Για το χιούμορ…

ill_1600464_ffea_charlie                                 «Η αγάπη πιο δυνατή απ΄το μίσος».

.

Μετά τα τελευταία γεγονότα στην β’ πατρίδα μου, τη Γαλλία, έσκυψα με μεγαλύτερη σοβαρότητα σ’ αυτό που λέγεται χιούμορ, τι είναι το χιούμορ;

Τι λέει το λεξικό:

Χιούμορ (αγγλ. humor ή humour) είναι, στη βασική του έννοια, μία ιδιαίτερη μορφή ανθρώπινης επικοινωνίας, που ως στόχο έχει να προκαλέσει το γέλιο.

Λεξικολογικά δίνονται πολλαπλές επεξηγήσεις της λέξης χιούμορ. Μερικά παραδείγματα είναι:

  • Εκείνη η ποιότητα της φαντασίας που δίνει στις ιδέες μια αμφίβολη ή φανταστική όψη, και τείνει να προκαλεί το γέλιο ή την ευθυμία μέσω κωμικών εικόνων ή περιγραφών.
  • Η διανοητική ικανότητα της σύλληψης, της έκφρασης, ή της εκτίμησης του κωμικού ή του κωμικά αντιφατικού.
  • Συμπαθής σαρκασμός, παραδοξολογία.
  • Πνευματώδης αστεϊσμός, εύθυμη διάθεση, που εκδηλώνεται με άκακη ειρωνεία και προκαλεί στους άλλους διασκέδαση και ευχαρίστηση.
  • Μορφή πνεύματος που παρουσιάζει την πραγματικότητα έτσι ώστε να προβάλλεται η διασκεδαστική και παράδοξη όψη της.

69738073«Διστάζω να βάλω φωτιά στα σκίτσα μου
μήπως και τα πουλήσω καλύτερα»;

.

Προσωπικά, είχα τη τύχη να μεγαλώσω σε μια οικογένεια όπου οι γονείς μου, ειδικά ο πατέρας μου είχε πολύ χιούμορ, έλεγε πολύ συχνά ανέκδοτα και ενώ φαινομενικά ήταν πολύ κλειστός, μέσα απ΄το χιούμορ του, είχε βρει ένα κώδικα επικοινωνίας με τους γύρω του και ίσως από εκεί, η ίδια να θεωρώ πολύ σοβαρό το να έχει κανείς στη ζωή του χιούμορ και προπαντός, να μπορεί να αυτοσαρκάζεται, δηλαδή να μπορεί να γελά με τον εαυτό του…

552822284373467323849955866105437479n«Οι μουσουλμάνοι ιντεγκριστές έχουν αίσθηση του χιούμορ»;
«-Σίγουρα θέλετε να σκάσω απ’ το γέλιο;»

2010_01_02_caricature_mahomet«Καρικατουρίστας Καμικάζι:»
«-Η καρικατούρα του Μομό 10 ευρώ».

.

Το χιούμορ, για μένα δείχνει ότι δεν είσαι ταυτισμένος με τις καταστάσεις και ότι μπορείς να παίρνεις απόσταση από τα γεγονότα και έτσι να γελάς.
Από την άλλη, αν όμως είσαι ταυτισμένος με την κατάσταση σου, δεν μπορείς να γελάσεις με τον εαυτό σου και έτσι όχι μόνο δε γελάς, αλλά θυμώνεις, προσβάλλεσαι και στεναχωριέσαι… δεν ξέρω αν το έχετε δει, αλλά κάπως έτσι νομίζω ότι «δουλεύει» το χιούμορ.

192794«Δεν τα βλέπω καλά τα πράγματα»…

Υπάρχει όμως μια λεπτή γραμμή μεταξύ του χιούμορ, της κοροϊδίας, της ειρωνείας και του κυνισμού, όπως επίσης είναι πολύ εύκολο να πληγώσεις με το «γάντι» κάποιον κάνοντας πικρόχολο χιούμορ, γι αυτό νομίζω πως πρέπει κανείς να είναι πολύ προσεχτικός και βασικά, να δει ποια είναι τα κίνητρα του, όταν κάνει χιούμορ…

82444744_oΤο εβδομαδιαίο περιοδικό, Charlie.
Ανεύθυνη εφημερίδα.

«Η επινόηση του χιούμορ
Λάδι            Φωτιά»

.

Έτσι σκέφτηκα να αφιερώσω αυτή την ανάρτηση σε όσους στη ζωή τους έχουν χιούμορ και βασικά να μεταφράσω μερικές απ΄ τις γελοιογραφίες που κυκλοφορούν αλλά είναι στα γαλλικά… δύσκολο, γιατί οι Γάλλοι χρησιμοποιούν πολλά λογοπαίγνια, ελπίζω να τα καταφέρω, αν και μια καλή γελοιογραφία δεν χρειάζεται πολλά λόγια, έτσι δεν είναι;

.

charliehebdoproces«Πρέπει να καλύψουμε με πέπλο (μπούρκα) το περιοδικό
Charlie Ηebdo»!

.

charlie-hebdo-une-08«Michael Jackson»
«Επιτέλους λευκός».

Αυτό είναι το γνωστό μας,  black humour (μαύρο χιούμορ!)

.

Les-consequences-des-caricatures-de-Mahomet«Το παραέκανε ο Πάπας!
-Αυτό είναι το σώμα μου!»
(Κρατάει ένα προφυλακτικό ντούρεξ!)

.

92188443_o

«ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ»!
«Ο Ολλάντ διατήρησε τον προστάτη του».

.

charlie-hebdo-une-09«Αποκαλύψεις για τα χρήματα του Opus Dei».
«Είναι σκληρό να σε χρηματοδοτούν μαλάκ…»

.

mahomet-a-l-insu-de-son-plein-gre-chez-charlie_292173 «100 βουρδουλιές αν δεν πεθάνατε
στο γέλιο!»

.

Τώρα, δεν ξέρω αν γελάσατε με τις επιλογές που έκανα και το ποιος τελικά θα φάει τις «βουρδουλιές» θα το δείξει στον καθένα η ίδια η ζωή, χαχαχα!!!

.

.

.

Advertisements

About Άιναφετς

To Άιναφετς είναι το ανάποδο του ονόματος Στεφανία και μ’ αυτό εμφανίζεται ως “μάγισσα Άιναφετς” σε ιστορίες του “Παραμυθά.
This entry was posted in Διάφορα. Bookmark the permalink.

40 Responses to Για το χιούμορ…

  1. Ο/Η evonita λέει:

    μαγισσούλα μου κι εγώ το χιούμορ το βρίσκω ένα από τα δυνατά στοιχεία της προσωπικότητας ενός ανθρώπου… δε μπορώ να διανοηθώ την ίδια τη ζωή χωρίς χιούμορ! πολύ καλές οι επιλογές σου και ευχαριστούμε για τη μετάφραση!!! φιλάκια πολλά!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Χαίρομαι για σένα Εύη μου, που δίνεις στο χιούμορ τη θέση που του αξίζει στη ζωή σου, γιατί όπως θα διαπιστώσεις και εσύ, πως αυτούς τους καιρούς επικρατεί φανατισμός, ποδοσφαιρικός, πολιτικός και φυσικά θρησκευτικός, όπου το χιούμορ και σ’ «αυτά» εκλείπει εντελώς!
      Κάπου άκουσα τελευταία κάτι που με βρήκε σύμφωνη: «Ο χειρότερος εχθρός του χιούμορ είναι ο φόβος»! 😛

      ΑΦιλιά με πολλά χαμόγελα! 🙂

  2. Ο/Η μαριελα λέει:

    Πιστεύω ότι οι άνθρωποι που αυτοσαρκάζονται είναι ιδιαίτερης συναισθηματικής ευφυίας…
    και γενικά το χιούμορ είναι απαραίτητο στη ζωή μας…
    όπως όμως πολύ σωστά είπες υπάρχει μια λεπτή διαχωριστική γραμμή! Ομολογώ πως είμαι πολύ σκεπτική με τα τελευταία γεγονότα και φυσικά δεν αναφέρομαι στην τρομοκρατία την οποία και καταδικάζω απόλυτα!
    Είναι μια μεγάλη κουβέντα όλα αυτά…..

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καλά κάνεις και είσαι σκεπτική Μαριέλα μου, κατά τη γνώμη μου, αυτό που παίζει σημαντικό ρόλο όταν κανείς κάνει χιούμορ, είναι να δει τα κίνητρα του…. θέλει να εντυπωσιάσει; να κάνει τον έξυπνο, να πληγώσει, να προκαλέσει ή απλά θέλει να μοιραστεί με τον άλλο κάτι που βρίσκει ο ίδιος πολύ αστείο; … πχ. ο πατέρας μου και ο Παραμυθοσύντροφος, μόλις ακούσουν ένα καλό ανέκδοτο τρέχουν να το πουν στους φίλους τους και η ίδια μόλις πέσω σε μια καλή και έξυπνη γελοιογραφία, την στέλνω με mail! (Αρκά, Κυρ. κλπ κλπ!) 😛
      Θα την συνεχίσουμε όμως τη κουβέντα αυτή τη φορά από κοντά! χαχαχα! 😉

      ΑΦιλιά και a tres bientot!!! 🙂

  3. Ο/Η aristea k λέει:

    Έκανα κι εγώ σχετική ανάρτηση χτες Στεφανία μου!
    Βεβαίως και το χιούμορ και η σάτιρα είναι αναγκαία …αλλά ας υπάρχει κι ένα όριο!
    Είμαι υπερ του σεβασμού! Αυτό!
    Φιλιά♥

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Τον τελευταίο καιρό Αριστέα μου, δεν έχω πολύ χρόνο να παρακολουθώ τις αναρτήσεις των φίλων μου, ειδικά όταν είναι σχεδόν καθημερινές!
      Πάντως πριν σου απαντήσω, τη διάβασα και φυσικά και συμφωνώ μαζί σου, πως στα πάντα στη ζωή μας, χρειάζεται ένα μέτρο! 😉

      ΑΦιλιά και καλή μας δύναμη με πολύ χιούμορ πάντα! 🙂

  4. Ο/Η aswtosyios λέει:

    παντως στη χωρα μας οταν βαλανε φυλακη δεκα μηνες το παλικαρι που εγραφε και σατυριζε ως πατερ παστιτσιος δεν βγηκ κανεις να διαδηλωσει
    τραγικο ε?
    ειμαστε ολοι εναντια σε καθε φοβο σε καθε τρομοκρατια τους
    κα ξερεις κατι
    τελικα ειμαστε πιο πολλοι
    και το καλο θα νικησει

    • Μια διόρθωση: για τον Παστίτσιο γράψαμε (όχι μόνο εγώ, ήμασταν πολλοί) και μάλιστα έγινε και λιτανεία (σατιρική) στα Εξάρχεια. Δυστυχώς όταν ήρθε η ώρα της δίκης εκείνος αποφάσισε ότι δεν άντεχε άλλο τη δημοσιότητα. κακώς όπως αποδείχτηκε μα το σεβαστήκαμε.
      Όμως συμφωνώ μαζί σας ότι κάποιοι που τον φυλάκισαν ή τότε έλεγαν ότι «η σάτιρα πρέπει να έχει όρια» είναι κωμικό σήμερα να δηλώνουν #JeSuisCharlie. Γι αυτό και βρήκα διασκεδαστικό που οι Γάλλοι σατίρισαν και αυτό το φαινόμενο. Δείτε που στη λίστα των υποκριτών, κάτω αριστερά έχει και τον δικό μας: ΕΔΩ .

      • Ο/Η Άιναφετς λέει:

        Ευχαριστώ Δάφνη μου, για τις πολύτιμες πληροφορίες!
        Και θα συμφωνήσω μαζί σου για την υποκρισία των δημοσιογράφων (ευτυχώς όχι όλων!) και η χειρότερη υποκρισία, η καλά στημένη «πορεία» των ηγετών «μας»… πολλά θα βγουν στη φόρα αυτές τις μέρες και αυτό φυσικά όχι από τα Ελληνικά sites ή ΜΜΕ!!! 😉

        ΑΦιλιά και ας μη χάσουμε τουλάχιστο το χιούμορ μας, μια και ο φόβος είναι ο εχθρός! 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Έτσι ακριβώς Νίκο μου! 😉
      «Το κακό είναι πολύ πιο ισχυρό, αλλά το καλό είναι πολύ πιο ανθεκτικό»!!!
      Και γι αυτό και δεν πρέπει με τίποτα να χάνουμε το χιούμορ μας, και προπαντός αν με κάτι δεν μπορούμε να γελάσουμε, «κάποιο λάκκο έχει η φάβα»… χαχαχα! 😛

      ΑΦιλιά καρδιάς! 🙂

  5. Ο/Η Tzina Varotsit λέει:

    Πιστεύω πως σε θέματα πίστης υπάρχει μια αόρατη γραμμή που σημαδεύει τα .. όρια .. και λέγεται σεβασμός.. κι ότι σ’ αυτές τις περιπτώσεις το χιούμορ θα πρέπει να χρησιμοποιείται με .. σύνεση!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Το πιο σημαντικό για μένα Τζίνα μου, είναι να σέβεται κανείς τον άλλο και ας μη συμφωνεί στα πιστεύω, στα ιδανικά, στις θεωρίες και στις ιδέες!!! 😉

      Και κάτι πολύ σημαντικό:
      «Η Αγάπη πάντα νικά το μίσος»! (Η πρώτη πρώτη γελοιογραφία) ! 😆

      ΑΦιλιά πολύ τρυφερά! 🙂

  6. Ο Σωκράτης έλεγε πως η ειρωνεία δίχως σεμνότητα και αιδώ είναι θράσος και αλαζονεία.
    Ίσως η διαχωριστική γραμμή που λες κι εσύ Στεφανία μου, να παραβιάστηκε.
    Όσον αφορά την ετυμολογία της λέξης, υπάρχει και η θεωρία ότι προέρχεται από την ελληνική λέξη “χυμός”. Πρόκειται για του 4 χυμούς (το αίμα, η μαύρη χολή, η λευκή χολή και το φλέγμα), που αν η ανάμειξη τους γίνεται κανονικά και κατά τις φυσικές αναλογίες, τότε ο άνθρωπος είναι υγιής, εύθυμος, in boun umore (κατά του Ιταλούς) ή en bonne humoeur (κατά τους Γάλλους). Όπως και η μελαγχολία – melancoly παράγεται από τη μαύρη χολή (μέλας:μαύρος + χολή).
    Συγνώμη για τη λογοδιάρροια, το είχα διαβάσει πρόσφατα και μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρον, γιατί κι εγώ θεωρούσα πως το «χιούμορ» είναι αγγλικής προέλευσης.
    Η ανάρτησή σου πολύ ενδιαφέρουσα κι ευχαριστούμε για τη μετάφραση που ήταν πολύ κατατοπιστική.
    Καλό βραδάκι Στεφανία μου!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Κατ΄αρχάς Μαρία μου, θέλω να σ’ ευχαριστήσω για τη «λογοδιάρροια», εξ’ άλλου, πάντα ενθαρρύνω το διάλογο σ΄ αυτό το blog! 😉
      Είμαι πεπεισμένη πως η ρίζα της λέξης «χιούμορ» είναι Ελληνική (το είχα διαβάσει και εγώ πριν καιρό) …
      Ένα μόνο να σκεφτεί κανείς, πως την εποχή της αρχαίας κωμωδίας, τραγωδίας και σάτιρας στην Ελλάδα, οι Ευρωπαίοι, τρώγανε ρίζες και ζούσαν στις σπηλιές! χαχαχα! 😆
      Όσο για τον Σωκράτη σίγουρα φαίνεται πως είχε πολύ χιούμορ, αν και τις περισσότερες φορές ήταν καυστικό, όπως στην απολογία του και ειρωνικό, όταν τον ρωτούσαν πώς άντεχε την Ξανθίππη! Επίσης ήταν γνωστή η μεγάλη «κόντρα» του Σωκράτη με τον Αριστοφάνη! 😉
      Και μη ξεχνάμε και το απίστευτο χιούμορ του Διογένη! 😛

      Αφιλιά με χαμόγελα και σύνεση στα πάντα! 🙂

  7. Ο/Η roula-smaragdenia λέει:

    Πνευματώδης αστεϊσμός, εύθυμη διάθεση, που εκδηλώνεται με άκακη ειρωνεία και προκαλεί στους άλλους διασκέδαση και ευχαρίστηση…γράφεις….θα συμπλήρωνα και εντός ορίων νομίζω οτι ακριβώς περιγράφει τι είναι το χιούμορ…Αιναφέτς μου…και προπαντός να υπάρχει ο αυτοσαρκασμός…σε ευχαριστούμε για την μετάφραση.
    Δεν πειραζει πως θα αφήσω εδώ το σχόλιο μου για την προηγούμενη σου αναρτηση που με εκανε παλι να ψάχνω το εγώ μου……έ; πως λέμε .. μ ενα σμπάρο δυο τρυγόνια; εεεε κάτι τέτοιο εκανα και εγώ…εδώ..!!! φιλακιααααα!!! 🙂 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Το παραπάνω απόσπασμα Ρούλα μου, δεν το έγραψα η ίδια, είναι αντιγραφή από το Βικιπαίδεια, αυτό μου έβγαλε, όταν ρώτησα, «τι είναι χιούμορ»; 😉
      Η ίδια συμπλήρωσα πόσο σημαντικό είναι ο αυτοσαρκασμός… που εσύ προσωπικά είσαι απ΄ τους σπάνιους «αντιπροσώπους» !!! χαχαχα! 😛

      Όσο για τα όρια, νομίζω πως αυτά τα βάζει ο καθένας… και έχει σχέση με τα πιστεύω και τα βιώματα του! 😉

      Το σχόλιο σου εδώ για την προηγούμενη μου ανάρτηση είναι χαρακτηριστικό δείγμα ανθρώπου που έχει χιούμορ και ξέρει να αυτοσαρκάζεται! 😉

      ΑΦιλιά πολύ χαμογελαστά! 😉

  8. Ο/Η mariakat80 λέει:

    Λατρεύω το χιουμορ, και λατρευω τους ανθρωπους που το κατέχουν. Ειδικα αυτους που ξέρουν και να αυτο-σαρκάζονται τους θεωρώ ιδιοφυείς!
    Θα συμφωνήσω πως πρεπει να υπαρχει καποιο οριο οταν το χιουμορ γίνεται και διαδίδεται σε τόσο μεγάλη έκταση, ειδικά οταν γνωρίζουμε οτι υπαρχει τοσος κοσμος φανατισμένος με τη θρησκεία του. Απο την αλλη ομως, δεν δικαιολογώ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΜΑ ΣΕ ΚΑΜΙΑ περιπτωση τις αντιδρασεις των ισλαμιστών.
    Και μονο ολο αυτο τους εκανε να χασουν το δικιο τους. Δεν προκειται να ρίξω δικιο σε κανεναν που προσπαθει να λυσει τις διαφορες του με οπλα παιρνοντας αθώες ζωές!! Δεν προκειται να δωσω δικιο σε κανεναν που αποφασίζει να παρει το νομο αλλα και το ρόλο του θεού στα χέρια του!
    Οποτε ακομα κι αν θεωρήσουμε οτι η συγκεκριμένη εφημερίδα ξεπέρασε σε κάποιο βαθμό τα όρια… η αντίδραση αυτή με κάνει να τους υποστηρίξω ακόμα περισσότερο!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Λένε, Μαρία(kat) και προσωπικά το βρίσκω απόλυτα σωστό, πως όταν ένας άνθρωπος θέλει να κάνει χιούμορ, πρέπει αυτοί που είναι γύρω του, να είναι εξ΄ ίσου ευφυείς ή της ίδιας νοοτροπίας μ’ αυτόν, αλλιώς δεν μπορούν να τον καταλάβουν! 😉
      Επίσης κανένας φανατισμένος ή προκατειλημμένος άνθρωπος δεν μπορεί να κάνει χιούμορ, ούτε να το δεχτεί!
      Και στο μακελειό αυτό, εκτός από φανατισμό, είδαμε και ψυχοπάθεια…

      ΑΦιλιά πολλά πολλά! 🙂

  9. Ο/Η dodo λέει:

    «Υπάρχει όμως μια λεπτή γραμμή μεταξύ του χιούμορ, της κοροϊδίας, της ειρωνείας και του κυνισμού…» : το πρώτο είναι καλοπροαίρετο.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Έτσι ακριβώς dodo μου! 😉
      Ο Wollinski, έλεγε πως το χιούμορ είναι ο πιο σύντομος δρόμος από έναν άνθρωπο στον άλλο… και αυτή η αίσθηση, του στοίχισε τη ζωή του, γιατί είναι προφανές πως δεν είχε να κάνει με ανθρώπους…

      ΑΦιλιά πολύ τρυφερά! 🙂

  10. Ο/Η Zeta λέει:

    Μμμ… θέμα με ζουμί! Μ’ αρέσει η προσέγγισή σου στην επικαιρότητα από τη πλευρά του χιούμορ Στεφανία μου.
    Το γέλιο είναι το αλάτι της ζωής, οπότε το χιούμορ έχει ζωτική σημασία. Ακριβώς επειδή το χιούμορ απαιτεί ευστροφία, η ποιότητα του αστείου, πολλές φορές, μας δείχνει το διανοητικό επίπεδο αυτού που αστειεύεται και πολύ περισσότερο αυτού που γελάει. Όπως έλεγε ο Γκαίτε: «Περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, ο χαρακτήρας ενός ανθρώπου φαίνεται απ’ αυτό που θεωρεί αστείο».
    Από την άλλη, στην ανθρώπινη φύση -εκτός από χιούμορ- υπάρχουν και κάποιες αδυναμίες… ιερά, ιδεολογίες, ακλόνητα πιστεύω. Είτε συμφωνούμε, είτε διαφωνούμε, θα πρέπει να σεβόμαστε τη πίστη των άλλων. Όπως είπες, όταν έχουμε απόσταση από το αντικείμενο του αστεϊσμού, δε μας ενοχλεί. Όταν όμως γίνεται στόχος σάτιρας η πίστη μας (και μάλιστα κατ’ επανάληψη), είναι λογικό επακόλουθο να δυσανασχετήσουμε (μέχρι εκεί).
    Για να ξεκαθαρίσω τις σκέψεις μου: Είμαι φιλελεύθερος άνθρωπος μέχρι το μεδούλι. Σιχαίνομαι τον φανατισμό σε όποιο είδος. Άκουσα πρόσφατα την ατάκα: «Ο φανατισμός επιτρέπεται μόνο στη τέχνη» – διαφωνώ κάθετα. Δεν υπάρχει δημιουργικός φανατισμός.
    Η ελευθερία και η δικαιοσύνη είναι τα δυο ιδανικά που δε διαπραγματεύομαι. Δυο ιδανικά που στη προκειμένη συγκρούονται… η ελευθερία του σκιτσογράφου/εφημερίδας, σταματάει εκεί που ξεκινάει η ελευθερία του μουσουλμανικού λαού να δοξάσει τη πίστη του και κατ’ επέκτασιν οι ελευθερίες των Μουσουλμάνων φτάνουν μέχρι εκεί που δε βλάπτουν τους άλλους.
    Θέλω να πω… ο φανατισμός ως γνωστόν αποβλακώνει, έτσι από την επιτιθέμενη πλευρά ήταν αναμενόμενη η κίνηση τρομοκρατίας. Εκείνο που δε περιμέναμε, είναι να προκαλεί αυτή τη προβλέψιμη τρομοκρατία ο μορφωμένος, ο πολιτισμένος, ο διανοούμενος. Όπως συνηθίζει να λέει ο μπαμπάς μου: «Ο λογικός υποχωρεί!».
    Γιατί λοιπόν να πάει γυρεύοντας μια έξυπνη χώρα? Αυτό είναι το ερώτημα.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Αυτό που λέει ο Γκαίτε είναι έτσι! 😉
      Αλλά ο βασικός σκοπός του χιούμορ είναι να μας κάνει να γελάσουμε, άρα να γλυκάνει την καρδιά μας και να την κάνει να δει τα πράγματα με μιαν άλλη λογική, πιο παιχνιδιάρικη και σίγουρα πιο έξυπνη. Εξάλλου, η καρδιά μας είναι αυτή που συνήθως μπορεί να μας κάνει να δούμε τα πράγματα σε βάθος και να γεφυρώσει αντιθέσεις, να εξομαλύνει καταστάσεις, ακόμα και καυγάδες και δύσκολες συνθήκες… 😉
      Όσο για το που το πάει μια χώρα, όταν για πάρα πολλά χρόνια δέχεται ένα παρόμοιο χιούμορ που βασικά σατιρίζει τα κακώς κείμενα (πολιτικά ή θρησκευτικά), αυτό μπορώ να στο εξηγήσω η ίδια, μια και έχω γεννηθεί και ζήσει και πολλά χρόνια εκεί… έχει να κάνει με τη νοοτροπία του Γάλλου που αιώνες τώρα δεν φοβάται να δράσει και να πει τη γνώμη του και συσπειρώνεται όταν πληγωθεί! (όπως και εμείς στη δικτατορία!) 😉

      ΑΦιλιά πάντα καρδιάς! 🙂

  11. Ο/Η Γωγω λέει:

    Δυσκολα θέματα αυτα.. Σαφώς και δεν ειμαι υπέρ των γεγονότων σε καμια περιπτωση και φυσικά το χιούμορ και η σατυρα χρειαζεται στη ζωη μας. ΟΜΩΣ ολα εχουν τα όρια τους και οταν μια σατυρα δεν εχει σεβασμό τοτε πηγαινει στα όρια του bulling. Αν καποιος καθε μερα μου έβριζε και μ κορόιδευε τη μαμα καποια στιγμη θα το έτρωγε το μπουκέτο του. Δε μπορουμε να περιμένουμε να μας φέρονται με σεβασμό οταν πρωτα εμεις δε κανουμε το ιδιο.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καλώς τη Γωγώ!
      Βασικά νομίζω πως όταν κάνει κανείς χιούμορ, απευθύνεται σε όλους και αν λίγοι τον καταλαβαίνουν ή γελούν, έχει να κάνει με τον χαρακτήρα, τα βιώματα και τα πιστεύω του καθένα… θα έχεις παρατηρήσει, πως πολλές φορές όταν κάποιος μας πει ένα ανέκδοτο, άλλος θα γελάσει και άλλος καθόλου, το ίδιο και με τις γελοιογραφίες, σπάνια όλα αρέσουν σε όλους το ίδιο! 😉
      Όσο για το σεβασμό, συμφωνώ 100% αν δεν σέβεσαι ο ίδιος τον εαυτό σου, γιατί να απαιτείς να σε σεβαστεί και ο άλλος, αν και αυτό δεν είναι τόσο του παρόντος… γιατί ο γελοιογράφος έχει μια ειδική νοοτροπία που δεν είναι πάντα κατανοητή ή αποδεχτή απ’ το ευρύ κοινό! 😛

      Καλό χαμογελαστό απόγευμα θα μας ευχηθώ! 🙂

  12. Ο/Η xristin λέει:

    Τα γεγονότα στην Γαλλία μας έκαναν να αναρωτηθούμε ποια είναι τα όρια του χιούμορ και της σάτιρας.Νομίζω ότι υπάρχουν όρια και όποιος δεν τα τηρεί θεωρώ ότι το χιούμορ του δεν έχει σκοπό το γέλιο και την ευθυμία αλλά τον σκανδαλισμό η την σκόπιμη προσβολή καλυμμένη με το πέπλο του χιούμορ.
    Δεν επιτρέπονται όλα εν ονόματι του χιούμορ.
    Δύσκολο πράγμα το χιούμορ και πολλοί από εμάς ξεπερνάμε την λεπτή διαχωριστική γραμμή που το χωρίζει από την ειρωνεία και την προσβολή
    Θέλει προσοχή,λεπτότητα,ευαισθησία και προς θεού όχι φανατισμό,προκατάληψη και εμμονή σε κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο η κατάσταση.
    Για να γίνεις πιστευτός το πρέπον είναι να τους συμπεριλαμβάνεις όλους και όλα(στο μέτρο του δυνατού,βεβαίως,βεβαίως) και όχι να εστιάζεις εμμονικά σε έναν και μοναδικό στόχο γιατί δίνεις το δικαίωμα για δεύτερες πονηρές σκέψεις στους αναγνώστες σου.
    Επειδή εγώ έχω ένα blog που ο προσανατολισμός του είναι κατεξοχήν χιουμοριστικός,πολλές φορές προβληματίστηκα μέχρι που μπορώ να απλώσω την αρίδα μου με το χιούμορ που κάνω.Δύσκολο θέμα και για να το ξεπεράσω υιοθέτησα έναν κανόνα που νομίζω βοήθησε να μην αισθανθεί κανείς προσβεβλημένος διαβάζοντας με.
    Και ποιος είναι αυτός ο κανόνας;
    Απλούστατα έχω βάλει την αφεντομουτσουνάρα μου να συμμετέχει στους διαλόγους και στα φωτομοντάζ διακωμωδώντας την( την αφεντομουτσουνάρα μου βεβαίως,βεβαίως) και τονίζοντας τα ελαττώματα της και την ανεπάρκεια της.
    Αυτό νομίζω βοηθάει τον αναγνώστη να μην με παίρνει στα σοβαρά(χα,χα,χα) και να είναι δεκτικός στο χιούμορ μου(νομίζω).
    Αν κάποια στιγμή ξεπεράσω τα όρια θα ήθελα να μου το επισημάνουν οι φίλοι γιατί…. άνθρωποι είμαστε, χιουμοριστικά σφάλματα μπορεί να κάνουμε,αρκεί να είμαστε δεκτικοί σε παρατηρήσεις που θα μας φέρουν και πάλι….στον ίσιο δρόμο.
    Τις φιλούρες μου

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Για να είμαι ειλικρινής Χριστίνα μου, το περίμενα το σχόλιο σου, γνωρίζοντας πολύ καλά το ύφος τού blog σου, μια και η ίδια συμμετέχω πάντα στα σχόλια, εξάλλου αν θυμάμαι καλά το θέμα χιούμορ το είχαμε ξανασυζητήσει τα δυο μας και σε άλλες χιουμοριστικές αναρτήσεις μου και τώρα, μια και μου δίνεται η ευκαιρία θα επαναλάβω ότι σου είχα γράψει άλλη φορά…
      Κατ΄αρχάς ΔΕΝ υπάρχει καμιά σύγκριση με το δικό σου σατιρικό blog, με ότι βλέπουμε να γίνεται στο περιοδικό Charlie Hebdo, γιατί το δικό σου χιούμορ, παρόλο που είναι σχεδόν πάντα πολιτικό, έχει ως βάση τον αυτό-σαρκασμό, (την μουτσουνάρα σου!) κάτι που λίγοι (ελάχιστοι!) έχουν στις μέρες μας και είναι χάρισμα- ευφυΐα !!! 😉
      Τώρα αν κάποιος πχ ενοχληθεί απ΄ τα λεγόμενα για τον Γιωργάκη, που (έχει ακόμα οπαδούς) 😦 ή με το Πασόκ, 😛 ας μην απαντήσει, ας μη ξαναμπεί στο blog σου, αυτό δεν αφορά εσένα αλλά τον αναγνώστη σου, που είναι ταυτισμένος με το κόμμα του! 😛
      Επίσης είμαι σίγουρη, πως πολλοί μπορεί να ενοχληθούν από τα σεξουαλικά υπονοούμενα που καμιά φορά έχουν οι αναρτήσεις σου και εκεί ας απέχουν, είμαστε αυτοί που είμαστε και σε όποιον αρέσουμε!!! 😉

      «Όποιος σπέρνει ανέμους, θερίζει θύελλες», αυτό συνέβηκε στη Γαλλία και θα δεις πως θα συνεχιστεί, γιατί οι Γάλλοι έχουν την εντύπωση πως είναι υπεράνω!!! 😛

      ΑΦιλιά στη μουτσουνάρα σου! 😀

  13. Ο/Η Giwrgos Sevastos λέει:

    Στεφανία μου εγώ πιστεύω ότι το χιούμορ είναι αρκετά υποκειμενικό, δηλαδή, κάτι που κάνει τον ένα να γελάσει δεν κάνει τον άλλο και όλοι έχουμε τις ευαίσθητες χορδές μας, οπότε, όταν κάποιος βλέπει ότι ο άλλος δυσφορεί, η ευγένεια λέει να σταματήσει από σεβασμό, χωρίς να σημαίνει βέβαια ότι αυτό δικαιολογεί απώλεια ανθρώπινων ζωών..

    Ελπίζω να βγάζουν νόημα τα παραπάνω διότι έχω κατεβάσει και ένα κονιάκ (χμ, από Γαλλική πόλη δεν είναι αυτό; κοίτα να δεις καμιά φορά χαχαχα!).

    Πολλά πολλά ΑΦ! 🙂

  14. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Έχεις δίκαιο Γιώργο μου, (παρόλο το Γαλλικό Κονιάκ!) πως το χιούμορ είναι «αρκετά» υποκειμενικό… αν και νομίζω πως ένα έξυπνο και καλό ανέκδοτο ή κείμενο ή γελοιογραφία πχ του Αρκά, μας κάνει όλους να γελάμε! 😀

    Τώρα πχ. Η γελοιογραφία παραπάνω με τον Mickael Jackson, είναι μεν έξυπνη, αλλά εμένα προσωπικά δεν με κάνει να γελάω, αλλά ο Παραμυθοσύντροφος και άλλοι γέλασαν! 😉
    Όπως πχ τα ανέκδοτα με Ποντίους ή ξανθιές ή τρελούς, προσωπικά, με αφήνουν παγερά αδιάφορη! 😦

    ΟΜΩΣ, επειδή έχω ζήσει στη Γαλλία και (ως μισογαλλίδα), αυτό το είδος χιούμορ που βλέπουμε και στις παραπάνω γελοιογραφίες, είναι πολύ μέσα στη Γαλλική νοοτροπία… γιατί νομίζουν πως είναι το κέντρο του κόσμου, πως όλα, τους επιτρέπονται και δεν βάζουν όρια σε τίποτα!!! 😛
    Ενώ πχ οι Άγγλοι ποτέ δεν θα έκαναν παρόμοιο χιούμορ γιατί σαν λαός είναι πιο φλεγματικοί! 😉

    Το καλό χιούμορ πρέπει να είναι καλοπροαίρετο και να μη θίγει κανένα! ΤΕΛΟΣ!!! 😉

    ΑΦ! πάντα με το χαμόγελο! 🙂

  15. Ο/Η oneiraparamithiou λέει:

    Κανονικά τώρα θα έπρεπε να διαβάζω τα «μαθήματά» μου, αλλά πως να μην αφήσω πίσω το διάβασμα και να ξεκλέψω χρόνο για μια τόσο σημαντική ανάρτηση!
    Περίμενα με ανυπομονησία τον σχολιασμό σου σχετικά με τα τεκταινόμενα μαγισσούλα μου, δεδομένου και της διπλής σου εθνικότητας…Διαβάζοντάς με προσοχή όλα τα σχόλια, χαίρομαι που βλέπω μια κριτική στάση απέναντι στο τι είναι χιούμορ και ποιά είναι τα όριά του, γιατί τούτη η στάση με αντιπροσωπεύει και μένα. Σκεφτόμουν αυτές τις ημέρες, πόσο χιουμοριστικό δεν βρήκα καθόλου το σηκωμένο δάχτυλο μνημείου της πολιτιστικής μας κληρονομιάς σε εξώφυλλο γερμανικού περιοδικού, που στόχο είχε να προκαλέσει, αλλά εμένα δεν με προκάλεσε, αλλά με είχε πολύ πληγώσει τότε, δεδομένου ότι από τα γενοφάσκια μου παρακολουθούσα γερμανική εκπαίδευση. Ακόμα και χιουμοριστικά να είχε δοθεί, δεν θα πετύχαινε τον στόχο του. Σκεφτόμουν επίσης, αν βλέπαμε το Χριστό ζωγραφισμένο μέσα σε χαρέμι σε ισλαμικό περιοδικό, αν δεν θα αντιδρούσαμε, ή αν σε ινδικό περιοδικό και πάλι ο Χριστός αναπαρίστατο σε συμμετοχή στάσεων του Κάμα Σούτρα, αν θα το βρίσκαμε εξαιρετικά χιουμοριστικό – οι νεότεροι ναι, η αγαπημένη μου γιαγιά όμως; Σκεφτόμουν επίσης, αν ερχόταν ένα αμερικάνικο περιοδικό και μου έλεγε, hello guys, εσείς πρέπει να μπείτε στο βιβλίo Guinness για το μεγαλύτερο σουβλάκι στον κόσμο την εποχή του… 1821, πως μάλλον…θα μου ερχόταν να τον βαρέσω, και καθόλου δεν με παρηγορούσε, ότι τέτοιες χοντράδες αμερικάνικες θα τις εξέφραζε σχετικά με την ιστορία τους και σε άλλους λαούς. Σκεφτόμουν επίσης τις τελευταίες μέρες (ναι, πολύ σκέψη έπεσε) πόσο χαμηλά κάποιοι επίδοξοι τηλεοπτικοι Αριστοφάνηδες ρίχνουν το επίπεδο του απλού αμόρφωτου (και συνήθως μεγάλου σε ηλικία) πολίτη, που ψάχνει στις εκπομπές τους την ευκαιρία να γελάσει, να ξεχαστεί, να μάθει κατι παραπάνω και να περάσει καλά και πόσο ΕΥΚΟΛΟ τους είναι το βήμα που τους δίνεται να χειραγωγήσουν. (και δεν εννοώ μόνο για τις εκλογές). Πόσο καθόλου αστείο δεν είναι να χαρακτηρίζονται από εκπροσώπους εκπομπών ή δημοσιογράφους μαλ…ο Πρωθυπουργός σου (ΟΠΟΙΟΣ πρωθυπουργόε και να είναι αυτός, μην παρεξηγηθώ δεν το πάω κομματικά), ή βλαμμένος κάποιος αρχηγός κόμματος της αντιπολίτευσης. Πως σαν βρίζεις και περιγελάς χωρίς αίσθηση του μέτρου τη χώρα σου (όχι ως σχολιαστής σε μπλογκ, ή ανάμεσα σε παρέα φίλων, εκεί πες ότι θέλεις,αλλά ΟΧΙ ΟΤΑΝ ΕΧΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΟ ΒΗΜΑ), πως τότε οι έξω, οι «συμμαχοί» σου, οι «Μεγάλοι», θα τρίβουν τα χέρια τους και πως σίγουρα δεν πρόκειται ποτέ να σου δώσουν σεβασμό ή την κατάλληλη προσοχή. Επίσης συμφωνώ – αν και δεν γνωρίζω την γαλλική κουλτούρα – (και μου είναι ιδιαίτερα σημαντικό που εσύ ως Γαλλοελληνίδα κάνεις το σχόλιο αυτό) πως «αυτό συνέβηκε στη Γαλλία και θα δεις πως θα συνεχιστεί, γιατί οι Γάλλοι έχουν την εντύπωση πως είναι υπεράνω». Ήταν το σχόλιο μου στον αντρα μου χτες και η προσωπική μου ανησυχία…
    Χαίρομαι επίσης για την γελοιογραφία που ανήρτησε το γαλλικό περιοδικό στο Ίντερνετ, αυτό δείχνει πως δεν είναι συστημικό..Τέλος το μόνο που έχω να προσθέσω σε αυτόν τον περιληπτικό σχολιασμό περί χιούμορ και των πρόσφατων γεγονότων, είναι πως δεν βρίσκω καθόλου αστείο το πόσο μηδενιστές καταλήγουν κάποιοι άνθρωποι (εν προκειμένω οι εκτελεστές κυριολεκτικά και μεταφορικά των εντολών για το μακελειό) και που ενώ είναι πια πολίτες μιας άλλης χώρας, οι καταστάσεις τους οδηγούν να πάρουν την ζωή ανθρώπων, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι θα χάσουν και αυτοί στο τέλος την ίδια τους τη ζωή…Αυτός ο μηδενισμός σε ανθρώπους 10 χρόνια σχεδον νεότερούς μου, είναι αυτό που μου έχει μείνει περισσότερο από τα τελευταία γεγονότα, το πόσο φερέφωνα είναι και πόσο άδικα σπαταλούν τη ζωή τους, αλλά αυτό είναι μια άλλη βαθιά συζήτηση και τεράστια ανάρτηση…Πολλά γλυκά αφιλιά ηλιόλουστα, όπως η σημερινή μέρα. Και τώρα πάω να «διαβάσω», σαν καλή «μαθήτρια»!! :))

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      18!… ξέρεις εσύ!!! 😀
      χαχαχα! είδες πως «ανεβαίνει» η βαθμολογία σου; 😉
      Αυτή είναι η χιουμοριστική μου, απάντηση στο εξαιρετικό σου σχόλιο… 😉
      Και επίσης, να, ένα ζωντανό παράδειγμα, δυο ανθρώπων που μπορούν να επικοινωνήσουν κάνοντας χιούμορ και ας μη συμφωνούν σε όλα 100% αλλά 99% !!! 😛

      ΑΦιλιά επιτέλους ηλιόλουστα (μέσα και έξω)!!! 🙂

  16. Ο/Η Σούλη λέει:

    Καλή μου, μαγισσούλα. Περίμενα αυτή σου την ανάρτιση, καθότι γνώριζα τα της δεύτερης σου πατρίδας. Αν και είμαι πεπεισμένη ότι οι ευαίσθητες χορδές των συναισθημάτων σου δεν περιορίζονται σε σύνορα και κράτη! Διάβασα με προσοχή -αν και σπανίως το κάνω πριν γράψω ένα δικο μου σχόλιο, ώστε να προλάβω την αυθεντικότητα της σκέψης- όλα τα σχόλια των πολύτιμων φίλων και σε όλα συμφωνώ λίγο ως πολύ ..
    Το χιούμορ, λοιπόν, διακρίνει τους ευρηματικούς ανθρώπους. Το χιούμορ όμως είναι «υποκειμενικό» και βέβαια δεν έχει απολύτως καμία σχέση με τα πρόσφατα γεγονότα που πυροδότησαν την τραγωδία. Γιατί τέτοιου είδους τραγωδίες συνέβησαν και σε παρελθόντα έτη, τι να καταγράψω πρώτα .. τις σφαγές, τις σταυροφορίες, την ιερά εξέταση, τους βίαιους προσυλητισμούς, τις επιθέσεις αυτοκτονίας και όλα στο όνομα του Θεού, του Θεού του ενός λαού (πολιτισμού), ενάντια του Θεού του άλλου λαού (πολιτισμού).
    Εγώ προβληματίζομαι για τη θεωρία της αδιαφορίας απέναντι στη δύνη του πόνου. Του πόνου που προκαλεί η διαστροφή.
    Παραθέτω απόσπασμα από το βιβλίο του Κορνήλιου Καστοριάδη «Η εποχή της γενικευμένης αδιαφορίας» (1996) όπου ο Οκτάβιο Πας συζητά με τον Κ.Καστοριάδη, που απαντά:
    «Αυτό που μπορούμε να προσάψουμε στη σύγχρονη κοινωνία είναι ότι σκοτώνει την προσωπικότητα, εξοντώνει τα άτομα, δυαλύει την πραγματική ατομικότητα τους. Πως θα ξεφύγουμε απ’ αυτήν την κατάσταση? Πως θα γίνει η μετάβαση? Όταν θέσουμε αυτό το ερώτημα βρισκόμαστε μπροστά στην άβυσσο.
    Τι απαιτείται για να γίνει η μετάβαση? Απαιτείται μία νέα ιστορική δημιουργία, με νέες σημασίες και νέες αξίες.
    Σου στέλνω την Ααγάπη μου και ΑΦιλιά!!!
    Φρίντα 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Είναι γεγονός Φρίντα μου, πως όταν κάποιος όπως η αφεντιά μου, έχει μεγαλώσει και πλέον γεράσει, σε τρις διαφορετικές χώρες, (Κωνσταντινούπολη μέχρι 10 ετών) Γαλλία και Ελλάδα, με εντελώς διαφορετικές κουλτούρες, νοοτροπίες ακόμα και στο χιούμορ και δεν είχε σχεδόν καμιά θρησκευτική παιδεία (με μητέρα Καθολική), να έχει μια πιο αποστασιοποιημένη στάση και απέναντι στο χιούμορ… αλλά ακόμα και εδώ όμως επικρατεί το μέτρο που έλεγαν οι πρόγονοι μας!!! 😉
      Πάντως, επαναλαμβάνω, πως όταν κάποιος κάνει χιούμορ δηλαδή σατιρίζει μια κατάσταση πρέπει και οι γύρω του να είναι στο ίδιο μήκος κύματος, αλλιώς δεν θα τον καταλάβουν… και πάνω απ΄όλα αυτό που μετράει είναι η διάθεση πίσω από το χιούμορ, έτσι δεν είναι; 😉
      Τώρα εσύ, θέτεις μέσα από το κείμενο του Καστοριάδη, ένα πολύ σοβαρό ερώτημα:
      «Τι απαιτείται για να γίνει η μετάβαση, απ΄ την άβυσσο, σε μια συνειδητά ομαλή ζωή»;
      Και η απάντηση, είναι η περασμένη μου ανάρτηση που «τυχαία» συνέπεσε με τα τραγικά γεγονότα που ζει όλη η ανθρωπότητα…

      https://ainafetst.wordpress.com/2015/01/06/consience/

      Πάντα θα σ’ ευχαριστώ, που συμμετέχεις με τα σχόλια σου, στις αναρτήσεις μου!

      ΑΦιλιά με όλη μου την αγάπη! 🙂

  17. Ο/Η Antriana..Io λέει:

    Προσωπικα..δεν ξερω αν εχω χιουμορ. Αυτοσαρκαζομαι, αλλα χιουμορ..;! Μαλλον οχι.
    Απο την αλλη, οτι κ να πει ο απεναντι μου δεν θα με πειραξει..θα γελασω αν ειναι σατιρα, θα αδιαφορησω αν ειναι προσβολη 😊😏

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Α! Αντριάνα μου, εσύ σίγουρα δεν έχεις καθόλου χιούμορ… αλλά αυτοσαρκάζεσαι με πολύ πολύ χιούμορ, περιγράφεις τις περιπέτειες σου στη Γερμανία και όχι μόνο, με απίστευτο χιούμορ… κατά τα άλλα, δεν έχεις χιούμορ! χαχαχα! ας γελάσω! 😆

      «Όταν είσαι πολύ νέος, το χιούμορ μπορεί να είναι μια άμυνα. Στη συνέχεια μπορεί να γίνει ένα όπλο»!
      Ξέρεις ποιος το είπε αυτό, το κατ’ εμέ εξαιρετικό;
      Ο Rene Goscinny, (Γάλλος και δημιουργός του Αστερίξ και του Λούκη Λουκ! 😛

      ΑΦιλιά πολλά πολλά… κρύο πλάσμα!!! 🙂

  18. Ο/Η ekfrasou λέει:

    Στεφανια μου καλημερα!
    Μου αρεσε παρα πολυ ο τροπος που ανελυσες την λεξη χιουμορ!
    Εγω λατρευω την αισθηση του χιουμορ στους ανθρωπους!
    Μπορω να συμμεριστω πολλα ειδη χιουμορ, ακομη κι αυτο που αποκαλουνε black χιουμορ, οπως οταν καποιος κανει χιουμορ μειωνοντας τον αλλο η τα πιστευω του αλλου οχι εκεινο δε το συμμεριζομαι. Απλως αδιαφορω και δεν γελαω.
    Να εισαι καλα και να εχεις μια ομορφη μερα!
    Φιλακια πολλα!

  19. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Καλησπέρα Κίκη μου!
    Για να αρέσει σε κάποιον, ο τρόπος που αναλύεται το χιούμορ, αναγκαστικά πρέπει να έχει χιούμορ, έτσι δεν είναι; 😉
    Λένε επίσης, πως η καλύτερη δοκιμή για να διαπιστώσει κανείς αν ο άλλος έχει αίσθηση του χιούμορ, είναι να δεις πως θ’ αντιδράσει, αν κάποιος του πει, πως δεν έχει χιούμορ! χαχαχα! 😛

    Πάντως, νομίζω πως η αδιαφορία είναι ο πιο σοφός τρόπος, ν’ αντιδράσει κανείς σε οτιδήποτε μας ενοχλεί ή μας θίγει, αφού πρώτα δούμε και τη δική μας ευθύνη σε αυτό! 😉

    ΑΦιλιά και καλό Σ/Κ από αύριο! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s