Ασ’ το ν’ ανθίσει…

30062012976

.

(…) Μισό λεπτό, τώρα. Ο ομιλητής σάς έκανε μια ερώτηση:
Ποια είναι η αιτία του φόβου;
Πώς την ακούτε; Αυτή η ερώτηση έχει μια δική της ζωντάνια, μια δική της ενέργεια. Είναι μια πολύ σοβαρή ερώτηση, όχι απλώς διανοητική. Αν μείνετε με την ερώτηση και δεν προσπαθήσετε να βρείτε μια απάντηση, η ίδια η ερώτηση θ’ αρχίσει να ξεδιπλώνεται μπροστά σας. Υποθέστε ότι σας λέω με κάθε σοβαρότητα, «σας αγαπώ». Το λέω με όλη μου την καρδιά. Πώς το ακούτε; Το ακούτε αληθινά και καθαρά ή το κεφάλι σας γεμίζει από το θόρυβο των αντιδράσεων που προκαλεί η λέξη; Ίσως να μην έχετε αγαπήσει καθόλου, ποτέ σας. Μπορεί να είστε παντρεμένοι, να κάνετε σεξ, να έχετε παιδιά, αλλά ίσως να μην ξέρετε πραγματικά τι είναι αγάπη. Πιθανόν δεν ξέρετε. Ίσως αυτό να είναι γεγονός. Αν αγαπούσατε, δεν θα υπήρχαν εικόνες για την αγάπη, ούτε διαχωρισμοί — πατρική, συζυγική, αδελφική, φιλική και λοιπά· η αγάπη είναι μία.

.

260220103231

.

Και για να ξαναγυρίσουμε στην ερώτηση του ομιλητή:
Ποια είναι η αιτία του φόβου;
Εάν μου επιτρέπετε, θα ήθελα με κάθε σεβασμό να σας προτείνω να την ακούσετε μέσα σας. Κάντε αυτήν την ερώτηση  στον εαυτό σας και μην προσπαθήσετε να βρείτε απάντηση. Γιατί αν προσπαθήσετε να βρείτε την απάντηση – δηλαδή να βρείτε την αιτία και μετά να την τελειώσετε – σημαίνει ότι «εσείς» είστε διαφορετικοί από τον φόβο. Είσαστε, όμως, διαφορετικοί από το φόβο; Ή είσαστε ο φόβος; Εάν είσαστε άπληστοι, είναι η απληστία διαφορετική από εσάς; Όταν είστε θυμωμένοι, είναι ο θυμός διαφορετικός από σας; Εσείς είσαστε ο θυμός, εσείς είσαστε η απληστία. Έτσι, εσείς είσαστε ο φόβος. Φυσικά.  Μπορείτε να παραδεχτείτε – όχι να παραδεχτείτε, αλλά να δείτε το γεγονός – ότι ο θυμός είστε εσείς, η απληστία είστε εσείς, ο φόβος είστε εσείς; Αλλά έτσι όπως είστε τώρα, έχετε διαχωρίσει τον εαυτό σας από τον φόβο κι έτσι λέτε: «Πρέπει να κάνω κάτι γι’ αυτόν». Και «κάνετε κάτι γι’ αυτόν» εδώ και χιλιάδες χρόνια· έχετε επινοήσει θεούς, προσευχές και όλα τα υπόλοιπα.

.

20032012895
.

Ακούστε, λοιπόν, την ερώτηση και μην αντιδράτε· μην ρωτάτε, «πώς».
Η λέξη «πώς» πρέπει να εξαφανιστεί εντελώς από τον νου σας για θέματα σαν αυτά που συζητάμε εδώ, αλλιώς θα ζητάτε πάντα βοήθεια και τότε θα έχετε εξάρτηση από κάποιον. Τότε θα χάσετε όλη τη ζωτικότητά σας, την ανεξαρτησία σας, και την αίσθηση της ισορροπίας. Θα κάνετε, λοιπόν, αυτή την ερώτηση στον εαυτό σας χωρίς να περιμένετε μια απάντηση;
Ποια είναι η αιτία του φόβου;

.

Παπαρούνα.21.

Ποια είναι η αιτία του φόβου;
Κάντε έτσι την ερώτηση  και θα είναι σαν να έχετε φυτέψει ένα σπόρο στη γη· κι αν ο σπόρος έχει ζωντάνια, θα περάσει μέσα από το τσιμέντο. Δεν έχετε δει ποτέ κάποιο χορταράκι σε πεζοδρόμιο; Τι εκπληκτική ζωντάνια έχει αυτό το χορταράκι για να περνάει μέσα από το σκληρό τσιμέντο!
Με τον ίδιο τρόπο, αν κάνεις την ερώτηση, ποια είναι η αιτία του φόβου, στον εαυτό σου και την κρατήσεις, τότε θα δεις την αιτία. Η αιτία είναι πολύ απλή. Μπορώ να την εξηγήσω, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας προς το παρόν. Εκείνο που είναι σημαντικό είναι να κάνεις την ερώτηση, γιατί είσαι σοβαρός και θέλεις να μάθεις. Αφήστε την ίδια την ερώτηση να απαντήσει – όπως τον σπόρο που φυτρώνει μόνος του στη γη. Τότε θα  δείτε ότι ο σπόρος ανθίζει και μετά μαραίνεται. Μην πηγαίνετε κάθε τόσο και βγάζετε έξω από το χώμα το σπόρο για να δείτε αν ανθίζει.

.

cocliko


Όπως φυτεύετε ένα σπόρο στη γη, έτσι κι εμείς εδώ φυτέψαμε στις καρδιές μας και στο νου μας την αίσθηση της ερώτησης, τι είναι ο φόβος. Αλλά αν συνεχίσετε να την σκαλίζετε και να ξανακάνετε την ερώτηση, τότε θα χάσετε ενέργεια. Αλλά αν αφήσετε την ερώτηση ήσυχη και ζήσετε μαζί της, τότε θα δείτε ότι έχει αιτία ο φόβος, όχι λόγια, όχι ερμηνείες, αλλά την πραγματική αλήθεια της. Η αιτία είναι η σκέψη και ο φόβος: «Έχω δουλειά, αλλά μπορεί να την χάσω αύριο». «Έχω ζήσει με πόνο που τώρα έχει φύγει, αλλά φοβάμαι ότι μπορεί να ξαναγυρίσει». Δεν τα ξέρετε όλα αυτά;

.
20032012893
.

Τώρα, κάποιος μπορεί να πει: «Άκουσα τη δήλωση που κάνατε. Και την άκουσα με πολύ ένταση γιατί μιλάει για ένα τεράστιο πρόβλημα, που ο άνθρωπος δεν το έχει λύσει ούτε στο ελάχιστο, οπότε κι αυτό δημιουργεί ολέθρια αποτελέσματα στην ανθρωπότητα. Σας άκουσα· έχω ακούσει τη δήλωσή σας. Και επίσης μου είπατε: Μην κάνεις τίποτα γι’ αυτό· απλώς κάνε την ερώτηση και ζήσε μαζί της, όπως μια γυναίκα ζει με τον σπόρο του άντρα της στη μήτρα της».

Ποια είναι η αιτία του φόβου;

Έχεις βάλει, λοιπόν, το ερώτημα· ασ’ το να ανθίσει. Στο άνθισμα αυτής της ερώτησης βρίσκεται και το ότι  θα μαραθεί. Δεν υπάρχει το άνθισμα και μετά το τέλος· το ίδιο το άνθισμα είναι το τέλος. Καταλαβαίνετε για ποιο πράγμα μιλάμε;

Μάθετε την τέχνη του να ακούς. Ακούστε τον άνθρωπο στο δρόμο — την πείνα του, τη φτώχεια του, την απελπισία του και την έλλειψη αγάπης. Ακούστε τα. Όταν ακούς αληθινά, εκείνη τη στιγμή δεν έχεις προβλήματα, δεν έχεις ταραχή. Απλώς ακούς και έτσι δεν υπάρχει χρόνος στην πράξη της ακοής.

ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ

ΔΡΑΣΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΤΩΡΑ.

Μετάφραση
Νίκος Πιλάβιος

Εκδόσεις Καστανιώτη

.

 200320128891.

Τα παραπάνω λουλουδάκια είναι από το κτήμα μας…
Την παπαρούνα που φύτρωσε ανάμεσα στην άσφαλτο μέσα στο κτήμα, την τράβηξε το 2013 ο Παραμυθοσύντροφος μου, (όπως μου αρέσει να τον αποκαλώ!) και που είναι ο μεταφραστής του παραπάνω κειμένου. Τώρα αν θέλετε μπορείτε να διαβάσετε και την σχετική ανάρτηση που της είχε αφιερώσει, με τίτλο: «Μια μοναχική παπαρούνα»!

*

*

*

Advertisements

About Άιναφετς

To Άιναφετς είναι το ανάποδο του ονόματος Στεφανία και μ’ αυτό εμφανίζεται ως “μάγισσα Άιναφετς” σε ιστορίες του “Παραμυθά.
This entry was posted in Διάφορα. Bookmark the permalink.

40 Responses to Ασ’ το ν’ ανθίσει…

  1. Ο/Η Evi λέει:

    Άρα να μη σκεφτόμαστε απο που μπορεί να προέρχεται ο φόβος μας, ώστε με τον τρόπο αυτό να μπορέσουμε να τον αντιμετωπίσουμε…πιστεύω το κατάλαβα σωστά, μαγισσούλα μου;; πανέμορφες οι φωτογραφίες!! Φιλάκιαα 🙂 ❤

  2. Ο/Η Ελίνα λέει:

    Aγαπημένη μου Άιναφετς, άκου τι έγινε. Πρέπει αυτό το κείμενο να το διάβασα τυχαία πριν εβδομάδες στα Αγγλικά κάπου στο internet. Mου φάνηκε πάρα πολύ γνώριμο τώρα που το διάβασα, αν και δε θυμόμουν ότι είχα διαβάσει για το φόβο από τον Κρισναμούρτι. Πρέπει όμως να το είχα διαβάσει και είχε ήδη αρχίσει να επιδρά μέσα μου. Εγώ φοβάμαι πολλά πράγματα, αλλά κυρίως φοβάμαι πράγματα που έχουν να κάνουν με το επάγγελμά μου (μηχανικός….το αναφέρω γιατί δε θέλω να σε αφήνω με πολλές απορίες). Μη μου ξεφύγει κάτι, πως θα κάνω κάτι που δεν το έχω ξανακάνει. Πολλά πράγματα που με κρατάνε συχνά πίσω και μάλιστα χωρίς λόγο. Δηλαδή, βλέπω άλλους να μην έχουν τις ίδιες ανησυχίες όχι απαραίτητα γιατί ξέρουν καλύτερα (αν και υπάρχουν πάρα πολλοί που όντως ξέρουν καλύτερα από εμένα, λόγω ηλικίας και εμπειρίας). Τελευταία είδα ότι είχα αρχίσει να το ξεπερνάω, χωρίς να το σκέφτομαι (χωρίς να το έχω βάλει στόχο). Τώρα που διάβασα αυτό το κείμενο που μου φάνηκε τόσο γνώριμο, κατάλαβα ότι είχε αρχίσει να επιδρά μέσα μου. Δεν μπορώ να κάνω το μυαλό μου να σταματήσει να σκέφτεται όλες τις παραμέτρους και τις λεπτομέρειες (και αυτό δεν είναι κακό, γιατί σε προφυλάσσει από επιπολαιότητες), αλλά είναι λες και έμαθα να ζω με το φόβο χωρίς πια να με ενοχλεί. Σαν να κατάλαβα ότι αυτό το πράγμα είναι κομμάτι του εαυτού και να το αγκάλιασα. Πως να στο εξηγήσω, δεν ξέρω. Από τότε που έγινε αυτό (ασυνείδητα), διαπιστώνω πως φοβάμαι πολύ λιγότερο. Είναι λες και αντιμετωπίζω το «φόβο» μου δημιουργικά, δηλαδή σαν κάτι που μου δίνει πληροφορίες που πρέπει να προσέξω, αλλά χωρίς να με ακινητοποιεί. Θυμάσαι τις αρκούδες;;; Οι αρκούδες είχαν βέβαια κι ευρύτερη εφαρμογή στη ζωή μου, αλλά αυτό που μου είχες γράψει ότι η ακινησία είναι και αυτή μια στάση ζωής, σχετιζόταν άμεσα και με το φόβο μου. Έχω αρχίσει να πιστεύω ότι τον καταλαβαίνω πια τον Κρισναμούρτι, ενώ στην αρχή είχα πολλές αμφιβολίες για το αν έπιανα τα σωστά μηνύματα. Να μου φιλήσεις τον εαυτό σου και τον Παραμυθά από εμένα, γιατί χάρη σε εσάς είχα την τύχη να μάθω τον Κρισναμούρτι. Είναι πάρα πολύ καλός και ξέρει τι λέει. Δουλεύουν αυτά που προτείνει, αρκεί να τα ακούσεις και να μην τα απορρίψεις. Ναι, θα συμφωνήσω πια μαζί σου, κανένας ψυχολόγος δεν μπορεί να τα γράψει τόσο καλά. Αν και έχω γνωρίσει μία που τώρα που το σκέφτομαι μιλάει πολύ Κρισναμούρτικα. Αυτή την ακούγαμε όλοι οι γονείς. Τους άλλους που είχαμε επίσης γνωρίσει μέσω των σχολείων, δεν τους ακούγαμε τόσο 🙂 Σου έγραψα πολλά. Όρεξη να έχεις να διαβάζεις. ΑΦ!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καλησπέρα αγαπημένη Ελίνα! 🙂
      Δεν με κουράζουν τα μεγάλα σχόλια, ειδικά όταν περιέχουν ουσία! 😉
      Όταν βάζω παρόμοια ποστ, ξέρω πως θ’ αφιερώσω χρόνο για ν’ απαντήσω, γι αυτό και δεν βάζω συχνά κείμενα του Κρισναμούρτι! 😉
      Ο φόβος είναι σκέψη και χρόνος… Η σκέψη μουρμουράει μες το μυαλό μας και πλέκει μελλοντικά σενάρια που μας φοβίζουν. Είμαστε αυτή η σκέψη. Η σκέψη είναι γεμάτη ΘΑ και ΑΝ…
      Τι ΘΑ γίνει αύριο, ΑΝ η δουλειά που θα παραδώσω έχει λάθη;
      Τι ΘΑ απογίνω ΑΝ μείνω άνεργος, αν χωρίσω, αν αρρωστήσω, αν, αν, αν;
      Οι εμπειρίες του χθες, οι αποτυχίες του χθες, οι προσβολές του χθες, η απόρριψη του χθες, ο χθεσινός πόνος, έρχεται σαν σκέψη και φοβόμαστε μην επαναληφθούν, αυτό λέει ο Κρ. όταν μας εξηγεί πως ο φόβος είναι σκέψη και χρόνος… 😛
      Είναι μαγικό το να θέτει κανείς ερωτήματα και να περιμένει απαντήσεις και αυτές έρχονται εκεί που δεν το περιμένεις! 😉
      Να μου γράφεις όταν σου κάνει κέφι!

      ΑΦ! πολλά και καρδιάς! 🙂

  3. Μου έχει ξανασυμβεί. Κάτι σκόρπιες σκέψεις και διαπιστώσεις που δεν τις έχω καταγράψει όμως στη συνείδησή μου, απλά τις ανασύρω ενστικτωδώς, τις διαβάζω εδώ. Ξέρεις πόσες φορές επαναλαμβάνω στον εαυτό μου «Άκου! Μη μιλάς, μόνο αφουγκράσου τι θέλει να σου πει αυτός ο άνθρωπος, ή αυτό το βλέμμα».
    Κορυφαίος ο επίλογός σου «Μάθετε την τέχνη του να ακούς» και το εξαιρετικό απόσπασμα του Ινδού φιλοσόφου, όπως επίσης κι αυτή η συμβολική και πανέμορφη κατακόκκινη παπαρούνα που τόλμησε να ανθήσει στο τσιμέντο.
    Καλό σου βράδυ Στεφανία μου…

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Ναι Μαρία μου, έτσι ακριβώς!
      Αν μάθουμε ν’ ακούμε τι μας λέει αυτή η μικρή φωνούλα (καρδιάς) μέσα μας (και σαν αίσθηση!) θα μπορούμε ν’ ακούμε και τι μας λένε οι άλλοι γύρω μας! 😉
      Το σοβαρό του κειμένου βρίσκεται στα ερωτήματα που πρέπει να θέτουμε υπομονετικά στους εαυτούς μας και να περιμένουμε ν’ ανθίσουν! 😛

      Τρομερή η παπαρούνα… πολλά «μας» είπε από τότε! 😀

      ΑΦιλιά και να έχεις ένα όμορφο Σαββατοκύριακο από αύριο! 🙂

  4. Ο/Η syros2js λέει:

    Αυτό που πρέπει να δουλέψω, είναι το να αποχωριστώ το «πώς»! (Καραμέλα την έχω τη λέξη αυτή! 😉 )
    Και σαφέστατα πόσο σοφό το να ακούς! (Πιθανότατα να προσέθετα και το να βλέπεις… Να παρατηρείς γενικότερα… Να έχεις -ή να αποκτάς- επίγνωση…)
    «Κλέβω» λίγη από την όμορφη αίσθηση που μας άφησαν τα άνθη σου και σου αφήνω ένα ΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ πελώριο και ολόγλυκο!
    Καλό βραδάκι, Μαγισσούλα! (Και στον Παραμυθοσύντροφο ασφαλώς!)

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Αχ! ναι Γιάννα μου, δεν υπάρχει ΠΩΣ;
      Και δεν υπάρχει «πώς» γιατί δεν υπάρχει μέθοδος… πρέπει να πειραματιστούμε με αυτά που διαβάζουμε ή μας λέει ο Κρισναμούρτι, πολλές φορές, πρέπει να σπάσουμε τα μούτρα μας για να μάθουμε… γι αυτό και δεν υπάρχει, ΠΩΣ! 😛
      Η παρατήρηση χωρίς όμως επίκριση, θα μας δείξει το δρόμο και να θέτουμε ερωτήματα στον εαυτό μας… δοκίμασε το, θα μείνεις έκπληκτη όταν «έρθουν» οι απαντήσεις! 😉

      ΑΦιλιά ανοιξιάτικα και ολόγλυκα αφήνω και στον Γιάννη! 🙂

  5. Ο/Η tasteofmysoul λέει:

    Του καθενός τη ζωή την κυβερνάει, λίγο-πολύ, ο φόβος, διότι υπάρχουν δυο μόνο τρόποι να ζήσεις τη ζωή. Μπορεί είτε να την κυβερνάει η αγάπη είτε να την κυβερνάει ο φόβος. Κατά κανόνα, αν δεν έχεις μάθει να αγαπάς, την κυβερνάει ο φόβος.
    ΄΄Χωρίς αγάπη, είναι επόμενο να βρίσκεται εκεί ο φόβος. Αποτελεί την απουσία της αγάπης. Δεν έχει τίποτε το θετικό μέσα του΄ πρόκειται απλώς για την απουσία της αγάπης. Αν όμως μπορείς να αγαπάς, ο φόβος εξαφανίζεται.Ο φόβος είναι απλά η απουσία της αγάπης….. Όσσο

    ( πανέμορφες οι λουλουδάτες «παρεμβάσεις» στο κείμενο 🙂 «πέρασαν» τα όμορφα μηνύματα του κειμένου ενω συγχρονως μας «ζαλισαν» με τα χρωματα και τα αρώματα τους…αν σου πω εκεινο το μωβ ζουμπουλι ακομα το μυριζω?) 🙂 🙂 καληνύχτα μαγισσούλα μας!!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Θα έπρεπε τη ζωή μας να την κυβερνάει μόνο η Αγάπη, αλλά δεν ξέρουμε ν’ αγαπάμε και γι αυτό και είμαστε όλοι μας φοβισμένοι! 😉
      Και επειδή δεν ξέρουμε τι θα πει αγάπη, ας αρχίσουμε να παρατηρούμε τι γίνεται μέσα μας, πώς συμπεριφερόμαστε στους γύρω μας και ας δοκιμάσουμε να θέσουμε το παραπάνω ερώτημα όπως και όποιο άλλο ερώτημα επιθυμούμε και να περιμένουμε ν’ ανθίσει το ερώτημα… 😛

      ΑΦιλιά πολλά πολλά με ανοιξιάτικες ευωδιές! 🙂

  6. Ο/Η geopela λέει:

    Ξεχάσαμε πως είναι η γεύση της αγάπης… πως ζωή, σημαίνει κατανόηση… ειλικρίνεια… αγάπη…

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Τόσο απλό… αν δεν κατανοήσεις τον εαυτό σου, δεν θα κατανοήσεις τους άλλους… αν δεν συμπονέσεις τον εαυτό σου και δεν τον συγχωρέσεις, δεν θα συμπονέσεις και δεν θα συγχωρέσεις τον άλλο… μόνο έτσι θα είσαι μέσα στην Αγάπη! ❤

      ΑΦιλιά πολλά και καρδιάς! 🙂

  7. Ο/Η dodo λέει:

    Ξεχώρισα την σκέψη: «… το ίδιο το άνθισμα είναι το τέλος.»

  8. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Τα ερωτήματα μας dodoula μου, αν δεν ανθίσουν δεν θα τελειώσουν… ακριβώς όπως ένα λουλούδι που ανθίζει και μετά μαραίνεται! 😉

    ΑΦιλιά πανέμορφα και ανοιξιάτικα! 🙂

  9. Ο/Η Ανέσπερη λέει:

    Πρώτη ανάγνωση χθες βράδυ. Δεύτερη σήμερα με τον πρωινό καφέ. Τρίτη ανάγνωση τώρα. Δε νομίζω πως είμαι έτοιμη για σχολιασμό μα θα το τολμήσω γιατί έπεται Σ/Κ και θέλω να χαλαρώσω σκέψεις και σώμα.
    Ο φόβος για ΄μένα που παρατηρώ τη ζωή μου σα να είναι ζωή κάποιου άλλου, σταμάτησε να με επηρεάζει θαρρώ. Κάποιες φορές που «τολμώ» να φοβηθώ για κάτι σημαντικό ή ασήμαντο, το παθαίνω και θυμάμαι πάντα τη γιαγιά που έλεγε «ότι φοβάσαι και ότι λυπάσαι το λούζεσαι». Είναι σα να το προκαλώ να μου συμβεί, οπότε προσπαθώ πάντα να κάνω θετικές και όχι αρνητικές σκέψεις.Τα τελευταία 7-8 χρόνια (πλέον άρχισα να χάνω το λογαριασμό), λειτουργώ αυθόρμητα και είμαι διατεθειμένη να πληρώνω τις όποιες συνέπειες γι’ αυτήν μου την συμπεριφορά. Θα έλεγα πως τώρα πονάω λιγότερο απ’ όταν σκεφτόμουν πολύ το «πως» το «γιατί» το «μετά τι?». Και έχω ένα μυστικό Στεφανία που ευχαρίστως θα το μοιραστώ με ΄σένα και τους φίλους σου. Όταν κάτι δείχνει πως θα στραβώσει, ένας μηχανισμός μέσα μου με προετοιμάζει για την χειρότερη των περιπτώσεων που θα μπορούσε να συμβεί. Σπάνια συμβαίνει το χειρότερο και έτσι χαίρομαι διπλά. Αυτό λοιπόν που έρχεται και που δεν είναι το χειρότερο, σαφώς πονάει και λιγότερο και το βλέπω σαν λυτρωτικό δώρο. Σαν παράδειγμα για να καταλάβεις τα ακαταλαβίστικά μου, σου δίνω τις ειδήσεις για τις περικοπές. Θα σας κόψουμε 10 πράγματα μας λένε οι πολιτικοί και μαραζώνουμε εμείς και θέλουμε να πέσουμε να πεθάνουμε. Οπότε όταν τελικά αποφασίσουν ότι θα μας κόψουν μόνο τα 8 εμείς πανευτυχείς και ανακουφισμένοι λέμε «Δόξα τω Θεό, μόνο τα 8 θα μας κόψουν».
    Σε περίπτωση τώρα που τελικά θα έρθει το χειρότερο όπως το σκεφτόμουν, ο πόνος έρχεται ομαλά γιατί ήδη είχα προετοιμάσει τον εαυτό μου. Δεν με βρίσκει απροετοίμαστη.
    Ελπίζω πως καταλαβαίνεις τι θέλω να πω … 😦

    Ένα χαλαρό Σ/Κ για σκέψη και σώμα εύχομαι και για ΄σένα Στεφανία!!!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καλησπέρα Ζωή μου!
      Τελικά αρκετοί από μας, έχουμε μάθει τρόπους για να διαχειριζόμαστε τις ανησυχίες μας, τα άγχη μας και τις φοβίες μας, αυτό όμως που δεν κάνουμε είναι να θέτουμε ερωτήματα στον εαυτό μας και εδώ το κείμενο σου λέει: Ακούς ένα ερώτημα όπως, «ποια είναι η αιτία του φόβου»; και αφήνεις το ερώτημα ν’ ανθίσει»! 😉
      Ο νους μας είναι πανούργος και θα βρίσκει πάντα τρόπους να δικαιολογηθεί, να ξεφεύγει και ν’ αναλύει και προσωπικά βρίσκω πως έχει πολύ ενδιαφέρον να θέτει κανείς ερωτήματα για ότι τον προβληματίζει, γιατί οι απαντήσεις έρχονται πάντα! 😛
      Δεν θα σε ζαλίσω άλλο, αλλά θα σου ευχηθώ με όλη μου την καρδιά να έχεις ένα όμορφο υπόλοιπο Σαββατοκύριακου…. και ναι, να είναι χαλαρό! 😉

      ΑΦιλιά ανθισμένα μέσα έξω! 🙂

      • Ο/Η Ανέσπερη λέει:

        Τελικά απ’ ότι φάνηκε δεν ήμουν έτοιμη για απάντηση. Το κείμενο που μας παρέθεσες χρήζει και τέταρτης ανάγνωσης λοιπόν. Με δυσκολεύει να το κατανοήσω. Θα επιστρέψω όταν θα νιώσω πως υπάρχει άπνοια στο μυαλό μου. Μέχρι τότε θα πω κάτι τελευταία και θα σταματήσω να σχολιάζω στην παρούσα ανάρτηση γιατί πάλι εκτός θέματος θα είμαι. Κάποια στιγμή στη ζωή μου, έθετα για πολύ καιρό ένα βασικό ερώτημα στον εαυτό μου γιατί φοβόμουν να αντιμετωπίσω το πρόβλημα. Σε ανύποπτη στιγμή, η απάντηση ήρθε πολύ ξεκάθαρη από δύο στίχους ενός τραγουδιού που το είχα χιλιοακούσει μέχρι εκείνη τη στιγμή. Εκείνη όμως τη συγκεκριμένη στιγμή, οι στίχοι αυτοί θαρρείς και μου φώτισαν το δρόμο που έπρεπε να ακολουθήσω. Από τότε έχω τις κεραίες μου τεντωμένες όταν θέτω ερωτήματα στον εαυτό μου. Γιατί οι απαντήσεις μπορεί να έρθουν μέσα από ένα τραγούδι, ένα άρθρο, μία συζήτηση που ουσιατικά δεν παρακολουθούμε αλλά με κάποιο περίεργο τρόπο κάτι μας κάνει ένα «κλικ» και μας ξεμπλοκαρει.
        Θα περιμένω την άπνοια που έλεγα…
        Βροχερή από ΄δω αγκαλιά μα ολάνθιστη!

        • Ο/Η Άιναφετς λέει:

          ΕΤΣΙ ΑΚΡΙΒΩΣ Ζωή μου, έρχονται οι απαντήσεις, άρα το κείμενο-πρόκληση-έρευνα, σου έδωσε την απάντηση… συνήθως οι απαντήσεις βρίσκονται μέσα μας και όταν θέτουμε ένα ερώτημα (οποιοδήποτε ερώτημα). το ερώτημα ανθίζει και το άνθισμα είναι και το τέλος! 😉
          Η «άπνοια» ήρθε, γράφοντας το παραπάνω σχόλιο! (ξαναδιάβασε τι έγραψες!) 😀
          Τι απίστευτα γοητευτική που είναι η ΕΠΙΓΝΩΣΗ, γιατί η επίγνωση είναι αυτή που φέρνει τη σωστή σκέψη… και πάντα στο παρόν! 😎
          Άσε τη βροχούλα να ξεπλύνει ήρεμα τα κατακάθια σκόνης που μαζεύτηκαν… εδώ δεν έχει συννεφιά και η μέρα μας θα είναι ηλιόλουστη και ανοιξιάτικη!
          Τώρα που σου γράφω ακριβώς απ΄έξω βλέπω τη μηλιά που έχει γεμίσει λουλούδια και δίπλα της οι ανθισμένες πασχαλιές έχουν γεμίσει τον αέρα υπέροχες ευωδιές!
          (Λίγο αργότερα θα σου στείλω με mail φωτό!) 😛

          Περίμενε… με ΑΦιλιά! 🙂

  10. Ο/Η katinaki λέει:

    Bonjourrrrr (γιατί φέτος είμαι και γαλλομαθής)!!!
    Ώπα να και οι παπαρούνες. Μα τί λουλούδο πασχαλινό! Θα βάλω και γω από το χωριό μου τώρα που θα κατέβω. Καλό Σαββατοκυριακο γλυκειά μου μάγισσα.

  11. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Τι καλά που κάνεις και μαθαίνεις τόσες γλώσσες Κατινάκι μου! 😉
    Και πολύ χαίρομαι που θ’ απολαύσεις την άνοιξη απ΄ το χωριό σου…. η Σουηδία δεν θα μπορέσει ποτέ να σου δώσει αυτή την χαρά! 😀

    ΑΦιλιά avec amour! 🙂

  12. Ένα πράγμα θα πω και θα αποχωρήσω: Έμαθα πολλά, τόσο από το κείμενο, όσο και από τα σχόλια.
    Και τώρα, πάω να τα σκεφτώ και να τα τακτοποιήσω μέσα στο μυαλό μου.
    Καλό Σαββατοκύριακο Άιναφετς!
    Κίσιζ!🌼

  13. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Μην τακτοποιήσεις τίποτα αρτίστα μου! 😉
    Θέσε ένα ερώτημα (που σε καίει ή σε φοβίζει) και άσε το ν’ ανθίσει και να … τελειώσει! 😛

    ΑΦιλιά και να έχεις ένα όμορφο και χαλαρό Σ/Κ! 🙂

  14. Ο/Η me (maria) λέει:

    Θα το αφήσω να ανθίσει…έτσι όπως άνθισαν και τα λουλούδια στο κτήμα σου!
    Φιλιά πολλά!
    Τρέχω να διαβάσω για μια μοναχική παπαρούνα!

  15. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Και η μοναχική παπαρούνα, έχει μια όμορφη ιστορία να μας διηγηθεί!

    Τι καλά και κάνεις και αφήνεις τον σπόρο της ερώτησης στην ησυχία του…. θα δεις πόσα έχει να σου διηγηθεί το «άνθισμα»! 😉

    ΑΦιλιά πολλά πολλά Μαρία(me) μου και να έχεις μια ευωδιαστή Κυριακή! 🙂

  16. Ο/Η metaphrasi λέει:

    Aινάφετς μου σε ευχαριστώ που δίνεις τόση τροφή για σκέψη! Με βρίσκεις σε πολύ «φοβισμένη» φάση και η ερώτηση αυτή πραγματικά με έκανε να σκεφτώ πολλά πράγματα – και το δίχως άλλο θα συνεχίσει να με απασχολεί μέχρι να είμαι έτοιμη να απαντήσω 🙂

    Φιλιά πολλά και καλό φθινοπωρινό-ανοιξιάτικο απόγευμα

  17. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Είμαι σίγουρη Φωτεινή μου, πως αν πραγματικά έθεσες το ερώτημα, η απάντηση θ’ ανθίσει μέσα σου, σε ανυποψίαστο χρόνο! 😛
    Τα σύννεφα είναι και αυτά μέρος της άνοιξης και ότι και να κάνουμε η άνοιξη θα επικρατήσεις! 😉

    ΑΦιλιά πολλά και δυναμικά! 🙂

  18. Ο/Η fantra13 λέει:

    «Είσαστε, όμως, διαφορετικοί από το φόβο; Ή είσαστε ο φόβος; Εάν είσαστε άπληστοι, είναι η απληστία διαφορετική από εσάς; Όταν είστε θυμωμένοι, είναι ο θυμός διαφορετικός από σας; Εσείς είσαστε ο θυμός, εσείς είσαστε η απληστία. Έτσι, εσείς είσαστε ο φόβος»: Απίστευτα μεγάλη αλήθεια!

  19. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Δεν ξέρω Φανή μου, αν συνειδητοποιείς πόσο σοβαρό είναι αυτό που γράφεις, γιατί είναι το κλειδί της παρατήρησης! Μπράβο σου! 😀
    «Παίξε» με τα ερωτήματα και άφησε τα ν’ ανθίσουν… θα μαγευτείς από αυτά που θα ανακαλύψεις!

    ΑΦιλιά καρδιάς απ΄ την ηλιόλουστη και ανοιξιάτικη Ελλάδα! 🙂

  20. Ο/Η oneiraparamithiou λέει:

    Χμ…Είμαι σε μια φάση και φόβου και θυμού…Και προσπαθώ να παρατηρώ και να απαντώ…Ωστόσο άκρη δεν βρίσκω, παρά μόνο έχω κλειστεί στο καβούκι μου, το ΄κονάκι μου, όπως θα έλεγε και η γιαγιούλα μου…
    Φιλάκια πολλά μαγισσούλι μου, θα θέτω τα ερωτήματα όπως έχεις ξαναπεί και θα περιμένω μέσω της επίγνωσης να έρθουν οι απαντήσεις… 😉

  21. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Κατ’ αρχάς Κατερίνα μου, πολύ χαίρομαι που θυμάσαι να θέτεις ερωτήματα στον εαυτό σου και μάλιστα θυμάμαι πόσο σε είχαν εντυπωσιάσει οι απαντήσεις που έπαιρνες… να μια ακόμα ευκαιρία να θέσεις αυτό το ερώτημα:
    «Ποια είναι η αιτία του φόβου» ;

    Επίσης μη ξεχνάς πως η «προσπάθεια», δημιουργεί σύγκρουση… άσε τα ερωτήματα και τη ζωή να σου ζωγραφίσουν τον ανοιξιάτικο πίνακα! 😉

    https://ainafetst.wordpress.com/2014/12/06/effort/

    ΑΦιλιά με μια μεγάλη ανοιξιάτικη αγκαλιά! 🙂

  22. Ο/Η roula1smaragdenia λέει:

    Απο εχθες εγινε μια αποπειρα αναγνωσης μαγισσουλα μου αλλα επιδή ηταν αργα.. και το μυαλό ηταν κουρασμενο…ξαναγυρισα σημερα…για να αποκομησω γνωσεις το τι είναι ο φοβος και γιατί τα βαζουμε μαζι του… με θετικη σκεψη παντα δεν μπορω να πω οτι φοβαμαι πολλα.. …δεν θελω να βαζω την σκεψη μου να σκεφτεται έτσι… περιμενω να συμβει … οτι δήποτε και αν αξιζει τον κοπο θα δω πως μπορω να το αντιμετωπίσω νομιζω οτι οπως ειπες παραπανω ο κάθε ενας μας φιλεναδα έχει δικους του τρόπους αντιμετώπισης του φοβου… !! τα σεμινάρια που κανω εδώ μεσα .. και μαλιστα δωρεαν… ειναι πολύ ωφέλιμα στην σκεψη.. πολλες φορες με εχουν βοηθησει..!! να περνας ομορφα και χαλαρά… κάνοντας αυτο που αγαπας καλύτερα.. φιλακιααα παρα πολλα και χαμογελαστά γιατι .. έτσι..!! 🙂 ❤
    Υ.Γ. δεν βαζω τόνους γιατι τους ξεχνώ και γιατί με καθυστερουν στο γραψιμο.. !! 😀 😀

  23. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Την καλύτερη και την σοφότερη δουλειά κάνεις Ρουλίτσα μου αντιμετωπίζοντας τον φόβο όταν παρουσιάζεται, γιατί έτσι δεν φοβάσαι να φοβηθείς! 😉
    Πάντως αν κάτι σε απασχολεί, κάνε μια ερώτηση και περίμενε ν’ ανθίσει ο σπόρος- ερώτημα! (έχει ενδιαφέρον και θα σου αρέσει!) 😀
    Επίσης η άποψη σου για το άτονο γράψιμο, έχει και αυτή ενδιαφέρον, αν φυσικά δεν σ’ ενοχλεί να σου «κοκκινίζει» το ορθογραφικό λεξικό τα σχόλια σου! 😛

    ΑΦιλιά και χαλαρά και χαμογελαστά και πολύ ανοιξιάτικα! 🙂

  24. Ο/Η aristea k λέει:

    Αχ πέρασα πολύ όμορφα διαβάζοντας μαζεμένες τις αναρτήσεις που είχα χάσει μαγισσούλα μου.
    Βασικά δεν αναρωτιέμαι για τον φόβο. Προσπαθώ να βρω τι φοβάμαι, αλλά έχω πρόβλημα;☺Δεν φοβάμαι… έχω μάθει να αποδέχομαι , ό,τι έρθει λέω ..θα περάσει. Αφού έχω αντέξει πολλά στο παρελθόν γιατί όχι και στο μέλλον. Δεν ξέρω αν είναι καλό αυτό, αλλά ξέρω πως είμαι ικανή να αντέξω πολλά, οπότε έχω πει ότι δεν θα πονοκεφαλιάζω και θα στερώ τη χαρά μου τώρα. Ξέρω πως η ζωή έχει μπροστά μου και πολύ πόνο ξανά. Ίσως κι αβάσταχτο (λογοτεχνικά). Αλλά ίσως να έχει και καλά. Κι όλα μα όλα περνάνε…Μαθαίνεις να αποδέχεσαι τη ζωή……
    Σε φιλώ γλυκά
    Πέρασα υπέροχαααα!!!

  25. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Είδες τελικά πόσο όμορφο είναι Αριστέα μου, να διαβάζεις μαζεμένες αναρτήσεις;
    Το κάνω και η ίδια συχνά μια και ο χρόνος μου, για blogging είναι πολύ περιορισμένος και γίνεται πια επιλεκτικά… μια και τα σχόλια είναι αυτά που προσωπικά μ’ ενδιαφέρουν! 😉
    Όλα περνάνε τελικά, το θέμα είναι να καταφέρουμε να είμαστε παρόντες για να αντιμετωπίζουμε τις προκλήσεις της ζωής άμεσα και να μην τις αφήνουμε να ριζώσουν! 😉
    Εξάλλου αν δεν κατανοήσεις δεν μπορείς ν’ αποδεχτείς, έτσι δεν είναι;

    ΑΦιλιά πολλά πολλά με μια μεγάλη γιορτινή αγκαλιά! 🙂

  26. Ο/Η lefti λέει:

    To 2010 χάνοντας αγαπημένο μου πρόσωπο και έχοντας έρθει τα πάνω κάτω με την απώλεια και το ξαφνικό της υπόθεσης, ο φόβος φώλιασε μέσα μου όχι για το πως θα ανταπεξέλθω..αλλά να είμαι καλά να μεγαλώσω τον γιο μου και να τον μεγαλώσω όσο πιο ισορροπημένα γίνεται.
    Οι βόλτες στη φύση, οι μίνι εκδρομές ( όποτε αυτό ήταν δυνατό ) η επαφή με την παραλία, το δάσος, οι συζητήσεις με τους καλούς φίλους, η μουσική με γαλήνευαν.Η αγκαλιά του γιου μου με γαλήνευε.
    Αισθανόμουν πως παραλογιζόμουν αλλά το άφησα να κάνει τον κύκλο του. Και τον έκανε.Δεν κράτησε πολύ. Ευτυχώς.
    Όμορφη ανάρτηση..
    Όμορφα και τα λουλούδια σου 🙂
    Kαλή εβδομάδα να έχουμε και ΑΦιλιά πολλά από καρδιάς Στεφανία μου.

  27. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Χθες το βραδάκι, Ελευθερία μου, μπήκα στο μπλογκόσπιτο σου, γιατί ήθελα να «πάρω» αυτό το εκπληκτικό κομμάτι της Ανατολίτικης τζαζ και να το στείλω σε δυο φίλους που ξέρω πόσο θα το εκτιμούσαν και όπως ήταν φυσικό (για μένα) ξαναδιάβασα παλιές σου αναρτήσεις και αισθάνθηκα πως κάνεις πολύ καλή δουλειά μέσα σου και αυτό έχει και αντανάκλαση και στον γιο σου που θα δεις πως θ’ ακολουθήσει τα βήματα σου, εσωτερικά… 😉
    Μεγάλωσα για 12 χρόνια εντελώς μόνη τον Fred που τώρα είναι και μπαμπάς και γνωρίζω πολύ καλά τις δυσκολίες… αλλά έρχεται κάποια στιγμή που το άνθισμα των κόπων μας και η σοδειά είναι πλούσια!
    Το παρακάτω απόσπασμα, νομίζω πως «μιλάει» βαθιά στις καρδιές αυτών που δεν φοβούνται ν’ αντιμετωπίσουν τη ζωή έτσι όπως μας παρουσιάζεται…

    «Ποια είναι η αιτία του φόβου;
    Έχεις βάλει, λοιπόν, το ερώτημα· ασ’ το να ανθίσει. Στο άνθισμα αυτής της ερώτησης βρίσκεται και το ότι θα μαραθεί. Δεν υπάρχει το άνθισμα και μετά το τέλος· το ίδιο το άνθισμα είναι το τέλος. Καταλαβαίνετε για ποιο πράγμα μιλάμε;»

    Καλή μας βδομάδα! 😀

    ΑΦιλιά καρδιάς και με αγάπη! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s