ μου άρεσε αυτή η εφταμαγιά… λες να καθιερωθεί και του χρόνου; 😉

      Ο άνδρας μου πριν μερικά χρόνια που η οικονομική μας κατάσταση ήταν εξαιρετικά κακή (επίσης!) και έπρεπε να πάρει αποφάσεις, έπεσε πάνω σε μια φράση ενός «μεγάλου» τραπεζίτη που έλεγε: «Δεν υπάρχουν απελπιστικές καταστάσεις, υπάρχουν μόνο άνθρωποι απελπισμένοι από τις καταστάσεις»… το έγραψε σ’ ένα ταμπελάκι και το καρφίτσωσε πάνω από το γραφείο του… οι καταστάσεις στη ζωή μας εξακολουθούν και είναι δύσκολες με δυο άνεργα παιδιά, αλλά εμείς δεν είμαστε απελπισμένοι…
      Νομίζω πως καλό είναι, τα προβλήματα ν’ αντιμετωπίζονται χωρίς οι ίδιοι να εμπλακούμε ψυχολογικά!
      Καλή μας λοιπόν εφταμαγιά και εύχομαι τα απόνερα της πασχαλιάς να μας δώσουν ενέργεια! 🙂

  11. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ …Μαγισσουλα μου ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ..!!! πόσο με καλυψες με την απαντηση σου στο σχόλιο της γυμνης πατούσας..! η εγκαταλήψη αρχίζει πρωτα απο μεσα μας αν το επιτρέψουμε εμεις ….η λέξη αποδοχή ειναι το κλειδί να εγκαταλείψουμε οτι μας ταλαιπωρεί…
    πόσο λιγο το κανουμε αυτό στον εαυτό μας και στους γυρω μας..!!!! φιλακια πολλα καλοκαιρινα..

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Χαχα! Ρουλίτσα μου… σε σκεφτόμουν χθες, με την μετακινούμενη γιορτή των Γεώργηδων! να σου ζήσουν ΟΛΟΙ… και πάλι! 🙂
      Από τη στιγμή που εντοπίζουμε το πρόβλημα και το βγάζουμε στο φως, αυτό χάνει τη δύναμη του… είναι όπως τα φαντάσματα, δεν ζουν στο φως! 😉

      ΑΦιλάκια και χρόνια μας πολλά…. και με αποδοχή, βεβαίως βεβαίως! 🙂

  12. Ο/Η ♔DƦάɱα QuƎeи ♔ λέει:

    Εγώ πάντως πιστεύω πως ο άνθρωπος εγκαταλείπει όσα φοβήθηκε να μάθει ή όσα δεν αγάπησε αρκετά. Όπως και να ΄χει η εγκατάλειψη δημιουργεί περίεργα συναισθήματα και δύσκολες αναμνήσεις.
    Όσον αφορά πάντως τις φωτογραφίες σου, πολύ θα ήθελα να μάθω τι ιστορίες κρύβονται πίσω απ’ την εγκατάλειψη τους.
    Χριστός Ανέστη καλή μου μαγισσούλα. Υγεία και ευτυχία, εύχομαι σε εσένα και την οικογένεια σου.
    Φιλιά πολλά, να περνάς όμορφα.

  13. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Ναι Μαρινάκι, υπάρχει και αυτή η εγκατάλειψη, από φόβο και νομίζω πως μπορεί να είναι από τις χειρότερες…να εγκαταλείπεσαι γιατί δεν έχεις το σθένος να παλέψεις με τα προβλήματα σου που στη τελική ανάλυση συνήθως εσύ τα δημιουργείς στον εαυτό σου…
    Πάνω απ’ όλα την εγωκεντρική μας δραστηριότητα πρέπει να εγκαταλείψουμε και είμαι σίγουρη πως θα συμφωνήσεις! 😉

    ΑΦιλάκια πολύ τρυφερά και Χρόνια μας Πολλά! :))))))))))))))))

  14. Ο/Η Mιχάλης Καρλής λέει:

    Συνήθως η εγκατάλειψη πάει μαζί με τη θλίψη.Υπάρχουν διάφορα είδη εγκατάλειψης.Η προσωπική,η εγκατάλειψη του αγώνα της ζωής της προσπάθειας,η εγκατάλειψη ενός προσώπου ,μιας κατοικίας ,ενός ζώου,ενός κήπου.
    Από τις πιο οδυνηρές η εγκατάλειψη της μάνας.Οι εικόνες που έχεις θλίψη προκαλούν.

  15. Ο/Η aswtosyios λέει:

    χρονια πολλα κι απο εδω! αυτο που με τρομαζει ειναι η εγκαταλειψη στα γηρατεια

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Ναι Άσωτο μου αγόρι, εμείς που έχουμε ηλικιωμένους γονείς ( 95 και 85) ξέρουμε τι σημαίνει να σε εγκαταλείψουν όταν γεράσεις… εύχομαι να μη μας συμβεί…

      ΑΦιλιά Χρόνια μας πολλά και καλή μεταπασχαλινή βδομάδα! 🙂

  16. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Μόνο αν εγκαταλείψουμε Μιχάλη μου, ότι μας βλάπτει και πάνω απ’ όλα την εγωκεντρική μας δραστηριότητα, δεν θα υπάρξει θλίψη…
    Υπάρχει στη φύση εγκατάλειψη ή η εγκατάλειψη είναι ανθρώπινη «ιδιότητα»;

    ΑΦιλιά Μιχάλη και Δώρα και Χρόνια σας Πολλά! 🙂

  17. Ο/Η Evie λέει:

    Καλημέρα Στεφανία μου αγαπημένη! Σε ευχαριστώ για τις ευχές και σου αντεύχομαι με την αγάπη που αντιπροσωπεύει το Πάσχα, μαζί και με ένα φιλί αληθινό της αγάπης. Υγεία και ευτυχία σε όλη την οικογένειά σου!

    Μεγάλο το θέμα της εγκατάλειψης, είναι τόσων ειδών…. και είναι το πιο εύκολο για όσους δεν θέλουν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα της ζωής, για όσους θέλουν να αποφύγουν καταστάσεις. Για εμένα είναι συνονόματο με την Προδοσία, και τα δυο δεν μου αρέσουν καθόλου!!!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Ευχαριστώ Εύη μου, για τις ευχές και για τη πολύτιμη σε πολλά επίπεδα βοήθεια που μας στέλνεις από τόσο μακριά! 😉
      Καμιά φορά είναι καλό να βλέπουμε τη θετική πλευρά των γεγονότων… όπως η εγκατάλειψη τής εγωκεντρικής δραστηριότητας μόνο ευεργετική μπορεί να είναι, έτσι δεν είναι γιατρέ μου;
      ΑΦιλάκια πάντα καρδιάς!

  18. Ο/Η Mιχάλης Καρλής λέει:

    Παρέλειψα την ερωτική εγκατάλειψη που φτάνει σε ακρότητες.Η εγκατάλειψη είναι δημιούργημα του ανθρώπινου νου.Η φύση αλλάζει ,το χωράφι αν δεν το φροντίσεις λες ότι το εγκατέλειψες ,η φύση δεν το εγκατέλειψε την άνοιξη το στολίζει με ένα πολύχρωμο χαλί.

  19. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Καλημέρα Μιχάλη και Δώρα!
    Η ερωτική εγκατάλειψη, όπως έγραψα και κάπου πιο «πάνω» είναι αυτή που πονά (πάρα πολύ!) τους ανθρώπους και έχει σχέση με την αίσθηση της ιδιοκτησίας (χάνουν κάτι που θεωρούσαν δικό τους)…πράγμα που στη φύση δεν υπάρχει ούτε κατά διάνοια και πολύ σωστά επισημαίνεις πως είναι δημιούργημα του νου… άντε να το πεις σε κάποιον/α που πονά…
    Εσύ πάντως κάνεις θαύματα με τα «εγκαταλειμμένα» των ανθρώπων: Η αμυγδαλιά… το μωβ τριαντάφυλλο και ποιος ξέρει πόσα άλλα που δεν μας ομολογείς! 😉

    ΑΦιλιά και καλή εργάσιμη βδομάδα! 🙂

  20. Ο/Η Astero λέει:

    Από την εγκατάλειψη να προκύπτει ομορφιά… Παράξενη που είναι η φύση!
    Φανταστικές οι φωτογραφίες.
    Καλή σου μέρα μαγισσούλα!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Αστεράκι μου τρυφερό… η ομορφιά είναι παντού γύρω μας… εμείς γιατί δεν τη βλέπουμε;
      Νάσαι καλά εκεί που βρίσκεσαι και εύχομαι γρήγορα να μας στείλεις όμορφα νέα!

      ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦιλάκια πολλά πολλά! 🙂

  21. Ο/Η Hengeo λέει:

    Δύσκολη η εγκατάλειψη, ειδικά η ψυχολογική. Πώς να ξέρεις πότε έχει έρθει το πλήρωμα του χρόνου να αφήσεις κάτι πίσω σου για πάντα; Και πώς να σταματήσεις κάτι που τόσα χρόνια έχεις συνηθίσει; Βαρύ θέμα, η φύση βέβαια όντως δίνει μία πιο ανάλαφρη νότα!
    Χρόνια πολλά και ΑΦ!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Όταν κάτι δεν μας αρέσει ψυχολογικά και μας ταλαιπωρεί, Γιώργο μου, το εγκαταλείπουμε και πάμε παρακάτω! Όλοι έχουμε κακές συνήθειες γιατί πρέπει να τις κουβαλάμε μια ζωή, έτσι δεν είναι;
      Μόνο η φύση μας ανακουφίζει!

      Πολλά ΑΦ σου στέλνω! 🙂

  22. Ο/Η Φανη λέει:

    οπου βγαινει η φυση..ομορφια.
    οπου μπαινουμε εμεις.. τσιμεντο!
    χρονια πολλα! 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καλώς τη Φανη!
      Πολύ σωστά… και καλά το τσιμέντο γύρω μας, το ανεχόμαστε (αν και το δικό μου σπίτι είναι ξύλινο!) για το τσιμέντο που ρίχνουμε μέσα μας, τι να πούμε; 😉

      ΑΦιλιά και χρόνια μας πολλά! :)))))))))))))))))

  23. Ο/Η Mika λέει:

    Η εγκατάλειψη οπως είπες και εσύ και όπως συμβαίνει και με τις περισσότερες έννοιες εχει 2 όψεις, την καλή και την κακή. Το να εγκαταλείπω καταστάσεις, συνήθειες ακόμα και ανθρώπους που μου κάνουν κακό είναι αισιόδοξο και ελπιδοφόρο. Το να με εγκαταλείπουν αυτά, και τότε μπορεί να είναι για καλό. Και η εγκαταλειψη οταν δεν το θέλουμε πιστευω είναι απο τα χειροτερα που μπορουν να σου συμβουν.
    Αντε πάλι δυσκολα μας εβαλες να σκεφτουμε Μαγισσουλα!!
    Φιλια πολλα

  24. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Δύσκολα και για μένα Μικούλα… γιατί καθώς απαντώ καθαρίζει και το «εγκαταλειμμένο» τοπίο και μέσα μου! 😉
    Όταν κανείς έχεις επίγνωση του τι συμβαίνει μέσα του, πολλά κακά μπορούν να αποφευχθούν, έτσι δεν είναι;

    Πολλά πολλά ΑΦιλάκια και σε προσέχεις! :)))))))))))))))))))

  25. Ο/Η oneiraparamithiou λέει:

    Μαγισσούλα μου καλή, χρόνια πολλά σε σένα και την οικογένειά σου, ο,τι επιθυμείτε!
    Αυτό το Πάσχα ήταν Αποκάλυψη για μένα, μια ακόμα φορά έθεσα την ερώτηση, δεν προγραμμάτισα τίποτα (εγώ η οργανωτική και παλινδρομούσα συχνά Ζυγός) και η ζωή μου έδωσε την απάντηση τι όμορφά που μπορεί να περνά κανείς ανάμεσα σε δικούς του ανθρώπους και κάνοντας ασήμαντα πράγματα, απλά με αγνότητα και αγάπη…Είχα ένα υπέροχο Πάσχα και γέμισα αβίαστα εικόνες και μπαταρίες!

    Το σπίτι του Ξωτικού υπέροχο, πότε μετακομίζει; 🙂

    Οσον αφορά το θέμα εγκατάλειψης της μάνας ή των ηλικιωμένων, ασχολίαστο… Ξέρεις ότι το θεωρώ απαράδεκτο και πως πονάει…Γενικότερα το θέμα της ψυχολογικής εγκατάλειψης είναι για μένα περίπλοκο, εκεί ο Ζυγός δεν μπορεί να βρει την ισορροπία του, προσπαθεί να μην εγκαταλείψει ανθρώπους που αγαπά αλλά επιλέγουν να τον πονάνε γιατί έτσι ξεσπάνε/ξεγελιούνται (από) το γεγονός ότι δεν αγαπούν την ζωή τους και τις επιλογές τους και στην προσπάθεια αυτή να μην τους εγκαταλείψει, να οχυρώσει αρκετά καλά τις αμυνές του, ώστε να μην εγκαταλείψει τον ίδιο του τον εαυτό…Πόσο τούβλο παίρνει όμως αυτό το οχυρό βρε παιδί μου! Και αυτή η τραμπάλα του να εγκαταλείψω τους άλλους ή εμένα, πολύ ζαλιστική…Όταν ο άλλος σκόπιμα θέλει να σου κάνει κακό για να μην κάνει στον ευατό του, πόσο μπορείς να το ανεχτείς επειδή αγαπάς;;
    Θα πάρω αγκαζέ την πατουσίτσα να πάμε μαζί στον ειδικό, μου φαίνεται… 🙂
    Από την άλλη, το πιο εύκολο, θα κάνω τις ερωτησούλες σου, Στεφανία μου.
    Στην τελική, η ζωή δίνει τις απαντήσεις αν είμαστε παρατηρητικοί με τον εαυτό μας και το ποιός είναι ο καθένας σε αυτή τη ζωή κρίνεται τελικά από τις επιλογές και τις πράξεις του…
    Πολλά πολλά πολλά ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ(παίρνω μια ανάσα 🙂 )φιλιά !!!!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Σε κανένα ειδικό δεν θα πας, τρυφερή μου «Παραμυθού»… όταν καταλάβει κανείς πως είναι δάσκαλος και μαθητής του εαυτού του… και έχει βάλει μπροστά τον παρατηρητή του και δεν επικρίνει αυτό που βλέπει… αυτό που παρατηρεί μαγικά μεταλλάσσεται…και όντος έχει πολύ δουλειά μπροστά του… που κανένας ειδικός δεν μπορεί να κάνει γι αυτόν… 😉
      Τώρα είμαι εξαιρετικά αυστηρή για τους ανθρώπους που επιλέγουμε να έχουμε κοντά μας (κανένας δεν μας έβαλε το μαχαίρι στο λαιμό)… αν ειλικρινά τους αγαπάμε, δεν έχουμε απαιτήσεις, τους κατανοούμε και αυτό τους βοηθάει… αλλά όλα έχουν ένα όριο, δεν θα γίνουμε θύματα, εκτός αν έχουμε μαζοχιστικές τάσεις… υπάρχουν άτομα βαμπίρ που ρουφούν την ενέργεια μας…. και μακριά απ’ αυτούς, γιατί σιγά-σιγά μας νεκρώνουν! 😦
      Χαίρομαι που οι «ερωτησούλες» μας…σου δίνουν σωστές απαντήσεις! 🙂
      Μη ξεχνάμε και να μη χάνουμε το χιούμορ μας!

      ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ…κλπ κλπ! 😆

  26. Ο/Η Αγριμιώ λέει:

    Έγραψες ότι …. η εγκατάλειψη ενός παιδιού, ενός ηλικιωμένου ή της στέγης, είναι ό,τι πιο οδυνηρό μπορεί να συμβεί στον άνθρωπο. Ζώντας με τέτοια παιδιά μπορώ να το επιβεβαιώσω. Είναι τέτοιος ο πόνος, τέτοια η θλίψη και η πίκρα που βγάζουν ακόμη κι όταν γελούν. Ακόμη και τα εγκαταλλειμένα σπίτια «μιλούν» μέσα από την σιωπή τους, μια κραυγή απόγνωσης.

    Χαιρετισμούς από την μακρινή Μελβούρνη 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Φαντάζομαι αυτά τα μάτια και ραγίζει η καρδιά μου…
      Όσο για τα σπίτια και αυτά βγάζουν θλίψη, αλλά τουλάχιστον δεν πονούν όπως εμείς…και η φύση μπορεί να τα «φροντίσει»…

      Πολλά ΑΦιλάκια στην Μελβούρνη! 🙂

  27. Ο/Η oneiraparamithiou λέει:

    Επειδή φοβάμαι πως το προηγούμενό μου σχόλιο μπορεί να παρερμηνευτεί, εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι μαγισσούλα:
    Μιλώντας περι εγκατάλειψης της μάνας/ηλικιωμένων, εγώ το «της μάνας» το είδα από την πλευρά που με πονά – ως αντικείμενο στην πρόταση (όπως και το ηλικιωμένων). (εγκατάλειψη αυτής από τα παιδιά της δηλαδή).
    Και σίγουρα δεν συγκρίνεται το τραύμα στην ψυχή ενός παιδιού που του αφήνει η εγκατάλειψη από τους γονείς του, πολύ οδυνηρό είναι όμως και για το γονιό, όταν συμβαίνει και το αντίθετο, χωρίς μάλιστα λόγο και αιτία, παρά μόνο την θαλασσοταραχή της ψυχής του, τα προσωπικά του λάθη κ και τον εγωισμό του, που βέβαια συντηρούν δίπλα του (εξίσου) προβληματικοί άνθρωποι…Κοντά στον Άγγελό μου έζησα την θλίψη, την μελαγχολία , τις απεγνωσμένες προσπάθειες γεφύρωσης αυτού του χάσματος και την επιβεβαίωση της λαικής σοφίας που λεει ότι ακόμα και αν η νύφη ζητήσει ως επιβεβαίωση αγάπης την καρδιά της μάνας και ο γιος σκοντάψει ενώ της την πηγαίνει,
    η καρδιά θα τον ρωτήσει «Γιέ μου, χτύπησες;»

  28. Ο/Η misoagnosti λέει:

    Δύσκολο θέμα. Άλλο να δουλεύεις με γεγονότα κι άλλο με απόψεις. Οι απόψεις είναι ευμετάβλητες…
    Στην Κρυφή Συμμετρία της Αγάπης του Bert Hellinger, υπάρχει ένα -συγκινητικό για μένα- ποίημα, του Borries Von Munchhausen, για την ισορροπία του Δούναι και Λαβείν, όταν η αμοιβαιότητα είναι αδύνατη:

    Το χρυσό τόπι
    Για την αγάπη που μου ΄δωσε ο πατέρας μου
    δεν του ΄δωσα ακόμα.
    Ως παιδί, δε γνώριζα την αξία του δώρου.
    Ως άντρας, έγινε πολύ σκληρό, πολύ αντρίκειο.
    Ο γιος μου μεγαλώνει προς την αντρειοσύνη τώρα,
    αγαπημένος με πάθος,
    όσο κανείς, πάντα παρών στου πατέρα την καρδιά.
    Δίνω απ΄αυτό που κάποτε πήρα, σε κάποιον
    απ΄τον οποίο δεν προήλθε, ούτε επιστρέφεται.
    Κι όταν γίνει άντρας και σκέφτεται σαν άντρας,
    θα πάρει όπως εγώ, το δρόμο το δικό του.
    Θα βλέπω, με καρτερία ελεύθερη από ζήλεια,
    όταν θα δίνει στο δικό του γιο
    την αγάπη που εγώ του έδωσα.
    Το βλέμμα μου ακολουθεί της ζωής το παιχνίδι
    βαθιά, μέσα απ΄τις τρύπες του χρόνου
    χαμογελώντας ρίχνει ο καθένας το τόπι το χρυσό,
    και κανείς δεν το ρίχνει πίσω
    σ΄εκείνον που του το ΄στειλε.

    Πολλά φιλιά αγαπημένη Μαγισσούλα!
    🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Τι όμορφη έκπληξη Α. μου, ν’ ανοίγει κανείς το pc του και να διαβάζει ένα τόσο όμορφο ποίημα… πολύ σ’ ευχαριστώ! 🙂
      Το να εγκαταλείψει κανείς συνήθειες που τον βλάπτουν, είναι γεγονός=δράση, πράξη…
      Δεν νομίζω πως οι θεωρίες- απόψεις- ιδέες- ιδανικά καλυτερεύουν την καθημερινότητα μας, απλά γεμίζουν το κεφάλι μας και σίγουρα δεν «χορταίνουν» την καρδιά μας…
      Όσο πιο πολύ βαθαίνει η παρατήρηση μέσα μας, τόσο αυτά που μας βλάπτουν φωτίζονται… και ότι φωτίζεται, μαγικά διαλύεται! 😉
      Η παρατήρηση είναι δράση!
      Νομίζω πως όλοι μας έχουμε δει, πως ότι δίνεις παίρνεις και εκτός από την αγάπη, το ίδιο ισχύει και για τη κακία…πρώτα δηλητηριάζουμε τη ζωή μας και σαν προέκταση των ανθρώπων γύρω μας.
      Χαίρομαι όταν οι φίλοι μου, μοιράζονται μαζί μου ότι τους συγκινεί ή τους προβληματίζει και αυτό είναι γεγονός!

      ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦιλάκια καρδιάς, πεντακάθαρα* 🙂

      ΥΓ: * χαχα! 😉

  29. Ο/Η oneiraparamithiou λέει:

    Πολύ ωραίο το ποιήμα από την Μισοάγνωστη, και πόσο βαθιά αληθινό!
    Μαγισσούλα το κατοχυρώνω το «παραμυθού», πολύ μου άρεσε! Μήπως όμως ζηλέψει ο Παραμυθοσύντροφος;; 😉 🙂
    ΑΑΑΑΑΑφιλάκια!

  30. Ο/Η Stella La λέει:

    σημερα, στην εγκαταλειψη σου νιωθω λιγο πιο ελαφρια, τι καλα να εγκαταλειπεις, νιωθεις τοσο ομορφα

    τα αληθινα περιττα τα ξεχνας απολυτα μαλιστα κι απορεις κι εσυ ο ιδιος με την εξελιξη 🙂

    http://www.metofeggariagalia.blogspot.com

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καλώς την φεγγαρένια, με το φεγγάρι αγκαλιά!
      Ξέρεις πως πριν από πολύ καιρό είχα αφήσει ένα σχόλιο στο σπιτικό σου, όπου σε ρωτούσα (χιουμοριστικά) τι κάνεις όταν δεν έχει φεγγάρι… δεν θυμάμαι τι μου είχες απαντήσει! 🙂
      Προχθές είχα περιπλανηθεί στο blog σου και είχα νιώσει κι εγώ ανάλαφρα με σκοπό να ξαναγυρίσω ν’ αφήσω σχόλιο… με πρόλαβες!
      Δεν ξέρω αν αληθινά ξεχνάμε τα περιττά, γιατί η σκέψη είναι πονηρή και παραφυλάει να πάρει τον έλεγχο, αλλά όταν η καρδιά μας είναι ανοιχτή δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε!
      Όσο πιο πολλά εγκαταλείπουμε τόσο πιο ανάλαφρα πορευόμαστε και όποιος το δει στη πράξη, έχει κάνει ένα τεράστιο βήμα μπροστά!

      ΑΦιλιά (Α=Αληθινά) και να έχουμε ένα ανάλαφρο Σ/Κ! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s