Για το καλό, το κακό…

1306191523gibran-khalil-gibran-jesus-son-of-mary
ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟ

Κι ένας από τους γέροντες της πόλης είπε:
Μίλησε μας για το Καλό και το Κακό.
Κι εκείνος αποκρίθηκε:
Μπορώ να μιλήσω για το καλό που είναι μέσα σας, αλλά όχι για το κακό. Γιατί, τί άλλο είναι το κακό εκτός από το καλό που είναι το βασανισμένο από την πείνα του και τη δίψα του;
Στ’ αλήθεια, όταν το καλό πεινάει, αναζητά την τροφή του ακόμα και στις σκοτεινές σπηλιές και όταν διψά, πίνει ακόμα και από τα στάσιμα νερά.
Είστε καλοί όταν είστε ένα με τον εαυτό σας.
Κι ωστόσο, όταν δεν είστε ένα με τον εαυτό σας, δεν είστε κακοί.
.
.
gib16
.
.
Γιατί το διαιρεμένο σπίτι δεν είναι φωλιά κλεφτών, είναι μόνο ένα διαιρεμένο σπίτι.
Κι ένα καράβι χωρίς πηδάλιο μπορεί να περιπλανιέται άσκοπα ανάμεσα σε επικίνδυνα ξερονήσια κι ωστόσο να μη βουλιάξει στο βυθό.
.
.

1280px-Las_edades_de_la_mujer_-_Gibran_-_1910.

Είστε καλοί όταν προσπαθείτε να δώσετε από τον εαυτό σας. Κι ωστόσο δεν είστε κακοί όταν γυρεύετε όφελος για τον εαυτό σας. Γιατί όταν προσπαθείτε για όφελος, είστε σαν τη ρίζα που προσκολλιέται στη γη και βυζαίνει στο στήθος της.
Και βέβαια ο καρπός δεν μπορεί να πει στη ρίζα:
«Να είσαι σαν εμένα, ώριμη και γεμάτη και πάντα να δίνεις από την αφθονία σου».
Γιατί, για τον καρπό το δόσιμο είναι ανάγκη, όπως ανάγκη είναι για τη ρίζα ή απολαβή.

.
Kahlil Gibran 1883-1931 - Tutt'Art@ (52)
.
.
Είστε καλοί όταν είστε ολότελα ξύπνιοι στο λόγο σας.
Κι ωστόσο δεν είστε κακοί όταν κοιμάστε, ενώ η γλώσσα σας πάλλεται χωρείς σκοπό.
Και ίσως, ακόμα και μια ασυνάρτητη ομιλία μπορεί να δυναμώσει μια αδύνατη γλώσσα.
.
 CYCVHEcWYAIzaTf
.
.
Είστε καλοί όταν περπατάτε προς το σκοπό σας σταθερά και με τολμηρά βήματα.
Κι ωστόσο δεν είστε κακοί όταν προχωράτε προς τα κει κουτσαίνοντας.
Ακόμα και κείνοι που κουτσαίνουν δεν πηγαίνουν προς τα πίσω.
Αλλά εσείς που είστε δυνατοί και γρήγοροι, προσέξτε να μη κουτσαίνετε μπροστά στον κουτσό, νομίζοντας ότι αυτό είναι καλοσύνη.
Είστε καλοί με αναρίθμητους τρόπους και δεν είστε κακοί όταν δεν ειστε καλοί, μόνο που χασομεράτε και τεμπελιάζετε.
.
.
the_triad_being .
Είναι κρίμα που τα ελάφια δεν μπορούν να διδάξουν στις χελώνες τη γρηγοράδα.
Η καλοσύνη σας βρίσκεται στη λαχτάρα σας για το μεγάλο εαυτό σας και η λαχτάρα αυτή βρίσκεται μέσα σε όλους σας.

.

evocation_of_sultana_tabet

.

Αλλά σε μερικούς από σας, η λαχτάρα αυτή είναι σα χείμαρρος που τρέχει ορμητικά προς τη θάλασσα, κουβαλώντας μαζί του τα μυστικά των λόφων, των πλαγιών και τα τραγούδια του δάσους.
Ενώ σε άλλους είναι σαν επίπεδο ρεύμα που χάνεται στις στροφές και τις γωνίες κι αργοπορεί ώσπου να φτάσει στην ακτή.

.

15

.

Αλλά δεν πρέπει αυτός που λαχταρά πολύ να λέει σ’ εκείνον που λίγο λαχταρά:
«Γιατί είσαι αργός και σταματάς;»
Γιατί ο πραγματικά καλός δε ρωτάει τον γυμνό:
«Που είναι τα ρούχα σου;»
Ούτε τον άστεγο:
«Τι έπαθε το σπίτι σου;»

Χαλίλ Γκιμπράν
(1883-1931)

Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ

.

Από εδώ επίσης, μπορείτε να διαβάσετε πολλά άλλα κείμενα του  Χαλίλ Γκιμπράν.

Ο Χαλίλ Γκιμπράν εκτός από ποιητής, συγγραφέας, φιλόσοφος, υπήρξε και εξαιρετικός ζωγράφος.
Οι παραπάνω πίνακες είναι δικοί του και για όποιον ενδιαφέρεται να διαβάσει για την ζωή του και να δει και άλλους πίνακες του, μπορεί να επισκεφτεί μια παλιότερη ανάρτηση μου με τίτλο «Ν’ αγαπιέστε».

.
.
.

 

Advertisements

About Άιναφετς

To Άιναφετς είναι το ανάποδο του ονόματος Στεφανία και μ’ αυτό εμφανίζεται ως “μάγισσα Άιναφετς” σε ιστορίες του “Παραμυθά.
This entry was posted in Διάφορα. Bookmark the permalink.

76 Responses to Για το καλό, το κακό…

  1. Ο/Η Evi λέει:

    Πολύ ωραίο διδακτικό κείμενο μαγισσούλα μου…σαφώς και κανείς δε μπορεί να διδάξει τον άλλο τι είναι καλό και τι κακό γιαυτόν.. καθένας μόνος του πρέπει να αντιλαμβάνεται τις διαφορές! Πολύ ωραίοι οι πίνακες του Χαλίλ..να έχεις μια όμορφη μέρα!! Φιλάκια πολλά!!! 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      ‘Ετσι ακριβώς Εύη μου! 😉

      «Είμαστε ο δάσκαλος και ο μαθητής του εαυτού μας» , όπως λέει και ο Κρισναμούρτι!
      Και αυτός που δεν είναι καλός, δεν θα πει απαραίτητα πως είναι και κακός, έτσι δεν είναι;
      Οι πίνακες του Γκιμπράν είναι ο καθένας από ένα ποίημα!

      ΑΦιλιά πολλά και τρυφερά! 🙂

      • Ο/Η Evi λέει:

        Αυτός ο Κρισναμούρτι έχει αρχίσει να μου αρέσει τελικά! 🙂 Ναι, ίσως καμιά φορά αυτός που δεν είναι καλός να μην απαραίτητα και κακός, μπορεί να ταλαντεύεται.. όλα είναι πιθανά, καθότι είμαστε άνθρωποι.. δηλαδή περίεργες οντότητες! 🙂 φιλάκια και καλό ξημέρωμα!

        • Ο/Η Άιναφετς λέει:

          Υπάρχει ένα μικρό βιβλιαράκι του Κρισναμούρτι Εύη μου που θα σου αρέσει πολύ και λέγεται, «Γράμματα σε μια νεαρή φίλη» απ΄τις εκδόσεις Καστανιώτη, ξεκίνα να τον διαβάζεις από εκεί. Μπορείς επίσης να βάλεις στο «τι ψάχνεις», την λέξη «γράμματα» και θα σου βγάλει αρκετά! 😉

          ΑΦιλιά πολλά πολλά και να έχεις μια όμορφη μέρα! 🙂

  2. Ο/Η Tzina Varotsi λέει:

    χμμμ.. σε κάποια σημεία συμφωνώ, κάποια άλλα πάλι με προβληματίζουν.. δεν μπορώ όμως να μην επευφημήσω την επιλογή που κάνεις σε κείμενα .. πάντα αφήνουν στον αναγνώστη μια διδαχή, έναν προβληματισμό.. φιλιά Στεφανία μου να έχεις μια υπέροχη (υπόλοιπη) μέρα! 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Πολύ χαίρομαι όταν τα κείμενα που ανεβάζω, προβληματίζουν! 😉
      Και η ίδια προβληματίστηκα γιατί είδα, πως έχουμε μάθει να χωρίζουμε τους ανθρώπους σε καλούς και κακούς… και εδώ το κείμενο σου λέει πως αυτοί που στα μάτια μας, δεν φαίνονται να είναι καλοί, μπορεί απλά να έχουν χάσει το δρόμο τους και αυτό δεν θα πει πως κάποια στιγμή στη ζωή τους δεν θα τον βρουν!

      «Αλλά σε μερικούς από σας, η λαχτάρα αυτή είναι σα χείμαρρος που τρέχει ορμητικά προς τη θάλασσα, κουβαλώντας μαζί του τα μυστικά των λόφων, των πλαγιών και τα τραγούδια του δάσους.
      Ενώ σε άλλους είναι σαν επίπεδο ρεύμα που χάνεται στις στροφές και τις γωνίες κι αργοπορεί ώσπου να φτάσει στην ακτή»…

      Κανείς δεν μπορεί να καταδικάσει κανέναν, έτσι δεν είναι; (και εδώ φυσικά δεν μιλάμε για εγκληματίες!) 😛

      Σήμερα το πρωί σε σκέφτηκα Τζίνα μου, γιατί είδα να σκάνε μύτη οι γλαδιόλες που είχαμε φυτέψει μαζί πριν κάτι χρόνια… Τι γίνονται οι δικές σου; 😀

      ΑΦιλιά πολλά και καλό μας απογευματάκι! 🙂

      • Ο/Η Tzina Varotsi λέει:

        Αλήθεια; βγήκαν ξανά οι γλαδιόλες σου; εμένα όχι .. 😦
        Όσο για τους ανθρώπους συμφωνώ.. κανείς δεν γεννιέται κακός.. το καλό υπάρχει σε όλους κι αν κάπου .. κάποια στιγμή στην ζωή του χάθηκε μπορεί να το ανασύρει ξανά !
        Καλό βράδυ Στεφανία μου 🙂

  3. Ο/Η Ελίνα λέει:

    Άιναφετς, με παρακολουθείς και μου στέλνεις τα κείμενα που πρέπει να διαβάσω. Δεν εξηγείται αλλιώς. Σήμερα η μέρα μου ξεκίνησε με κάποιον που έβγαζε τα απωθημένα του πάνω μου. Άκουσα προσβολές, άκουσα θυμωμένα λόγια, άκουσα πολλά. Δεν απάντησα (κάτι που δεν το συνηθίζω), γιατί σκέφτηκα ότι καμιά φορά η μοναξιά και τα προβλήματα που κουβαλάει ο καθένας μας, μας κάνουν επιθετικούς χωρίς λόγο. Ωστόσο θύμωσα κι εγώ αθόρυβα. Για 3 με 5 λεπτά. Τόσο μου κράτησε ο θυμός. Μετά που γύρισα σπίτι μου σκεφτόμουν ποιο το νόημα να θυμώνω με έναν άνθρωπο που μάλλον δεν τα έχει βρει με τον εαυτό του και όλο το θυμό που ενδεχομένως ένιωθε για τον ίδιο έτυχε να τον βγάλει πάνω μου, γιατί εμένα έτυχε να δει μπροστά του εκείνη την ώρα. Δεν μπορώ εύκολα να σκεφτώ ότι αυτός ο άνθρωπος σήμερα (τουλάχιστον) δεν είχε κακία μέσα του, γιατί μου έβγαλε πολλή κακία χωρίς να τον πειράξω. Αλλά πάλι σκέφτομαι ότι ο καθένας κουβαλάει τα ζόρια του και τα ψυχολογικά ζόρια που έχουμε όταν δεν είμαστε συμφιλιωμένοι με τον εαυτό μας είναι τεράστια. Μου ήρθε κι αυτό το κείμενό σου στο e-mail μου, οπότε το κλείνω οριστικά το θέμα εδώ. Όλοι καλοί είμαστε τελικά 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Χμ! Ελίνα μου, συνήθως η ζωή μας στέλνει αυτά που πρέπει ν’ αντιμετωπίσουμε στη φάση που βρισκόμαστε και αυτές οι προκλήσεις, μας μαθαίνουν για μας, είναι οι δάσκαλοι μας… 😎
      (Ναι σε παρακολουθώ, νοερά, μια και δεν έχω fb για να το κάνω και αληθινά!!!) 😉

      Δεν είναι κακό να θυμώνουμε και μάλιστα θα έλεγα πως δεν πρέπει να καταπνίγουμε τον θυμό μας, φτάνει να μη μας παρασύρει σε δαιδαλώδης διαδρομές που στο τέλος θα βλάψουν εμάς τους ίδιους! 😛
      Με τον καιρό, μεγαλώνει η κατανόηση μας και παύουμε να κατηγοριοποιούμε τους ανθρώπους σε καλούς και κακούς, αυτό όμως δεν θα πει πως δεν υπάρχουν και εγκληματίες, αυτοί δεν ανήκουν στο ανθρώπινο είδος… απλά κάποιος που δεν είναι στα μάτια μας καλός, δεν θα πει πως είναι και κακός! 😉
      Σίγουρα όταν κάποιος είναι συμφιλιωμένος με τον εαυτό του, μπορεί να χειρίζεται τις καταστάσεις πιο ψύχραιμα και σοφά! 😀

      ΑΦιλιά πολλά πολλά καλή μου Ελίνα! 🙂

      • Ο/Η Ελίνα λέει:

        Eίσαι καλή στη νοερή «παρακολούθηση» 🙂 Άσε που αυτά δεν τα γράφω στο fcb.
        Αύριο δε θα έχεις και καινούρια ανάρτηση, οπότε δε θα περιμένω τίποτα αναπάντεχο να μου συμβεί. Την άλλη εβδομάδα πάλι :-)))))
        Για αυτή την κατηγοριοποίηση που λες που κάνουμε μέσα μας, ήθελα να σου πω πως δεν την κάνω ούτε σε καλούς -κακούς ανθρώπους, ούτε σε οποιοδήποτε άλλο ανθρώπινο χαρακτηριστικό. Όμως την κάνω πάρα πολύ σε εμπιστεύομαι – δεν εμπιστεύομαι. Εκεί έχω κουτάκια και τους βάζω όλους μέσα. Έχω μεγάλο κόλλημα με θέματα εμπιστοσύνης. Και δεν είναι ότι είχα ποτέ καμιά τρομερά δυσάρεστη εμπειρία. Ωστόσο είναι κάτι που πάντα με κρατά σε εγρήγορση. Αν έχεις κάνει καμιά σχετική ανάρτηση και σου έρχεται εύκολα στο μυαλό (δε θέλω να σε κουράσω πολύ 🙂 ), μου τη δίνεις σε παρακαλώ, γιατί το google δε με βοήθησε; Eυχαριστώ!!!! (μη σε κουράσω όμως, εντάξει;)
        ΑΦ πολλά κι από εμένα!

        • Ο/Η Άιναφετς λέει:

          Τον εαυτό σου τον εμπιστεύεσαι Ελίνα; Αυτή την μικρή φωνούλα που μας μιλάει, ενίοτε…

          Έψαξα στο Κρισναμούρτι on line, όπου έβαλα την λέξη «trust» και μου έβγαλε επίσης και το παρακάτω: (Σ’ ένα διάλογο, απαντά και μιλά για trust.)

          K: Sir, trust means what? I trust – if I have a wife, I trust her because I love her. I know she won’t do anything ugly to me, and I know I won’t do anything ugly to her because I love her. Where there is love there is trust. You don’t trust by itself – it means loving.

          Όταν αγαπάς, εμπιστεύεσαι!!! 😛

          Κατηγοριοποιούμε, όταν όλη μας την ζωή, την κατευθύνει το, «μ΄ αρέσει το τάδε, δεν μου αρέσει το τάδε, ο τάδε»… 😉

          ΑΦ! 🙂

          • Ο/Η Eλίνα λέει:

            Νομίζω ναι και καμιά φορά επειδή την παραεμπιστεύομαι μουλαρώνω. Για τα υπόλοιπα έχει δίκιο. Βγάζουν νόημα, αλλά δεν μπορώ να τους αγαπάω και όλους. Τώρα μουλάρωσα και είπα «δεν μπορώ» 😉 Θα τα ξαναδιαβάσω όμως αύριο ξεμουλαρωμένη και μπορεί να βγάλω το «δεν» 🙂 ΑΦ κι ευχαριστώ!!!!!

  4. Ο/Η Ανέσπερη λέει:

    … δεν είστε κακοί όταν δεν είστε καλοί, μόνο που χασομεράτε και τεμπελιάζετε …(δεν ξέρω γιατί, στάθηκα εδώ αρκετή ώρα).
    Τελικά με το μεγάλο μας εαυτό συναντιώμαστε? Η μεγάλη μας αυτή λαχτάρα εκπληρώνεται?
    Πάω κι έρχομαι. Πάω κι έρχομαι στις αναρτήσεις σου που ομολογώ πως μου τρώνε αρκετό χρόνο. Βέβαια και το βιβλίο που διαβάζω αυτό το διάστημα, πολλές είναι οι στιγμές που δεν καταλαβαίνω τι λέει γιατί το μυαλό τρέχει παντού και πουθενά, με αποτέλεσμα να ξαναγυρνώ πίσω και ξανά πάλι από την αρχή.
    Ευελπιστώ πως φταίει η άνοιξη γι’ αυτό και όχι κάτι άλλο …
    Στα σύννεφα έριξα μια αγγαλιά και σου την στέλνω!
    Καλό Π/Σ/Κ !!!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Όλοι μας πάμε και ερχόμαστε Ζωή μου και αυτή είναι και η ομορφιά της «διαδρομής» !
      Και όλοι μας, είναι εποχές που χασομεράμε και τεμπελιάζουμε… που το κακό; 😉
      Απλά, όταν έχουμε επίγνωση πως στροβιλιζόμαστε, χωρίς να επικρίνουμε τους εαυτούς μας, παίρνουμε βαθιές ανάσες και χαλαρά συνεχίζουμε από εκεί που μείναμε! 😛

      Εύχομαι να περάσεις όμορφα και δημιουργικά αυτές τις ανοιξιάτικες μέρες!

      ΑΦιλιά πάντα καρδιάς! 🙂

      • Ο/Η Ανέσπερη λέει:

        Βασικά το πάω κι έρχομαι στις αναρτήσεις σου Στεφανία μου, μεταφράζεται πως χρειάζομαι περισσότερες από μια ανάγνωση για να τις εμπεδώσω.
        Όσον αφορά το σημείο που κόλλησα, δεν βρίσκω κανένα κακό.Το αντίθετο θα έλεγα. Μου αρέσει περισσότερο αυτή η εκδοχή που παρουσίασες στην ανάρτησή σου, από εκείνο τον Ινδιάνικο μύθο της φυλής Τσερόκι που μιλά για τους δύο λύκους που υπάρχουν μέσα στον κάθε άνθρωπο. 🙂

        Υ.Γ. (Ένα βράδυ ένας γέρος (ινδιάνος) της φυλής Τσερόκι, μίλησε στον εγγονό του για τη μάχη που γίνεται μέσα στην ψυχή των ανθρώπων. Είπε: «Γιέ μου, η μάχη γίνεται μεταξύ δυο ‘λύκων’ που υπάρχουν μέσα σε όλους μας»
        Ο ένας είναι το Κακό. – Είναι ο θυμός, η ζήλια, η θλίψη, η απογοήτευση, η απληστία, η αλαζονεία, η αυτολύπηση, η ενοχή προσβολή, η κατωτερότητα, τα ψέματα, η ματαιοδοξία, η υπεροψία, και το εγώ.
        Ο άλλος είναι το Καλό. – Είναι η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, η ηρεμία, η ταπεινοφροσύνη, η ευγένεια, η φιλανθρωπία, η συμπόνια, η γενναιοδωρία, η αλήθεια, η ευσπλαχνία και η πίστη στο Θεό.
        Ο εγγονός το σκέφτηκε για ένα λεπτό και μετά ρώτησε τον παππού του: «Ποιος λύκος νικάει;»
        Ο γέρος Ινδιάνος Τσερόκι απάντησε απλά … «Αυτός που ταΐζεις.»)
        🙂 ❤

        • Ο/Η Άιναφετς λέει:

          Χαχαχα! Ζωή μου… το «χαχα» κολλάει στο παρακάτω:
          Αν είχες έστω και μια υποψία πως η συνάντηση μας είναι τυχαία, το παρακάτω θα σου αφήσει ένα χαμόγελο αναγνώρισης. Το ινδιάνικο κείμενο με τους λύκους, ήταν έτοιμο να προστεθεί στο κείμενο του Γκιμπράν και δεν μπήκε, γιατί το θεώρησα κατώτερο, παρόλο που και αυτό έχει τη «διδαχή» του!!! 😛
          Είδες τι καλό που βγάζουν τα πήγαινε-έλα μας; Έτσι μεταξύ μας, εξακολουθούμε και ταΐζουμε το καλό! 😀

          Καλή ηλιόλουστη και χαλαρή μέρα, εύχομαι! 🙂

  5. Ο/Η geopela λέει:

    Ο Αβδηρίτης σοφός Δημόκριτος έλεγε: «Στους ανθρώπους από τα καλά δημιουργούνται κακά, όταν κάποιος δεν γνωρίζει να οδηγεί τα καλά και να τα κατευθύνει σωστά.» Δυστυχώς, διαπιστώνουμε ότι ο σοφός πρόγονός επαληθεύτηκε εφόσον η «καλή» ζωή της ευμάρειας των τελευταίων χρόνων μας οδήγησε στο «κακό» της οικονομικής κρίσης, της εθνικής υποτέλειας και τον διεθνή διασυρμό της πατρίδας μας.

  6. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Καθώς απαντούσα στα σχόλια, «είδα» πως το κακό είναι δημιούργημα του ανθρώπου… δεν υπάρχει το κακό στη φύση, έτσι δεν είναι;
    Με αυτό το σκεφτικό, είμαστε υπεύθυνοι για τη διαφθορά των τελευταίων ετών και όχι μόνο… 😉
    Πολύ σωστός ο Δημόκριτος!

    Ευχαριστώ για το σχόλιο, καλό βράδυ! 🙂

  7. Ο/Η syros2js λέει:

    Το κακό είναι ουσιαστικά το καταπιεσμένο καλό? Χμμμ! Ομολογώ πως αυτή την εκδοχή δεν είχα σκεφτεί!
    Μαγισσούλα μου, διευρύνεις τους ορίζοντές μας! Ταΐζεις το μυαλουδάκι μας και αυτό είναι πολύ σημαντικό!
    Να είσαι καλά!
    ΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Και σε μένα Γιάννα μου, αυτό το κείμενο διεύρυνε τους ορίζοντες μου… το καλό έχασε το δρόμο του και περιπλανιέται και όχι άσκοπα, γιατί σε όλους δίνεται η ευκαιρία να «δουν» κάποια στιγμή την περιπλάνηση τους και ν’ αλλάξουν ρότα! 😉
      Και όταν το κείμενο έχει και αυτή την ποιητικότητα, νομίζω πως γίνεται πολύ πιο κατανοητό! 😛

      Ακόμα και όταν δεν είμαστε ένα με τον εαυτό μας, υπάρχει ελπίδα…

      «Γιατί το διαιρεμένο σπίτι δεν είναι φωλιά κλεφτών, είναι μόνο ένα διαιρεμένο σπίτι.
      Κι ένα καράβι χωρίς πηδάλιο μπορεί να περιπλανιέται άσκοπα ανάμεσα σε επικίνδυνα ξερονήσια κι ωστόσο να μη βουλιάξει στο βυθό»… υπέροχη εικόνα! 🙂

      ΑΦιλιά και καλό Π Σ Κ, χαλαρό και τρυφερό! 🙂

  8. Δεν έχουμε και τα δύο στοιχεία μέσα μας; Γιατί αν δεν υπήρχε το ένα, πώς θα αναδεικνυόταν το άλλο; Στεφανία μου νομίζω πως οι πάντες και τα πάντα έχουν δύο όψεις. Αν υπερισχύει το κακό βέβαια και αν δεν έχουμε ασκηθεί να το χαλιναγωγούμε, τότε υπάρχει πρόβλημα.
    Μεγάλος φιλόσοφος ο Χαλίλ και πρόσφατα έμαθα πως ήταν και εξαίρετος ζωγράφος. Ίσως να το έμαθα κι από δω, δεν είμαι σίγουρη.
    Γλυκές καληνύχτες Στεφανία μου!

  9. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Δεν νομίζω Μαρία μου, πως γεννιόμαστε με τα δυο στοιχεία μέσα μας… αλλά σίγουρα στη πορεία το κακό φωλιάζει μέσα μας και συνήθως ερήμην μας και σ’ αυτό φταίει το περιβάλλον και ο τρόπος που μεγαλώσαμε! 😉
    «Το κακό είναι ισχυρό, αλλά το καλό πολύ πιο ανθεκτικό» κάπου λέει ο Κρισναμούρτι και αυτό είναι έτσι γιατί αλλιώς θα είχε καταστραφεί όλος ο πλανήτης! 😛

    ΑΦιλιά πολύ τρυφερά και πάω τώρα να μορφωθώ στο σπιτικό σου! 🙂

  10. Ο/Η tasteofmysoul λέει:

    Είστε καλοί όταν είστε ένα με τον εαυτό σας.
    Κι ωστόσο, όταν δεν είστε ένα με τον εαυτό σας, δεν είστε κακοί… η δική μου «στάση » στο κείμενο.Υπέροχος Γκιμπραν μαυτόν τον ιδιαίτερο τρόπο σκέψης και γραφής.Το βέβαιο είναι οτι το καλό και το κακό δε μπορεί να σταματήσει να υπάρχει μέσα μας καθώς και όλα τα αντίθετα που υφίστανται στο κόσμο, Απλά μέσω της νόησης μας επιλέγουμε ποια απο τις δυο συμπεριφορές θα λάβουμε ως εργαλείο.(κι εδω κολλαει η ιδιανικη ιστοριούλα με τους 2 λύκους που προανέφερε η φίλη μας) 🙂 τα φιλιά μου και την καλησπέρα μου 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Όταν κανείς καταφέρνει και ζει πιο πολύ στο παρόν, έχει επίγνωση των καλών και κακών στιγμών του που σίγουρα θα υπάρξουν, αλλά πάλι αυτό δεν τον καθιστά κακό! 😉
      Μου αρέσει ο Γκιμπράν που χειρίζεται με μαεστρία τις δυο αυτές έννοιες και δεν καταδικάζει το κακό, αλλά το δικαιολογεί! 😛
      Ας ταΐσουμε λοιπόν την καλοσύνη που υπάρχει μέσα σε όλους μας! 🙂

      ΑΦιλιά και καλό μας βραδάκι! 🙂

  11. Ο/Η dodo λέει:

    Υπάρχουν καλές και κακές πράξεις και- δυστυχώς- δεν επιλέγουν όλοι οι άνθρωποι πάντοτε τις καλές.

  12. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Οι άνθρωποι που δεν επιλέγουν πάντα το καλό στη ζωή τους, δεν είναι απαραίτητα κακοί…
    Όταν όμως οι πράξεις σου βλάπτουν τους άλλους, σίγουρα έχεις χάσει τον δρόμο σου και πρέπει κανείς να ελπίζει πως κάτι θα συμβεί στη ζωή σου και θα σου δείξει τον σωστό δρόμο… η οπτική του Γκιμπράν είναι μια οπτική εντελώς αντίθετη με τα πιστεύω μας και προσωπικά μ’ έχει προβληματίσει αρκετά! 😉

    ΑΦιλιά πάντα καρδιάς! 🙂

  13. Ο/Η Martha Blogging λέει:

    Εγώ πάλι γιατί πιστεύω ότι δεν υπάρχει ούτε καλό ούτε κακό; Θα μου πείς τι υπάρχει.. Δεν ξέρω να απαντήσω σε αυτό.. Αλλά ξέρω ότι κάτι καλό μπορεί εμένα να μου φαίνεται κακό και το αντίστροφο.
    Γενικά δεν μου αρέσουν οι «ταμπέλες» αν μπορώ να το πώ έτσι.. Νομίζω ότι όλα συνυπάρχουν αρμονικά σε αυτό το σύμπαν, απλώς εμείς ακόμα δεν το έχουμε καταλάβει.

    (αυτόν τον Κρισναμούρτι πρέπει κι εγώ να τον διαβάσω! Δεν μου δίνετε κανά λινκ να μελετήσω;)

  14. Παράθεμα: Το αγαπημένο μου άρθρο αυτή την εβδομάδα (8 έως 15/4/2016) – Της Φανής της φάνηκε ωραίο!

  15. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Το «καλό» Μάρθα μου, όταν είναι καρδιάς είναι πάντα καλό και είναι Αγάπη, έτσι νομίζω! 😉
    Ότι μέσα μας συνυπάρχουν και τα δυο είναι σίγουρο αλλά εξαρτάται και απ΄ τον βαθμό. Από την άλλη, ένας πραγματικά κακός άνθρωπος, όπως είναι πχ ένας παιδόφιλος ή ένας δικτάτορας ή ένας δολοφόνος, είναι 100% κατακριτέος απ’ όλους! 😛

    Όσο για τον Κρισναμούρτι, ξεκίνα βάζοντας στο παραθυράκι (δεξιά στο blog μου), που γράφει, «Τι ψάχνεις», την λέξη, Κρισναμούρτι και θα σου βγάλει πολλά κείμενα του! 😉
    Νομίζω, πως είναι ότι καλύτερο μπορείς να διαβάσεις, ειδικά αυτές τις μέρες που περιμένεις να φέρεις στον κόσμο μια νέα ψυχούλα!!! 😀

    ΑΦιλιά πολλά πολλά και να έχετε όλοι σας, ένα υπέροχο Σ/Κ! 🙂

  16. Ο/Η me (maria) λέει:

    Έγραφα, έγραφα κι έκανα ένα μαγικό (μπορεί να μην είμαι μάγισσα, αλλά κάνω μαγικά που μοιάζουν με γκάφες συνεχώς) και το έσβησα…κλαψ λυγμ…
    Έγραφα λοιπόν πως έχω δει απόλυτα κακούς ανθρώπους, που δύσκολα θα πίστευε κάποιος πως έχουν κάτι καλό μέσα τους…προσωπικά πιστεύω πως οι συγκεκριμένοι δεν έχουν…αν λοιπόν θεωρητικά το κακό είναι απλά το καλό που είναι βασανισμένο από την πείνα του και τη δίψα του, γατί πείνασε και δίψασε τόσο?…γιατί κανείς δεν το τάισε και δεν το πότισε?
    Ίσως πάλι η πείνα και η δίψα να είναι αποτέλεσμα κάποιων καταστάσεων…θα το σκεφτώ κάτω από αυτό το πρίσμα, αλλά έστω κι έτσι δε θα δω τους κακούς με συμπάθεια….
    Φιλιά πολλά και καλό Σαββατοκύριακο!

  17. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Αχ! Μαρία(me) μου, πολύ τραγικό να γράφεις, να γράφεις και ξαφνικά κάτι να κάνεις ή να μη κάνεις και το κείμενο σου να χάνεται… το έχω πάθει και αυτό το «κακό» που επειδή διορθώνεται δεν είναι και τόσο κακό, γιατί πολλές φορές με το «νέο» σου κείμενο γίνεσαι πιο αντιληπτός! 😎
    Θέλεις να συζητήσουμε αυτό που γράφεις; 😉
    Σίγουρα υπάρχουν οι κακοί, δεν ξέρω αν αυτό το «απόλυτα κακοί» είναι όντος έτσι… Απόλυτα κακός ήταν ο Χίτλερ και οι όμοιοι του, (βιαστές, δολοφόνοι κλπ). Εδώ ο Χαλίλ δεν αναφέρεται σε ψυχοπάθειες… απλά προσπαθεί να μας πει, πως αν δεν είσαι καλός, δεν θα πει πως είσαι και κακός… απλά έχεις χαθεί σε κάποια στροφή (της πορείας σου) και περιπλανιέσαι βλάπτοντας πρώτα τον εαυτό σου και συνήθως φταίει το περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσες… 😛
    Υπάρχουν άτομα που μου προξένησαν πολύ πόνο, το έκαναν γιατί σκεφτόντουσαν τον εαυτούλη τους, αυτά τα άτομα όμως με άλλους ήταν πολύ καλοί και ας ήταν πάλι αυτό το «καλοί» από υπέρμετρο εγωκεντρισμό! 😦
    Δεν έχουμε καμιά δουλειά να κρατάμε γύρω μας άτομα τοξικά (έτσι αποκαλώ τους βλαβερούς) και αν είμαστε αναγκασμένοι να τα συναναστρεφόμαστε πχ στη δουλειά μας, ας είμαστε προσεχτικοί και ας κρατηθούμε μακριά απ’ το δηλητήριο τους! 😉
    Πω πω σεντόνι απάντηση άπλωσα! 😀

    ΑΦιλιά πολύ τρυφερά και πολύ «καλό» μας απόγευμα! 🙂

    • Ο/Η Ελίνα λέει:

      Άιναφετς, πάνω που είχα ξεμουλαρώσει και αγαπούσα (σχεδόν) όλον τον κόσμο, με μπέρδεψες με αυτό το σχόλιο. Εγώ που αυτούς που δεν τους εμπιστεύομαι, γιατί μου δείχνουν δείγματα ότι είναι διπρόσωποι, κουτσομπόληδες και άλλα τοξικά και τους κρατώ σε κάποια απόσταση (τους συναναστρέφομαι δηλαδή όσο αντέχω και είμαι σε θέση να τους αντιμετωπίζω, εννοώντας να μπορώ να τους βλέπω φιλικά γιατί αν έρθουμε πιο κοντά θα αρχίσουν να με ενοχλούν και δε θα μπορώ πια να τους βλέπω φιλικά) καλά ή κακά κάνω; Είχα βρει την ηρεμία μου με τα κουτάκια μου εμπιστεύομαι-δεν εμπιστεύομαι αλλά με έκανες να το δω με μεγαλύτερη αγάπη το όλο θέμα προχτές και άρχισα να αγαπάω (λίγο) και μερικούς τοξικούς. Τώρα με το καινούριο σχόλιο τα έχω παντελώς χαμένα. Tι να τους κάνω αυτούς που τους είχα μέσα στα κουτάκια και ξαφνικά τους έβγαλα;

      Kαλά, τον Κρισναμούρτι τον ξέχασα όλο σήμερα. Έρχομαι να σε ρωτήσω πως να αντιμετωπίζω τους ανθρώπους, αντί να ρωτήσω τον εαυτό μου. :-))) Πάντως πραγματικά με μπέρδεψες σήμερα, γιατί διαβάζοντας τόσο καιρό τον Κρισναμούρτι είχα αποκομίσει την εντύπωση πως δε χρειάζεται να απομακρυνόμαστε από κανέναν άνθρωπο επειδή φοβόμαστε ότι μπορεί να μας ρίξει ψυχολογικά. Πως ό,τι κι αν μας συμβεί, ό,τι και να μας κάνει κάποιος είναι στο χέρι μας πως θα το πάρουμε αυτό Δεν τα έγραφε πουθενά έτσι, αλλά σαν γενικότερη εντύπωση αυτό είχα πάρει. Πάλι δεν τον καταλαβαίνω;

      Να μου βάλεις περιορισμό στα σχόλια, γιατί αλλιώς δε θα μαζευτώ ποτέ. Μου αρέσουν πάρα πολύ όλα όσα γραφεις. ΑΦ! Καληνύχτα!

    • Ο/Η me (maria) λέει:

      Το μυαλό μου δε σου κρύβω πήγε και στον Χίτλερ όταν έγραφα το σχόλιο!
      Αλλά μαγισσούλα μου είναι όλοι αυτοί οι κακοί ψυχοπαθείς, ή στα αλήθεια υπάρχει κακία…μήπως η ψυχοπάθεια είναι μια ετικέτα για να «δικαιολογήσουμε» κατά κάποιον τρόπο την απόλυτη κακία, επειδή μας είναι αδιανόητο πως ένας άνθρωπος μπορεί να είναι απλά διαβολικός? Επειδή μας φοβίζει το ενδεχόμενο να υπάρχει στα αλήθεια τόση πολλή κακία?…λέω!
      Δε θα διαφωνήσω καθόλου με τα τοξικά άτομα, που τα απομακρύνω από κοντά μου άμα τη εμφανίσει…χαχα!
      Στη δουλειά δεν μπορείς να κάνεις κάτι τέτοιο, αλλά ευτυχώς που δεν έχω πρόβλημα εκεί…μπορεί η δουλειά μου να είναι δύσκολη, αλλά τουλάχιστον οι συνάδερφοι είναι όλοι ένας κι ένας!!

      Μπορεί δηλαδή ένας να είναι κακός με συγκεκριμένα άτομα και καλός με άλλους?…κι όμως είναι μάλλον υποκριτές όταν το παίζουν καλοί…δεν είναι δυνατόν να πληγώνουν κάποιον χωρίς να νοιάζονται για τα αισθήματά του, εκτός πια αν δεν έχουν καν συνείδηση και να νοιάζονται για άλλους…είναι που νοιάζονται μόνο γα τον εαυτούλη τους αυτοί και να δεις για πότε θα πληγώσουν και τους υπόλοιπους, αν δεν τους «εξυπηρετούν» πια, για να το πω χοντρά…
      Άπλωσα πάλι σεντόνι…ελπίζω μόνο να μην το πάρει ο άνεμος, γιατί άντε να ξαναγράφω μετά..χαχα!
      Φιλιά πολλά!

      • Ο/Η Άιναφετς λέει:

        Υπάρχει μια φράση του Κρισναμούρτι, Μαρία μου που σαφέστατα αναγνωρίζει πόση κακία υπάρχει στην ανθρωπότητα και μάλιστα το κακό γι αυτόν ήταν evil=σατανικό! 😉
        «Το κακό είναι ισχυρό, αλλά το καλό πολύ πιο ανθεκτικό»…έλεγε, γι αυτό και πολλοί αντέχουν!
        Αυτοί που προξενούν βλάβη, είναι αυτοί που σίγουρα μόνο τον εαυτό τους σκέφτονται, είναι αυτοί που «πατούν επί πτωμάτων» για να πετύχουν τον σκοπό τους και ότι τους αποκαλώ απλά μόνο τοξικούς μάλλον είμαι (πολύ) επιεικής μαζί τους! 😛
        Υπάρχει στον πλανήτη μας πολύ ψυχοπάθεια, δεν πχ τους περισσότερους πολιτικούς και αυτό είναι παντού! 😉

        ΑΦιλιά πολλά πολλά και καλή μας δύναμη! 🙂

  18. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Τώρα με μπέρδεψες και εσύ, γιατί δεν βλέπω τι σε μπέρδεψε! χαχαχα! 😛
    Ο Κρισναμούρτι, δίνει τεράστια σημασία στις σχέσεις μας και όταν μιλάει για σχέσεις, εννοεί τη σχέση που έχουμε με τα πάντα γύρω μας, (όπως με την φύση και με ότι μας περιβάλει!) 😉
    Θεωρεί πως οι σχέσεις είναι ζωή και πως πρέπει να γνωρίσουμε τον εαυτό μας μέσα από τις σχέσεις μας, γιατί αυτές γίνονται ο καθρέπτης μας… μόνοι μαθαίνουμε, μια και είμαστε ο δάσκαλος και ο μαθητής του εαυτού μας… απλά πραγματάκια και ας αφήσουμε τους άλλους να είναι αυτοί που είναι και ας ξεκινήσουμε με το να βάζουμε πρώτα τάξη μέσα μας! 😉

    Δεν θα βάλω ποτέ περιορισμό στα σχόλια, γιατί ο μόνος λόγος ύπαρξης αυτού το blog, είναι ο σχολιασμός! 😀

    ΑΦ! και να έχεις μια γαλήνια νύχτα! 🙂

    • Ο/Η Ελίνα λέει:

      Αχ, Άιναφετς. Επιμένεις ότι είμαι μέσα μου μπερδεμένη, γιατί σου φαίνεται μπερδεμένος ο τρόπος που σκέφτομαι 🙂 Δεν είμαι 🙂 Προσωπικά δεν πιστεύω ότι υπάρχουν τοξικοί άνθρωποι και νόμιζα πως το ίδιο πίστευε κι ο Κρ. Γι΄αυτό μπερδεύτηκα με το παραπάνω σχόλιο που μιλάς για αποστάσεις από ανθρώπους. Όμως επειδή δεν έχω ακόμη την απόλυτη απαγκίστρωση από αυτά που συμβαίνουν γύρω μου και ενώ κανονικά κανείς άνθρωπος δε θα έπρεπε να ήταν ικανός να μας ρίχνει ή να μας ενοχλεί με τη στάση του αν εμείς ήμασταν απόλυτα σίγουροι για τον εαυτό μας, κρατάω μερικές φορές κάποιους ανθρώπους σε μια απόσταση (εξ΄ου και τα κουτακια «εμπιστεύομαι» – «δεν εμπιστεύομαι») Ολική απόσταση δεν κρατάω από κανέναν όσο δύσκολος άνθρωπος κι αν είναι. Όμως νομίζω πως τους ανθρώπους δε θα πρέπει να τους φοβόμαστε καθόλου. Να μην αποκαλούμε ορισμένος τοξικούς και προσπαθούμε να αποτραβηχτούμε καθόλου από αυτούς για να μη μας επηρεάσουν. Αυτό δεν το έχω επιτύχει ακόμη πλήρως. Όμως έχω την αίσθηση ότι το κατάφερε ο Κρ., γιατί σε όλους τους διαλόγους εμφανίζεται τρομερά νηφάλιος, ήρεμος και ψύχραιμος. Απαντά στα πάντα, δεν υπάρχει τίποτα που να τον φοβίζει γύρω από μια ανθρώπινη συμπεριφορά. Και νομίζω ότι το πέτυχε αυτό επειδή ακριβώς αγάπησε πραγματικά τον κόσμο γύρω του (ανθρώπους και φύση). Γι΄αυτό κι αυτά που λέει – ενώ ουσιαστικά στηλιτεύει καταστάσεις – ποτέ δε σου δινουν την αίσθηση ότι σε μαλώνει ή ακόμη σε συμβουλεύει ή προσπαθεί με κάποιον τρόπο να σου ανοίξει τα μάτια. Δεν προσπαθεί να κάνει τίποτα και είναι τόσο εντυπωσιακό το ότι τραβάει την προσοχή μας με αυτόν τον εντελώς ουδέτερο τρόπο. Ελπίζω να μη σε μπέρδεψα πάλι. 🙂 Ωραία Κυριακή να έχετε! Χαιρετίσματα και στον Παραμυθά! ΑΦ!!!! ❤

      • Ο/Η Άιναφετς λέει:

        Ίσως μόνο αυτός που είναι ένα με τον εαυτό του, χωρίς «εγώ» άρα ένα και με το σύμπαν, όπως ήταν ο Κρισναμούρτι, μπορεί να είναι αληθινά καλός,, εμείς όλοι που τον μελετούμε-ερευνούμε, σίγουρα έχουμε (πολύ) δουλειά να κάνουμε! 😉

        Να έχεις ένα όμορφο υπόλοιπο Κυριακής!

        ΑΦ! και με τα χαιρετίσματα του Παραμυθά! 🙂

        • Ο/Η me (maria) λέει:

          Όπως θα έλεγε κι ο Κρισναμούρτι, ας ορίσουμε πρώτα τι είναι τοξικός… (σόρι για την ιεροσυλία)
          Τοξικοί είναι εκείνοι οι άνθρωποι που θέλουν οι γύρω τους να υποφέρουν και φροντίζουν προσωπικά γι΄αυτό.
          Θες με μια κακή κουβέντα, θες με μια κακή πράξη (που η κουβέντα, κουβέντα είναι κι έφυγε στον αέρα, η πράξη όμως έχει αποτελέσματα)…
          όσο και να τα έχεις βρει με τον εαυτό σου, δεν παύεις να είσαι άνθρωπος και να πληγώνεσαι όταν δέχεσαι συνέχεια την κακία, ή τοξικότητα (για μένα είναι και το ίδιο πράγμα η κακία και η τοξικότητα) του άλλου!
          Ελίνα μου έχω μια απορία…αν σου κάνει κάποιος κακό, όχι άθελα, μα με σκοπό, δε θα χαθεί η εμπιστοσύνη και δε θα φροντίζεις να μην πέφτεις πάνω του?
          Η αρνητική ενέργεια που σκορπάνε κάποια άτομα είναι δεδομένη…γιατί να πηγαίνω να πέφτω πάνω της, αν μπορώ να την αποφύγω και γιατί να χαλαλίζω την ώρα μου με άτομα που επιδιώκουν το κακό μου, αν μπορώ να είμαι με άτομα που αξίζουν?
          Δεν είναι λοιπόν από φόβο που κάποια άτομα πρέπει να τα κάνουμε πέρα…είναι γιατί μας αξίζει το καλύτερο και όχι τα κόμπλεξ και η κακία (τοξικότητα) μερικών!

          • Ο/Η Άιναφετς λέει:

            Χαίρομαι που έρχεσαι στα λόγια μου Μαρία μου ως προς τα τοξικά- άρρωστα για μένα άτομα, αλλά ας μείνουμε στον Χαλίλ που σίγουρα δείχνει μεγάλη γενναιοδωρία καρδιάς που δυσκολεύομαι να μοιραστώ !00% μαζί του… ακόμα! 😉
            Αυτά…

            ΑΦ! και καλή μας νύχτα πλέον! 🙂

          • Ο/Η Ελίνα λέει:

            Ξέρεις τι γίνεται; Kρατάω αποστάσεις τόσο όσο δε με ενοχλούν. Αλλά το ότι χρειάζεται να κρατάω κι αυτές τις αποστάσεις μου φαίνεται ότι είναι δικό μου θέμα. Ιδεατά θα ήθελα να μη μπορούσε να με επηρεάσει ποτέ κανείς με την αρνητικότητά του και την κακία που θα πει ή θα κάνει. Δεν τους βάζεις μέσα στη ζωή σου γιατί δεν υπάρχει λόγος αν είναι άνθρωποι που δεν ταιριάζεις. Όμως τους συναντάς καθημερινώς και αναγκαστικά τους συναναστρέφεσαι σε ένα βαθμό. Μπορεί να είναι ο γονιός ενός παιδιού που παίζει με το δικό σου στο σχολείο. Μπορεί να σε καλεί σπίτι του γιατί το ζητάει το παιδί του. Έχω αποφύγει πάρα πολλές φορές τέτοιες προσκλήσεις, αλλά δε γίνεται να κρύβεσαι για πάντα από τέτοιους ανθρώπους. Θα έρθεις σε επαφή μαζί τους είτε στο σχολείο, είτε στο πάρκο που θέλουν να παίζουν τα παιδιά. Οπότε πρέπει εσύ να μάθεις να μην επηρεάζεσαι. Δε μου φαίνονται κακοί άνθρωποι, αν και με έχουν εκνευρίσει αρκετές φορές. Αν συνειδητοποιήσεις όμως τι ψυχολογικά κουβαλάει ο καθένας, τότε τους βλέπεις με κάποια συμπάθεια. Γι΄αυτό πιστεύω ότι οι άνθρωποι δεν είναι τοξικοί. Ίσως να έγιναν (προσωπινά θέλω να ελπίζω) μερικοί επειδή δεν έχουν λύσει τα προβλήματα που κουβαλάνε στις καρδιές τους. Πάντως το ότι με επηρεάζουν αρκετές φορές το θεωρώ δικό μου πρόβλημα. Θα έπρεπε να είχα την ικανότητα να μη νιώθω καθόλου αρνητικά συναισθήματα για τέτοιους ανθρώπους. Δεν την έχω πάντα, αλλά όσες φορές την είχα είδα ότι άξιζε τον κόπο.

            Επίσης έχουν πολλή μοναξιά αυτοί οι άνθρωποι έχω διαπιστώσει. Πάντα ψάχνουν κάποιον για παρέα. Πιθανώς γιατί κανείς δεν τους θέλει πολύ κοντά. Ίσως αν δεν τους βάζαμε όλοι μας στο περιθώριο να γλύκαιναν κι εκείνοι λίγο. Μπορεί να φαίνονται δυνατοί, μερικοί έχουν και κάποια «αυλή» ανθρώπων γύρω τους, τους οποίους τους φέρονται άσχημα αρκετές φορές, αλλά το ότι τους βλέπεις τόσο έντονα να ψάχνουν ανθρώπους για παρέα εμένα μου δείχνει ότι νιώθουν μόνοι. Θα ήθελα πάντως μια μέρα να μπορούσα να ήμουν πιο δοτική μαζί τους και πιο ανοιχτή χωρίς να τους φοβάμαι. Στην ουσία τους κρατάω σε κάποια απόσταση όταν νιώθω ότι δεν μπορώ να τους διαχειριστώ γιατί τους φοβάμαι. Αν δεν είχα καθόλου εγωισμό μέσα μου διαισθάνομαι ότι κανείς δε θα ήταν ικανός ποτέ να με πληγώσει και πως θα μπορούσα να τον αντιμετωπίζω με αγάπη. Ακόμη και τον στριφνό και τον περίεργο. Ίσως τότε κι εκείνος να σταματούσε να πληγώνει τους άλλος γύρω του. Αχ, δε βγάζουν νόημα πολύ όλο αυτά μάλλον ή παραείμαι ρομαντική. Νομίζω τελικά πως ο κάθε «τοξικός» αν πάρει αγάπη ίσως πάψει να συμπεριφέρεται έτσι, αλλά εγώ έχω κάποιο εγωισμό μέσα μου που με κρατάει από το να νιώσω μεγάλη αγάπη για αυτούς τους ανθρώπους. Πάντως πιο πολύ σαν πληγωμένους τους βλέπω, παρά σαν τοξικούς. Δε νομίζω ότι κανείς άνθρωπος θέλει να είναι κακός. Κάπου το έχασε στην πορεία της ζωής του και ίσως κάπου ευθυνόμαστε και όλοι εμείς για αυτό γιατί δεν αφουγκραζόμαστε εγκαίρως τις ανάγκες των ανθρώπων γύρω μας. Ο τοξικός πριν γίνει τοξικός ίσως να έκανε πολλές προσπάθειες να δείξει στους γύρω του ότι χρειαζόταν βοήθεια και αγάπη και ίσως όλοι εμείς να μην παίρναμε το μήνυμα.

            • Ο/Η Άιναφετς λέει:

              Καλημέρα! 😀
              Πολύ κατανοητό το σχόλιο σου Ελίνα μου και φυσικά το ζητούμενο του καθενός πρέπει να είναι, να μην επηρεάζεται απ΄ την τοξικότητα-κακία των όντος δυστυχισμένων-παραπλανημένων, έλα όμως που μερικοί που τους θεωρούσες κάποτε φίλους σου με τις πράξεις τους σου προξένησαν (πολύ) πόνο… τότε διακριτικά απομακρύνεσαι και αποφεύγεις την παρέα τους… έτσι δεν είναι; 😉
              Πχ.την τοξική κουτσομπόλα γειτόνισσα γιατί να την κάνω παρέα… απλά είμαι ευγενική και απομακρύνομαι… 😛

              ΑΦ! και καλή βδομάδα να έχουμε! 🙂

              • Ο/Η Ελίνα λέει:

                Mακριά κι αγαπημένες όσο γίνεται, Άιναφετς. Συμφωνώ σε αυτό. Εμένα που λες μια για χρόνια φίλη μου μου δημιούργησε πριν πολύ καιρό τέτοιο θέμα. Απομακρύνθηκα και επειδή είχα άνεση να μιλήσω, είπα και ακριβώς τους λόγους. Ενοχλήθηκε, το φαντάζεσαι πιστεύω. Και μείναμε απομακρυσμένες για χρόνο, μπορεί και παραπάνω. Δεν έκανε καμιά μας καμία κίνηση να ξαναβρεθούμε. Μέχρι που με είδε η μαμά της, που μαλλόν δεν ήξερε αλλά παρατηρούσε ότι είχαμε χάσει επαφή και μου είπε με τρόπο να την πάρω τηλέφωνο γιατί της λείπω και ρωτάει, αλλά δεν μπορεί να πάρει η ίδια. Ε, την πήρα. Άμα αρχίσουμε να τα περνάμε πάλι μερικά όρια, νομίζω πως πάλι θα χρειαστεί να απομακρυνθούμε. Ένα πείραμα είναι όλη η ζωή άλλωστε 🙂 Πάντως τα κείμενα του Κρ. με έχουν βοηθήσει πάρα πολύ στο να διώξω τον εγωισμό ή τις φοβίες μου ότι μπορεί να την ξαναπατήσω σε κάποιες περιπτώσεις. Καλό είδα να μου κάνουν, δηλαδή. Εντελώς τον εγωισμό μου δεν τον έχω διώξει. Όταν τον διώξω νομίζω θα το καταλάβετε κι εσείς από τον τρόπο που θα γράφω 🙂 AΦ από καρδιάς και πολλή ευγνωμοσύνη για όλα αυτά που μου έχεις δώσει με τα κείμενά σου!

                • Ο/Η Άιναφετς λέει:

                  Διάβασε το «ΕΓΩ χωρίς ΕΓΩ», για μένα είναι ΤΟ βιβλίο του Κρισναμούρτι, είναι μικρά αποσπάσματα από ομιλίες του που σου δείχνουν τον δρόμο που μόνος σου θα διανύσεις…
                  Η διάλυση του «εγώ» είναι δουλειά ζωής για όσους το επιθυμήσουν και εσύ έχεις κάνει το πρώτο βήμα, που σύμφωνα με τον Κρ. είναι και το τελευταίο!!! 😛
                  Πάντως βοηθάει πολύ ν’ ανοίγουμε την καρδιά μας και να μιλάμε για ότι μας απασχολεί! 😉

                  ΑΦ! καρδιάς! 🙂

                  ΥΓ: Το site του αγαπημένου μου φίλου Δημήτρη, έχει πολλά κείμενα του Κρ. που θα σου αρέσουν.

                  https://2insight4.wordpress.com/

                  • Ο/Η Ελίνα λέει:

                    Ω! Ευχαριστώ για την blogoπρόταση. Διάβασα μόνο τα γράμματα σε μια νεαρή φίλη σε έντυπη μορφή και μου άρεσε τόσο που το έκανα δώρο και σε άλλον μετά. Το εγώ χωρίς εγώ δεν το έχω πάρει ακόμη, αλλά σίγουρα θα το διαβάσω κι αυτό.

                    • Ο/Η me (maria) λέει:

                      Αναγκαστικά θα χρειαστεί ακόμα και να κάνουμε παρέα με κάποιους τυχαίους τοξικούς, επειδή ίσως, όπως στην περίπτωσή σου Ελίνα, είναι γονείς συμμαθητών των παιδιών σου, ή επειδή άλλες κοινωνικές υποχρεώσεις, το επιβάλλουν, αλλά δεν θα τους κάνουμε και κολλητούς..

                      Δεν ξέρω φυσικά τι θέμα σου δημιούργησε η φίλη σου και πόσο σοβαρό ήταν, αλλά ξέρω ως αν χαθεί η εμπιστοσύνη όλα αλλάζουν…αν κάποιος σε πουλήσει μια φορά δε διστάζει να το ξανακάνει, οπότε και να τα βρείτε η σχέση είναι πιο τυπική…δε θα ξανάλεγες ας πούμε τίποτα προσωπικό σε κάποιον που το διατυμπανίζει παντού και κάνει και την τρίχα τριχιά για περισσότερο ενδιαφέρον!

                      Λες πως οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους είναι μοναχικοί….χμμμ…μήπως όμως η μοναχικότητα, δεν είναι η αιτία που συμπεριφέρονται έτσι, αλλά το αποτέλεσμα της συμπεριφοράς τους;
                      Ποιος θα έκανε παρέα έναν άνθρωπο που του σκάβει το λάκκο συνεχώς;..ουδείς!!
                      καλό βράδυ!!

  19. Δύσκολο θέμα πάλι σήμερα!
    Κι όχι τίποτε άλλο, μα δεν ξέρω για μένα την ίδια αν είμαι καλή ή κακή. Αλλά νομίζω πως άμα είμαι καλή με εμένα, είμαι και με τους άλλους.
    Καλημέρα μαγισσούλα!

  20. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Αυτό που γράφεις είναι ακριβώς έτσι αρτίστα μου και μπράβο σου που το έχεις διαπιστώσει! 😀
    Στο βαθμό που βλέπουμε μέσα μας, βλέπουμε και γύρω μας! 😛
    Πάντως κατά κάποιο τρόπο, όλοι μας έχουμε και από τα δυο και αυτό γιατί έχει περάσει στο DNA της ανθρωπότητας και μόνο όταν έχεις επίγνωση, μπορείς να το διαχειριστείς! 😉

    ΑΦιλιά πολλά πολλά και εύχομαι να έχεις μια υπέροχη Κυριακή! 🙂

  21. Ακόμα και κείνοι που κουτσαίνουν δεν πηγαίνουν προς τα πίσω.
    Αλλά εσείς που είστε δυνατοί και γρήγοροι, προσέξτε να μη κουτσαίνετε μπροστά στον κουτσό, νομίζοντας ότι αυτό είναι καλοσύνη.

    ===========

    !!!

  22. Ο/Η cherrybookish λέει:

    Το επιασα σημερα στα χερια μου και το σκεφτηκα πολυ να το αγορασω. Τελικα το αφησα..Ισως επρεπε να κανω το αντιθετο!

  23. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Δεν χρειάζεται να το αγοράσεις… τι να πρωτοαγοράσεις εξάλλου… έχω βάλει ένα link εξαιρετικό που έχει τα περισσότερα κείμενα του Γκιμπράν και έχει και αρκετά στα Αγγλικά! 😉

    ΑΦιλιά και καλό μας βραδάκι πλέον! 🙂

  24. Δεν ξέρω μαγισσούλα μου αν υπάρχει απόλυτα καλό ή απόλυτα κακό. Τουλάχιστον όχι όταν μιλάμε για ανθρώπους. Αλλά σίγουρα είναι θαυματουργό για την ψυχή μας να προσπαθούμε να γίνουμε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας και επιλέγοντας το καλό.
    Σου στέλνω ένα μεγάλο φιλί!!!! 🙂

  25. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Θα συμφωνήσω μαζί σου Μαρινάκι μου, νομίζω πως τίποτα δεν είναι απόλυτο στη φύση του ανθρώπου, ίσως μόνο η απόλυτη Αγάπη που λίγοι γνωρίζουν! 😉
    Ανταποδίδω το μεγάλο σου φιλί με ένα καρδιάς! ❤

    ΑΦιλιά πολλά πολλά και καλή μας δύναμη! 🙂

  26. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Χίλια συγνώμη Μαρία(me) μου και Ελίνα μου, που δεν μπορώ ν’ απαντήσω πια κάτω από τα σχόλια σας! 😉 Η wordpress περιορίζει τον διάλογο… αλλά μπορούμε να συνεχίσουμε την εποικοδομητική μας συν-ομιλία και απ΄ αυτό το σημείο… το μόνο που θα προσθέσω είναι, πως ο καθένας έχει τις ανοχές του και προσωπικά στα δυο-τρία άτομα που μου φέρθηκαν άθλια, δεν πρόκειται να δείξω μεγαλοψυχία, αφού τους τα «είπα» και ένα χεράκι… τέλος! 😛

    ΑΦιλιά και καλή μας τρυφερή νύχτα! 🙂

    • Ο/Η Ελίνα λέει:

      Κι εγώ εδώ απαντάω και στο κορίτσι παρακάτω και στο κορίτσι μας παραπάνω. Μου αρέσει που είμαστε όλες κορίτσια εδώ. 🙂 Ενώ είμαι της πολλής ανάλυσης, κάποια στιγμή απλά σταματώ γιατί η σκέψη δε σε πάει εκεί που θες κι επειδή η κάθε περίπτωση είναι τόσο διαφορετική, όπως είναι και η δική μας διάθεση της στιγμής διαφορετική, που συμπέρασμα και κανόνα για το τι πρέπει να κάνεις δε θα βγάλεις ποτέ για τίποτα. Συναντήθηκα χτες, που λέτε, με τη φιλενάδα που είχαμε ξεκόψει, η οποία δε με πρόδωσε ποτέ απλώς είχε περάσει κάποια όρια χωρίς να το καταλαβαίνει όταν το έλεγα και οδεύαμε στο να φτιάξουμε μια σχέση τοξική, γι΄αυτό και τη σταματήσαμε. Αν ήμουν πιο καλός άνθρωπος και πιο ανεπηρέαστη από το τι μου λέει ο καθένας, ωστόσο, πιστεύω πως μια χαρά θα μπορούσα να τα βάλω τα όρια που αδυνατούσα να βάλω και μια χαρά θα πήγαιναν όλα. Αλλά δεν έχει σημασία τι δε δούλεψε στο παρελθόν. Το θέμα είναι πως η φίλη συμπτωματικά αυτό το χρόνο που είχαμε διακόψει επαφές είχε διαβάσει Κρισναμούρτι μου είπε (τυχαίο) και είχε κάνει και πολλά άλλα πράγματα και ήταν ένας αλλος άνθρωπος γενικά. Επίσης αντίστοιχες αλλαγές είχαν συμβεί και σε εμένα, οπότε ήμουν κι εγώ ένας άλλος άνθρωπος. Και τελικά το αυθόρμητο (όπως το ότι σήκωσα το τηλέφωνο και τηλεφώνησα που δεν είχα σκοπό να το κάνω) μου απέδειξε για πολλοστή φορά πως είναι και ο καλύτερος οδηγός. Εγώ βέβαια είμαι πολύ συχνά παρορμητική με τις αποφάσεις μου. Κι εκεί που λέω μαύρο, μπορεί να πω άσπρο χωρίς να καταλαβαίνω γιατί, απλώς επειδή κάτι μου λέει μέσα μου πως ήρθε η ώρα να πω άσπρο. Αλλά αυτόν το δικό μου τρόπο δεν τον συνιστώ να τον ακολουθήσετε, γιατί είναι ο δικός μου 😉 Tαιριάζει σε εμένα, αλλά ξέρω ότι δεν ταιριάζει σε όλους. Οπότε, μην περιμένετε να σας ταιριάξουν απαραίτητα αυτά που λέω σαν ιδέες. Το μόνο πράγμα που πιστεύω πάρα πολύ, αλλά δεν μπορώ να πείσω κανέναν να το πιστέψει αν δε θέλει, είναι ότι μόνοι μας καθορίζουμε τις τύχες μας. Και όσα στραβά και να μας έρθουν τα πράγματα, όσα και να μας κάνει κάποιος, μόνοι μας έχουμε δύναμη να αλλάξουμε όλο αυτό το αρνητικό σε κάτι θετικό μόνο από τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο. Οπότε, πιστεύω (άσχετα αν δεν το έχω καταφέρει) ότι ένας πολύ ισορροπημένος και πολύ γαλήνιος με το μέσα του άνθρωπος μπορεί να μείνει ανεπηρέαστος από κάθε αρνητικό κύμα (όχι σωστή λέξη, αλλά δε βρίσκω καλύτερη) που του στέλνουν οι άλλοι. Και αν είναι και πολύ, πολύ συμφιλιωμένος με τον εαυτό του έχει τη δύναμη να πάρει το κάθε αρνητικό και να το κάνει θετικό. Για το αν υπάρχει γύρω μας καλό και κακό ή μόνο καλό ή για το γιατί κάποιοι άνθρωποι επιλέγουν το κακό δεν ενδιαφέρομαι ιδιαιτέρως να μάθω. Έχω μια ιδέα (αυτά τα κουφά που είπα παραπάνω 🙂 ), αλλά παραπάνω να το ψάξω ή να το σκεφτώ δεν μπορώ γιατί δε με ενδιαφέρει. Αυτό που με ενδιαφέρει όμως πάρα πολύ είναι πως γίνεται να πάρεις το αρνητικό και να το μετατρέψεις εσύ προσωπικά σε κάτι θετικό. Oπότε, χάρηκα κι εγώ χτες που είδα έναν άνθρωπο με τον οποίο νόμιζα ότι είχαμε ξεκόψει (αν και ποτέ δεν έχω πει μέσα μου για κανέναν ότι αυτόν δεν πρόκειται ποτέ να του ξαναμιλήσω) γιατί το αρνητικό κατάφερα με μια αυθόρμητη απόφαση στιγμής να το κάνω θετικό. Αν ξαναστραβώσει κάτι, εδώ είμαστε για να ξαναποφασίσουμε τι θα κάνουμε. Kαμιά φορά βοηθάει και η διαλλακτικότητα. Άσε που βρήκα άνθρωπο live που να διαβάζει Κρισναμούρτι και πολλά άλλα που δε διαβάζω εγώ αλλά μου αρέσει να τα ακούω και βρήκα κοινά ενδιαφέροντα.

      Καλή μέρα να έχουμε όλες μας!
      (Η φίλη μου αν ποτέ διαβάσει τυχαία εδώ, αφού της αρέσουν αυτά, ελπίζω να μην παρεξηγηθεί. Αλλά και να παρεξηγηθεί δεν μπορώ να κάνω κάτι. Αυτή ήταν η αλήθεια έτσι όπως την έζησα εγώ)

      • Ο/Η Ελίνα λέει:

        Κι εκεί που ανακάτευα το φαγητό μου ήρθε κι άλλη φλασιά. Τώρα είναι που θα σας αποτελειώσω με τα κουφά 🙂
        Tις τοξικές σχέσεις που έχω πάει να δημιουργήσω ή έχω δημιουργήσει στη ζωή μου πιστεύω πως τις δημιούργησα παρέα με τους άλλους. Και οι δύο βοηθάμε σε αυτό (ένας κάνει και ένας δέχεται, άρα η ευθύνη μοιράζεται). Οπότε ακόμη κι αν δε λέω ότι κάποιος άνθρωπος είναι τοξικός, μια σχέση πιστεύω ότι μπορεί να γίνει τοξική. Και φταίνε (συνήθως, όχι πάντα) και οι δυο για αυτό. Επίσης θα ήθελα να μας ρωτήσω αν είμαστε σίγουροι ότι κάποιος άλλος στον κόσμο δε βλέπει κι εμάς σαν τοξικούς. (ρητορική ερώτηση) Πάω τώρα γιατί θα το κάψω το φαγητό. Φιλιά ξανά σε όλους!

        • Ο/Η Άιναφετς λέει:

          Είμαστε υπεύθυνοι για τις σχέσεις μας όπως και για τη ζωή μας, αυτό για μένα είναι EΤΣΙ και πολύ χαίρομαι που συμφωνούμε και εδώ! 😉
          Με τα χρόνια μαθαίνουμε να διαχειριζόμαστε τα συναισθήματα μας, αφού πρώτα φάμε πολλά χαστούκια, βεβαίως βεβαίως! 😀

          Επίσης η πείρα, μου έδειξε πως το blogging καίει το φαγητό και παχαίνει!!! 😛

          ΑΦ! Ελίνα μου και καλή μας νύχτα! 🙂

          • Ο/Η Ελίνα λέει:

            Ωχ! Εμένα μου αφήνει κι άπλυτα τα τζάμια :-)))) ΑΦ!

          • Ο/Η me (maria) λέει:

            Έχω την αίσθηση πως συζητάμε σε διαφορετική βάση…η μαγισσούλα, η Ανέσπερη και η αφεντιά μου δε μιλάμε για απλές παρεξηγήσεις, ή ακόμα και για μεγαλύτερες που μπορεί να προκύψουν και ή να ξεπεραστούν, ή να κάνουν μια σχέση τοξική…κι όταν η σχέση γίνεται τοξική, καλύτερα να διακόπτεται γιατί πάει, έκοψε το αυγολέμονο και θέλει πέταμα!
            Μιλάμε για ανθρώπους που έκαναν κακό για να κάνουν…για να μην επαναλαμβάνομαι με κάλυψε η Άιναφετς εδώ:
            «το μόνο που θα προσθέσω είναι, πως ο καθένας έχει τις ανοχές του και προσωπικά στα δυο-τρία άτομα που μου φέρθηκαν άθλια, δεν πρόκειται να δείξω μεγαλοψυχία, αφού τους τα «είπα» και ένα χεράκι… τέλος!»
            και η Ανέσπερη με το δικό της σχόλιο πιο κάτω….

            Όσο για το αν έχουμε αναρωτηθεί για το αν εμείς είμαστε τοξικοί για τους άλλους, προσωπικά ναι, το έχω αναρωτηθεί, αλλά κακό σε κανέναν δε θα έκανα ποτέ…τώρα αν κάποια φορά που θα έχω τις μαύρες μου, γίνω λίγο παραπάνω γκρινιάρα, ή ακόμα και εριστική με κάποιους, νομίζω πως μου συγχωρείται από τους γύρω μου, με την ίδια ευκολία που συγχωρώ κι εγώ τις δικές τους «μαύρες»…άνθρωποι είμαστε, δεν είμαστε μηχανές..
            Αν ήταν μόνιμη κατάσταση θα ήταν ανησυχητικό…

            Όσο για τα σχόλια, το πρόσεξα κι εγώ χτες που έγιναν λίγο όρτσα, αλλά δεν ήξερα γιατί…χαχα!
            Καλό ξημέρωμα!

            • Ο/Η Ελίνα λέει:

              Μαρία, τέτοιο πράγμα δε μου έχει τύχει ποτέ. Το τοξικός το έλεγα με βάση αυτά που λένε τα κείμενα ψυχολογίας ότι ορίζουν σαν τοξικό. Αυτό που λες τώρα δεν το έχω πάθει (ευτυχώς) και είμαι τυχερή γιατί δεν έχει τύχει να συναντήσω μέχρι τώρα άνθρωπο που να κουβαλάει τόσο κακό μέσα του. Είναι άλλο πράγμα τελείως αυτό. Εκεί μπορεί να ξεφεύγουμε από τα κλασικά πράγματα και να πηγαίνουμε και σε κάποια μορφή «ασθένειας». Δεν είναι τόσο απλό στο να το αντιμετωπίσεις όσο το με πρόδωσε κάποιος ή με κουτσομπολεύει και άλλα που αναφέραμε παραπάνω. Πας σε άλλη σκάλα δυσκολίας μετά και δεν ξέρω και αν είναι δική μας δουλειά να ασχοληθούμε με τέτοιους ανθρώπους. Όσο καλή διάθεση και να έχουμε και όσο καλοί άνθρωποι και να είμαστε, αυτές οι περιπτώσεις θέλουν αντιμετώπιση μόνο με άνθρωπο που γνωρίζει πως να τους βοηθήσει. Εμείς μάλλον χειρότερα θα τα κάνουμε τα πράγματα, συν του ότι θα επωμιστούμε ένα τεράστιο ψυχικό βάρος, το οποίο δε γνωρίζουμε πως να το διαχειριστούμε, ενώ ένας ειδικός ξέρει.

              Καληνύχτα και σε σένα! ❤

            • Ο/Η Άιναφετς λέει:

              Καλή μέρα Μαρία μου!
              ΑΦ! 😀

  27. Ο/Η Ανέσπερη λέει:

    Να ρωτήσω κάτι! Αν λέμε πως μπορούμε να αγαπήσουμε τους ανθρώπους γύρω μας αφού πρώτα αγαπήσουμε τον εαυτό μας, γιατί να νιώθουμε τύψεις όταν απομακρύνουμε αυτούς που μας προκαλούν τέτοια ταραχή σα να βάζουμε το χέρι στην πρίζα? Δεν θα πρέπει σεβόμενοι τον εαυτό μας και αγαπώντας τον συγχρόνως να τον προστατέψουμε από τοξικά άτομα? Και δεν θέλω να πιστεύω πως φταίει η μοναξιά που αυτά τα άτομα γίνονται κακεντρεχή και χαιρέκακα. Τη μοναξιά μπορείς να την ντύσεις με δημιουργία, να την καλύψεις με αυτογνωσία, να της μάθεις να ακούει προσεκτικά τα μεγάλα ερωτήματα που σε καίνε, να αφουγκράζεσαι τις απαντήσεις που σου κραυγάζει.
    Για ΄μένα, για να κλείσω, τοξικά άτομα υπάρχουν. Υπάρχουν και άτομα που σκέφτονται, εκφράζονται και ενεργούν με κακία. Όχι γιατί έτσι γεννήθηκαν. Αλλά γιατί το περιβάλλον που μεγάλωσαν δεν τα οδήγησε στον αντίθετο δρόμο. Αυτόν της καλοσύνης. Ένα μωρό που γεννιέται έχει το Θεό μέσα του. Την αγάπη! Αν οι γονείς που θα το αναθρέψουν παλεύουν με τους δαίμονές τους, ας μην περιμένουμε να ακολουθήσει διαφορετικό δρόμο. Κι αυτό μεγαλώνοντας με δαίμονες θα παλεύει και κακό θα σπέρνει στο πέρασμά του. Γιατί όπως συνηθίζω να λέω, τα παιδιά ΑΚΟΥΝ με τα ΜΑΤΙΑ.
    Ευτυχώς και αυτός ο κανόνας έχει τις εξαιρέσεις του.

    Υ.Γ. … δεν είστε κακοί όταν δεν είστε καλοί, μόνο που χασομεράτε και τεμπελιάζετε … Τώρα ξέρω γιατί στάθηκα εδώ. Γιατί κάποιος που θεωρείται καλός, δεν μπορεί να είναι συνέχεια καλός. Σίγουρα θα υπάρξουν στιγμές που κάτι άσχημο θα κάνει. Μα σίγουρα αυτοστιγμής θα κακταλάβει τι έκανε, κι αν δεν μετανοήσει γι’ αυτό, θα το κουβαλάει για πάντα μέσα του. Ναι. Αυτή η φράση, στους καλούς αναφέρεται που κάποτε κι αυτοί κάτι στραβό θα κάνουν. Αλλά δεν θα είναι κακοί, μόνο θα χασομερούνε και θα τεμπελιάζουν.
    Για ΄μένα υπάρχει το κακό Στεφανία μου. Ξέρω κακούς ανθρώπους που θέλουν το κακό κάποιων και χρόνια ολοκληρα αφιερώνουν παρατηρώντας τους πότε θα πέσουν για να χαρούν. Δεν είναι ψυχοπαθείς, δεν είναι ψυχασθενείς. Είναι απλώς κακοί που καμιά φορά κάνουν και κάτι καλό. Ξεκουράζονται και αυτοί από την κακία τους.

    Υ.Γ. Είπα να μην ξανασχολιάσω μα δεν άντεξα! 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Δεν ξέρεις πόσο χαίρομαι Ζωή μου, που μέσα απ’ τα σχόλια συζητούμε έτσι όμορφα και βασικά με ανοιχτή καρδιά… θεωρώ αυτές τις συζητήσεις πολύ εποικοδομητικές! ❤
      Η ζωή όλων μας είναι σύντομη για ν' αναλωνόμαστε σε σχέσεις που δεν μας δίνουν χαρά, τόσο απλό! 😉
      Από κοριτσάκι είχα αποφασίσει, να μην κάνω στον άλλο, ότι δεν μου αρέσει να μου κάνουν… και αυτό το τηρώ μια ζωή, γι αυτό και όταν οι άλλοι δεν το τηρούν, παύουν να μ' ενδιαφέρουν! 😛
      Μου αρέσει, όταν "δεν αντέχεις" ! 😀

      ΑΦιλιά πολλά πολλά ανέσπερη μου! 🙂

  28. Ο/Η roula1smaragdenia λέει:

    Θα εγραφα αυτά ακριβως που εγραψε η αρτίστα Μαγισσουλα μου .. με προλαβε … αν υπαρχουν μεσα μας και τα δύο ας προτιμήσουμε το καλύτερο.. για το καλό μας.!!! σου αφηνω μια καλήμερα μεσα στην νυχτα ..να έχεις ενα ομορφο ξημερωμα…φιλακιαααααα!! :k 🙂 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Πάντα συμφωνούμε εμείς οι γιαγιάδες, έτσι δεν είναι Ρουλίτσα μου; 😉
      Δεν είναι πάντα εύκολο να δείχνουν οι άνθρωποι τον καλό τους εαυτό και σ’ αυτό φταίει ο υπέρμετρος εγωισμός τους! 😛
      Πιστεύω όμως πως αν εμείς δείχνουμε καλοσύνη, θα υπάρχουν πάντα άτομα που θα μας το ανταποδίδουν και συνήθως διπλάσια! ;-0

      ΑΦιλιά πολλά με μια μεγάλη τρυφερή αγκαλιά! 🙂

      • Ο/Η roula1smaragdenia λέει:

        Ακριβως .. φιλη μου Ισως να μιλάει η πείρα μας μαγισσούλα μου.. που έρχεται με τα χρόνια . .. οταν δώσεις καλοσύνη .. αφοπλίζεις τον άλλον… και ναι.. σου επιστρεφεται στο πολλαπλασιο.. … αγκαλίτσες με μεγάλο φιλί. 🙂

  29. Ο/Η oneiraparamithiou λέει:

    Εξαιρετικοί πίνακες και πολύ δυνατά λόγια. Μου άρεσαν ιδιαίτερα τα σημεία:
    «Αλλά εσείς που είστε δυνατοί και γρήγοροι, προσέξτε να μη κουτσαίνετε μπροστά στον κουτσό, νομίζοντας ότι αυτό είναι καλοσύνη.», (νομίζω είχα στη ζωή μου μια τέτοια τάση…και με πήγε μάλλον λίγο πιο πίσω… 😉 ) και «Γιατί ο πραγματικά καλός δε ρωτάει τον γυμνό:
    «Που είναι τα ρούχα σου;»
    Ούτε τον άστεγο:
    «Τι έπαθε το σπίτι σου;» »

    Πρόσφατα, αυτό το δεύτερο μου έγινε σαν τύπου ερώτηση σε ένα θέμα που με απασχολεί και ακολούθησε από την ερωτιθέντα πλευρά ένα τέτοιου τύπου πατρονάρισμα, το οποίο με ξενέρωσε και στεναχώρησε τόσο πολύ που έφτασα να αρρωστήσω!!

    Φιλάκια μαγισσούλι μου γλυκό, συνέχισε με τις όμορφες τόσο απεικονιστικά όσο και σε λόγια ψυχής αναρτήσεις σου!

  30. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Καλώς την Κατερίνα μου! 😀
    Πόσο χαίρομαι που κατάφερες να διαβάσεις αυτή την ανάρτηση που πυροδότησε τόσα ενδιαφέροντα σχόλια!
    Από την άλλη λυπάμαι που υπήρξε άτομο που με την κακία του κατάφερε να σε αρρωστήσει…
    Και εσύ όπως και η ίδια, δεν έχουμε μάθει ακόμα ν’ αδιαφορούμε… και αναρωτιέμαι πότε θα τα καταφέρουμε, βλέπεις όπως λέει και ο Κρισναμούρτι, «το κακό είναι ισχυρό, αλλά το καλό πιο ανθεκτικό»… έτσι και εμείς, θ’ αντέξουμε! 😉
    Χρειάζεσαι ξεκούραση Κατερίνα μου, γιατί είσαι άτομο που τα δίνει όλα και πρέπει κάποια στιγμή να χαλαρώσεις τους ρυθμούς σου… γιατί όλα έχουν τα όρια τους! 😛

    «Και βέβαια ο καρπός δεν μπορεί να πει στη ρίζα:
    «Να είσαι σαν εμένα, ώριμη και γεμάτη και πάντα να δίνεις από την αφθονία σου».
    Γιατί, για τον καρπό το δόσιμο είναι ανάγκη, όπως ανάγκη είναι για τη ρίζα ή απολαβή»…

    ΑΦιλιά πολλά πολλά με όλη μου τη αγάπη! 🙂

  31. Ο/Η aristea k λέει:

    Κρίμα που δεν έχω χρόνο να διαβάσω τα σχόλια …φαίνονται από μια πρώτη ματιά τόσο ενδιαφέροντα ( και το συνηθίζω να τα διαβάζω, γιατί μαθαίνεις κι από τα σχόλια…)
    Εγώ έχω να πω ότι όταν συναντάς κάποιους που σε χαλούν , που δεν ταιριάζουν τα χνώτα σας να μην τον αλλάζεις… Απλά να μην τον κρατάς στη ζωή σου. Τόσο απλό/ Γιατί θα πρέπει να βάζουμε ταμπέλες, καλός, κακός… Άνθρωποι, απλά. Άλλοι μας κάνουν , άλλοι όχι.
    Ελπίζω να μην είμαι εκτός θέματος!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Δεν είσαι καθόλου εκτός θέματος Αριστέα μου, γιατί αν είχες διαβάσει τα σχόλια, όλοι πάνω κάτω συμφωνούσαμε πως η ζωή είναι πολύ μικρή για ν’ ασχολούμαστε με άτομα που μας χαλούν… φυσικά το κείμενο του Χαλίλ, δείχνει μεγάλη κατανόηση και μεγαλοψυχία που δεν (μας) είναι πάντα εύκολη υπόθεση! 😉

      ΑΦιλιά πολλά πολλά! 🙂

  32. Παράθεμα: Πόνος… | Άιναφετς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s