Και η συνέχεια…

.

Η συνέχεια για το κουτσομπολιό…

«Γιατί η επίγνωση ξεσκεπάζει αυτό που κάνουμε, τη συμπεριφορά μας, το μοντέλο της σκέψης μας. Και σ’ αυτό το ξεσκέπασμα, ανακαλύπτει κανείς τον εαυτό του, πράγμα πολύ πιο σημαντικό από το να κουτσομπολεύει τους άλλους για το τι κάνουν, τι σκέπτονται και πώς συμπεριφέρονται»...

.

.

(…) Προσπαθούμε να γεμίσουμε αυτό το κενό μέσα μας, με γνώσεις, με τελετουργίες, με κουτσομπολιό, με τη δουλειά μας, με συμμετοχή σε ομάδες, με αναρίθμητους τρόπους φυγής που υπάρχουν. Έτσι, η φυγή γίνεται πολύ  πιο σημαντική από την κατανόηση εκείνου που συμβαίνει πραγματικά· αλλά η κατανόησή του, απαιτεί προσοχή.
Για να δει κανείς ότι είναι άδειος, ότι έχει πόνο μέσα του, χρειάζεται τεράστια προσοχή και όχι φυγές, αλλά στους περισσότερους από μας, αρέσουν οι φυγές, επειδή είναι πολύ πιο απολαυστικές, πολύ πιο ευχάριστες. Επίσης, όταν δούμε, όταν γνωρίσουμε τον εαυτό μας έτσι όπως είναι, είναι πολύ δύσκολο να τον χειριστούμε και αυτό είναι ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε.
Δεν ξέρουμε τι να κάνουμε με τον εαυτό μας.
Όταν ξέρω ότι είμαι άδειος, ότι υποφέρω, ότι πονάω, τότε δεν ξέρω τι να κάνω μαζί του, πώς να του φερθώ. Και έτσι βρίσκει κανείς διέξοδο σε κάθε είδους φυγή.

.

.

.

Το ερώτημα, λοιπόν, είναι: «τι να κάνω»;
Προφανώς, σίγουρα, δεν μπορείς να κάνεις κανενός είδους φυγή, γιατί αυτό είναι το πιο παράλογο και το πιο παιδιάστικο. Αλλά όταν αντιμετωπίζεις τον εαυτό σου έτσι όπως είναι, τι μπορείς να κάνεις;
Πρώτα απ’ όλα, είναι δυνατόν να μη τον απορρίψεις ή να τον δικαιολογήσεις, αλλά να μείνεις μαζί του έτσι όπως είναι;
Αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο, επειδή ο νους αναζητά εξηγήσεις, επικρίσεις, ταυτίσεις.

.

.

Όταν ο νους δεν κάνει τίποτε απ’ αυτά, αλλά μένει μαζί του, τότε είναι σαν να αποδέχεται κάτι.
Αν αποδεχτώ ό,τι κι αν είμαι, τελειώνει η υπόθεση
· αν, όμως, θέλω να αλλάξω και να γίνω κάτι άλλο, τότε δημιουργείται πρόβλημα.
Το
να αποδεχτείς, λοιπόν, εκείνο που πραγματικά είσαι, είναι πολύ δύσκολο. Και μπορεί κανείς να το κάνει αυτό, μόνο όταν δεν υπάρχει φυγή και επίκριση ή δικαιολόγηση που είναι μια μορφή φυγής.
Οπότε, όταν κατανοήσει  κανείς όλο τη διαδικασία του γιατί κουτσομπολεύει και δει την ανοησία του πράγματος, τη σκληρότητά του και όλα εκείνα που συνεπάγονται σ’ αυτό, τότε μένει κανείς με εκείνο που είναι ο ίδιος. Αλλά εμείς το πλησιάζουμε πάντα είτε για να το εξαφανίσουμε, είτε για το μετατρέψουμε σε κάτι άλλο.
Αν, όμως, δεν κάνουμε τίποτε απ’ όλα αυτά, αλλά  πλησιάσουμε αυτό που είμαστε με την πρόθεση να το κατανοήσουμε, να είμαστε ολοκληρωτικά μαζί του, τότε θα ανακαλύψουμε ότι ο εαυτός μας, δεν είναι πια κάτι που το φοβόμαστε.
Τότε υπάρχει η δυνατότητα, εκείνο που είναι πραγματικά να μεταμορφωθεί.

ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ

«Η ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ»

Μετάφραση Νίκος Πιλάβιος

(Εκδόσεις Καστανιώτη)

.

.

Το παρακάτω κείμενο είναι ένα απόσπασμα σχετικό με την αποδοχή.

Για να κατανοήσεις οποιοδήποτε πρόβλημα πρέπει να του δώσεις όλη σου την προσοχή αδιαίρετη.
Όταν αποδέχεσαι ή καταδικάζεις κάτι, δεν του δίνεις ολόκληρη και πλήρη την προσοχή σου· η σκέψη σου και το συναίσθημά σου είναι κομματιασμένα κι έτσι είναι ανίκανα να κατανοήσουν το πρόβλημα.
Όταν αποδέχεσαι κάτι που είναι γεγονός, δεν μπορεί να εμφανιστεί κανένα πρόβλημα, αλλά όταν το αρνείσαι, τότε υπάρχει εξαντλητική σύγκρουση.
Αν κανείς αποδεχτεί ότι είναι ψεύτης και αν ενδιαφέρεται να μάθει γι’ αυτό το γεγονός, τότε μπορεί να το αντιμετωπίσει· αλλά αν το αρνηθεί ή το καταδικάσει, τότε βάζει στη μέση κι άλλα άχρηστα και θέματα που δημιουργούν σύγχυση.
Πρέπει λοιπόν, να αποκτήσει κανείς επίγνωση ότι βάζει στη μέση ένα δευτερεύον θέμα κι έτσι να το πετάξει.

ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ

«Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΕΣΑ ΜΑΣ»

Μετάφραση Νίκος Πιλάβιος

(Εκδόσεις Καστανιώτη)

.

Αν αρχίσεις να κατανοείς
αυτό που είσαι χωρίς να προσπαθείς
να το αλλάξεις, τότε
γίνεται μέσα σου μια αλλαγή

Κρισναμούρτι

 

*

**

***

 

Advertisements

About Άιναφετς

To Άιναφετς είναι το ανάποδο του ονόματος Στεφανία και μ’ αυτό εμφανίζεται ως “μάγισσα Άιναφετς” σε ιστορίες του “Παραμυθά.
This entry was posted in Διάφορα. Bookmark the permalink.

30 Responses to Και η συνέχεια…

  1. Ο/Η ANNA Flo λέει:

    Πραγματικά πόσο σοφό….το να αποδεχθείς αυτό που είσαι είναι πανδύσκολο και απαιτείται με πνευματική και ψυχική ανωτερότητα και ισορροπία. Πόσοι την έχουμε;
    Γιατί αν ήταν εύκολο θα διορθώναμε τα ασχημα…αλλά βλέπεις και ακους τόσες δικαιολογίες για τις πράξεις μας…
    Υπέροχη η συνέχεια και μ’αρέσουν πολύ οι φώτο με τις πασχαλίτσες
    Φιλιά Στεφανία μου και να περάσεις ένα όμορφο σαββατόβραδο.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Αυτό που κατά τη γνώμη μου, Άννα που είναι πανδύσκολο είναι ν’ αναγνωρίσει κανείς αυτό «που είναι» σαν γεγονός χωρίς να το επικρίνει και ν’ αφήσει την επίγνωση να δουλέψει, γιατί δουλεύει!!! 😉

      «Αν, (…) πλησιάσουμε αυτό που είμαστε με την πρόθεση να το κατανοήσουμε, να είμαστε ολοκληρωτικά μαζί του, τότε θα ανακαλύψουμε ότι ο εαυτός μας, δεν είναι πια κάτι που το φοβόμαστε. Τότε υπάρχει η δυνατότητα, εκείνο που είναι πραγματικά να μεταμορφωθεί».

      Στη προηγούμενη ανάρτηση, διάλεξα τις «εκφράσεις» των αυγών που είναι και εύθραυστα να συνοδεύσουν το κείμενο, στη συνέχεια βρήκα πως οι πασχαλίτσες ταίριαζαν με την «αποδοχή», γιατί στη φύση, έχουν σαν ρόλο, να καθαρίζουν διακριτικά τα όποια παράσιτα εμποδίζουν την ανάπτυξη! 😉
      Ομολογώ πως η επιλογή εικόνων που να ταιριάζουν με τα κείμενα που αναρτώ, είναι για μένα μια απ΄τις μεγαλύτερες μου απολαύσεις! 😛

      ΑΦιλιά και σε σένα και να έχεις ένα όμορφο βραδάκι! 🙂

  2. Ωχ,
    Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα
    Τώρα για πες μου τί κάνουμε :-)))
    (Εσεις μας το λέτε, εμείς το ακούμε;)

  3. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Αγκαλιάζουμε τρυφερά τον εαυτό μας και ακούμε τι έχει να μας πει! 😉

    «Αν αποδεχτώ ό,τι κι αν είμαι, τελειώνει η υπόθεση· αν, όμως, θέλω να αλλάξω και να γίνω κάτι άλλο, τότε δημιουργείται πρόβλημα».

    ΑΦιλιά τρυφερά και με κατανόηση, Πουπερμίνα μου! 🙂

  4. Ο/Η Giannis Pit λέει:

    Συμβουλές ζωής….! Πολύ χρήσιμες σε δύσκολες καταστάσεις. Λίγο πριν σπάσουν οι ισορροπίες και ο δρόμος της φυγής ανοίξει διάπλατα. Εκεί απατείται κρίση, εκεί είναι αναγκαία η σκέψη, Πόση βοήθεια δίνουν εδώ οι κατευθύνσεις σου. Πραγματικά πολύτιμή.
    Καλό βράδυ Στεφανία.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Είδες Γιάννη μου, πόσο έχουμε «γαλουχηθεί» ώστε να πιστεύουμε πως όλες οι εσωτερικές ψυχολογικές αλλαγές επιτυγχάνονται μόνο με τεράστια εσωτερική προσπάθεια; 😉
      Και έρχεται κάποιος και σου «λέει», μη προσπαθείς ν’ αλλάξεις αυτό που είσαι μέσα σου, απλά έχε επίγνωση και παρακολούθησε το και αν το αποδεχτείς χωρίς όμως να το κατακρίνεις, αυτό θα αλλάξει μόνο του!!! 😛
      Και εδώ γεννιέται ένα ερώτημα, γιατί δεν αφιερώνουμε λίγο χρόνο, να κάτσουμε ήσυχα κάπου με τον εαυτό μας και να δούμε τι γίνεται μέσα μας, γιατί δεν πειραματιζόμαστε για ν’ ανακαλύψουμε αν όντος αυτό που μας κάνει «κλικ» δουλεύει;
      Γιατί περιμένουμε να υπάρξει κάποιο συνταρακτικό γεγονός στη ζωή μας, για να σκύψουμε με αγάπη στους εαυτούς μας;

      ΑΦιλιά πολλά πολλά και καλή μας Κυριακή! 🙂

  5. Ο/Η Mia λέει:

    Ο Κρισναμούτρι λέει: «Αν αρχίσεις να κατανοείς αυτό που είσαι χωρίς να προσπαθείς να το αλλάξεις, τότε γίνεται μέσα σου μια αλλαγή». Σε συνέχεια αυτού, ο Freire έλεγε: «Όταν τελικά αλλάξεις αυτό που είσαι, μέσα από την κριτική μάθηση, τότε θα έρθει η κοινωνική αλλαγή». Συμπέρασμα: Χρειαζόμαστε παιδεία (όχι απλά εκπαίδευση) για εσωτερική και κοινωνική αλλαγή. Πολλά φιλιά, Στεφανία μου.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Μέσα σε όσα έχει πει και ο Κρισναμούρτι, έχει πει, πως είμαστε η κοινωνία-το κράτος-η πολιτεία και πως η κοινωνία αλλάζει μόνο αν αλλάξει ο καθένας μας, επίσης κάθε βαθιά ατομική αλλαγή, έχει αντίκτυπο σε όλη την ανθρωπότητα!!! 😀
      Σίγουρα χρειαζόμαστε παιδεία, η οποία πάντα ξεκινάει απ΄το πως μας μεγαλώνουν, στη συνέχεια έρχεται και το εκπαιδευτικό σύστημα που χολώνει και τότε καλούνται όσοι έχουν αυτό το «κάτι» μέσα τους, να εργαστούν και να δουλέψουν πρώτα με τον εαυτό τους, για ν’ αρχίζει ν΄ αλλάζει και το περιβάλλον μας! 😛

      Πολλά πολλά ΑΦιλιά και σε σένα Μία μου! 🙂

  6. Νομίζω είμαι σε καλό δρόμο. Όσες φορές προσπάθησα να τον αλλάξω, μου αντιστάθηκε σθεναρά. Αρχίζουμε και τα βρίσκουμε σιγά-σιγά κι όσο δεν του πάω κόντρα, κάποια πράγματα αλλάζουν από μόνα τους. Στον εαυτό μου αλλά και στο περιβάλλον μου.
    Στεφανία μου, προσφέρεις μίνι συνεδρίες εξ αποστάσεως, για ψυχολογική εμβάθυνση και προσωπική βελτίωση. Και δωρεάν παρακαλώ!…
    Τα φιλιά μου♥

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Χαχαχα! αυτό το δωρεά*… θα το σκεφτώ σοβαρά!!! 😀
      Από τα πρώτα πράγματα που ανακάλυψα Μαρία μου, αφού πέρασα τον εαυτό μου από τα σαράντα κύματα, μαστιγώνοντας τον μαζοχιστικά, είναι πως δεν με αγαπούσα… όταν επικρίνεις το τι κάνεις ή το πώς είσαι ή το πώς φέρεσαι στους άλλους, είναι αδύνατο ν’ αλλάξει το παραμικρό! 😉
      Έτσι όλα αλλάζουν από την αποδοχή!
      Χαίρομαι που σε αγαπάς γιατί και η ίδια σε αγαπώ!

      ΑΦιλιά πάντα καρδιάς! 🙂

      * Τόσα χρόνια που αναρτώ παρόμοια κείμενα, η αγάπη που εισπράττω είναι η «πληρωμή» μου! ❤

  7. Ο/Η Marina Tsardakli λέει:

    Μαγισσούλα μου, θεωρώ, ότι είναι πολύ δύσκολο να αποδεχτεί κανείς τον εαυτό του στο σύνολο των εκφάνσεων του. Πιστεύω όμως ότι όταν γίνεται είναι καθαρτικό.
    Πάντως, όταν άρχισα να γνωρίζω τον εαυτό μου, ήταν από τις φορές που όντως είχα χαρεί για την γνωριμία χαχα
    Καλή Κυριακή μαγισσούλα μου ♥

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Πολύ πολύ χαίρομαι Μαρινάκι μου, που όταν άρχισες να γνωρίζεις τον εαυτό σου χάρηκες για τη γνωριμία, γιατί έτσι ακριβώς λειτουργεί και η αποδοχή… πρώτα τον γνωρίζουμε, τον κατανοούμε και στη συνέχεια δεν επικρίνουμε ότι και να είμαστε, αυτό είναι η επίγνωση! 😉
      «Αν αρχίσεις να κατανοείς
      αυτό που είσαι χωρίς να προσπαθείς
      να το αλλάξεις, τότε
      γίνεται μέσα σου μια αλλαγή»

      Καλό μας Κυριακάτικο βραδάκι με πολλά ΑΦιλιά! 🙂

  8. Ο/Η F. λέει:

    Καλημέρα, μαγισσούλα μου. Σκέφτηκα τώρα ότι το να κρίνουμε αξιωματικά χωρίς να κατανοούμε (τον εαυτό μας ή τους άλλους) είναι σαν αυτό που κάνουν καμιά φορά οι γονείς, οι οποίοι θέτουν κανόνες στα παιδιά χωρίς να τους εξηγούν το γιατί, κι αυτά καλούνται να υπακούν έτσι απλά. Ε και όλοι ξέρουμε ότι αυτό συνήθως δεν πιάνει. Είναι σαν την παπαγαλία στο σχολείο – μαθαίνουμε χωρίς να καταλαβαίνουμε. Δεν έχει και πολύ νόημα αυτό…
    Χαρούμενη Κυριακή! ❤

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Έχεις δίκιο, αν δεν κατανοήσει κανείς το πώς λειτουργεί, το πώς φέρεται στους άλλους, δύσκολα θα γνωρίσει τον εαυτό του σε βάθος, για να μπορέσει στη συνέχεια να τον αποδεχτεί έτσι όπως είναι! 😛
      Άρα προσεχτική παρατήρηση και επίγνωση, επίγνωση… 😉

      Πολλά πολλά ΑΦιλιά F.φακιδούλα μου! 🙂

  9. Με την αρτίστα δεν έχω πρόβλημα. Μια χαρά με βρίσκω!
    Εκεί που ζορίζομαι είναι στην αποδοχή ενός συγκεκριμένου γεγονότος. Όχι σε σχέση με τον εαυτό μου.
    Σε σχέση με τον θάνατο του καλύτερού μου φίλου. Συμπληρώθηκαν χθες οκτώ χρόνια από το συμβάν και ακόμα να αποδεχθώ το γεγονός.
    Ο γνωσιακός ψυχοθεραπευτής που επισκέφτηκα σήκωσε τα χέρια ψηλά και οι συνεδρίες ουδόλως απέδωσαν!
    Πάσα συμβουλή ή ιδέα διαχείρισης της κατάστασης, δεκτή!
    Σύνδεσμοι προς ανάγνωση, ευπρόσδεκτοι!
    Ευχαριστώ εκ των προτέρων!
    Φιλώ σε μαγισσούλα μου!
    😘

  10. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Αχ! αρτίστα μου, βρήκες και συ άνθρωπο (εμένα!) να σου πει πώς να διαχειριστείς ένα παρόμοιο θέμα… και αυτό γιατί και η ίδια έχασα τον μοναδικό μου φίλο πριν από πολλά πολλά χρόνια…
    Τώρα που σου γράφω όμως, βλέπω ή καλύτερα ανακαλύπτω πως τελικά το έχω αποδεχτεί…
    Δεν έκανα καμιά προσπάθεια γι αυτό, (το να συμβουλευτείς ειδικό είναι προσπάθεια!)… τι έγινε;
    Δεν είναι ότι δεν μου λείπει… δεν είναι πως έπαψα να τον αγαπώ… τι έγινε;
    Μήπως έγινε αυτό που μας λέει ο Κρισναμούρτι;
    «Όταν αποδέχεσαι κάτι που είναι γεγονός, δεν μπορεί να εμφανιστεί κανένα πρόβλημα, αλλά όταν το αρνείσαι, τότε υπάρχει εξαντλητική σύγκρουση»…
    Όλα αυτά τα χρόνια φαίνεται πως αρνιόμουν να δεχτώ ένα αμετάκλητο γεγονός, με αποτέλεσμα να βρίσκομαι σε συνεχή σύγκρουση μέσα μου… τρομερό… δεν ξέρω αν το βλέπεις, ξαναδιάβασε το παραπάνω κείμενο και άσε αυτή την αίσθηση να δουλέψει μόνη της…

    ΑΦιλιά με πολλές πολλές ευχές να μπόρεσα να βάλω ένα λιθαράκι! 🙂

  11. Ο/Η maria mytripsonblog λέει:

    Διάβασα και την προηγούμενη ανάρτηση κι αυτή μαζί…γενικά αντιπαθώ το κουτσομπολιό και αποφεύγω να συζητώ τον οποιονδήποτε πίσω από την πλάτη του. Προτιμώ να τα λέω μπροστά του, αν δηλαδή έχω κάτι να πω!
    Έχω φύγει από παρέες που ασχολούνταν συνεχώς με αυτό, γιατί σκέφτηκα, -και πολύ σοφά θα έλεγα-, πως αν κάποιοι σχολιάζουν τους πάντες, τότε θα σχολιάζουν και μένα όταν δεν είμαι μπροστά.
    Κι αυτό που δε θέλω να μου κάνουν αποφεύγω όσο μπορώ να το κάνω…γιατί μπορεί να μην ασχολούμαι σε «επαγγελματικό» επίπεδο, αλλά όλο και κάτι, έστω κι ελαφρύ μπορεί να ειπωθεί σε μια συζήτηση.
    Βέβαια πιστεύω πως με τον εαυτό μου τα έχω βρει, και αν τα χάσω, πάλι θα τα βρω…άλλωστε δε με αφήνει και σε ησυχία!
    Μπορώ να του κρυφτώ;; Δεν μπορώ! Τα ξέρει όλα για μένα! Και πιστεύω κι εγώ για εκείνον!
    Φιλιά πολλά και καλή εβδομάδα!!

  12. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Προσωπικά Μαρία (me) μου, έχω δει πως το παρακάτω ρητό, ταιριάζει πολύ στις σχέσεις μας:
    «Όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα, τον τρώνε και οι κότες»! 😀
    Που σημαίνει πως οι ίδιοι φέρουμε μεγάλη ευθύνη για τις επιλογές μας, έτσι δεν είναι;
    Ευτυχώς έρχεται μια ευλογημένη στιγμή που κάνουμε ξεκαθαρίσματα στη ζωή μας και βρίσκουμε την ησυχία μας! 😉
    Και για μια άλλη φορά η «επίγνωση» είναι το κλειδί, για όλα μας τα θέματα!
    «Γιατί η επίγνωση ξεσκεπάζει αυτό που κάνουμε, τη συμπεριφορά μας, το μοντέλο της σκέψης μας. Και σ’ αυτό το ξεσκέπασμα, ανακαλύπτει κανείς τον εαυτό του, πράγμα πολύ πιο σημαντικό από το να κουτσομπολεύει τους άλλους για το τι κάνουν, τι σκέπτονται και πώς συμπεριφέρονται»…

    ΑΦιλιά πολλά πολλά στο ταίρι μου και εύχομαι να έχουμε μια όμορφη βδομάδα! 🙂

    • Ο/Η maria mytripsonblog λέει:

      Χρειάζεται μεγάλη μαεστρία θα έλεγα γιατί δεν είναι πάντα θέμα επιλογών οι κοινωνικές «συναναστροφές»…κάποιες γίνονται υποχρεωτικά, σου επιβάλλονται θα έλεγα, π.χ. στη δουλειά, αν και τα τελευταία χρόνια είμαι πολύ τυχερή σε αυτό μια και μου έτυχαν καλοί συνάδερφοι! 🙂 🙂
      Μια τρανταχτή περίπτωση που είχα στο νου όταν έγραφα τα παραπάνω ήταν από δραστηριότητα σε κάποιο σύλλογο…τρέχα γύρευε δηλαδή! χαχα!

      • Ο/Η Άιναφετς λέει:

        Χαίρομαι Μαρία μου, που είσαι τυχερή και οι συνάδελφοι σου δεν σου δημιουργούν προβλήματα! 😉
        Μπορεί όμως κανείς παρόλο που θέλει πολύ εσωτερική δύναμη-μαεστρία, να κρατά τον εαυτό του μακριά από τα προβληματικά άτομα που βρίσκονται στη δουλειά του ακόμα και στην οικογένεια του! 😀

        ΑΦ! δυναμικά! 🙂

  13. Ο/Η dodo λέει:

    Παίρνει μιά ζωή αυτή η αναζήτηση του εαυτού- εκεί που λες «τώρα τό έχω», κάτι γίνεται και σού… φεύγει πάλι 😉

  14. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Πολλές είναι οι φορές που και η ίδια Dodoula μου, έχω αναρωτηθεί αν κάτι «έχω πιάσει» και όσες φορές αισθάνθηκα πως «τώρα το έχω», ήρθε η ζωή και μου έδειξε πως λίγα «είχα» … αυτό όμως μήπως είναι και μια προτροπή να μην αναπαυόμαστε στις όποιες δάφνες μας; 😛

    ΑΦιλιά πολλά πολλά με καλή μας βδομάδα με όποια «έχουμε»! 🙂

  15. Ο/Η Π.......Ξωτικό λέει:

    Διαρκής μαθητεία μαγισσούλα (και πολύ σ’ευχαριστώ για τα «δωρεάν» μαθήματα 😉

    «Αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο, επειδή ο νους αναζητά εξηγήσεις, επικρίσεις, ταυτίσεις.»
    Είναι άραγε μόνο επίκτητο αυτό ;;;
    Πάω να εξασκηθώ (σιδερώνοντας :Ρ )

    ΦΙΛΟΎΔΙΑΑΑΑΑ !!!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Προσωπικά Ξωτικούλι μου, δεν ξέρω αν ότι κουβαλάμε είναι επίκτητο, όπως η φυγή, οι επικρίσεις, οι δικαιολογίες, αναγνωρίζω μόνο πως αυτό είναι γεγονός!!! 😉

      «Το να αποδεχτείς, λοιπόν, εκείνο που πραγματικά είσαι, είναι πολύ δύσκολο. Και μπορεί κανείς να το κάνει αυτό, μόνο όταν δεν υπάρχει φυγή και επίκριση ή δικαιολόγηση που είναι μια μορφή φυγής».

      ΑΦιλιά και εύχομαι να έχουμε μια δυναμική μέρα! 🙂

  16. Ο/Η roula1smaragdenia λέει:

    Αν αρχίσεις να κατανοείς
    αυτό που είσαι χωρίς να προσπαθείς
    να το αλλάξεις, τότε
    γίνεται μέσα σου μια αλλαγή
    Αυτο ειναι απο τα ποιο σοφα και τα ποιο απλα ..κατανοητα για μενα θα έλεγα….που εχω διαβασει.. εδώ του Κρισναμουρτι…παρ όλα αυτά.. χρειαζεται να το μελετησω πολύ να εμβαθύνω στο θέμα.. Στεφανία μου…;)
    Φεύγοντας σου ευχωμαι καλο σου ξημερωμα… παλι ξενύχτησα σερφάροντας..χα..χα..αφηνω την αγαπη μου ❤ και φιλακιααα!!! 🙂

  17. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Φαίνεται Ρούλα μου, πως πολλά πράγματα είναι πιο απλά απ΄ότι νομίζουμε και ότι εμείς τα περιπλέκουμε γιατί δεν κατανοούμε-βλέπουμε αυτό που είμαστε και προσπαθούμε να το αλλάξουμε, ενώ η αλλαγή γίνεται μέσα μας, μόνο αν αποδεχτούμε αυτό που είμαστε τώρα! 😉

    Όντος αυτό το blogging πολλές φορές μας ξενυχτά, αλλά τόσο όμορφα, έτσι δεν είναι; 😀

    ΑΦιλιά πολλά και πάντα τρυφερά! 🙂

  18. Ο/Η aristea k λέει:

    Όταν σταμάτησα να κοντράρω εμένα ή τους άλλους είδα καλύτερα αποτελέσματα.
    Αυτό έμαθα εγώ!☺
    Μαγισσούλα μου άλλο ένα υπέροχο μάθημα! Σε απόλυτα συνέχεια με όσα κάνω εξάσκηση αυτό το διάστημα!
    Σε ευχαριστώωω!

    (Έχω πρόβλημα με την wordpress… δεν μου στέλνει καμία ενημέρωση πια για κανένα μπλογκ της! 😦 Γνωρίζεις κάτι; )

    Φιλάκια πολλά !

  19. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Έτσι φαίνεται πως λειτουργεί η «κόντρα» Αριστέα μου, είναι και νόμος της φυσικής, όσο πιο πολύ πίεση βάζεις σε κάτι, τόσο αυξάνεται και η αντίσταση… άρα χαλαράαααααααααααα! 😛
    Super γυναίκες θα γίνουμε στο τέλος, ε; τι «δουλεύουμε» τόσο καιρό! xaxaxa! 😉

    ΑΦιλιά μετά πολλών αποδοχών (όχι όμως χρηματικών)!!! 🙂

    (Η wordpress κάνει και εκείνη διάφορες ανανεώσεις που προσωπικά, μου σπάνε τα νεύρα, η αφεντιά μου όμως λαμβάνει τις δικές σου!) 😀

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.