Γλυκό τίποτα!

 

.

Υπάρχει κάτι πιο γλυκό απ΄το να μη κάνεις τίποτα;
Εδώ μιλάμε για μια γλυκιά απραξία!

Και η σημερινή ανάρτηση, εγκωμιάζει την απραξία!!!

.

.

Οι Ιταλοί έχοντας «εντριβήσει» σ’ αυτή την ευδαιμονία χρησιμοποιούν τη πασίγνωστη πλέον φράση, Dolce far niente … dolce=γλυκό || far(e) = κάνω || niete=τίποτα

«Γλυκό τίποτα»

 Η αίσθηση του να μη κάνεις τίποτα και να το απολαμβάνεις.
Το να μη κάνεις τίποτα, μας λένε, είναι αυτή η ευχάριστη εμπειρία όπου απολαμβάνεις την ώρα που περνά, αφήνοντας τις σκέψεις σου να «τρέχουν»…
«Ως Ιταλοί, είναι πολύ μες την νοοτροπία μας. Είμαστε τυχεροί γιατί έχουμε υπέροχα τοπία, παραλίες, λιβάδια και ψηλά βουνά και εκεί είναι που το dolce far niente είναι στα καλύτερα του και αυτό που έχει σημασία είναι να ζεις τη στιγμή.
Κανένα άγχος, καμιά πίεση, τίποτα δεν έχει σημασία, απλά ζεις τη στιγμή,  του «δεν κάνω τίποτα. Το dolce far niente είναι τρόπος ζωής. Απολαμβάνουμε το καλό κρασί, μια μακαρονάδα, είτε είναι γιορτή είτε μια καθημερινή μέρα».

Το «dolce far niente», είναι τρόπος σκέψεις πάντα εστιασμένο στο παρόν, όπου τελικά μπορούμε να μη «κάνουμε τίποτα» και να το απολαμβάνουμε.

.

.

Dolce far niente ή απραξίας εγκώμιον

Πάνε περισσότερα από 120 χρόνια από τότε που ο Πωλ Λαφάργκ  (1842-1911) έγραψε το «Δικαίωμα στην τεμπελιά». Από τότε που ο γαμπρός του Μαρξ υποστήριξε ότι η δουλειά είναι μια παρεξηγημένη τρέλα που διακατέχει τις εργατικές τάξεις των καπιταλιστικών χωρών.
Η επανάσταση -διακήρυττε- πρέπει να αρχίσει με τη διεκδίκηση του δικαιώματος στην τεμπελιά.

Έκτοτε, διατυπώθηκαν πολλές θεωρίες για την έννοια του χρόνου, του ελεύθερου χρόνου, ο 20ός αιώνας σφραγίστηκε από αιματηρές διεκδικήσεις για ανθρώπινους όρους εργασίας, για τη μετάβαση του τόνου στη λέξη «δουλειά» από την παραλήγουσα στη λήγουσα. Και να ‘μαστε τώρα, με το πόδι να ακροπατά στον 21ο αιώνα, να πρέπει να διαχειριστούμε ύφεση, ανεργία, υποαπασχόληση, ένα μέλλον απειλητικό, στενάχωρο, που εντείνει τον ανταγωνισμό, την καχυποψία, τον φόβο, τη μνησικακία και εκδικητικότητα, παράγωγα της κοινωνικής ταπείνωσης.

.

.

Δέκα, δεκαπέντε, είκοσι -στις καλύτερες περιπτώσεις- συνεχείς ημέρες καλοκαιρινών διακοπών. Για να ξεκουραστούμε, για να σκεφτούμε, για να συναναστραφούμε ή να απομονωθούμε, να αναδιατάξουμε σκέψεις και συναισθήματα. Για να βρεθούμε αντιμέτωποι εν ηρεμία με τα μικρά ή μεγάλα (δικά μας και κοινά) προβλήματα, να τα μετρήσουμε, να τα ενσωματώσουμε ή να τα αγνοήσουμε.
«Σιγά τώρα», θα χλευάσετε, μη «μετατρέψουμε το ελάχιστο δικαίωμα – απόλαυση που μας απομένει, σε κόλαση εσωτερικών διαδικασιών και μεταρρυθμίσεων».
Αρχές του 21ου αιώνα, οι διακοπές είναι ευλογία και κατάρα. Ο κενός χώρος που διεκδικούμε με πάθος όλο τον χρόνο και μόλις τον εξασφαλίσουμε μας καταλαμβάνει πανικός. Σπεύδουμε τότε να τον γεμίσουμε ασφυκτικά με δραστηριότητες, θόρυβο και υποχρεώσεις.

.

.

Στις διακοπές, ο κόσμος γύρω μας πυκνώνει και ανασυνθέτεται. Μικρές ψηφίδες συμπεριφορών και αντιδράσεων, μιας κοινωνίας που τους καλοκαιρινούς μήνες παραδίδεται στην «αξιοποίηση» του ελεύθερου χρόνου της.

(…) Ζευγάρια σε ομερτά σιωπής, παιδιά με διαρκείς απαιτήσεις, κινητά σε χρήση (ίσως λίγο πιο περιορισμένη από προηγούμενες χρονιές), συμπεριφορές επιθετικές που καλύπτονται πίσω από την ένδειξη: διακοπές ίσον (δήθεν) απελευθέρωση, ίσον κάνω ό, τι (μου υπαγορεύουν να) θέλω.
Μέλη της ίδιας κοινωνίας των διακοπών είναι, ασφαλώς, και όσοι προσπαθούν να συγκεντρωθούν σε κάποιο ανάγνωσμα, να διεκδικήσουν μια συνύπαρξη πιο αρμονική, κυρίως με τον εαυτό τους.

.

Ας δούμε αυτήν την τελευταία κατηγορία. Που παραδίδεται στο χάζεμα χωρίς ενοχές, χωρίς τη νεύρωση ή τον «τρόμο του κενού» που οδηγεί μοιραία στην ένταση της υπεραπασχόλησης. Είναι όσοι παραμένουν ανοιχτοί σε ερεθίσματα, όσοι ατενίζουν το εντός τους με την προσήλωση που κοιτούν τη θάλασσα, που καρφώνουν το βλέμμα στον ορίζοντα, που σιωπούν όχι γιατί δεν έχουν τι να πουν, αλλά γιατί συνωθούνται στην έξοδο οι λέξεις και οι σκέψεις.

Η λησμονημένη χαρά της απραξίας. Αυτός ο νεκρός και συνάμα τόσο ζωντανός χρόνος. Το «τίποτα» που δεν διεκδικεί να γίνει «κάτι». Ένας ύμνος στο μάταιο, σε οτιδήποτε δεν είναι χρηστικό, άμεσα εξαργυρώσιμο. Η τόσο αναγκαία επιστροφή στην αδιόρατη μελαγχολία και -γιατί όχι- στην ήρεμη πλήξη. Σε ό, τι γίνεται ερέθισμα, κίνητρο, απόδραση από τη ρουτίνα.

.

.

(…) Dolce far niente. Δύο αιώνες μετά το αίτημα επιστρέφει απαιτητικό και οι διακοπές είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία. Για λίγες μέρες, για λίγες ώρες. Να αποφύγουμε το προγραμματισμένο, μηχανικό και προβλέψιμο, να σταθούμε και να «δούμε».
Να αφηγηθούμε ιστορίες που δεν θα πάρουν ποτέ θέση στην ειδησεογραφία.

.
Γιατί ό, τι μας λείπει δεν είναι η ενημέρωση, αλλά η δέσμευση σε έναν χρόνο εσωτερικό. Αμείλικτο όσο και γόνιμο.

.

.

Το παραπάνω κείμενο, «εγκώμιο απραξίας» είναι αποσπάσμα από το άρθρο που έγραψε η Μαρία Κατσουνάκη στη ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΉ στις 23/08/2009

 

.

.

.

 

Advertisements

About Άιναφετς

To Άιναφετς είναι το ανάποδο του ονόματος Στεφανία και μ’ αυτό εμφανίζεται ως “μάγισσα Άιναφετς” σε ιστορίες του “Παραμυθά.
This entry was posted in Διάφορα. Bookmark the permalink.

62 Responses to Γλυκό τίποτα!

  1. Ο/Η mariafanblog λέει:

    Όντως πολύ γλυκό το να μη κανεις τίποτα. Ξεκουράζεσαι, χαλαρώνεις. Ηρεμεί και το μυαλουδάκι… ❤ ❤ ❤ Πάντα υπέροχα τα κείμενα σου … Τα φιλιά μου ❤

  2. Ο/Η Marina Tsardakli λέει:

    Για εμένα το να αφιερώνει κανείς έστω και πέντε λεπτά την ημέρα αποκλειστικά στο να μην κάνει τίποτα, να διώξει τα πάντα από το μυαλό του είναι πολύ σημαντικό.
    Είναι μεγάλο πρόβλημα του σύγχρονου κόσμου, η ανάγκη του ανθρώπου να ζει την καθημερινότητα του και ύστερα για να ξεφύγει τη ρουτίνα, γεμίζει ακόμα και τον ελεύθερο χρόνο του. Και έτσι χάνει σε ένα βαθμό και ο χρόνος την ελευθερία του.
    Πιστεύω ότι αν όλοι μας δεν μάθουμε να επικοινωνούμε τις ανάγκες μας και να διεκδικούμε την ικανοποίηση τους- εν προκειμένω την ανάγκη για ξεκούραση, θα συνεχίσουμε να ζούμε σε μια προβληματική κοινωνία.
    Πολύ ωραία ανάρτηση, έσβησα τρεις φορές το σχόλιο, για να μη γράψω πολλά και σε κουράσω μαγισσούλα μου.
    Καλή Τσικνοπέμπτη και του χρόνου με υγεία 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Μα, ναι…Πολύ πολύ σημαντικό Μαρινάκι μου, να αφιερώνει κανείς έστω και πέντε λεπτά στο να μη κάνει τίποτα, φτάνει να το κάνει με επίγνωση γιατί μόνο τότε αυτά τα πέντε λεπτά θα είναι πραγματικά ευεργετικά! 😉

      Το δικαίωμα στη ξεκούραση… σωματικά αλλά και νοητικά, είναι δικαίωμα όλων μας! 😛

      ΑΦιλιά χαλαρά αλλά και δημιουργικά! 🙂

      ΥΓ: Μου αρέσουν τα σχόλια σεντόνια… κρίμα που τα έσβησες!

  3. Ο/Η efge63 λέει:

    Πολύ όμορφη ανάρτηση!!!

    Η αλήθεια είναι ότι πρέπει να αναλογιζόμαστε πολύ συχνότερα από τις καλοκαιρινές μας διακοπές αυτές τις ερωτήσεις

    -Πότε είχες ποιοτικό χρόνο για εσένα;
    -Αφιέρωσες ποτέ μία ώρα μόνο για τον εαυτό σου;
    -Έκατσες κάποια στιγμή με ηρεμία, χωρίς να κάνεις απολύτως τίποτα;

    Ομολογώ όμως ότι προσωπικά εγώ ακόμα και στις διακοπές λίγες στιγμές «παλουκώνομαι» και απολαμβάνω… όπου κι αν πάω έχω τα «τριβόλια» της εξερεύνησης και είναι λίγες οι στιγμές που θα καθηλωθώ από ένα ηλιοβασίλεμα.. ένα ξημέρωμα…. ένα φεγγάρι χαχαχα!!!

    Καλό Σαββατοκύριακο!!!!!!!!!!!!!! Με γλυκιά απραξία ……

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Οι σοβαροί μελετητές του «γλυκού τίποτα» λένε, πως είναι απαραίτητο για όλο το σύστημα μας, να σταματούμε συνειδητά το ατελείωτο τρέξιμο- δουλειές και να παίρνουμε μια ανάσα… το συνειδητό, είναι που κάνει τη δουλειά! 😛
      Αχ! και αυτές οι δια-κοπές μόνο διακοπές δεν είναι, απλά μεταφέρουμε τις «δουλειές» σε άλλο μέρος (αν φύγουμε!) και δεν χρειάζεται να πέφτουμε και στο άλλο άκρο, λίγα λεπτά γλυκιάς απραξίας κάνουν τη δουλειά τους! 😉

      ΑΦιλιά Έφη μου και με λίγα λεπτά γλυκιάς απραξίας! 🙂

  4. Παράθεμα: Ποιος είναι ο τύπος της ανίας σας; | ΕfiSoul63

  5. Ο/Η dodo λέει:

    Συνταγή… αγχολυτικής «απραξίας»: κρυφτό καί κυνηγητό στο σπίτι με τον Χουρχούρη 😉

  6. Θα συμφωνήσω απόλυτα με τη συνωνόματη αρθρογράφο και μπράβο σου για την αναδημοσίευση. Ας απενοχοποιήσουμε επιτέλους αυτά τα μικρά διαλείμματα ακινησίας και ταβανοθεραπείας. Η υπερδραστηριότητα άλλωστε, θεωρείται πάθηση και με τη βούλα των ψυχολόγων.
    Άσε που πολλές φορές, αποδεικνύεται άκρως δημιουργική και παραγωγική αυτή η εσωτερική διεργασία… του «δεν κάνω τίποτα».
    Φιλιά πολλά Στεφανία μου!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Μα ΝΑΙ Μαρία Κ. μου, υπέροχη η ταβανοθεραπεία, το χάζι του τίποτα και όχι κάποιας οθόνης ή σελίδας βιβλίου ή ακόμα το άκουσμα μουσικής! 😉
      Οι ειδικοί εξηγούν πως οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν να μείνουν με τον εαυτό τους ούτε για λίγα λεπτά, γι αυτό τρέχουν να γεμίσουν αυτό το κενό μέσα τους, με διάφορα τα οποία θεωρούν και πολύ σημαντικά! 😛

      Πάντα, «αποδεικνύεται άκρως δημιουργική και παραγωγική αυτή η εσωτερική διεργασία… του «δεν κάνω τίποτα»…

      ΑΦιλιά τρυφερά και χαλαράαααααααααα! 🙂

  7. Ω, γεια σας. Παραβιάζω για λίγο τη συμβουλή σας, ίσα για να σας απαντήσω, καθώς είναι αδύνατον να εγκωμιάσω την απραξία .. μην πράττοντας!

    Λοιπόν, τι καλά που μας τα λέει η κυρία Κατσουνάκη. Και πόσο θαρραλέα, Άιναφετς, τον καιρό όπου όλοι, λίγο πολύ, εφαρμόζουν το .. dolce far tutti, μας υπενθυμίζεις τη γλύκα τής απραξίας.
    «Μη μ’ αποκαλείς τεμπέλη/ και μου σπας το ηθικό/ η καρδιά πολλά δε θέλει/ για να πει το σ’ αγαπώ», έγραφε κάποτε ο Μανόλης Ρασούλης. Ίσως, θα πρόσθετα η καρδιά τα λίγα θέλει, για να μπορεί να εκφράζεται ουσιαστικότερα..
    Αλλά, μια και πάμε στον καλλιτεχνικό χώρο, ας δώσουμε και τη μουσική εικόνα της απραξίας, όπως την εμπνεύστηκε ο αγαπημένος Nicola Piovani στην ομώνυμη ταινία. Εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=mRkwEkB7LeM.
    Αν το προσεγγίσουμε λίγο ρεαλιστικότερα, δύσκολο πολύ να το κάνουμε τρόπο ζωής, έτσι όπως την καταφέραμε τη ζωή μας. Όλοι εδώ όσοι σχολιάζουμε δεν έχουμε μείνει και πάρα πολύ αδρανείς στη ζωή μας. Ωστόσο, αν είναι δύσκολο να το κάνουμε τρόπο ζωής, δεν είναι δύσκολο να το χωρέσουμε στην καθημερινότητά μας. Ίσως και κάπως έτσι: https://www.youtube.com/watch?v=VE5kLYZFSm4

    Ωραία, ωραία, για λόγους συνέπειας λόγων και έργων πρέπει να σταματήσω να γράφω και να σπεύσω για λίγο .. άραγμα!

    Έρρωσθε

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Τι ωραία ταινία η «dolce farniente» και εξαιρετικό και το soundtrack της ταινίας, ευχαριστώ για το link της ταινίας… μου μεταδώσατε τη διάθεση να ξαναδώ τη ταινία… έτσι ως φόρο τιμής στη γλυκιά απραξία που τότε θα γινόταν πραγματικό «δικαίωμα στη χαλάρωση» !
      Το δεύτερο link, 100% ιταλιάνικο και «εμείς» όμως έχουμε τα αντίστοιχα «χαλαρά και απολαυστικά» μας που χωρίς αυτά η ζωή μας θα ήταν ακόμα πιο σκληρή! (η τελευταία φωτό εκεί μας παραπέμπει!) 😉

      Ας μείνουμε λοιπόν στο παρόν και στις τόσο ευεργετικές μικρές στιγμές του «γλυκού τίποτα»!

      ΑΦιλιά και να έχουμε ένα χαλαρό Σαββατιάτικο βραδάκι! 🙂

  8. Ο/Η ANNA Flo λέει:

    Αν ήξερες πόσο τον κυνηγάω αυτόν τον χρόνο, που να μην κάνω απολύτως τίποτε…να ρεμβάζω, να ατενίζω τη θάλασσα που τη λατρεύω, να χαζεύω αραχτή τη φύση γύρω μου!!! Το λατρεύω έστω και για λίγο. Και οι διακοπές δεν είναι διακοπές αυτές που κάνουμε. Απλά αλλάζουμε παραστάσεις λέω εγώ. Τουλάχιστον οι δικές μου διακοπές….αν υπάρχει ρολόι και εξαρτάσαι από τους δείκτες του δεν κάνεις διακοπές
    Ωραίο θέμα. Σ’ευχαριστώ γι αυτό το χρόνο στο μπλογκ σου που πάντα κάτι όμορφο μου χαρίζει
    Φιλιά πολλά και καλό Σ/Κο!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Έτσι Άννα μου, να τις κυνηγάς και να τις βρίσκεις αυτές τις αναζωογονητικές στιγμούλες όπου καθόμαστε κάπου και δεν κάνουμε απολύτως τίποτα! 😛
      Και, ναι, οι διακοπές όλων μας, έχουν μετατραπεί σε παραστάσεις όπως πολύ σωστά γράφεις!
      Για μένα ο μόνος τρόπος να μη κάνω τίποτα, είναι να πάω να καθίσω κάπου μόνη, έστω για λίγη ώρα! 😉

      «Να αποφύγουμε το προγραμματισμένο, μηχανικό και προβλέψιμο, να σταθούμε και να «δούμε»… Βασικά να «δούμε», τι γίνεται μέσα μας… 😉

      ΑΦιλιά πολλά και χαλαρά!

  9. Ο/Η Giannis Pit λέει:

    Dolce far Niente….
    Δεν περίμενα να συναντήσω τέτοιο ύμνο στη γαλήνη και σε μια άλλη προσέγγιση.
    Πραγματικά αυτή η απραξία μπορεί να παράξει πολύ μεγάλα πράγματα. Το συνδέω με μια άλλη αίσθηση. Αυτό που ονομάζουμε «Ο ήχος της σιωπής»
    Στεφανία μου πάντα έχεις μια δυναμική νας μας δίνεις έννοιες και καταστάσεις διαφορετικές και θετικές για μας.
    Τις καλησπέρες μου.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Είναι ύμνος στην απραξία Γιάννη μου και είναι δικαίωμα του καθενός να προσφέρει μερικά λεπτά απραξίας καθημερινά στον εαυτό του… γιατί μόνο έτσι ανανεώνεται το μέσα μας και έρχεται η έμπνευση, ειδικά όταν γράφεις αστυνομικά ή άλλα μυθιστορήματα!!! 😛
      Όσο για τον «ήχο της σιωπής»… μεγάλη υπόθεση, όταν ξέρεις να τον ακούς…

      Είπα αυτή τη φορά, για αλλαγή, να υμνήσουμε τη δημιουργική απραξία! 😉

      Καλό μας βραδάκι με πολλά πολλά ΑΦιλιά! 🙂

  10. Τί ωραία που μας τα είπατε!
    Χάνομαι γιατί ρεμβάζω (με την καλή έννοια και χωρίς να χρειαστεί ούτε ο ίδιος ο χαμένος μήτε ο χαμένος χρόνος αναζήτηση.. :-))

  11. Ο/Η roula1smaragdenia λέει:

    Αχ….τι ωραια θα ειναι να μαθουμε και αυτό .. να μην κανουμε ΤΙΠΟΤΑ… εστω και για λιγο.. πω..πω.. ψαχνω τον τροπο να το καταφερω φιλεναδα…αλλα ….θα μου πεις δεν εχει αλλά…. εχει..θελω.. και θα το κανω.. να σου σω δεν την ειχα σκεφτει αυτην πως την είπες; δημιουργική απραξια.. στην αρχή οταν το διαβασα μου φανηκε οξύμωρο ..πως μπορει να ειναι δημιουργικό το…. να μην κανεις τιποτα;..αλλα μια επαναληψη του κειμενου μου εδωσε και κατάλαβα ποσο πολύτιμο..είναι για το μεσα μας και την ηρεμια μας.. να μην κανουμε εστω και λιγο ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ!!!! πρέπει να το εφαρμοσω..!!!!;)
    Παλι μελετη μου εβαλες μαγισσουλα μου..χα.χα..:)
    Να εχεις ενα ομορφο χαλαρό Σαββατοκυριακο…φιλακιαααα!! ❤

  12. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Ω! Σας αφήνω στο δημιουργικό σας ρεμβασμό!!! 😉

    ΑΦιλιά και να τα λέμε πάντα ωραία! 🙂

  13. Ο/Η Mia λέει:

    Στεφανία μου, ονειρεύομαι τη μέρα που θα μπορώ να μην κάνω τίποτα. Που θα μπορέσω να απολαύσω αυτή τη δημιουργική απραξία. Ελπίζω η μέρα αυτή να είναι κοντά γιατί, επί του παρόντος, δεν μου φτάνει το 24ωρο! Πολλά φιλιά, φίλη μου.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Εμείς ορίζουμε το χρόνο μας, Μία μου, εκτός και αν εξαρτιόμαστε 99,9% από άλλους! 😉 Κανείς δεν μας αναγκάζει να κάνουμε κάτι όλη μέρα, άρα για να μη μας φτάνει το 24ωρο θα πει πως μας αρέσει να είμαστε συνεχώς απασχολημένοι με κάτι όσο δημιουργικό και αν είναι αυτό! 😛
      Μια και αναγνωρίζεις πως η απραξία είναι και απολαυστική και δημιουργική, εύχομαι να καταφέρεις να αφιερώσεις στον εαυτό σου που το αξίζει αυτή την υπέροχη απόλαυση! 😀

      ΑΦιλιά πολλά πολλά και καλό χαλαρό Σαββατοκύριακο, σου εύχομαι! 🙂

  14. Ο/Η Π.......Ξωτικό λέει:

    Ε πέσ’τα επιτέλους !
    Εγώ τους το λέω όλη μου τη ζωή οτι είναι σημαντικότερο απο …π.χ μια άψογα τακτοποιημένη ντουλάπα αλλά αυτοί κουνάνε το κεφάλι απαξιωτικά 🙂 🙂
    Το…πρόβλημά μου εδώ και χρόνια είναι πως αν δεν έχω εξασφαλίσει τον επιούσιον αυτόν χρόνο του τίποτα ,δεν μπορώ να λειτουργήσω σωστά.
    Ο «πολιτισμός» μας πάντως το έχει τερματίσει πια κι έτσι έχουμε γεμίσει παιδιά με υπερκινητικό σύνδρομο (που τα χαπακώνουν μάλιστα ανενδοίαστα στας Αμερικάς ) που αν όμως παρατηρήσεις τους γονείς τους βλέπεις οτι απλώς τους μιμούνται ….
    Τα λιβάδια του μυαλού χρειάζονται κι αυτά αγρανάπαυση 😉
    Καλημερούδια και φιλούδιαααααα
    (είναι κι ο συννεφιασμένος ουρανός ωραίο χάζι 😉

  15. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Ε! Μα ναι ξωτικούλη μου! 😉
    Καλή και η φιλοσοφία αλλά αν δεν έχουμε δει πόσο σημαντικό είναι και λίγα λεπτά απραξίας τη μέρα για να αναζωογονηθεί όλος μας ο οργανισμός, δεν θα έχουμε τα αποτελέσματα που μας χρειάζονται! 😛
    Όλη φύση ξεκουράζεται κάποια στιγμή, γιατί μας είναι τόσο δύσκολο να το δούμε;

    Θυμάσαι και την παρακάνω ανάρτηση;

    https://ainafetst.wordpress.com/2013/10/17/%ce%b1%ce%b3%cf%81%ce%b1%ce%bd%ce%ac%cf%80%ce%b1%cf%85%cf%83%ce%b7/

    ΑΦιλιά πολύ πολύ γλυκά και χαλαρά! 🙂

    • Ο/Η Π.......Ξωτικό λέει:

      χαχα μόλις είδα την πρώτη φωτογραφία την θυμήθηκα με πολύ συγκίνηση 😉

      υγ. Καλά τα είπα και τότε ,είδες η αγρανάπαυση μου έμεινε φαίνεται στο μυαλό και στην ξεφούρνισα για δικιά μου τώρα 🙂 🙂
      Φιλιά …φωτεινά για ισορροπία !

      • Ο/Η Άιναφετς λέει:

        Η φωτογραφία της «αγρανάπαυσης» με λύπησε πολύ, γιατί μετά την Αυγουστιάτικη φετινή πυρκαγιά, στη κυριολεξία δεν υπάρχει τίποτα απ΄ αυτό που βλέπαμε τότε… 😦

        ΑΦ! βροχερά πάντα για την ανανέωση της γης! 🙂

  16. Ο/Η Foteini λέει:

    Υπέροχη ανάρτηση Στεφανία μου! Απαραίτητος αυτός ο χρόνος του «τίποτα» και συχνά νιώθω πως ξεχνάμε να τον βάλουμε κι αυτόν μες στην ημέρα μας!!! Ευχαριστούμε που μας το θύμισες !!!

  17. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Πόσο χαίρομαι όταν νέες και δραστήριες κοπέλες κατα-νοούν πόσο σημαντικό είναι, συνειδητά να σταματάμε και να μη κάνουμε «τίποτα» για λίγα λεπτά… αυτό που λένε, «για μια βαθιά ανάσα» που στη τελευταία ανάλυση αυτή η απραξία, «πράττει» τεράστιο καλό στον οργανισμό μας! 😛

    ΑΦιλιά πολλά και πάντα τρυφερά! 🙂

  18. Μερικά (εξόχως ευεργετικά) λεπτά απραξίας,
    αντίδοτο στο καθημερινό εξουθενωτικό στρες.
    Σίγουρα έχει νόημα και μάλιστα ουσιαστικό, αν και απαιτεί εκπαίδευση και επίγνωση.

  19. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Και έρχονται με τη σειρά τους, τα πανέμορφα βουνά της Ευρυτανίας να μας καλέσουν σε ρεμβασμό, έτσι δεν είναι Ευρυτάνα μου!; 😀
    Αναρωτιέμαι αν απαιτεί εκπαίδευση, επίγνωση απαιτεί! 😉

    ΑΦιλιά πολύ βροχερά πάνω απ΄το βουνό της ΒΑ Αττικής στα 500μ! 🙂

  20. Ο/Η maria mytripsonblog λέει:

    Πόσο χρήσιμο και ευεργετικό είναι το Dolce far niente!
    Και πόσο μας αξίζει!!
    Φιλιά πολλά!! 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Απαραίτητο όντος το «γλυκό τίποτα» Μαρία (me) μου! 😉
      Και μας αξίζει:
      «Η λησμονημένη χαρά της απραξίας. Αυτός ο νεκρός και συνάμα τόσο ζωντανός χρόνος. Το «τίποτα» που δεν διεκδικεί να γίνει «κάτι». Ένας ύμνος στο μάταιο, σε οτιδήποτε δεν είναι χρηστικό, άμεσα εξαργυρώσιμο»…

      ΑΦιλιά χαλαρά και πολύ χαμογελαστά! 🙂

  21. Που λες, όταν διάβασα «Το δικαίωμα στην τεμπελιά» το έκανα ευαγγέλιο!
    Άσε που ήθελα να κάνω άγαλμα στον Λαφάργκ!
    Ε νομίζω ότι καταλαβαίνεις τη θέση μου πανω στο θέμα και δεν χρειάζεται να προσθέσω κάτι άλλο!
    Καλό Σαββατοκύριακο μαγισσούλα μου!
    Κίσιζ!
    😘

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Μα ναι, καταπληκτικό το βιβλίο του Πωλ Λαφάργκ, είχε ξεσηκώσει θύελλες αντιδράσεων αλλά γρήγορα ξεχάστηκε για ευνόητους λόγους! 😉
      Βλέπεις αρτίστα μου, μας έμαθαν από παιδιά πως η συνεχής απασχόληση είναι κάτι δημιουργικό και κατάφεραν να έχουν μια ολόκληρη ανθρωπότητα στο «τρέξιμο»! 😛

      ΑΦιλιά γλυκά και ηλιόλουστα τώρα που γράφω! 🙂

  22. Ο/Η Κριαρά - Λάμπρου Νικολέτα λέει:

    Ήταν πολύ ωραίες οι στιγμές του να απολαμβάνεις το απόλυτο τίποτα.
    Καταλαβαίνεις πως με ένα τρελό πλασματάκι αυτές πέρασαν! ❤

  23. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Έτσι είναι… γιατί μόνο αν έχεις βρεθεί να φροντίζεις τόσα πλάσματα, μπορείς να εκτιμήσεις το «γλυκό τίποτα»! 😉
    Μπορείς όμως (για το καλό όλων) να ξεκλέβεις λίγα λεπτά, ανακοινώνοντας πως «τώρα η Νικολέτα θα καθίσει για πέντε λεπτά»… λέω τώρα! 😛
    Η περίοδος της εξερεύνησης στα παιδιά περνάει γρήγορα και αν βλέπουν και τη μαμά τους να κάθεται χωρίς να κάνει τίποτα, μεγαλώνοντας θα τη μιμηθούν… λέω τώρα! 😛

    ΑΦιλιά πολλά πολλά και να έχετε όλοι σας μια χαλαρή Κυριακή! 🙂

  24. Αν με ρωτήσεις ποτέ δεν κάνεις τίποτα;
    Θα σου απαντήσω,όταν πάω στην εκκλησία, όταν οδηγώ η όταν συνοδηγώ😊😊.
    Όταν ταξιδεύω, όταν ειμαι στην ουρά σε ταμείο…….😂😂😂🤣🤣🤣, όταν έχω πυρετό……
    Όλες τις άλλες φορές κάνω δύο δουλειές μαζί.
    Λοιπόν πρέπει να εντρυφήσω στο απόλυτο τίποτα .
    Ξε3ω πάντως ότι το χρειάζομαι πάραυτα.
    Καλή συνέχεια και φιλάκια πολλά.

  25. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Χαχαχα! Ρένα μου! 😀
    Όταν κανείς πάει στην εκκλησία, κάνει πολλά, μάλλον προσεύχεται ή ονειροπολεί… όπως και όταν οδηγεί, προσέχει (αλίμονο!), όταν δε, συνοδηγεί μάλλον κάνει ακόμα πιο πολλά γιατί δεν αισθάνεται και 100% σιγουριά! 😛
    Συνήθως εμείς οι γυναίκες κάνουμε δυο και τρεις δουλειές μαζί, έχουμε το νου μας στο φαγητό ενώ πχ ράβουμε και συγχρόνως προσέχουμε μωρά κάνοντας και λίγο blogging!!! 😉
    Κάνε ένα δοκιμαστικό τεστ: Πες, «τώρα θα καθίσω ακίνητη και δεν θα κάνω τίποτα για 3 λεπτά»… αν αισθανθείς αυτή την υπέροχη ευδαιμονία του τίποτα, κάτσε 5 λεπτά και μετά συνέχισε ότι έκανες, μόνο έτσι θα πεισθείς!!! (Είναι αυτό που λένε, «μια δοκιμή θα σας πείσει»!) 😉

    ΑΦιλιά πολύ χαμογελαστά και καλό Κυριακάτικο απογευματάκι! 🙂

  26. Ο/Η oneiraparamithiou λέει:

    Τι όμορφο κείμενο αναδημοσίευσες…Αχ, ιδιαίτερα εμείς οι νέες μανούλες αυτά τα 5′ λεπτά πόσο ανάγκη τα έχουμε! Αφιλάκια γλυκά μαγισσούλι μου!

  27. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Ναι Κατερίνα μου, εσείς οι νέες μανούλες μαθαίνετε στη πράξη, πόσο πολύτιμα μπορεί να είναι μερικά λεπτά γλυκιάς απραξίας… ενδιαφέρον έχει να δεις την αντίδραση της Σ. σου, αν σε δει απλά να κάθεσαι για λίγα λεπτά και να μη κάνεις τίποτα, απλά να απολαμβάνεις τη παρουσία της! 😛

    ΑΦιλιά τρυφερά και με πολύ αγάπη και στα τρία σας! 🙂

    ΥΓ: Πολύ μου άρεσε, το «παππού» της μικρούλας σας! 😉

  28. Ο/Η roula1smaragdenia λέει:

    Χα..χα.. κυρία ..κυρία… ειναι το μάθημα που μου έλειπε το καλυτερο μου λέμε ….να μην κανω τιποτα.. σαν το διάλειμμα στο σχολειο να πουμε ενα πραγμα; 😉
    Αυτο κι αν θελει ,μελετη μαγισσουλα μου…να μπορεσουμε να νιώσουμε την ευδαιμονία του τίποτα…αχ!!!!!!! 🙂
    Αν σου πω απο προχθες γραφω σχόλιο…και φευγω χωρίς να πατησω δημοσιευση… ναι..ναι.. και αυτην την φορα ξαναήρθα να σου αφησω ενα λινκ να μπεις να δεις κατι που έχει σχεση με το θεμα σου.. και ερχομαι λεει εδω να συμπληρωσω το σχολιο που ειχα αφησει..χα..χα.. και πουθενα το σχολιο… οποτε μετρα το για τρίτο..χα..χα… 😛
    .σε δουλεια να βρισκομαστε… φτου.. δεν μιλαμε είπαμε για δουλεια εδώ στην απραξια του τιποτα…ε φιλεναδα; 😉
    ..εδω σου βαζω το λινκ να δεις…http://koritsiagiaspiti.blogspot.gr/
    Καλή εβδομαδα να περασεις φίλη μου καλες απόκριες.. φιλακιαααα!! ❤

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Όχιιιιιιιιιιι, Ρούλα μου, σαν διάλειμμα σχολείου όπου τρέχαμε και παίζαμε!!! 😉
      Εδώ «μιλάμε» να μη κάνεις τίποτα, όπως να καθίσεις πχ μόνη στη βεράντα του σπιτιού σου ή αλλού και να ατενίζεις το πέλαγος ή ότι είναι μπροστά σου για λίγα λεπτά, χωρίς να κάνεις κάτι άλλο… αυτό είναι το «γλυκό τίποτα»! 😛
      «Μια δοκιμή θα σας πείσει», έτσι δεν λένε, τέλος οι φιλοσοφίες, τώρα είναι η ώρα της πρακτικής; χαχαχα! 😀
      Ευχαριστώ για το λινκ της Ευγενίας και της αδελφής της και άλλες χρυσοχέρες, μου γνώρισες που σίγουρα θα τις επισκεφτώ για έξυπνες ιδέες! 😉

      ΑΦιλιά πολλά και με τη γλύκα της απραξίας! 🙂

      • Ο/Η roula1smaragdenia λέει:

        Δοκιμή εκανα φιλεναδα..καθησα σημερα στα βράχια κατω απο το σπιτι μου και αγναντευα την θαλασσα μπροστα μου..με αδειο μυαλό… για λιγο…μετα γεμισε..χα..χα..με καραβακια που εκαναν αγωνες..!!!! μικρη αλλά καλη προσπαθεια.. η επόμενη θα ειναι μεγαλητερη σε χρονο.. δεν μου εφτασε..αυτη χα..χα…!!!! φιλακιααα!! 🙂

        • Ο/Η Άιναφετς λέει:

          Τέλεια Ρούλα μου! 😛
          Και καλά έκαναν και ήρθαν τα καραβάκια γιατί έτσι και αυτά πήραν μέρος στη γλυκιά σου απραξία! 😉
          Να απολαμβάνεις το γλυκό τίποτα όσο σου είναι ευχάριστο, αλλιώς γίνεται αγγαρεία και δεν χρειαζόμαστε άλλες αγγαρείες στη ζωή μας, έτσι δεν είναι; 😀

          ΑΦιλιά και χαλαρό μας βραδάκι!

  29. Ο/Η Angelos Didachos λέει:

    Άϊναφετς, θα σχολίαζα, αλλά για τι να σχολιάσω; για το τίποτα; Γίνομαι μύστης της αεργίας.

  30. Ο/Η aristea k λέει:

    Παλιότερα μαγισσούλα μου όταν δεν έκανα τίποτα ένιωθα ενοχές. Για τον χαμένο χρόνο, καταλαβαίνεις! Κατάλοιπα μάλλον από τα παιδικά τραύματα του τύπου «μην τεμπελιάζεις παιδί μου» ή «τι έκανες όσο έλειπα»!
    Απολαμβάνω πια κι εγώ αυτό το «Γλυκό τίποτα» -αλήθεια, πόσο ωραίο ακούγεται!
    Χωρίς ενοχές ξαπλώνω για τις μεσημεριανές σιέστες μου και παράγω έργο στην ώρα που πρέπει και έχω διάθεση. Ελευθερία! ☺
    Σε φιλώ γλυκά μαγισσούλα μου!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Τελικά Αριστέα μου, αυτό το ας το πούμε «ειδικό» μεγάλωμα μας, μας έμαθε πολλά… και το κυριότερο να μην έχουμε ενοχές για ότι αντιστέκεται στα «πρέπει»! 😉
      Να απολαμβάνεις το «γλυκό τίποτα» γιατί είναι το μόνο πράγμα που ανανεώνει το είναι μας! 😛
      «Για λίγες μέρες, για λίγες ώρες. Να αποφύγουμε το προγραμματισμένο, μηχανικό και προβλέψιμο, να σταθούμε και να «δούμε»…

      Πολλά γλυκά ΑΦιλιά και από μένα! 🙂

  31. Ο/Η Woman in blogs λέει:

    Με το που είδα τον τίτλο, ο νους μου πήγε στον Λαφάργκ! Και, να που δεν τον είχες αφήσει απ’ έξω!
    Θεωρούμε σωστό να διεκδικούμε δουλειά για όλους κι όχι ελεύθερο χρόνο! Οι μηχανές θα μπορούσαν να μας έχουν δώσει αρκετό χρόνο, αλλά κι όμως γίνεται το αντίθετο κι επιπλέον χάνουμε τη φυσική επαφή με τη γη, με τα πράγματα.
    Πόσο της μόδας ήταν κάποτε να λέμε πως δεν έχουμε ελεύθερο χρόνο για τίποτα! Και δεν καταλαβαίναμε πόσο τραγικό ήταν αυτό που λέγαμε…
    Και το βλέπω γύρω μου: οι άνθρωποι δεν αντέχουν να μην απασχολούν με κάτι το μυαλό, δεν αντέχουν να μοιραστούν σιωπές…
    Από τις αγαπημένες μου αναρτήσεις σου, Μαγισσούλα μου! ♥

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Προτείνω Αλεξάνδρα μου, να συνδυάσουμε την ανάρτηση που μιλάει για τη «φαντασία», με την «γλυκιά απραξία» και το «ζήσε» και… να μεταφερθούμε στην αμμουδιά της ανάρτησης σου και να κάτσουμε ήσυχα να κοιτάζουμε τη φωτιά! 😛

      Είναι απίστευτο πόσο ανάγκη έχουμε, ν’ αφεθούμε στο τίποτα! 😉

      Πολλά πολλά γλυκά ΑΦιλιά σου στέλνω! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s