Τι είμαι;

.uncer homme

Τι είμαι;
Είναι ένα ερώτημα που κατά καιρούς, οι φιλόσοφοι, οι ψυχολόγοι, οι επιστήμονες και οι θεολόγοι προσπάθησαν ν’ απαντήσουν…
Δεν θ’ αραδιάσω τι είπε ο καθένας, αλλά θα πετάξω το μπαλάκι σε σας…
Τι είμαστε;
«Είμαστε η ιστορία της ανθρωπότητας», αναφέρει ο Κρισναμούρτι…
Και μας ρωτά: «Όταν ακούτε αυτή τη δήλωση…τι γίνεται μέσα σας»;
«Αν σε γυμνώσουν από τ’ όνομα σου, αν δεν σ’ ενδιαφέρουν οι εμπειρίες σου, οι αναμνήσεις σου, οι ιδέες σου, τα πιστεύω σου, οι ελπίδες σου, τα όνειρα σου, οι σκέψεις σου…τι μένει»;
Μήπως μένει η καθαρή στιγμή, στο μαγικό παρόν;
Μήπως μένει «αυτό που είμαι», αυτό που όλοι είμαστε, τώρα;

Man with a red puzzle piece in handΌταν σας πετάνε ένα μπαλάκι, η επόμενη σας κίνηση, μήπως δεν είναι να το πετάξετε πίσω;
Ας μη το πετάξουμε αμέσως πίσω, ας κρατήσουμε για λίγο το ερώτημα πριν απαντήσουμε…
Ελάτε να παίξουμε…
Τι νομίζει ο καθένας μας, ότι είναι;

Τι είμαι…τι είμαστε;

133427_stock-photo-3d-small-people---puzzleΕίμαι άραγε το βιογραφικό μου;
Είμαι η Άιναφετς;
Είμαι οι σχέσεις μου;
Είμαι οι εμπειρίες μου;
Είμαι οι αναμνήσεις μου;
Είμαι η Στεφανία;

Αυτά είχα γράψει στις 24 Ιουλίου το 2012 και δεν θυμάμαι για ποιο λόγο δεν πάτησα «δημοσίευση» ίσως γιατί αυτή η ανάρτηση να περίμενε να συμπληρωθεί και από το παρακάτω κείμενο…

puzzle2«Για να κατανοήσεις στον εαυτό σου πρέπει να τον παρατηρήσεις. Αν θέλω να μάθω για κείνο εκεί το δέντρο ή για ένα πουλί, πρέπει να το παρατηρήσω. Έτσι, πρέπει να παρατηρήσω τον εαυτό μου. Δεν ξέρω τι είμαι και πρέπει να μάθω για μένα, όχι σύμφωνα με κάποιο φιλόσοφο ή κάποιον ψυχολόγο, κάποιο βιβλίο, κάποιον καθοδηγητή ή γκουρού. Πρέπει, λοιπόν, να μάθουμε μόνοι μας για τον εαυτό μας και αυτό παρουσιάζει μεγάλη δυσκολία: ο εαυτός μας βρίσκεται σε διαρκή κίνηση, αλλάζει, δεν είναι μόνιμα βίαιος ή μόνιμα σεξουαλικός, υπάρχει μια αδιάκοπη αλλαγή, κίνηση, ζωντάνια. Πρέπει λοιπόν, να μάθει κανείς για κάτι που είναι ζωντανό, για να μάθω για κάτι ζωντανό πρέπει να το παρατηρώ από λεπτό σε λεπτό (…)
Αν το κάνετε πραγματικά αυτό, θα δείτε πως είναι από τα πιο γοητευτικά πράγματα που υπάρχουν, επειδή τότε ο νους σας συνεχίζει να κρατάει πολύ λίγα, κρατάει μόνο την αναγκαία πρακτική γνώση και τίποτα άλλο, τίποτα ψυχολογικό. Έτσι ο νους σας παρακολουθεί την κίνηση του «εγώ»-που είναι μια πολύ περίπλοκη οντότητα-όχι μόνο στο επιφανειακό επίπεδο, αλλά και σε βαθύτερο».

Krishnamurti in India. 1970-71


iStock_Good-fit-puzzle-piece«Και για να το τοποθετήσω διαφορετικά είμαστε όλη η ανθρωπότητα.
Οι άνθρωποι είτε ζουν στην Ασία, είτε εδώ στην Ελβετία, είτε στην Αμερική, όλοι υποφέρουν το ίδιο, ζούνε με άγχος, με αβεβαιότητα, με θλίψη, με στιγμές ευχαρίστησης και λοιπά. Καθένας μας, όπου κι αν ζει, τα περνάει αυτά. Στην ουσία, ψυχολογικά είμαστε το ίδιο. Σωματικά μπορεί να είσαι ψηλός ή κοντός, ξανθός ή μελαχρινός, μπορεί να είσαι έξυπνος ή κουτός και λοιπά, αλλά δεν μιλάω γι αυτό. Λέω ότι ψυχολογικά καθένας μας είναι όπως όλη η υπόλοιπη ανθρωπότητα». (…)

iStock_000011408313XSmall(1)
«Βλέπετε είμαστε τόσο βαθιά εκπαιδευμένοι, τόσο βαθιά διαμορφωμένοι με την ιδέα της ατομικότητας και όταν λέμε «Πρέπει να μάθω τον εαυτό μου», εννοούμε «Πρέπει να μάθω τον εαυτούλη μου». Κι όταν ερευνάς απλώς τον «εαυτούλη» δεν σημαίνει τίποτα, γιατί το πραγματικό γεγονός είναι ότι είμαστε το ανθρώπινο είδος, είμαστε όλη η ανθρωπότητα. Και το να ερευνήσεις αυτό τον τρομερά πολύπλοκο ανθρώπινο νου σημαίνει πως θα διαβάσεις την ιστορία του εαυτού σου. Κι είσαι αυτή η ιστορία κι αν ξέρεις πώς να διαβάσεις αυτό το βιβλίο το πρόβλημα τέλειωσε (…) και έτσι ανακαλύπτεις τη φύση του ¨εγώ» σου, του εαυτού σου που είναι όλη η ανθρωπότητα»…

Κρισναμούρτι.
Ζάανεν, Ελβετία 1980.

Τα παραπάνω κείμενα είναι αποσπάσματα από το τελευταίο βιβλίο του Κρισναμούρτι που κυκλοφόρησε τον περασμένο μήνα με τίτλο:

ΚΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ
«ΕΓΩ χωρίς ΕΓΩ»

Επιλογή κειμένων
Νίκος Πιλάβιος.

Μετάφραση
Ανθή Ανδρεοπούλου-Νίκος Πιλάβιος

Εκδόσεις Καστανιώτη.

.

.

.

Advertisements

About Άιναφετς

To Άιναφετς είναι το ανάποδο του ονόματος Στεφανία και μ’ αυτό εμφανίζεται ως “μάγισσα Άιναφετς” σε ιστορίες του “Παραμυθά.
This entry was posted in Διάφορα. Bookmark the permalink.

63 Responses to Τι είμαι;

  1. Ο/Η perseus76 λέει:

    Πόσο πιό απλά θα ήταν τα πράγματα αν μπορούσαμε όλοι μας να κατανοήσουμε οτι, ο καθένας μας είναι ολάκερη η ράτσα των ανθρώπων!
    Κι ίσως να φταίει εκείνη η εκπαίδευση που αναφέρει ο Κρισναμούρτι τελικά, που μας βαστά γερά στο χώμα και δεν μας αφήνει να ανέβουμε πάνω από τα κεφάλια μας για να κοιτάξουμε τους εαυτούς μας με καθαρή θωριά.
    Ίσως πάλι, να φταίει που μάθαμε να ζούμε μέσα σε ασφαλή και βολικά κλουβάκια. Η επίπλαστη ευτυχία είναι κομμένη στο μπόι του ανθρώπου κι είναι κρύα η άβυσσος εκεί έξω και τρομακτική.
    Η υπέρβαση πάντα ξεβολεύει.
    Σε ευχαριστούμε που μας βοηθάς να επαναπροσδιορίσουμε το ανθρώπινο στίγμα μας στο σύμπαν με τα λόγια ενός μύστη.
    Αφιλάκια

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Πολλές οι αιτίες Περσέα, βασική αιτία είναι το πώς έχει διαμορφωθεί ο καθένας μέσα του. Σίγουρα η εκπαίδευση παίζει πρωταρχικό ρόλο αλλά κατά τη γνώμη μου πολύ πιο σημαντικό είναι, να έχει μεγαλώσει κανείς με αγάπη, είναι κάτι που δεν το καταλαβαίνουμε όταν είμαστε νέοι, αλλά στη πορεία αντιλαμβανόμαστε την αξία του…
      Είναι παρήγορο κατά τη γνώμη, η διαπίστωση πως ψυχολογικά είμαστε όλοι ίδιοι, έτσι δεν είναι;

      ΑΦιλιά και μου αρέσει όταν μου τ’ ανταποδίδουν! 🙂

  2. Ο/Η Νικολέτα λέει:

    πόσο πολύ μου άρεσε ο τρόπος που το παρουσίασες μα και το απόσπασμα.Πόσο ουσιαστικό και πόσο σημαντικό είναι να βγούμε από το μικρόκοσμο μας και να συνειδητοποιήσουμε πως είμαστε ολόκληρη η ανθρωπότητα.
    τροφή για σκέψη πραγματικά,σε ευχαριστώ που το μοιράστηκες για μας που δεν το γνωρίζαμε γλυκιά μου Στεφανία.
    ΑΑΑΦιλάκια από μένα 😉

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Ξέρεις Νικολέτα μου, πόσο δύσκολο είναι να αισθανθούμε πως είμαστε η ιστορία όλης της ανθρωπότητας; Ειδικά με όλη αυτή την αθλιότητα γύρω μας; Και όταν λέω αισθανθούμε, εννοώ να το νιώσουμε με τη καρδιά μας… και όχι λογικά!

      Χαίρομαι που το κείμενο σε άγγιξε, (εξάλλου ήμουν σίγουρη!) 😉

      ΑΦιλιά πολλά πολλά και τρυφερά! 🙂

  3. Ο/Η Αγγελική Ν λέει:

    Καλημέρα Στεφανία μου!
    Τι είμαι? … Η φύση του εγώ μου είναι κοινή με την φύση των άλλων και ας ζω στην Αφρική…Ή μάλλον επειδή ζω στην Αφρική, έχω καταλάβει ότι δεν είμαι κάτι διαφορετικό επειδή είμαι λευκή, γυναίκα, μητέρα, σπουδαγμένη… Η αφετηρία μου, η πορεία μου και η κατάληξή μου είναι σαν όλων των άλλων γύρω μου! Αλλά… γύρω μου υπάρχουν υψωμένοι τοίχοι που με διαχωρίζουν…
    Δεν απαντιέται το ερώτημα στα… πεταχτά!
    Το παίρνω για άσκηση!

    Σημειώνω και το βιβλίο για να το ζητήσω από τον Αγ Βασίλη!
    Πολλά ΑΦιλάκια (προβληματισμένα για το ποια είναι αυτή που τα στέλνει…)

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Α! τα τοίχοι που κτίζουμε γύρω μας Αγγελική για να προφυλάξουμε τον εαυτούλη μας, γιατί έτυχε στη ζωή μας να πληγωθούμε και αυτά τα τοίχοι είναι επίσης που μας εμποδίζουν να επικοινωνήσουμε και να νιώσουμε πως ψυχολογικά είμαστε όλοι η ανθρωπότητα…
      Επίσης περιτριγυριζόμαστε από άτομα, ακόμα και τα κοντινά μας που έχουν «τσιμεντωθεί» και δύσκολα επικοινωνεί κανείς μαζί τους, προσωπικά είδα πως όταν η ίδια είμαι ανοιχτή, σιγά-σιγά ανοίγουν… θέλει επιμονή, υπομονή και κατανόηση…

      Όταν ξαναδιάβασα το παραπάνω κείμενο, παρόλο που το είχα διαβάσει πριν απ’ το βιβλίο και στη συνέχεια το αντέγραψα, αλλιώς το κατάλαβα, φαίνεται πως όταν κανείς διαβάζει χωρίς αντιστάσεις η κατανόηση βαθαίνει…

      Πολλά πολλά ΑΦιλιά καρδιάς και εύχομαι το δώρο του Αγ. Βασίλη ν’ αρέσει σ’ όλη την οικογένεια σου! 🙂

      • Ο/Η Αγγελική Ν λέει:

        Αυτά τα κείμενα θέλουν πολλαπλές αναγνώσεις. Αφ ενός δεν είμαι εξοικειωμένη με την φιλοσοφία αυτή, αφ ετέρου το επίπεδο «ωρίμανσης» μου διαφέρει ανάλογα με την περίοδο, τα ερεθίσματα κλπ Γιαυτό τα βιβλία αυτά δεν τα δανείζομαι, ούτε τα δανείζω ώστε να επανέρχομαι…
        Επιμονή χρειάζεται και για να ανοίξω…

  4. Ο/Η Pink Angel λέει:

    Δύσκολη ερώτηση.. δεν ξέρω τι είναι αυτό που μένει τελικά όταν απογυμνωθούμε από εμπειρίες κι αναμνήσεις… έχουμε σχεδόν όλοι την ίδια πορεία… όμως συγχρόνως και τόσο διαφορετική ιστορία…
    Φιλάκια πολλά!!!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καλώς την!
      Συμφωνώ Αναστασία, πως η ερώτηση δεν απαντιέται εύκολα, αυτό που νομίζω πως πρέπει πρώτα να καταλάβουμε είναι πως ψυχολογικά είμαστε όλη η ανθρωπότητα, φυσικά και ο καθένας έχει άλλο χαρακτήρα, άλλα βιώματα και ιστορία…. αλλά το ίδιο πονάμε, τον ίδιο φόβο έχουμε μπροστά στο θάνατο, το ίδιο ερωτευόμαστε, το ίδιο χαιρόμαστε, το ίδιο απογοητευόμαστε, το ίδιο ζηλεύουμε ή θυμώνουμε και λοιπά… και όταν αυτό το νιώσει βαθιά η καρδιά μας, η ζωή αποκτά μια άλλη διάσταση! 😉

      ΑΦιλιά πολλά πολλά και ξαναγυρίζω στο σπιτικό σου, ν’ ανταποδώσω την επίσκεψη! 🙂

  5. Ο/Η Φανη λέει:

    δυσκολο να βρεις τη πραγματικη φυση σου, να τη διαχωρισεις απο τις προσθηκες των αλλων κ να τη κατανοησεις..!

    σας φιλω!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Φυσικά και είναι δύσκολο Φανή μου, αλλά δεν είναι αδύνατο! 😉
      Βασικά ξεκινάμε παρατηρώντας τον εαυτό μας την κάθε στιγμή, αφού είμαστε κάτι ζωντανό που αλλάζει συνεχώς, έτσι μαθαίνουμε για μας, βλέπουμε πώς αντιδράμε στις προκλήσεις της ζωής, πώς φερόμαστε στους ανθρώπους γύρω μας…
      ‘Οσο για τις προσθήκες που είναι η διαμόρφωση μας, βλέπουμε πώς μεγαλώσαμε, που μεγαλώσαμε, τι εκπαίδευση πήραμε, πώς τη πήραμε… και στη συνέχεια, τι επιτρέψαμε στον εαυτό μας να πάθει… έτσι μαθαίνουμε για μας!

      ΑΦιλιά πολύ πολύ τρυφερά! 🙂

  6. Ο/Η Stella Vardaki λέει:

    μαγισσουλα μου ετσι ακριβως οπως τα λες ειναι.. οταν μαθαινεις τον εαυτο σου μετα εχεις και τον ελεγχο των πραξεων σου κι αλλα πολλα.. φιλια!!!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Δεν τα λέω εγώ, απλά τα μεταφέρω… και σίγουρα όταν μαθαίνεις τον εαυτό σου, που είναι κάτι που δεν σταματά ποτέ, έχεις και την ευθύνη των πράξεων σου…

      ΑΦιλιά φεγγαρένια Στέλλα μου! 🙂

  7. Ο/Η serenata λέει:

    Αν σε γυμνώσουν από τις εμπειρίες σου, τις αναμνήσεις σου, τις ιδέες σου, τα πιστεύω σου, τις ελπίδες σου, τα όνειρα σου, τις σκέψεις σου…
    Μένει κάτι δικό σου τελικά;
    Αυτά(και άλλα)δεν μας κάνουν αυτούς που είμαστε;
    Φοβάμαι πως θα διαφωνήσω με τον δάσκαλο αυτή τη φορά.

    Φιλάκια πολλά μαγισσούλα μου:))

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Χαχα! τέλεια, εδώ σε θέλω να δεις τι μένει όταν σε γυμνώσουν απ’ όλα αυτά, καλή μου Serenata…γιατί την ίδια απορία έχουν όλοι οι άνθρωποι… μήπως δεν μένει τίποτα; μήπως μένει αυτός ο εαυτούλης μας; Και τι είναι αυτός ο εαυτούλης, μήπως είναι ψυχολογικά ίδιος με όλη την ανθρωπότητα;
      Πολύ καλά κάνεις και δεν δέχεσαι ότι σου λένε ακόμα και οι μεγαλύτεροι ή σοφότεροι δάσκαλοι, πρέπει μόνοι μας να πειραματιστούμε στη πράξη για να κατανοήσουμε, αν όλα αυτά δεν είναι όμορφα λόγια του αέρα! 😉

      ΑΦιλιά πάντα καρδιάς! 🙂

  8. Ο/Η dodo λέει:

    Είμαι εδώ.
    Μαζί με τούς άλλους 😉

  9. Ο/Η Hengeo λέει:

    Είναι ιδέα μου ή αυτά που λέει ο Κρισναμούρτι είναι σχετικά με το Δελφικό ρητό: Άνθρωπε γνώρισε τον εαυτό σου και θα γνωρίσεις το σύμπαν και τους θεούς;
    Δύσκολο πράγμα πάντως η πραγματική αυτογνωσία..
    ΑΦ!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Δεν είναι η ιδέα σου Γιώργο, έτσι είναι!
      Η αυτογνωσία σίγουρα είναι δύσκολη, (και δεν νομίζω πως υπάρχει πραγματική ή μη-πραγματική) για να γνωρίσουμε τον εαυτό μας (αυτογνωσία) πρέπει να υπάρχει μια συνεχή παρατήρηση, μέσα μας και έξω από μας…

      ΑΦ! και να έχεις μια όμορφη μέρα! 🙂

  10. Ο/Η saunagreece λέει:

    Την απάντηση στο «τι είμαι» δεν θα τη βρούμε ποτέ, αλλά μπορούμε να την πλησιάσουμε. Κάθε φορά που ρωτάμε όλο και πιο κοντά πάμε, έστω κι αν δεν φτάσουμε ποτέ. Μα το ταξίδι είναι εκείνο που μετράει…

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καλώς την!
      Βλέπεις το «τι είμαι» δεν είναι στατικό κινείται και ότι κινείται θέλει συνεχή παρακολούθηση, εκεί βρίσκεται και όλη η γοητεία της παρατήρησης… του ταξιδιού! 😉

      ΑΦιλιά και καλορίζικη η σάουνα στη χώρα μας! :)))

      • Ο/Η saunagreece λέει:

        Ευχαριστώ για το καλωσόρισμα και τις ευχές. Σερνικό είμαι… 🙂 (επειδή είπες «καλώστην»)

        • Ο/Η Άιναφετς λέει:

          Χαχα… λοιπόν καλώς τον!
          Έπρεπε μάλλον να το υποψιαστώ βλέποντας τη γυμνή πλάτη τής γυναίκας στο blog σου, αν και τέτοιες καλλιτεχνικές φωτό κυκλοφορούν και σε πολλά blogs γυναικών! 😉

          Πάντως η απάντηση μου στο σχόλιο σου, είναι uni-sex , όπως και ΑΦιλιά!!! (Α=Αληθινά) 🙂

  11. Προχθές είχε στην ΤV τον «Αρχοντα των δαχτυλιδιών». Έπεσα πάνω στη σκηνή με τον ψηφιακό ήρωα των Σμήγκολ. Kάποιοι από τους ανθρώπους θέλαν να τον σκοτώσουν αλλά το χόμπιτ δεν τους άφηνε και τους έλεγε πως αυτός είναι ο μόνος που μπορεί να τους οδηγήσει εκεί που πρέπει να καταστρέψουν το πολύτιμο δαχτυλίδι. Η κάμερα έδειχνε τον ψηφιακό Σμήγκολ να πνίγεται στο δυιισμό των σκέψεων και των αντικρουόμενων συναισθημάτων του. Νομίζω ότι ο Τόλκιν αλλά και ο σκηνοθέτης μας δίνουν μια πολύ καλή εικόνα του τί είναι ο εαυτός, το «εγώ» (smeagol=me+ego+goal= εμένα+εγώ+σκοπός-στόχος).
    Και βέβαια ο ήρωας είναι ψηφιακός-εικονικός μια φαντασίωση , μια ψευδαίσθηση που βλέπουμε και δυστυχώς ταυτιζόμαστε μαζί του και τότε τον χάνουμε από τα μάτια μας…αλλά μόνο όταν τον ακολουθούμε με προσοχή λεπτό προς λεπτό(χωρίς να κρίνουμε την ασχήμια του ή την ομορφιά του)βλέπουμε από κοντά αυτόν το στρόβιλο ενέργειας, που λέει κι ο Κ, τις επιθυμίες και τους φόβους του, την ευχαρίστηση και τον πόνο του, μπορεί τότε να γίνει ο οδηγός μας αντί για δυνάστης μας…

    ΥΓ. Εντελώς προσωπικές και αυθαίρετες οι ερμηνείες και οι σκέψεις που μεταφέρω…μπορεί και να λαθεύω αλλά έτσι το βλέπω.
    ΑΦ! Καλημέρα και σύντομα κι από κοντά 🙂

  12. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Αχ! Δημήτρη μου, αυτό τον «Άρχοντα των δακτυλιδιών» ποτέ δεν τον πολυσυμπάθησα γι αυτό και δεν το έχω παρακολουθήσει καθόλου… αλλά καταλαβαίνω τι εννοείς και προφανώς και ο δημιουργός- συγγραφέας κάτι τέτοιο να ήθελε να μεταδώσει… αλλά υπάρχει βία σ’ αυτό και είναι κάτι που με απωθεί! 😉

    ΑΦ! και ναι, την Τετάρτη! :)))

  13. Ο/Η ασωτοςγιος λέει:

    είναι ένας δύσκολος και καθημερινός αγώνας

    την καλησπέρα μου

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Φυσικά και είναι δύσκολο και πολύ συχνά επίπονο Άσωτε μου, επίπονο γιατί μπορεί να δούμε πράγματα στον εαυτό μας που δεν μας αρέσουν, ε.. και αυτό δεν είναι και τόσο ευχάριστο, αλλά αν σκεφτείς πως όλη η ανθρωπότητα ψυχολογικά περνάει από τα ίδια βάσανα ή χαρές αυτό είναι παρήγορο, έτσι δεν είναι; 😉

      ΑΦιλιά και καλό μας βραδάκι! 🙂

  14. Ο/Η Ξωτικό λέει:

    προς στιγμήν άρρωστη με πυρετό 😀
    (αλλά χωρίς Αλτσχάιμερ ακόμα χαχααααα)

  15. Ο/Η koufetarios λέει:

    Το να κοιτάξεις τον εαυτό σου απ’ έξω, αυτό μπορεί να σοκάρει. Γιατί άλλα νόμιζες για τον εαυτό σου και άλλα τελικά αντικρίζεις. Όπως και να χει μόνο καλό μπορεί να κάνει μια τέτοια σκέψη, μια τέτοια θεώρηση της ίδιας μας της ύπαρξης.

    Γεια σου βρε Άιναφετς!! 😀

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Πώς εννοείς το να κοιτάζεις τον εαυτό σου απ’ έξω; Για μένα το απ’ έξω είναι ο καθρέπτης στο μπάνιο… το από μέσα, είναι να παρατηρείς τον εαυτό σου από στιγμή σε στιγμή, να παρατηρείς τις σκέψεις σου, τα συναισθήματα σου, πώς αντιδράς σ’ αυτά που ακούς ή βλέπεις, πώς φέρεσαι στους γύρω σου και λοιπά…. πολύ δουλειά, δύσκολη δουλειά, για τολμηρούς! 😉

      ΑΦιλιά βρε Μαβιέ μου κουφετάριε! 🙂

  16. Ο/Η ♔DƦάɱα QuƎeи ♔ λέει:

    Δεν ξέρω αν μπορούμε να είμαστε ποτέ σίγουροι πως η απάντηση που θα δώσουμε στην ερώτηση «τι είμαι» θα είναι απόλυτα σωστή. Γιατί τίποτα δεν είναι στάσιμο και δεδομένο. Όλα αλλάζουν και αλλάζουμε και εμείς.
    Πάντα υπάρχει όμως μέσα μας κάτι που μας ξεχωρίζει, που μας διαφοροποιεί. Είναι η αλήθειας μας!
    Όμορφη ανάρτηση μαγισσούλα μου, πάντα λατρεύω να ψάχνω κομμάτια μου, πάντα λατρεύω την αναζήτηση του «είναι» μου. Να είσαι καλά και να περνάς όμορφα.
    Φιλάκια πολλά! 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Ναι Μαρικάκι έτσι είναι όπως τα λες, αυτό όμως που μας διαφοροποιεί είναι η πραγματικότητα του καθενός που είναι διαφορετική…η αλήθεια είναι μια και κοινή, η αλήθεια είναι πως είμαστε διαμορφωμένοι από το πώς μεγαλώσαμε και ότι υποφέρουμε ψυχολογικά όπως η υπόλοιπη ανθρωπότητα! 😉

      ΑΦιλιά πολλά πολλά πάντα χαμογελαστά! 🙂

      ΥΓ: Αυτό που σίγουρα μας διαφοροποιεί είναι, πως πολλοί λίγοι ενδιαφέρονται και ψάχνουν αυτό το «είναι»….

  17. Για να μην μπερδέψω τις απαντήσεις μου Μαγισσούλα μου θα τις αριθμήσω…. θα μου γιατί;; γιατί έχω χάσει τρείς αναρτήσεις σου με αυτήν μάτια μου…στο ερώτημα σου (τι είμαι;) θα σου πώ .. ότι κατά βάθος δεν ξέρω καταλαβαίνω μόνο αυτό που είπες ότι τα συναισθήματα μας παντου σε όλη την γή είναι ίδια.. το ιδιο ποναμε χαιρόμαστε κλαίμε γελάμε. όμως δεν ξέρω τι θα είμαστε χωρίς αυτά..
    Απανηση 2 στην αναρτηση τι βλέπω…ποτέ δεν το είχα δεις έτσι αυτό που έβλεπα όμως αν βάλεις στο μυαλό σου εικόνες που σου λένε τότε μπορείς να δείς και άλλα εκτός από αυτά που βλέπεις…πολύ πρωτότυπο…χι.χι.
    Απαντηση 3 ….. έκατσα και απόλαυσα γαλήνη …. η καλύτερη απάντηση στον παράδεισο..!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    είδες Μαγισσούλα μου;; με ενα σμπάρο δύο τρυγόνια….χμμμμ σόρρυ.. ήθελα να πω …. έκανα σε μια ανάρτηση τρία σχόλια.. χι.χι.. αφού καθυστέρησα να έρθω..!!!! να σου στήλω ενα μεγάλο φιλί και περαστικά σου.. γρήγορα..:) 🙂

  18. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Καλώς τη Ρουλίτσα μου!
    Είναι ωραίο να θέτει κανείς ερωτήματα, το κάνω συχνά και αφήνω την ίδια τη ζωή να μου δώσει τις απαντήσεις, το κάνω σαν παιχνίδι και είναι πολύ γοητευτικό το πώς αυτές έρχονται, ξαφνικά!!! 😉
    Έχω περάσει απ’ το όμορφο σου σπιτικό αρκετές φορές τελευταία, αλλά δεν αφήνω πάντα σχόλιο, λόγω έλλειψης χρόνου… ούτως ή άλλως, εμείς δεν χανόμαστε, έτσι δεν είναι;

    ΑΦιλιά πολλά πολλά πάντα καρδιάς! 🙂

  19. Ο/Η aristea k λέει:

    Στην προσπάθεια είμαι μια ζωή Στεφανία μου! Και μόνο μέσα από τη μοναξιά βρίσκω αυτό το δρόμο και προσπαθώ. Γιατί αυτό είναι που αξίζει. Αν δεν μάθω εμένα, αν δεν τα βρω με μένα δεν θα μπορέσω και με κανέναν άλλον!

    Τι είμαι; Κάποια που προσπαθεί να μάθει ποια είναι!

    Υπέροχη δημοσίευση! Τη λάτρεψα!
    Φιλιά!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Έτσι είναι Αριστέα μου, αν δεν μάθουμε τους εαυτούς μας που είναι κάτι που δεν σταματά ποτέ, δεν θα καταφέρουμε να τα «βρούμε» όπως λες, με κανένα άλλον! 😉

      Οι άλλοι είναι επίσης ο καθρέπτης που μας μαθαίνει για μας!

      ΑΦιλιά και καλή σου δύναμη στην ανάγνωση των κειμένων του διαγωνισμού! 🙂

  20. Ο/Η koulpa λέει:

    να μαι κι εγώωω.. τελικά γιόρταζες; δε μπαινω στη διαδικασία να το γκουκλίσω.. χρόνια πολλά ευτυχισμένα και δημιουργικά.. δε πάνε χαμένες οι ευχές.. 🙂 🙂
    λοιπόοον.. πιάνομαι από μια πρόταση.. με θεωρώ πολύ τυχαιρό.. έχω μεγαλώσει με πολύ αγάπη.. κι από πολλούς.. με πολύ ενθάρυνση.. και με πολύ αληθεια.. μπορεί υποκειμενική.. του καθενός γύρω μου που έμπενε στον κόπο να απαντήσει τις μυριάδες ερωτήσεις μου.. και να καταδεχθεί να τις συζητήση.. το μόνο σημείο τριβής.. ήταν με τον πατέρα μου.. που ανησυχούσε γιατί δεν έτρωγα.. το οποίο μάλλον ήταν στην ουσία παιχνίδι εξουσίας.. μετά από έναν τέτοιο καυγά.. κάπου 3 ετών.. έφυγα από το σπίτι.. αφού μου δήλωσε ότι όποιος δεν υπακούει δεν έχει θέση στο σπίτι.. ευτυχώς με βρίκε τυχαία ένας γνωστός κάπου 5 χλμ μακριά και με επέστρεψε.. γιατι δε θυμάμαι να έχω σαφές σχέδιο για το που πήγαινα.. 🙂 🙂 μπορεί μετά από τέτοιες εντάσεις να έμπαινα στην διαδικασία της φιλοσοφίας για τη ζωή.. τι είμαι γιατί είμαι κλπ.. σαν υπόθεση εργασίας.. δέχθηκα ότι είμαι μια τυχαία στιγμή ύπαρξης σε ένα άπειρο κενό ανυπαρξίας.. αυτό με βοήθησε.. κάπως σαν να μου αφαιρούσε κάποιο βάρος.. υπάρχω χωρίς ιδιαίτερο λόγο.. κάπως σαν να κέρδισα ένα λαχείο.. που ούτε κάν το αγόρασα.. οι γωνείς μου το αγόρασαν.. κέρδισα μια στιγμή ύπαρξης.. ένα τώρα.. που μπορώ να το κάνω ότι θέλω.. μπορώ να κάνω ένα σορό ευχαριστα πράγματα.. να ζωγραφίζω να συζητώ να σκουπίζω να ντύνω τις κούκλες μου (μεγάλωσα σε ατελιέ ραπτικής).. να κάνω ότι μου τραβά το ενδιαφέρον και να περνώ καλά.. (ατομάκι από κούνια).. ένας άλλος άμεσως τρόπος διαχήρησης της διάθεσης μετά από εντάσεις.. ήταν η παρατήρηση των άλλων.. έβλεπα ότι σκοτωνόντουσαν βριζόντουσαν.. για κάτι πολύ σημαντικό όπως φαινόταν.. και μετά μια εβδομάδα ή ένα μήνα.. ούτε καν το θυμόντουσαν.. έτσι κι εγώ σπουδαιολογούσα τα συμβάντα.. κάνοντας ένα αλμα στο χρόνο.. προσπαθόντας να φανταστώ για κάθε τι.. πόσο σημαντικό θα μου φαίνεται σε ένα χρόνο;.. λειτουργόντας έτσι.. δε κατάφερα να βρώ κάτι στη ζωή μου για να στεναχωρηθώ για πολύ ώρα.. (ατομάκι κατ έξην και κατα συροήν).. πολύ σύντομα ανακάλυψα ότι περνούσα πολύ καλύτερα όταν οι γύρω μου περνούσαν καλά.. έτσι άρχισα να κάνω πράγματα και για τους άλλους.. για να περνώ εγώ καλύτερα.. ίσως και για να αιθάνομαι μια ανωτερότητα.. μια και ήμουν ικανός να το κάνω.. (ατομάκι με δικιολογία)..
    ένας άλλος τρόπος ερμηνίας.. αυτοπροσδιορισμού.. ήταν να παρατηρώ την εικόνα μου απέξω.. οπως κάποιος είπε.. δηλαδή εκτός από χρονικό άλμα στο μέλλον.. ένα τοπικό άλμα.. να μπω στη θέση του άλλου.. να φανταστώ τι βλέπει τι σκέφτεται.. να με δω με τα ματια του.. να μπω στα παπούτσια του όπως έμαθα αργότερα ότι λέγεται..
    και περάσαν τα χρόνια οι δεκετίες.. και πρόσθεσα εμπειρίες.. μνήμες.. τροπους.. μεθόδους.. αλλά η βασική μου κοσμοθεωρία είνα αυτή που διαμόρφωσα τότε.. μεταξή 3 και 5 ετών.. αν ξεχνούσα τα πάντα.. θα ήμουν το μωράκι που ήμουν όταν γενήθικα.. με όλη τη ζωή μπροστά μου.. το σκέφτομαι κάποιες φορές.. αλλά δεν έχουμε την πιθανότητα να κερδίσουμε και δεύτερο λαχίο.. και το ένα ήταν πολύ.. πολύ καλή τύχη.. τώρα δε θέλω να ξεχάσω.. τώρα είμαι αυτό που έγινα τα τελευταία 50 χρόνια.. το διασκέδασα.. κι όσο με γνωρίζω με συμπαθώ περισσότερο.. θέλω να συνεχίσω.. όσο κρατά αυτή η στιγμή ύπαρξης.. είμαι η διανόησή μου.. και θα είμαι.. όσο έχω μνήμες εμπειρίεςκι όσο προσθέτω.. για μένα θάνατος είναι το αλτσχάιμερ που με απειλεί.. χωρίς αυτά απλά δεν υπάρχω..
    αλλά αρκετά μιλησα για μένα.. μιλήστε κι εσείς.. πως με βρίσκετε; χαχαχαχα (κλεμένο από MAD του 80)
    καλά το ξεφτίλησα.. έκαν ολόκληρο ποστ μια και δε κάνω συχνά στα δικά μου.. θα το μεταφέρω κι εκεί λοιπόν.. 🙂 🙂
    την καληνύχτα μου 🙂 🙂

  21. Ο/Η Ανν Λου λέει:

    Προσπαθώντας να βρω τον εαυτό μου , βρήκα τους γύρω μου. Πολλοί γύρω μου , όλοι οι γύρω μου καθρεφτίζαν εμένα, τον έναν. Είμαι όλοι οι άλλοι . Κάποτε αυτό με φοβίζει, κάποτε με ανακουφίζει, κάποτε με θλίβει. Είναι όμως για μένα η αλήθεια μου. Πως μέσα από σένα είδα εμένα. Καλώς σε βρίσκω.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Χαίρομαι Άννα για την παρουσία σου εδώ και σ’ ευχαριστώ που ανταπέδωσες την επίσκεψη μου στο αξιόλογο ιστολόγιο σου! 🙂

      Όταν επικοινωνούν οι καρδιές των ανθρώπων για μένα είναι ότι ομορφότερο!
      Ελπίζω να τα λέμε απ’ εδώ και στο εξής!

      ΑΦιλιά καρδιάς και εύχομαι να έχεις ένα όμορφο Σ/Κ από αύριο! 🙂

  22. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Ουπς! Κουλπάκο, από πού βγήκε πως γιόρταζα; 😉 😉
    Πάμε τώρα στο κείμενο-σχόλιο σου…
    Μακάρι οι άνθρωποι κάποια στιγμή να άνοιγαν λίγο τη καρδιά τους και να έγραφαν ότι πραγματικά αισθάνονται… είμαι σίγουρη πως τα λόγια τους θα έβρισκαν ανταπόκριση… και ειλικρινά χαίρομαι που εσύ το έκανες… με συγκινεί… ναι, είμαστε αυτό που είμαστε και όσο πιο γρήγορα το αποδεχτούμε τόσο και πιο γρήγορα θ’ αγαπήσουμε τη φευγαλέα μας ύπαρξη! 🙂 🙂
    Ελπίζω να μετέφερες το σχόλιο σου στο blog σου.. (έτοιμη ανάρτηση!) 😉 😉

    ΑΦιλιά και καλή μας συνέχεια… όπου είναι! 🙂 🙂

    • Ο/Η koulpa λέει:

      αχ φοβάμα το τερατώδες μου σχόλιο κατάπιε το σχόλιο της ανν λου που ακολουθούσε και δε το έιδες.. 🙂 🙂
      το πόσταρα άμεσα σε ένα από τα παραμελιμένα μου.. http://www.koulpaspot6.blogspot.com 🙂 🙂
      την καλησπέρα μου 🙂 🙂

      • Ο/Η Άιναφετς λέει:

        Χαχα! δεν το κατάπιε, απλά το δρασκέλισε! 😉 😉
        Και μια και έγινε αυτό, νομίζω πως αυτό που γράφει η Ανν-Λου στο blog της για τις γιορτές θα σου αρέσει πολύ και συμβουλεύω πως αξίζει τον κόπο να το επισκεφτούμε όλοι μας! 🙂 🙂
        Ωραίο και το παραμελημένο blog σου, που δεν γνώριζα την ύπαρξη του, (μου είχαν πει πως έχεις πολλά) …

        ΑΦ! και bonne nuit! 🙂 🙂

  23. Ο/Η The Outsider λέει:

    Συγνώμη αλλά θα ακουστώ απαισιόδοξος. Κατά τη γνώμη μου, με την εδραίωση της Παγκοσμιοποίησης καταλήξαμε να είμαστε ένα τίποτα, μια ασήμαντη ποσότητα που έχει πάθει σοκ από τις ραγδαίες αλλαγές.

    Το τσουβάλιασμα της Παγκοσμιοποίησης, μας αφαίρεσε την οποιαδήποτε ταυτότητα είχαμε κάποτε και για αυτό άλλωστε τσινάμε. Τώρα δεν έχουμε λόγο, τουλάχιστον ακόμα. Οι περισσότεροι από εμάς, πάλι κατά τη γνώμη μου, είναι πάρα πολύ φοβισμένοι για να μπορέσουν να δουν ποιοι είναι πραγματικά και τι θέλουν.

    Αυτός ο ιδιότυπος Μεσαίωνας για τη μονάδα Άνθρωπος, θέλω να πιστεύω ότι με κάποιο τρόπο, θα οδηγήσει σε κάποιου είδους Αναγέννηση και όχι στον αφανισμό του.

    Στην παρούσα φάση, όλες οι αρετές και ποιότητες που μπορεί να έχει ο καθένας από εμάς, είναι άνευ σημασίας ζώντας σε ένα τελείως απάνθρωπο περιβάλλον. Τι είμαστε; Στη παρούσα φάση ένα τίποτα. Αυτή είναι η απάντηση μου. Ο Άνθρωπος «χάνεται»… Αν ίσως αποτινάξουμε την τρομοκρατία του καλλιεργημένου φόβου, τότε θα μπορέσουμε να ξαναγίνουμε κάτι δίνοντας αξία στον εαυτό μας και στους γύρω μας.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Κοίτα να δεις Κώστα μου, κατ’ αρχάς όταν ο καθένας μας περνάει μια δύσκολη περίοδο στη ζωή του και αυτό επειδή συνειδητοποιεί πως αυτή η παγκοσμιοποίηση έχει σκοπό να ισοπεδώσει τα πάντα, είναι φυσικό αυτό να τον στεναχωρεί, σε καταλαβαίνω πολύ καλά… φαίνεται όμως πως αν δεν πιάσουμε πάτο, δεν θα Αναγεννηθούμε! 😉
      Όχι δεν είμαστε ένα τίποτα, ο καθένας μας αν το θελήσει μπορεί να βάλει έστω ένα λιθαράκι προς την αντίθετη κατεύθυνση και αυτό αρχίζοντας πρώτα με το να βάζει τάξη μέσα του,βήμα βήμα… αλλάζοντας ο ίδιος!
      «Όπως έσωθεν έτσι και έξωθεν»…

      ΑΦιλιά και προσωπικά αρνούμαι να με πάρει από κάτω… όχι Κώστα μου δεν θα «τους» κάνουμε τη χάρη! 🙂

      • Ο/Η The Outsider λέει:

        Λέω καλημέρα, μετά από μια εξαιρετικά επώδυνη και τρομαχτική νύχτα. Είδα κατάματα ορισμένους από τους ατίθασους εφιάλτες μου και ισοπεδώθηκα. Αυτόν το πάτο που λες τον ασπάζομαι συχνά και μετά νομίζω κάνω γκελ, όχι απαραίτητα προς τα πάνω, αλλά ίσως σε μια νέα διάσταση που και αυτή συνήθως αποδυκνύεται απατηλή.

        Στεφανία ευχαριστώ που υπάρχεις. Τούτη τη στιγμή αποτελείς ένα χέρι που ήδη έχω πιαστεί για να μη χαθώ στην άβυσσο.

        Αποτυπώνω τις εντυπώσεις μου και πάλι, μέσα από τα κουρέλια της τελευταίας ήττας και ελπίζω η κάθαρση να είναι αρκετά δυνατή ώστε να συνεχίσω το δρόμο μου.

        Τάξη μέσα μου… Μαντάρα μέσα μου επί του παρόντος και πρέπει να μαζέψω όλα τα κομματάκια από την αρχή και πονάει.

        Σε φιλώ.

        • Ο/Η Άιναφετς λέει:

          Κατ΄αρχάς ξέχασα να σου ευχηθώ καλό μήνα!
          Και θα τον έχουμε Κώστα μου αυτόν το καλό μήνα γιατί το θέλουμε… γιατί το θέλει η καρδιάς μας… ξαναδιάβασε το παραπάνω κείμενο είναι βάλσαμο … μην αντιστέκεσαι σ’ αυτό που αισθάνεσαι, η αντίσταση δημιουργεί μεγαλύτερη σύγκρουση, ούτε λέω να κάνεις φυγή, αλλά μείνε με αυτή την αίσθηση τρέλας που γνωρίζω και η ίδια πολύ καλά, παρακολούθησε την, έχε υπομονή και θα δεις κάποια στιγμή θα βγεις, μαγικά (πώς θα σου τα έγραφα όλα αυτά αν δεν τα είχα ζήσει και η ίδια;) 😉 αλλά είναι ο μόνος τρόπος να βγει κανείς από τα τάρταρα που μας οδηγεί η ίδια μας η σκέψη…
          Γιατί ΟΛΑ είναι σκέψη! 😉
          Έτσι μπαίνει τάξη, «σκουπίζοντας», «καθαρίζοντας», «πετώντας» τα σκουπίδια που έχουμε μαζέψει σ’ όλη μας τη ζωή!

          ΑΦιλιά από τα Τρίκαλα, όπου έχουμε έρθει για δυο μέρες! 🙂

  24. Ο/Η Zeta λέει:

    Τι ωραίο ερώτημα Άιναφετς! Ρωτάς τι μένει, αν γυμνωθούμε από το όνομα, αν δε μας ενδιαφέρουν οι εμπειρίες μας, οι αναμνήσεις μας, οι ιδέες μας, τα πιστεύω μας, οι ελπίδες μας, τα όνειρα μας, οι σκέψεις μας. Σάρκα μένει. Βιολογικό υλικό και τίποτα άλλο… γιατί η καθαρή στιγμή συμβαίνει με όλα αυτά τα μαγικά! Είναι η δομή της ψυχής μας! Χωρίς αυτά, είμαστε τίποτα… δυνητικά αν όλοι χάναμε τα παραπάνω, θα ήμασταν ασήμαντα όντα σε έναν ανούσιο πλανήτη, χωρίς κανέναν να μας παρατηρεί. Και ξέρεις; Τίποτα δεν υπάρχει, αν δεν υπάρχουν και δυο μάτια να το παρατηρούν!
    Μη το παίρνουμε όμως και πάνω μας… όλα αυτά δε μας κάνουν πολύ σημαντικούς για την ανθρωπότητα. Η φύση μπορεί να ζει και χωρίς εμάς. Για να συνειδητοποιήσουμε το μέγεθός της σημαντικότητάς μας, αρκεί να σκεφτούμε το εξής: Αν χαράξουμε μια γραμμή ενός μέτρου θέλοντας να συμβολίσουμε την ηλικία της γης, η ιστορία της ανθρωπότητας χαράσσει πάνω σ’ αυτό το μέτρο, μόλις 0,1 χιλιοστό – ούτε καν χιλιοστό! Εντυπωσιακό ε; Βλέπεις από την μία δεν είμαστε και τόσο σημαντικοί (μας κάλεσαν στο πάρτι τη τελευταία στιγμή) από την άλλη όμως έχουμε καταφέρει πολλά μέσα σε τόσο λίγο χρονικό διάστημα έτσι;
    Επομένως στο ερώτημα τι είμαι; Είμαι ένα θαύμα της φύσης, αλλά όχι ο αυτοσκοπός!

  25. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Και το σημαντικό Ζέτα μου, είναι να δούμε πως αυτό το τίποτα που μένει δεν είναι αυτό που λέμε: «‘ένα τίποτα» … αντιθέτως είναι μια φρέσκια οντότητα ελεύθερη να ζήσει και ν΄ απολαύσει τη ζωή!
    Έτσι κατανοούμε πως το «εγώ» μας (ο εαυτούλης μας!) είναι ένα κατασκεύασμα του χρόνου (σκέψη, μνήμες, εμπειρίες, διαμόρφωση, εκπαίδευση κλπ) και αυτό είναι που αντιστέκεται στο ν’ αφήσει τον εγωκεντρισμό του και να αισθανθεί ελεύθερο να δράσει, τώρα!…
    Μεγάλη συζήτηση ανοίξαμε, που όμως αν φύγει από τη λογική μας και αγγίξει τις καρδιές μας, θα έχουμε κάνει ένα τεράστιο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση… 😉
    Βλέπεις δεν έχουμε μάθει ν’ ακούμε τη καρδιά μας…

    ΑΦιλιά καρδιάς και καλό μας μήνα! 🙂

  26. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Χίλια ευχαριστώ ΑΦΓιάννη μου!
    Εύχομαι και σε σένα καλό μήνα!

    ΑΦιλιά πολύ χαμογελαστά! :)))

  27. Ο/Η side21 λέει:

    Με τόσα προβλήματα & τόσο τρέξιμο τώρα τελευταία … όχι μόνο δεν προλαβαίνουμε να παρατηρήσουμε τον εαυτό μας … αλλά δεν μας προλαβαίνουν να μας παρατηρήσουν & οι άλλοι !!!
    ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ εύχομαι …

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Αλίμονο μας Σιδερή μου, αν για να παρατηρήσουμε τον εαυτό-εαυτούλη μας, έπρεπε πχ να καθόμαστε τα καλοκαιράκια κάτω από μια ομπρέλα πίνοντας φραπεδιά…χαθήκαμε!!!
      Ο καλύτερος τρόπος να «τον» παρατηρήσουμε, είναι τρέχοντας στις εφορίες, τράπεζες ΟΑΕΔ, ΙΚΑ, ΕΛΤΑ, σούπερ μάρκετ και λοιπά «συμπαθητικά» και να βλέπουμε πώς αυτός ο εαυτούλης συμπεριφέρεται, γιατί στη «δράση κολλάει το σίδερο»…. Σιδερή μου! χαχαχα! 😉

      ΑΦιλιά και εύχομαι ένα καλό μήνα με πολύ παρατήρηση! :)))

  28. Ο/Η side21 λέει:

    Και ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ για τη γιορτή σου … έστω και ετεροχρονισμένα !!!

  29. Είμαστε πολλά μαζί! Το σύνολο των εμπειριών μας, και ο τι προηγήθηκε, από την κύηση κιόλας και ύστερα. Το στοίχημα είναι να ξέρουμε τι είμαστε, πράγμα που λίγοι το καταφέρνουν.
    Πολλά πολλά φιλιά αγάπης και αυτογνωσίας Στεφανία μας, έναν όμορφο Δεκέμβρη να έχετε στο σπιτικό σου, με όλα τα καλά!!!!

  30. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Πολύ φοβάμαι ή μάλλον είμαι σίγουρη Ειρήνη μου, πως είμαστε και αυτό που προηγήθηκε αιώνες πριν τη γέννηση μας, αυτή είναι και η διαμόρφωση όλης της ανθρωπότητας! 😉
    Όσο για το στοίχημα, δύσκολο αλλά όχι αδύνατο, αφού αλλάζουμε συνέχεια!!!

    Ανταποδίδω τα φιλιά αγάπης και αυτογνωσίας και εύχομαι καλό μήνα και στη δική σου οικογένεια! 🙂

  31. Ο/Η xristin λέει:

    Κοίτα να δεις Αιναφετς τι έγινε σήμερα.
    Άκουσα στο ραδιόφωνο ότι στο Public Συντάγματος θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου του Κρισναμούρτι » Εγώ χωρίς Εγώ» και……το μυαλό μου αμέσως πήγε σε εσένα.
    Όπως βλέπεις Κρισναμούρτι=Αιναφετς for me,και αυτό είναι πολύ ωραίο γιατί είσαι η αιτία που ενδιαφέρθηκα(όσο ενδιαφέρθηκα) για τον Κρισναμούρτι.
    Μάλιστα διαβάζοντας μετά την ανακοίνωση του Public για την παρουσίαση του βιβλίου είδα ότι εκτός από την Ανθή Ανδρεοπούλου και τον Θανάση Καστανιώτη θα μιλήσει και ο Νίκος Πιλάβιος.
    Κάτι μου λέει ότι θα είσαι και εσύ εκεί και……ζηλεύω!
    Εύχομαι να πάνε όλα καλά

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Φυσικά και θα είμαι εκεί Χριστίνα μου και η πρόσκληση είναι ανοιχτή για όλους! 😉
      Έτσι, αύριο Τετάρτη στις 7 στο Σύνταγμα στο Public θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου «Εγώ χωρίς εγώ»…
      Το παραπάνω κείμενο είναι απόσπασμα αυτού του βιβλίου… και θα είναι μια καλή ευκαιρία να συναντήσω πολλούς μπλογκόφιλους! 😉

      ΑΦιλιά πολλά πολλά! :))

  32. Ο/Η astria λέει:

    Πολύ ωραία λόγια! Καλή επιτυχία στο βιβλίο!

    Στην ερώτηση του τίτλου για το τί είμαι, διάβασα κάτι πρόσφατα που πολύ μου άρεσε, στο αντιγράφω: (Γράφει η Γιουρσενάρ στο Σημειωματάριο που ακολουθεί ένα μυθιστόρημα) «Να μη χάσω ποτέ από τα μάτια μου το διάγραμμα της ανθρώπινης ζωής, που δεν το συνθέτουν, ό,τι κι αν λένε, μια οριζόντιος και δύο κάθετες, αλλά περισσότερο τρεις ελικοειδείς, που προχωρούνε προς το άπειρο χωρίς να παύουνε να προσεγγίζουν και να χωρίζονται μεταξύ τους: Αυτό που ένας άνθρωπος πίστεψε πως ήταν, αυτό που θα ήθελε να είναι και αυτό που υπήρξε».

    Καλό βραδάκι μαγισσούλα και Αφιλάκια πολλά πολλά πολλά!!

  33. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Πολύ πολύ όμορφο και πολύ «έτσι» Αστεράκι μου αυτό που γράφει η Γιουρσενάρ!

    Χθες στο Public στη πλατεία Συντάγματος, που έγινε η παρουσίαση του βιβλίου «Εγώ χωρίς εγώ», υπήρξε το αδιαχώρητο στην αίθουσα και πολλοί παρακολούθησαν τη παρουσίαση όρθιοι… αυτό είναι εξαιρετικά αισιόδοξο, γιατί απλά δείχνει πως υπάρχει κόσμος που ενδιαφέρεται ν’ αναρωτηθεί «Τι είμαι» ;

    ΑΦιλιά με πολύ πολύ αγάπη! :))

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s