Απ’ το «Αγρίμι»…

vrettakos_ploumitsa_90212notos

.

Τον Νικηφόρο Βρεττάκο  (1912-1991) τον γνωρίζουμε απ΄τη ποίηση του, μια και θεωρείται απ΄τους μεγαλύτερους Έλληνες ποιητές, αυτή όμως η ανάρτηση είναι αποσπάσματα απ΄το βιβλίο που έχει γράψει με τίτλο «Το Αγρίμι».
.

–Γεννήθηκα σ’ έναν κόσμο που εξακολουθούν να γίνονται πόλεμοι.
Πώς θα τα βγάλω πέρα;

-…τα όπλα του πνεύματος θα πρέπει να γίνουνε πιο ισχυρά, να βρεθεί ένας τρόπος, δεν ξέρω ποιος τρόπος, να γίνουν πιο άμεσα, πιο αποτελεσματικά, όπως η γυμνή διαπεραστική κραυγή που δεν είναι ψέματα, που έρχεται από δίπλα σου και σε καθηλώνει.

-…μουσκεύει το μαξιλάρι του κλαίοντας. Μου φαίνεται πως όλοι οι άνθρωποι έχουνε αυτό το δικαίωμα και πολύ περισσότερο τα παιδιά και οι ποιητές, που πιστέψανε μ’ όλη τους την ψυχή στη δικαιοσύνη του κόσμου.

-…από παιδί ένιωθα μέσα μου ένα φοβερό όπλο γυρισμένο κατά την καρδιά μου:
Την Ευθύνη.

-Εκμηδενίζομαι μπροστά στα τεράστια αυτά γεγονότα, που δεν τα ήξερα , που δεν τα περίμενα, που δεν τα υποψιαζόμουνα πως μπορεί να συμβούν. Είναι σαν να έπεσε ξαφνικά κεραυνός πάνω μου. Είχα πιστέψει σε όλα. Στον άνθρωπο που φέρνει το καλό μέσα του, στην ομορφιά, στη ζωή… Και, να τώρα, που όλα μου τα πιστεύω μοιάζουν με τα κλαδιά ενός δέντρου σε ξάγναντο, που τα στριφογυρνά ο αέρας. Δεν έμεινε από μένα πια παρά ένα Αγρίμι.

–Το θέμα, σκέφτομαι, δεν είναι ν’ αποσπαστείς απ’ τους ανθρώπους. Το θέμα είναι να αποσπαστείς από την κακή αυτή μοίρα μαζί με τους ανθρώπους.

–Ο κόσμος έχει γίνει, του λέω, όπως  μιαν άβυσσο. Σε παίρνει ο αέρας, σε ρίχνει στην άβυσσο, χάνεσαι…

-Ώρες-ώρες πάω να υποψιαστώ πως ο άνθρωπος είναι ανάπηρος. Πως όλα μέσα στο πνεύμα του είναι μισά…Δεν υπάρχει άλλο δέντρο που να ποτίστηκε τόσο πολύ. Πού είναι τα άνθη του; Οι καρποί του που είναι;

–Τ’ αγρίμια δεν χτίζουν, δεν υφαίνουν τ’ αγρίμια. Όταν ξεσπάνε οι καταιγίδες, τρυπώνουνε, σκέφτομαι, στις σπηλιές ή στις κουφάλες των δέντρων.
Αυτό που μου λείπει είναι το δάσος.

– Δεν είναι τίποτα, το δάσος δεν κάηκε, το δάσος δεν θα καεί. Αλλά κι αν ακόμα καεί… Ο κόρφος της γης, έχει πολλά δάση μέσα του.

(Αποσπάσματα από ΕΔΩ).

Και ένα εξαιρετικό  αφιέρωμα στον Νικηφόρο Βρεττάκο.

.

Θέλω να ειπώ, μ’ αυτό, ότι υπάρχουνε σήμερα πολλοί άνθρωποι στον κόσμο, που αγαπούν κι αγωνίζονται κάτω από τούτο τον ήλιο, τιμιότερα κι από τους αγγέλους, όπως τουλάχιστο τους συλλαμβάνουν με τη λευκή αθωότητα της φαντασίας τους οι ζωγράφοι και οι ποιητές…

.

.

 

.

Advertisements

About Άιναφετς

To Άιναφετς είναι το ανάποδο του ονόματος Στεφανία και μ’ αυτό εμφανίζεται ως “μάγισσα Άιναφετς” σε ιστορίες του “Παραμυθά.
This entry was posted in Διάφορα. Bookmark the permalink.

39 απαντήσεις στο Απ’ το «Αγρίμι»…

  1. Ο/Η Βre Melaxrinaki λέει:

    »Δεν έμεινε από μένα πια παρά ένα Αγρίμi»… σε αυτή και μόνο τη φράση, τα λέει όλα.
    Αγαπημένος πολύ και το αφιέρωμα υπέροχο!
    Φιλάκια πολλά μαγισσάκι μου.
    Καλό μας μήνα ♥

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καλημέρα Ματίνα μου!
      Χαίρομαι να ξεκινάει μια ανάρτηση με ύμνο στο Αγρίμι! 😉
      Ναι, γιατί έτσι όπως το είδαμε και τα δυο μας, μόνο τ’ Αγρίμια αντιστέκονται στο σύστημα…

      «Είχα πιστέψει σε όλα. Στον άνθρωπο που φέρνει το καλό μέσα του, στην ομορφιά, στη ζωή… Και, να τώρα, που όλα μου τα πιστεύω μοιάζουν με τα κλαδιά ενός δέντρου σε ξάγναντο, που τα στριφογυρνά ο αέρας. Δεν έμεινε από μένα πια παρά ένα Αγρίμι».

      ΑΦιλιά πολλά πολλά και ας έχουμε ένα δυναμικό μήνα! 🙂

  2. Ο/Η Ariadni St. λέει:

    Πολύ αγαπημενος!
    Καλό Σαββατοκύριακο!
    Φιλιά πολλά 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Πώς να μην είναι κάποιος πολύ αγαπημένος όταν ξέρει να μιλήσει στη καρδιά μας; 😉

      Πολλά πολλά τρυφερά ΑΦιλιά σου στέλνω Αριάδνη μου και να έχεις το Σ/Κ που εσύ επιθυμείς! 🙂

  3. Ο/Η mariakat80 λέει:

    Άμα σου πω ότι δεν είχα ιδέα ότι ο Βρεττάκος είχε γράψει και βιβλία;;;; βασικά νομίζω ότι απλά δεν το θυμάμαι. Δεν είμαι και τόσο της ποίησης εντωμεταξύ αλλά και πάλι… Ντροπή!!!!
    Το κομμάτι που ξεχώρισα είναι:
    -Ώρες-ώρες πάω να υποψιαστώ πως ο άνθρωπος είναι ανάπηρος. Πως όλα μέσα στο πνεύμα του είναι μισά…Δεν υπάρχει άλλο δέντρο που να ποτίστηκε τόσο πολύ. Πού είναι τα άνθη του; Οι καρποί του που είναι;
    Πόσο αληθινό?????

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Γιατί αγαπημένο μου Μαράκι νομίζεις πως η αφεντιά μου, είχε διαβάσει το «Αγρίμι»; 😉
      Ούτε και η ίδια ήμουν (καθόλου!) της ποίησης μέχρι που άνοιξα αυτό το blog πριν 7 χρόνια και άρχισα να διαβάζω πιο πολύ στα Ελληνικά, βλέπεις πριν διάβαζα στα Γαλλικά και φυσικά η ποίηση δύσκολα μεταφράζεται… τώρα πια την λατρεύω γιατί την κατανοώ καλύτερα! 😛
      Συμφωνώ πως το πνεύμα μας, παρουσιάζει αναπηρίες και σ’ αυτό φταίει ο τρόπος που μας μεγάλωσαν και η εκπαίδευση μας… αλλά είμαι σίγουρη πως μπορούμε αν πραγματικά το αισθανόμαστε να «ποτίσουμε» το πνεύμα μας και αυτό θ’ ανθίσει και θα δώσει καρπούς! 😀

      ΑΦιλιά με μια τεράστια αγκαλιά! 🙂

      • Ο/Η mariakat80 λέει:

        Ξέρεις ποιο ειναι το ποιημα που εχω λατρεψει με όλη μου τη ψυχή; Η σονάτα του Σεληνόφωτος. Αυτό δεν το ξεπερασα ποτε! Εχω παρει απο εφημεριδες μια πολυ ωραια ποιητικη συλλογή μεγάλων ποιητών μας αλλα ακομα δεν εχω αποφασίσει (πολύ κακώς) να την ξεκινησω!

        Ναι συμφωνω οτι οι αναπηρίες πηγάζουν από ολα οσα λες. Και απο την νοοτροπία αλλα και από την εκπαίδευση και κυρίως από το χάλια εκπαιδευτικό σύστημα που μας ποτίζει αντί να μας τροφοδοτεί!!!

        Φιλακια άπειρα γλυκιά μου Στεφανία

  4. Ο/Η dodo λέει:

    Με στέλνεις πίσω να τον «ξαναδώ»- ό,τι είχα διαβάσει δικό του, δεν μού είχε αφήσει κάτι, ίσως να χρειάζεται μια δεύτερη ματιά- ευχαριστώ!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Και η ίδια πριν πολλά χρόνια είχα διαβάσει σκόρπια ποιήματα του Βρεττάκου και αυτό σε μια εποχή μεγάλης κοινωνικής αναταραχής και δεν είχα δώσει τότε μεγάλη σημασία, μέχρι που πριν λίγο καιρό έπεσε στα χέρια μου, το «Αγρίμι», δεν ήξερα για τον πεζό του λόγο, έτσι ξαναέπεσα με τα μούτρα και στα ποιήματα του!!! 😉
      Κάτι μου λέει πως θα σε κερδίσει! 😛

      ΑΦιλιά πολλά πολλά Dodoula μου! 🙂

  5. Ο/Η Memaria λέει:

    Εξαιρετικό αφιέρωμα πραγματικά.. και νομίζω πως άξιζε να μας θυμίσεις το «αγρίμι»….
    Να είσαι καλά…φιλιά πολλά και καλό Σαββατοκύριακο!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Πόσο χαίρομαι Μαρία(me) μου, όταν αυτά που μοιράζομαι μαζί σας, βρίσκουν ανταπόκριση! 😉
      Ο Βρεττάκος μιλάει στη καρδιά μας και ανά πάσα στιγμή τα λόγια του αγγίζουν και προβληματίζουν μια και τίποτα δεν φαίνεται ν’ αλλάζει, ευτυχώς όμως που:
      «–Θέλω να ειπώ, μ’ αυτό, ότι υπάρχουνε σήμερα πολλοί άνθρωποι στον κόσμο, που αγαπούν κι αγωνίζονται κάτω από τούτο τον ήλιο, τιμιότερα κι από τους αγγέλους, όπως τουλάχιστο τους συλλαμβάνουν με τη λευκή αθωότητα της φαντασίας τους οι ζωγράφοι και οι ποιητές…» 😛

      ΑΦιλιά γλυκά και να έχουμε ένα όμορφο Σαββατιάτικο βραδάκι! 🙂

  6. Ο/Η ηλιογράφος λέει:

    «Τ’ αγρίμια δεν χτίζουν, δεν υφαίνουν τ’ αγρίμια. Όταν ξεσπάνε οι καταιγίδες, τρυπώνουνε, σκέφτομαι, στις σπηλιές ή στις κουφάλες των δέντρων.
    Αυτό που μου λείπει είναι το δάσος».

    Πολύ μου άρεσε, μου θύμισε ένα βιβλίο της Ούρσουλα Λε Γκεν: «Η λέξη για τον κόσμο είναι δάσος»

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Το δάσος είναι καταφύγιο για όλους μας, το ξέρω γιατί το ζω καθημερινά αφού μπροστά μου απλώνεται ένα πανέμορφο δάσος που όσες φορές και αν το έκαψαν, αυτό βρίσκεται εκεί και προστατεύει και αναζωογονεί όλα τα αγρίμια… 😉

      » – Δεν είναι τίποτα, το δάσος δεν κάηκε, το δάσος δεν θα καεί. Αλλά κι αν ακόμα καεί… Ο κόρφος της γης, έχει πολλά δάση μέσα του».

      ΑΦιλιά με όλη μου την αγάπη! 🙂

  7. Σπουδαίος αγωνιστής που έγραψε αριστουργήματα σε καιρούς ζοφερούς και με μεγάλες δυσκολίες. «Κομμένος» απ’ το καθεστώς Μεταξά, αλλά κι απ΄το ίδιο το κόμμα που υπηρέτησε (η μοίρα των προοδευτικών αριστερών, όπως του Μίσσιου και πολλών άλλων).
    Στεφανία ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη η αναφορά σου στον Βρεττάκο. Αυτοί οι άνθρωποι είναι η βαριά μας κληρονομιά και δεν πρέπει να τους ξεχνάμε.
    Την καλησπέρα μου!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Α! το ήξερα Μαρία Κ. μου, πως το αφιέρωμα σ’ αυτόν τον υπέροχο και σεμνό αγωνιστή της ζωής θα σε άγγιζε… αλίμονο!!! 😉
      Δεν ξέρεις πόση χαρά πήρα όταν «έσκυψα» και μελέτησα το έργο και τη ζωή του, με ωριμότητα όμως πια! 😛
      «Η τέταρτη και τελευταία ποιητική περίοδος (1975-1990) μπορεί να χαρακτηριστεί από αισιοδοξία, η οποία έχει διάρκεια. Στα ποιήματά του μιλά για μια πιο ανθρώπινη ζωή, καθώς και για μια διαρκή εγρήγορση και επανάσταση» και αυτή η περίοδος του Βρεττάκου με άγγιξε…

      ΑΦιλιά πάντα καρδιάς! 🙂

  8. Ο/Η Foteini λέει:

    Yπέροχο ποστ Στεφανία μου και όπως πάντα μιλάει στην καρδιά μας. Και μόνο αυτά τα λίγα λεπτά που αφιερώνουμε στη μέρα μας και καθόμαστε να αναλογιστούμε τα λόγια του συγγραφέα είναι κέρδος… ευχαριστούμε 🙂
    «Δεν υπάρχει άλλο δέντρο που να ποτίστηκε τόσο πολύ. Πού είναι τα άνθη του; Οι καρποί του που είναι;»

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Τα άνθη και οι καρποί για τα οποία μιλάει τόσο τρυφερά ο Βρεττάκος είναι μέσα στη καρδιά του καθενός και θέλουν πολύ πολύ πότισμα, ενίοτε και με δάκρυα για ν΄ ανθίσουν… 😉
      Πόσο χαίρομαι Φωτεινή μου που τα όμορφα αυτά λόγια σε άγγιξαν! 😛

      Πολλά πολλά ΑΦιλιά σου στέλνω και να έχεις ένα εξ’ ίσου όμορφο βραδάκι! 🙂

  9. «Το θέμα, σκέφτομαι, δεν είναι ν’ αποσπαστείς απ’ τους ανθρώπους. Το θέμα είναι να αποσπαστείς από την κακή αυτή μοίρα μαζί με τους ανθρώπους.»

    ===============

    Ακριβώς έτσι! Συγχαρητήρια για την εξαιρετική ανάρτηση.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Ευχαριστώ ιχνηλάτη μου και χαίρομαι που σε άγγιξε ειδικά αυτός ο στίχος του Βρεττάκου που πάει κατ’ ευθεία στη καρδιά! 😉
      «-…από παιδί ένιωθα μέσα μου ένα φοβερό όπλο γυρισμένο κατά την καρδιά μου:
      Την Ευθύνη…»

      Έχουμε όλοι μας, Ευθύνη! 🙂

  10. Ο/Η Πουπερμίνα λέει:

    Από τον πληθυντικό ‘εμάς’ του Ριζίτικου «Αγρίμια κι αγριμάκιỨ:
    ……..
    Γκρεμνά `ναι εμάς οι τόποι μας,
    λέσκες τα χειμαδιά μας,
    τα σπηλιαράκια του βουνού
    είναι τα γονικά μας.

    στον ενικό του «Δεν έμεινε από μένα πια παρά ένα Αγρίμι», διασχίζεται στην ίδια γενιά μια έρημος απώλειας.

  11. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Ναι, Πουπερμίνα μου αυτό το Αγρίμι που «έμεινε» λέει:

    «–Θέλω να ειπώ, μ’ αυτό, ότι υπάρχουνε σήμερα πολλοί άνθρωποι στον κόσμο, που αγαπούν κι αγωνίζονται κάτω από τούτο τον ήλιο, τιμιότερα κι από τους αγγέλους, όπως τουλάχιστο τους συλλαμβάνουν με τη λευκή αθωότητα της φαντασίας τους οι ζωγράφοι και οι ποιητές…»

    Στο τέλος της ζωής του ο Βρεττάκος είναι αισιόδοξος και στα ποιήματά του μιλά «για μια πιο ανθρώπινη ζωή, καθώς και για μια διαρκή εγρήγορση και επανάσταση»…

    Και εκεί κανείς βρίσκει τη γαλήνη. 😉

    ΑΦιλιά πάντα τρυφερά! 🙂

  12. ούτε εγώ ήξερα ότι έχει γράψει και βιβλίο πρέπει να το διαβάσω…
    πολύ μαρέσει ο Βρεττάκος είναι πράγματι αισιόδοξος…
    ένα αγαπημένο μου είναι: Παραίτηση από το αλφάβητο

    Κάθισα σήμερα να γράψω ένα γράμμα.
    Όμως όλες μου οι λέξεις
    έγραφαν: «ήλιος». Μήπως θα πρέπει
    ν’ αλλάξω γραφή;
    Μετάθετα, έμπλεκα
    τα εικοσιτέσσερα γράμματα, έφτιαχνα λέξεις.
    Έφτιαχνα ίαμβους, ανάπαιστους, εντεκα-
    σύλλαβες φλέβες, που τις γιόμιζα φως,
    τις γιόμιζα αίμα, τις γιόμιζα αγάπη,
    χρώμα της θάλασσας. Συνήθισα να
    ζωγραφίζω μ’ αυτά, να φτιάχνω νερό
    σα να στάζει από φλάουτο.
    Όμως,
    σήμερα, να: λάμπουν, διαλύονται,
    χάνονται οι λέξεις μου μιας μες την άλλη,
    δεν έχουν όρια. Θαρρείς και δεν ξέρω
    να γράψω άλλη λέξη.
    Γράφω «σπίτι» «βουνό»
    και γράφεται «ήλιος». Σα νάναι ρινίσματα
    ήλιου που έλκονται όλα τα γράμματα,
    ήλιος οι λέξεις, ήλιος οι έννοιές τους
    σ’ όλες τις γλώσσες.
    Τον βλέπω παντού:
    Ν’ ανατέλλει απ’ τις λέξεις, ν’ ανατέλλει από τ’ άνθη,
    ν’ ανατέλλει απ’ τα πάντα. Σήμερα βλέπω
    -τα όρη δεν φαίνονται- ν’ ανατέλλει ολοστρόγγυλος
    πίσω από τις πλάτες σας.

    καλό βράδυ

  13. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Χίλια ευχαριστώ για το φωτεινό, ηλιόλουστο και αισιόδοξο ποίημα! 😀

    Τον βλέπω παντού:
    Ν’ ανατέλλει απ’ τις λέξεις, ν’ ανατέλλει από τ’ άνθη,
    ν’ ανατέλλει απ’ τα πάντα. Σήμερα βλέπω
    -τα όρη δεν φαίνονται- ν’ ανατέλλει ολοστρόγγυλος
    πίσω από τις πλάτες σας.

    ΑΦιλιά πολλά πολλά και ναι, καλό μας βράδυ! 🙂

    Προσθέτω, αφθόρμητα: Ακόμα και αν του γυρίσουμε τη πλάτη «αυτός» θ’ ανατέλλει! 😉

  14. Ο/Η Evi λέει:

    πολύ ωραία η αφιέρωση μαγισσούλα μου..και τα λόγια του σοφά! φιλάκια πολλά!

  15. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Είδες Εύη μου, πώς τα σοφά, τρυφερά, αισιόδοξα και όλο Αγάπη λόγια του Βρεττάκου πάνε κατ’ ευθεία στη καρδιά; 😉

    ΑΦιλιά πολύ τρυφερά και να έχεις μια όμορφη Κυριακή! 🙂

  16. Ο/Η Π.......Ξωτικό λέει:

    Μ’έστειλες και ξαναξεφύλλισα ένα βιβλίο με ποιήματά του που είχα απο ….τα νιάτα μου.
    Κυρίως όμως σ’ευχαριστώ που διάβασα τον πρόλογο που είχε γράψει και που δεν του είχα δώσει σημασία παλιά.
    Πολύ πολύ αγαπημένος ,θυμάμαι το γράμμα στον Ρ.Οπενχάιμερ με είχε συγκλονίσει στην εφηβεία μου .
    Δεν ήξερα καθόλου αυτό το βιβλίο και μ’έχει πιάσει τρέλλα τώρα να το βρώ .
    Πως να μην νιώθει κυνηγημένο αγρίμι μια ψυχή τόσο γεμάτη φώς και αγάπη σε τόσο ζοφερούς καιρούς που έζησε .

    Ευτυχώς που δεν ζεί λέω απο μια μεριά ,νομίζω πως θα ξανάπεφτε σε πολύ βαριά κατάθλιψη αν έβλεπε το σημερινό «μπέρδεμα»

    «-Από μέρα σε μέρα γίνονται άλλα πράγματα, άλλα περιμένει κανείς, άλλα γίνονται… Όλα μοιάζουν σαν ένα μπερδεμένο όνειρο, κ’ έτσι θα μοιάζουν, για μερικόν καιρό ακόμη.»

    φιλί …φωτεινό πολύ !!!

  17. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Δεν ξέρω Ξωτικούλι μου, αν είχες χρόνο να δεις το video, είναι λίγο μεγαλούτσικο, αλλά παίρνεις μια πολύ σαφή εικόνα ενός ανθρώπου που στο τέλος της ζωής του και παρ όλες τις απίστευτες δυσκολίες που αντιμετώπισε, είναι βαθιά και σοβαρά αισιόδοξος… και το βασικότερο, Αγαπά! 😉
    Επίσης νομίζω, πως ένας ορθά σκεπτόμενος άνθρωπος «βλέπει» καθαρά που «οδεύει» η ανθρωπότητα και αισθάνεται Ευθύνη…
    «-…από παιδί ένιωθα μέσα μου ένα φοβερό όπλο γυρισμένο κατά την καρδιά μου:
    Την Ευθύνη.»

    ΑΦιλιά αγαπησιάρικα γι αυτό και φωτεινά! 🙂

  18. Ο/Η roula1smaragdenia λέει:

    Επειδη ειδα οτι έχεις βιντεο με τον Βρετακο.. ..που μονο ακουστα τον έχω Στεφανία μου θα το δω με την ησυχία μου αυριο και θα περασω ξανα να τα πουμε ενταξει.; μια καλησπερα για αποψε…σε φιλώ μεχρι αυριο…!!<3

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Θα περιμένω «εν-τυπώσεις»… 😉

      • Ο/Η roula1smaragdenia λέει:

        Ειδα και θαυμασα Μαγισουλα μου ..έναν ανθρωπο γεματο ποιητικες ανησυχίες που είχε μεσα του πολύ αγαπη και τρυφεροτητα να δώσει και απο οτι καταλαβα στο τέλος ξαναγυρισε στις ριζες του…μετα απο τις περιπέτειες στην ζωή του εμεινε στην μοναξια του στο τελος σαν αγρίμι..!!
        Ειναι παρακαταθήκες ότι αφηνουν πίσω τους οι ανθρωποι που αναγνωρίζεται το εργο τους…!!
        Να εισαι καλα που μεαυτην την αναρτηση σου εμαθα πράγματα για τον Βρεττάκο..που μέχρι πριν λιγη ωρα γνωριζα εξ ακοής μονο το ονομα του και οτι ηταν ποιητης…και απο τους πιο μεγαλους μαλιστα…!! θα ψαξω οταν εχω καιρό να διαβασω μεσω ιντερετ δικα του έργα..!! σε καλονυχτίζω φιλεναδα.. και σου στελνω την πολλα ζεστά φιλακιαααα.. εχουμε αλκιονύδες εδώ..!!!! 🙂 ❤

        • Ο/Η Άιναφετς λέει:

          Ήξερα πως θα σου άρεσε ο Βρεττάκος! 😉
          Αλίμονο, ένας άνθρωπος με τόση ευαισθησία και αξία να μην αγγίξει τη Ρούλα μου! 😛
          Αν σου μένει καιρός, διάβασε την βιογραφία του στο link που έβαλα και από εκεί θα μπορέσεις να διαβάσεις και πολλά ποιήματα του! 😉

          Στείλε και καμιά αλκυονίδα και κατά δω, έχουμε μουλιάσει στο νερό! 😦

          Πολλά πολλά ΑΦιλιά σου στέλνω και καλό μας απογευματάκι! 🙂

  19. Ο/Η S For Summer λέει:

    Τα παιδιά και οι ποιητές… Τι ωραία σύζευξη! Σε ευχαριστούμε για το ποιητικό ταξίδι!

  20. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Απλά, υπέροχη! 😉
    Ευχαριστώ για την επίσκεψη!

    ΑΦιλιά πολύ τρυφερά! 🙂

  21. Ο/Η aristea k λέει:

    Αλλά κι αν ακόμα καεί… Ο κόρφος της γης, έχει πολλά δάση μέσα του.
    Μαγισσούλα μου, κρατάω αυτό σαν μήνυμα από το υπερπέραν και αφήνω ένα τρυφερό φιλί για όλες μου τις απουσίες

  22. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Υπάρχουν ακόμα άτομα που ότι και αν τους συμβεί δεν θα χαθούν! 😛

    ΑΦιλιά πάντα καρδιάς! 🙂

  23. Ο/Η lefti λέει:

    Υπέροχο αφιέρωμα, υπέροχος άνθρωπος θα έλεγα..ναι είδα το αφιέρωμα.
    Με πήγες πίσω στην εποχή των δεινοσαύρων, φοιτήτρια δλδ που διάβαζα περισσότερο..και που διάβαζα βέβαια δεν ήξερα για το Αγρίμι..( τι να πώ, ψέματα;) Υπήρξαν φράσεις του που με άγγιξαν βαθιά ( και με βλέπω να πηγαίνω στο βιβλιοπωλείο σύντομα ).
    Όμορφη ημέρα να έχεις Μαγισσούλα και ΑΦιλιά πολλά πολλά, ο Αριστοτέλης μεγαλώνει και απολαμβάνω αυτό το ταξίδι 🙂

  24. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Καλημέρα Ελευθερία μου!
    Κοίτα να δεις τι γίνεται με το διάβασμα, (σε μένα τουλάχιστο).
    Άρχισα να διαβάζω πολύ από τα 13 μου, τα πάντα (στα Γαλλικά), από παγκόσμια λογοτεχνία μέχρι ψυχολογία και φιλοσοφία… αλλά όταν άρχισα να μελετώ, να μεταφράζω τον Κρισναμούρτι και ειδικά όταν τον γνώρισα και από κοντά, (πριν 32 χρόνια!) κάτι έγινε μέσα μου και ότι και να διάβαζα μετά, μου φαινόταν πολύ λίγο… αυτή η φάση κράτησε αρκετά χρόνια. ‘Οταν όμως άνοιξα αυτό το blog, (πριν 7 χρόνια) κάτι άρχιζε ν’ αλλάζει, ενδιαφέρθηκα και για τα αξιόλογα κείμενα που αναρτούσαν αξιόλογοι bloggers πιο πολύ απ΄το τι μυθιστόρημα κυκλοφορούσε στην αγορά, γιατί πολλοί σημερινοί αξιόλογοι συγγραφείς και ποιητές δεν έχουν τα μέσα να εκδώσουν τα βιβλία τους και πολλοί χρησιμοποιούν τα blogs! 😉
    Γιατί στα γράφω όλα αυτά;
    Γιατί το διαδίκτυο, μας προσφέρει τα πάντα, έτσι ανακάλυψα και το «Αγρίμι» του Βρεττάκου και στη συνέχεια διάβασα- μελέτησα και τα ποιήματα του, όλα μέσα από το internet!
    Δεν έχω και fb, (που αντιπαθώ σφόδρα!) έτσι διαθέτω τον χρόνο μου, ποιοτικά! 😛

    ΑΦιλιά με πολύ αγάπη και στα δυο σας! 🙂 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s