Αντίδραση;

art,string,surreal,yarn-7565e6bf44373dd287868b0b0bc72649_h

 

«Το σημαντικό δεν είναι απλώς να βρεις μια λύση σε κάποιο πρόβλημα- είτε είναι οικονομικό ή άλλου είδους, είτε είναι ατομικό ή συλλογικό-, αλλά να κατανοήσεις εκείνο που δημιούργησε το πρόβλημα και το να κατανοήσει κανείς το δημιουργό του προβλήματος είναι πολύ πιο δύσκολο, χρειάζεται μεγαλύτερη επίγνωση, μεγαλύτερη προσοχή από το να μελετάς απλώς το πρόβλημα».

 

sarolta-ban-surreal-20

 

«Ο δημιουργός του προβλήματος είναι το «εγώ», και για να καταλάβει κανείς το «εγώ» δεν σημαίνει ότι πρέπει να απομονωθεί, να αποσυρθεί. Φαίνεται πως θεωρούμε ότι πρέπει να βρισκόμαστε σε ένταση και σε δράση όταν αντιμετωπίζουμε προβλήματα, γιατί τότε νοιώθουμε ότι τουλάχιστο κάτι κάνουμε γι αυτά (…)
Είναι, λοιπόν, σημαντικό η μελέτη του «εγώ», να μην είναι απόσυρση, να μην είναι διαδικασία απομόνωσης ή έλλειψης δράσης, αντιθέτως, είναι μια διαδικασία εξαιρετικής προσοχής, άγρυπνης επίγνωσης, που απαιτεί όχι μόνο επιφανειακή αλλά και εσωτερική διαύγεια».

 

saroltabnphotomanipulation2

 

«Σε τελευταία ανάλυση όταν μιλάμε για δράση, στη πραγματικότητα εννοούμε αντίδραση, έτσι δεν είναι;
Οι περισσότεροι αντιδρούμε σε οτιδήποτε έρχεται απέξω και εγκλωβιζόμαστε σ’ αυτή τη διαδικασία της αντίδρασης και αυτή την αντίδραση την ονομάζουμε αντιμετώπιση του προβλήματος.
Η κατανόηση, λοιπόν, της αντίδρασης είναι η αρχή της κατανόησης του «εγώ».

 

241549,xcitefun-amazing-photos-by-sarolta-ban-1

 

«Το σημαντικό δεν είναι τόσο να κατανοήσουμε το ίδιο το πρόβλημα όσο να κατανοήσουμε τις αντιδράσεις που ο καθένας μας έχει σαν αντανακλαστικό στις οποιεσδήποτε ιδιαίτερες συνθήκες και στα προβλήματα που παρουσιάζονται».

 

saroltabnphotomanipulation15

 

«Η μελέτη του «εγώ» είναι πολύ πιο σημαντική απ΄τη μελέτη του προβλήματος, στο οποίο οι πιο πολλοί από μας αφιερώνουν τη ζωή τους.
Έχουμε μελετήσει τα προβλήματα απ’ όλες τις πλευρές, αλλά ποτέ δεν έχουμε μελετήσει με ένταση και σε βάθος το δημιουργό των προβλημάτων και για να κατανοήσουμε το δημιουργό των προβλημάτων πρέπει να κατανοήσουμε τις σχέσεις μας, γιατί ο δημιουργός των προβλημάτων υπάρχει μόνο μέσα στις σχέσεις».

 

Sarolta-Bán_8600_600

 

«Οπότε η μελέτη των σχέσεων μας προκειμένου να κατανοήσουμε το δημιουργό των προβλημάτων είναι το κύριο θέμα μας και η κατανόηση των σχέσεων είναι η αρχή του «γνώθι σαυτόν«.
Έτσι, η κατανόηση των σχέσεων με την οποία ανακαλύπτει το δημιουργό των προβλημάτων είναι υψίστης σημασίας- και δημιουργός των προβλημάτων είναι το «εγώ».

 

346915

 

«Για να κατανοήσεις το δημιουργό των προβλημάτων- που είναι το «εγώ»– δεν χρειάζεται απλώς να είσαι πολύ έξυπνος, αλλά χρειάζεται να μελετήσεις την όλη διαδικασία των ψυχολογικών αντιδράσεων μέσα σου, γιατί χωρίς την κατανόηση της συνολικής διαδικασίας του νου, χωρίς τη κατανόηση του «εγώ», ότι κι αν κάνεις για τα προβλήματα σου- ατομικά, κοινωνικά, οικονομικά, εθνικιστικά και λοιπά- δεν θα βρεις κανένα τρόπο να απαλλαγείς από αυτά».

 

surreal_art_10

 

«Το «εγώ» δημιουργεί  τα προβλήματα στις σχέσεις- είτε είναι  σχέσεις με τους άλλους ανθρώπους είτε με τον εαυτό μας είτε με τις ιδέες, με τη φύση ή με τα πράγματα».

 ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ
«ΕΓΩ χωρίς ΕΓΩ»

Επιλογή κειμένων
Νίκος Πιλάβιος.

Μετάφραση
Ανθή Ανδρεοπούλου- Νίκος Πιλάβιος.

.

500h7

Οι παραπάνω αλληγορικές φωτογραφίες είναι της Ουγγαρέζας Sarolta Ban.
Η Sarolta γεννήθηκε στη Βουδαπέστη το 1982, ξεκίνησε τη καριέρα της σχεδιάζοντας κοσμήματα και στη συνέχεια ασχολήθηκε με την φωτογραφία.
Η ίδια λέει: «Δεν νομίζω πως είμαι φωτογράφος, απλώς μου αρέσει να δημιουργώ εικόνες».
Η Sarolta, δημοσίευσε σουρεαλιστικές φωτογραφίες αδέσποτων σκύλων, για να τα βοηθήσει να βρουν σπίτι!
Την εκπληκτική δουλειά της μπορείτε να δείτε και εδώ.

.

.

.

Advertisements

About Άιναφετς

To Άιναφετς είναι το ανάποδο του ονόματος Στεφανία και μ’ αυτό εμφανίζεται ως “μάγισσα Άιναφετς” σε ιστορίες του “Παραμυθά.
This entry was posted in Διάφορα. Bookmark the permalink.

46 Responses to Αντίδραση;

  1. Ο/Η AnD λέει:

    Βρε Μαγισσούλα.. πρέπει να στο έχω ξαναπεί.. με κατασκοπεύεις;; Πες μου από πού με βλέπεις και είσαι πάντα τόσο μέσα σε αυτά που μου συμβαίνουν..
    Πρόκειται να κάνω κάτι που μοιάζει με αντίδραση αλλά αυτή η αίσθηση ελευθερίας που μου προσφέρει και μόνο ο σχεδιασμός, μου επιβεβαιώνει πως πρόκειται για αποδέσμευση και για ευθυγράμμιση.
    Πάντως η ανάρτησή σου ήταν ό,τι πρέπει για να ξανασκεφτώ και πιο ήρεμα τις κινήσεις μου.

    Σε φιλώ!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καλώς την andoula μου!
      Έχω διαπιστώσει πως όλοι μας αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα μας, πάνω κάτω με τον ίδιο τρόπο, γι αυτό σου φαίνεται ότι σε κατασκοπεύω! χαχαχα! 😉
      Όταν όμως κάποιος χρησιμοποιεί τις λέξεις, «σχεδιασμός», «αποδέσμευση» (που είναι το σημαντικότερο!) και «ευθυγράμμιση»… το ζητούμενο τότε είναι «ελευθερία» απ’ το πρόβλημα… και φυσικά αν δεν έχουμε επίγνωση της κατάστασης, δεν μπορούμε να δράσουμε! έτσι δεν είναι;
      Ξέρεις ένα κόλπο που προσωπικά σε μένα πιάνει;
      Όταν δεν είμαι πολύ σίγουρη για το πώς πρέπει να δράσω, θέτω στον αέρα το ερώτημα και περιμένω… πάντα η ίδια η ζωή έρχεται και μου δίνει τη λύση! 😉

      ΑΦιλιά πάντα τρυφερά και χαίρομαι που δεν μας έχεις εγκαταλείψει εντελώς! 🙂

  2. Ο/Η Tzina Varotsi λέει:

    Σήμερα μίλησες για κάτι που πολύ με απασχολεί τον τελευταίο καιρό… αντίδραση… χμμμμ… χτύπησες το αδύνατο σημείο μου 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Μόνο εσύ ξέρεις Τζίνα μου, πώς πρέπει να δράσεις… 😉
      Νομίζω πως δεν είναι τόσο σημαντικό να κατανοήσουμε το ίδιο το πρόβλημα μας, όσο να καταλάβουμε γιατί αντιδρούμε με αυτό τον τρόπο και να δούμε πως εμείς οι ίδιοι είμαστε αυτοί που δημιουργούμε το πρόβλημα…
      Η αντίδραση δεν είναι δράση! 😉

      ΑΦιλιά και να έχεις ένα όμορφο και γαλήνιο Σαββατόβραδο! 🙂

  3. υπεροχη αναρτηση..
    ποσο μα ποσο ασυνειδητα λειτουργουμε
    κ ποσος κοπος χρειαζεται να αναγνωρισουμε / συναντησουμε το εγω μας
    δυσκολη η πορεια αλλα εκει νομιζω ειναι ολη η ουσια

    φιλια πολλα κρισναμουρτι / μαγισσουλα μου χχχ

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καλώς τη πατουσίτσα μας! 🙂
      Η διαπίστωση- επίγνωση ότι κανείς λειτουργεί ασυνείδητα, είναι το πρώτο βήμα που οδηγεί στην κατανόηση του εαυτού μας, έτσι νομίζω! 😉
      Η μελέτη του «εγώ» είναι ΔΡΑΣΗ που απαιτεί όμως βαθιά εσωτερική διαύγεια και προσοχή!
      Και δράση, δεν είναι η αντίδραση, αλλά να καταλάβουμε γιατί αντιδρούμε έτσι!

      ΑΦιλιά πολλά πολλά! 🙂

  4. Ο/Η Zeta λέει:

    Η αντίδραση και το ‘εγώ’, είναι δυο έννοιες που ισορροπούν «επικίνδυνα». Η αντίδραση με την έννοια της διεκδίκησης των δικαιωμάτων που θεωρούμε ότι μας αξίζουν (είτε όντως μας αξίζουν είτε όχι), απαιτούν από ικανοποιητικά επίπεδα του ‘εγώ’ (δηλαδή αυτοσεβασμό) μέχρι όμως και υψηλά επίπεδα (δηλαδή εγωκεντρισμό). Στη δεύτερη περίπτωση η αντίδραση μπορεί να επιφέρει περισσότερα προβλήματα από αυτό που ήδη ξεκινήσαμε να μελετάμε. Η αλήθεια είναι ότι κάπου εδώ χάθηκα… δε θυμάμαι που ήθελα να καταλήξω, μάλλον επειδή σπάνια χρειάζεται να αντιδράσω σε κάτι!

    • Ο/Η Zeta λέει:

      Τα φιλάκια μου ξέχασα!!! Σμουτς!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Δεν νομίζω Ζέτα μου, πως η οποιαδήποτε αντίδραση μπορεί ποτέ να ισορροπήσει το «εγώ», γιατί ο εαυτούλης μας, είναι μια οντότητα που διεκδικεί, απαιτεί, χειρίζεται, ανταγωνίζεται κλπ…
      Αν δεν κατανοήσουμε τις αντιδράσεις μας, δεν θα αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε το «εγώ» μας, γιατί το εγώ ξέρει μόνο ν΄ αντιδρά… 😉
      Μόνο η καρδιά μας, ξέρει πώς να δρα σωστά… αλλά ποιος την ακούει;

      ΑΦιλιά χωρίς αντι-δράσεις! 🙂

      • Ο/Η Zeta λέει:

        Συμφωνώ!!! Αναλογίζομαι μόνο κι αναρωτιέμαι… δεν είναι υγιές μέχρι ενός σημείου να διεκδικούμε; Να «επαναστατούμε» ενάντια σε μια πράξη που μας αδικεί; Θέλω να πω, σίγουρα κάποιοι άνθρωποι χρησιμοποιούν την αντίδραση με εγωιστικό τρόπο, όμως υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που σκύβουν πάντα το κεφάλι. Και οι μεν και οι δε, χρειάζονται κάποιο μέτρο.
        Από την άλλη, η αντίδραση είναι αποτέλεσμα μιας δράσης. Μήπως πρέπει να εξετάσουμε και τις δράσεις των τρίτων;

        • Ο/Η Άιναφετς λέει:

          Δεν σε ξεχνώ… θα επιστρέψω αργότερα! 😉

          • Ο/Η Άιναφετς λέει:

            Αλίμονο Ζέτα μου, αν καθόμαστε να τη «φάμε» ποικιλοτρόπως και φυσικά πρέπει να επαναστατούμε στις πιέσεις και στις άσχημες συμπεριφορές των άλλων, πάντα όμως βλέποντας και τη δική μας ευθύνη σ’ αυτά. 😉
            Εδώ όμως η αντίδραση αφορά τα ψυχολογικά μας προβλήματα και το πώς τα αντιμετωπίζουμε, γιατί συνήθως προσπαθούμε να τα λύσουμε χωρίς να κατανοήσουμε ΕΚΕΙΝΟ που τα δημιούργησε, γι αυτό και χρειάζεται συνεχή επίγνωση και προσοχή, πώς συμπεριφερόμαστε εμείς στους άλλους, δλδ πώς αντιδρούμε στις προκλήσεις της ζωής!

            ΑΦιλιάαααααααααααααααααααα! και καλή βδομάδα από αύριο! 🙂

            • Ο/Η Zeta λέει:

              Το κατάλαβα σε δεύτερη ανάγνωση Στεφανία μου, έχεις δίκιο. Δικό μου λάθος. Φιλάκια – σταφυλλάκια!

              • Ο/Η Άιναφετς λέει:

                Ο «αφιλότιμος» και «ανελέητος» Κρισναμούρτι, θέλει πολλές αναγνώσεις για να πιάσεις που πάει να σε στριμώξει! χαχαχαχα! 😉
                Ακόμα και η ίδια που το αντέγραψα, απαντώντας στα σχόλια σας, κατάλαβα και είδα και άλλα, που βασικά έχουν να κάνουν με το πώς η ίδια αντιμετωπίζω τις προκλήσεις-σχόλια!

                ΑΦ! Μου αρέσουν τα σταφυλάκια χωρίς κουκουτσάκια! 🙂

  5. Ο/Η Αθηνά... λέει:

    Αχ αυτή η αυτογνωσία πόσο απαραίτητη μα και πόσο δύσκολη είναι τελικά. Θαρρώ δεν μου φτάνει μια ζωή να προσπαθώ να την πετύχω!
    Εκπληκτικές φωτογραφίες τόσο των αδέσποτων όσο και οι άλλες στον δεύτερο σύνδεσμο που παραθέτεις. Εννοείται ότι η αγαπημένη μου έγινε η ενδέκατη, αυτή με το κλουβάκι και τα αβγά στη φωλιά. Γιατί άραγε;
    Αφήνω ασπασμούς και ευχές για καλό Σαββατοκύριακο! ❤

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Η αυτογνωσία Αθηνά μου, και για μένα είναι δουλειά ζωής και σίγουρα δεν έχει τέλος! 😉
      Χαίρομαι που σου άρεσαν οι φωτό και ειδικά των σκύλων, η κοπέλα σίγουρα έχει πολύ ταλέντο!
      Όσο για τη φωτό με τ’ αυγά και το κλουφάκι… τρομερός συμβολισμός!

      ΑΦιλιά και καλό μας βραδάκι! 🙂

  6. Ο/Η joan petra λέει:

    Πραγματικά, όλα στον κόσμο είναι ένα «εγώ» ανάλογα με το πόσο κατάφερε ο καθένας να το καλλιεργήσει υπέρ ή όχι «έναντι» των απέναντι «εγώ»… Καλό φθινόπωρο είπαμε; 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Και αυτό το «εγώ» δεν υπάρχει καμιά περίπτωση να το κατανοήσουμε, αν δεν καταλάβουμε γιατί αντιδρούμε όπως αντιδρούμε!

      Δεν θυμάμαι joanoula, να είπαμε καλό φθινόπωρο… δεν νομίζω γιατί η ίδια είμαι ακόμα στη φάση καλοκαιράκι και ας είναι ο καιρός χάλια! 😉

      ΑΦιλιά και καλό Σ/Κ να έχουμε όλοι! 🙂

  7. Ο/Η me (maria) λέει:

    Αντίδραση…να ένα κλειδί για την κατανόηση του εγώ…
    Η φωτογράφος εκπληκτική!…έριξα μια ματιά, αλλά θα την μελετήσω καλύτερα!
    Φιλιά πολλά και καλό Σαββατοκύριακο!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Αυτή την «αντίδραση» είχα και η ίδια όταν ανακάλυψα τις εκπληκτικές φωτό της Sarolta με τα διάφορα κλειδιά της!
      Σίγουρα η αντίδραση είναι το κλειδί για να καταλάβουμε τους εαυτούς μας!

      Ήξερα πως οι αλληγορικές φωτό θα σου άρεσαν! 😉

      ΑΦιλιά και εύχομαι να έχουμε όλοι μας ένα όμορφο Σαββατοκύριακο! 🙂

  8. Ο/Η dodo λέει:

    Τι υποβλητικές φωτογραφίες!
    Τα λόγια, σοφά και πολύτιμα, όπως και τις άλλες φορές: ανοίγουν δρόμους στην σκέψη.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Νομίζω dodo μου, πως οι φωτό με τον συμβολισμό τους, μπορούν ν’ ανοίξουν γοητευτικούς δρόμους, όσο για τα σοφά λόγια, νομίζω πως έχουν τη δική τους δυναμική, φυσικά μόνο για όσους δεν ενδιαφέρονται να μείνουν μόνο στα λόγια! 😉

      ΑΦιλιά πάντα καρδιάς! 🙂

  9. Τα λόγια της Sarolta, νομίζω πως λένε επιγραμματικά αυτά που αναλύεις στο υπέροχο κείμενό σου:
    «Δεν νομίζω πως είμαι φωτογράφος, απλώς μου αρέσει να δημιουργώ εικόνες”.
    Τι υπέροχη παραδοχή!…
    Στεφανία μου, με το «εγώ» μου κάνω σκληρές διαπραγματεύσεις σε συνεχή βάση. Ούτε ο Σαμαράς με την Τρόϊκα δεν το παλεύει τόσο (λέμε τώρα… τάχα μου πως διαπραγματεύεται)…
    Με το κείμενο του Κρισναμούρτι, φώτισες κάποιες σκοτεινές πτυχές. Για να έχω ένα σημείο επανεκκίνησης (των διαπραγματεύσεων) 😉
    Φιλιά πολλά!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Χαχαχα! Μαρία μου!
      Τι ευαίσθητος τρόπος να διαπραγματεύεται κανείς με χιούμορ, τη δράση και τις αντιδράσεις του, σ’ αυτά που τον προβληματίζουν! 😉
      Συμφωνώ μαζί σου πως η Sarolta έχει μεγάλη εσωτερικότητα και σίγουρα δεν έχει πάρει τον εαυτό της στα σοβαρά που για μένα είναι και στάση ζωής!

      Δεν είναι υπέροχο, όταν τα σοφά λόγια, καταφέρνουν να φωτίσουν τις σκοτεινές πτυχές του ψυχισμού μας;

      ΑΦιλιά με ευχές για ένα τρυφερό βραδάκι! 🙂

  10. Τωρα να πώ οτι καταλαβα οτι διαβασα με την πρώτη θα είναι ψέμα η δευτερη ομως φορά με βοήθησε να δώ καλύτερα και να κατανοήσω καπως το κείμενο… του Κρισναμούρτι αλλα διαβαζοντας αυτό…(.γιατί ο δημιουργός των προβλημάτων υπάρχει μόνο μέσα στις σχέσεις”.)να το είπα.!! και βέβαια Μαγισσούλα μου οι σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ τους είναι απο μονες τους προβλημα .. αλλες φορες λίγο, άλλες πολύ.. και καλούμαστε εμεις με τις παροτρύνσεις του σοφού φίλου σας να κατανοήσουμε το πρόβλημα και να αντιδράσουμε με το εγώ μας.. πρωτα… !!! θα είμασταν ευτυχισμενοι αν τα καταφέρναμε…. !!
    Οσο για τις καταπληκτικές σουρεαλιστικές φωτογραφίες σε ευχαριστούμε που μας τις έδειξες και μας παρέπεμψες να τις δούμε.. και τις άλλες. να έχεις μια όμορφη Κυριακή .. με πολλα πολλα 🙂 🙂 🙂
    φιλάκιααααα!! φεύγω προβληματισμένη..για το εγώ μου..!! 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καλή μου Ρουλίτσα, καθόλου μη σε ανησυχεί αν λίγα καταλαβαίνεις, γιατί βασικά κατάλαβες πολύ πολύ καλά το βασικότερο, πως η δουλειά που έχουμε να κάνουμε (σ’ αυτή τη ζωή!), μόνο μέσα απ΄τις σχέσεις μας μπορεί να γίνει… και αυτό παρατηρώντας τον εαυτό μας, πώς αντιδρά στις καθημερινές προκλήσεις…
      «Το «εγώ» ( δλδ το δικό ΜΟΥ!), δημιουργεί τα προβλήματα στις σχέσεις με τους άλλους ανθρώπους- είτε είναι σχέσεις με τους άλλους ανθρώπους είτε με τον εαυτό μας, είτε με ιδέες, είτε με τη φύση ή με τα πράγματα»…

      ΑΦιλιά καρδιάς και καλό Κυριακάτικο βραδάκι! 🙂

  11. Ο/Η Σούλη λέει:

    Καλή μου μαγισσούλα,
    Εξαιρετικό το κείμενο, καθώς και οι φωτογραφίες που το συνόδεψαν.
    Εκείνο που βαρύνει το «εγώ» είναι τα βαρίδια της ζωής μας. Αυτά που φορτωνόμαστε στη διάρκειά της, με την προσδοκία ότι μπορούμε, ανά πάσα στιγμή, να ξεφορτωθούμε. Πόσο λάθος κάνουμε..
    Ενίοτε δε, τα θεωρούμε κι απαραίτητα, να κοσμούν και να προστατεύουν τη γύμνια μας. Τη γύμνια του «τίποτα». Είτε αφορά σε ανθρώπους είτε σε πράγματα είτε σε περιουσίες και χρήματα και πάει λέγοντας.
    Ακόμη και στην Κυριακή προσευχή υπάρχει η προτροπή: Τον άρτον ημών τον επιούσιον, δώσε ημίν σήμερον. Σήμερον!! Όχι αύριο, ούτε μετά, ούτε ύστερα. Εγώ πάλι, δίνω την εμπιστοσύνη μου μόνο στο σήμερα, μόνο στο τώρα, αν και προσπαθώ κάποιες φορές να ονειροπολήσω, να μπω στο δικό μου υπαρξιακό κόσμο και να τον ζήσω, όπως θα ήθελα. Όμως, παράλληλα, προσπαθώ να αποδιώξω τα βαρίδια που συναρτούν την καθημερινότητα -όχι πάντα με επιτυχία- μιας και χρειάζεται αυτογνωσία και θάρρος. Γιατί το κόστος μπορεί να είναι δυσανάλογο των προσδοκιών.
    Η μόνη μου ένσταση, ως συνομιλία με τον φωτισμένο Κρισναμούρτι, είναι η κατά συνθήκη και όχι μόνιμη απομόνωση, καθώς θα πρέπει κάποιος να ελαττώσει τον συναισθηματικό θόρυβο, μέχρι να φτάσει στη σιωπή του εαυτού του, και να την ακούσει. Η αρχή της μη αντίδρασης, είναι μία μεταφυσική στάση ζωής που απορρέει από την αυτογνωσία, που ελάχιστοι άνθρωποι διαθέτουν.
    Το κείμενο όμως που ανάρτησες, είναι η ανάγκη και η προσπάθεια αφύπνισης, άσχετα με το ποιός και τι θα καταφέρει. Κι ως λέει και ο ποιητής, το πρώτο το σκαλί, μεγάλη δόξα!
    Είχα καιρό να ανοίξω τον υπολογιστή, έκανα μία παύση, σήμερα που τον άνοιξα, σου γράφω ό,τι μου «επιτάσσει» η καρδιά μου. Αβίαστα.
    ΑΦιλιά, με αγάπη 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Έτσι ακριβώς… είναι απίστευτο το τι κουβαλάμε και αρνούμαστε να το πετάξουμε!
      Με τέτοιο φορτίο πώς μπορούμε να προχωρήσουμε;… πώς μπορούμε να πατήσουμε το πρώτο σκαλί; 😉
      Μπορούμε (αν το θελήσουμε πραγματικά), να κατανοήσουμε, πως εμείς οι ίδιοι δημιουργούμε τα προβλήματα μας (ειδικά τα ψυχολογικά) και μπορούμε να κατανοήσουμε μέσα απ΄τις αντιδράσεις μας, γιατί αντιδρούμε έτσι, αυτός είναι ένας
      τρόπος να καταλάβουμε το «εγώ» μας!

      Είναι όμορφο, ν’ αφήνουμε τη καρδιά μας να μιλήσει και λίγοι το κάνουν… οι υπόλοιποι φοβούνται τι θα πει ο άλλος!

      ΑΦιλιά, με αγάπη! ❤

  12. Ο/Η Hengeo λέει:

    Όμορφη ανάρτηση! Και οι εικός μου άρεσαν πολύ, με μία μικρή αδυναμία στα σκυλάκια, ξέρεις εσύ 😉
    ΑΦ!

  13. Ο/Η magikifoni λέει:

    Μαγισσούλα μου, μα πώς γίνεται να παρατηρήσει κανείς τον εαυτό του έξω από τις σχέσεις, έξω από τις συζητήσεις, από την εργασία, από τις ασχολίες κι έξω από το περιβάλλον γενικότερα (σε όλα αυτά υπάρχουν πάντα αλληλεπιδράσεις-δράσεις και αντιδράσεις); Αφού ο εαυτός μας βρίσκεται σε συνεχή αλληλεπίδραση με το περιβάλλον, για να τον παρατηρήσουμε δεν χρειάζεται να τον απομονώσουμε ακριβώς, απλώς ίσως χρειάζεται μια μικρή αποστασιοποίηση που γίνεται συγχρόνως με την αυτοπαρατήρηση. 🙂

    Οι αντιδράσεις πάντως σίγουρα έχουν να μας πουν πολλά, αν όχι όλα, για το »εγώ», σαν συνεχείς μεταφράσεις του! 🙂 Λες άραγε να λύνονταν όλα τα προβλήματα αν φθάναμε ποτέ στην επίτευξη του »γνωθι σαυτον»… ή μήπως αυτό είναι κάτι που ποτέ δεν μπορεί να γίνει, επειδή ακριβώς λίγο λίγο κάθε μέρα αυτό κινείται… 😉 ?

    Όπως και να’χει υπέροχο το ποστ αυτό και περιττό να αναφέρω πως όλες οι φωτογραφίες είναι πανέμορφα αινιγματικές και αινιγματικά πανέμορφες! 🙂

    ΑΦΦΦΦΦΦΦΦιλάκια απογευματινάα! ❤

  14. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Για μένα Αλεξάνδρα, το «γνώθι σαυτόν», είναι όπως ένα κρεμμύδι, έχει πάρα πολλά επίπεδα-φλούδια… και χαχαχα! μου αρέσει ο συσχετισμός με την εργασία που κάνουμε στον εαυτό μας… κάθε φορά που φεύγει κι ένα στρώμα, εμείς κλαίμε!!! Αυτό «ξεφλούδισμα» δεν τελειώνει ποτέ… ευτυχώς, γιατί έχουμε άπειρα να μάθουμε για τους εαυτούς μας… και όπως πολύ σωστά επισήμανες, το «εγώ» εκτός ότι είναι πονηρό, αλλάζει συνεχώς!!! 😉
    Οι σχέσεις μας είναι το έδαφος, παρατήρησης=εργασίας!

    ΑΦιλιάααααααααααααααααααααααα πολύ πολύ τρυφερά! 🙂

  15. Ο/Η aristea k λέει:

    Ασχολούμαστε με το σύμπτωμα δηλαδή κι όχι με την αρρώστια!
    Αμ δεν το ξέρω. Το νιώθω όταν βλέπω λάθη μου να επαναλαμβάνονται! Εγώ είμαι τότε η αιτία!
    Τροφή για σκέψη ( και σήμερα) Στεφανία μου ε; Πάντα έτσι όταν έχεις Κρισναμούρτι. Δεν είναι από τις αναρτήσεις που αρκεί: «πολύ ωραία ανάρτηση, μπράβο, φιλάκια».
    Στο μεταξύ οι φωτογραφίες που πλαισιώνουν το κείμενο ονειρικές. Τη γνωρίζω τη φωτογράφο. Υπήρξε ένα διάστημα που έψαχνα πολύ για σουρεαλιστικές φωτογραφίες στο διαδίκτυο, ΄Ετσι τυχαία είχα πέσει πάνω στη φωτογράφο όπως και σε δύο ακόμα το ίδιο αξιόλογες. Να σκεφτείς ότι έκαμα φακέλους στον υπολογιστή με τα ονόματα τους ώστε όταν χρησιμοποιώ τις φωτογραφίες να θυμάμαι και να παραπέμπω αντίστοιχα. Έχω χρησιμοποιήσει πολλές στο μπλογκ μου :)))
    Μου αρέσουν τρομερά οι σουρεαλιστικές φωτογραφίες της Sarolta Ban γιατί είναι υποβλητικές κι όπως πολύ σωστά σημείωσες αλληγορικές! Μα πολύ!
    Να’σαι καλά Στεφανία μου με τις χορταστικές δημοσιεύσεις σου και συγγνώμη για το παρλάρισμα :))
    Καλή εβδομάδα να έχουμε!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Τι ωραίο σχόλιο, μπράβο, φιλάκια!!! χαχαχαχα! αμ! δε κάνω τη χάρη σε κανένα, λέω ότι σκέφτομαι ή δεν λέω τίποτα, αν και αυτό το «ήρθα για μια καλημέρα», έχει και την τρυφεράδα του!!! 😉
      Αχ! ναι… γιατί άραγε κάνουμε τα ίδια και τα ίδια λάθη;
      Μια απάντηση μπορεί να είναι, πως δεν μας «έτσουξε» αρκετά το πρώτο… πάμε για δεύτερο, μέχρι να μας πέσει κανονικά ένα τούβλο στο κεφάλι και ξυπνήσουμε… τότε ΙΣΩΣ συνειδητοποιήσουμε που βρισκόμαστε και αποφασίζουμε να δράσουμε, προσεχτικά, βήμα βήμα και με ΕΠΙΓΝΩΣΗ…
      Το «εγώ» αν δεν φάει πολλά χαστούκια, κοιμάται μακαρίως ή λέει πως οι «άλλοι» φταίνε… ξέρεις, χιλιάδες δικαιολογίες! 😉

      Μου αρέσει ο σουρεαλισμός, φτάνει να έχει κάτι να πει και να μην είναι απλά για να σοκάρει!

      ΑΦιλιά παρλαριστά γιατί και σε μένα αρέσουν οι πάρλες με ουσία! 🙂

  16. Ο/Η Π.......Ξωτικό λέει:

    Αυτό με την αληθινή δράση και οχι απλώς αντίδραση θυμάμαι οτι το είπα πολύ έντονα απ’την αρχή της κρίσης . Μου ταιριάζει πολύ λοιπόν αυτό το κείμενο που δίνει τροφή για πολύ ,πάρα πολύ σκέψη .
    Και κάπου εδώ κολλάει και η προηγούμενη ανάρτηση γιατί πολλές «αντιδράσεις» που τις μαθαίνουμε απο πολύ μικροί πολύ δύσκολα ξεριζώνονται γμτ……..
    Κι έτσι ενώ μπορεί το μυαλό να κατανοεί πολλές φορές το λάθος στην πράξη δύσκολα το εφαρμόζουμε . Κι όσο οι ρυθμοί δεν ευνοούν την υπομονή και την περίσκεψη ……δύσκολα τα πράγματα .

    Αυτού του είδους οι φωτογραφίες μου αρέσουν πολύ (μόλις καταφέρω να τις βρώ θα σου στείλω μερικές απίθανες)

    Θερμό ευχαριστώ για την …δουλειά που μας βάζεις 😉
    ΦιλούδιααααααααααΑ

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Ξωτικούλι μου, είναι πάρα πάρα πάρα πολύ σοβαρό να δούμε, γιατί αφού κατανοούμε το λάθος στη πράξη, δεν το εφαρμόζουμε;
      Νομίζω πως έχω ανακαλύψει το γιατί, στη πράξη! 😉
      Γιατί κατανοούμε λογικά, με το μυαλό και όχι με τη καρδιά…όλος ο Δυτικός πολιτισμός βασίζεται στη λογική… αμ! δεν είναι έτσι… πρέπει και η καρδιά να νοιώσει το λάθος, (ξέρεις αυτή η φωνούλα!) φαίνεται πως πρέπει να τη «τσούξει» πολύ για ν’ αποφασίσει ν’ αλλάξει ρότα… και εμείς συνήθως περιμένουμε ν’ αλλάξουν οι άλλοι και δεν βλέπουμε, την τεράστια μας ευθύνη ή ΤΙ έχουμε επιτρέψει ή προκαλέσει οι ίδιοι στον εαυτό μας!

      Έχει ενδιαφέρον, να τρέχεις όλη μέρα με χιλιάδες υποχρεώσεις και προβλήματα και συγχρόνως να παρατηρείς το «εγώ» σε αντί-δραση! χαχαχαχα! 😉

      ΑΦιλιάααααααααααααααα επισήμως Φθινοπωρινά από σήμερα! 🙂

  17. Ο/Η Evi λέει:

    μαγισσούλα μου πολύ χαίρομαι που σε ξαναβρίσκω…επέστρεψα λέω κι εγώ!!! σου είχα στείλει ένα e-mail κάποια στιγμή αλλά μπορεί και να πήγε στα junk!!! δεν πειράζει όμως…όσον αφορά το εγώ συμφωνώ ότι πρέπει να το βγάλουμε λίγο από μέσα μας ή πιο σωστά να το μετατρέψουμε σε εμείς!!! οι φωτογραφίες είναι επίσης υπέροχες!!! καλό βράδυ και καλή εβδομάδα!! φιλάκια πολλά!!! 🙂

  18. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Καλώς την Evi μου!
    Άντε, να μαζευόμαστε σιγά σιγά, μας περιμένει πολύ εσωτερική δουλειά… φυσικά μόνο για τους τολμηρούς… γιατί έχουμε να παλέψουμε με όλων των ειδών τα τέρατα!!! 😉

    Χμ! νομίζω πως για να γίνει το «εγώ», «εμείς» πρέπει το «εγώ» του καθενός να κατανοηθεί, στη πράξη και όχι θεωρητικά και αυτό θέλει πολύ πολύ δουλειά!

    Θυμάμαι το mail σου, δεν σου απάντησα γιατί περίμενα ν’ απαντήσω στο blog σου, «εν καιρώ» και χαίρομαι που ήρθε αυτός ο καιρός!

    ΑΦιλιά πάντα πολύ τρυφερά και καλό μας Φθινόπωρο! 🙂

  19. Ο/Η astria λέει:

    Μα ίσως να βρούμε όλες τις λύσεις εκεί που πρότεινε η προηγούμενη ανάρτησή σου: στο νηπιαγωγείο! Και δεν αστειεύομαι:)
    Και ίσως το θέμα είναι να σκύψει κανείς και να δει πού έχει ριζώσει, αλλά και προς τα πού μεγαλώνουν τα κλαδιά του, πού και πότε φυλλοβολεί, ανθίζει, καρποφορεί. Όπως και να συμβιβαστεί με την ιδέα ότι δεν θα ζήσει αιώνια. Έτσι θα κατανοήσει το εγώ του και τις εξ αυτού προερχόμενες αντιδράσεις του…
    Μαγισσούλα, πάλι σε μονοπάτια σκέψης αλλά και διέγερσης μας έβαλες ! 🙂

    Αφιλιά πολλά!!
    Καλό βράδυ:)

    υγ. οι φωτογραφίες με συνεπήραν!

  20. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Α! τι καλά που «εδώ» μπορώ να σου γράψω… 😉

    Οι αλληγορία είναι κάτι που από μικρή με μάγευε, έτσι σκέφτηκα πως αυτές οι φωτογραφίες, θα μπορούσαν να συνοδεύσουν το παραπάνω κείμενο και να διεγείρουν δράσεις και όχι απλά αντιδράσεις!
    Αν δεν μάθαμε στο νηπιαγωγείο της ζωής μας, που το οφείλουμε;
    Νομίζω όμως πως η ζωή φροντίζει να μας δώσει πολλές ευκαιρίες να γνωρίσουμε σε βάθος αυτό το «εγώ» που ξέρει τόσο καλά να ξεγλιστρά!

    Αντιγράφω δική σου απάντηση σε περσινό δικό μου σχόλιο (στο blog σου):
    «‘Όσο για τη τελευταία σιωπηλή διάσταση, νομίζω ότι είναι εκεί όπου ορίζονται οι μαγικές συντεταγμένες σκέψεων και συντεταγμένων»… (όχι θα μου γλίτωνες!) 😉

    Αφιλιά καρδιάς πάντα! 🙂

  21. Ο/Η oneiraparamithiou λέει:

    Αυτές τις συγκεκριμένες μερες αυτο το θέμα με πονάει πολυ. Μπορείς να διακρίνεις καλύτερα απο έναν άλλον αν το εγώ του κάνει κακό πρωτίστως στον ίδιο;αν προσπαθεί το εγω του να του επιβάλλει κάτι που δεν αντέχει το υποσυνέιδητο του και το σώμα του;η εκείνος πάντα ξέρει καλύτερα και εσυ δεν πρεπει να παρεμβεις, ακόμα και αν είναι να σοκάρεις, να αφυπνίσεις επειδή έχεις τρομάξει απο την κατρακύλα της κατάθλιψης; Για να αφυπνίσω απο κάλεσα εγωιστή έναν πολυ κοντινό μου κ βαθιά φαρμακωμένο απο τις περιστάσεις άνθρωπο. (τη φίλη μου που έχασε το μωρο,,,) Μπορει να την αφύπνισα (;) αλλά της προκάλεσα κι άλλο πόνο κ ας καταλαβε στο τελος το κινητρο μου. Είχα το δικαίωμα; Τι γίνεται οταν η αυτοπαρατήρηση δεν αρκεί; Ουφφφφ…

    Φιλια γεμάτα ενοχής…Γεμάτα ενοχής κ αυτοκριτικής… 😦
    ´

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε για πιο «εγώ» μιλάμε…
      Υπάρχει το πρακτικό εγώ αυτό που είναι απαραίτητο για να κινείται κανείς σε πρακτικό επίπεδο, το «άλλο» είναι το ψυχολογικό που έχει να κάνει με τα θέλω μας, με τα δικά «μου», με τις προσκολλήσεις «μου», με τις εξαρτήσεις «μου», με τις συνήθειες «μου», δλδ με την εγωκεντρική μου δραστηριότητα… αυτό το εγώ, καλούμαστε να γνωρίσουμε, και αυτό παρατηρώντας πώς αντιδρούμε στη καθημερινότητα, βασικά στις σχέσεις μας!
      Αυτό το εγώ πρέπει να κατανοήσουμε, να το αποδεχτούμε και να το αγαπήσουμε, αλλιώς κάνουμε ατελείωτους κύκλους! 😉
      Όλο αυτό χωρίς ενοχές και χωρίς επίκριση και χωρίς σύγκριση!

      Όταν η δράση μας, βασίζεται στο σεβασμό και στη φροντίδα, δεν πληγώνει, αν πληγώσει κάτι δεν κάναμε καλά! 😉

      Διάβασες το «Εγώ χωρίς Εγώ» του Κρισναμούρτι, είναι απίστευτα διαφωτιστικό!

      ΑΦιλιά πάντα με πολύ αγάπη! ❤

      • Ο/Η oneiraparamithiou λέει:

        Έχεις δίκιο μαγισσούλα μου, νομίζω η δράση μου περιείχε πολλή φροντίδα, ´ομως εις βαρους του σεβασμού στη διαφορετικότητα και τη βαθιά κατανόηση κάποιου που βιώνει κάτι που δεν βιωνεις εσυ και δεν μπορεις να φανταστεις. Ο φοβος μου απεναντινστη καταθλιψη και στις μηδενιστικες σκεψεις που ακουγα συνεχεια και ξαφνικα, απο ενα πολυ δυναμικο ανθρωπο, λειτουργησε χωρις σκεψη.Ένα απο τα μειονεκτήματα του Ζυγου, είναι η λαχτάρα του, η προσπαθεια του να σώσει τον κόσμο οταν πνίγεται. Και ενω η ενίσχυση του εγωισμού -της ανάγκης της κοπέλας να με κοντραρει- την έβγαλε (προσωρινά;) απο το λήθαργο και της έδωσε να καταλάβει πόσο κακό κάνει στον εαυτό της πρωτίστως η συμπεριφορά της, ωστόσο οδήγησε και μενα στη συνειδητοποίηση πως πολλές φορές η έλλειψη επαγγελματικής γνώσης για την διαχέιριση κρισεων μπορει ίσως και να κάνει πρόσθετο κακο. Με αλλα λόγια…Ναι πιστεύω ότι το χαστούκι μου ξύπνησε τον άλλον απο τη λιποθυμίαμκαι λιγοθυμία, αλλα πως με λίγη ένταση παρα πάνω απο ότι πρεπει μπορει και να σπάσει καιμκόκαλα, οπότε την επόμενη φορα να είμαι πολλάκις προσεκτική.. Για αυτο ίσως υπάρχουν και οι ειδικοί; (ψυχολόγοι) (αν και ξέρω ότι εσυ πιστεύεις πρωτίστως στη δουλεια απο μέσα μας). Αφιλακια γλυκα,´ το εγω χωρίς εγώ είναι κάτι που πρεπει νομίζω να διαβάσουμε περισσότερο απο μια φορα και με πολλή ησυχια και συγκέντρωση! ;))

        • Ο/Η Άιναφετς λέει:

          Ότι έγινε, έγινε… καλώς ή κακώς δεν έχει σημασία, αυτό που έχει σημασία είναι να μην επικρίνεις τον εαυτό και πάνω απ΄ όλα να μην έχεις ενοχές, γιατί οι ενοχές δεν μας αφήνουν να πάμε ένα βήμα μπροστά… κολλάμε στο τι έγινε και γιατί έγινε και αν είχα πει αυτό ή το άλλο.. μια εντελώς άχρηστη διαδικασία! 😉
          Είμαστε οι δάσκαλοι και οι μαθητές του εαυτού μας και ο καλύτερος τρόπος να μάθουμε για μας είναι παρατηρώντας οι ίδιοι στη καθημερινότητα πώς φερόμαστε και γιατί φερόμαστε με αυτό τον τρόπο! Δεν υπάρχει καλύτερος ψυχολόγος απ΄ τον εαυτό μας, βήμα βήμα και υπομονετικά σαν ταινία ξετυλίγεται και διαβάζεται το βιβλίο της ζωής μας!
          Νομίζω Κατερίνα μου, πως έχεις την ενέργεια να σκύψεις λίγο πιο βαθιά στον εσωτερικό σου κόσμο και όταν ζορίζεσαι ή απογοητεύεσαι να ρωτάς τον εαυτό σου:
          «Με τι τραγουδάει η καρδιά μου ΤΩΡΑ»;

          ΑΦιλιά πάντα καρδιάς! ❤

          ΥΓ: Το "Εγώ χωρίς Εγώ" του Κρισναμούρτι το διαβάζω κάθε πρωί… το ανοίγω στη τύχη και ρουφώ ενέργεια!

  22. Ο/Η Antriana..Io λέει:

    Πραγματικά τα είπες ολα!! Εχω κάνει άπειρες τέτοιες συζητήσεις με λογιων λογιων ανθρώπους… Δεν εχω να προσθέσω κ να παραλείψω τιποτα!!!! Αυτα ακριβώς! Με τοςο απλές λεξεις, γράφτηκε ενα τοςο σπουδαίο κείμενο! Μπράβο του κ μπράβο σου που το δημοσιευσες!! 🙂

  23. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Χαίρομαι Αντριάνα μου που αυτό το κείμενο, βρήκε ανταπόκριση μέσα σου!

    Θέλει πολύ πολύ δουλειά η επίγνωση και η προσεχτική δράση και είναι δουλειά ζωής! 😉
    Ξαναδιαβάζοντας το, κατανοεί κανείς όλο και πιο πολλά, προσωπικά αυτό είναι που μου αρέσει στον Κρισναμούρτι!

    ΑΦιλιά πολύ πολύ τρυφερά! ❤

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s