Ως αετός!

.

Ο αετός κάτι μας μαθαίνει!

eaglei
Όλοι μας θαυμάζουμε τον αετό, σύμβολο δύναμης και ανεξαρτησίας, αλλά πόσο καλά τον ξέρουμε;
Ξέρουμε πως είναι απ΄τα μακροβιότερα πουλιά και μπορεί να ζήσει μέχρι 70 χρόνια.

26

Προφανώς όμως δεν ξέρουμε πως όταν φτάσει τα 40 του, πρέπει να πάρει μια απόφαση ζωής.
Το ράμφος και τα νύχια του έχουν γίνει πολύ γαμψά και δεν μπορεί να συγκρατήσει την τροφή του…

eagleswoopp
Τα γερασμένα πούπουλα του, κολλούν στο στήθος του και τον εμποδίζουν να πετάξει…
Έτσι, βρίσκεται μπροστά σ’ ένα δίλημμα ή να πεθάνει ή να μπει σε μια διαδικασία που κρατά 150 μέρες.

imagesl
Θ’ αποφασίσει να κάτσει σ’ ένα βράχο και υπομονετικά θα κτυπήσει πολλές φορές το γαμψό του ράμφος στο βράχο μέχρι να το κόψει, στην συνέχεια θα περιμένει να γεννηθεί το νέο ράμφος για να κόψει τα γερασμένα του νύχια…
Όταν αρχίσουν και μεγαλώνουν τα νύχια του, θα καθαρίσει το σώμα του απ΄τα γερασμένα φτερά.

Bald_Eagle_Stock_Photo_by_Powerage76
Μετά από 5 μήνες είναι έτοιμος να πετάξει θριαμβευτής και αναγεννημένος!
Έχει κερδίσει 30 χρόνια!

Εδώ έχουμε δυο διλήμματα-ερωτήματα:
Υπάρχουν άραγε στιγμές στη ζωή μας, όπου μπορούμε να ξαναφτιάξουμε, «ράμφος», «νύχια» και «φτερά»;
Τι νομίζετε;

Ή μήπως για να επιβιώσουμε πρέπει να ξεκινήσουμε μια διαδικασία αλλαγής;

Η παραπάνω ιστορία φυσικής  και το  δίλημμα είναι από ένα video στα Γαλλικά.

.



 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

About Άιναφετς

To Άιναφετς είναι το ανάποδο του ονόματος Στεφανία και μ’ αυτό εμφανίζεται ως “μάγισσα Άιναφετς” σε ιστορίες του “Παραμυθά.
This entry was posted in Διάφορα. Bookmark the permalink.

49 Responses to Ως αετός!

  1. Ο/Η Tzina Varotsi λέει:

    Ωωωωωω! δεν τα ήξερα όλα αυτά για τον αετό.. είναι υπέροχο και απίστευτα διδακτικό όλο αυτό που κάνει.. όμως αν πάρω παράδειγμα τον εαυτό μου που είναι το άκρον άωτον του παρορμητισμού κάτι τέτοια παραδείγματα τα θαυμάζω μεν.. τα αγνοώ δε.. 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Γιατί έχεις την εντύπωση Τζίνα μου, πως η αφεντιά μου, ήξερε όλα όσα γράφει εδώ μέσα; 😉
      Μαζί μαθαίνουμε, μια και είμαι «κυνηγός» παρόμοιων διδακτικών ιστοριών. Ψάχνοντας σε γαλλικά sites να βρω πέταγμα αετού με μουσικούλα, έπεσα σ’ ένα video που παρουσίαζε την αναγέννηση του αετού με πολύ ωραίο τρόπο και επειδή μου αρέσουν τα διλήμματα, το μετέφρασα και νάτο! 😛
      Τώρα, εμείς οι Αιγοκερίνες, σίγουρα είμαστε παρορμητικές (πολύ!), αλλά όταν κάτι μας κάνει «κλικ» μπορεί μεν να το αφήσουμε να φύγει… αυτό όμως δουλεύει μέσα μας και σε ανύποπτο χρόνο εμφανίζεται μαγικά… εξ’ άλλου αν κοιτάξει κανείς πίσω του, θα δει πως στη ζωή του έχουν γίνει καθοριστικές αλλαγές-αναγεννήσεις! 😉

      ΑΦιλιά πολλά πολλά και να έχουμε ένα όμορφο Σαββατοκύριακο! 🙂

  2. Ο/Η Φρίντα λέει:

    Η διαφορά ανάμεσα στον αετό και τον άνθρωπο, αγαπημένη μου μαγισσούλα είναι ότι ο αετός λειτουργεί με το ένστικτο, ενώ ο άνθρωπος λειτουργεί με τη νόηση. Άρα, ο ρόλος του ανθρώπου είναι πιο δυσχερής και δύσκολος, αναφορικά με τις επιλογές.
    Τώρα, αν θα έπρεπε να επιλέξω, σίγουρα θα επέλεγα να στήσω την αφεντιά μου στο βράχο, να «σπάσω το άχρηστο ράμφος μου» και να «κόψω τα γερασμένα νύχια μου». Αυτό λαχταρά η ψυχή μου! Γίνεται ??? …
    Η δεύτερη γλυκιά ιστορία μού δείχνει το δρόμο. Όταν κοπεί το κλαδί, τότε το γεράκι αναγκάζεται να μάθει να πετά. Που σημαίνει ότι ενίοτε η ανάγκη «δείχνει» το δρόμο.
    Και πού οδηγεί η ανάγκη? Στην αναζήτηση τροφής. Για μεν τον αετό και το γεράκι στην επιβίωση τους, για δε τον άνθρωπο, γι’ αυτόν που ήδη έχει καλύψει την ανάγκη της επιβίωσης, στην αναζήτηση πνευματικής και ψυχικής τροφής. Και κάπου εκεί .. συναντιώνται οι δρόμοι μας 😉
    Εν κατακλείδι και, όπως πάντα, σημαντική και αυτή σου η ανάρτηση!!!
    Με Αγάπη και ΑΦιλιά!!!!!!!!!!!! 🙂 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Νομίζω Φρίντα μου, πως αυτό που μας διαφοροποιεί απ΄ το βασίλειο των ζώων, είναι η
      «νοημοσύνη» που σημαίνει, πως αν δεν λειτουργήσουν συγχρόνως, νους, καρδιά και σώμα, είμαστε ανίκανοι ν’ αλλάξουμε μέσα μας αυτά που μας ταλαιπωρούν… 😉
      Nαι, το σπάσιμο- ξεφόρτωμα του ράμφους-συνήθειες, τα νύχια-παλιά φορτία, γερασμένα φτερά-αναμνήσεις, είναι μια επώδυνη εργασία που θέλει τόλμη… πώς αλλιώς θ’ αναγεννηθούμε και θα πετάξουμε με τα δικά μας φτερά; 😛
      Οι περισσότεροι άνθρωποι θα βρουν την ιστορία όμορφη- διδακτική, αλλά λίγοι είναι αυτοί που από μας, θα ρισκάρουν την αναγέννηση! 😉

      ΑΦιλία πολλά και με Αγάπη! 🙂

  3. Ο/Η nasia λέει:

    ουτς κι εγω ηξερα αυτες τις πληροφοριες για τον αετό και ανυπομονω να τις πω το πρωι στα παιδιά ,τωρα κοιμουνται…
    αν ημουν μόνη μου ,σαν τον αετό δε θα δυσκολευομουν να διαλεξω την αλλαγη.
    Αλλά όπως ειμαι τωρα θα ελεγα πως θα ηταν δυσκολο να κανω κατι τετοιο.Παιζουν αρκετοι παραγοντες ρόλο σε μια τετοια απόφαση.
    Καληνυχτα Άιναφετς!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Είμαι σίγουρη Νάσια μου, πως στα παιδιά σου θ’ αρέσουν και οι δυο ιστορίες και θα «πιάσουν» το βαθύτερο νόημα τους γιατί δεν έχουν ακόμα διαμορφωθεί, δεν είναι φοβισμένα και λειτουργεί μέσα τους καλύτερα η καρδιά-αίσθημα! 😛
      Όταν λέμε αλλαγή, δεν σημαίνει πως θα τα πετάξουμε όλα για να «πετάξουμε» ελεύθεροι, νομίζω πως είναι πολύ πιο εποικοδομητικό μέσα απ΄ τη φωλιά μας, ν’ αλλάξουμε τον τρόπο συμπεριφοράς μας και δράσης… τουλάχιστο αυτό «δουλεύω» και η ίδια τα τελευταία χρόνια! 😉

      ΑΦιλιά γλυκιά μανούλα! 🙂

  4. Ο/Η syros2js λέει:

    Υποκλίνομαι, μαγισσούλα μου!
    Το βίντεο της πτήσης ήταν εντυπωσιακό! Και ομολογώ πως δεν γνώριζα την πλειοψηφία των πληροφοριών για τη ζωή του!
    Χρειάζεται δύναμη για να πάρεις κάποιες αποφάσεις, όμως το αποτέλεσμα μπορεί να σε κάνει να ξεχάσεις τις όποιες θυσίες!
    Και ασφαλώς, πανέξυπνη η ιστορία στο τέλος!!! 😉
    Καλό βραδάκι, Στεφανία μου!
    ΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά!

  5. Ο/Η roula1smaragdenia λέει:

    Και εγω οπως οι φιλες δεν ηξερα μαγισσούλα μου για τον αετό πως κανει αυτην την αλλαγη στην ζωή του .. αυτό πρέπει να κανουμε και εμεις..να κανουμε τις αλλαγες μα οταν δεν πάει παρακατω…!!! μου αρεσε και η ιστοριούλα με τους δυο αετους..τελικα οτι βαζεις εδώ έχει ηθικόν διδαγμα..φιλεναδα!! Υπέροχο το πεταγμα του αετού ..αν δεν ημουν ανθρωπος θα ήθελα να ήμουν ενας αετος μονο και μονο να πεταω..!!!:) 🙂 τι ομορφιά!!! σε αφήνω με ενα ομορφο συναισθημα παλι.. καλο σου ξημερωμα.. φιλακιαααα!!! ❤

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Προφανώς λέμε Ρούλα μου, πως θα κάνουμε τις αλλαγές μας, όταν δεν πάει άλλο και αναρωτιέμαι πόσοι από μας το κάνουν… ή εξακολουθούμε να ζούμε συμβατικά, βρίσκοντας χίλιες δικαιολογίες… πάντως και σύμφωνα με την ιστορία συνήθως γύρω στα σαράντα μας, αν δεν ξεφορτωθούμε τα κακώς κείμενα, μετά είναι πολύ πολύ δύσκολο, αλλά εφικτό! 😛

      ΑΦιλιά με πολύ πολύ Αγάπη! 🙂

  6. Ο/Η Margo λέει:

    Χρειάζεται ένα ισχυρό σοκ ο άνθρωπος για να κάνει τέτοιες αλλαγές. Συνήθως. Όχι πάντα.
    Εκείνο το κλαδί θέλει κότσια να το κόψεις. Ισχυρό το μύνημα….
    Το παρόν ποστ φυλάσεται. Έχω ένα αρχείο με τα σημαντικά (για μένα) της μαγισσούλας 😉
    Αυτές οι πληροφορίες και ιστορία θα αρέσουν πολύ και στη μικρή. Λατρεύει τα γεράκια, τα παρατηρεί μιας και κυκλοφορούν πολλά, ξέρει όλα τα είδη και πολλές φορές ονειρεύτηκε να εκπαιδεύσει ένα ώστε να έρχεται και να κάθεται στον ώμο της 🙂

    Καλημέρα μαγισσούλα μου

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Συμφωνώ Margo μου, πως συνήθως για να πάρει κανείς μια σοβαρή απόφαση ζωής= αναγέννησης πρέπει ή να φτάσει στον πάτο της απελπισίας ή ένα ισχυρό σοκ απ΄έξω να τον ταρακουνήσει ….και πάλι δεν είναι εύκολο, θέλει τεράστια εσωτερική δύναμη και πολύ δουλειά με τον εαυτό μας… απ΄την άλλη όμως μπορεί αλλάζοντας οπτική γωνία, να ξεκινήσει μια διαδικασία αναγέννησης, λιγότερο οδυνηρή! 😛

      Θα μου άρεσε να ξέρω πώς αντέδρασε η κόρη σου στις ιστορίες όταν τις έδειξες όπως επίσης και ο μικρός σου! 😉

      ΑΦιλιά πάντα τρυφερά! 🙂

      • Ο/Η Ζωή λέει:

        Γεια σας. Είμαι η Άστρια. Δεν ξέρω αν μου επιτρέπεται να παρέμβω στη συζήτηση δεδομένου ότι δεν ανήκω στην παρέα σας, μα ένιωσα έντονα την ανάγκη να πω πως όντως πρέπει να πιάσεις πάτο για να διαλέξεις το δρόμο που θα ακολουθήσεις σε δύσκολα σταυροδρόμια της ζωής. Και ο πιο κακοτράχαλος δρόμος είναι αυτός που θα σε βγάλει τελικά κάπου καλύτερα. Πρέπει να πιστέψεις στον εαυτό σου και να τον δεις νικητή όταν πάρεις την απόφαση να τον περάσεις αυτόν τον δρόμο. Και έχει πολύ πόνο και μεγάλη φθορά. Το αποτέλεσμα όμως σε δικαιώνει. Πάντα! Και το λέω σαν γυναίκα που ξεκίνησε τη ζωή της κυριολεκτικά από το μηδέν στα σαράντα πέντε της χρόνια, χωρίς να έχει κάπου να στηριχτεί, αφήνοντας πίσω όλα αυτά που πάλεψε να χτίσει μια ολόκληρη ζωή. Και δικαιώθηκε.

        • Ο/Η Ζωή λέει:

          Εκ παραδρομής σας συστήθηκα λάθος. Άστρια είναι η άγνωστη φίλη που επισκεύτηκα τη σελίδα της πριν επισκευτώ την παρούσα σελίδα. Είμαι πολύ καινούρια στο χώρο και κάνω διάφορες τέτοιες χαζομαρούλες. Εγώ λοιπόν είμαι η «Ανέσπερη» και όχι η Άστρια. Μα μια από τις πολλές φθορές που μου επέβαλλαν τα ρίσκα που χρειάστηκε να πάρω στη ζωή μου, είναι και η απώλεια μνήμης μου που με ταλαιπωρεί αφάνταστα. Δεν μετάνιωσα όμως ποτέ για τον δύσκολο δρόμο που αναγκάστηκα να πάρω γιατί το μάθημα που πήρα είναι ότι τα όρια του κάθε ανθρώπου ξεπερνούν κατά πολύ από αυτά που ο ίδιος έχει στριμώξει τον εαυτό του. Είναι ο λόγος που η κόρη μου με παρακάλεσε σχεδόν να αρχίσω να γράφω σε κάποιο μπλογκ μήπως κάτι από αυτά που έχω να πω κάποιον αγγίξουν και γιατί όχι, κάποιον βοηθήσουν. Μα μου είναι απίστευτα δύσκολο να το κάνω αυτό, πιέζομαι πολύ και δεν βλέπω να καθομαι πολύ στη γειτονιά σας. «Ανέσπερη» λοιπόν είναι το όνομά μου στο χώρο αυτό.

            • Ο/Η Άιναφετς λέει:

              Η απάντηση στα σχόλια σου, ξεκίνησα από κάτω προς τα πάνω! 😛

              Υπάρχουν «αετοί» που δεν δέχονται να κλάψουν και καλά κάνουν και μας το τραγουδούν, γιατί σίγουρα θ’ ακουστούν! 😉
              Ευχαριστώ πολύ για το τραγούδι που δεν γνώριζα! 🙂

          • Ο/Η Άιναφετς λέει:

            Μην ανησυχείς για τις σαχλαμαρίτσες του internet, η ίδια ακόμα το παλεύω και για το μόνο πράγμα που έχω καταφέρει (και γι αυτό ευγνωμονώ τον εαυτό μου), είναι πως από διαίσθηση δεν έχω fb… το θεωρώ ένα τεράστιο κουτσομπολιό και ως γνωστόν, «όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα τον τρώνε και οι κότες»!!! 😛

            Μπράβο στην κόρη σου, έκανε πολύ καλή δουλειά με την μαμά της, όπως όμως θα έχει κάνει τόσα χρόνια και η μαμά (πολύ καλή δουλειά) με την κόρη!!! 😀

            Όσο για το πόσο θα καθίσεις στη «γειτονιά», από σένα εξαρτάται πόσο «αετός» θα καταφέρεις να σταθείς!!! 🙂

        • Ο/Η Άιναφετς λέει:

          Καλώς την Ζωή… και εννοώ, τη «ζωή» στην κυριολεξία!!! 😀
          Κατ’ αρχάς κανείς εδώ μέσα δεν ανήκει πουθενά, όλοι ανήκουμε στον εαυτό μας…(ή το πρεσβεύουμε ή θα το θέλαμε πολύ!!) 😉
          Πριν σου απαντήσω, επισκέφτηκα το blog σου, το συνηθίζω πάντα, έτσι κάνω τα τελευταία σχεδόν 7 χρόνια blogging και έχω σκοπό να ξαναμπώ και να σχολιάσω σχεδόν όλες τις αναρτήσεις σου, αφού αναγνώρισα τον εαυτό μου σε πολλά! 😛
          Όσα γράφεις έτσι είναι, αν και «κανονικά» δεν θα έπρεπε, αλλά φαίνεται πως πρέπει να πιάσει κανείς πάτο για ν’ αποφασίσει να πάρει τη ζωή στα χέρια του, σίγουρα να πιστέψει στον εαυτό του, να έχει γαϊδουρινή υπομονή, επιμονή και να είναι επίσης έτοιμος να ρισκάρει… κάπως έτσι νομίζω πως ξεκινάει η διαδικασία της «αναγέννησης»! 😉
          ‘Ενας λόγος που και η ίδια ξεκίνησα αυτό το blog ήταν μια σειρά από αναπάντεχα γεγονότα που μ’ έριξαν στα τάρταρα και χάρη σε άτομα που βρέθηκαν το ίδιο αναπάντεχα στη ζωή μου, πήρα τη ζωή στα χέρια μου και «πέθανα» σε ότι με ταλαιπωρούσε, γιατί πιστεύω πως για ν’ αναγεννηθεί κανείς πρέπει να πεθάνει ως προς το παρελθόν…
          Ο δρόμος οδυνηρός, με πισωγυρίσματα (λόγω συνήθειας), αλλά ΝΑΙ… έρχεται μια ευλογημένη στιγμή που δικαιώνεσαι!!! 😛

          ΑΦιλιά και με όλη μου την καρδιά, καλώς ήρθες! 🙂 (Α=Αληθινά)

  7. Ο/Η eleniplus λέει:

    Δεν ήξερα την ιδιότητα αυτή του αετού και αυτό με διάβασα με κάνει να τον θαυμάζω ακόμη περισσότερο. Πόσο δύσκολο είναι να πάρεις μια τέτοια απόφαση, να περάσεις από μία νέα και επώδυνη «γέννηση» για να βγεις ξανά στο παιχνίδι της ζωής.
    Κι αναρωτήθηκα πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για τον αετό, και για τον καθένα από εμάς, να επιλέξει να περάσει από μια διαδικασία που θα τον πάει παραπέρα στη ζωή του. Δεν έχω απάντηση, αλλά είμαι σίγουρη πως όταν συμβαίνει, ο αετός ή ο άνθρωπος, νιώθει διπλά δυνατός, διπλά έτοιμος, διπλά νικητής.

    Καλημέρα Στεφανία μου,
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com/

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Συνήθως Ελένη μου, ο άνθρωπος βρίσκεται αντιμέτωπος με τα κακώς κείμενα της ζωής του γύρω στα σαράντα (σαν τον αετό!) που φυσικά και δεν είναι απαραίτητο να τα τινάξει όλα στον αέρα, απλά με ωριμότητα ν’ αναρωτηθεί πώς πάει η ζωή του και τι είναι στο χέρι του να κάνει για να έχει μια άλλη ποιότητα ζωής και δεν αναφέρομαι στην οικονομική κατάσταση αλλά στην σχέση που έχει με τον εαυτό του και με τους γύρω του… οι αποφάσεις που θα πάρει και η δράση που θα ακολουθήσει, θα τον βοηθήσουν να ξεκινήσει μια διαδικασία αναγεννήσεις! 😛

      ΑΦιλιά πολλά πολλά και καλό Σαββατιάτικο βραδάκι! 🙂

  8. Ο/Η fantra13 λέει:

    Καταρχάς ανατρίχιασα με την ιστορία του αετού! Πω πω τι περιπέτεια περνάει αυτό το περήφανο πουλί για να συνεχίσει τη ζωή του! Εκπληκτικό δίδαγμα!

    Όσον αφορά την ιστορία με τα δυο γεράκια, επίσης υπέροχη, αλλά μ’ έβαλε στην εξής σκέψη: Το γεράκι από ένστικτο κατάφερε να πετάξει. Τι γίνεται όμως με τους ανθρώπους που δεν ακούν το ένστικτο τους ή ακόμη και με τα ίδια μας τα ένστικτα που μας εξαπατούν;

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Σίγουρα οδυνηρή η «αναγέννηση» και καθόλου εύκολη, αλλά εφικτή! 😉
      Τώρα Φανή μου, στην δεύτερη ιστορία, έχουμε μια «ιδιομορφία» ας πούμε, το ένα γεράκι πετά εύκολα, πρώτα γιατί είναι στη φύση του και επίσης σίγουρα δεν φοβάται, αλλά το άλλο γεράκι που είναι κολλημένο από φόβο στο κλαδί, αν δεν το ταΐσουν δεν μπορεί να επιβιώσει, μέχρι να έρθει ένας εξωτερικός παράγοντας και να κόψει το κλαδί, όπου εκεί ανακαλύπτει πως μπορεί να πετάξει! 😉
      Νομίζω πως στη ζωή, παρουσιάζονται ευκαιρίες που μας βοηθούν να δούμε τις αδυναμίες μας και να πάψουμε να φοβόμαστε ν’ αλλάξουμε αυτά που μας βασανίζουν ή που δεν μας αρέσουν και είναι στο χέρι μας να πάρουμε αυτή την απόφαση… όπως ακριβώς με τα γεράκια! 😛

      ΑΦιλιά πολλά πολλά απ΄ την κρύα και ανεμοδαρμένη Ελλάδα! 🙂

      • Ο/Η fantra13 λέει:

        Μακάρι όλοι να χρειαζόμασταν απλά το κόψιμο ενός κλαδιού για να «πετάξουμε»…

        Αφιλάκια από την παγωμένη Ολλανδία! (Δε μπορεί, θα χιονίσει προσεχώς!).

        • Ο/Η Άιναφετς λέει:

          Ξέρεις Φανή μου πώς έμαθα να κολυμπώ;
          Ζούσαμε στη Πόλη και το εξοχικό μας ήταν πάνω στον Βόσπορο (περασμένα μεγαλεία!), τα νερά στον Βόσπορο εκτός από πολύ κρύα είναι και πάρα πολύ βαθιά και η αφεντιά μου, με τίποτα δεν αποχωριζόταν την «κουλούρα» της για να κολυμπήσει, ήμουν 5 χρονών, ώσπου μια μέρα η Γαλλίδα maman (το Γαλλίδα παίζει ρόλο!) με πέταξε στην κυριολεξία χωρίς κουλούρα στα βαθιά νερά… θυμάμαι να βυθίζομαι όλο και πιο βαθιά και σκέφτηκα «έτσι πεθαίνουν», μετά κατάλαβα πως με κάποια προσπάθεια μπορούσα ν΄ ανέβω στην επιφάνεια και να κολυμπήσω, όπως και έγινε… δεν θα ξεχάσω πόσο υπερήφανη αισθάνθηκα που τα είχα καταφέρει μόνη! 😉
          Εδώ το «κλαδί» έσπασε μεν βίαια αλλά «έσπασε» και είχα και την «ενδιαφέρουσα» εμπειρία του θανάτου…
          «Κλαδί» είναι οι φοβίες μας, οι συνήθειες μας, οι αναμνήσεις μας, η βολή μας, η τεμπελιά μας, η αναποφασιστικότητα μας, οι παραδόσεις μας, η θρησκεία μας… κλπ κλπ! 😛

          ΑΦιλιά πολλά πολλά περιμένοντας το χιόνι! 🙂

  9. Ο/Η aristea k λέει:

    Αντί απάντησης στην ερώτηση σου την πρώτη μαγισσούλα μου θα σου πω ένα τεράστιο ευχαριστώ! Και οι δυο ιστορίες σου μπήκαν στην άκρη του μυαλού και κυριαρχούν στο σημειωματάριο μου, προς άμεση χρήση στο σχολείο που δουλεύω! Μου έδωσες ένα υπέροχο υλικό για να δουλέψω στην πορεία, γιατί έχω ξεκινήσει με ιστορίες στα τμήματα που μπαίνω και μετά τις ιστορίες ακολουθεί συζήτηση. Οπότε καταλαβαίνεις τη χαρά μου;;;;;
    Αχ να μπορούσα να σου στείλω μια αγκαλιά!!!

    Σε φιλώ γλυκά !♥

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Α! πολύ χαίρομαι Αριστέα μου, για το υλικό που βρήκες εδώ, είμαι σίγουρη πως οι συζητήσεις θα «ανάψουν» πολλές φωτιές και αυτό είναι μια καλή ευκαιρία για τους νέους μας, να δουν λιγάκι και τι γίνεται μέσα τους!!! 😛

      Ποιος σου είπε, πώς δεν την πήρα την αγκαλιά σου και σου την ανταποδίδω με μεγάλη χαρά!!! 😀

      ΑΦιλιά πάντα καρδιάς! 🙂

      ΥΓ: Δες και αυτές τις αγαπημένες μου!

      https://ainafetst.wordpress.com/2015/11/06/moineaux/

  10. Αετο-αδαής κι εγώ Στεφανία μου και καλά που είσαι κι εσύ να μας πλουτίζεις τις γνώσεις. Αλλά και να οξύνεις τη σκέψη και τον προβληματισμό μας. Λοιπόν όντως υπάρχουν παραλληλισμοί στην ηλικία ανασυγκρότησης του αετού με αυτή του ανθρώπου. Δεν ξέρω πόσο εφικτή είναι για τους ανθρώπους αυτή η επώδυνη διαδικασία. Φοβάμαι πως λίγοι θα το τολμούσαν. Γιατί όπως φαίνεται κι απ’ την ιστορία με τα γεράκια, δεν υπάρχουν πάντα οι αντίστοιχοι σοφοί «χωριάτες» που θα πριονίσουν τα κλαδιά για να κάνουμε τις πρώτες μας πτήσεις. Συνήθως δημιουργούμε ένα προστατευτικό δίχτυ ασφαλείας σ’ όσους αγαπάμε, με αποτέλεσμα τα φτερά να μένουν αχρησιμοποίητα. Και το χειρότερο όλων, είναι πως ποτέ δεν θα διαπιστώσουμε την ικανότητά μας να «πετάμε» ψηλά…
    Υπέροχη και χορταστική σε νοήματα κι αυτή η ανάρτησή σου Στεφανία μου!

  11. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Δεν θα ήμουν και τόσο αυστηρή Μαρία μου, ναι, σίγουρα δεν είναι πολλοί αυτοί που περνούν από επώδυνες διαδικασίες για να πετάξουν με τα φτερά τους, αλλά ξέρω μερικούς που τα κατάφεραν και σε βεβαιώνω πως οι εξωτερικές συνθήκες ήταν εξαιρετικά δύσκολες! 😉
    Σε πολλές περιπτώσεις για να επιβιώσουμε μιας δύσκολης κατάστασης, πρέπει να ξεκινήσουμε μια διαδικασία εσωτερικής αλλαγής, όπως ν’ απαλλαγούμε από παλιές αναμνήσεις και συνήθειες που μας κρατούν φυλακισμένους γιατί μόνο αν ξεφορτωθούμε αυτά τα βάρη θα «πετάξουμε» αναγεννημένοι! 😛
    Το χειρότερο προστατευτικό δίχτυ, είναι αυτό που δημιουργούμε στον εαυτό μας για να μην δούμε την Αλήθεια και στη συνέχεια ν’ αναλάβουμε τις ευθύνες μας… νομίζω πως καλά θα κάνουμε να μην το δημιουργούμε και στους αγαπημένους μας, γιατί αν κανείς δεν σπάσει τα μούτρα του, δεν θα μάθει να πετά! 😉
    Αν δεν τολμήσουμε δεν θα μάθουμε ποτέ, έτσι δεν είναι; 😉

    Κέρασμα!
    https://ainafetst.wordpress.com/2012/08/17/courage/

    ΑΦιλιά πολλά πολλά με μια μεγάλη ζεστή αγκαλιά! 🙂

  12. Ο/Η pote-pote tin kiriaki λέει:

    Και οι δύο ιστορίες είναι υπέροχες! Για να κάτσει κάποιος σε ενα βράχο και να ακονίσει υπομονετικά τα νύχια, χρειάζεται κατ’ αρχήν αυτογνωσία για να καταλάβει την αδυναμία του, θάρρος για να αποφασίσει να κάνει την υπερβάση και υπομονή για να τα βγάλει πέρα.Τρεις πολύ σπουδαίες αρετές που σπάνια συγκεντρώνονται σε εναν άνθρωπο.
    Γι’αυτό χρειάζεσαι κάποιον κοντά σου για να κόψει το κλαδί την κατάλληλη στιγμή 😉

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Νομίζω Σοφία μου, πως απ΄ την στιγμή που κάποιος αισθανθεί ότι κάτι δεν πάει καλά στη ζωή του, δλδ έχει «επίγνωση» της κατάστασης του, (λάθος αρμενίζει!) έχει κάνει το πρώτο βήμα που είναι και το τελευταίο… ο σπόρος έπεσε και στον καθένα η διαδικασία αλλαγής έχει διαφορετικούς ρυθμούς… συνήθως «συναντάς» βοήθεια απ’ τη ζωή, είτε γνωρίζοντας τον κατάλληλο «δάσκαλο» που μπορεί να είναι και ένας απλός φίλος/η ή θείος ή παππούς δεν είναι απαραίτητο να είναι κάποιος σοφός, απλά έχει τον τρόπο να μιλήσει στην καρδιά σου, να σε ακούσει και να σου σταθεί στα οδυνηρά και δύσκολα που θ’ ακολουθήσουν! 😉

      ΑΦιλιά καρδιάς και να έχεις μια όμορφη Κυριακή! 🙂

  13. Τώρα γιατί όσο διάβαζα το κείμενο, μου ερχόταν στο μυαλό το δημώδες άσμα «Ένας αητός καθότανε», θα σε γελάσω και δεν το θέλω. Τι να πω; Άβυσσος ή ψυχή της Αρτίστας…

  14. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Καταπληκτικό Δημοτικό τραγούδι… παράδειγμα της λαϊκής μας παράδοσης!
    (Σε στιλ δε «βαριέσαι αδελφέ»)!!! 😉

    Ένας αϊτός μωρέ ένας αϊτός
    καθότανε ναι μωρέ, καθότανε
    αχ ένας αϊτός καθότανε
    στον ήλιο και λιαζότανε
    ναι μωρέ λιαζότανε

    Και τσίμπαγε τα νύχια του
    μωρέ τα νυχάκια του
    αχ και τσίμπαγε τα νύχια του
    τα νυχοποδαράκια του
    του μωρέ ποδαράκια του

    Ε την πέρδικα που πιάσατε
    ε μωρέ που πιάσατε
    αχ την πέρδικα που πιάσατε
    να μην την εχαλάσετε
    ε μωρέ χαλάσετε
    για’θα την βάλω σε χρυσό κλουβί
    να με ξυπνάει κάθε πρωί

    Ο τελευταίος στίχος που είναι και όλο το ζουμί, δεν είναι όμως στο τραγούδι… δε λες πού βρήκα την υπομονή (αετίσια!) και κάθισα και το άκουσα μέχρι το τέλος! 😛

    ΑΦιλιά στη περδικούλα πολύ πολύ χαμογελαστά! 🙂

    • Ότι θα σε έβαζα σε τέτοια διαδικασία, ούτε που το φανταζόμουν! Χαρά στο κουράγιο σου δηλαδή! Θα ζητούσα συγχώρεση, αλλά δεν το κάνω, επειδή ο αητός, μαζί με δυο-τρία ακόμα δημώδη άσματα, θεωρώ πως είναι τα από τα καλύτερα! Τα υπόλοιπα δεν σου τα λέω, γιατί σ’ έχω ικανή να τα ακούσεις και μετά να περάσεις όλο σου το βράδυ διαβάζοντας τους στίχους τους. Αυτούς που υπάρχουν και μετά να ψάχνεις κι αυτούς που λείπουν!
      Η περδικούλα ανταποδίδει τα φιλιά στη μαγισσούλα! ❤

  15. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Και η μαγισσούλα δέχεται με πολύ χαρά τα φιλιά της περδικούλας! 😛

  16. Ο/Η Π.......Ξωτικό λέει:

    Εκπληκτική !!
    Η φύση μας μιλάει άλλη μια φορά .
    Όλα στη ζωή έχουν κάποιο κόστος .
    Ως είδος έχουμε γίνει…τσιγκούνηδες να το πώ ;; Άπληστοι ;;
    Θέλουμε να παίρνουμε μόνο .
    Τσιγκουνευόμαστε τον όποιο «πόνο» του τιμήματος
    Οι παλαιότεροι ήταν πιο στωϊκοί στην αποδοχή αυτή .
    Ξορκίζουμε τον πόνο με κάθε «κόλπο» και δεν καταλαβαίνουμε , παρά όταν είναι πια αργά συνήθως,πως μαζί χάνουμε και κομμάτια του εαυτού μας ,της ψυχής μας …και μισή ψυχή αληθινά ευτυχισμένη δεν νομίζω πως υπάρχει .

    Το κλαδί στη φύση δεν θα χρειαζόταν να κοπεί γιατί κανείς (κακός γονιός 😉 δεν θα τάΪζε έναν ενήλικο αετό 😉 🙂 🙂

    Φιλούδιααααα μεγάλης ευχαριστίας και…πάω να φτιάξω φαγητό στην….ενήλικη κόρη μου 🙂 🙂 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Έτσι ξωτικούλι μου! 😉
      Και εμείς οι παλιοί εδώ μέσα έχουμε γίνει πιο στωικοί!!! 😛
      Αναγνωρίζουμε την εσωτερική δουλειά που χρειάζεται να κάνει ο άνθρωπος αν θέλει πραγματικά να βελτιώσει την ποιότητα της ζωής του… γιατί τίποτα δεν μας χαρίζεται! 😉
      Δεν ανησυχώ για τους νέους μας, πρώτα γιατί με τον τρόπο που τους μεγαλώσαμε, τους δώσαμε «φόντα» (παρόλο που τους καλομάθαμε!) και τα μαθήματα που θα πάρουν απ΄ τη ζωή, θα είναι πολύ πιο οδυνηρά απ΄ τα δικά μας, μια και όλη η ανθρωπότητα παρακμάζει… έτσι θέλουν δεν θέλουν θα «μάθουν»… 😉

      ΑΦιλιά ζεστά και ας είναι πασπαλισμένα με το χιόνι που πέφτει απ΄ το πρωί! 🙂

  17. Ο/Η Astria a λέει:

    Ωραία αυτή η ιστορία με το κλαδί αλλά και η πληροφορία για τον τρόπο αναγέννησης του αετού.

    Να πω ότι βέβαια, όλα στη φύση έχουν σοφά έναν σκοπό ύπαρξης, δεν μπορεί να μη θαυμάσει κανείς τις δυνατότητες όρασης, τη δύναμη του ράμφους και των νυχιών, το άνοιγμα των φτερών, το πέταγμα, τα ανακλαστικά και γενικότερα την κυριαρχία στους ουρανούς του αετού, όμως μέσα μου ήμουν πάντα στην απέναντι πλευρά από το «αρπακτικό». Ίσως γι’ αυτό και δεν συμπαθώ αετούς, γεράκια κλπ.. (ιδιαίτερα μετά που ένα γεράκι άρπαξε τα πουλάκια μέσα από το κλουβί τους – το κεφάλι έμεινε στο κλουβί επειδή δεν περνούσε από τα κάγκελα- από δύο διαφορετικούς γνωστούς μου στην Αθήνα)

    ΑΦιλάκια πολλά και καλή εβδομάδα μαγισσούλα:)

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καλώς το λαμπερό μας αστεράκι! 🙂
      Συμφωνώ μαζί σου πως ο αετός όπως και το γεράκι, είναι αρπαχτικό και σαρκοφάγο ον, ακριβώς όπως είναι εξ’ άλλου και ο άνθρωπος… και ας μη παραβλέπουμε πως οι περισσότεροι άνθρωποι δέχονται να φάνε κοτοπουλάκια και όχι μόνο και ας τα έχουν σκοτώσει άλλοι… είναι ένα θέμα που σηκώνει πολύ πολύ κουβέντα και που έχω κάνει κατ΄εποχές και με τον evryonoos από κάτω!!! 😛

      Η φύση συνεχίζει να μας δίνει μαθήματα σε όλα τα επίπεδα και στο χέρι μας είναι να τα πάρουμε ή τουλάχιστο να τα ερμηνεύσουμε σωστά! 😉

      ΑΦιλιά πολλά πολλά και πάντα καρδιάς! 🙂

  18. Ο/Η evrynoos λέει:

    Καταπληκτικές ιστορίες!
    Ομολογώ πως δεν τις είχα ακούσει και πάντα διψάω να μαθαίνω.

    Και οι δύο ιστορίες έχουν ένα κοινό, τις ικανότητες που υπάρχουν κρυμμένες και περιμένουν υπομονετικά να τις ξεκλειδώσουμε.

    Χαιρετώ σας!
    Ασπασμοί 😊

  19. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Καλώς τον Τάσο μου! 🙂
    Χαίρομαι που σου άρεσαν οι ιστορίες, βλέπεις είμαι κυνηγός παρόμοιων διδακτικών ιστοριών! 😉
    Στην Αριστέα πιο πάνω, της έχω link με άλλες δυο αγαπημένες μου, αν θέλεις τις βλέπεις! 😛

    Έτσι είναι ακριβώς, είναι απίστευτες οι κρυμμένες ικανότητες του ανθρώπου, που δυστυχώς από φόβο δεν τολμά να αναδείξει και «ως γνωστόν» η πολιτεία κάνει τα πάντα για να τον κρατά φοβισμένο και τα καταφέρνει μια χαρά! 😉

    Χαιρετώ σε!
    ΑΦιλιά όμορφα χιονισμένα! 🙂

  20. Ο/Η ηλιογράφος (sunshine recorder) λέει:

    Η ιστορία του αετού περισσότερο μου θυμίζει κάποιον που έμεινε πολύ καιρό στο νοσοκομείο από τροχαίο. Παράξενοι συνειρμοί.
    Η δεύτερη ιστορία μου φέρνει στο νου ερωτική απογοήτευση.
    Να το ψάξω;

  21. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Αυτή είναι νομίζω η γοητεία της κάθε ιστορίας, αγαπημένε μου φίλε… 😉
    Ο καθένας μπορεί να την ερμηνεύσει διαφορετικά, σύμφωνα με το βιώματα του…πάντως σε κάθε περίπτωση, το πώς αντιδρά κανείς «μετά» ή τι αποφάσεις παίρνει για να μπορέσει να ζει αναγεννημένος, είναι στο χέρι του καθενός και μπορεί να θάψει την όποια εμπειρία ή αυτή μπορεί να γίνει και «δάσκαλος» του για να πάει παραπέρα…

    Το ψάξιμο, την πραγματική έρευνα, μόνο μόνοι μας μπορούμε να την κάνουμε, ως δάσκαλοι και μαθητές του εαυτού μας! 😛

    ΑΦιλιά πολλά και πάντα καρδιάς! 🙂

  22. Ο/Η aristea k λέει:

    Μαγισσούλα μου πέρασα να σου ευχηθώ καλή εβδομάδα και να σου πω ότι η ιστορία του αετού μου έλυσε τα χέρια στην κυριολεξία, δύο φορές σήμερα !
    Τα παιδιά άκουσαν με προσοχή και μετά ακολούθησε εξαιρετική συζήτηση!
    Να’σαι καλά!
    Και πάω να δω τους συνδέσμους :))
    Ζεστά φιλιά από έναν παγωμένο Πύργο! ♥

  23. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Αχ! πόσο χαίρομαι Αριστέα μου και πόσο ζηλεύω που δεν ήμουν σε μια γωνίτσα ν’ ακούσω τις συζητήσεις σας! 😉
    Και εμείς εδώ τα «παιδάκια» νομίζω πως έχουμε έναν επικοδομητικό διάλογο, αν έχεις χρόνο, διάβασε μας! 😛

    ΑΦιλία χιονισμένα και με -5! 🙂

  24. Ο/Η metaphrasi λέει:

    Πολύ συγκινητική η ιστορία του αετού μαγισσούλα! Σε βάζει σε πολλές σκέψεις για τη ζωή! Φιλάκια πολλά και αληθινά!
    Φ.

  25. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Εύχομαι οι σκέψεις να μπορέσουν να γίνουν πράξεις! 😛

    ΑΦιλιά πάντα δυναμικά! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s