Οι παπαρούνες του Καζαντζάκη.

 

.

Μέσα στα ολόχρυσα στάχυα όταν πηγαίνω κάποτε το μεσημέρι και είμαι μόνος και είναι η ψυχή μου θαμπωμένη από τον ήλιον τον πολύ, νιώθω, – οι παπαρούνες έχουν μαγνήτη στην καρδιά των και με σέρνουν.

.

.

Ιδέες τρελές και κόκκινες αναδίδονται από τα φύλλα των και σέρνονται στην ψυχή μου. Και ξαπλώνομαι χάμαι κοντά των και τις κοιτάζω – μου φαίνεται κοιτάζω τα χείλη της Αγαπημένης μου όταν κινούνται ανάλαφρα, από το διάβα της ανάμνησης των όμορφων φιλιών.

.

.

Και θυμούμαι όλα τα άσεμνα και γυμνά που είδα, τους κισσούς πέρα στα δάση ν’ αγκαλιάζουνε τα δέντρα…
Και τα χρώματα πέρα στη δύση ν’ απλώνονται και να σμίγουν απάνω στα νερά.
Την ηδονή θυμούμαι της γης όταν ανοίγεται στα πρωτοβρόχια.
Κάποιος Έρως αιώνιος χύνεται από τον ήλιο την ημέρα, απάνω στο χώμα κι απάνω στη θάλασσα…

..

Και νιώθω τους σπόρους ν’ ανατριχιάζουνε μέσα στη γη.
Και νιώθω τις παπαρούνες, σύμβολα της ηδονής και των οργασμών, ν’ ανορθώνονται και να κυματίζουν απάνω στα χωράφια – σημαίες μικροσκοπικές της αγάπης – και να κηρύσσουν μια Μεγάλην Αλήθεια στα χόρτα γύρω και στα πολύκαρπα σπαρτά και στις πεταλούδες, που περνούν, και στους ανθρώπους, που ακούνε τις αρωματώδεις κι απόκρυφες φωνές των λουλουδιών.

..

Τις κοιτάζω κι ανατέλλει πάλι μέσα μου ο Απόλλων.
Όχι, ο Μεγάλος Θεός δεν απέθανε.
Το χαμόγελο των προγόνων μας είναι αθάνατο και χύνεται ακόμη γύρω μας στις απαλές κολπώσεις των βουνών μας κι ανθεί μέσα στις παπαρούνες και στα ρόδα και κοιμάται στους μενεξέδες και πλέκεται μέσα στα δάση μας κι απλώνεται το βράδυ γαλήνιο και μεγαλόπρεπο πέρα στη δύση…

ΚΑΡΜΑ ΝΙΡΒΑΜΗ.
( Νίκος Καζαντζάκης )

Περιοδικό «Πινακοθήκη» 6 Αύγουστος 1906

Ο Καζαντζάκης δημοσίευε στα περιοδικά «Πινακοθήκη» και «Παναθήναια» με το ψευδώνυμο «Κάρμα Νιρβαμή» διάφορα λογοτεχνικά κείμενα, με θέματα την ομορφιά, τη φύση, τον έρωτα και τον θάνατο…

Από το βιβλίο «Νίκος Καζαντζάκης 1883 – 1957 Ανθολόγιο» σε PDF
Έκδοση – Νομαρχιακή αυτοδιοίκηση Ηρακλείου

.

Εδώ σχετικά για το βιβλίο του Καζαντζάκη, » Όφις και Κρίνος» που γράφτηκε το 1905 με το ψευδώνυμο «Κάρμα Νιρβαμή».

.

Δεν υπάρχουν ιδέες
υπάρχουν μόνο άνθρωποι
που κουβαλούν ιδέες
και αυτές παίρνουν το μπόι
του ανθρώπου που τις κουβαλάει.

Ν. Καζαντζάκης

.

.

.

 

 

 

 

About Άιναφετς

To Άιναφετς είναι το ανάποδο του ονόματος Στεφανία και μ’ αυτό εμφανίζεται ως “μάγισσα Άιναφετς” σε ιστορίες του “Παραμυθά.
This entry was posted in Διάφορα. Bookmark the permalink.

58 Responses to Οι παπαρούνες του Καζαντζάκη.

  1. Ο/Η efge63 λέει:

    Τις λατρεύω τις παπαρούνες!!!!!

    Στη μυθολογία της Ανατολής η παπαρούνα γεννήθηκε από τα βλέφαρα του Βούδα όταν κάποτε, εκεί που έκλειναν τα μάτια του από τη νύστα, θέλησε να αντισταθεί στον ύπνο.

    Αν πας πάντως στην Κίνα, θα διαπιστώσεις ότι η παπαρούνα έχει μια ρομαντική έννοια για τους λάτρεις της. Σημαίνει την πραγματική αφοσίωση και την πίστη μεταξύ των εραστών. Αυτή η έννοια ξεπήδησε από ένα κινεζικό μύθο όπου λέγεται ότι μια όμορφη και θαρραλέα γυναίκα, η Lady Yee, ήταν παντρεμένη με τον Hsiang Yu, ένα πολεμιστή με τιτάνια δύναμη. Όταν ο Hsiang οδήγησε τα στρατεύματά του στη μάχη, η LadyYee επέλεξε να τον ακολουθήσει και να σταθεί στο πλευρό του σε κάθε μάχη. Κατά τη διάρκεια, λοιπόν, μιας μεγάλης και επίπονης μάχης, ο στρατός του Hsiang περικυκλώθηκε και η ήττα ήταν αναμενόμενη. Εκεί η Lady Yee προσπάθησε να αυξήσει τις αντοχές του, χορεύοντας με το σπαθί του. Τα πέταλα του λουλουδιού της παπαρούνας αντανακλούν το πνεύμα της, όπως αυτή χορεύει στον άνεμο με το σπαθί. Όταν αυτή η προσπάθεια απέτυχε, η Lady Yee αυτοκτόνησε. Ένα σύμπλεγμα από παπαρούνες ξεφύτρωσαν σε πλήρη άνθιση δίπλα στον τάφο της.

    Καλή Άνοιξη!

    «Δεν θέλω πια παρά να ζω έτσι όπως ένα δέντρο, οπού θροΐζει ανάλαφρα σε πρωινό του Απρίλη μες σ’ έναν κάμπο ειρηνικό, γεμάτον φως γαλάζιο και παπαρούνες κόκκινες και άσπρο χαμομήλι.»

    Κώστας Ουράνης

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Τι ωραίες ιστορίες και ποιήματα έχουν γραφτεί για τις παπαρούνες, Έφη μου και πόσο όμορφος και ο Κινέζικος μύθος με «θύμα» την Lady Yee…ε! έρωτας είναι αυτός! ❤
      Εφήμερος ο έρωτας όπως και οι παπαρούνες! 😉

      ΑΦιλιά γλυκά και Ανοιξιάτικα, μ' έναν καιρό που ερωτοτροπεί! 🙂

  2. Ο/Η Giannis-CB λέει:

    Ο Καζαντζάκης από τους αγαπημένους μου.
    Το κείμενο του που έβαλες εξαιρετικό.
    Ανοιξιάτικο, επίκαιρο.
    Και το απόφθεγμα για τους ανθρώπους που κουβαλούν ιδέες, εξαιρετικό !
    Άλλη μια φορά θα στο πω : στην επιλογή δεν παίζεσαι !!
    Να είσαι καλά Στεφανία !

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Χαρά μου Γιάννη, να μπορώ να μοιράζομαι παρόμοια κείμενα! 😉
      Ευχαριστώ!

      Πολλά και τα ανοιξιάτικα ΑΦιλιά μου! 🙂

      ΥΓ: Δεν μπορώ να μπω στο blog σου, να ανταποδώσω την επίσκεψη, έχεις άλλο link;

  3. Ο/Η Giannis Pit λέει:

    Συγκλονιστικό! Δεν το είχα διαβάσει Στεφανία. Πραγματικά με συγκίνησε, με γέμισε συναισθήματα και βιώματα σαν άνθρωπο και αναγνώστη. Αθεράπευτα ερωτικό. Η Γλώσσα του είναι απίστευτη.
    Οι δε συνοδευτικές σου παπαρούνες δίνουν ανάγλυφα την όλη φωτιά των λόγων του.
    Πόσο όμορφο Στεφανία. Νιώθω υπέροχα που το διάβασα, να είσαι καλά κορίτσι μου.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Όταν Γιάννη P. μου, ανακάλυψα το παραπάνω κείμενο του Καζαντζάκη πραγματικά μαγεύτηκα, το έγραψε ερωτευμένος, γι αυτό και βγάζει αυτό το ερωτικό πάθος, είναι δε εμφανέστατο πως από πολύ νέος είχε το χάρισμα να μπορεί ο λόγος του, ν’ αγγίζει βαθιά! 😉
      Είδες πόσο καλό κάνουν στη καρδιά μας, παρόμοια κείμενα;

      ΑΦιλιά μ’ έναν ήλιο που μπαινοβγαίνει και δεν μας αφήνει να χαρούμε την άνοιξη! 🙂

      • Μαγισούλα καλησπέρα. Δεν ξέρω γιατί, αλλά δεν βρίσκω που να σχολιάσω. Δεν ξέρω τι έγινε. Ετσι σου γράφω κάτω από του φίλου μας του Γιάννη Πιτ.
        Τώρα είδα το κείμενο του Νίκου Καζαντζάκη. Πολύ όμορφο. Και το έξτρα ποίημα-γνωμικό εξαιρετικό.
        Με τον Καζαντζάκη μεγαλώσαμε. Την «Ασκητική του» την διάβαζα πάλι πριν λίγο καιρό.
        Να είσαι καλά, φέρνεις ποιότητα στην μπλογκοπαρέα !

        • Ο/Η Άιναφετς λέει:

          Τι να πω Γιώργο μου, δεν ξέρω από διαδικτυακά προβλήματα, πάντως απέδειξες:
          «Πως το καλό το παλικάρι ξέρει και άλλο μονοπάτι»… μια χαρά τα κατάφερες και έτσι! 😉

          Όσο για την «Ασκητική»… ευαγγέλιο!

          Πολλά τα ευχαριστώ μου και τα ΑΦιλιά μου! 🙂

      • Ο/Η Giannis Pit λέει:

        Αχ φυσικά και κάνουν Στεφανία μου, αμ δεν κάνουν; Καλησπέρα.

  4. Ο/Η Μαρία Κανελλάκη λέει:

    Δεν το είχα διαβάσει και δεν ήξερα πως αρθρογραφούσε με το ψευδώνυμο αυτό.
    Και τι κείμενο!…
    Απ’ τις ωραιότερες «ανακαλύψεις» μου στο μαγικό σου κόσμο!
    Να είσαι καλά Στεφανία μου!

  5. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Πόσο χαίρομαι Μαρία Κ. μου, να μπορώ να μοιράζομαι τις «ανακαλύψεις» μου, γιατί σχεδόν όλες μου οι αναρτήσεις, είναι και για μένα, «ανακαλύψεις»! 😉
    Αν έχεις χρόνο, διάβασε και το νεανικό του βιβλίο, «Όφις και Κρίνοι», θα σε μαγέψει, το ίδιο!

    Πολλά και τα τρυφερά μου ΑΦιλιά καρδιάς! 🙂

  6. Ο/Η Μαρία Γ. λέει:

    Πόσο όμορφα και φυσικά προϊδεάζει ερωτικά η Φύση τον άνθρωπο. Φτάνει να ξαπλώσει πάνω στο χώμα, να αφαιρεθεί κοιτώντας τα λουλούδια, να ρουφήξεις τις ευωδιές του χαμομηλιού. Πανέμορφες εικόνες από έναν άριστο χειριστή της ελληνικής γλώσσας.
    Σ’ευχαριστώ πολύ γι’ αυτό το απόσπασμα Στεφανία μου!!!
    Καλό βράδυ με πολλά γλυκά φιλιά από μένα 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Και να φανταστείς Μαρία Γ. μου, πως τη πρώτη φορά που διάβασα τον Καζαντζάκη ήταν στα Γαλλικά μια και έχει γράψει και στα Γαλλικά, αργότερα τον διάβασα ή καλύτερα τον «ξεκοκάλισα» στα Ελληνικά και η τελευταία μου, «ανακάλυψη» των όσων είχε γράψει με το ψευδώνυμό αυτό, ήταν για μένα αυτό που λένε, «το κερασάκι στη τούρτα», στα γράφω όλα αυτά γιατί «ξέρω» πόσο αρέσουν και σε σένα, νέες «ανακαλύψεις»! 😉
      Είδες Μαρία μου, πόσο μοιάζουν τα πέταλα της παπαρούνας, με μεταξωτό χαρτί και πόσο ευαίσθητα είναι, γι αυτό και ποτέ δεν ζωγράφισα παπαρούνες, βασικά γιατί δεν ήθελα να τις κόψω, όπως και αποφεύγω να κόψω αγριολούλουδα! 😛

      ΑΦιλιά πολύ γλυκά με ευχές για μια ακόμα πιο γλυκιά άνοιξη! 🙂

  7. Ο/Η roula1smaragdenia λέει:

    Τι να πρωτοπουμε για τον Καζαντακη Στεφανια μου που καθε φορα ανακαλύπτουμε ολο και κάτι «καινουργι層 του.. με την αφορμή που η εγγονη μου δουλευει στο μουσείο του..στο χωριο στην Μυρτιά Ηρακλειου…οπου γεννηθηκε και που η προσπαθεια τους να μαθουν τα παιδια γι αυτον το θαυμασιο συγγραφεα και ταξιδευτη..ειναι θαυμασια…μαθενω και εγω πραγματα που δεν ήξερα για τον ανθρωπο…οπως πως κοιτωντας την απλή παπαρουνα επλασε ενα ερωτικο υμνο.!!
    Καθε καλοκαιρι γινονται εκει πολλα δρωμενα που εχουν σχεση με τα ταξιδια του ..καθε χρονο και ενα ταξιδι του και παιρνει μερος όλο το χωριο..ειναι υπεροχα…κλεινω με τα δικα του λογια…
    Δεν υπάρχουν ιδέες
    υπάρχουν μόνο άνθρωποι
    που κουβαλούν ιδέες
    και αυτές παίρνουν το μπόι
    του ανθρώπου που τις κουβαλάει.
    Να είσαι καλα φιλεναδα και να μας βρισκεις ομορφα και ψαγμενα για μελετη και αγαλιαση ψυχης!!
    την αγαπη μου ❤ παντα.. φιλακια νυσταγμενα.. καλο σου ξημερωμα..χι..χι..!! ❤

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Ναι Ρούλα μου, διάβασα και άκουσα και την εγγονή σου, να παρουσιάζει το ετήσιο αφιέρωμα στον Καζαντζάκη στη Κρήτη… όταν έκανα αυτό το αφιέρωμα, σε/σας σκεφτόμουν με πολύ αγάπη και μ’ ένα αχ! που δεν μπορούσα να παρακολουθήσω τις εκδηλώσεις από κοντά! 😉

      ΑΦιλιά καρδιάς και να την προσέχεις τη Ρούλα που πάει για ύπνο τόσο αργά… ναι, ναι, «ξέρω»! 🙂

  8. Ο/Η διονύσης λέει:

    Αυτό είναι! να βλέπεις τις παπαρούνες και να τις βλέπεις για πρώτη φορά και να τις πλαισιώνεις με τη σκέψη σου και να την ταξιδεύεις τη σκέψη σου και να την κάνεις λόγο και να τον προσφέρεις.
    Πόσες φορές σκέφτομαι την ευτυχία της συνάντησης. Με τις παπαρούνες, με τον Καζαντζάκη, με τα πάντα..

    Να κι ένα απόσπασμα από το Ζορμπά, συνημμένο σ’ αυτή τη λογική:

    « Το πρωί συνόδεψα το Ζορμπά ως το χωριό. Κουβεντιάζαμε φρόνιμα, πραχτικά, για τις δουλειές του λιγνίτη˙ σ’ ένα κατήφορο ο Ζορμπάς σκόνταψε σε μιαν πέτρα, κι η πέτρα άρχισε να κατρακυλάει και να φεύγει. Ο Ζορμπάς στάθηκε ξαφνιασμένος Σα να βλεπε πρώτη φορά στη ζωή του ένα τόσο καταπληχτικό θέαμα˙στράφηκε, με κοίταξε, και στα μάτια του διέκρινα ανάλαφρο τρόμο.
    – Το ‘χεις προσέξει, αφεντικό; μου είπε τέλος˙οι πέτρες στον κατήφορο ζωντανεύουν!
    Δε μίλησα, μα η χαρά μου ήταν πολλή. Όμοια οι μεγάλοι οραματιστές, όμοια οι μεγάλοι ποιητές, βλέπουν τα πάντα για πρώτη φορά. Κάθε πρωί βλέπουν μπροστά τους καινούριο κόσμο˙δε βλέπουν καινούριο κόσμο, τον δημιουργούν.
    Ο κόσμος ήταν για το Ζορμπά, όπως και για τους πρώτους ανθρώπους, όραμα πηχτό, τ’ αστέρια τον άγγιζαν, η θάλασσα σπούσεστα μελίγγια του, ζούσε, χωρίς την παραμορφωτική μεσολάβηση του λογικού, τα χώματα, τα νερά, τα ζώα, το Θεό.»

    Πολλές καλημέρες, κυρία μου. Σαν κόκκινες παπαρούνες.

  9. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Αυτό και αν είναι Διονύση μου… τι να πρωτο-πείς και τι να πρωτο-γράψεις! 😉
    Αλλά, η αφεντιά μου, περίμενε το σχόλιο σου, για να σου κουβεντιάσω αυτό που αμέσως μου έκανε «κλικ» όταν ανακάλυψα, πως ο Καζαντζάκης στα νιάτα του, έγραφε με το ψευδώνυμο, «Κάρμα Νιρβαμή» γιατί έτσι, πολλά μου εξηγήθηκαν… Μου «εξηγήθηκε» γιατί όλη του η φιλοσοφική στάση είναι Ανατολική. Είναι προφανές πως νέος διάβασε σίγουρα στα γαλλικά Ινδική φιλοσοφία και μάλιστα τις Ινδικές γραφές όπως την Μπαγκαβαντγκίτα (भगवद्गीता), που σημαίνει «Το Θείο Τραγούδι»» που είναι ένα από τα σημαντικότερα ιερά κείμενα του Ινδουϊσμού…
    Την Gita και η ίδια έχω «μελετήσει» την εποχή που μάθαινα Σανσκριτικά (!), βλέπεις η λέξη Κάρμα και η λέξη Νιρβαμή (από Νιρβάνα)… είναι οι πιο χαρακτηριστικές στην Ινδική φιλοσοφία, έτσι μου εξηγήθηκε επίσης και γιατί αγαπώ τόσο πολύ την «Ασκητική» του Καζαντζάκη που για μένα είναι κάτι σαν ευαγγέλιο! 😉
    Για να σε διασκεδάσω, δες κι ένα παλιό ποστ, από «μια άλλη ζωή» πριν με αποκαλέσουν Άιναφετς! 😛

    https://ainafetst.wordpress.com/2010/12/03/sanscritika/

    Πολλά τα ΑΦιλιά μου, πολλά τα ευχαριστώ μου, για το υπέροχο απόσπασμα και πολλές και οι κατακόκκινες καλημέρες μου! 🙂

  10. Ο/Η dodo λέει:

    «Ρετρό» μουσική υπόκρουση: https://www.youtube.com/watch?v=GfbuUF_8cKg
    🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Πολύ σ’ ευχαριστώ Dodoula μου, για αυτή την νοσταλγική νότα από πολύ παλιά που δεν είχα ακούσει ούτε απ΄τους παππούδες μου… αλλά άκουγα το παρακάτω τραγουδάκι ακριβώς και σ’ αυτή την εκτέλεση απ΄ την Γαλλίδα maman! 😉

      Πολλά πολλά και τα ανοιξιάτικα ΑΦιλιά μου! 🙂

      • Ο/Η Άιναφετς λέει:

        Ακούγοντας Dodoula μου, προσεχτικά τα λόγια μέχρι το τέλος και αυτό για πρώτη φορά, διαπίστωσα πόσο φεμινιστικό είναι το τραγούδι… απαπααααααααααα! 😛
        Ήρθε, «λέει» ένα αηδόνι και είπε στα Λατινικά (!) πως οι άνδρες δεν αξίζουν τίποτα, ούτε τα αγόρια, αλλά οι δεσποινίδες,ναι… Ωραίες παπαρούνες κυρίες μου (ρεφρέν)!!!
        Καταλαβαίνεις τώρα τι έχουμε ρουφήξει από παιδιά! 😀

        VBisous! 🙂 (Vraie=Αληθινά Φιλιά)

  11. Ο/Η ANNA Flo λέει:

    Γοητεύτηκα από το κείμενο που δεν το είχα ξαναδιαβάσει. Πανύψηλο το μπόι του Καζαντζάκη. Τι υπέροχες εικόνες μας χάρισες μόνο από παπαρούνες!!!
    Σ’ευχαριστώ Στεφανία μου. Μαγεία και σήμερα!
    Φιλάκια πολλά

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Πώς να μη γοητευτεί κανείς Άννα μου, απ΄ ένα κείμενο που βασικά υμνεί τον έρωτα γι αυτό και οι παπαρούνες είναι κατακόκκινες και η ομορφιά τους, τόσο εφήμερη! 😉
      Αυτό που δεν μαραίνεται όμως ποτέ είναι η αγάπη και στην ινδική φιλοσοφία η αγάπη φέρει το πράσινο χρώμα!

      ΑΦιλιά τρυφερά και με ανοιξιάτικη μαγεία! 🙂

  12. Ο/Η Αρτίστα του βωβού λέει:

    Μπράβο!
    Και παπαρούνες και μαργαρίτες και γενικά όλα τα λουλούδια καλοδεχούμενα!
    Κι αν συνοδεύονται και από τέτοια κείμενα, ακόμα καλύτερα!
    Μιλ μερσί που φροντίζεις με αυτά τα όμορφα να ξεχνώ λίγο την καθημερινότητά μου!
    Φιλί.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Ευτυχώς που στην καθημερινότητα μας, Αρτίστα μου, «πέφτουν» παρόμοια κείμενα και γλυκαίνουν τις καρδιές μας… αλλά για μένα τα σχόλια σας, είναι αυτά που μου δίνουν την μεγαλύτερη χαρά! 😉
      Ο καιρός πάλι μας τα χαλάει, αλλά αντέχουμε ότι και αν συμβαίνει, έτσι δεν είναι; 😛

      Πολλά και τ’ αγαπησιάρικα και πολύ γλυκά ΑΦιλιά μου! 🙂

  13. Ο/Η rennesense λέει:

    Τι ομορφιά !! 🙂
    Γέμισε η ματιά από κόκκινο… και η ψυχή από … ερωτική Ανοιξη 🙂
    Πανέμορφη ανάρτηση που μου έφτιαξε τη διάθεση!
    Κι επειδή οι παπαρούνες «σκάλωσαν» όμορφα για ώρα στο κεφάλι μου, βρήκα διάφορα , όπως ότι:

    Κατά την ελληνική Μυθολογία, όταν ο θεός του Κάτω Κόσμου έκλεψε την Περσεφόνη, την κόρη της θεάς Δήμητρας, εκείνη, θέλοντας να ξεχάσει τον πόνο της, ήπιε ένα δυνατό ποτό φτιαγμένο από ένα είδος παπαρούνας, το αφιόνι. Όταν ξύπνησε η θεά, κατέβηκε στα λιβάδια και έκανε τους κάμπους γόνιμους και τις σοδιές πλούσιες, επιστρέφοντας στους ανθρώπους τα αγαθά της γης.

    Οι αρχαίες Ελληνίδες τη θεωρούσαν βοτάνι της αγάπης..

    Οι αρχαίοι Ρωμαίοι πίστευαν ότι η παπαρούνα μπορούσε να θεραπεύσει μια πληγωμένη από έρωτα καρδιά,

    Στην Κίνα, η παπαρούνα συμβολίζει την πίστη και την αφοσίωση μεταξύ των εραστών.

    ps:πόσο μου άρεσε ο επίλογος!

    Δεν υπάρχουν ιδέες
    υπάρχουν μόνο άνθρωποι
    που κουβαλούν ιδέες
    και αυτές παίρνουν το μπόι
    του ανθρώπου που τις κουβαλάει.

    Φιλιά πολλά & όμορφο απόγευμα ( σαν αυτό που μας χάρισες) 🙂 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Πόσο μου αρέσουν οι μύθοι Ειρήνη μου και πόση σοφία κουβαλούν! 😉
      Λες να φτιάξουμε κανένα αφέψημα από παπαρούνα και να δούμε τι θα μας συμβεί; χαχαχα! 😛
      Είμαστε οι αφιλότιμοι γεμάτοι ιδέες που πολλές φορές είναι και μεγαλύτερες απ΄το μπόι μας, αλλά έρχεται η άνοιξη και φέρνει την ελπίδα ως αναγέννηση και βάζει τάξη μέσα μας…λέω τώρα! 😉

      Όμορφο χαλαρό απόγευμα και για σένα με πολλά γλυκά ΑΦιλιά! 🙂

  14. Ο/Η Π.......Ξωτικό λέει:

    Πωωωωω πω !
    Αναφουρφούλιασε η ψυχή μου !!!
    Και σήμερα μόλις είχα μια τέτοια μικρή αστραφτερή στιγμή , κοιτώντας μια μικρή ταπεινή νησίδα δρόμου γεμάτη παπαρούνες . Κι έλεγα σε ποιόν να πω πως ένιωσα η ζουρλή 😊
    Έτσι ακριβώς δηλαδή :
    …να κηρύσσουν μια Μεγάλην Αλήθεια στα χόρτα γύρω και στα πολύκαρπα σπαρτά και στις πεταλούδες, που περνούν, και στους ανθρώπους, που ακούνε τις αρωματώδεις κι απόκρυφες φωνές των λουλουδιών.

    Και η περιγραφή του Παραδείσου σ’αυτό το απόσπασμα που έβαλε ο Διονύσης :
    …ζούσε, χωρίς την παραμορφωτική μεσολάβηση του λογικού, τα χώματα, τα νερά, τα ζώα, το Θεό.»

    Με φτιαξατε !!!!!

    υγ. Πολύ ενδιαφέρον και το παρασκήνιο για το ψευδώνυμο !!!

    Θησαυρός είσαι !!!!!!!!!!!

    Φιλούδια κατακκόκκινα ❤️❤️❤️❤️

  15. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Εμένα Ξωτικούλι μου, με αναφουφούλιασε το δικό σου σχόλιο, γιατί παπαρούνες έχουμε, καταπράσινη φύση έχουμε, σκύλο για μια ακόμα βδομάδα έχουμε (του γιου που πήγε ταξίδι!), συζυγική ηρεμία έχουμε, ήλιο ΔΕΝ έχουμε και όσο και να εξασκείται η αφεντιά μου, στην υπομονή, αυτό το κρύο, η υγρασία, το ψιλόβροχο μ’ έχουν κουράσει, άσε που στο σκύλο δεν αρέσει η βροχή… 😛

    ΑΦιλιά πολλά και αναφουφουλιασμένα! 🙂

    • Ο/Η Π.......Ξωτικό λέει:

      Κουράγιο μαγισσούλα μου . Ομολογώ οτι κι εγώ που προσπαθώ να μην γκρινιάζω ποτέ για τον καιρό ,τώρα πια κουράστηκα .
      Αλλά πόσο βαθύτερη χαρά νιώθουμε φέτος μόλις σκάει μύτη ο ήλιος ε 😉
      Τον απολαμβάνουμε διπλά νομίζω . Έ το λές και δώρο αυτό .
      Άσε που μετά απο τόσες βροχές θα οργιάσουν τα λουλούδια και τα δέντρα σου !!!
      Υπομονήηηη

      🌞🌸🌞🌺🌞🌼☀️🌷🌼☀️🌼🌹☀️

      • Ο/Η Άιναφετς λέει:

        Μα ναι καλέ! 😛
        Εδώ έχουμε εξασκηθεί χρόνια τώρα στην υπομονή και ο καιρός θα μας ρίξει; 😉
        Μια ευκαιρία για να θυμηθούμε πως, «πίσω απ΄τα σύννεφα ο ήλιος πάντα λάμπει»!

        Ναι, όντος όργιο η φύση, ευτυχώς προχθές που είχε ήλιο, ο σκύλος και η αφεντιά μου, κουρέψαμε χόρτα-γκαζόν! 😉

        Καλό υπομονετικό μας Σ/Κ με πολλά τρυφερά ΑΦιλιά! 🙂

  16. Ο/Η Πουπερμίνα λέει:

    τι ωραία που μας γλυκάνατε!!!

  17. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Καλοδεχούμενη η ανοιξιάτικη γλύκα και ας έχουμε 9 βαθμούς και βροχή! 😉

    Γλυκά και τα ΑΦιλιά μου, αγαπημένη Πουπερμίνα! 🙂

  18. Ο/Η maniaspirit λέει:

    Ωραίο πολύ πολύ ωραίο! Για μένα επίκαιρο γιατί κλείνει σήμερα Κυριακή αυλαία το φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου στο Μοντρεάλ με την ταινία «Καζαντζάκης». Από την άλλη έχω να δω παπαρούνες σίγουρα δέκα χρόνια … δεν φυτρώνουν εδώ…. πάντα μου έκαναν εντύπωση περισσότερο γιατί μικρή που ζήλεψα την ομορφιά τους και έκοψα να τις βάλω σε ποτηράκι με νερό, ένιωσα τόσο βαθιά την θλίψη τους στο ποτήρι, που δεν το ξαναέκανα ποτέ ποτέ ποτέ.
    Τέλος εδώ γνώρισα έναν διαφορετικό τρόπο λατρείας με ένα ποίημα κόντρα στη λύσσα του πολέμου, άλλη ιστορία άλλο νόημα , ίδια πηγή έμπνευσης 🙂
    Σε φιλώ Αιναφετς μου 🙂

  19. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Α! Μάνια μου, δεν την έχω δει την ταινία «Καζαντζάκης» και θα την αναζητήσω… αν και παλιά θυμάμαι να έχω δει μια ταινία αφιερωμένη σ’ αυτόν από το youtube…θα το κοιτάξω πάντως! 😉
    Δεν κόβω πια τα άγρια λουλουδάκια που φυτρώνουν όπου τους κάνει κέφι, έτσι το κτήμα μας, έχει γεμίσει με όλων των ειδών τα ανοιξιάτικα λουλούδια και είναι χαρά θεού να τα απολαμβάνεις! 🙂

    Και από μένα, γλυκά ΑΦιλιά καρδιάς! 🙂

  20. Ο/Η Woman in blogs λέει:

    Στεφανία, δεν τις ήξερα τις παπαρούνες…
    Ήξερα τουλάχιστον αυτό για το.. μπόι, με το οποίο τόοοσο συμφωνώ!
    Φιλιά πολλά και κατακόκκινα σαν την παπαρούνα! 😍🌷

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Μα πού πήγε Αλεξάνδρα μου, η απάντηση στο σχόλιο σου;… μάλλον δεν θα πάτησα «δημοσίευση», ευτυχώς που σήμερα ψάχνοντας ν’ αφήσω «παράπονο» στην παστέλ φίλη από κάτω, είδα το κενό κάτω από το δικό σου σχόλιο και άσε που δεν κατάφερα να έρθω στην εκδήλωση-μπαράζ που διοργανώσατε… άσε, άσε γιατί κοκκίνισα σαν παπαρούνα! 😛

      ΑΦιλιά πάντα γλυκά και καρδιάς! 🙂

  21. Οι παπαρούνες, σαν να μας ζητούν να τις κόψουμε. Δεν γνώριζα αυτή την πτυχή της ζωής του Καζαντζάκη, του ερωτευμένου νέου, που υπογράφει με ψευδώνυμο, Τώρα ετοιμάζομαι να γνωρίσω μιαν άλλη πτυχή, στην περιοδική έκθεση στο Βυζαντινό Μουσείο για τη συγγραφική «αναζήτηση του θείου».
    Καλή βδομάδα, στα χρώματα της παπαρούνας
    Τζοάννα

  22. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Οι παπαρούνες Ιωάννα μου, μόλις κοπούν και φύγουν απ΄ το φυσικό τους περιβάλλον, μαραίνονται ακριβώς όπως και εμείς! 😉
    Το «Θείο» το βρίσκουμε όπου και να κοιτάξουμε και τα εκθέματα του Βυζαντινού Μουσείου που πολλές φορές έχω επισκεφτεί, θα σε συνδέσει όμορφα με ότι αναζητείς! ❤

    Πολλά ΑΦιλιά και καλή βδομάδα να έχουμε με τα χρώματα της καρδιάς μας! 🙂

  23. Ο/Η aristea k λέει:

    Το Όφις και Κρίνος είναι από τα βιβλία που βρίσκονται στην αναμονή, στο ράφι.
    Θα διαβαστεί όταν θα είναι ο καιρός του. Όπως γίνεται με κάθε βιβλίο που περιμένει.
    Αφήνω το Σύμπαν και με οδηγεί και είναι απίστευτο πώς λειτουργεί όλο αυτό!
    Υπέροχα τα αποσπάσματα όπως και οι φωτογραφίες που επέλεξες μαγισσούλα μου!
    Φιλάκια πολλά!

  24. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Όταν το διαβάσεις, θέλω εντυπώσεις! 😉
    Να ευγνωμονούμε το σύμπαν που τόσο σοφά μας οδηγεί ειδικά εκεί που πρέπει να πάρουμε και το μάθημα μας!!!

    ΑΦιλάκιααααααααααααααααα! 🙂

    • Ο/Η aristea k λέει:

      Πραγματικά τα χάνω ώρες ώρες μαγισσούλα μου.
      80 βιβλία(στο περίπου) περιμένουν στα αδιάβαστα και εγώ αφήνομαι στο Σύμπαν και προχωρώ. (Τώρα διαβάζω το Εγώ χωρίς εγώ του Κρισναμούρτι! )

  25. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Κοίτα να δεις Αριστέα μου, τι «έπαθα» μετά και από την ζωντανή μου συνάντηση με τον Κρισναμούρτι, διαβάζω πια μόνο τα βιβλία που βγάζουν αγαπημένοι μου φίλοι… και πολλές φορές ανατρέχω στο «Εγώ χωρίς εγώ» του Κρ. που είναι στο προσκέφαλο μου, το ανοίγω στη τύχη και πάντα έχω την απάντηση που χρειάζομαι εκείνη τη στιγμή… είναι μαγικό και είναι έτσι! 😉

    ΑΦιλιάαααααααααααααααα! 🙂

  26. Ο/Η Stella Vardaki λέει:

    Τις λατρε’υω τις παπαρούνες, όχι βέβαια για όλους τους υπέροχους λόγους που αναφέρεις, πιστεύω πως ο καθένας μας έχει τους προσωπικούς του λόγους έτσι κι εγώ έχω τους δικούς μου. Κατ αρχήν αυτό το εκπληκτικό βαθύ κόκκινο που πολύ προσπάθησα φωτογραφικά να το αιχμαλωτίσω ξέρεις πόσο δύσκολα αποτυπώνεται;
    Έπειτα γιατί μου θυμίζουν πάρα πολλές ανοιξιάτικες και πασχαλινές στιγμές από τα παιδικά και τα εφηβικά μου χρόνια.
    Είναι γεγονός πως άνοιξη και πασχαλινή περίοδος χωρίς το κόκκινο της παπαρούνας δεν γίνεται.
    Και ήμουν πολύ χαρούμενη χθες που τις είδα πού νομίζεις, στα πάρκα της παραλίας. Αυτό για μένα είναι το καλύτερο, να έχω την φύση στην πόλη μου και στην καθημερινότητα μου,
    φιλιά Στεφανία μου
    είχα καιρό να σε επισκεφτώ και σου έκανα διπλή επίσκεψη 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Πάντα χαίρομαι τις επισκέψεις σου, Στέλλα μου, εξάλλου εμείς τα δυο, χρόνια τώρα ανταλλάσσουμε επισκέψεις. έτσι δεν είναι; 😉
      Τι ωραίος συνδυασμός, θάλασσα και παπαρούνα, να τις χαρείς, γιατί όπως το κάθε τι, είναι εφήμερες! 😛

      ΑΦιλιά κατακόκκινα, ανοιξιάτικα και τρυφερά, σου στέλνω! 🙂

      • Ο/Η Stella Vardaki λέει:

        Ναι Στεφανία μου, μας ενώνουν πράγματα, χωρίς να ταυτιζόμαστε απόλυτα, αποδεχόμαστε με σεβασμό η μία την άλλη.
        Με μια τρυφερότητα γλυκύτατη μπορώ να πω 😉

  27. Ο/Η Βεατρίκη Α λέει:

    Καλημέρα Στεφανία μου. Με ξάφνιασε ο Καζαντζάκης. Πλουμιστός και ερωτικός ο λόγος του! Και βέβαια, υπέροχος. Δεν ήξερα οτι οι παπαρούνες συμβολίζουν όλα αυτά…Καλά μου είπες κάποτε ότι «τα σχόλια είναι όλα τα λεφτά» Κάθε σχόλιο και συζήτηση που διάβασα είναι το κάτι άλλο. Πολύ τις χάρηκα την καθε μιά τους και έμαθα τόσα πολλά. Σας ευχαριστώ παιδιά και σένα Στεφανία μου για την εξαιρετική φιλοξενία σου.

  28. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Καλημέρα Βεατρίκη μου! 🙂
    Μα φυσικά και για μένα είναι ξάφνιασμα ο Καζαντζάκης κάθε φορά που τον διαβάζω, όλο κάτι άλλο ανακαλύπτω που μου κάνει «κλικ», εξ άλλου για κάθε εποχή έχει γράψει και κάτι σχετικό! 😉
    Κάθε μπλογκόσπιτο έχει το ύφος του, εδώ, απ΄την αρχή έπεφτε πολύ μπλα μπλα, (με την καλή έννοια!) γιατί το ενθάρρυνα η ίδια, βρίσκω πως στα σχόλια λέγονται πιο προσωπικά πράγματα, ανοίγουν πιο εύκολα οι καρδιές, ίσως και να φταίνε τα ψυχολογικοφιλοσοφικά κείμενα που ανεβάζω!
    Υπάρχουν blog που καιρό τώρα είμαι η μόνη σχολιάστρια και αυτό έχει «ενδιαφέρον»! 😉
    Τώρα, ένα μεγάλο μπράβο πρώτα σε σένα που κάθισες και διάβασες πάνω από 50 σχόλια και το ευχαριστήθηκες και έμαθες- μάθαμε όλοι μας κάτι, γι αυτό και το ευχαριστώ πρώτα δικό μου! 😛

    Πολλά και τα ηλιόλουστα και χαμογελαστά ΑΦιλιά μου! 🙂

  29. Ο/Η Μαρίνα Μόσχα λέει:

    Πόσο όμορφες οι παπαρούνες! Το ζωντανό τους κόκκινο και η αισιοδοξία που εκπέμπουν!!!
    Πόσο τις αγαπώ…
    Καλή Μεγάλη Εβδομάδα Στεφανία μου!❤

  30. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Πόσο διακριτικές, πόσο τρυφερές, πόσο διάφανες, πόσο ευαίσθητες και πόσο εφήμερες είναι Μαρίνα μου, οι παπαρούνες… γι αυτό για το καλό μας, να κρατήσουμε στη καρδιά μας, το κατακόκκινο χρώμα τους και τον συμβολισμό τους! 😉

    ΑΦιλιά πολλά πολλά και καλό Πάσχα να έχουμε με αγάπη και καλοσύνη στις καρδιές μας! ❤

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.