Βήμα βήμα…

κατάλογος

.

Ας προχωρήσουμε βήμα βήμα σε όλο αυτό και σας παρακαλώ, παρακολουθείστε το με λίγη υπομονή.

Λοιπόν: Κάποια στιγμή αποκτώ επίγνωση ότι η σκέψη  μου είναι αποτέλεσμα διαμόρφωσης, και η άμεση αντίδρασή μου είναι ότι πρέπει να απελευθερωθώ από τη διαμόρφωση και λέω:
«Πώς θα ελευθερωθώ; Ποια είναι η μέθοδος, το σύστημα, η διαδικασία που πρέπει ν’ ακολουθήσω για να ελευθερωθώ;»
Αλλά αν ακολουθήσω τις πρακτικές κάποιας μεθόδου, θα γίνω σκλάβος αυτής της μεθόδου, που έτσι θα φέρει κι αυτή άλλη μία διαμόρφωση.

.

14687044227_0d07ec3fc3

.

 Έχοντας επίγνωση ότι είμαι διαμορφωμένος ή φθονερός ή άπληστος, θέλω να να ξέρω πώς θα απαλλαγώ.
Για παράδειγμα: Το ερώτημα, «πώς θα απαλλαγώ από την απληστία», είναι μια άλλη μορφή απληστίας — δεν είναι;
Μπορεί  να κάνω καθημερινά κάποια πρακτική  απαλλαγής από την απληστία, αλλά το κίνητρο, η επιθυμία να ελευθερωθώ από την απληστία, είναι και πάλι απληστία.
Έτσι, το «πώς», δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα, μπορεί μόνο να το κάνει πιο πολύπλοκο. Αλλά, όπως θα δείτε αμέσως από μόνοι σας, το ερώτημα «πώς» μπορεί να απαντηθεί εντελώς.

.

6a01053614d678970c01bb08112eb6970d
.

Εάν έχω πλήρη επίγνωση ότι είμαι άπληστος, αυτή ακριβώς η επίγνωση δεν απελευθερώνει το νου από την απληστία;
Εάν ξέρω ότι το φίδι που βλέπω μπροστά μου είναι δηλητηριώδες, αυτό φτάνει: δεν το πλησιάζω αυτό το φίδι.
Αλλά δεν βλέπουμε ότι η απληστία είναι κάτι δηλητηριώδες και για μας και για τους άλλους.
Μας αρέσει η ευχάριστη αίσθηση που μας δίνει, μας αρέσει η αίσθηση βολέματος  που μας δίνει το να είμαστε διαμορφωμένοι. Γιατί, αν προσπαθούσαμε να ελευθερώσουμε το νου από τη διαμόρφωσή του, ίσως να γινόμαστε αντικοινωνικά άτομα, πιθανόν να χάναμε τη δουλειά μας, μπορεί να εναντιωνόμαστε σε όλη την παράδοση αιώνων της κοινωνίας κι αυτό να μας στοίχιζε με διάφορους τρόπους, κι έτσι παίρνουμε ασυνείδητα μια αυτόματη προειδοποίηση από μέσα μας, και τότε είναι που ο νους ρωτάει:
«Πώς θα απαλλαγώ από τη διαμόρφωση»;
Έτσι, το «πώς», είναι απλώς αναβολή της συνειδητοποίησης εκείνου που είναι γεγονός. Έγινε αυτό το σημείο ξεκάθαρο;

.

Mauritanie-desert-sable-herbe-ag

.

Οπότε, εκείνο που έχει σημασία, είναι γιατί ο νους  αναζητάει κάποια μέθοδο.
Θα ανακαλύψτε ότι υπάρχουν αμέτρητες μέθοδοι που λένε:
«Κάνε ετούτο κι εκείνο κάθε μέρα και θα φτάσεις εκεί που θέλεις».
Αλλά ακολουθώντας κάποια μέθοδο έχεις δημιουργήσει μία συνήθεια και είσαι σκλάβος σ’ αυτή τη συνήθεια, δεν είσαι ελεύθερος.
Ενώ,  αν δεις ότι είσαι διαμορφωμένος – διαμορφωμένος από ό,τι είναι γνωστό και κοινά αποδεκτό – και νοιώσεις φόβο για το άγνωστο όπου θα βρεθείς απορρίπτοντας   τη διαμόρφωση, αν έχεις πλήρη επίγνωση όλου αυτού του γεγονότος, τότε θα ανακαλύψεις ότι αυτή ακριβώς η επίγνωση  δουλεύει μέσα σου και άμεσα σου φέρνει μία ελευθερία που δεν έχεις προσπαθήσει ηθελημένα να πετύχεις.
Όταν έχεις επίγνωση της διαμόρφωσης σου –πραγματικά όχι θεωρητικά- τότε κάθε προσπάθεια παύει, ενώ κάθε προσπάθεια να γίνεις κάτι άλλο από αυτό που είσαι, είναι η αρχή κάποιας άλλης διαμόρφωσης.

.14687056058_1f315b29d2

.

Εκείνο, λοιπόν, που είναι σημαντικό είναι να κατανοηθεί το πρόβλημα κι όχι να βρεθεί μια απάντηση στο πρόβλημα. Το πρόβλημα  είναι ότι, όντας ο ανθρώπινος νους αποτέλεσμα αιώνων διαμόρφωσης  και των χρόνων μιας ζωής, κινείται και υπάρχει στην περιοχή του «γνωστού». Αυτό είναι το αληθινό γεγονός, εκείνο που συμβαίνει στην καθημερινή μας ζωή.  Όλες μας οι σκέψεις, όλες μας οι μνήμες, όλες μας οι εμπειρίες, όλα μας τα οράματα, οι εμπειρίες μας,  οι εσωτερικές μας φωνές, οι εμπνεύσεις μας, είναι στην ουσία γέννημα του γνωστού.

 .

14850570666_be844ba316

.

Τώρα:  Μπορεί ο νους να έχει επίγνωση της ίδιας του της διαμόρφωσης και να μην προσπαθεί να την πολεμήσει;
Όταν ο νους έχει επίγνωση ότι είναι διαμορφωμένος και δεν το πολεμάει, μόνο τότε είναι ελεύθερος να δώσει όλη του την προσοχή σ’ αυτή τη διαμόρφωση.
Η δυσκολία είναι να έχει κανείς επίγνωση της διαμόρφωσής του χωρίς να διασπάται η προσοχή του από την προσπάθεια να κάνει κάτι γι’ αυτήν.
Αλλά εάν ο νους έχει συνεχώς επίγνωση του γνωστού – δηλαδή, των προκαταλήψεων, των συμπερασμάτων, των «πιστεύω», των επιθυμιών, των απατηλών σκέψεων της καθημερινότητας – αν έχει επίγνωση χωρίς να προσπαθεί να ελευθερωθεί απ’ όλο αυτό, τότε η ίδια αυτή η επίγνωση φέρνει τη δική της ελευθερία.

.

κατάλογοςp

.

Τότε, ίσως είναι δυνατόν να μείνει ο νους πραγματικά ακίνητος, όχι ακίνητος μόνο σε κάποιο επιφανειακό επίπεδο της συνείδησης και από κάτω τρομερά ταραγμένος.
Μπορεί να υπάρξει απόλυτη ακινησία του νου μόνον όταν ο νους κατανοήσει όλο το πρόβλημα της διαμόρφωσης, πώς έχει διαμορφωθεί, που σημαίνει να παρατηρεί κάθε τόσο όλη την κίνηση της σκέψης· να έχει επίγνωση των συμπερασμάτων που βγάζει, αυτών που πιστεύει, των φόβων του. Τότε, ίσως, υπάρξει απόλυτη ακινησία του νου μέσα στην οποία μπορεί να γεννηθεί κάτι πέρα από το νου.

«ΕΓΩ χωρίς ΕΓΩ»

ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΙ

Μετάφραση
Ανθή Ανδρεοπούλου- Νίκος Πιλάβιος

Εκδόσεις Καστανιώτη

*

**

Φωτογραφίες και από εδώ.

*

*

Advertisements

About Άιναφετς

To Άιναφετς είναι το ανάποδο του ονόματος Στεφανία και μ’ αυτό εμφανίζεται ως “μάγισσα Άιναφετς” σε ιστορίες του “Παραμυθά.
This entry was posted in Διάφορα. Bookmark the permalink.

58 Responses to Βήμα βήμα…

  1. Παράθεμα: insight

  2. Ο/Η μαριελα λέει:

    Κατ’ αρχήν θα ήθελα να αναφερθώ στην προηγούμενη ανάρτηση σου… κακώς πολύ κακώς μου διέφυγε…. Να τον χαίρεσαι να είναι πολύχρονος δημιουργικός και ευτυχισμένος… Βέβαια με γονείς αυτούς που έχει πως αλλιώς;;;;;

    Πάμε στο τωρινό!
    Ο νους…. μέγας δυνάστης και αρχή πολλών δεινών…
    Προτείνω ένα βιβλίο πολύ κοντά στον Κρίσνα Μούρτι, είναι το:
    ¨Για μια νέα ζωή» του Eckhart Tolle
    Μου άνοιξε νέους δρόμους!
    φιλάκια πολλά

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Ευχαριστώ Μαριέλα μου για τις ευχές! 😉

      Φυσικά και γνωρίζω τον E. Tolle, o Tolle θαυμάζει απεριόριστα τον Κρισναμούρτι (είναι μια λέξη!) 😉
      O Κρισναμούρτι πέθανε το 1986 και είχα την τύχη να τον συναντήσω και προσωπικά τρις φορές και είναι αυτός που μου άνοιξε νέους δρόμους και όχι μόνο! 😛

      ΑΦιλιά πολλά πολλά! 🙂

      • Ο/Η μαριελα λέει:

        Δίκιο έχεις για το μία λέξη… δεν ξέρω πως μου προέκυψε και το ‘έγραψα έτσι… Είσαι πολύ τυχερή που τον έχεις γνωρίσει προσωπικά!

  3. Ο/Η pote-pote tin kiriaki λέει:

    Ολο αυτό για κάποιο λόγο μου θύμισε την Ασκητική του Καζαντζάκη που μιλά για την πάλη αναμεσα σε νου και καρδιά.Φυσικά καταλήγει ότι το παν είναι η ισορροπία.Εσύ το πας και λίγο πιο πέρα με πολύ ουσιαστικά νοήματα.Ο νους ειναι συνδυασμός πολλών πραγμάτων και βιωμάτων.Μακάρι να μπορέσουμε να τον ξεπεράσουμε οταν παύει να είναι σωστός σύμβουλος και γίνεται «δυνάστης» των πράξεων μας.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Έχεις απόλυτο δίκαιο Σοφία μου, η Ασκητική του Καζαντζάκη έχει πολλά κοινά με την διδασκαλία του Κρισναμούρτι και είμαι σίγουρη, πως αν διαβάσεις τον Κρ., θα σου ξεκαθαρίσει πολλά που βασικά δημιουργεί η σκέψη! 😉

      Προσωπικά, ακούω την καρδιά μου, αυτή «ξέρει» … φτάνει να την εμπιστευτούμε! ❤

      ΑΦιλιά πολλά και πάντα τρυφερά! 🙂

  4. Και σ’ εμένα διέφυγε(ασθενής και οδοιπόρος λένε…)…Πολύχρονο το νινί σου! Του ευχόμαστε ολόψυχα κάθε ευτυχία! Όσο για το ποστ απορώ πως μου ξέφυγε και δεν το ανέβασα τόσο καιρό! Φιλιά!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Ευχαριστώ Δημήτρη μου, για τις ευχές του πρώην «νινί» που αναβαθμίστηκε σε «μωρό»! 😀
      Όσο για το ποστ… είχα καιρό να βάλω τον παππού και επειδή δεν ήξερα τι «θέμα» να θίξω, πήρα το «Εγώ χωρίς Εγώ», που βρίσκεται πάντα κοντά μου, το άνοιξα στην τύχη και να και η «διαμόρφωση» μας, για να μη ξεχνιόμαστε!!! 😛
      Ευχαριστώ επίσης για την αναδημοσίευση και για την αναφορά στην αφεντιά μου! 😉

      ΑΦιλιά καλέ μου συν-οδοιπόρε και καθόλου ασθενή! 🙂

  5. Ο/Η Ανέσπερη λέει:

    Αυτό που διαφοροποιεί την θέση μας ως οντότητες αυτού του πλανήτη είναι η δυνατότητα να θέτουμε στον εαυτό μας θεμελιώδη υπαρξιακά ερωτήματα. Να στοχαζόμαστε και να αγωνιούμε για το νόημα, την πορείας της ίδιας μας της ύπαρξης. Δύσκολη ανάρτηση γι’ αυτήν την ώρα. Θέλει και δεύτερη ανάγνωση με καθαρό μυαλό…
    Αύύύύριο πάλι 🙂
    Καλό σου βράδυ Στεφανία!

  6. Ο/Η syros2js λέει:

    Η επίγνωση χωρίς προσπάθεια απελευθέρωσης, μου φαίνεται τόσο αυτονόητη και ταυτόχρονα, τόσο δύσκολο να επιτευχθεί… (Αυτό κι αν είναι πρόκληση!)
    😉
    (Λατρεύω να μας… ‘γαργαλάς’ το νου…!)
    Καλό βραδάκι! ΣΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά!

  7. Ο/Η me (maria) λέει:

    Μας γαργαλάς το νου που λέει και η Γιάννα από πάνω, αλλά θα ξανάρθω αύριο, γιατί ο νους κατέβασε ρολά απόψε!
    Φιλιά πολλά και καλό ξημέρωμα!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Δηλαδή Μαρία( me) θα πέσει πολύ γαργαλητό… ναι αλλά και σχετικό σχόλιο, παρακαλώ!!! 😛

      ΑΦιλιά και αναμένω!!! 🙂

      • Ο/Η me (maria) λέει:

        Βήμα βήμα ξανάρθα και λέω να τα ξαναπιάσω από την αρχή…
        Αυτό: «Αλλά αν ακολουθήσω τις πρακτικές κάποιας μεθόδου, θα γίνω σκλάβος αυτής της μεθόδου, που έτσι θα φέρει κι αυτή άλλη μία διαμόρφωση.», το κατανοώ!
        Το παράδειγμα με το φίδι με έκανε να κατανοήσω λίγο ακόμα και γιατί το ««πώς», είναι απλώς αναβολή της συνειδητοποίησης εκείνου που είναι γεγονός»
        Θα ελευθερωθούμε δηλαδή αν δεν προσπαθήσουμε να ελευθερωθούμε και κατανοώντας πλήρως το τι είμαστε…
        Νομίζω κάτι άρχισα να καταλαβαίνω!!
        Φιλιά πολλά και καλό Σαββατοκύριακο!

  8. Ο/Η dodo λέει:

    Είναι, βλέπεις, και αυτή η ελευθερία- που όλοι διεκδικούμε με πάθος- τόσο προσωπική υπόθεση: καθένας την ορίζει διαφορετικά 😉

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Νομίζω dodoula μου, πως όταν μιλάμε για ελευθερία εννοούμε εσωτερική ελευθερία και αυτή κερδίζεται, τίποτα δεν μας χαρίζεται και είναι κάτι που είμαι σίγουρη πως και εσύ η ίδια γνωρίζεις πολύ πολύ καλά! 😉
      Η «επίγνωση» είναι ο οδηγός…

      ΑΦιλιά ανεμοδαρμένα και πολύ πολύ κρύα… εξωτερικά! 🙂

  9. Ο/Η Μαρία Κανελλάκη λέει:

    Nα χαίρεσαι τον κούκλο σου Στεφανία μου!
    Βήμα-βήμα σε παρακολούθησα. Στη διαδρομή κάπου σ’ έχασα, στην πορεία ξαναβρεθήκαμε. Αυτός θα ήταν ο ιδεατός μηχανισμός του νου, συμφωνώ.
    Γιατί όμως πιστεύω πως είμαστε μακριά από τέτοιες διαδικασίες επίγνωσης και απελευθέρωσης;;;

  10. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Ευχαριστώ για τις ευχές του κούκλου μου! 😀

    Το κείμενο δεν είναι καθόλου εύκολο και θέλει πολλές αναγνώσεις, ακόμα και για μένα που το μετέφερα εδώ! 😉

    Το πρώτο βήμα που όλοι μπορούμε να κάνουμε αν το θέλουμε, είναι να δούμε πως η σκέψη μας- δλδ, το πώς σκεφτόμαστε, αιώνες τώρα, έχει διαμορφωθεί και απ΄ το πώς μεγαλώσαμε και απ΄ την παιδεία που δεχτήκαμε και απ΄ την θρησκεία μας… νομίζω, πως αυτός που θέλει πραγματικά να δει πώς λειτουργεί η σκέψη του, μπορεί να το κάνει, παρατηρώντας τις αντιδράσεις του καθημερινά! 😛
    Νομίζω Μαρία Κ. μου, πως το παρακάτω είναι πολύ ξεκάθαρο:

    «Εάν ο νους έχει συνεχώς επίγνωση του γνωστού – δηλαδή, των προκαταλήψεων, των συμπερασμάτων, των «πιστεύω», των επιθυμιών, των απατηλών σκέψεων της καθημερινότητας – αν έχει επίγνωση χωρίς να προσπαθεί να ελευθερωθεί απ’ όλο αυτό, τότε η ίδια αυτή η επίγνωση φέρνει τη δική της ελευθερία»….

    ΑΦιλιά πολλά και καρδιάς! 🙂

  11. Ο/Η Κατερίνα λέει:

    Ήρθα κι εχθές βράδυ Στεφανία μου, για ευχές στο μωρό σου, σε διάβασα κι εδώ, αλλά το μυαλό μάλλον έμεινε στα όμορφα του γιου σου κι επανέρχομαι σήμερα, με περισσότερο χρόνο και πολλή προσοχή. Όλοι μας έχουμε αντιληφθεί πως η ανθρώπινη ύπαρξη έχει μεταβαλλόμενη δυνατότητα που εξελίσσεται συνεχώς κι έτσι οφείλουμε να συνεργαστούμε μαζί του σε μια προσπάθεια επίγνωσης της διαμόρφωσης του. Συνεπώς χρειάζεται να βλέπουμε τον εαυτόν μας από τη θέση του παρατηρητή και να έχουμε επίγνωση σκέψεων και συναισθημάτων, αποστασιοποιημένα και άκριτα. Πράγμα πολύ δύσκολο, διότι απαιτεί χρόνο, ηρεμία, αυτοσυγκέντρωση και κυρίως εξάσκηση. Σίγουρα το αποτέλεσμα θα είναι λυτρωτικό κι αξίζει η προσπάθεια.
    Μου αρέσει να με “στριμώχνεις” Στεφανία μου, να ανακαλώ δεδομένες σκέψεις μου και ν’ ανοίγω αλλιώτικα παράθυρα του νου!
    Να είσαι καλά και να έχεις ένα όμορφο και γλυκό βραδάκι!
    Φιλάκια πολλά με μια τρυφερή αγκαλιά!:)) ♥

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Κατερίνα μου,
      Μέρος της διαμόρφωσης μας είναι και η ιδέα-σκέψη πως για να έχει κανείς επίγνωση χρειάζεται, προσπάθεια, χρόνος, ηρεμία και αυτοσυγκέντρωση… είναι σαν να λέμε, πως χρειάζεται προσπάθεια και χρόνος, για να παρατηρήσουμε καθημερινά. πώς αντιδράμε στις προκλήσεις της ζωής… αφού η ίδια κατα-νοείς πολύ καθαρά και λες:
      «Συνεπώς χρειάζεται να βλέπουμε τον εαυτόν μας από τη θέση του παρατηρητή και να έχουμε επίγνωση σκέψεων και συναισθημάτων, αποστασιοποιημένα και άκριτα»…
      Μείνε, με αυτή την επίγνωση και άσε αυτή την αίσθηση να δουλέψει… σιωπηλά, ήρεμα και χωρίς προσπάθεια …και θα δεις πως θα σε οδηγήσει σε πρωτόγνωρα μονοπάτια! 😉

      Μόλις γύρισα απ΄ το σπιτικό σου, όπου μοιράστικα μαζί σου, «Μικρές Χαρές»! 😀

      ΑΦιλιά πάντα τρυφερά και ανταποδίδω την μεγάλη σου αγκαλιά! 🙂

  12. Ο/Η Astria a λέει:

    Βήμα βήμα .. καμιά φορά πολύ δύσκολα όταν γίνονται σε άγονη γη όμως ακόμα και εκεί κάπου κρυμμένο είναι ένα πηγάδι, δεν μπορεί. Και ακόμα και στην έρημο με την αφόρητη ζέστη και κρύο, ο ουρανός είναι τόσο όμορφος τα βράδια. Ψάχνοντας, αναζητώντας, ελπίζοντας και αγωνιζόμενοι μπορούμε να βρούμε τον εαυτό μας και να τον ελευθερώσουμε.

    Αφιλάκια πολλά πολλά μαγισσούλα:(
    υγ. Ευχές καρδιάς άφησα χθες στο προηγούμενο ποστ για το μωρό σου:)

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Μπορούμε αστεράκι μου, και στη πιο άγονη γη, να βρούμε το δρόμο μας και να ξεδιψάσουμε, φτάνει να μη πάμε για νερό κρατώντας δακτυλήθρα όπως κάπου λέει ο Κρισναμούρτι! 😉
      Και εσύ ξέρεις πολύ καλά, πόσο όμορφος είναι πάντα ο ουρανός! 😀

      ΑΦιλιά πολλά πολλά και καλό μας βραδάκι! 🙂

  13. Ο/Η Margo λέει:

    Χαμογέλασα στην ερώτηση «Έγινε αυτό το σημείο ξεκάθαρο;» Είναι και η ώρα περασμένη το μυαλό δυσκολεύεται 😉
    Όμως καταλαβαίνω και όλο διαβάζω και βγάζω συμπεράσματα και γίνομαι ώρες ώρες ο απλός παρατηρητής του εαυτού, μα η συνήθεια είναι μεγάλη παγίδα. Μία στα πάνω, μια στα κάτω όπως τόσο ποιητικά το έθεσε η Άστρια με αφορμή τις καθόλου τυχαίες φωτογραφικές επιλογές!!!

    Το απόσπασμα θέλει μελέτη και βαθιά κατανόηση..
    Όμορφο ξημέρωμα μαγισσούλα μου 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Κάπως έτσι πορευόμαστε όλοι μας Margo μου, γι αυτό και ρωτά ο Κρισναμούρτι, «έγινε αυτό το σημείο ξεκάθαρο» ή » ας προχωρήσουμε βήμα βήμα σε όλο αυτό και σας παρακαλώ, παρακολουθείστε το με λίγη υπομονή»… ξέρει πολύ καλά, πως η συνήθεια είναι μεγάλη παγίδα! 😛
      Αλλά όταν έχουμε επίγνωση, πώς δουλεύει η διαμορφωμένη μας σκέψη:
      «Όταν έχεις επίγνωση της διαμόρφωσης σου –πραγματικά όχι θεωρητικά- τότε κάθε προσπάθεια παύει, ενώ κάθε προσπάθεια να γίνεις κάτι άλλο από αυτό που είσαι, είναι η αρχή κάποιας άλλης διαμόρφωσης»…

      ΑΦιλιά πάντα καρδιάς και επίγνωση χωρίς προσπάθεια! 🙂

  14. Ο/Η aswtosyios λέει:

    καλημερα κι απο μενα, εκει πο ετοιμαζομουν να γραψω , νιωθω μ εχει καλυψειαα απολυτα η μαριελλα για το νου μας

  15. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Ναι έτσι ακριβώς είναι ο νους μας, ασωτούλι… αλλά όταν όμως έχεις επίγνωση αυτής μας της κατάστασης, τότε γίνεται κάτι μαγικό που μας ελευθερώνει απ΄ τη διαμόρφωση αιώνων! 😛

    ΑΦιλιά πάντα καρδιάς! 🙂

  16. Εμένα θα μου πει κανείς πώς θα απαλλαγώ από τη γλυκοφαγία; Διότι αυτό είναι πρόβλημα και ουχί η απληστία! Αν και, εδώ που τα λέμε, η δική μου τάση γλυκοφαγίας, αγγίζει τα όρια της απληστίας! Άρα, πάω να το ξαναδιαβάσω!
    Με την ευκαιρία, να ευχηθώ χρόνια πολλά στον Κωνσταντίνο!
    Μπιζούδια μαγισσούλα! ❤

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      «Κάποιοι» Αρτίστα μου, λένε, πως αυτός που δεν μπορεί ν’ αντισταθεί στα γλυκά και τρώει πολλά, του λείπει η γλύκα απ΄τη ζωή… και είναι πολλοίιιιιιιιιιιιιιιιιι αυτοί που στις μέρες μας, το έχουν ρίξει στα γλυκά! 😛 (Αχ! βαχ!!!) Πάντως μια δεύτερη ή τρίτη ανάγνωση, κάτι μπορεί να κάνει!!! 😉

      ΑΦιλιά με πολύ γλύκα και με πολλά ευχαριστώ για τις ευχές! 🙂

  17. Ο/Η roula1smaragdenia λέει:

    Μπηκα εδώ πίστεψε με βήμα βήμα.. αλλα ενας μεγαλος γριφος μου δημιουργήκε με αυτήν την διαμόρφωση Μαγισσουλα μου ισως η δικη μου νόηση θελει πολύ δουλεια για να την κατανοήσει..:) για αυτό με όλη μου την αγάπη αφήνω την καλησπερα μου και μια ευχή για μια καλη εβδομάδα…να περνάς όμορφα φίλη μου …φιλακιαααα!! 🙂 <3<3

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Θα σου τον ξεμπλέξω μαγικά:
      Όταν λέμε «διαμόρφωση» τι εννοούμε;
      Εννοούμε όλα αυτά που μας έβαλαν στο κεφαλάκι μας, αιώνες τώρα οι γονείς μας, οι δάσκαλοι, η θρησκεία, η πολιτεία κλπ… και εμείς τ’ ακολουθούμε χωρίς ν’ αναρωτηθούμε αν είναι σωστά και αν όλα αυτά μπορούν να μας κάνουν ευτυχισμένους! 😛
      Αν λοιπόν κάποια στιγμή ανακαλύψουμε όλο αυτό το ας πούμε φιάσκο, τότε έχουμε «επίγνωση» της κατάστασης μας, και αυτή η «επίγνωση» μάς ελευθερώνει… και το πιο μαγικό απ΄όλα είναι, πως δεν πρέπει ν’ ακολουθήσουμε καμιά μέθοδο, ούτε καν να προσπαθήσουμε… απλά πραγματάκια!!! 😉

      ΑΦιλιά αγαπημένη μου Ρούλα και καλή χαμογελαστή βδομάδα! 🙂

  18. Ο/Η ηλιογράφος λέει:

    Η επιλογή των αμμόλοφων κάτι βαθύτερο μου λέει, ότι πρέπει να αφεθούμε;

  19. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Με «επίγνωση», μπορείς να αφεθείς!!! 😛

    https://ainafetst.wordpress.com/2014/07/15/connaitre/

    ΑΦιλιά πάντα καρδιάς! 🙂

  20. Ο/Η Π.......Ξωτικό λέει:

    Το θυμάμαι καλά αυτό το κεφάλαιο και προσπαθώ (με ηρεμία 😉 ) να το…. θυμάμαι .

    (εγώ αφήνομαι και στους αμμόλοφους και στο χιόνι 🙂 🙂 🙂 )

    Ζεστάααααα φιλιά 😉

  21. Ο/Η oneiraparamithiou λέει:

    Εντάξει λοιπον….μετα απο ενα μηνα που πήγαν και ήρθαν πολλα, αρρώστιες κτλ και ενα χαλασμένο καλώδιο τηλεφωνίας , έχω ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ Ίντερνετ και τηλέφωνο μετα απο 40 μερες-τι ηταν και αυτο- και μπορω να ξανεπικοινωνησω με τους ηλεκτρονικούς μου φίλους! 😊❤️

    Καταρχήν… -χρονια πολλα αν και καθυστερημένα- για το Γιόκα, σας διάβαζα απο το κινητό, αλλα λιγο δυσκολο να μπαίνω για σχολια…. – να ναι ΠΑΝΤΑ γερός, ευτυχισμένος και δημιουργικός…🎈🎈🎈

    Πολλή ωραία η παραπάνω ανάρτηση, όντως χρειάζεται παραπάνω της μιας αναγνώσεις…αν και σε μεγαλο βαθμο μου έγινε κατανοητή για αυτο και θα κανω χιούμορ, λέγοντας οτι και ο Δάσκαλος με αυτα που λέει πιο πανω αν το αφήσουμε θα…διαμορφώσει τη σκεψη μας…χιχιχι.

    Νομιζω «κολλάω» σε αυτο που λέει κάπου, οτι αν συνειδητοποιήσουμε τη διαμόρφωσης μας και προσπαθήσουμε να αντιδράσουμε, μπορει να εναντιωθούμε στη κοινωνία, να χάσουμε τις δουλειές μας να, να, να, οπ´οτε αρκει η επίγνωση κ όχι η εναντίωση, για την πραγματική απελευθέρωση… Τι γινεται ομως οταν εχεις επίγνωση μιας διαφορετικότητας; Οταν νιώθεις οτι δεν συναντάς ενα φίδι στην έρημο παρα εισαι σε λάκο με φίδια;Και φτάνει μόνο τούτης η επίγνωση για να σε απελευθερώσει; Δύσκολα ερωτήματα… 😊😊

    Αφιλακια καρδιας μαγισσούλι μου!

  22. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Καλώς την Κατερίνα! 😀
    Όλο αυτό τον καιρό που έλειψες (αισθητά!) κάτι μέσα μου, μου έλεγε, πως παρακολουθείς σιωπηλά! 😉
    Κανείς δεν μπορεί να κάνει τίποτα για μας, όσο και αν μας αγαπάνε ή όσο και αν μας μάχονται…
    Κανείς δεν μπορεί να μας ελευθερώσει ή να μας αποδιαμορφώσει, σ’ αυτό το ταξίδι είμαστε μόνοι και οι μόνοι υπεύθυνοι για την εσωτερική μας κατάσταση… έτσι είναι! 😛
    Όσο για το λάκκο με τα φίδια, όταν έχεις «επίγνωση», δεν πλησιάζεις, είσαι προσεχτικός (alert), κρατάς τις αποστάσεις σου και για να μη με σε πετάξουν οι άλλοι μέσα!!! 😉
    Η «επίγνωση» φέρνει τη σωστή σκέψη… άρα και τη σωστή δράση! 😀
    (Δες το Link που βρίσκεται στον ηλιογράφο)…

    ΑΦιλιά πολλά και καρδιάς και ηλιόλουστα και ευχαριστώ για τις ευχές! 🙂

  23. Ο/Η metaphrasi λέει:

    Στεφανία μου οι αναρτήσεις σου μου αρέσουν πολύ γιατί με κάνουν να σκέφτομαι! Κρατάω όλα όσα διάβασα για να τα επεξεργαστώ 🙂 αφιλακια πολλά!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Η επίγνωση είναι αυτή Φωτεινή μου, που οδηγεί στη σωστή σκέψη και φυσικά στη δράση! 😉
      Είσαι πολύ νέα και έχεις πολύ χρόνο μπροστά σου για να επεξεργαστείς όλα τα δεδομένα σου παρουσιάζονται στη καθημερινότητα σου, βήμα- βήμα! 😛

      ΑΦιλιά πολύ τρυφερά και καλή επεξεργασία! 🙂

  24. Ο/Η Φρίντα λέει:

    Αγαπημένη μου μαγισσούλα, μία ακόμη ανάρτησή σου συναρπαστική. Τοι βιβλίο -όπως ξέρεις- το διάβασα ή ακόμη πιο συγκεκριμένα το άφησα να με χαρτογραφήσει κομμάτι-κομμάτι.
    Θα μιλήσω για την Αλήθεια. Για την επίγνωση της Αλήθειας. Οι περισσότεροι από εμάς, προκειμένου να μην αντιμετωπίσουμε την Αλήθεια του «Είναι» μας, χτίζουμε σιγά-σιγά, μα σταθερά έναν κόσμο ψεύδους και υποκρισίας, μπαίνουμε μέσα σ’ αυτόν και .. βιοποριζόμαστε.
    Βήμα-βήμα λοιπόν θα ήταν θαρραλέο να βρούμε την Αλήθεια του Είναι μας. Και να την αποδεχτούμε. Το πλέον αγωνιστικό είναι να εκφράσουμε αυτήν την Αλήθεια στους ανθρώπους που μας περιβάλλουν.
    Το κόστος, στις περισσότερες των περιπτώσεων, είναι δυσανάλογο με ό,τι μπορούμε να αντέξουμε. Όμως .. μπορεί και να αξίξει τον κόπο. Δεν τα έχω καταφέρει, όσο θα ήθελα. 😦
    Η ομορφιά να επικοινωνώ μαζί σου, συναρπαστική, όπως και τα κείμενα με τις εικόνες.
    Σε γλυκοφιλώ με Ααγάπη 🙂 🙂

  25. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Υπάρχουν όμως αρκετοί, αγαπημένη μου Φρίντα, που έχοντας «επίγνωση» του ψεύτικου κόσμου που έχουμε χτίσει και που υπάρχει γύρω μας και επίσης βλέποντας πόσο διαμορφωμένοι είμαστε ΟΛΟΙ μας,,… συν-ομιλούμε και επι-κοινωνούμε μόνο με αυτούς που «εκπέμπουν» στην ίδια συχνότητα! 😛
    Τώρα, επειδή στο περιβάλλον μας, δεν είναι (καθόλου) εύκολη η οποιαδήποτε επι-κονωνία, έχω δει προσωπικά, ότι δεν μπαίνω ούτε καν στο κόπο να τους μεταδώσω αυτό που η ίδια έχω κατα-νοήσει και αυτό όχι επειδή αισθάνομαι ανώτερη ή εξυπνότερη, αλλά γιατί «τους» αποδέχομαι, τους κατανοώ και τους σέβομαι έτσι όπως είναι… 😉
    Το σοβαρότερο όμως που έχω κατα-νόησει, είναι πως αλλάζοντας συμπεριφορά η ίδια, αυτομάτως αλλάζουν και οι άλλοι…Να, όταν ο άλλος δεν αισθάνεται, πως έχει ένα τοίχος απέναντι του, ακόμα και αν επιτεθεί, δεν θα βρει ανταπόκριση! (απλή φυσική!) 😉

    ΑΦιλιά καρδιάς και με Αγάπη! 🙂

    • Ο/Η Φρίντα λέει:

      Ω, ναι! αγαπημένη μου. Η αρχή της μη αντίδρασης (απλή φυσική!).
      Πρωί-πρωί άνοιξα τον υπολογιστή μου, με τη λαχτάρα και χαρά να απολαύσω την επι-κοινωνία μας. Βάλσαμο .. Κι όπως θυμήθηκα μία ατάκα σε ταινία του παλιού αμερικάνικου κινηματογράφου: Το ζήτημα δεν είναι πόσοι είμαστε αλλά τι μπορούμε να κάνουμε 😉
      Καλημέρα και .. θα είναι καλή, αφού ξεκινώ με χαμόγελο! Να’σαι καλά 🙂

  26. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Καλή μας μέρα! 😀

    Νομίζω Φρίντα μου, πως η αληθινή επικοινωνία, είναι μια απ΄τις μεγαλύτερες πηγές χαράς! 😉
    Επίσης θεωρώ τη μη αντίδραση, εσωτερική δράση… δεν ξέρω αν το «πιάνεις», γιατί μόνο αν έχεις «επίγνωση» το πώς είσαι εσύ και ο άλλος, δεν αντιδράς μεν, αλλά δεν ανέχεσαι επίσης και τη λεκτική βία… απλά κατανοείς και σιωπάς! 😛

    Κοίτα και κάτι που προσωπικά το βρήκα πολύ, «έτσι»!!! 😉

    «Όσο πιο δυνατή η αυτοεκτίμηση, τόσο πιο εύκολα παίρνει κανείς κουράγιο για ν’ αλλάξει η συμπεριφορά. Όσο πιο πολύ εκτιμάει κανείς τον εαυτό του, τόσο πιο λίγα απαιτεί από τους άλλους. Όσο λιγότερα απαιτεί, τόσο περισσότερο τους εμπιστεύεται. Όσο πιο πολύ εμπιστεύεται τον εαυτό του και τους άλλους, τόσο πιο πολύ μπορεί ν’ αγαπάει. Όσο πιο πολύ αγαπάει, τόσο πιο λίγο φοβάται τους άλλους. Όσο περισσότερα οικοδομεί μαζί με τους άλλους, τόσο πιο πολύ τους γνωρίζει. Όσο πιο πολύ τους γνωρίζει, τόσο πιο στερεοί είναι οι δεσμοί και οι γέφυρες ανάμεσα σ’ αυτόν και τους άλλους». Της Virginia Satir.

    ΑΦιλιά χαμογελαστά και ηλιόλουστα! 🙂

  27. Ο/Η Φρίντα λέει:

    … «σε πιάνω» όσο δε φαντάζεσαι. Μετά από τόσο Κρισναμούρτι που διάβασα κι ακόμη τον ανακαλύπτω. Είναι τόσο ισχυρό το κίνητρο να επανέρχεσαι στις σελίδες των βιβλίων του και το σημαντικότερο είναι ότι γίνεται έτσι απλά. Σαν να συν-ομιλείς με τον φίλο, τον σύντροφο, ακόμη κι αποσπασματικά, καθότι τα κείμενα του δεν έχουν μυθιστορηματική ροή, μία σελίδα έστω είναι μία συν-ομιλία.
    Τη Virginia Satir δε τη γνώριζα. Το απόσπασμα εξαίρετο, παραπέμπει στην επικεφαλίδα της ανάρτισής σου. Βήμα-Βήμα. Ευχαριστώ 🙂
    Βράδιασε πια .. μία γλυκιά καληνύχτα με Ααγάπη και Αφιλιά!!!!!!!!

  28. Ο/Η Ελίνα λέει:

    Άιναφετς, γεια σου! Σε διαβάζουμε στο παραμύθι του Πέτρου (με το χαμένο ταλέντο που το ξαναβρίσκει) και το όνομά σου αρέσει πολύ στα παιδιά. Δεν είχα έρθει εδώ, αν και σε έχω δει να «κυκλοφορείς» σε άλλα blogs. Μεγάλη παράλειψη, γιατί μου αρέσουν κι εμένα αυτά τα φιλοσοφικο-ψυχολογικά κείμενα. Ήρθα τώρα από ένα σχόλιο που άφησες σε άλλο blog σχετικά με τη λογοκλοπή, όπου έγραφες ότι δε σε ενδιαφέρει αν σε αντιγράφουν γιατί έτσι κι άλλοι θα διαβάσουν και θα ωφεληθούν. Μου έκανε εντύπωση η απάντησή σου, σε συμπάθησα μέσα από αυτήν και τσουπ σου ήρθα.

  29. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Καλώς την Ελίνα! 😀
    Φυσικά και «ξέρω» πια είσαι, σε διαβάζω βασικά στο blog σου, όταν συνομιλείς με την Τζίνα… και το πιο «αστείο» είναι πως μου έρχονται τα σχόλια σας με mail απ΄το google ως spam, γι αυτό και δεν πολυμπαίνω στη κουβέντα σας!!! χαχαχα! 😛
    Τώρα για τη λογοκλοπή, ομολογώ πως μια φορά που «τυχαία» έπεσα σ’ ένα κείμενο μου σε άλλο blog και ανάφερε αλλουνού πηγή, πολύ ευγενικά, πήγα στα σχόλια τους και συστήθηκα, έτσι μου ζήτησαν συγνώμη και έβαλαν την πηγή. Αν όμως έγραφα ποιήματα (που δεν πρόκειται!) και τα έβλεπα αλλού με άλλο νικ-ονοματάκι, απλά θα πήγαινα εκεί και θα τους ξεφώνιζα, ευγενικά!!! 😉
    Δεν έχω fb, το αντιπάθω διαισθητικά και απ΄ότι διαπιστώνω, όλες οι παρεξηγήσεις συνήθως από εκεί ξεκινούν! 😉
    Καλές ανταλλαγές μας λοιπόν πάντα με καλοσύνη, σεβασμό και χιούμορ! 😛

    ΑΦιλιά πολύ πολύ χαρούμενα! 🙂 (Α=Αληθινά)

    • Ο/Η Ελίνα λέει:

      Αϊναφέτς, διάβασα στο blog σου ποια είσαι κι εντυπωσιάστηκα από όλη την ιστορία σου (θαύμασα τη δημιουργικότητά σου και τη χαρά σου για ζωή) και κυρίως γιατί έχεις καταφέρει να κρατήσεις το παιχνίδισμα ενός μικρού κοριτσιού. Μου φαίνεται απίθανο που έχεις τόσο μεγάλο γιο, ενώ θα πόνταρα πως εσύ είσαι σε αυτή την ηλικία. Αυτό μ΄αρέσει στα blogs. Που είμαστε όλοι οι σκέψεις μας και τίποτα παραπάνω. Που δεν έχει σημασία πως είσαι, ποιος είσαι, ποια είναι η οικογένειά σου. Μόνο τι σκέφτεσαι.

      Τι κουφό αυτό με τα σχόλια. Δεν ήξερα ότι ήταν δυνατό να συμβαίνει κάτι τέτοιο.
      Θα το ξεφυλλίσω το blog λίγο-λίγο να δω τι έχανα τόσο καιρό.

      Στο χιούμορ να ξέρεις είμαι λίγο αργή, οπότε θα μου δίνεις λίγη βοήθεια (θα βάζεις παρένθεση και θα μου λες «τώρα κάνω πλάκα» 🙂 ), για να ξέρω στα σίγουρα σε ποια σημεία γελάμε.
      Kαληνύχτα!

  30. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Καλημέρα Ελίνα! 😀
    Νομίζω πως όλοι μας, καλό θα ήταν να βάζαμε ένα μικρό βιογραφικό στο blog μας και ας κρατάνε όσοι το επιθυμούν την ανωνυμία τους… γιατί έτσι μπορούμε να έχουμε κάποια ιδέα τι είναι ο άλλος, υπάρχουν πχ blogs που δεν ξέρεις αν είναι άνδρας ή γυναίκα (εδώ κάνω και πλάκα!) 😉
    Αυτό που γράφεις για τη διαφορά ηλικίας είναι έτσι, η αίσθηση να συν-ομιλεί κανείς με όλες τις ηλικίες, χωρίς περιορισμό είναι όντος πολύ όμορφο!
    Αυτό που πάνω από κάθε τι μου αρέσει, είναι να μοιράζομαι ότι ανακαλύπτω, μια και η μάθηση είναι κάτι που δεν τελειώνει ποτέ! 🙂
    Και η αφεντιά μου, έχει σκοπό να σε περι-διαβάσω σιγά- σιγά, βασικά στα σχόλια είναι όλο το ζουμί! 😛

    ΑΦιλιά πολλά πολλά και καλό μας Παρασκευοσαββατοκύριακο! 🙂

    • Ο/Η Ελίνα λέει:

      Kαλημέρα! Δεν έχω κατασταλαγμένη γνώμη για τα βιογραφικά, ακόμη και τα ανώνυμα. Πιστεύω πως πολλές από τις τωρινές μου απόψεις, αργότερα θα τις αλλάξω. Εμένα μου αρέσει να λέει ο καθένας όσα κρίνει πως χρειάζεται να πει και καμιά φορά να κρατάει και πράγματα που δε χρειάζεται να πει. Δε σου κρύβω πως σε ορισμένες περιπτώσεις τα βιογραφικά που διαβάζω στο internet δε μου αρέσουν, γιατί δείχνουν μια τάση προβολής. Το δικό σου δεν έδειχνε και άλλου αγαπημένου μου blog επίσης δεν έδειχνε όταν το πρωτοδιάβασα. Εγώ πάντως το χάρηκα περισσότερο που σε βρήκα πριν προλάβω να καταλάβω ποια είσαι και πόσα πράγματα έχεις κάνει, γιατί καμιά φορά το μυαλό μας μπερδεύεται και τελικά δεν ξέρεις αν κάποιος σου είναι συμπαθής για αυτό που είναι και για αυτά που λέει ή για αυτά που έχει κάνει. Ενώ προτιμώ να μην ξέρω πολλά στοιχεία για αυτόν που γράφει, πάντα πάω και πατάω τα βιογραφικά – όπου υπάρχουν – γιατί δε συγκρατώ την περιέργειά μου. Κακό στοιχείο αυτό 🙂
      Διαβάζω τα ψυχολογικά σου κείμενα από χτες και μου αρέσουν πάρα πολύ. Κρατιέμαι να μη σχολιάσω, γιατί θα τα σχολίαζα όλα.

  31. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Να σχολιάζεις Ελίνα μου, εκεί που κάτι σου κάνει «κλικ»! 😉
    Το κάνω και η ίδια όταν επισκέπτομαι αναρτήσεις ετών και νομίζω πως έχει πολύ ενδιαφέρον να διαβάζεις και τι σχολίαζες παλιά! 😛

  32. Ο/Η Evi λέει:

    Ωραία τα λέει ο Κρις… ξέρεις, το μυαλό παίζει πάντα περίεργα παιχνίδια και η απελευθέρωση του νου είναι πολύ τρικαδόρικη πράξη…θέλει μελέτη και προσπάθεια μάλλον… αλλά και πάλι αυτό είναι δέσμευση του εαυτού μας… ίσως ο αυθορμητισμός, η αθωότητα, η παιδικότητα να μας απελευθερώνει από τα δεσμά…αλλά και πάλι πως γίνεται να μείνεις μόνο σε αυτά.. δεν ξέρω… ευχαριστώ πολύ για την παραπομπή μαγισσούλα μου! Πολύ ενδιαφέρον άρθρο..φιλάκια πολλά

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Πολύ σωστά εντόπισες Εύη μου, τον τρικαδόρικο και πονηρό μυαλουδάκι μας και αυτό είναι που κάνει τη διαφορά, όταν έχουμε αυτή την επίγνωση, τα πάντα μπορούν ν’ αλλάξουν… ο μόνος τρόπος να ελευθερωθούμε απ΄τα δεσμά που εμείς δημιουργήσαμε, είναι να παρατηρήσουμε πώς λειτουργούμε… αυτή η έρευνα, έχει ενδιαφέρον και μας μαθαίνει πολλά για μας! 😛

      ΑΦιλιά πολλά πολλά και καλό μας βραδάκι! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s