Ολέθρια σύγκριση.

 14042014196

.

(…) «Τώρα: μπορώ να ζήσω χωρίς σύγκριση-χωρίς να συγκρίνομαι με κανένα;
Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει το ψηλό ούτε το χαμηλό- δεν υπάρχει αυτός που είναι ανώτερος και ο άλλος που είναι κατώτερος.
Αν πάντα συγκρίνω τον εαυτό μου με κάποιον άγιο ή κάποιο δάσκαλο, με κάποιον επιχειρηματία, συγγραφέα, ποιητή και όλα τα υπόλοιπα, τι μου συμβαίνει- τι έχω κάνει;
Συγκρίνω μόνο με σκοπό να πετύχω, με σκοπό να φτάσω κάπου, με σκοπό να γίνω κάτι- αλλά αν δεν συγκρίνω αρχίζω να κατανοώ τι είμαι.
Το να αρχίσω να καταλαβαίνω τι είμαι είναι πολύ πιο γοητευτικό, πολύ πιο ενδιαφέρον και πάει πέρα από κάθε σύγκριση«.

(Ομιλίες και διάλογοι στο Ζάανεν -Ελβετία 1967)

.

23052012948

 

«Εκεί που υπάρχει αγάπη, υπάρχει σύγκριση;
Ξέρετε τι σημαίνει ν’ αγαπάς πραγματικά κάποιον χωρίς μίσος, χωρίς ζήλια, χωρίς θυμό, χωρίς να θέλεις να παρέμβεις σ’ αυτό που κάνει ή σκέφτεται, χωρίς να καταδικάζεις, χωρίς να συγκρίνεις- ξέρεις άραγε τι σημαίνει;
Όταν αγαπάς κάποιον με όλη σου την καρδιά, με όλο σου τον νου, με όλο σου το σώμα, με όλο σου το είναι, υπάρχει σύγκριση;
Όταν εγκαταλείψεις ολοκληρωτικά τον εαυτό σου σ’ αυτή την αγάπη, δεν υπάρχει το άλλο».

(Ελευθερία από το γνωστό.)

.

ceb6ceb1cf81cebdcf84ceb9cebdceb9ceadcf81ceb1

.

«Περνάει κανείς όλη του τη ζωή συγκρίνοντας τον εαυτό του με κάποιον άλλον, με το τι είναι και το τι θα έπρεπε να ήταν, με κάποιον που είναι πιο τυχερός.
Αυτή η σύγκριση πραγματικά σκοτώνει.
Η σύγκριση είναι κάτι εξευτελιστικό, διαστρεβλώνει τον τρόπο που βλέπει κανείς τα πράγματα.
Και μεγαλώνουμε μέσα στη σύγκριση. Όλη μας η εκπαίδευση βασίζεται σ’ αυτήν, όπως και όλη μας η παιδεία.
Έτσι υπάρχει μια αδιάκοπη πάλη να γίνει κανείς κάτι διαφορετικό απ’ αυτό που είναι.
Η κατανόηση αυτού που είναι κανείς, είναι που φέρνει στην επιφάνεια δημιουργικότητα, αλλά η σύγκριση τρέφει την ανταγωνιστικότητα· τη σκληρότητα· τη φιλοδοξία, που νομίζουμε ότι φέρνουν πρόοδο.
Η πρόοδος μέχρι σήμερα έχει οδηγήσει μόνο σε σκληρότερους πολέμους και σε τέτοια αθλιότητα που δεν είχε γνωρίσει ποτέ ο κόσμος μέχρι τώρα.
Αληθινή εκπαίδευση είναι ν’ αναθρέφεις παιδιά χωρίς σύγκριση».

(Γράμματα σε μια νεαρή φίλη).

 .

211020121084

 

«Πότε έχω επίγνωση της ζήλιας;
Δεν εμφανίζεται η ζήλια μέσα από τη σύγκριση;
Σίγουρα, ζηλεύω επειδή εσύ έχεις και εγώ δεν έχω. Η ίδια η διαδικασία της σύγκρισης είναι η ζήλια.
Είμαι ένα ασήμαντο μικρό πλάσμα και εσύ είσαι ένας μεγάλος άγιος και θέλω να είμαι σαν και σένα. Έτσι, εκεί που υπάρχει σύγκριση υπάρχει και ζήλια και αν παρατηρήσεις θα δεις πως έχουμε μεγαλώσει με αυτόν τρόπο, ο πολιτισμός μας, η εκπαίδευση μας, όλος ο τρόπος που σκεφτόμαστε βασίζεται στη σύγκριση και στη λατρεία της ικανότητας.
Και μήπως υπάρχει άραγε κατανόηση μέσα από τη σύγκριση;
Μέσα από τη σύγκριση μπορεί να αναπτύσσουμε τη γνώση, αλλά η γνώση σίγουρα δεν είναι κατανόηση».

(Ομιλία στη Βομβάη 1956)

ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ

Τα παραπάνω κείμενα τα μετέφρασα η ίδια από τα Αγγλικά, δείτε το:

Krishnamurti on line.

.

Οι φωτογραφίες είναι από τη κτήμα μας, σε διαφορετικές εποχές.

.

.


Advertisements

About Άιναφετς

To Άιναφετς είναι το ανάποδο του ονόματος Στεφανία και μ’ αυτό εμφανίζεται ως “μάγισσα Άιναφετς” σε ιστορίες του “Παραμυθά.
This entry was posted in Διάφορα. Bookmark the permalink.

81 Responses to Ολέθρια σύγκριση.

  1. Ο/Η Margo λέει:

    Συγκρίνοντας ή συγκρινόμενοι υποφέρουμε.Το έχουμε ζήσει όλοι κάποια στιγμή και δεν ήταν ευχάριστο. Το κείμενο αγγίζει όλες τις παραμέτρους.. εξαιρετικό!!!!
    Θα το φυλάξω για πάσα χρήση 😉

    Ηλιόλουστη Καλημέρα μαγισσούλα μου 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Αυτό το κείμενο Margo μου, προσωπικά με αντιπροσωπεύει πλήρως γι αυτό και το μετέφερα εδώ! 😉
      Μεγάλωσα «συγκρινόμενη», η μητέρα μου (που παρεμπιπτόντως έκλεισε χθες τα 88!) δεν παρέλειπε ποτέ να με συγκρίνει με τα παιδιά των φίλων της… πόσο πιο καλοί μαθητές ήταν, πόσο πιο όμορφοι/ες, ποιο πετυχημένοι, ευγενικοί κλπ και ποτέ κανένα μπράβο… Το αποτέλεσμα: δυσκολεύομαι να βρω έστω και έναν που να είναι σήμερα «καλά» (δυο μάλιστα αυτοκτόνησαν)… το πώς στέκω στα πόδια μου και έχω και κάποια ψυχική ισορροπία, είναι αξιοθαύμαστο! 😦
      Ευτυχώς που γνωρίζοντας από πείρας πόσο εξευτελιστική είναι η σύγκριση, υπήρξα πολύ προσεχτική, να μη συγκρίνω τα παιδιά μου μεταξύ τους και ξέρω πως και εσύ, είσαι το ίδιο προσεχτική! 😉

      ΑΦιλιά πολύ τρυφερά κάτω από καταρρακτώδη βροχή! 🙂

      • Ο/Η oneiraparamithiou λέει:

        Χρόνια της πολλα της μαμάς σου! Εμένα με συγκρίναν με ότι κινητο γυρω μου για πααααρα πολλα χρόνια. Μου χάραξαν μαλιστα και σχέδιο πορείας…δεν εβλεπαν τι ημουν, εβλεπαν τι ηταν οι άλλοι! μέχρι που κάποια στιγμη τους βροντηξα κ το σχεδιο πορείας και τις συγκρίσεις στα μούτρα…Απλα αργησα λίγο γιατί πάντα ήμουν το καλο κοριτσάκι… 😦 🙂

  2. Ο/Η katinaki λέει:

    Αγάπησα την πρώτη φωτογραφία. Φαντάστηκα ελληνικό καφέ και κους κους τις πρώτες μέρες της Άνοιξης. Η σύγκριση είναι ο καλύτερος τρόπος για να νιώσεις ανίκανος η λίγος. Η αποδοχή του ότι ο καθένας έχει τον τρόπο του και τον χρόνο του στο να κάνει πράγματα και ό,τι δεν κάνουμε διαγωνισμό είναι ο μόνος τρόπος να πας μπροστά και να κοιτάς τη δική σου κόλλα αντι να ρίχνεις διαρκώς λοξές ματιές στον διπλανό σου.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Με όλη μου την καρδιά Κατινάκι μου, εύχομαι μια μέρα, να σε φέρει ο δρόμος σου κατά δω, απ’ τη μακρινή μας Σκανδιναβία και να κάτσουμε ν’ απολαύσουμε μαζί μια μοναδική δύση, πίνοντας εσύ Ελληνικό καφεδάκι και η ίδια ζεστή σοκολάτα (δεν έχω πιει ποτέ μου καφέ, μόνο μια φορά στα πολύ νιάτα μου, σε καφετζού!) χαχαχα! 😉
      Έχεις απόλυτο δίκαιο, ο καθένας μας, έχει τους ρυθμούς του και ο καθένας μας είναι αυτό που είναι… και αυτό που είναι, αφορά μόνο τον ίδιο!
      Η ανταγωνιστική μας κοινωνία, μας αναγκάζει να συγκριθούμε και αυτό είναι ολέθριο! 😦
      Και ναι, πηγή της δυστυχίας μας, είναι ότι δεν αποδεχόμαστε αυτό που είναι!

      ΑΦιλιά βροχερά σήμερα, με κριμένη δύση! 🙂

      • Ο/Η katinaki λέει:

        Λοιπόν εμείς σήμερα είχαμε λιακάδα κ γαλάζιο ουρανό περιέργως. Γενικά έχει κάνει την επανεμφάνιση του ο ήλιος εδώ και δέκα μέρες και ξαφνικά σαν να ζωντάνεψε η πόλη.
        Αυτή τη στιγμή είμαι μόνη με τον καφεδάκι μου στον καναπέ κ σου γράφω. Τον πίνω στην υγειά σου.

    • Ο/Η oneiraparamithiou λέει:

      Μου άρεσε πααααρα πολυ αυτο που έγραψε εδω το Κατινακι! Θα το κρατήσω στον ασύγκριτο (χιχιχι) εγκέφαλό μου…;)

  3. Ο/Η oneiraparamithiou λέει:

    Νομίζω ότι κάπου το έχω ξαναδιαβάσει τούτο το κείμενο, δεν υπάρχει κάτι ποιο σοφό απο ότι λέει…Και αν είναι να αποκτήσεις γνώση για τη γνώση και όχι για να μοιραστεις τα καλα της, τότε είναι άχρηστη…αν είναι να αποκτουμε κατι χωρίς να κατανοούμε τι μας προσφέρει, παρα μόνο για να μας θαυμάζουν/ζηλεύουν οι άλλοι, επίσης…Όσο για τη σύγκριση, έχει νόημα οταν κάτι είναι ακριβώς ίδιο με κάτι άλλο και διαφέρει μόνο λίγο, κάτι οξύμωρο δηλαδη!Σαν να συγκρίνεις τις τέσσερις εποχές κ να λες ποια σου αρέσει περισσοτερο! Ενω κάθε μια έχει τα καλά και τα ασχημά της κ μας προσφέρει κάθε φορα κ κάτι διαφορετικό. Φιλια ασυγκριτης αγάπης μαγισσούλι μου! (όμορφο το σπιτικό σας κ ρομαντικο!Καταλαβαινω γιατι έχετε οικογενειακως έμπνευση πέρα απο την δημιουργικη καρδιά σας! Βέβαια η διατήρηση του όμορφου και αρμονικου θέλει δουλεια, όπως ξελρω οτι θα μου πεις,και ξέρω ότι οι φωτογραφίες δείχνουν κατευθείαν το αποτέλεσμα!) :))

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Πολύ σωστά Κατερίνα μου, η γνώση είναι απαραίτητη για να μας κάνει πιο εύκολη πρακτικά στη ζωή και όχι για να κάνουμε τους έξυπνους ή για να συγκριθούμε με άλλους ή για να γίνουμε φορητές εγκυκλοπαίδειες! Έτσι, μαθαίνουμε να οδηγούμε, να μιλάμε ξένες γλώσσες, μαθαίνουμε κάποιο επάγγελμα για να μπορούμε να επιβιώσουμε, μαθαίνουμε πώς να φροντίζουμε το σώμα μας, κλπ κλπ και ευτυχώς αυτή η πρακτική γνώση-μάθηση δεν τελειώνει ποτέ! 😉
      Η σύγκριση υπάρχει σε πρακτικά θέματα, όπως για να διαλέξεις ένα αυτοκίνητο (αν μπορείς!) ή για να διαλέξεις ένα κόμμα ή ένα ύφασμα ή να νοικιάσεις ένα διαμέρισμα κλπ εκεί αν δεν συγκρίνεις δεν μπορείς να αποφασίσεις. Τώρα, αυτή η σύγκριση έχει να κάνει και με τα γούστα του καθενός… πχ, ποτέ δεν θ’ αγόραζα ένα κόκκινο αυτοκίνητο (προς το παρόν δεν μπορώ ν’ αγοράσω κανένα αυτοκίνητο!) χαχαχαχα! 😉
      Όσο για το κτήμα μας, ο Παραμυθοσύντροφος προτιμά να ζει στη τσιμεντούπολη και αυτό από προσωπικό γούστο! 😛

      ΑΦιλιά καρδιάς και χωρίς σύγκριση! 🙂

  4. Ο/Η Tzina Varotsi λέει:

    .. κι εγώ κλασικά χάζευα τις φωτογραφίες.. πόσο θά’ θελα να ζούσα εκεί!

    φιλιά πολλά Στεφανία μου 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καταλαβαίνω Τζίνα μου, που θα σου άρεσε να ζεις στο βουνό γιατί ξέρω πως αυτό δεν είναι λόγω σύγκρισης, αλλά καθαρά από γούστο! 😉
      Χαίρομαι όταν εσύ ειδικά, σχολιάζεις τις φωτό μου (σου το έχω ξαναπεί) !!!

      ΑΦιλιά πολλά πολλά! 🙂

  5. Ο/Η χρηχα λέει:

    Καλησπέρα αγαπητή…..

    Δυστυχώς ή ευτυχώς, αυτό που λέτε για την σύγκριση , ισχύει…..
    Πάντα παρατηρούμε τους γύρω μας και παρατηρούμαστε από τους γύρω μας….η συμπεριφορά μας όχι μόνο επηρεάζεται αλλά θα μπορούσαμε να πούμε ότι εξαρτάται από αυτό που βλέπουμε γύρω μας και αυτό δεν είναι ούτε θα μπορούσε να είναι κα΄τι αφύσικο ή κάτι σκληρό ή η αφορμή της ρίξης και της αντιδικίας με το περιβάλον μας και τους γύρω μας…
    Όλο αυτό είναι η διαδικασία η οποία μας έκανε ανθρώπους…
    Ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει αναπτυχθεί κατά την διάρκεια των αιώνων πολύ περισσότερο από αυτό που θα χρειαζόταν για να επιβιώσει (και αυτό είναι , υπάρχει , γύρω μας-αν παρατηρήσουμε τα άλλα πρωτεύοντα)….Αυτό που διαφοροποίησε τον άνρθωπο από τα άλλα πρωτεύοντα όντα στην γή είναι αυτήν η ικανότητά του να συγκρίνει τον εαυτό του σε σχέση με τους γύρω του και το περιβάλον…..η ανάγκη που δημιουργείται από την σύγκριση, να υπερέχεις του διπλανού σου να δημιουργήσεις το συγκριτικό πλεονέκτημα που θα κάνει τους δικούς σπογόνους να επιβιώσουν και όχι του διπλανού , είναι η δύναμη που επέβαλε την ανάπτυξη εγκεφάλου περισότερου έξυπνου , περισότερου δηικουργικού, περισότερου ικανού …..
    Με την πάροδο των χρόνων και την δημιουργία κοινωνιών που η άμεση ανάγκη για επιβίωση , μέσα από την πάλη με το περιβάλον μας έχει πια ξεχαστει, αφήνει το περιθώριο να αναπτύσονται ιδέες που κατηγορούν αυτήν την ικανότητα του ανθρώπου- γιατί περί ικανότητας πρόκειται…..
    Αλλά εφ’ όσον οι κοινωνίες μας μπορούν πια να ζήσουν με ασφάλεια , χωρίς να χρειάζονται πια την ικανότητα της σύγκρισης και της ανταγωνιστικότητας , σιγά σιγά , είμαι σίγουρος ότι θα την αποβάλουν…..γιατί ο κοινωνίες μας δεν είναι στατικά πράγματα, είναι συνεχώς εξελισόμενες οντότητες …..και ό,τι τους είναι περιττό το αποβάλουν…αλλά όσο υπάρχει είναι κάπου χρήσιμο , κι ας μην το κατανοούμε ……κι ας μας φαντάζει ολέθριο καμιά φορά….

    Τραγουδάκι;;;;

    • Ο/Η χρηχα λέει:

      Αναρωτηθήκατε γιατί δεν ακούτε τα τραγούδια ολουνών το ίδιο; Γιατί τα τραγούδια κάποιων μας μαγεύουν; Είναι μήπως ολέθρια σύκγριση να απορίπτω με αποστροφή κάτι κακότεχνο , ενώ ο Κλαρκ με μαγευει;;;

      • Ο/Η Άιναφετς λέει:

        Καλώς τον! 🙂
        Δεν ξέρω αν είναι τα πρώτα φυλλαράκια της καρυδιάς (περσινή φωτό) που σας έφεραν κατά δω ή διάθεση για λίγο blogging ή η σύγκριση με το fb, όπου προφανώς εκεί μέσα η σύγκριση και ο ανταγωνισμός θα οργιάζουν, πάντως χαίρομαι για το εκτενές σχόλιο!!! 😉
        Πολύ σωστά θέσατε το θέμα, ναι έτσι είναι ακριβώς, αιώνες τώρα ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει διαμορφωθεί ώστε συνεχώς να συγκρίνει, γι αυτό και όλα τα κόμπλεξ που κουβαλάμε από παιδιά! Δεν είμαστε ποτέ ευχαριστημένοι με το πώς είμαστε ψυχολογικά ή σωματικά και συγκρινόμενοι με αυτό που νομίζουμε πως είναι καλύτερο, επιθυμούμε κάτι άλλο! 😛
        Τώρα, πάμε στα ζώα, επειδή δεν ταΐζω τις άγριες γάτες που κυκλοφορούν στο κτήμα (για να τρώνε τα ποντίκια) αυτές πάνε και τρώνε διάφορα φαγάκια στου γείτονα… δηλαδή ενστικτωδώς συγκρίνουν τη δική μου στάση με του γείτονα! χαχα! 😉
        Κάπως έτσι προφανώς διαλέγουν και τα χελιδόνια που θα κάνουν τις φωλιές τους… συγκρίνοντας!
        Αυτή η σύγκριση, τους δημιουργεί ασφάλεια για να επιβιώσουν!
        Προσωπικά, επειδή μεγάλωσα σε ανταγωνιστικό περιβάλλον (σχόλιο Margo), χρειάστηκα πολύ εσωτερική εργασία για να αποδεχτώ την αφεντιά μου, ως έχει, να πάψω να συγκρίνομαι και να δηλώσω και σε όποιον αρέσω!!! 😉

        Κάτω από καταρρακτώδη βροχή, πάμε στο μουσικό κομμάτι! 🙂

        • Ο/Η χρηχα λέει:

          Αν διαβάσετε στο μπλόγκι του Ράκου το άρθρο του «ερωτευμένο φωτόνιο», θα δείτε ότι μιλάει για ένα φωτόνιο που αντιδρά στον παρατηρητή , και αναλόγως τις προσδοκίες του παρατηρητή συμπεριφέρεται διαφορετικά και κατά περίπτωση…….πότε δλδ σαν σώμα και πότε σαν κύμα…..είναι η περιβόητη αρχή της κβαντικής φυσικής ή τέλος πάντων κάτι σχετικό ( ειδικός δεν είμαι)…….
          Αφού το φωτόνιο (το μικρότερο κομάτι φωτός δλδ) όταν το παρατηρούν διαοφροποιεί τη συμπεριφορά του αναλόγως του αμ και πως το παρατηρούν……( θα μπορούσα να πω ότι κάνει συγκρίσεις , σε ελεύθερη μετάφραση) …..τότε θα μπορούσα επίσης να πω ότι η συγκριση είναι καλή….και είναι βασικό στειχείο της ύπαρξης ανθρώπων…..σαν όντα…..

          Καλησπέρα είπα;
          Καλησπέρα σας αγαπητή…..

          (Μπορεί και να σας κάνω την έκπληξη να επανέρθω δρυμυτερος στα μπλόγκια- αλλά μεγάλη μπουκιά να φάω τώρα γιατί αν το πω αυτό τώρα θα είναι μεγάλη κουβέντα….)

          • Ο/Η Άιναφετς λέει:

            Χρήστο, η κβαντομηχανική είναι το μεγάλο μου πάθος… νομίζω πως σας το έχω ξαναγράψει! 😉 … όπως και τα παράλληλα σύμπαντα κλπ κλπ!
            Σήμερα το πρωί, είχα μια πολύ πολύ (χρονικά) μεγάλη συζήτηση με τον άνδρα μου, το συνηθίζουμε μια και οι δυο αγαπούμε και μελετάμε- μεταφράζουμε κλπ τον Κρισναμούρτι… και υποστήριζε και αυτός αυτό που λέτε, αλλά αυτές οι συγκρίσεις δεν βλάπτουν τον παρατηρητή, απλά του δείχνουν έναν άλλο δρόμο… για μένα, η σύγκριση είναι ολέθρια όταν συγκρίνεσαι με κάποιον που εσύ θεωρείς ανώτερο με αποτέλεσμα να μην μπορείς να είσαι ο εαυτός σου! 😦

            Τώρα αν αποφασίσετε να ξαραχνιάστε το μλπόγκι σας, θα είναι μεγάλη μου χαρά, μόνο ειδοποιήστε με, γιατί δεν λαμβάνω ειδοποίηση του blogger! 😛

  6. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Δεν νομίζω πως το αν προτιμούμε το ένα τραγούδι από το άλλο ή τον έναν άνθρωπο από τον άλλον ή ακόμα και το ένα μπλόγκι από το άλλο (!) ΔΕΝ έχει να κάνει με κάποια σύγκριση, αλλά καθαρά με προσωπικά γούστα, που διαμορφώθηκαν με τα ακούσματα που είχαμε όταν είμαστε παιδιά και νέοι, δεν ξέρω, έτσι νομίζω!
    Σπίτι ακούγαμε κλασσική μουσική και Γαλλικά τραγούδια λόγω μαμάς και προσωπικά ποτέ δεν θα σκεφτόμουν να αφιερώσω ένα τσιφτετέλι! 😉

    Ευχαριστώ για το εξαιρετικό μουσικό κομμάτι!
    Και ανταποδίδω, χωρίς ίχνος σύγκρισης, μ’ ένα Γαλλικό σε στίχο του Γάλλου ποιητή Πρεβέρ!

    • Ο/Η χρηχα λέει:

      Aγαπώ πολύ την Γαλλία και τους Γάλλους…..
      έτσι …
      χωρίς λόγο….
      Χωρίς να ξέρω κάποιον λόγο, συνειδητά εννοώ…..
      Αλλά μια μέρα που μπήκε στην ζωή μου ένας Γάλλος , φίλος και συνάδερφος , που ζει εδώ….κατάλαβα ότι το μέχρι τότε αίσθημα είχε πια και ερείσματα…..
      Λατρεύω τον Ύβ….από τότε που μικρός έβλεπα στην κρατική τηλεόραση αφιερώματα στον Γαλλικό κινηματογράφο σε ταινίες νουάρ……
      Αλλά και ποτέ δεν χάνω ευκαιρία να δω μια Γαλλική ταινία στον κινηματογράφο….ποτέ….
      πές το κόλλημα……..

      Ευχαριστώ που μου τον αφιερώσατε….

      • Ο/Η χρηχα λέει:

        Υ.Γ.:Το Πρεβέρ δεν τον ξέρω….σήμερα διάβασα στιχους του στα αγγλικά όσο ερμήνευε ο Υβ…

        • Ο/Η Άιναφετς λέει:

          Χαίρομαι (πολύ) Χρήστο που «διαισθητικά» και καθόλου συγκριτικά, αφιέρωσα αυτό το τραγούδι του Υβ, χωρίς να γνωρίζω λεπτομέρειες…. 🙂
          Δεν γνωριζόμαστε από κοντά, αλλά φαίνεται πως η e-επικοινωνία έχει τους δικούς της νόμους! 😉

          ΑΦιλιά καρδιάς και καλό μας Σαββατοκύριακο! 🙂

  7. Ο/Η me (maria) λέει:

    Πάντως οι φωτογραφίες σου είναι ασύγκριτες!
    Μένω σε αυτό:
    «Το να αρχίσω να καταλαβαίνω τι είμαι είναι πολύ πιο γοητευτικό, πολύ πιο ενδιαφέρον και πάει πέρα από κάθε σύγκριση»

    Φιλιά πολλά!!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Πάντως για μένα Μαρία (me) μου, το να μη συγκρίνω τις φωτό μου με τις δικές σου, μου είναι πολύ δύσκολο… και έχω και καλή δικαιολογία, πως χρησιμοποιώ το κινητό μου! 😉
      Μόνο αν δεν συγκρίνουμε καταφέρνουμε να καταλάβουμε τους εαυτούς μας!

      ΑΦιλιά πολλά πολλά! 🙂

  8. Ο/Η Αθηνά... λέει:

    Άχου, εμένα, από το νηπιαγωγείο μέχρι μη σου πω και το λύκειο, με σύγκριναν με την κόρη ενός φιλικού ζευγαριού και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να το σιχαθώ εκείνο το κοριτσάκι, το οποίο κατά βάση δεν μου έφταιγε σε τίποτα, μπορεί να ήταν και καλό, αλλά δεν το γνωρίζω, διότι ποτέ δεν του έδωσα την ευκαιρία μιας φιλικής επαφής.
    Αλλά, δεν πειράζει, θεωρώ ότι καλά τα κατάφερα στη μέχρι τώρα ζωή μου!
    Εν τω μεταξύ, αυτό με βοήθησε στο να μην συγκρίνω ποτέ μα ποτέ το παιδί μου με άλλα παιδιά!
    Φιλί!

  9. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Ομοιοπαθούσα και η ίδια Αθηνά μου! 😉

    Τουλάχιστο το πάθημα μας, λειτούργησε θετικά στην ανατροφή των παιδιών μας!

    ΑΦιλιά και καλό μας βραδάκι! 🙂

  10. Ο/Η Μαρία Κανελλάκη λέει:

    Πάντα θαυμάζω τα αποσπάσματά σου και κλέβω μικρές φράσεις-κλειδιά που μου φαίνονται εφικτές και υλοποιήσιμες στην καθημερινότητά μου. Φοβάμαι ότι στο άκρως ανταγωνιστικό πλαίσιο που ζούμε, θέλει πολύ γνώση και προσωπική δουλειά για να μη γλιστρήσεις στην παγίδα της σύγκρισης. Όλη η βιομηχανία του μάρκετινγκ και του καταναλωτικού όργιου, εκεί ακριβώς εστιάζουν. Στη σύγκριση και στον ανταγωνισμό. Ας κρατάμε σθεναρά τις προσωπικές μας αντιστάσεις λοιπόν.
    Αφιλιά άπειρα Στεφανία μου!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Ξέρεις Μαρία Κ. μου, πόσο μου αρέσει να συν-ομιλώ μαζί σου/σας! 🙂
      Βλέπεις, όταν αναρτώ παρόμοια θέματα, μαζί τα εξετάζουμε και όταν ο καθένας παραθέτει και προσωπικές εμπειρίες, η επι-κοινωνία γίνεται πολύ πιο επ-οικοδομητική, γι αυτό και σας ευχαριστώ όλους σας για την συμμετοχή! 😉
      Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, πως πρέπει να κρατάμε σθεναρά τις προσωπικές μας αντιστάσεις, γιατί καθημερινά από παντού, μας κατακλύζουν χιλιάδες καλοσερβιρισμένα μηνύματα, με καλλίγραμμες πανέμορφες κουκλάρες, με τέλειες μανούλες, με τρυφερούς, έξυπνους και γεμάτο κατανόηση άνδρες… έτσι η σύγκριση και ο ανταγωνισμός, ύπουλα γλιστρά στις ζωές μας! 😦
      Και αν είχαμε απ’ το σπίτι και από το σχολείο, την ολέθρια σύγκριση… άντε να σταθούμε στα ποδαράκια μας! ;-P

      Ανταποδίδω τα άπειρα ΑΦιλιά σου, με μια άνευ συγκρίσεως αγκαλιά! 🙂

  11. Ο/Η Zeta λέει:

    Θα ακουστώ γραφική… για άλλη μια φορά, τι όμορφο κείμενο και πόσο αληθινό? Απλές έννοιες που ήδη τις γνωρίζουμε αλλά ξεχνάμε να τις παρατηρούμε.
    Η σύγκριση είναι εχθρός της προσωπικότητας, πώς να υπάρξει ανάπτυξη του “είναι”, αν το στριμώχνεις πάντα μέσα στα στενά όρια της εικόνας ενός άλλου; «Αληθινή εκπαίδευση είναι ν’ αναθρέφεις παιδιά χωρίς σύγκριση»… και θυμάμαι με θλίψη έναν δάσκαλο που είχα στο δημοτικό -στενόμυαλος άνθρωπος- είχε σχηματίσει με τα θρανία μας τρεις κύκλους. Μας ανάγκασε να καθόμαστε σύμφωνα με τη γενική βαθμολογία μας, έτσι το κάθε παιδάκι μπορούσε να κάνει παρέα μόνο με τα παιδάκια του “κύκλου” του. Το διανοήσε Στεφανία μου; Είχε φτιάξει φάρμα κομπλεξικών παιδιών και καλλιεργούσε τη σύγκριση και την ζήλια.
    Στάθηκα τυχερή λόγω οικογένειας που μου είχε μάθει να μη “σκλαβώνομαι”, να αμφισβητώ (ακόμα και αντιλήψεις μεγαλύτερων), να έχω τη δική μου γνώμη και να κοιτάω ποια είμαι εγώ, χωρίς να με απασχολεί ποιος είναι ο άλλος. Ωστόσο θαυμάζω πολύ κόσμο, προσπαθώ να παραδειγματιστώ, να βάλω στόχους ως έμπνευση! Βέβαια, καμιά φορά σε αδύναμες στιγμές νιώθω λίγη… αλλά μου περνάει εύκολα χάρη στην αγάπη και τη πίστη του καλού μου!
    Καλημέρα! : )

    • Ο/Η oneiraparamithiou λέει:

      Απίστευτο ότι υπάρχουν τέτοιοι εκπαιδευτικοί! Θα μου πεις, εδω σε μας στη πρώτη δημοτικού θυμάμαι όσα κορίτσια είχαμε μακρυα μαλλιά πως τρεμαμε μην απαντήσουμε λαθος στο μαθημα καθως η «εκπαιδευτικός» μας μας τραβούσε οταν κάναμε λαθος τα μαλλιά! Καλλιεργούσε το φόβο για να προετοιμαζόμαστε…»σωστα»… :ο !!!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Μου αρέσει πάρα πολύ, να συνομιλώ με τις «γραφικές» μου φίλες, Ζέτα μου, όπως εξηγώ-γράφω και στην Μαρία Κ. πιο πάνω, ειδικά όταν έχουν και την ικανότητα να εμβαθύνουν στο θέμα!!! 😉
      Σωστά επισημαίνεις, πως όλοι γνωρίζουμε τι σημαίνει σύγκριση ή ανταγωνισμός, αλλά δεν μας δίνεται ίσως η ευκαιρία να εμβαθύνουμε στο θέμα και να δούμε απ΄ την προσωπική μας εμπειρία, πώς από παιδιά ή απ΄ το σχολείο ή και στις δουλειές μας ή στις σχέσεις μας, μας έχουν συγκρίνει… και αναρωτιέμαι μήπως εκτός του ότι είναι εξευτελιστικό μήπως είναι και μια είδους βία; 😦
      Αυτό που περιγράφεις, είναι απίστευτης βίας και μπράβο που είχες το σθένος, την υποστήριξη απ’ το σπίτι σου (αχ! μανούλα!) και τώρα τη πίστη του καλού σου και δεν είσαι γεμάτη ανασφάλειες και κόμπλεξ! 😛
      Ξέρω και περίπτωση συζύγου, που δεν παρέλειπε να θυμίζει στη γυναίκα του, πόσο πιο τρυφερή, ερωτική κλπ ήταν η γκόμενα του! 😦
      Είμαστε αυτοί που είμαστε και δεν νομίζω πως χρειάζεται να θαυμάζουμε κανένα, για ν’ αγαπήσουμε, να σεβαστούμε και ν’ αποδεχτούμε τους εαυτούς μας! 😉

      ΑΦιλιά καρδιάς και μόνο! 🙂

      • Ο/Η Zeta λέει:

        Όπως το λες! Βία! Μία καθημερινή βία που βασάνιζε πολλές παιδικές ψυχούλες. Όπως είπα από μικρή δεν άντεχα την σκλαβιά, οπότε ανέχτηκα την αρρωστημένη συμπεριφορά του μόνο για την Πέμπτη Δημοτικού. Την επόμενη χρονιά, ζήτησα ν’ αλλάξω τμήμα.
        Ο ίδιος υποστήριζε πως ο ανταγωνισμός μπορεί να φανεί δημιουργικός. Δηλαδή το σκεπτικό: «Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Μας δίδαξε πως για την κατάκτηση ενός αγαθού (στην προκειμένη περίπτωση: της μόρφωσης), αξίζει να πατήσεις επί πτωμάτων και να χάσεις την αθωότητά σου, την αδελφικότητα της αγνής φιλίας. Το σύστημά του όχι απλά δεν λειτούργησε θετικά για την απόδοσή μου, αλλά εκείνη την χρονιά είχα σημαντική πτώση προόδου… και το τραγικότερο, είχα χάσει το χαμόγελό μου. Έγκλημα να το κάνεις αυτό σε ένα παιδί!
        Παρά τις αντιστάσεις μου απέναντί του, ταυτόχρονα τον φοβόμουν. Δεν έλεγα στους γονείς μου όλα όσα μας έκανε στη τάξη. Αν το έκανα, πιθανότατα να έχανε την άδειά του. Η ειρωνεία είναι ότι μπροστά τους το έπαιζε καλός και με αγκάλιαζε και μου χαμογελούσε. Ό,τι ακριβώς βλέπουμε στα θρίλερ!
        Άκου τώρα σύμπτωση! Λίγα χρόνια πριν πέσω στα χέρια του, η γυναίκα του ως νηπιαγωγός μου, μου έδειξε απίστευτη τρυφερότητα κι αγάπη. Ήταν εκείνη που με προετοίμασε έτσι, ώστε να αντέξω τέτοιου είδους ανθρώπους. Γιατί βλέποντας το καλό πρόσωπο της, ήξερα πως υπάρχουν καλοί δάσκαλοι, μπόρεσα να διακρίνω πως κάτι με αυτόν πάει στραβά.
        Μια μέρα (στην τάξη του) μας επισκέφτηκε η παλιά μου δασκάλα. Εκείνος ήταν θυμωμένος μαζί μου που για άλλη μια φορά δε μπόρεσε να με τιθασέψει. Τότε εκείνη γύρισε και του είπε: «Μη σκας άδικα… η Ζέτα θα γίνει καλλιτέχνης!» και μου έδωσε ένα φιλί στο μάγουλο. Ήταν έξυπνη γυναίκα… ας είναι καλά!
        Μετά από πολλά χρόνια, έφτασε στα αφτιά μου η φήμη ότι έχασε την όρασή του. Άθελά του λοιπόν, έστω κι αργά, μου δίδαξε κάτι σωστό: «Η ζωή, βρίσκει τον τρόπο να τιμωρεί την αδικία»!
        Υ.Γ. Στο blog σου γράφω αβίαστα κατεβατά, γιατί ξέρω πως σου αρέσουν οι ιστορίες των ανθρώπων! Σ’ αγαπώ που με κάνεις να θέλω να μοιράζομαι τις ιστορίες μου!

        • Ο/Η Άιναφετς λέει:

          Και η ίδια Ζέτα μου, αν δεν αγαπούσα όσους δεν φοβούνται να κρατήσουν τη καρδιά τους ανοιχτή, δεν θα είχα αυτό το μπλο-γκούλι!!! 😉
          Τώρα θα σου πω, τι νομίζω για αυτούς που έχουν τη κακία, τη βία, το ψέμα, την ζήλια, την παραπλάνηση μέσα τους:
          Πως όλα εδώ πληρώνονται! 😀

          ΑΦ! καλλιτέχνιδα μου εσύ! 🙂

  12. Ο/Η kat. λέει:

    μισώ τις συγκρίσεις. δεν υπάρχει ιδανικό. απλά -τουλάχιστον στην δική μου πραγματικότητα- υπάρχουν δυο μέτρα και δυο σταθμά!
    είναι οτι χειρότερο μπορείς να κάνεις σε κάποιον. να τον συγκρίνεις. αυτός που μπαίνει στην διαδικασία να συγκρίνει θεωρώ πως έχει πρόβλημα ο ίδιος και όχι το άτομο το οποίο βάζει σε αυτή τη διαδικασία…

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Πολύ πολύ καλά κάνεις Κατ. μου και μισείς τις συγκρίσεις, ειδικά όταν μεγαλώνεις ένα «μπισκοτάκι»! 🙂
      Και έχεις δίκαιο σ’ αυτό που επισημαίνεις… το πρόβλημα το έχει αυτός που μπαίνει στη διαδικασία να συγκρίνει τον οποιονδήποτε με κάποιον άλλο ή και να συγκριθεί προσωπικά! 😉

      ΑΦιλιά πολλά πολλά! 🙂

  13. Ο/Η ηλιογράφος λέει:

    Ααααααχ το κτήμα σου είναι τόσο όμορφο :O :O αλλά το εξοχικό μου είναι καλύτερο :O :O

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Χαχα! ηλιογράφε!
      1. Ας συγκρίνουμε τα :Ο :Ο «σου», με τα 😀 😀 «μου» ( : – D κολλητά!) … καμιά σχέση!!! 😛
      2. Το σπιτάκι μου, είναι μεν στην εξοχή αλλά δεν είναι το εξοχικό μου, (γιατί δεν έχω πουθενά άλλο σπιτάκι), άρα δεν συγκρίνεται με κανενός το εξοχικό! 😉
      3. Το κτήμα, είναι μια τέτοια ζούγκλα που παρόμοια δεν υπάρχει σε όλη την ΒΑ Αττική, άρα δεν χωράει καμιά σύγκριση, ούτε καν από ευγένεια! 😎

      ΑΑΦιλιά! (Α ληθινά και Α σύγκριτα) ! 🙂

  14. Ο/Η Κατερίνα λέει:

    Υπέροχος ο Yves Montand, και οι φωτο σου επίσης Στεφανία μου!
    Η σύγκριση με κάποιον άλλον μας “φυτεύει” λάθος μηνύματα κι όταν είμαστε σε μικρή
    ηλικία ειδικά, τσακίζει την δυναμική και την εμπιστοσύνη στον εαυτόν μας.
    Για πολλά χρόνια το βίωσα, από τη μητέρα μου που συνεχώς σύγκρινε εμένα και την αδελφή μου με άλλες γειτονοπούλες. Πολλές φορές αναρωτιόμουν “μα δεν μπορεί να δει εμένα;;;”
    Εγώ ευτυχώς δεν πτοήθηκα ποτέ, μάλλον από ένστικτο κι εκείνη δεν έχει παραδεχτεί το λάθος της ακόμα. θεωρώ πως οι συγκρίσεις, μας κάνουν να νοιώθουμε ελλιπείς και μειώνουν την αυτοπεποίθηση και την αυτοεκτίμηση μας.
    Οι άνθρωποι, έτσι κι αλλιώς, διαφέρουν στις ικανότητές τους. Όταν συγκρίνομαι λοιπόν με κάποιον άλλον, χάνεται η δική μου ποιότητα, η αξία μου, η ικανότητα μου. Χάνεται ο εαυτός μου.
    Πιστεύω πως το αντίδοτο είναι η γνωριμία με τα προτερήματα μας και η αποδοχή πως δεν υπάρχει το “τέλειο” στην ανθρώπινη φύση μας!
    ο Roosevelt είχε πει ότι «Η σύγκριση είναι ο κλέφτης της ευτυχίας» και συμφωνώ!
    Πάντα Στεφανία μου, διευρύνεις τους πνευματικούς μας ορίζοντες με πολύ ενδιαφέροντα θέματα! Έλυσα απορίες μου, από το κείμενο σου, (π.χ. σύγκριση – ζήλια)
    που δεν είχα ασχοληθεί νωρίτερα.
    Να έχεις μια τρυφερή Παρασκευή!
    Φιλάκια πολλά με ηλιόχρωμη αγκαλιά!:))

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Ναι Κατερίνα μου, υπέροχος ο Yves Montand και σίγουρα, ασύγκριτος!!! χαχαχα! 😉
      Έτσι ακριβώς έχουν τα πράγματα και χαίρομαι που συμφωνούμε, γιατί έχουμε δει και οι δυο μας, πόσο ολέθρια είναι η σύγκριση για την ψυχολογία μας. Βασικά, μας εμποδίζει να γνωρίσουμε τον εαυτό μας, σε βάθος! (αυτογνωσία)…
      «Το ν’ αρχίσω να καταλαβαίνω τι είμαι, είναι πολύ πιο γοητευτικό, πολύ πιο ενδιαφέρον και πάει πέρα από κάθε σύγκριση»…
      Τώρα, αν δει κανείς στη πράξη, πως ζηλεύει γιατί συγκρίνει αυτό που έχει ο άλλος με αυτό που δεν έχει ο ίδιος… αν το δει με ειλικρίνεια, εκείνη τη στιγμή η ζήλια εξαφανίζεται! 😉

      ΑΦιλιά καρδιάς και χωρίς «κλέφτες ευτυχίας»! 🙂

  15. Ο/Η aristea k λέει:

    Περιττό να σου πω πόσο με εκφράζουν οι ιδέες του Κρισναμούρτι , που για μένα δεν είναι ιδέες του Κρισναμούρτι. Είναι βασικές αρχές της ζωής (και της εκπαίδευσης)!
    Και ποιος δεν έχει μεγαλώσει μέσα στη σύγκριση… «Ναι καλά πήγες, αλλά πόσο έγραψε η Ιωάννα;»
    » Ποτέ δεν θα φτάσεις τη Μαρία»! και πάει λέγοντας!
    Ποτέ δεν ζήλεψα στις σχέσεις μου ( κάποιος μου το καταλόγισε ως αδιαφορία…) Αν φροντίζεις πώς να είσαι εσύ το καλύτερο που μπορείς να γίνεις, δεν έχεις χρόνο να αναλωθείς έπειτα σε συγκρίσεις!
    Πάντα απολαμβάνω την τροφή για σκέψη και ανάλυση που μας δίνεις, αναρτώντας Κρισναμούρτι!
    Να’σαι καλά!
    Φιλιά πολλά Στεφανία μου !

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Ώρες ώρες Αριστέα μου, αναρωτιέμαι μήπως κουράζω με τις τελευταίες απανωτές «Κρισναμούρτικες» αναρτήσεις μου, αλλά απ΄ την άλλη αισθάνομαι πως οι συνομιλίες μαζί σας, δεν είναι μονόδρομος… σίγουρα κάτι πάει και έρχεται μεταξύ μας και βλέπει κανείς πώς ηχούν τα λόγια αλήθειας μέσα στον καθένα! 😉

      ΑΦιλιά πολλά πολλά και εύχομαι να έχεις ένα όμορφο και χαλαρό βραδάκι! 🙂

  16. Δεν είχα ποτέ συγκριθεί με κανεναν και δεν ήξερα αυτό το συναισθημα.. ήμουν αυτή που ήμουν ειναι γιατί δεν είχα την μαμά μου (εφυγε οταν ήμουν μικρή ) και τότε είχαμε θέμα επιβίωσης..οποτε αυτα ήταν πολύτελειες…για εμας… ..Μαγισσούλα μου…οποτε δεν το εδωσα και στις κόρες μου…. η συγκριση για μενα σηματοδοτεί την ζήλια…
    Το θέμα σου σήμερα…ασύγκριτο..!!!!!!
    Να περασεις ομορφα το Σαββατοκύριακο σου…στην όμορφια του γαληνεμένου σου σπιτικού σου
    φιλακιαααα!!!! :k 😀 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Αχ! Ρούλα μου… άλλα μια απόδειξη, πως η ζωή διδάσκει και όχι τα βιβλία και εσύ είσαι το ζωντανό παράδειγμα ενός ανθρώπου που η ζωή του έδειξε το δρόμο… και ξέρω πως σίγουρα δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα… αλλά τι χαρά από την άλλη, να έχεις καταφέρει τόσα και τόσα στην ηλικία σου και να μπορείς να απολαμβάνεις έναν τρυφερό σύντροφο, παιδιά και εγγόνια και όλα αυτά με «καθαρό το μέτωπο», όπως λένε! 😉

      ΑΦιλιά με όλη μου την αγάπη! 🙂

  17. Ο/Η dodo λέει:

    Πολύ φοβούμαι ότι δεν είναι εύκολο να απαλλαγούμε από τούτο το κουσούρι, της σύγκρισης- την βλέπω όλη την ώρα, κυρίως από γονείς προς παιδιά 😦

  18. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Νομίζω dodoula μου, πως φτάνει που το βλέπουμε, είναι και αυτό πολύ σημαντικό… στη συνέχεια, εμπιστευόμαστε τη ζωή και όπου μας πάει! 😉

    ΑΦιλιά πολύ πολύ τρυφερά και λιγότερο «βροχερά» ! 🙂

  19. Ο/Η Σούλη λέει:

    Αγαπημένη Μαγισσούλα!
    «Υποχρεώσεις – άστα να πάνε» με κράτησαν μακριά για λίγο από την ουσιώδη και πάνω απ’ όλα γλυκιά επικοινωνία.
    Τα κείμενα που ανάρτησες είναι μια γροθιά στην επίπλαστη ρετουσαρισμένη προσωπικότητα, που χειραγωγείται με τα λεγόμενα πρότυπα.
    Η σύγκριση ακυρώνει τη μοναδικότητα, βάζει το σπόρο της διχόνοιας και θρέφει τη ματαιοδοξία.
    Θεωρώ (μπορεί και λάθος) ότι η σύγκριση πρέπει να αφορά το ίδιο το άτομο, κατά πόσο δηλαδή θα μπορέσει να συγκρίνει τον ένα του εαυτό, με τον άλλον και μετά με τον άλλον, μέχρι να συγκλίνουν όλα τα κέντρα του και, τελικά, να «τα βρεί» έχοντας φτάσει στις δικές του ισορροπίες. Έτσι η μοναδικότητα του θα είναι τόσο αυθεντική, τόσο συμπαγής, τόσο αρμονική με το περιβάλλον του. Προσπαθώ .. τουλάχιστον 😉
    Συμφωνώ με την αγαπημένη μου Margo. Θα φυλάξω το κείμενο για πάσα χρήση. Τελειώνοντας, αφέθηκα να χαζεύω για λίγο τις εικόνες και σε ζωγράφιζα μέσα σ’ αυτές. Παιδί της πόλης γαρ, η φαντασία μου περισσεύει 😉
    Αφιλιά και ταξιδεμένα 🙂
    Φρίντα

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Φρίντα μου, κατ’ αρχάς η απουσία σου υπήρξε αισθητή και στη προηγούμενη ανάρτηση, με θέμα τον «φόβο» και θα μου άρεσε να διαβάσω και εκεί το σχόλιο σου, ακόμα και με καθυστέρηση (αυτά τα θέματα είναι πάντα επίκαιρα)! 😉
      Ομολογώ, πως ενώ αναγνωρίζεις πόσο ολέθρια είναι η σύγκριση, δεν καταλαβαίνω, τι εννοείς όταν λες πως η σύγκριση πρέπει ν’ αφορά το ίδιο το άτομο και πρέπει να συγκριθεί με τους άλλους εαυτούς του για να συγκλίνουν τα κέντρα του…
      Δεν ξέρω, το μόνο που ξέρω, είναι πως όλοι μας έχουμε ένα τεράστιο «εγώ» που μας καταταλαιπωρεί και με τις συγκρίσεις που κάνει ενίοτε με τους άλλους ή με άλλες καταστάσεις… αυτό το «εγώ» καλούμαστε να γνωρίσουμε (αυτογνωσία) και αφού αυτός ο «εαυτούλης-εγώ» κατανοηθεί (δλδ δούμε πώς λειτουργεί), να διαλυθεί, για να είναι το άτομο, αυτό που είναι …
      Η σύγκριση, είναι χρήσιμη, μόνο για πρακτικά θέματα, όπως ν’ αλλάξω δουλειά, σε ποια χώρα να ταξιδέψω ή που να κάνω διακοπές, ή για να διαλέξω σπίτι, διατροφή, ρούχα, αυτοκίνητο και λοιπά! 😉

      ΑΦιλιά πάντα με πολύ αγάπη! 🙂

      • Ο/Η Σούλη λέει:

        Αγαπημένη μου Στεφανία, αυτό ακριβώς εννοώ, αναφορικά με τους πολλούς εαυτούς. Σε αυτό που αναφέρεσαι σχετικά με τον εαυτούλης μας και την αυτογνωσία του. Ο άνθρωπος είναι ένας, όμως διέπεται από ένστικτα, κατώτερα κι ανώτερα συναισθήματα .. φαντάσου να βλέπεις την εικόνα του, μέσα από ένα πρίσμα. Η σύγκριση, λοιπόν, έχει να κάνει (και στο προείπα ότι μπορεί και να κάνω λάθος) να συγκρίνει τα πρίσματα του «εγώ» του, με βάση τις σκέψεις και τις πράξεις του, μέχρι να μπορέσει να τα προσεγγίσει, σε βαθμό που να κοιτά τον εαυτό του σε ένα επίπεδο καθρέπτη και να τον αναγνωρίζει και, κυρίως, να τον αποδέχεται.
        Ένα παράδειγμα: Ένας σπάταλος εγωϊστής δαπανά το χρόνο και το χρήμα του για τη δική του ευχαρίστηση μόνο (για το εγώ του), μέχρι που, κάποια στιγμή, μία ανατροπή της ζωής τον κάνει να αναθεωρήσει και προσφέρει στον συνάνθρωπο αυτό που προαιρείται (άλλο εγώ της ίδιας οντότητας). Αυτά είναι συγκρίσιμα. Και προϋποθέτουν, ως ένα βαθμό, εμπειρίες. Εξάλλου, στο βιβλίο του Πήτερ Ουσπένσκυ, ο Τέταρτος Δρόμος, εξειδικεύονται τα κάποιᨻεγώ» μέχρι να συγκλίνουν στο «ένα».
        Δεν θέλω ν’ αφήσω αναπάντητο το θέμα του φόβου. Μεγάλη κουβέντα, που λένε, κι αν θυμάμαι καλά, διαβάζοντας τα σχόλια, στάθηκα στο σχόλιο της Λεβίνας (αν θυμάμαι σωστά το όνομα) που με συνεπήρε και μ’ ενθουσίασε.
        Κάποιος σοφός έγραψε ότι «ευχόμαστε σύμφωνα με τις ελπίδες μας, κι ενεργούμε σύμφωνα με τους φόβους μας». Δεν είμαι υπεράνω του φόβου, ο φόβος με συνάντησε από τη στιγμή που γέννησα το παιδί μου και μετά. Πριν, δεν είχαμε συναντηθεί πουθενά.
        Από τότε, απλά παίζουμε το κρυφτούλι 😉

        Πόσο δυνατή καλημέρα θέλω να σου στείλω!! Ν’ ακουστεί η φωνή μέχρι την καμινάδα του σπιτιού σου και να κατεβεί στο χαμογελαστό σου πρόσωπο.
        ΑΦιλιά 🙂
        Φρίντα

        • Ο/Η oneiraparamithiou λέει:

          Μου άρεσε πολυ και τούτη η προσέγγιση περί σύγκρισης! 🙂

        • Ο/Η Άιναφετς λέει:

          Καλησπέρα Φρίντα και παρεούλα!
          Πριν καταλήξω, στη μελέτη της διδασκαλίας του Κρισναμούρτι και αλλάξει ριζικά τη ζωή μου (τα φώτα!), είχα διαβάσει-μελετήσει (πολύ) Ουσπένσκι και βασικά Γκουρτζίεφ (μια και ο Ουσπένσκι υπήρξε μαθητής του) και ναι, καταλαβαίνω τώρα τι εννοείς με «τους εαυτούς» και τον τέταρτο δρόμο… τελικά εδώ συγκλίνουν οι περισσότερες εσωτερικές φιλοσοφίες, ότι το «εγώ» πρέπει να κατανοηθεί και ναι όντος είμαστε εσωτερικά κομματιασμένοι, γι αυτό και έχουμε την αίσθηση πως έχουμε πολλά «εγώ»…
          Τώρα μόνο αν κανείς μελετήσει τον Κρισναμούρτι, μπορεί να καταλάβει τι εννοεί, πως το «εγώ» πρέπει να κατανοηθεί για να διαλυθεί! 😉
          Η καλησπέρα μου, τώρα είναι ηλιόλουστη επιτέλους!
          ΑΦιλιά πάντα καρδιάς! 🙂

  20. Ο/Η aswtosyios λέει:

    τι να γραψω εγω σε μια αναρτηση οπως και οι αλλες που ζαστει αγαπη και αχτιδες απο ηλιο καλοκαιριου? μισω τη συγκριση και εγω
    ειμαστε ολοι μοναδικοι και ολα γυρω μας
    σας αγαπω

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Φυσικά και δεν χρειάζεσαι να γράψεις τίποτα Νίκο μου… και ας παίζει κρυφτό ο ήλιος και το φως μαζί μας… η Αγάπη είναι πάντα παρούσα! 🙂

      ΑΦιλιά πολύ τρυφερά και καλό μας μήνα! 🙂

  21. Καλημέρα και καλό μήνα Μαγισσούλα μου!!! Πολλά !!ΑΦ!!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Χίλια ευχαριστώ ΑΦΓιάννη μου, για το πρωτομηνιάτικο μας ραντεβού με το τρυφερό τραγούδι! 😉
      Μέσα απ΄ τη καρδιά μου, σου εύχομαι να είσαι πάντα καλά και να έχεις έναν όμορφο Μάρτη!

      ΑΦιλιά ασύγκριτα όμορφα! 🙂

  22. Ο/Η sea4 λέει:

    Ευχές για…. ασυγκρίτως ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΗΝΑ!!!

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Θα τον έχουμε τον ασύγκριτα καλύτερο μήνα γιατί το θέλει η καρδιά μας! 😉
      Η ανάρτηση σου, μοναδική και γεμάτη υποσχέσεις για ομορφότερες μέρες! 🙂

      ΑΦιλιά καρδιάς! 🙂

  23. Μόλις ξύπνησα (ναι 3 παρά) και είσαι η πιο ωραία Καλημέρα.
    Αγάπη και το σπίτι σου. Το χάρηκα.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Και η ίδια μόλις ξύπνησα, από απογευματινό υπνάκο όμως και το σχόλιο σου με γέμισε με μια καλοσυνάτη γλύκα! 😉

      ΑΦιλιά Δάφνη μου και καλό μας μήνα! 🙂

  24. Για εμένα η σύγκριση θα πρέπει να υπάρχει μόνο στα μαθηματικά και οικονομικά μεγέθη. Όλα τα υπόλοιπα είναι ασύγκριτα και αυτή είναι η ομορφιά τους.
    Καλό, γλυκό μήνα μαγισσούλα μου! 🙂

  25. Ο/Η oneiraparamithiou λέει:

    Καλο μηνα εδώ κι απο μενα!! Σήμερα σήκωσα με τον αντρούλη μου το φυτώριο, καθώς ζηλεψα (Χμ) τα λουλουδια σου και κ αγόρασα πρωτη φορα στη ζωή μου βολβούς κ μια τσιντόνια (το γυμνό με τα κόκκινα λουλουδάκια που λέγαμε…). Ααααα μπήκε η άνοιξη, λατρεύω τα λουλούδια, το καθένα όσο μεγαλειώδες η ταπεινό κι αν είναι έχει μια ασύγκριτο ομορφιά! Αφιλακια κυριακάτικα! 🙂

  26. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Καλησπέρα Κατερίνα και Φιλιππάκο!
    Μπράβο για τα λουλουδάκια σας, εύχομαι να τα χαρείτε πίνοντας τα καφεδάκια σας, στη βεράντα σας!
    Εδώ μια βρέχει, μια βγάζει ήλιο και δεν έχω ξεμυτίσει ακόμα… συνήθως σ’ αυτό το κτήμα, η φύση φροντίζει τα παιδιά της και η ίδια απολαμβάνω τα δώρα της! 😉

    ΑΦιλιά πολλά πολλά και να έχουμε έναν υπέροχο μήνα, γιατί τον αξίζουμε! 🙂 🙂

  27. Ο/Η Π.......Ξωτικό λέει:

    Καλό μήνα καλή άνοιξη μαγισσούλα !!!!!
    Αχ αυτά τα κίτρινα αγαπημένα λουλουδάκια σου !!!! κι ο θάμνος με τις χιονόμπαλες !!!!
    Πολύ χρήσιμο το κείμενο για την κακή χρήση της ικανότητας να συγκρίνουμε .
    Θα συμφωνήσω και με τον Χρήστο πάντως . Όπως και ο φόβος είναι απολύτως υγιές και απαραίτητο συναίσθημα ,απλώς ο βαθμός και η λάθος κατεύθυνση μπορούν να τα κάνουν τοξικά.
    Σίγουρα π.χ συγκρίνω τον απόηχο των σοφών λόγων στην καρδιά μου με των μη σοφών και έτσι επιλέγω πορεία 😉 Δεν νοιώθω τέλος πάντων οτι η υγιής σύγκριση αποκλείει την κατανόηση …
    καλά θα μελετήσω….

    Α(νοιξιάτικα) φιλιά μυρωδάτα !!!!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καλό μας μήνα αγαπημένο ξωτικούλι!
      Μένω στην άνοιξη που εδώ αρνείται να μας επισκεφτεί… μη ξεχνάμε πως τα κίτρινα λουλουδάκια (σου!) είναι παλιά φωτό! 😉
      Που θα πάει, δεν μπορεί θα έρθει η άνοιξη… όσο για τη σύγκριση, εξακολουθώ και την θεωρώ ολέθρια, αλλά σέβομαι και όσους της κάνουν σωστή χρήση! 😛

      ΑΦιλιά με πολύ πολύ αγάπη! 🙂

  28. «Αληθινή εκπαίδευση είναι ν’ αναθρέφεις παιδιά χωρίς σύγκριση»

    ==========

    Σοφό!

  29. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Μόνο αυτό να συνειδητοποιήσουμε και θα έχουμε κάνει ένα τεράστιο βήμα για τις μελλοντικές γενιές! 😉
    Αν η σοφία δεν γίνει πράξη, είναι λόγια του αέρα, έτσι δεν είναι;

    ΑΦιλιά καρδιάς και καλή μας άνοιξη! 🙂

  30. Ο/Η side21 λέει:

    Ανατριχιάζω και μόνο με τη λέξη !!!Σύγκριση δε μπορεί να γίνει σε ανόμοια πράγματα και ειδικά σε ανθρώπους γιατί καθένας είναι ξεχωριστός και η κάθε προσωπικότητα είναι πολυσύνθετη επομένως δεν υπάρχει κανόνας, κι όταν συγκρίνουμε συνήθως πέφτουμε σε σφάλματα …

  31. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Καλημέρα Σιδερή μου!
    Αλίμονο στους μαθητές του (και στον ίδιο!), αν κάποιος διδάσκοντας σύγκρινε! 😉

    Χαίρομαι πολύ όταν μ’ επισκέπτεσαι και εύχομαι εσύ και η οικογένεια σου να είστε καλά!

    ΑΦιλιά ξεχωριστά και ασύγκριτα! 🙂

  32. Παράθεμα: Ανταγωνισμός; | Άιναφετς

  33. Ο/Η pote-pote tin kiriaki λέει:

    Το να φτάσεις στο σημείο να μην συγκρίνεις τον εαυτό σου ή την ζωή σου με κάποιου άλλου νομίζω ότι ειναι απο τα υψηλότερα επίπεδα αυτοπραγμάτωσης.Δυατυχως δεν τπ εχω καταφέρει ακόμα αλλά προσπαθώ να το ελαττώσω.Αλλωστε ποτε δεν ξερεις τι συμβαινει μολις κλεισει η πορτα πισω απο το καθε σπιτι.
    ΥΓ.Το μέρος που μένεις φαίνεται πανέμορφο;)

  34. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Σοφία μου,
    Ο καθένας μας είναι μοναδικός και πρέπει να σταματήσουμε να συγκρίνουμε τους εαυτούς μας με οποιονδήποτε γιατί είναι άκρως εξευτελιστικό… είμαι σίγουρη, πως πολύ πολύ γρήγορα θα το ανακαλύψεις, γιατί διαθέτεις όλα τα φόντα ενός δημιουργικού και δυνατού ατόμου! 😛

    ΑΦιλιά πολλά πολλά και πολύ ενθαρρυντικά! 🙂

  35. Παράθεμα: Κάστρα ασφαλείας… | Άιναφετς

  36. Ο/Η eleniplus λέει:

    Α, τα είχα ξαναδιαβάσει τα υπέροχα αυτά κείμενα που μοιράστηκες μαζί μας αλλά σήμερα το βλέπω και με μια διαφορετική οπτική γωνία. Τελικά τα πρότυπα και οι συγκρίσεις έχουν πολλά πρόσωπα και ακόμη περισσότερες αναγνώσεις… και είναι όπως βλέπω και από τα δεκάδες σχόλια ένα εντυπωσιακό υπόβαθρο για να ξεκινήσουν υπέροχες συζητήσεις.

    Σε φιλώ,
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com

  37. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Ναι Ελένη μου, έτσι είναι!
    Αν αυτά που διαβάζουμε, δεν τα δούμε στη πράξη και παραμείνουν θεωρητικά, είναι άχρηστα… γι αυτό και εσύ πολύ καλά κάνεις και μιλάς και γράφεις όταν μπορείς για θέματα που μας αγγίζουν όλους, ακόμα και στα παιδικά σου βιβλία! 😉
    Όντος οι συζητήσεις γύρω από την σύγκριση είχαν πάρει τότε όντος φωτιά, γιατί όλοι μας συγκρίνουμε! 😛

    ΑΦιλιά πάντα καρδιάς! 🙂

  38. Παράθεμα: Τρία πουλάκια κι άλλα ακόμα… | Άιναφετς

  39. Ο/Η mariafanblog λέει:

    Yπέροχο κείμενο. Με αγγίξε αληθινά. Αχ, αν δε ξέρω εγώ από συγκρίσεις ποιος ξέρει!!!!!!Πρώτα το έκαναν οι γύρω μου σε μένα και μετά εγώ στον εαυτό μου. Αυτό με οδήγησε σε πολλά προβλήματα όπως η ανορεξια. Ξερεις ομως τώρα τελευταια κάτι έχει αλλάξει, προς το καλύτερο. Γιατι έρχεσαι κάποτε σε ένα σημείο στη ζωή σου που απόφασίζεις να δώσεις στον εαυτό σου τα αυτονόητα. Η αυτοπεποίθηση είναι ένα πρώτης τάξεως «φαρμακο» έχω να πω…φιλια…

  40. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Μεγαλύτερη χαρά δεν θα μπορούσες να μου δώσεις Μαρία μου και αυτό γιατί βλέπω πως τα κείμενα του Κρισναμούρτι είναι τεράστια βοήθεια.
    Στη διδασκαλία του, (τον μελετώ 33 χρόνια!) οφείλω τ’ ότι τώρα στέκομαι ελεύθερη από περιορισμούς στα πόδια μου… 😛

    ΑΦιλιά καρδιάς και χρόνια σου πολλά αν γιορτάζεις σήμερα! 🙂
    (Το Α πριν τα Φιλιά σημαίνει=Αληθινά!) 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s