Θυμός…

Τα άτομα που μας προξενούν θυμό είναι μια ισχυρή πηγή σοφίας, καθώς φέρνουν στο φως τα αδύνατα σημεία μας και γίνονται καθρέπτης στον οποίο κοιταζόμαστε.

Ο Αριστοφάνης έλεγε ότι «οι σοφοί άνθρωποι μαθαίνουν πολλά από τους εχθρούς τους».

Ο «εχθρός», μας αναγκάζει να δράσουμε εδώ και τώρα και να βγούμε από την άνεση μας που τελικά θα μας κάνει μαλθακούς.
Μας αναγκάζει να φέρουμε στην επιφάνεια τον καλύτερο καθώς και τον χειρότερο εαυτό μας και να μεταλλάξουμε τη γνώση σε σοφία μέσω της εμπειρίας.

Οι αποκλειστικά αρμονικές σχέσεις γεννάνε μια απάθεια που μπορεί να μας παραλύσει καθώς δεν αισθανόμαστε την ανάγκη να αναζητήσουμε καινούργια πράγματα, ούτε αναγκαζόμαστε να αναθεωρήσουμε τις πεποιθήσεις μας.

Όταν τα πράγματα γύρω μας δεν είναι ιδανικά, όταν δεχόμαστε επιθέσεις, όταν δε νιώθουμε ικανοποιημένοι από τη ζωή μας, αυτή η αντιξοότητα, αυτή η αρνητική δύναμη που πλήττει τη σταθερότητά μας και δρα ως εχθρός, πρέπει να χρησιμοποιείται ως κινητήρια δύναμη και ώθηση για αλλαγή.

Κάθε σύγκρουση τελικά, μας αποκαλύπτει τι δεν πάει καλά μέσα μας και μας επιτρέπει να διατηρούμε τη σπίθα της δημιουργικότητας μας αναμμένη. Χωρίς κάποιον ή κάτι απέναντί μας να μας προκαλεί, η σπίθα αυτή θα έμενε σβηστή.

Γι’ αυτό, βλέποντας από ένα μεγαλύτερο βάθος την κατάσταση, θα έπρεπε ίσως να μακαρίζουμε τους εχθρούς μας, γιατί χάρη σ’ αυτούς μπορούμε να αλλάξουμε και να ανεβούμε άλλο ένα σκαλοπάτι στο δρόμο της προσωπικής μας ολοκλήρωσης.

Αποσπάσματα από:
http://www.awakengr.com)

Κάποιες φορές οι εχθροί είναι πιο χρήσιμοι από τους φίλους, αφού χωρίς αέρα δεν γυρνάν οι ανεμόμυλοι:

«Ο εχθρός μας αναγκάζει να δράσουμε και να βγούμε από την άνεση που μας είχε κάνει μαλθακούς. Μας αναγκάζει να βγάλουμε τον καλύτερο, καθώς και τον χειρότερο εαυτό μας. Αν μπορούμε να δούμε τις αντιδράσεις μας από απόσταση και με λίγο χιούμορ, σε κάθε σύγκρουση κρύβεται κι ένα μεγάλο μάθημα σχετικά με το ποιόν μας και τις αδυναμίες μας».
Χέρμαν Έσσε

Συνειδητοποιείστε ότι έχετε το δικαίωμα να νοιώθετε θυμό όταν πληγώνεστε, όταν σας εκμεταλλεύονται, όταν σας απορρίπτουν ή σας αγνοούν, όταν σας εγκαταλείπουν, σας απογοητεύουν ή όταν σας απειλούν. Αποδεχθείτε τα δύσκολα συναισθήματα, συμπεριλαμβανομένου και του θυμού σας. Μιλήστε ανοιχτά στο άλλον για την ενόχλησή σας. Μην διστάσετε να του πείτε «Είμαι θυμωμένος μαζί σου γιατί…».

Περισσότερα εδώ…

Ωστόσο σε κάθε περίπτωση είναι φανερό πως η μέση ψυχική διάθεση και ο διάλογος είναι αυτά που βοηθάνε να καθορίζουμε εναντίον ποιών πρέπει να θυμώνουμε και με ποιες αιτίες αλλά και να λύνουμε τις διαφορές μας με το λιγότερο ψυχικό και συναισθηματικό κόστος.

Τι λένε οι επιστήμονες:

Τι συμβαίνει πραγματικά στον εγκέφαλο και στο σώμα όταν ενεργοποιείται ο θυμός;
Ας εξετάσουμε λοιπόν πως ο θυμός επηρεάζει το σώμα και τον εγκέφαλο … 

Πριν να το καταλάβουμε, η πρώτη σπίθα θυμού ενεργοποιεί την αμυγδαλή.

oi-piges-tou-thymoy

.
Στην συνέχεια η αμυγδαλή είναι έτοιμη να ενεργοποιήσει το σύστημα απόκρισης του στρες στον εγκέφαλο και στο σώμα.

Οι επιστήμονες ονόμασαν αυτό το σύστημα απόκρισης  ¨άξονα HPA¨ (Ηypothalamus, Pituitary gland, Adrenal glands), επειδή αποτελείται από τον υποθάλαμο, την υπόφυση και τους αδένες των επινεφριδίων.

Σε αυτό το σύστημα μια αλυσιδωτή αντίδραση ορμονών προετοιμάζει το σώμα για να ανταποκριθεί στους στρεσογόνους παράγοντες όπως ο θυμός.
Οι αδένες των επινεφριδίων με την σειρά τους εκκρίνουν τις ορμόνες του stress όπως η κορτιζόλη, η αδρεναλίνη και η νοραδρεναλίνη.

************************

Όταν θυμώνουμε, οι μυς και οι αρθρώσεις συσφίγγονται, το αίμα κυκλοφορεί με πιο αργό ρυθμό και η λειτουργία του εγκεφάλου μας όπως επίσης και η ισορροπία των νεύρων, των ορμονών και του καρδιαγγειακού μας συστήματος μεταβάλλονται.

Ο θυμός είναι ένα οξύ που κάνει περισσότερη ζημιά στο δοχείο που το περιέχει,
παρά σε οτιδήποτε χύνεται.
Τουέην Μαρκ

Ο θυμωμένος ξαναθυμώνει με τον εαυτό του, όταν ηρεμεί.
Πόουπ Α.

Ο θυμός έχει πάντα μια αιτιολογία, αλλά σπάνια αυτή είναι καλή.
Γκάντι Ι.

Ας μην κοιτάμε πίσω με θυμό, ούτε μπροστά με φόβο, αλλά γύρω με επίγνωση.
Θέρμπερ Τζ.

Ακόμα και ο θυμός μας μπορεί να έχει κατά βάθος έναν πυρήνα καλοσύνης.
Βούδας

 

.

 

.

.

About Άιναφετς

To Άιναφετς είναι το ανάποδο του ονόματος Στεφανία και μ’ αυτό εμφανίζεται ως “μάγισσα Άιναφετς” σε ιστορίες του “Παραμυθά.
This entry was posted in Διάφορα. Bookmark the permalink.

50 Responses to Θυμός…

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Δεν ξέρεις πόσο χαίρομαι που «ανοίγεις» τον σχολιασμό εσύ ως η νέα νεαρή «μπλογκοφίλη» μας εδώ και μάλιστα το κάνεις αναγνωρίζοντας το αληθινό της παραπάνω ανάρτησης! 😉
      Τα πάντα ξεκινούν με την αναγνώριση- επίγνωση των αντιδράσεων μας, είναι το πρώτο και το τελευταίο βήμα για να μπορέσουμε ν’ αλλάξουμε στον εαυτό μας κάτι που μας ενοχλεί… και αυτό δεν είναι εύκολο, αλλά με την καθημερινή παρατήρηση και με τον πειραματισμό, έρχεται μια ευλογημένη στιγμή και ανακαλύπτουμε πως έχουμε αλλάξει! 😛

      Πολλά πολλά και τα ΑΦιλιά μου! (Το Α=Αληθινά) 🙂

  1. Ο/Η michaliskatrakis λέει:

    Και πάλι ενδελεχής και εύστοχη. Δεν θα κλείσουμε μάτι και σήμερα…

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Πριν μας πάρει ο ύπνος Μιχάλη μου, καλό είναι να «κάνουμε ειρήνη» πρώτα με τον εαυτό μας, γιατί αλλιώς θα βρούμε πολλά για να θυμώσουμε… και άντε να κοιμηθούμε! 😉
      Ακόμα και να θυμώσουμε όπως είπε και ο Βούδας, «ο θυμός μας μπορεί να έχει κατά βάθος έναν πυρήνα καλοσύνης»… που προσωπικά έχω δει πως υπάρχει και αυτός είναι προς τον εαυτό μας! 😛

      ΑΦιλιά με προτροπή για μια ήρεμη και καλοσυνάτη μέρα! 🙂

  2. Ο/Η Mia λέει:

    Πώς όμως να μη θυμώνουμε όταν συναντούμε ανθρώπους τοξικούς? Δύσκολο να συγκρατήσουμε το θυμό μας, μαγισσούλα μου. Και ύστερα κάνουμε ακριβώς αυτό που λέει ο Πόουπ: «ξαναθυμώνουμε με τον εαυτό μας» γιατί απλά πέσαμε στο επίπεδο του εχθρού μας. Πολλά φιλιά, φίλη μου.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Αν δεν μπορούμε να αποφύγουμε τους τοξικούς ανθρώπους Μία μου γιατί πχ είναι στη δουλειά μας, κοιτάζουμε το πρόβλημα αλλιώς, να, σαν μια προτροπή για να μάθουμε για μας, γιατί χωρίς αέρα πώς θα γυρίσει ο ανεμόμυλος, όπως λέει και ο Χέρμαν Έσσε; 😛
      «Αν μπορούμε να δούμε τις αντιδράσεις μας από απόσταση και με λίγο χιούμορ, σε κάθε σύγκρουση κρύβεται κι ένα μεγάλο μάθημα σχετικά με το ποιόν μας και τις αδυναμίες μας».
      Και η ίδια λυπάμαι μετά απ΄τις εκρήξεις θυμού μου, στην συνέχεια όμως αναγνωρίζω, πως αν δεν είχα εκδηλώσει τον θυμό, μπορεί να έβλαπτα το σώμα μου… η λύση, είναι ΠΑΝΤΟΥ και πάντα το ΜΕΤΡΟ!, έτσι δεν είναι; 😉

      Πολλά πολλά τα χαμογελαστά ΑΦιλιά, καλή μου φίλη! 🙂

  3. Ο/Η maniaspirit λέει:

    Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων που με θυμώνουν
    Στην μία ανήκουν αυτοί που τους αφήνω να με θυμώνουν πολύ τακτικά
    Στην δεύτερη είναι αυτοί που με θύμωσαν όλο και και όλο μια φορά.
    Ελπίζω να έγινε κατανοητό τι απ έγιναν οι άνθρωποι της δεύτερης κατηγορίας.

    Κατά τα άλλα είμαι ένα αρκετά ήρεμο και χαμογελαστό πλασματάκι 🙂
    Σε φιλώ 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Τελικά Μάνια μου, τι μας ενδιαφέρει, με ποιους θα θυμώνουμε, πώς θα θυμώνουμε, πότε θα θυμώνουμε, πόσο θα θυμώνουμε ή πώς να ελέγχουμε τον θυμό μας, πράγμα που προφανώς κάνεις και εσύ με αυτούς που τους αφήνεις να σε θυμώνουν, μάλλον γιατί δεν μπορείς ή δεν θέλεις να θυμώσεις μαζί τους… ελπίζω να έγινε κατανοητό αυτό που κατανόησα απ΄ την κατανόηση σου!!! 😉
      Ωωωωωωωωωωωω! κατανόηση που προσωπικά, απ΄ την πολύ μου κατανόηση, κατέληξα προχθές σε πρωτάκουστη έκρηξη θυμού και ομολογώ πως μετά, ενημέρωσα την «εστία» θυμού, (ήρεμα όμως!) πως κουράστηκα να δείχνω κατανόηση… τελεία και παύλα!!! 😛
      Μετά όμως απ΄ αυτή την αναλυτική ανάρτηση, αισθάνομαι μια χαρά… και πάμε τώρα για την επόμενη, εκρηξούλα αν υπάρξει!!! χαχαχα! 😀

      ΑΦιλιά ηλιόλουστα αν και εξακολουθούμε να έχουμε 13 βαθμούς μέσα! 🙂

      • Ο/Η maniaspirit λέει:

        Το να έχουμε έναν καλό έλεγχο του θυμού μας δεν σημαίνει πως δεν τον αφήνουμε να εκφράζεται, απλώς ελέγχουμε την δύναμή της έκρηξης, τόσο όσο να μην βλάπτει εμάς ή τους ανθρώπους που έχουμε αφήσει γύρω μας να μας θυμώνουν αλλά και να τους θυμώνουμε (υγιής σχέση)
        Ακριβώς! στην δεύτερη κατηγορία μπαίνει η ωραιότατη .-
        Δεν τελείωσα καλέ, ήρθα να σου φέρω λίγα λογάκια ακόμη χουχουλιαστά και γεμάτα κατανόηση 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂
        ωωω ναι τέτοιες αναρτήσεις βοηθούν στην αποφόρτιση
        Καλή νύχτα εκεί 🙂

  4. Ο/Η aristea k λέει:

    χεχε! Προσπαθώ πάνω από ένα χρόνο να κάνω διαχείριση θυμού και κυρίως να χειρίζομαι εποικοδομητικά τις συγκρούσεις μου. Γεμάτη η ζωή με συγκρούσεις, στη δουλειά, στο σπίτι, στις διαφωνίες μας στις διάφορες συζητήσεις. Άργησα να μάθω να διαχειρίζομαι όλες αυτές τις καταστάσεις, γιατί δεν (με) παρατηρούσα μαγισσούλα μου. Δεν μάθαινα τίποτα, γιατί δεν γνώριζα ότι έπρεπε να παίρνω όλα τα περιστατικά σαν ασκήσεις. Από τότε που το κάνω έχω μάθει πολλά για μένα…. Κι ως δια μαγείας έμαθα να μην τσιτώνομαι, να μην εξοργίζομαι εύκολα πια, αλλά ακόμα κι αν συμβεί αυτό, να το αποδεχτώ και να πάω παράμερα με τα μαθήματά μου αγκαλιά για δουλίτσα!
    Εξακολουθώ βέβαια να έχω ένα θεματάκι με τους τοξικούς ανθρώπους, όπως λέει και η Μία πιο πάνω.
    Παρεμπιπτόντως, χτες βράδυ ξεκίνησα Το Δώρο του Θυμού, που το έγραψε ο εγγονός του Γκάντι, Αρούν. ☺
    Αντιγράφω από το οπισθόφυλλο
    «Δεν θα πρέπει να ντρεπόμαστε για τον θυμό. Είναι ένα πολύ καλό ισχυρό συναίσθημα που μας δίνει κίνητρο. Αυτό για το οποίο θα πρέπει να ντρεπόμαστε είναι ο λάθος τρόπος έκφρασής του. Μαχάτμα Γκάντι

    Σε φιλώ… ♥

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Χε χε.. δε λες τίποτα Αριστέα μου! 😉
      Πόσο σε καταλαβαίνω! Τώρα άκου και την δικιά μου πολύχρονη περί θυμού εμπειρία γιατί και η ίδια νόμιζα πως τον έλεγχα αλλά αποδείχτηκε πως τον καταπίεζα γιατί από πίσω «δούλευε» η εικόνα, της «καλής», της «αγαπητής», της «σοφής» κλπ και όπως γράφω πιο πάνω και στην Μάνια, δούλευε η εικόνα αυτής που όλα τα κατανοεί, μέχρι που σε ανύποπτη στιγμή η βαλβίδα ελέγχου της χύτρας μου, πετάχτηκε και με τίποτα δεν μαζευόταν… αλλά τελικά αποδείχτηκε σωτήρια γιατί είδα όλα αυτές τις καθώς πρέπει εικόνες μου… κάτι σαν κάθαρση! 😛
      Όσο για τους τοξικούς, έχω καταφέρει να μην έχω καμιά πια επαφή μαζί τους! 😉
      Και εσύ που έχεις δει στη πράξη πώς λειτουργεί η επίγνωση, το παρακάτω είναι πραγματικά σοφό! 😉
      «Ας μην κοιτάμε πίσω με θυμό, ούτε μπροστά με φόβο, αλλά γύρω με επίγνωση». Θέρμπερ Τζ.

      Πολλά πολλά τα ΑΦιλιά με επίγνωση και αποδοχή! 🙂

  5. Ο/Η ANNA Flo λέει:

    Καλημέρα σου . Καλημέρα από ένα άτομο κατά κανόνα ήρεμο. Θυμώνω μεν ελέγχω τις αντιδράσεις μου δε (τις περισσότερες φορές). Έχω όμως παρατηρήσει ότι εκείνοι που θυμώνουν εύκολα τις περισσότερες φορές θυμώνουν όταν τα πράγματα δεν γίνονται όπως τα θέλουν, (κακομαθημάρα;), όταν θέλουν να εκτονωθούν από μια πιεστική ημέρα (βρίσκουν λόγο να θυμώσουν) και η εκτόνωση του θυμού τους είναι απερίγραπτη…Αν γνωρίζαμε τον εαυτό μας Στεφανία μου πολλά θα είχαν διορθωθεί. Αλλά ακόμη και οι γιατροί συμβουλεύουν »φώναξε όταν θυμώνεις, εκτονώσου»…και το μέτρο το χάνει κάποιος όταν εκφράζει το θυμό του. Έχω νευρικούς ανθρώπους στο ευρύτερο περιβάλλον μου και ο θυμός τους είναι και συχνός και απαίσια εκτονώνεται….
    Πάντως όταν περνάω τα όρια και εκφράζω το θυμό μου μετά θυμώνω με μένα (Πόουπ Α.σωστότατος)
    Φιλάκια πολλά και ευχαριστώ για ένα ακόμη ενδιαφέρον θέμα

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Το «γνώθι σαυτόν», Άννα μου, μας παίρνει μια ζωή και η καθημερινή παρατήρηση της δικιάς μας αντίδρασης- δράσης, μας μαθαίνει για μας και στον βαθμό που γνωρίζουμε και αγαπάμε τον εαυτό μας, στον ίδιο βαθμό γνωρίζουμε και αγαπάμε τα άτομα στο περιβάλλον μας και αυτό δεν έχει τέλος! 😛
      Σε αντίθεση με σένα, τα άτομα γύρω μου, δεν εκδηλώνουν τον θυμό τους και αυτή η συγκράτηση με ανησυχεί, γιατί φοβάμαι πως από πίσω λειτουργεί ο έλεγχος που είναι απόρροια καθωσπρεπισμού… και τρέμε την έκρηξη, (καλή ώρα σαν την προχθεσινή δικιά μου!) … 😉
      Από την άλλη δεν ξέρω πώς θα φερόμουν στα άτομα που εκδηλώνουν τόσο συχνά τον θυμό τους, ίσως (λέω τώρα!) αν τους έδειχνα τα αληθινά μου συναισθήματα ή τους μιλούσα με καλοσύνη, αυτό κάτι να τους έκανε… δεν ξέρω, είναι πάντως μια πρόκληση για σένα που σίγουρα έχει πολλά να σου μάθει… «γνώθι σαυτόν»! 😉

      ΑΦιλιά πολλά και τρυφερά Άννα μου! 🙂

  6. Ο/Η Giannis Pit λέει:

    Θα συμφωνήσω ότι ο θυμός κινητοποιεί αντιδράσεις μας που εκφράζουν και τον εσωτερικό μας κόσμο και όχι μόνο.
    Ο Τρόπος με τον οποίο διαχειριζόμαστε το θυμό με τις εξωτερικές του παραστάσεις είναι απόλυτα ενδεικτικός της δικής μας προσωπικότητας.
    Είμαι από εκείνους που «δεν μιλά», δεν ξεσηκώνεται, δεν εξοργίζεται προς τα έξω. Όμως η αρνητική ενέργεια του θυμού και της οργής σαρώνεται προς τα μέσα μου και εκεί μετατρέπεται σε δηλητήριο τοξικό.
    Είναι μεγάλο θέμα για μένα όλο αυτό Στεφανία και έχω τις εξηγήσεις μου.
    Βαθιά θαμμένες στη δική μου ψυχοσύνθεση.

    Σε φιλώ και ευχαριστούμε για το είδος αυτό των θεμάτων σου.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Για πολύ καιρό Γιάννη μου, λειτουργούσα σαν και σένα, ίσως γιατί δεν ήθελα να πληγώσω κανέναν γύρω μου ή για να είμαι αρεστή (το καλό παιδί!) και ήρθε μια ευλογημένη τελικά στιγμή (και αυτό το βλέπω τώρα που σου γράφω!) που η έκρηξη θυμού μου, λειτούργησε θεραπευτικά, γιατί κράτα-κράτα πόσο ν΄αντέξει κανείς αυτό που αισθάνεται πως είναι άδικο απέναντι του, όπως τα άτομα που δεν μπορούν να ζητήσουν συγνώμη γιατί θεωρούν πως πάντα καλά φέρονται ή φερόντουσαν! 😛
      Επέτρεψε μου, Γιάννη μου, μια προτροπή, βρες την κατάλληλη στιγμή και κάνε μια «κουβέντα» και βγάλε αυτό που σε βασανίζει, γιατί αυτό κινδυνεύει να σωματοποιηθεί…

      Το σώμα φωνάζει αυτό που σιωπά το στόμα! 😉

      «Ο θυμός έχει πάντα μια αιτιολογία, αλλά σπάνια αυτή είναι καλή». Γκάντι Ι.

      ΑΦιλιά και από μένα και χαίρομαι που τόσο ειλικρινά πάντα απαντάς! 🙂

      • Ο/Η Giannis Pit λέει:

        Έχεις δίκιο καλή μου φίλη και πνευματική μου ψυχοθεραπεύτρια.
        Το σώμα, πολλές φορές, έκανε την …συγκέντρωση διαμαρτυρίας του απέναντι στην πίεση που υποβάλλεται. Αλλά δυστυχώς ο άνθρωπος αν είναι «ευνουχισμένος» στις αντιδράσεις του τότε το πράγμα είναι επώδυνα δύσκολο.
        Σε φιλώ καλή μου.

        • Ο/Η Άιναφετς λέει:

          Εμείς αποφασίζουμε για το σώμα μας, αγαπώντας το και πιστεύοντας στον εαυτό μας, έτσι και αυτό μας δίνει την κατάλληλη ενέργεια για κάνουμε το πρώτο πολύ προσεχτικό βήμα που οδηγεί στη ψυχική μας γαλήνη… δεν λέω πως είναι εύκολο, αλλά σίγουρα δεν είναι αδύνατο! 😉

          Πολλά τα ΑΦιλιά μου, με μια γλυκιά καλή νύχτα! 🙂

  7. Ο/Η μαριελα λέει:

    Πάρα πολύ σωστά τα όσα διάβασα εδώ σήμερα…. Συχνά θυμώνω αλλά εξίσου συχνά σκέφτομαι και το ¨μάθημα» που μπορώ να πάρω από αυτόν τον θυμό. Δυστυχώς όμως δυσκολεύομαι να αναποδογυρίσω τη σκέψη μου, παρόλο που γνωρίζω πολύ καλά πόσο τοξικός μπορεί να είναι ο θυμός ιδιαίτερα αυτός που κρατάμε με΄σα μας….

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Και καλά κάνεις και θυμώνεις Μαριέλα μου, αλλά γιατί έχω την αίσθηση πως δεν θυμώνεις αρκετά ώστε να γίνεις κατανοητή, έτσι πέφτεις ψυχολογικά και αυτό έχει αντίκτυπο στην υγεία σου; 😉
      «Ο θυμός είναι ένα οξύ που κάνει περισσότερη ζημιά στο δοχείο που το περιέχει,
      παρά σε οτιδήποτε χύνεται». Τουέην Μαρκ… κάπως έτσι! 😛

      Δύσκολο να κρατήσουμε το μέτρο, αλλά με την «εξάσκηση» κάτι καταφέρνουμε τελικά! 😉

      Πολλά τα τρυφερά ΑΦιλιά μου και καλή μας δύναμη! 🙂

  8. Ο/Η διονύσης μάνεσης λέει:

    Τώρα .. έχουμε ένα πρόβλημα. Αν αποφασίσω ότι ο εχθρός μου, που με κάνει να θυμώνω, μου κάνει καλό, τότε πρέπει να τον κάνω φίλο. Αλλά, αν τον κάνω φίλο, δε θα με θυμώνει. Κι ύστερα, τι θα κάνουμε με τη γνωστή φράση «δείξε μου το φίλο σου, να σου πω ποιος είσαι»;
    Πάει, το έχασα! Και φταις εσύ, Άιναφετς, γιατί μου ταρακούνησες τη σταθερότητα, έχασα τη γη που πατούσα, μια χαρά τα είχα βολεμένα τόσα χρόνια, αγαπούσα τους φίλους μου, μισούσα τους εχθρούς μου.. Μια χαρά! Τώρα μπουρδουκλώθηκα και αρχίζω και θυμώνω, θυμώνω πολύ μ’ αυτό!
    Κι όσο θυμώνω, τόσο σ’ αγαπάω! Και γι’ αυτό σου στέλνω Θφιλάκια, Θυμωμένα, θυμωμένα πολύ!

    ΥΓ. Γηράσκω αεί διδασκόμενος. Και με καλούς δασκάλους μάλιστα!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Τώρα Διονύση μου, δεν ξέρω με τι διδασκάλους «γερνάς», αλλά ένα είναι σίγουρο, πως όταν κάποιος μια ζωή διδάσκει ειδικά παιδιά, έχει μάθει να διαχειρίζεται τον θυμό του! 😉

      Αστεία- αστεία (και καλά κάνεις και ρίχνεις και λίγο χιούμορ!) καλύτερα να πούμε, «δείξε μου τον φίλο σου όπως και τον εχθρό σου και θα σου πω ποιος είσαι»! 😛
      Το ερώτημα μου, «έχουμε εχθρούς;» προσωπικά με προβλημάτισε, γιατί δεν έχω την αίσθηση πως έχω/ουμε εχθρούς και στο μόνο που μπορώ ν’ αναφερθώ είναι, πως ο χειρότερος εχθρός μπορεί να είναι ο εαυτός μας, αν δεν τον αγαπάμε, bien sur!!! 😉

      «Ο εχθρός, μας αναγκάζει να φέρουμε στην επιφάνεια τον καλύτερο καθώς και τον χειρότερο εαυτό μας και να μεταλλάξουμε τη γνώση σε σοφία μέσω της εμπειρίας»…
      Και φυσικά αν έχουμε, εχθρούς!!! 😉

      Φιλικά, χαλαρά και με πολύ αγάπη τα ΑΦιλιά μου! 🙂

  9. Ο/Η Μαρία Γ. λέει:

    Αποφεύγω πλέον τους ανθρώπους που με θυμώνουν Στεφανία μου. Τους αποφεύγω όπως ο διάβολος το λιβάνι. Η ησυχία στο περιβάλλον μου, η ηρεμία μέσα μου και τα πράγματα που μου δίνουν χαρά και πληρότητα είναι πλέον οι προτεραιότητές μου. Πλήρωσα ακριβό τίμημα για να τα έχω και δεν τα χαλαλίζω εύκολα. Τώρα, αν αναγκαστώ να αντιμετωπίσω κάποιον που με τις πράξεις του ή τα λόγια του με θυμώνει πολύ και μάλιστα χωρίς να έχω κάνει κάτι εγώ για να τον προκαλέσω, τότε καλύτερα να φύγει τρέχοντας γιατί η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει.
    Φιλάκια γλυκά και ήρεμα 🙂 και ελπίζω να μη θύμωσα κανέναν 🙂

    Υ.Γ. Μεγαλώνοντας όλοι μας προτιμάμε να ακούμε περισσότερο την εσωτερική μας φωνή.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Πολύ χαίρομαι Μαρία Γ μου που κατάφερες να έχεις ανθρώπους γύρω σου που δεν σε θυμώνουν και καταλαβαίνω πολύ καλά το τίμημα που πλήρωσες γι αυτό και μπράβο σου! 🙂
      Και η αφεντιά μου, αυτή την αίσθηση είχε, μέχρι που ανακάλυψε πως για πολύ καιρό δικαιολογούσε την εγωκεντρική στάση κάποιων κοντινών και έτσι συσσώρευε μέσα της θυμό που τελικά καλά έκανα και τον άφησα να βγει, γιατί στη συνέχεια είναι απίστευτο πόσα έμαθα και μαθαίνω ακόμα για μένα… έτσι προέκυψε και αυτή η ανάρτηση!!! 😛

      Ναι, να την ακούμε την εσωτερική μας φωνούλα γιατί είναι η γλώσσα της καρδιάς! ❤

      Πολλά τα γλυκά και ήρεμα ΑΦιλιά καρδιάς μου, Μαρία μου! 🙂

  10. Ο/Η maria mytripsonblog λέει:

    Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι δεν είναι κακό να θυμώνουμε, αλλά να προσέχουμε στο πως εκφράζουμε τον θυμό μας!
    Παλιότερα είχα ξεσπάσματα θυμού που όπως λέει και ο Πόουπ με έκαναν να ξαναθυμώνω στη συνέχεια με τον εαυτό μου.
    Τώρα θες γιατί μεγαλώνω και ωριμάζω είναι πολύ σπάνια αυτά τα ξεσπάσματα και κυρίως ελεγχόμενα! 🙂
    Φιλιά πολλά!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Στα λόγια σου, έρχομαι και η ίδια Μαρία (me) μου, να θυμώνουμε αλλά να είμαστε προσεχτικοί και βασικά παρόντες όταν εκφράζουμε τον θυμό μας! 😉

      Μέτρο, μέτρο, μέτρο παντού και έτσι θα αποφεύγουμε τις ακρότητες που βασικά εμάς τους ίδιους βλάπτουν πιο πολύ! 😛

      Πολλά πολλά και τα μη ελεγχόμενα όμως ΑΦιλιά μου! 🙂

  11. Ο/Η Stella Vardaki λέει:

    Στεφανία μου, κι αν δεν έχω θυμώσει στη ζωή μου, πολλές πολλές φορές, δεν ξέρω αν το είπα έτσι, »είμαι πολύ θυμωμένη μαζί σου» σίγουρα όμως το έδειξα, τις περισσότερες φορές με την απομάκρυνση μου.
    Και τώρα ακόμη πιάνω τον εαυτό μου να αλλάζει χρώμα, να ανεβάζει παλμούς, να θυμώνει. Φωνάζω, τα λέω, και αρκετές φορές σκέφτομαι ενδιάμεσα και σταματάω, λέω πχ »κοίτα να δεις, δεν θα κάθομαι να σου εξηγώ κάτι που εδώ και πάρα πολλά χρόνια δεν μπορείς να καταλάβεις γιατί δεν θέλω να ασχοληθώ μ’ αυτό» . Αυτό νομίζω ότι είναι καλό για μένα που είμαι πολύ θερμόαιμη, και όταν θυμώνω στο τσεπάκι το έχω το εγκεφαλικό.
    Ναι, αλοίμονο αν δεν ελέγχουμε τον θυμό μας. Δηλητήριο που επιστρέφει μέσα μας.

    Τα φιλιά μου κι από εδώ

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Μόνο αν εκφράσουμε τον θυμό μας, μπορούμε να διδαχτούμε απ΄ αυτόν Στέλλα μου και αυτό καταλήγει να είναι πλούτος! 😉
      Φυσικά και πρέπει να τηρούμε το μέτρο, αλλά ακόμα και δεν το κάνουμε, πάλι έχουμε μάθει για μας, μέχρι αυτό να μας γίνει βιωματικό! 😛

      Πολλά τα ΑΦιλιά μου, υπομονετικά μέχρι να γαληνέψει και ο καιρός που κάνει ότι μπορεί για να μας θυμώνει! 🙂

  12. Ο/Η rennesense λέει:

    Εχοντας δουλέψει εντατικά με τον εαυτό μου όσον αφορά την διαχείρηση θυμού,.κι επειδή οι αιτίες και οι αφορμές άπειρες ( τοξικοι άνθρωποι, αδικία, προβλήματα επαγγελματικά,εκρηκτικές διαπροσωπικές σχέσεις.-.κι ας μην αναφέρω κι άλλα γιατί θα «φουντώσω»- κατέληξα στο εξής.Αποφάσισα πλέον να θυμώνω επιλεκτικά.και όχι για πράγματα που ακόμα κι αν έβγαζα καπνούς απο τα αυτιά δεν θα άλλαζαν.Στη δε διαχείρηση του θυμού μου προσπαθώ τουλάχιστον η εκτόνωση του να μην ειναι καταστροφικη και να μην τον «σιγοντάρω» μιας κι ο θυμός με θυμό αγριεύει 🙂
    Πολύ περιεκτική ανάρτηση με αποσπάσματα που είχαν όλη την ουσία του θέματος!!
    σε ευχαριστώ και σε καληνυχτίζω ! φιλιά ! 🙂 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καλώς την νέα μας φίλη που χαίρομαι να διαβάζω τα σχόλια της! 😉
      Το «δράμα» είναι πως και η ίδια για πολύ καιρό θύμωνα επιλεκτικά για να μη βγάζω καπνούς από τ’ αυτιά, αλλά φαίνεται πως αυτό δούλευε συσσωρευτικά μέχρι την τελευταία μου έκρηξη (ηφαιστείου!) που λειτούργησε θεραπευτικά και ήρθα στα ίσια μου, το ελπίζω τουλάχιστο! 😛

      ΑΦιλιά με μια χαμογελαστή καλή μέρα! 🙂

      ΥΓ: (το Α πριν το Φιλιά σημαίνει πάντα Αληθινά!) 🙂 🙂

  13. Ο/Η Πουπερμίνα λέει:

    Τέτοια κείμενα θα έπρεπε να μοιράζονται στους οδηγούς στα κεντρικά φανάρια! :-))

  14. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Αχ! Πουπερμίνα μου, να ήταν μόνο τα φανάρια… 😦

    Πολλά τα ΑΦιλιά μου, στην μοτοκίνητη φίλη μου! 🙂

  15. Ο/Η Αρτίστα του βωβού λέει:

    Παλιά θύμωνα εύκολα.
    Κρατούσε πολύ λίγο, 5-6 λεπτά. Γιατί έβαζα τις φωνές και, προφανώς, ξεσπούσα και μου πέρναγε!
    Τώρα πια δεν θυμώνω.
    Ίσως επειδή δεν με εκπλήσσει τίποτα πλέον, ακόμα και διαφόρων ειδών συμπεριφορές;
    Ίσως επειδή έμαθα να σέβομαι και να αποδέχομαι τις ψυχικές διαταραχές του καθενός και κατ’ επέκταση τις ιδιοτροπίες του χαρακτήρα τους;
    Δεν ξέρω. Πάντως έχω τουλάχιστον πάνω από 12 χρόνια να θυμώσω!
    Καλημέρα μαγισσούλα! 🎈

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Μπράβο βρε Αρτίστα μου, εύχομαι να περάσουν πολλά πολλά ακόμα χρόνια και να είσαι έτσι πάντα ήρεμη! 😉
      Σίγουρα η διαχείριση του θυμού είναι ένδειξη ωριμότητας… αν και στο κείμενο, μας δίνεται και μια ενδιαφέρουσα και εποικοδομητική άποψη του θυμού.
      «Τα άτομα που μας προξενούν θυμό είναι μια ισχυρή πηγή σοφίας, καθώς φέρνουν στο φως τα αδύνατα σημεία μας και γίνονται καθρέπτης στον οποίο κοιταζόμαστε». 😛

      ΑΦιλιά χαλαρά και πολύ χαμογελαστά! 🙂

  16. Ο/Η efge63 λέει:

    ΩΩΩ ποιος σε θύμωσε εσένα … δε το πιστεύω!!

    Να σου φτιάξω λίγο τη διάθεση…

    Πάει ένας παντρεμένος στον γιατρό και του λέει:
    «Γιατρέ μου δεν είμαι καθόλου καλά, πριν από 5 μέρες έπιασα τη γυναίκα μου με ένα ναύτη στην κρεβατοκάμαρά μας…»

    «Αυτό είναι πολύ σοβαρό… Μα τι ακριβώς έγινε;» λέει ο γιατρός
    «Να, γύρισα νωρίτερα στο σπίτι και τους βρήκα μαζί. Μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι, έβγαλα το όπλο και πήγα να τον σκοτώσω»

    «Και τι κάνατε μετά;» λέει ο γιατρός

    «Μισό λεπτό, μου λέει ο ναύτης, πάμε να πιούμε ένα καφέ να το συζητήσουμε…. Πήγαμε και μου εξήγησε πως είχε 5 μήνες να πάει με γυναίκα, πως δεν ήξερε πως ήταν παντρεμένη, μου ζήτησε και συγνώμη και τελικά δεν τον σκότωσα»

    «Το ότι καταφέρατε και συγκρατηθήκατε είναι πολύ σημαντικό!» λέει ο γιατρός

    «Μετά από 2 μέρες γυρνάω πάλι σπίτι νωρίτερα και την βρίσκω με το διαχειριστή της πολυκατοικίας. Άρχισα να τρέμω από τα νεύρα μου… έβγαλα το όπλο και πήγα να τον σκοτώσω. Μισό λεπτό, μου λέει ο διαχειριστής, πάμε να πιούμε ένα καφέ να το συζητήσουμε… πήγαμε τα είπαμε, έχει και μικρά παιδιά και τελικά δεν τον σκότωσα.

    Εχθές γυρνάω σπίτι και την βρίσκω με τον ταχυδρόμο. Έβρασα από τον θυμό μου… έβγαλα το όπλο και πήγα να τον σκοτώσω. Κάτσε μισό λεπτό, μου λέει ο ταχυδρόμος, πάμε να πιούμε ένα καφέ να τα πούμε ψύχραιμα… πήγαμε, τα είπαμε, έχει πεθάνει και η γυναίκα του πρόσφατα και τελικά δεν τον σκότωσα»

    Τα ακούει αυτά ο γιατρός και του λέει:
    «Τα ακούω όλα αυτά και αναρωτιέμαι εγώ που μπορώ να σας βοηθήσω;»

    Και λέει ο άλλος:
    «Ξέρεις γιατρέ, όλοι αυτοί οι καφέδες μου ‘χουν τσακίσει το στομάχι…»

    Αν επιτρέπεις στον εαυτό σου να πιστεύει πως ο θυμός είναι ένα φυσιολογικό, ανθρώπινο συναίσθημα σε ορισμένες καταστάσεις, τότε θα μπορείς να τον σέβεσαι και να τον τιμάς, να τον παραδέχεσαι ελεύθερα σαν μέρος του εαυτού σου και να μάθεις πως υπάρχουν πολλοί τρόποι να τον χρησιμοποιείς.

    Αν αντιμετωπίσεις τα συναισθήματα του θυμού σου και τα φανερώσεις καθαρά και με ειλικρίνεια στο «φταίχτη», πολύς από τον «ατμό» θα εξαφανιστεί μαζί με την ανάγκη για καταστρεπτική αντίδραση. Εσύ επιλέγεις και έτσι μπορείς να νιώσεις ότι εσύ κυβερνάς τον εαυτό σου. Και συνεπώς να αισθανθείς ικανοποιημένος απ’ τον εαυτό σου. Οι σχετικοί κανόνες της οικογένειας καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό, αν θα μπορέσεις ή όχι να ωριμάσεις μαζί με το θυμό σου ή αν θα αφεθείς να πεθαίνεις από λίγο κάθε φορά εξαιτίας του.

    V. Satir, απόσπασμα από το βιβλίο Πλάθοντας Ανθρώπους

    Από τότε που επέτρεψα στο θυμό μου να εκφράζεται χωρίς φόβο σταμάτησε η σπαστική κολίτιδα που με βασάνιζε ….καταπίνοντας ότι με θύμωνε και δεν τολμούσα να το πω!!!!!

    Φιλάκια πολλά!!!!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Ευχαριστώ για το διδακτικό ανέκδοτο Έφη μου! 🙂
      Ναι, το χιούμορ είναι ένας σίγουρος τρόπος αντιμετώπισης του θυμού! 😉
      Και πολύ σωστά τα λέει και ο Satir…
      «Αν αντιμετωπίσεις τα συναισθήματα του θυμού σου και τα φανερώσεις καθαρά και με ειλικρίνεια στο «φταίχτη», πολύς από τον «ατμό» θα εξαφανιστεί μαζί με την ανάγκη για καταστρεπτική αντίδραση. Εσύ επιλέγεις και έτσι μπορείς να νιώσεις ότι εσύ κυβερνάς τον εαυτό σου. Και συνεπώς να αισθανθείς ικανοποιημένος απ’ τον εαυτό σου»…
      Το παραπάνω εφάρμοσα στον «φταίχτη» και όντος δούλεψε και δουλεύει! 😛

      Όμως όταν είσαι στο τιμόνι, τα πράγματα εκεί ζορίζουν! 😉

      ΑΦιλιά πολλά και χαμογελαστά! 🙂

  17. Ο/Η dodo λέει:

    Μερικές φορές είναι δύσκολο να ξεχωρίσει ο θυμός από τον φόβο 😉

  18. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Υπάρχει μια λεπτή διαχωριστική γραμμή μεταξύ του φόβου και του θυμού και αυτό κατά την γνώμη μου εξαρτάται απ΄τις περιστάσεις και τα άτομα! 😉
    Ο φόβος συνήθως παραλύει… ή όπως στα σκυλιά, γαβγίζεις!!!
    Ο θυμός ή σκάει σαν ηφαίστειο ή συγκρατιέται και σε αρρωσταίνει ή αν είσαι συγκροτημένο άτομο εκδηλώνεται με την συζήτηση! 😛
    Και στις δυο περιπτώσεις οι αντιδράσεις στο σώμα, δεν είναι ότι καλύτερο, γιατί γεννούν στρες…

    ΑΦιλιά καρδιάς Dodoula μου, χωρίς φόβο και θυμό! 🙂

  19. Ο/Η nikol λέει:

    Καλησπέρα Στεφανία μου !! Πόσο πολύ θύμωνα παλιότερα και μετά με τον εαυτό μου δεν φαντάζεσαι!! Ομως ο θυμός έμενε μέσα μου και τότε άρχισαν ψυχολογικές σωματοποιήσεις αρκετά σοβαρές θα έλεγα!! Τώρα όχι δεν θυμώνω , πήρα το μάθημα μου , με βοήθεια , ελέγχω το θυμό μου , σπάνια ξεσπάω και μαζί με το θυμός μου έφυγε και ο φόβος !!
    Κυρίως όμως δεν θέλω τους ανθρώπους που με θυμώνουν !! Θέλει προσπάθεια γιατί η σωματοποίηση του άγχους και του θυμού μόνο κακό μας κάνουν !!!
    Σε φιλώ με την αγάπη μου σοφή μου φίλη!!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καλημέρα Νικόλ μου! 🙂
      Τελικά είδες πόσα μας μαθαίνει ο θυμός με την παρατήρηση; 😉
      Έτσι γινόμαστε πιο σοφοί και ας χρειάζεται πρώτα ν’ αρρωστήσουμε και να περάσουμε από τα σαράντα κύματα, γι αυτό να μη ξεχνάμε να λέμε και ένα ΜΠΡΑΒΟ στον εαυτό μας, όταν καταφέρουμε και τιθασεύσουμε τον θυμό μας γιατί τίποτα δεν είναι αυτονόητο!!! 😛

      ΑΦιλιά πολλά πολλά και να έχουμε έναν ήρεμο μήνα! 🙂

  20. Την καλημέρα μου Στεφανία μου. Δεν μπορώ να σε φανταστώ καν, θυμωμένη πάντως.
    Αγαπάω όλα τα συναισθήματα, κι ο θυμός (που έγινε πείσμα), με βοήθησε να κάνω τις υπερβάσεις μου στο παρελθόν. Λόγω έλλειψης χρόνου και οικονομίας ενέργειας, δεν χαραμίζω το θυμό μου σε αντιιπάλους που δεν τους θεωρώ «καλούς αντιπάλους». Αν δεν υπάρχει καθαρό παιχνίδι, προτιμώ να φεύγω…
    Φιλιά πολλά και χαμογελαστά!

  21. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Α! Μαρία Κ. μου και η ίδια νόμιζα πως μπορούσα να ελέγξω τον θυμό μου, μέχρι που αυτός ο αυτοέλεγχος γύρισε μπούμερανγκ! 😉
    Ξέρεις τα ρυάκια που κυλούν ήσυχα ήσυχα και ποτίζουν τη γη και που κάποια στιγμή μετά από δυνατές καταιγίδες μετατρέπονται σε χείμαρρο παρασύροντας ότι βρεθεί μπροστά τους, έτσι ακριβώς μπορεί να συμβεί αν δεν έχεις φροντίσει να παρακολουθείς και να φροντίζεις με αγάπη το ρυάκι!!! 😛
    Ναι, έχεις απόλυτο δίκιο όταν λες πως κανείς εξοικονομεί ενέργεια με τη σωστή διαχείριση του θυμού του, έτσι αυτή η ενέργεια τροφοδοτεί την δημιουργία και είναι κάτι που ξέρεις και εσύ πολύ καλά! 😉

    ΑΦιλιά πάντα χαμογελαστά και να έχουμε έναν όμορφο και δημιουργικό μήνα! 🙂

  22. Ο/Η Marina Tsardakli λέει:

    Προσπαθώ πριν κοιμηθώ, να σκεφτώ τα γεγονότα της ημέρας και πώς αυτά με επηρέασαν, έτσι ώστε να καταλάβω αν θύμωσα γιατί θύμωσα και να λήξει εκεί. Να μη με ακολουθήσουν αρνητικές ή θυμωμένες σκέψεις την επόμενη ημέρα.
    Με ενδιαφέρον διάβασα πως επιδρά ο θυμός στον εγκέφαλο.
    Να ‘σαι καλά μαγισσούλα μου, για όλα τα ενδιαφέροντα που μοιράζεσαι μαζί μας.
    Καλό μήνα 🙂

  23. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Η πριν τον ύπνο ανασκόπηση της μέρας Μαρινάκι μου, είναι μια πολύ καλή πρακτική που έχει πολλά ωφέλη, η μία είναι το ξεκαθάρισμα μέσα μας, καλών όπως και βλαβερών πράξεων της μέρας που έφυγε και το σημαντικότερο αποκοιμιζόμαστε πιο εύκολα και ανάλαφρα! 😛

    Και για να μην αφήνει ο θυμός κατάλοιπα βλαβερά για τον εγκέφαλο όπως και για το σώμα, το μέτρο και εδώ είναι η λύση! 😉

    Καλό γαλήνιο μήνα θα ευχηθώ με πολλά χαμογελαστά ΑΦιλιά! 🙂

  24. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Η πριν τον ύπνο ανασκόπηση της μέρας Μαρινάκι μου, είναι μια πολύ καλή πρακτική που έχει πολλά ωφέλη, η μία είναι το ξεκαθάρισμα μέσα μας, καλών όπως και βλαβερών πράξεων ή αντιδράσεων της μέρας που έφυγε και το σημαντικότερο αποκοιμιζόμαστε πιο εύκολα και ανάλαφρα! 😛

    Και για να μην αφήνει ο θυμός κατάλοιπα βλαβερά για τον εγκέφαλο όπως και για το σώμα, το μέτρο και εδώ είναι η λύση! 😉

    Καλό γαλήνιο μήνα θα ευχηθώ με πολλά χαμογελαστά ΑΦιλιά! 🙂

  25. Αχ…ειχα γραψει ενα μεγαλο ωραιο σχολιο και ..σνιφφφ..πάει…και αντε τωρα να το θυμηθω..
    δεν πειραζει ομως… το ρεζουμέ του θυμου …μοιαζει με βαλβιδα εκτόνωσης που στο τελος μας κανει καλό..οπως λες φιλεναδα…αρκεί να μην εχουν ειπωθει λογια που πληγωνουν καμια φορα περισσοτερο απο τις πραξεις….με θυμωνει η αδικία γενικως..μεγαλωνοντας μας μαθενει η ζωή να βιώνουμε τα συναισθηματα μας οποια και να ειναι αυτά ..
    Σου αφηνω χαρουμενα φιλακια και μια αγκαλια …μαγισσουλα μου..!!!!! ❤ ❤

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Είδες Ρούλα μου, πόσο εκνευριζόμαστε (αλλά δεν είναι και να θυμώνουμε!) όταν ένα ωραίο μας σχόλιο χάνεται 😦 … πάντως δεν ξέρω τι είχες γράψει, γιατί το νέο, τα «λέει» όλα πολύ πολύ καλά και όπως πάντα, σοφά! 😛
      Λένε, πως δεν μπορείς να πάρεις πίσω μια πέτρα που έριξες όπως και σκληρά λόγια που είπες… εκτός αν ζητήσεις με την καρδιά σου, συγνώμη! 😉

      ΑΦιλιά πολλά πολλά με ευχές για μια χαρούμενη Σαββατοκύριακο! 🙂

  26. Ο/Η Woman in blogs λέει:

    Τι θέμα! Και δεν άφησες τίποτα απ’ έξω. Πολλάααα θα μπορούσα να γράψω! 😨 Αλλά θα σταθώ στο… δικαίωμά μας να θυμώνουμε. Και θα προσθέσω πως καλό θα ήταν να ξεχωρίσουμε το θυμό από την επιθετικότητα… 😉
    Καλό μήνα, Στεφανία μου, εύχομαι μια όμορφη εβδομάδα. Μου έλειψες πάλι… 😍

  27. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Πού είσαι Αλεξάνδρα μου;;;;;;;;;;;; 😉
    ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟχι! δεν θα θυμώσω που δεν έχω νέα σου, ούτως ή άλλως ετοιμάζομαι να διαβάσω τις συμμετοχές σου, στο δρώμενο της Μαρίας μας!!! 😛
    Ναι, να εκδηλώνουμε τα συναισθήματα μας, όποια είναι αυτά, αλλά προσεχτικά, γιατί αν τα κρατάμε μέσα μας, αυτά γίνονται δηλητήριο… Ξέρεις το γνωστό:
    «Το σώμα φωνάζει ότι σιωπά το στόμα»… έτσι αρρωσταίνουμε! 😉

    Καλή βδομάδα, καλό μήνα με πολλά πολλά ΑΦιλιά καρδιάς! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.