Οι αμμόλοφοι και η ιστορία του γάϊδαρου!

.

Είχε χαράξει πια για τα καλά στην μεγάλη έρημο Σαχάρα των Τουαρέγκ!
Ο δάσκαλος με τους φίλους του θα συνέχιζε τον δρόμο προς το Αλγέρι.
Μπροστά υψωνόταν ένας τεράστιος αμμόλοφος και ο γερό Μακτούμπ ρώτησε να του πουν αν είναι μεγάλος ή μικρός.

Η Μάστρα του παραπονέθηκε ότι ήταν τεράστιος και δεν θα μπορούσαν να τον περάσουν.

Ο Τζαλαντίν πάλι είπε ότι είναι μέτριος και θα ήταν εύκολο να τον περπατήσουν.

Η Ραμάν πάλι χαμογελώντας είπε πως ήταν ένα μικρό λοφάκι που πολύ γρήγορα θα το περνούσαν και θα αντίκριζαν το Αλγέρι.

Ο πιο δυνατός της παρέας, ο Άσμαν είπε στο γέροντα γελώντας, «δάσκαλε θα είναι ένας ευχάριστος περίπατος μέχρι το Αλγέρι».

Ο Βενιαμίν της παρέας ήταν ένας μικρός σαμάνος, ο Μαντάλα που δεν ήξερε από βουνά και αμμόλοφους. Έπιασε τον γέροντα από το χέρι και τον ρώτησε τελικά ποιος από όλους είχε δίκιο;

Ο γέρος Μακούμπ αφού τον σήκωσε τρυφερά στην αγκαλιά του, του απάντησε:

«Όλοι έχουν δίκιο!
Ο καθένας βλέπει τα πράγματα με βάση τα δικά του πιστεύω και κριτήρια».

Απόσπασμα από την ακυκλοφόρητη σειρά Maktoub: The Last Voyage

Έτσι και στη ζωή όσο πιο μεγάλο βλέπουμε ένα πρόβλημα, τόσο πιο μεγάλο είναι.
Αν μάθουμε σιγά σιγά να αλλάζουμε την διάσταση του, τόσο περισσότερος χώρος θα δημιουργείται για χαρά και ευτυχία στη ζωή μας.

.

.

«Μια μέρα ο γάιδαρος ενός αγρότη έπεσε μέσα σε ένα πηγάδι. Το ζώο στέναζε αξιοθρήνητα για πολλές ώρες και ο αγρότης αναρωτιόταν τι μπορούσε να κάνει. Τελικά αποφάσισε ότι ήταν ένα γέρικο ζώο και ότι το πηγάδι δεν είχε κανέναν λόγο ύπαρξης. Άλλωστε, δεν θα είχε κανένα κέρδος πλέον από το γάιδαρο. Κάλεσε, λοιπόν, όλους τους γείτονες να τον βοηθήσουν. Με ένα φτυάρι άρχισαν να ρίχνουν χώμα μέσα στο πηγάδι για να το κλείσουν.

Στην αρχή, ο γάιδαρος άρχισε να γκαρίζει. Μετά όμως, προς έκπληξη όλων, σταμάτησε. Μερικές φτυαριές αργότερα ο αγρότης έσκυψε, κοίταξε στον πάτο του πηγαδιού και δεν μπορούσε να πιστέψει στα μάτια του. Με κάθε φτυαριά χώμα που έπεφτε ο γάιδαρος έκανε κάτι απίστευτο: κουνούσε το σώμα του για να φύγει το χώμα από τη ράχη του και στη συνέχεια πατούσε πάνω στο χώμα.
Σε λίγη ώρα όλοι έμειναν με το στόμα ανοιχτό βλέποντας τον γάιδαρο να βγαίνει από το πηγάδι και να τρέχει».

«Νίκησε την γκρίνια» Christine Lewicki εκδόσεις Πεδίο

.

.

Αν ο γάιδαρος είχε διαλέξει να είναι θύμα και είχε απλώς συνεχίσει να γκαρίζει, θα τον είχαν θάψει στο βάθος του πηγαδιού. Αντί γι΄αυτό, επέλεξε να πάρει την τύχη του στα χέρια του και να γίνει ευρηματικός.

Συχνά, όταν αισθάνομαι ότι βρίσκομαι στον πάτο του πηγαδιού, ξανασκέφτομαι εκείνο τον γάιδαρο. Όταν αισθάνομαι ότι παραλύω από αυτό που μου συμβαίνει και η μόνη επιθυμία που έχω είναι τα βάλω γκρινιάζοντας με αυτούς που νομίζω ότι φταίνε, έχω πλήρη συνείδηση ότι αυτό δεν θα με κάνει να βγω από το πηγάδι. Αν αρκεστώ στη γκρίνια, θα συνθλιβώ κάτω από το βάρος της.

Κάθε σκοτούρα είναι μια πέτρα που μας βοηθά να χτίσουμε τη ζωή μας.

.

Και εδώ πιο πολλά για τις σκοτούρες και τα εμπόδια μας!

.

.

 .

Advertisements

About Άιναφετς

To Άιναφετς είναι το ανάποδο του ονόματος Στεφανία και μ’ αυτό εμφανίζεται ως “μάγισσα Άιναφετς” σε ιστορίες του “Παραμυθά.
This entry was posted in Διάφορα. Bookmark the permalink.

45 Responses to Οι αμμόλοφοι και η ιστορία του γάϊδαρου!

  1. Ο/Η F. λέει:

    Το βασικό είναι να καταλάβουμε ότι δεν υπάρχει κόσμος χωρίς «λόφους» και «πηγάδια» κι ότι πρώτα απ’ όλα στις δικές μας δυνάμεις πρέπει να στηριζόμαστε για να τα υπερπηδήσουμε. Ουφ! Οι εξωτερικές συνθήκες δεν μας ευννοούν πάντα, αλλά σε κάθε περίπτωση η λύση πηγάζει από μέσα μας – ανάλογα με το πώς βλέπουμε τα πράγματα πάντα. Άλλος βλέπει αλλεπάλληλα προβλήματα να τον βασανίζουν κι άλλος αλλεπάλληλες προκλήσεις για εξέλιξη…
    Τι όμορφες ιστορίες διάλεξες για μας πάλι σήμερα, μαγισσούλα μας! Να έχεις μια υπέροχη μέρα! ❤

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Τι καλά φακιδούλα που τράβηξες και απ΄ τις δυο ιστοριούλες ένα ουσιαστικό δίδαγμα, παρόλο που ο καθένας μας πάντα θα έχει τη δική του οπτική και ερμηνεία για όλα τα γεγονότα! 😉
      Το θέμα εδώ είναι επίσης, να σταματήσουμε τη γκρίνια, έτσι δεν είναι; 😛

      ΑΦιλιά με ευχές για ένα όμορφο βραδάκι! 🙂

  2. Ο/Η Анастасия н. λέει:

    Σοφές ιστορίες, εξαιρετικές επιλογές, Στεφανία μου!

    Η αλήθεια είναι ότι, στην πρώτη ιστορία, ο μικρός Μαντάλα, χάρη στην άγνοιά του, υπήρξε το κλειδί για να ξεκλειδώσει τη σοφία του ο γέροντας.
    Όσον αφορά το «πόρισμα», πράγματι, καθένας αντιμετωπίζει τις καταστάσεις από τη δική του οπτική γωνία, ωστόσο, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ότι στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχουν και κάποιοι αντικειμενικοί παράγοντες (π.χ., στην παρέα της ιστορίας, για το πιο ηλικιωμένο άτομο, σαφώς η ανάβαση είναι δυσκολότερη απ’ ό,τι για τους νεώτερους. Το ίδιο συμβαίνει και στην καθημερινότητα, όπου, για παράδειγμα, κάποιος που αντιμετωπίζει σοβαρό οικονομικό πρόβλημα λόγω έλλειψης πόρων, δεν μπορεί να είναι τόσο αισιόδοξος για κάποιες τρέχουσες υποχρεώσεις όσο κάποιος εύπορος.)
    ,,,Άρα, εγώ είμαι… με τον γάιδαρο της δεύτερης ιστορίας!
    Ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν οριστικά χαμένα, παλεύουμε για την -καλύτερη δυνατή- λύση!
    (Χμ… Μού ήρθε στο μυαλό και η παροιμία «το αγώι ξυπνά τον αγωγιάτη»!)

    Τα φιλιά και την καλησπέρα μου!❤

    ΥΓ. Φεύγω, με του «πουγκάκι» μου πάλι γεμάτο!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Η μητέρα που κοντεύει τα 92 και τα «έχει» πολύ καλύτερα από πολλούς εξηντάρηδες, λέει (στα Γαλλικά) : «Αν οι νέοι ήξεραν και αν οι γέροι μπορούσαν»!
      Και ο πατέρας μου (έφυγε στα 98), γύρω στα 80 του, ένα καλοκαίρι βλέποντας γύρω του πολλές νόστιμες και «διαθέσιμες» τουρίστριες έλεγε στον νυν σύζυγο μου:
      «Τώρα που η θάλασσα έγινε γιαούρτι, δεν έχουμε κουταλάκια»!!! 😉
      Δεν είναι όλα πώς ερμηνεύουμε τις καταστάσεις, γεγονότα ακόμα και τα πολύ σοβαρά;
      Άλλοι τ’ αντιμετωπίζουν με χιούμορ όπως συχνά και ο πατέρας μου, άλλοι πάλι πέφτουν σε κατάθλιψη ή είναι σε μια συνεχή γκρίνια και άλλοι πάλι τα κοιτούν με στωικότητα; 😉
      Μήπως και εδώ το θέμα είναι να έχουμε επίγνωση της κατάστασης μας και να «βαδίζουμε» σύμφωνα με την ηλικία μας, τις εκάστοτε δυνατότητες μας και με αυτό που «είναι» ανά πάσα στιγμή; 😛

      ΑΦιλιά πολλά πολλά και πόσο χαίρομαι όταν «γεμίζω» πουγκάκια! 🙂

  3. Ο/Η roula1smaragdenia λέει:

    Κοίτα να δεις τώρα με την ιστορία των αμμόλοφων μαγισσούλα μου .. τι γίνεται…. λοιπον… για να ανεβουμε στο εξοχικό μας απο το παρκινκ στο στο σπίτι που μενουμε υπαρχουν τουλαχιστον 80 σκαλοπατια..χι..χι. όποτε σκεψου πόσες εκατονταδες να μην πω χιλιαδες και βαλε.. τα ανεβοκατεβαινουμε.. μεχρι εδώ οκ.. ομως υπαρχουυν και φιλοι που ερχονται και μολις βλεπουν τα σκαλοπάτια οι 9 στους 10 .χα..χα. τρομάζουν!!! αλλα εδώ ειναι αυτό που διαβασα σημερα.. είναι το πως θα το δεις ο καθενας .. αλλοι λενε .. ενα λεπτο ειναι ..το ανέβασμα .. μετα θα έχεις την ωραιότερη θεα στα πόδια σου.. (το μπαλκονακι μας) 😀 άλλοι ομως το βλεπουν βουνό…που ειναι ..χα..χα..
    Απλα οταν είμασταν νεότεροι ανεβαιναμε αυτή την σκαλα σε ενα λεπτο… φιλεναδα…τωρα μας παιρνει 4 λεπτα..χα..χα.. ομως η θέα παντα μας αποζημιώνει.!!!!! 🙂
    Ο γαΊδαρακος πανέξυπνος.. για δυσκολες καταστασεις..
    Εχει δροσερεψει πια ο καιρός … γι αυτό σου στελνω δροσερα φιλακιαααα!! <3<3

  4. Ο/Η geopela λέει:

    Μια όμορφη ιστορία γεμάτη διδάγματα.
    Σ΄ ευχαριστούμε

  5. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Και αν σου έλεγα Ρούλα μου, πως αυτό το ανέβα κατέβα σκάλες (το κατέβασμα είναι πιο επικίνδυνο!) είναι που σας κρατά σωματικά υγιείς και ψυχικά ακμαίους, τί θα έλεγες; 😛
    Είσαι τυχερή που χάρη στις σκάλες σας, μπορείς να κατανοήσεις πολύ καλά πως όλα έχουν σχέση με την οπτική μας γωνία και φυσικά με τις ιδέες που κουβαλάμε μες το κεφαλάκι μας! 😉
    Φυσικά και στα βαθιά γεράματα οι σκάλες γίνονται πρόβλημα, αλλά τότε ποιος νοιάζεται για εξοχικά, πάρκινγκ και αυτοκίνητα! 😀
    Και στις δύσκολες καταστάσεις που δεν λείπουν από κανένα, πόσο καλό είναι να τις βλέπουμε σαν πέτρες που μας βοηθούν να κτίσουμε τη ζωή μας, έτσι δεν είναι; 😉

    ΑΦιλιά πολύ τρυφερά παρέα μ’ ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα που ετοιμάζεται! 🙂

  6. Τι να πω; Άμα έχουμε το μυαλό μας ανοιχτό και το «γνώθι σαυτόν», όλα θα πάνε καλά!
    Άλλωστε, αν όχι όλα, τα περισσότερα είναι θέμα οπτικής γωνίας!
    Καλού-κακού, κρατάω το «Κάθε σκοτούρα είναι μια πέτρα που μας βοηθά να χτίσουμε τη ζωή μας»! Βλέπεις, καμιά φορά ξεχνιέμαι, οπότε ας το σημειώσω, για να ανατρέχω όταν χρειάζεται!
    Κίσιζ μαγισσούλα!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Σωστή η αρτίστα! 😉
      Μετά από τόσες πέτρες και τούβλα που έχουν πέσει στο κεφάλι μας, έχουμε μπόλικο υλικό για να γνωρίσουμε καλύτερα τους εαυτούς μας, έτσι δεν είναι; 😛

      ΑΦιλιά με μια υπέροχη ηλιόλουστη μέρα! 🙂

  7. Ο/Η Μαρία Κανελλάκη λέει:

    Πολύ μου άρεσε η ιστορία του γαϊδαράκου. Αν και μέγας γάϊδαρος ο ιδιοκτήτης του, τα κατάφερε μια χαρά και γλύτωσε τη ζωή του αλλά και το πηγάδι. Πολύ διδαχτικές οι ιστορίες σου. Αναρωτιέμαι μόνο τι θα τις κάνω τόσες κοτρόνες που έχω μαζέψει…
    Την καλησπέρα μου Στεφανία μου!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Σ’ αυτή την ιστορία Μαρία Κ. μου, η «ευθύνη» είναι μοιρασμένη, ο γάιδαρος αν πρόσεχε δεν θα είχε πέσει στο πηγάδι… στη συνέχεια σίγουρα είναι άθλιο το «αφεντικό» που τον καταδίκασε σε θάνατο και φώναξε και τους συμπολίτες του να τον βοηθήσουν! 😉
      Με τόσες κοντρόνες που μάζεψες, έχεις καταφέρει όχι μόνο να βγεις από το πηγάδι, αλλά να έχεις υπέροχη θέα από εκεί πάνω! 😛

      ΑΦιλιά πολλά πολλά με ευχές για μια όμορφη μέρα! 🙂

  8. Ο/Η maria mytripsonblog λέει:

    Ω ναι, τέτοιος γάιδαρος παλεύω να γίνω και ως ένα βαθμό το έχω καταφέρει…όποτε πέφτω σε πηγάδι, αντί να γκαρίζω τινάζω το χώμα από πάνω μου κι ανεβαίνω λίγο λίγο…
    Και οι δυο ιστορίες τα λένε όλα με τον καλύτερο τρόπο!
    Φιλιά πολλά!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Τι καλά Μαρία (me) που έχουν μαζευτεί εδώ τόσα ξύπνια γαϊδουράκια!!! 😉
      Όλοι μαζί όμως αν καμιά φορά γκαρίσουμε θα είναι μόνο για το καλό μας, έτσι δεν είναι;
      Από την άλλη επειδή ο καθένας βλέπει και αλλιώς τα πράγματα, έχει και διαφορετική πορεία για να μη πέσει στο πηγάδι ή ακόμα και να πέσει!!! 😛

      Πολλά πολλά ΑΦιλιά στο μου αγαπημένο ταίρι! 🙂

  9. Ο/Η dodo λέει:

    Ευχαρίστως ταυτίζομαι με τον γάιδαρο 😉

  10. Ο/Η Giannis Pit λέει:

    Ωραίο θέμα. Σημαντικό όπως πάντα. Οι αναφορές σου αυτές είναι ολάκερο σχολείο. Με δύσκολες μερικές φορές προσεγγίσεις αλλά όντως αξίζει η σπουδή πάνω τους.
    Τα φιλιά μου.

  11. Ειλικρινά με συνεπήρε η ευρηματική παραβολή με το γαϊδαράκο!
    Ευφυέστατη «αγωνιστική κλωτσιά» απέναντι στην μοιρολατρία.
    Να είσαι καλά!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Και πόσο χρειαζόμαστε Ευρυτάνα μου, ενίοτε μερικές κλωτσιές… αλλά ας είμαστε και εμείς πιο προσεχτικοί, έτσι δεν είνα; 😉

      ΑΦιλιά δραστικά και χωρίς μοιρολατρία! 🙂

  12. Ο/Η Marina Tsardakli λέει:

    Όλα είναι θέμα οπτικής και διάθεσης. Πολλές φορές, παρασύρομαι από τις καταστάσεις, αλλά πλέον έχω μάθει να βάζω ένα στοπ και να επιλέγω τη θετικότητα και την αισιοδοξία. Και αυτή είναι ίσως και η μεγαλύτερη νίκη μου στην μέχρι τώρα ζωή μου.
    Επίσης, μου άρεσε πολύ το μήνυμα της δεύτερης ιστορίας και είναι κάτι που σκέφτομαι συχνά. Όχι μόνο δεν πρέπει να αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις σαν να είμαστε το θύμα, αλλά και να μην μας νοιάζει τι κάνουν οι άλλοι. Ο καθένας κρίνεται με βάση των δικών του επιλογών και σύμφωνα με αυτές χαράζει την πορεία της ζωής του.
    Πολύ διδακτικές για ακόμα μια φορά οι ιστορίες που επέλεξες να μοιραστείς μαζί μας μαγισσούλα μου. Σε ευχαριστούμε.
    Καλή Τετάρτη 🙂

  13. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Μαρινάκι μου, είναι η «επίγνωση» που φέρνει τη σωστή σκέψη, έτσι μπορείς και χειρίζεσαι σωστά τις όποιες καταστάσεις- πέτρες! 😉
    Χαίρομαι που αυτές οι δυο μικρές ιστορίες σε οδήγησαν σε τόσο βαθιές σκέψεις! 😛

    ΑΦιλιά πάντα τρυφερά και χαμογελαστά!

  14. Ο/Η aristea k λέει:

    Λιτά κι απέριττα…σε ευχαριστώ!
    Τις είχα ανάγκη και τις δύο!
    Φιλιά καρδιάς!

  15. Ο/Η koulpaword λέει:

    Ήλθα πάλι 😊😊
    Αισθάνομαι ότι αυτό κάνουμε όταν μας ρίχνουν χώμα νόμιζα ότι τίποτα δεν με άγγιζε αλλά τα εγκεφαλικά τα έπαθα 😊😊
    Για να δούμε θα τα καταφέρω να το ποσταρω αυτή τη φορά 😊😊

  16. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Καλώς τον, καλώς τον! 🙂 🙂
    Όλοι κάτι παθαίνουμε όταν πέφτει πάνω μας χώμα και αν δεν μάθουμε με το χώμα, έρχονται τα χαλίκια και αν και τότε δεν «ξυπνήσουμε» και δεν αρχίσει η «αναρρίχηση» σίγουρα το πηγάδι είχε κάπου «διαρροή»… αλλά αφού γράφεις, ποστάρεις, έχεις και όμορφα emoji 😜 😜 είσαι πολύ καλύτερα απ΄ ότι νομίζεις! 😛 😛

    Απειρα ΑΦιλιά καρδιάς σου στέλνω! 🙂 🙂

  17. Ο/Η Mia λέει:

    Πολύ διδακτικές οι δύο ιστορίες σου, Στεφανία μου. Αγάπησα όμως το γάιδαρο και τις δύο υπέροχες φωτογραφίες! Καλέ γλύκας είναι! Καλό είναι όλοι μας να βλέπουμε το ποτήρι μισογεμάτο και όχι μισοάδειο. Αισιοδοξία, θάρρος και διάθεση να υπερνικήσουμε τα εμπόδια, πάντα βοηθάει. Σε φιλώ, φίλη μου.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Πολύ αγαπητά τα γαϊδουράκια «πλέον» Μαρία μου και λέω «πλέον» γιατί για πολλά χρόνια τα κακομεταχειριζόντουσαν με τη δικαιολογία ότι άντεχαν, τώρα είναι στη μόδα ειδικά στη Γαλλία που τα έχουν και στο κήπο τους σαν κατοικίδιο… άσε το εξαιρετικό γάλα γαϊδούρας που είναι ότι πιο πολύτιμο! 😉

      ΑΦιλιά θαρραλέα και αισιόδοξα! 🙂

  18. Άλλοτε νιώθω Μαντάλα κι άλλοτε Μακούμπ……

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Και σύμφωνα με τον δάσκαλο τους και οι δυο έχουν δίκιο…
      «Όλοι έχουν δίκιο!
      Ο καθένας βλέπει τα πράγματα με βάση τα δικά του πιστεύω και κριτήρια».

      Μήπως το θέμα είναι, να τολμούμε να ρισκάρουμε παρ όλη την προσωπική μας θέαση; 😉

      ΑΦιλιά και να έχουμε μια ακόμη ηλιόλουστη και όμορφη μέρα! 🙂

  19. Ο/Η mariakat80 λέει:

    Χα!! Παρεμφερείς οι τελευταίες αναρτήσεις μας.
    Ξεκάθαρα όλα είναι θέμα οπτικής!!!!
    Για άλλη μια φορά μας πέρασες μήνυματα με τις ιστορίες σου Στεφανια μου
    Καλημέρα

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Γράφεις:
      «Η ζωή πάντα θα ειναι γεμάτη εμποδια. Παντα. Σκοπός δεν ειναι απλά να τα ξεπερνάμε.. αλλα να μαθαίνουμε από αυτά, να τα βάζουμε κάτω, να τα πατάμε, και να δουμε σε τι μπορουμε να βγουμε κερδισμένοι»…

      Ούτε συνεννοημένες να είμαστεν Μαράκι μου! 😉

      «Κάθε σκοτούρα είναι μια πέτρα που μας βοηθά να χτίσουμε τη ζωή μας».

      ΑΦιλιά πάντα με πολύ αγάπη! 🙂

  20. Ο/Η Margo λέει:

    Μαγισσούλα μου βρίσκομαι στη θέση του γάιδαρου όταν αυτός βγήκε από το πηγάδι. Ωραία ως εδώ. Όμως πώς να νιώθει άραγε ο γάιδαρος για το αφεντικό του που ενώ τον υπηρετούσε τόσα χρόνια πιστά, εκείνος ήθελε να τον θάψει ζωντανό; Ξέρω πως και γι αυτό θα ξέρεις κάποια ιστορία διδακτική 😉
    Πολλά πολλά γλυκά φιλιά!

  21. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Τι χαρά Margo μου, να βλέπω μετά από τόσο πολύ καιρό, σχόλιο σου και τι σχόλιο! 😀
    Οξυγόνο εσωτερικό όπως και εξωτερικό όταν κανείς βγει απ΄το πηγάδι, πριν δυο χρόνια είχα και η ίδια την ίδια αίσθηση! 😉
    Τώρα για το αφεντικό ή τα αφεντικά, σίγουρα κανένας δεν μπορεί να νιώσει όμορφα και τότε καλό είναι ν’ αρχίζει η διαδικασία συγχώρεσης, γιατί το φορτίο είναι τεράστιο… αλλά αυτό είναι ένα τεράστιο θέμα που θα εξετάσουμε «εν καιρώ τω δέοντι» ! 😛

    Πολλά πολλά γλυκά ΑΦιλιά αγαπημένη μου! 🙂

  22. Ο/Η Woman in blogs λέει:

    Σε όλα αυτά θέλω να προσθέτω πάντα και τους «άλλους», τους συνανθρώπους. Να είμαστε σαν τα γαϊδούρια της ιστορίας, αλλά και να φροντίζουμε και τις σκοτούρες των άλλων, να τους δίνουμε ένα χεράκι για να μην τους πλακώσουν.
    (Για τους Τουαρέγκ είχα κάνει μια εργασία στη σχολή!)
    Λατρεύω αυτούς τους μύθους! ♥♥♥ Και σένα!

  23. Ο/Η Π.......Ξωτικό λέει:

    Δεν ξέρω μαγισσούλα μου αν τα κατάφερα ποτέ ως σοφός γάιδαρος αλλά τουλάχιστον με τους αμμόλοφους της καθημερινότητας έχω καταφέρει πολλές φορές να τους βλέπω ως…δωρεάν γυμναστήριο :-)) :-))

    Πολύ χρήσιμες και οι δυό ιστορίες και σίγουρα μένουν στο μυαλό και το βοηθάνε .
    Σ’ευχαριστώ και πάλι με πολλά φιλούδια

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Α! και σε μένα αρέσουν (ως πρώην μεγάλη μαζόχα!) Ξωτικούλη μου, αυτές οι εγκεφαλικές γυμναστικές, μέχρι που άρχισα να βλέπω τους «αμμόλοφους» ως έχουν, ούτε εύκολοι, ούτε δύσκολοι, άρχισα να πειραματίζομαι ρισκάροντας και όσο προσεχτικά μπορούσα για να μη ξαναβρεθώ στο πάτο του πηγαδιού! 😛

      ΑΦιλιά με πολλά πολλά χαμόγελα! 🙂

  24. Ο/Η syros2js λέει:

    Καλό θα ήταν να θυμόμαστε αυτά τα ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΑ μέρη, που αποτελούν την ανάρτησή σου, κάθε φορά που… «πνιγόμαστε σε μια κουταλιά νερό»!
    Μαγισσούλα, μπορεί να φανεί διεκπεραιωτικό το σχόλιό μου, από πλευράς διαστάσεων, αλλά ειλικρινά πέρα από ένα *Ευχαριστώ!*, νομίζω πως δεν μπορώ να γράψω κάτι άλλο, πιο ειλικρινές!
    Την αγάπη μου πάντα! Να είσαι καλά!
    *Πάω σε…. αμμόλοφους να κάνω όμορφες διαδρομές! χιχιχι! 😉
    ΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ!
    ❤ ❤ ❤

  25. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Σου έχει τύχει Γιάννα μου, ν’ αφεθείς να κουτρουβαλήσεις έναν πραγματικό μεγάλο αμμόλοφο; 😉
    Λαχανιάζεις μέχρι να τον ανέβεις, αλλά το κατέβασμα είναι σκέτη απόλαυση και αν από κάτω έχει και θάλασσα, η απόλαυση είναι πλήρης! 😛
    Τα πηγάδια όμως θέλουν μεγαλύτερη προσοχή, αλλά αν σαν καλός γαϊδουράκος καταφέρεις και βγεις, εκεί η χαρά είναι απείρως μεγαλύτερη! 😉

    ΑΦιλιά πολύ γλυκά και καλές μας διαδρομές! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s