Το όνειρο σου!


Όταν ήταν νεαρός δούλευε σε μια διαφημιστική εταιρεία ως κλητήρας.
Κάτι όμως τον έτρωγε μέσα του…

Μια μέρα, μην αντέχοντας άλλο, μπήκε στο γραφείο του διευθυντή του και του ανακοίνωσε:

«Παραιτούμαι κι αποχωρώ από την εταιρεία !»

«Βρήκες αλλού καλύτερη δουλειά μέσα στην κρίση;», τον ρώτησε ο διευθυντής του.

«Όχι αλλά θα πάω να γίνω ντράμερ», απάντησε ο νεαρός.

«Αλήθεια; Δεν ήξερα ότι παίζεις ντραμς», απόρησε ο διευθυντής.

«Δεν παίζω, αλλά σκοπεύω να παίξω», είπε με αυτοπεποίθηση ο νεαρός.

Λίγα χρόνια αργότερα εκείνος ο νεαρός έπαιζε στο ίδιο συγκρότημα με τον Έρικ Κλάπτον και τον Τζακ Μπρους. Το συγκρότημα ήταν οι θρυλικοί Cream.
Το όνομα του νεαρού ήταν Πήτερ «Τζίντζερ» Μπέηκερ. Το προσωνύμιο «Τζίντζερ» προήλθε από τα κόκκινα μαλλιά του.
Ο Μπέηκερ ήταν ο πρώτος ντράμερ της ροκ μουσικής ο οποίος αναγνωρίστηκε λόγω του υψηλού επιπέδου της τεχνικής του και των δυνατοτήτων του και θεωρείται ένας από τους κορυφαίους ντράμερ όλων των εποχών.

Ο νεαρός ακολούθησε το όνειρο του και τελικά έγινε αυτό που ήθελε να γίνει προτού ακόμη μάθει ότι μπορούσε να το κάνει.

.

Το παραπάνω «διδακτικό» είναι από ΕΔΩ.

.

cream
(Ο Baker δεξιά)

Peter Baker

.

Ο καλύτερος τρόπος για να κάνεις τα όνειρά σου να βγουν αληθινά,
είναι να ξυπνήσεις.

Πωλ Βαλερύ, 1871-1945
Γάλλος ποιητής

***************

Κάνε τη ζωή σου ένα όνειρο
και το όνειρό σου πραγματικότητα.

Αντουάν ντε Σαιν-Εξπερύ, 1900-1940
Γάλλος συγγραφέας

.

.

.

.

About Άιναφετς

To Άιναφετς είναι το ανάποδο του ονόματος Στεφανία και μ’ αυτό εμφανίζεται ως “μάγισσα Άιναφετς” σε ιστορίες του “Παραμυθά.
This entry was posted in Διάφορα. Bookmark the permalink.

45 Responses to Το όνειρο σου!

  1. Ο/Η ANNA Flo λέει:

    Πολύ ωραίο αυτό…ν’ακολουθείς τα όνειρά σου! Όμως, ο Peter Baker πιστεύω ότι είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις. Για σκέψου να είχε όνειρο κάτι που δεν είχε το ταλέντο να το ακολουθήσει. Και σκέψου πόσοι νέοι δεν έχουν τη δυνατότητα να ακολουθήσουν το όνειρό τους για βιοποριστικούς λόγους, εξαιτίας υποχρεώσεων κλπ κλπ κλπ.
    Είναι το ιδανικό και θέλει μεγάλα κότσια να τα αφήσεις όλα και να κάνεις αυτό που αγαπάς χωρίς να ξέρεις αν θα πετύχεις.
    Ενδιαφέρον και αισιόδοξο το θέμα σου. Δεν την ήξερα την περίπτωση του ντράμερ. Σ’ευχαριστώ που εξαιτίας σου την έμαθα
    Φιλάκια από καρδιάς

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Δεν νομίζω Άννα μου πως ο Baker, είναι απ΄ τις σπάνιες περιπτώσεις, πολύ νέοι ακολουθούν το όνειρο τους και αν αυτό είναι καλά ριζωμένο στην καρδιά τους, δεν το εγκαταλείπουν όσες δυσκολίες και αν συναντήσουν, φυσικά εδώ, ο νεαρός άφησε μια σχετική ασφάλεια για να καταπιαστεί με κάτι που αγνοούσε εντελώς γι αυτό και πέτυχε… δεν στάθηκε τυχερός, απλά ακολούθησε την καρδιά του! 😉
      Ξέρω γιατρούς που για να κάνουν το όνειρο τους πραγματικότητα, ξεφόρτωναν βαγόνια ή δούλευαν τις νύχτες σε βενζινάδικα και αυτοί είναι που έγιναν καλοί γιατροί!
      Πολλοί νέοι στην εποχή μας, δυστυχώς δεν τολμούν να αφήσουν μια σχετική βολή και αυτό με χίλιες δικαιολογίες και ας είναι οι εποχές εξαιρετικά δύσκολες, δεν τολμούν και δεν ρισκάρουν! 😛
      Και ναι, η ζωή θέλει κότσια, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί στην εποχή μας; 😉

      Και δικά μου τα ΑΦιλιά καρδιάς! 🙂

  2. Ο/Η Stella Vardaki λέει:

    και να δουλέψεις!!!
    με πάθος, χωρίς σταματημό και πολλές φορές χωρίς απτό αντίκρυσμα..

    φιλάκια καλή μου
    :-)))

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Την έγραψες Στέλλα μου, την λέξη κλειδί και είναι, ΠΑΘΟΣ! 🙂
      Πόσοι από μας, ζουν με πάθος;
      Όταν υπάρχει πάθος στη καρδιά μας, κάτι που δεν προϋποθέτει διανοητική επεξεργασία, ρισκάρεις και ναι, τις περισσότερες φορές, τρως χαστούκια, αλλά το πάθος είναι αυτό που σου δίνει την ενέργεια να σηκωθείς και να συνεχίσεις! 😉
      Το πάθος προϋποθέτει και αγάπη για το αντικείμενο σου, έτσι δεν είναι;
      Μάθαμε ή καλύτερα μας έμαθαν να διεκδικούμε εκ του ασφαλούς και αυτή είναι η αιτία που λίγοι είναι αυτοί που ακολουθούν το όνειρο τους! 😛

      Πολλά γλυκά ΑΦιλιά σου στέλνω με ευχές για ένα όμορφο απογευματάκι! 🙂

  3. Ο/Η Giannis Pit λέει:

    Αχ βρε Στεφανία ναι, δεν μπορώ να αρνηθώ αυτό που αναφέρεις μήτε να το αντικρούσω. Όμως έχω ένα ζήτημα που είναι σοβαρό. Ποιες είναι οι ευκαιρίες που σου δίνει η αγορά θες να το πεις; η κοινωνία θες να το πεις; για να διεκδικήσεις το όνειρό σου. Και δεν μιλάω για μαξιμαλιστικά πράγματα, μιλάω για βατές καταστάσεις.
    Π.χ. είναι ένα νέο παιδί σκηνοθέτης, άνθρωπος της τέχνης. Εδώ στην Ελλάδα που είναι το περιθώριο που έχει να διεκδικήσει το όνειρό του. Παρ όλα αυτά πολύ καλά κάνει και το παλεύει.
    Θα σταθώ στη δική μου ιστορία. Από μικρός όνειρό μου ήταν να γίνω γιατρός. Επίσης να δουλέψω πάνω στις κατασκευές, αρχιτέκτονας. Ο Πατέρας μου συνόδευε το όνειρό μου με την «απόφαση», «δεν έχεις τα φόντα να μπεις στις σχολές αυτές-Ιατρική ή Πολυτεχνείο, γιατί τα μαθήματα είναι δύσκολα. Συνεπώς θα δώσεις οικονομικό για να βρεις και ….δουλειά»
    Σπούδασα οικονομικό. Δούλεψα σε τράπεζα. Δεν λέω. Έζησα μια 4μελή οικογένεια, δόξα το Θεό.
    Όμως βρε Στεφανία μου, δεν διεκδίκησα ποτέ το όνειρό μου! Μα ποτέ! Ευνουχίστικα! το καταλαβαίνεις αυτό;
    Επίσης, πάλι εμμονή του πατέρα μου, «να ανέβεις στα σκαλιά της επιστήμης και να διαπρέψεις….»
    Ξέρεις, 35 χρόνια χειρωνακτική εργασία εκείνος σε μηχανουργεία, εργοστάσια, υαλουργεία μέσα στα δηλητήρια, καταλαβαίνω την εμμονή να αλλάξω τομέα.
    Όμως ξέρεις κάτι Στεφανία; Σήμερα βλέπω γειτονόπουλα φίλους μου που δούλεψαν τεχνίτες σε αποδοτικά οικονομικά επαγγέλματα και κυκλοφορούν με ….Mercedes και εγώ δεν μπορώ να χτίσω καν το πατρικό μου. Πως καταρρέουν όλα μέσα μου ξέρεις;
    Για ποιο όνειρο μιλάμε. Δεν διεκδίκησα τίποτα! Παραδόθηκα άνευ όρων! Και ξαναλέω, μην παρεξηγηθώ, έφαγα ψωμί απ τη δουλειά μου, δεν το μηδενίζω, προς Θεού!
    Είχα έναν ξάδελφο. Από φτωχή οικογένεια του μόχθου. Όνειρό του η φωτογραφία. Δούλεψε έξω κάπου φάμπρικα, με τα λεφτά του αγόρασε μια φωτογραφική μηχανή επαγγελματική και ξεκίνησε.
    Έλιωσε τη νύχτα στα σκυλάδικα σαν φωτογράφος. Ανέβηκε!
    Εδώ έρχεται η βοήθεια που σου έλεγα: Γνώρισε τη γυναίκα του, τον στήριξε περαιτέρω οικονομικά, πάλεψαν και οι δυό τους! Σήμερα είναι καβάλα στο …άλογο.
    Με λίγα λόγια:
    1) Το όνειρο
    2) Η Αυτοπεποίθηση, το πάθος
    3) Η Στήριξη, η βοήθεια, οι άκρες.

    Ζητώ συγγνώμη απ το …σεντόνι αλλά ξέρεις Στεφανία. Ως δική μας Μάγισσα σε θεωρώ θεραπεύτρια της ψυχής μας.
    Φιλάκια.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Ω! Γιάννη μου, πόσο σε κατανοώ γιατί ότι γράφεις είναι και έτσι αλλά είναι και αλλιώς! 😉
      Δεν υπάρχουν κανόνες, για μένα, ένα είναι προϋπόθεση, πόσο αγαπάς αυτό που κάνεις ή θέλεις να κάνεις, πόσες θυσίες είσαι διατεθειμένος να κάνεις και όπως λέει και ο Πλάτωνας:
      «Δεν μπορείς να ανακαλύψεις νέους ωκεανούς αν δεν έχεις το κουράγιο να χάσεις την ακτή από τα μάτια σου…»
      Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και επειδή ξέρω την ιδιάζουσα δική σου, κατανοώ πολύ καλά τι είχες να αντιμετωπίσεις, αλλά οι αξίες που κουβαλάς από παιδί, σου έδωσαν άλλα χαρίσματα που για κάποιο λόγο δεν υπολογίζεις και αυτά είναι τα σημαντικά και όχι τι θα έκανες, αν το ένα ή το άλλο! 😛

      Η αγάπη πρώτα στον εαυτό μας, είναι η κινητήριος δύναμη που μας δείχνει το δρόμο Γιάννη μου και ας φαίνεται απλοϊκό… αλλά δεν είναι! ❤

      Δεν είμαι θεραπεύτρια κανενός, απλά η ζωή μου έμαθε πολλά και τώρα αισθάνομαι πως έχω χρέος να τα επιστρέψω…

      ΑΦιλιά ξέρεις πολύ καλά για πια ΑΦιλιά μιλώ αυτά με Α=Αληθινά! 🙂

      • Ο/Η Giannis Pit λέει:

        Τι να τους κάνουμε τους «επαγγελματίες» θεραπευτές βρε Στεφανία. Στο μοίρασμα της αγάπης, της εμπειρίας, της καλής διάθεσης είναι η ψυχοθεραπεία. Και αυτήν την κατέχεις, τη δίνεις απλόχερα. Τι «μαγισσούλα» θα ήσουνα άλλωστε.

        Υπάρχει κάποιος λόγος που τα τυχόν χαρίσματα που έχω (έχω και ελαττώματα), δεν με ανακουφίζουν. Για έναν λόγο που δεν έχω εξηγήσει ποτέ, νιώθω πάντα ταραχή. Πάντα χωρίς γαλήνη. Πάντα μέσα σε μια θύελλα. Άλλωστε το μότο μου το διαβάζεις. Μου είναι ακατανόητη αυτή η ροπή. Δεν ξέρω τι να πω. Ξέρω όμως ότι πολλά δεν έκανα τότε που έπρεπε και έρχονται τώρα να μου ζητήσουν λογαριασμό.

        Φιλιά πολλά Στεφανία μου.

        • Ο/Η Άιναφετς λέει:

          Ας μείνουμε στο «μαγισσούλα» Γιάννη μου, μια και γράφω ότι μου υπαγορεύει η καρδιά μου… όσο για την ανακούφιση που δεν νιώθεις ίσως είναι για το καλό σου, για να μη καβαλήσεις κανένα καλάμι, με τόσες επιτυχίες!!! 😛
          Άσε τι δεν έκανες και κοίτα να ζεις με ευγνωμοσύνη για όσα κατάφερες και ξέρουμε πως είναι πολλά! 😉
          Και μήπως ήρθε η ώρα της ανακωχής, ότι έγινε έγινε, πάμε τώρα παρακάτω πάντα με αγάπη και καλοσύνη απέναντι στον εαυτό μας! ❤

          ΑΦιλιά πολλά και γαλήνια και ήρεμα και γεμάτα αγάπη! 🙂

  4. Ο/Η ΔΕΛΦΙΝΑΚΙ λέει:

    μπράβο του , που το τόλμησε
    μακάρι να μπορούσαν να το έκαναν όλοι

    δυστυχώς εγώ δεν ακολούθησα το όνειρο μου να γίνω αυτό που ήθελα από μικρή και σπούδασα άλλα των άλλων

  5. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Θυμάμαι Δελφινάκι μου, πως έχουμε «ξαναμιλήσει» για το όνειρο σου που δεν έγινε πραγματικότητα και θυμάμαι πως σου είχα γράψει, πως τίποτα δεν σ΄ εμποδίζει τις ελεύθερες ώρες σου, να εξασκηθείς σ’ αυτό και αυτό για την προσωπική σου, χαρά! 😉
    Από πολύ μικρό κοριτσάκι ήθελα να γίνω ζωγράφος και μάλιστα είχα την ευκαιρία να το σπουδάσω, αλλά έλα που η ζωή, άλλα μου έφερε.. έναν αποτυχημένο γάμο στα 23 μου και ένα μωρό ως θείο δώρο που έπρεπε να μεγαλώσω εντελώς μόνη, (διάβασε το βιογραφικό μου, πάνω πάνω στο blog μου και θα τα μάθεις όλα!) έτσι δεν έγινα μεν ζωγράφος αλλά η τέχνη μου, μου άνοιξε άλλους δρόμους και είμαι ευγνώμων γι αυτό! 😛

    Έχει η ζωή για όλους, φτάνει να έχουμε εμπιστοσύνη και αγάπη στον εαυτό μας! ❤

    ΑΦιλιά πολλά πολλά, φίλη μου! 🙂

    • Ο/Η ΔΕΛΦΙΝΑΚΙ λέει:

      Δεν θυμούμουν ότι σου το ξαναείπα

      συγνώμη που σου έφερα άσχημες αναμνήσεις

      διάβασα το βιογραφικό σου

      μπράβο για όσα κατάφερες και που μεγάλωσες μόνη σου το παιδί σου σε νεαρή ηλικία και εσύ η ίδια

      δεν ήξερα ότι γεννήθηκες στο Παρίσι
      και τούτο ήταν παιδικό όνειρο τούτο πραγματοποιήθηκε όμως
      δόξα το Θεό πήγα Παρίσι
      αν θέλεις δες εδώ https://purple-delfinaki-sunset.blogspot.com/2018/01/blog-post_9.html

      • Ο/Η Άιναφετς λέει:

        Υπέροχες φωτογραφίες από ένα ταξίδι σίγουρα στάση ζωής για σένα μια και πραγματοποίησες ένα όνειρο σου, τώρα το «άλλο» ή οποιοδήποτε άλλο, μπορείς να το πραγματοποιήσεις και αλλιώς και αν πραγματικά το αγαπάς, είμαι σίγουρη πως θα βρεις τρόπο να δοθείς σ΄αυτό! 😛

        ΑΦιλιά πολλά πολλά Δελφινάκι μου! 🙂

  6. Ο/Η Marina Tsardakli λέει:

    Μαγισσούλα μου, όλα είναι ένα ρίσκο στη ζωή. Τίποτα δεν είναι σίγουρο, εκτός από το ότι αν δεν κυνηγήσουμε τα όνειρα μας, δεν θα βγουν ποτέ, αληθινά!
    Με πίστη, αισιοδοξία και θετική ενέργεια, πρέπει να βαδίζουμε στο δρόμο που πιστεύουμε πως θα μας οδηγήσει στην ευτυχία, με την επιφύλαξη ότι το καλύτερο για μας, δεν το ξέρουμε πάντα. Ίσως η ζωή, από μόνη της, μας οδηγήσει σε πιο όμορφα μονοπάτια. Σε κάθε περίπτωση, ας απολαύσουμε το ταξίδι!
    Σε φιλώ γλυκά. Καλό ξημέρωμα ❤

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Αν μπεις στον χορό Μαρινάκι μου, καλό είναι να χορέψεις με επίγνωση των βημάτων σου! 😉
      Κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί που θα σε οδηγήσουν τα βήματα σου, αλλά όπως πολύ σωστά επισημαίνεις, με πίστη στον εαυτό σου, με αισιοδοξία και με θετική ενέργεια, τουλάχιστο θα έχεις την εσωτερική δύναμη να ανταπεξέλθεις στις φουρτούνες που ενδεχομένως θα συναντήσεις! 😛

      Καλό μας δρόμο λοιπόν, πάντα με επίγνωση! 😉

      Ανταποδίδω τα γλυκά φιλιά με ΑΦιλιά καρδιάς! 🙂

  7. Ο/Η Αρτίστα του βωβού λέει:

    Κάπου, δεν θυμάμαι που, διάβασα ότι τα όνειρά μας θα ήταν σκόπιμο να τα ονομάσουμε σχέδια και έτσι θα μπορούμε πιο εύκολα να τα υλοποιήσουμε ή κάπως έτσι το έλεγε…
    Φοβερός ο Τζίντζερ Μπέικερ, φοβερό γκρουπ οι Κριμ και πολύ αγαπημένο επίσης και το White Room τους!
    Χαίρομαι που ροκάρουμε σήμερα!
    Κίσιζ μαγισσούλα μου!

  8. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Όπως και να ονομάσουμε τα όνειρα μας, Αρτίστα μου, καλούμαστε να τα ακολουθήσουμε με πυξίδα την εσωτερική μας φωνούλα που ξέρει να μας οδηγεί! 😉
    Μα εδώ δεν αμπελοφιλοσοφούμε μόνο αλλά κατ’ εποχές ροκάρουμε, μια και οι πολλοί από μας, είναι ροκάδες στην νοοτροπία και ας μη το ξέρουν! 😛
    Διάβασε εδώ και άκου και τον Κλάμπτον:
    https://ainafetst.wordpress.com/2019/05/22/%ce%b7-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%ac/
    Άλλαξε τον κόσμο, μας τραγουδά ο Κλάμπτον:

    Αν μπορούσα να φτάσω τ’ αστέρια
    θα κατέβαζα ένα για σένα
    να λάμψει στη καρδιά μου
    ώστε να δεις την αλήθεια.
    .
    Αυτή την αγάπη έχω μέσα μου
    και φαίνεται να είναι τα πάντα
    αλλά προς το παρόν την βρίσκω
    μόνο στα όνειρα μου.

    ΑΦιλιά με άρωμα ροκ και ονειρεμένα σχέδια! 🙂

  9. Ο/Η By Joanna K λέει:

    Μια ακόμη ενδιαφέρουσα ανάρτηση σου που μας ζητά να κολυμπήσουμε στα βαθιά νερά της ψυχής…
    Διαβάζω το κείμενο και τα σχόλια, και θαυμάζω την απλόχερη κατάθεση ψυχής. Θυμάμαι πως όταν άρχισα να στήνω το μπλογκ μου, επαναλάμβανα πως ξεκινώ να δημιουργήσω μια νέα βάση για τη ζωή μου. Και είδα πως θέλω να ακολουθήσω ένα νέο όνειρο. Να δω την έμφυτη συστολή μου να αποκτά μια πιο ελεύθερη, λιγότερο συγκρατημένη, έκφραση. Τα ωραία του γραπτού λόγου…
    Καλή βδομάδα

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Και αυτή η συστολή για την οποία μιλάς Joanna μου, θα δεις πως θα σε οδηγήσει σε ανεξερεύνητα μονοπάτια και θα σε φέρει σ’ επαφή με άτομα που έχουν πολλά να μοιραστούν μαζί σου, βήμα βήμα και όπως λέει και ο Κρισναμούρτι γιατί, «το πρώτο βήμα είναι και το τελευταίο»! 😉
      «Κάνε τη ζωή σου ένα όνειρο
      και το όνειρό σου πραγματικότητα»…. Γιατί είναι στο χέρι σου! 😛

      Καλή βδομάδα να έχουμε με πολλά πολλά τρυφερά ΑΦιλιά! 🙂

  10. Ο/Η dodo λέει:

    Ένας ακόμη λόγος, για τον οποίο θα έπρεπε να διαθέτουν περισσότερο ελεύθερο χρόνο τα παιδιά καί οι έφηβοι: να μπορούν να ονειρεύονται…
    (ο χρόνος των μαθητών είναι συχνά ακόμη πιό οργανωμένος καί από ενός πολυάσχολου ενήλικου).

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Και τα παιδιά μας, Dodoula μας, όσο είναι εξαρτημένα πρακτικά από μας, δύσκολα ανοίγουν τα φτερά τους και ποιος φταίει γι αυτό;… φυσικά εμείς οι ίδιοι που ως διαμορφωμένοι απ΄τους γονείς μας, επαναλαμβάνουμε το ίδιο μοντέλο διαπαιδαγώγησης χωρίς να έχουμε επίγνωση των πράξεων μας και έτσι το όνειρο πάει περίπατο! 😉
      Τα παιδιά χρειάζονται και πρόγραμμα και πειθαρχία, αλλά πάνω απ΄όλα χρειάζονται Αγάπη για να μπορούν να ονειρευτούν! ❤

      Πολλά ΑΦιλιά αγάπης σου στέλνω και εύχομαι μια καλή μέρα! 🙂

  11. Ο/Η Smaragdoula λέει:

    Την πολλή Καλησπέρα μου Άιναφετς!
    Ενδιαφέρον το θέμα σου.. Κι απείρως διδακτικό. Αλλά έρχεται με ένα ‘Όμως’..
    Κι εκεί έρχομαι να πλησιάσω λίγο την άποψη του Γιάννη Πιτ..

    Ναι, να αφήσεις το ‘βόλεμα’ προκειμένου να κυνηγήσεις το όνειρό σου.
    Κι αν ο δικός σου τόπος δεν σε ‘χωράει’ (δεν σου δίνει το περιθώριο να κάνεις/γίνεις/θριαμβεύσεις σε αυτό που θέλεις), τότε ναι, άλλαξε τόπο.
    Όμως, όλα αυτά προϋποθέτουν ‘στήριξη’. Να έχεις την στήριξη του περιβάλλοντός σου.
    Όχι μόνο την στιγμή που θα αποφασίσεις να τα παρατήσεις όλα και να κάνεις το νέο ξεκίνημα. Όχι, μιλάω και για πιο πριν.. Στην διαδρομή σου. Από πάντα.
    Ο αδερφός φίλης σπούδασε και στο εξωτερικό, βρήκε μια δουλειά που τον ‘βόλεψε’ εκείνη την περίοδο, και κάποια στιγμή σκέφτηκε να αλλάξει (τομέα/δουλειά/χώρα κτλ) –αμέσως η οικογένεια άρχισε τα ‘πού-να-τρέχεις-τώρα-κάτσε-εκεί-καλά-είσαι’ –Και είναι κι ελεύθερο παιδί (όσο να πεις, με οικογένεια πίσω σου, είναι όλα όντως πιο δύσκολα).
    Γενικά η ελληνική νοοτροπία δεν είναι τόσο της φιλοσοφίας ‘κυνήγα-τα-όνειρά-σου’ (μάλλον γιατί υπάρχουν πολλά ακόμα ‘προσφυγικά-κατοχικά κατάλοιπα’ στις συλλογικές μνήμες, αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα..)

    Στην δουλειά μου έχω δουλέψει με π-ο-λ-λ-ο-ύ-ς ανθρώπους, διαφόρων εθνικοτήτων και καταγωγών και αυτό που τους θαυμάζω είναι ότι τους είναι πολύ πιο εύκολο να αλλάξουν τα πάντα στην ζωή τους (τόπο διαμονής-δουλειά-κτλ) προκειμένου να κάνουν κάτι ‘περισσότερο’..

    Ναι, είναι όμορφη ιστορία, να βλέπεις ότι κάποιοι που ρίσκαραν πολλά για τα όνειρά τους, τελικά τα κατάφεραν! Κάπου στο ενδιάμεσο όμως του ‘δικού τους παραμυθιού’, μην ξεχνάμε, και το τι πέρασαν μέχρι να το καταφέρουν..

    Τις θέλω τέτοιες ιστορίες.
    Για να μου θυμίζουν (άσχετα με το τι επιλογές δόθηκαν ή όχι σε μένα / με το τι μονοπάτια διάλεξα εγώ τελικά), να στηρίξω όταν χρειαστεί τα όνειρα των δικών μου παιδιών.
    Για να μου θυμίσουν, όταν χρειαστεί, να δώσω κουράγιο στα μικρά μου να ανοίξουν τα φτερά τους μέχρι εκεί που εκείνα θα θέλουν (όχι μέχρι εκεί που εγώ θα τα νοιώθω ασφαλή)..

    Αρκετά σε ζάλισα τελικά…
    Χαιρετώ με φιλιά
    Καλό σου βράδυ 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Πολλά «όμως» μπορεί να προσθέσει κανείς Σμαραγδούλα μου, κοιτάζοντας πίσω την ζωή του. Ο καθένας μας, είναι μια ξεχωριστή περίπτωση και δεν υπάρχει συνταγή διαχείρισης εκτάκτων καταστάσεων στη ζωή μας, ούτε πώς να κάνετε πραγματικότητα τα όνειρα σας! 😉
      Από την προσωπική μου εμπειρία μπορώ μόνο να μιλήσω, γιατί κοιτάζοντας πίσω έχω δει καθαρά πως όλα τα προβλήματα που αντιμετώπισα μέχρι τώρα, δεν ήταν τυχαία… είτε επέτρεψα πολλά, είτε τα προκάλεσα και αυτό είτε από ανασφάλεια, είτε από ανωριμότητα είτε, είτε …πολλά είναι αυτά που μπορεί να μας κρατήσουν πίσω και να μη μας αφήνουν να ονειρευτούμε και να παλέψουμε για τα όνειρα μας, όταν είμαστε νέοι! 😛
      Έτσι καταλήγω, διαβάζοντας και τα σχόλια όλων σας, πως αν αγαπάς πραγματικά κάτι, το κάνεις και μάλιστα καλά, όποιο και να είναι το κόστος!
      Αυτό που έχει σημασία και τεράστια σημασία, είναι το πώς εσύ ως μάνα, θα ανοίξεις ψυχολογικά το δρόμο στα παιδιά σου για να έχουν εμπιστοσύνη και προπαντώς αγάπη στον εαυτό τους! ❤

      Πολλά πολλά και τα δικά μου γλυκά ΑΦιλιά καρδιάς! 🙂

  12. Ο/Η Η γωνιά της Αννίκας λέει:

    Στη μουσική τζαζ, ροκ θεωρώ τον εαυτό μου αναλφάβητο. Δεν είχα τέτοια ακούσματα (εξαίρεση ελαχίστων) για τα όνειρα όμως μπορώ να σου πω τον καιρό που ξυπόλυτα περπατούσαν σε μονοπάτι με αγκάθια.
    40 (σχεδόν) χρόνια μετά άφησαν πληγές που ακόμη ματώνουν. Δεν ήμουν παιδί της πόλης, το μέλλον προοιωνιζόταν δυσοίωνο εξ’ αρχής. Άφησα το χωριό και στριμώχτηκα σε μια κάμαρη δυο επί τρία που το χειμώνα έμπαζε από παντού και το καλοκαίρι πύρωνε σαν την κόλαση. Μύριζε το βιβλίο λαδίλα και πελτέ γιατί διάβαζα και μαγείρευα συγχρόνως. Έκλαιγα τα βράδια όταν δεν μπορούσα να κατανοήσω τον Λυσία, τον Ηρόδοτο, την εξίσωση 3ου βαθμού, αλλά δεν τολμούσα να ζητήσω φροντιστήριο γιατί δεν ήξερα αν το μεροκάματο του πατέρα έφτανε να πληρώσω το νοίκι.
    Αν είχα όνειρα; Ναι φυσικά, τα στρίμωχνα κάθε βράδυ κάτω απ’το μαξιλάρι μα το πρωί με προλάβαινε πάντα η πραγματικότητα.
    Κι έτσι βολεύτηκα με το «μη χείρον βέλτιστων» Έθαψα τα όνειρα, κρύβοντάς τα σ’ ένα τετράδιο Γυμνασίου γραμμένα με κόκκινο στυλό. «Τι θα γίνετε όταν μεγαλώσετε;»
    Δεν ξέρω αν είναι θέμα ρίσκου, πάθους, τόλμης και δεν ξέρω τι άλλο.
    Ούτε μηρυκάζω τα αρνητικά της ζωής μου, ούτε αναλώνομαι σε αυτολύπηση. Πιστεύω πως κάθε δυσκολία δεν είναι αξεπέραστη, αρκεί η ζωή να σου δώσει ίσες ευκαιρίες. Άλλωστε «ο τολμών νικά»
    Δεν σου κρύβω πως με συγκίνηση έγραφα το σχόλιο και σκέφτομαι τα παιδιά που ερήμην φορτώθηκαν το βάρος μιας κρίσης ….μακάρι να μπορούν να βελτιώσουν την ποιότητα της ζωής τους.
    Στεφανία μου σε φιλώ!
    Καλό βράδυ!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Λοιπόν Αννικά μου, πριν ξεκινήσω να σου απαντώ στο σχόλιο σου, θέλω να σου πω ένα μεγάλο μπράβο καρδιάς, γιατί δύσκολα οι άνθρωποι ανοίγουν την καρδιά τους για να μοιραστούν εμπειρίες ζωής, που μπορεί σε άλλους ν’ ανοίξουν τα μάτια… ❤
      Θα σταθώ στις πληγές που κουβαλάμε και που με την πρώτη ευκαιρία ματώνουν, για να αναρωτηθώ γιατί δεν φροντίζουμε να τις κλείσουμε και σε τι μας εξυπηρετεί αυτό το φορτίο… εκτός απ΄ το να μην επαναλάβουμε τα ίδια λάθη; 😉
      Βλέπεις και η ίδια μπορεί να μην ζούσα σ' ένα μικρό δωμάτιο, αλλά μια ζωή κουβαλούσα τις πληγές μου, μέχρι που αποφάσισα μια ευλογημένη πρωία να πάρω την ζωή μου, στα χέρια μου και να πετάξω αυτό το φορτίο… γιατί μαθαίνει κανείς να ζει συνειδητά την κάθε του στιγμή με επίγνωση και ευγνωμοσύνη για ότι έχει πετύχει στη ζωή του… και εσύ Αννίκα μου, "συν τοις άλλοις" έχεις προικιστεί και με το χάρισμα της γραφής και αυτό είναι πλούτος ζωής! 😉

      Μια γλυκιά και φωτεινή μέρα θα σου ευχηθώ με πολλά ΑΦιλιά καρδιάς! 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      On y va, Πουπερμίνα μου, με πυξίδα την φωνή της καρδιάς μας που μόνο αυτή μπορεί να κάνει πραγματικότητα τα όν ει ρα και όνειρα μας! ❤
      Απ΄το πρωί που απαντώ στα σχόλια των φίλων μου, αισθάνομαι σαν να δίνω εξετάσεις… περίεργο συναίσθημα που είμαι σίγουρη πως μπορείς να καταλάβεις… 😉

      Τα ΑΦιλιά μου, (κάτι σαν τα σέβη μου)!!! 🙂

  13. Ο/Η onmybookself λέει:

    Κάποτε είχα γράψει ότι η ζωή είναι ένα δώρο που κανείς δεν το ζήτησε κι όμως το πήρε και δεν θέλει το ανταλλάξει με τίποτε άλλο…Η ζωή μας παίζει παιχνίδια. Κάνουμε όνειρα, σχέδια, και κάποια μέρα ελπίζουμε πώς θα πραγματοποιηθούν! Όταν ξεκίνησα να κάνω επαγγελματικό προσανατολισμό σκεφτόμουν μια φράση που λέγαμε όλοι μας στις ομιλίες μας «να κάνεις το όνειρό σου πραγματικότητα». Κι γνωρίζω πόσο δύσκολα πραγματοποιήσιμο είναι αυτό που συμβουλεύω. Ο δρόμος των ονείρων δεν είναι εύκολος, είναι κοπιαστικός και απαιτεί μεγαλύτερη δύναμη ψυχής από αυτήν που διαθέτουμε για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στις καταστάσεις. Η νεότητα όμως δεν χαρακτηρίζεται από υπομονή και επιμονή. Σήμερα βλέποντας τους μαθητές μου καταλήγω σε ένα συμπέρασμα…ότι τα όνειρά τους είναι όνειρα με δεκανίκια. Οι γονείς κρατούν και συντηρούν τα όνειρά τους. Σήμερα έχουμε νέους που φοβούνται να ονειρευτούν ή ακόμα χειρότερα που δεν ξέρουν τι σημαίνει κάνω όνειρα στην ζωή μου για το μέλλον μου. Σήμερα οι γονείς θέλουν να βοηθήσουν τα παιδιά τους να κάνουν το όνειρό τους πραγματικότητα αλλά δεν έχουμε παιδιά που να ονειρεύονται να «γίνουν κάτι»…. Ζηλεύω τα σημερινά παιδιά γιατί τους δίνονται ευκαιρίες να κάνουν αυτά που αγαπούν και δεν τις εκμεταλλεύονται… το πρώτο βήμα είναι να γνωρίσουμε εμάς και έπειτα να ψάξουμε τα όνειρά μας και να πατήσουμε πόδι σε όσους στέκονται εμπόδιο!

  14. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Καλώς την και χαίρομαι να βρίσκω σχόλιο σου! 🙂
    Για πόσους η ζωή είναι δώρο;
    Πόσοι έχουν μάθει να ζουν και όχι να επιβιώνουν;
    Πολλά ερωτήματα μας θέτει η ζωή και που καλούμαστε να απαντήσουμε, έτσι δεν είναι; 😉
    Σίγουρα το «γνώθι σαυτόν» είναι σκοπός ζωής που δεν αποκτιέται ούτε μέσα από βιβλία, ούτε με σπουδές, αλλά ζώντας κανείς συνειδητά και με επίγνωση την καθημερινότητα του…
    Οι νέοι πρέπει να κάνουν όνειρα αλλά γι αυτό χρειάζεται πάθος, εμπιστοσύνη και αγάπη στον εαυτό τους, που η σύγχρονη εκπαίδευση δεν ενθαρρύνει μια και όλα στέφονται γύρω από το χρήμα… γιατί, επιτυχία=χρήμα!
    Για να μπορούν οι γονείς να βοηθήσουν τα παιδιά τους να υλοποιήσουν τα όνειρα τους, καλό είναι οι ίδιοι να πατούν στη γη και να έχουν επίγνωση των δυνατοτήτων των παιδιών τους… και πάνω απ΄όλα να τα αγαπούν γι αυτό που είναι και όχι γι αυτό που θα θέλανε να είναι! 😛

    Πολλά χαμογελαστά και τρυφερά ΑΦιλιά σου στέλνω! 🙂

  15. Ο/Η Μαρία Κανελλάκη λέει:

    Δεν ήξερα την ιστορία αυτή και θαύμασα την τόλμη του να ρισκάρει και να ακολουθήσει το όνειρό του. Είμαι σίγουρη πως υπάρχουν κι άλλοι που το τόλμησαν, αλλά η ανάγκη της επιβίωσης, τους στάθηκε εμπόδιο. Έχοντας πραγματοποιήσει ένα μεγάλο μου όνειρο, και αφού διάνυσα μιαν άσχετη επαγγελματική καριέρα, καθαρά για λόγους επιβίωσης, έχω να πω πως, αν κάτι το θέλεις πολύ, έρχεται η στιγμή της πραγμάτωσης. Αρκεί να το κάνεις εικόνα και στόχο και να μην το εγκαταλείψεις ποτέ.
    Φιλιά αγάπης Στεφανία μου!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Φυσικά Μαρία Κ. μου και υπάρχουν κι άλλοι που τόλμησαν και ρίσκαραν μια υποτιθέμενη ασφάλεια για να κυνηγήσουν τ’ όνειρο τους, όπως και πολλοί που δεν τόλμησαν αλλά τους ήρθαν τα πράγματα βολικά και άλλοι που τα άφησαν όλα για όλα και στο τέλος το μετάνιωσαν… δεν υπάρχουν κανόνες, το μόνο που μου ακούγεται αληθινό είναι και αυτό που γράφεις:
      «Αρκεί να το κάνεις εικόνα και στόχο και να μην το εγκαταλείψεις ποτέ»…

      Ναι Μαρία μου, ΑΦιλιά αγάπης! ❤

  16. Ο/Η ΣΜΑΡΑΓΔΕΝΙΑ ΡΟΥΛΑ λέει:

    Αν δεν υπηρχαν τα ονειρα δεν ξερω τι οψη θα ειχε αυτος ο κοσμος φιλεναδα..τα ονειρα ειναι οι στοχοι που βαζουμε στην ζωη μας .ασχετα αν ολοι πετυχαίνουν ή οχι.. ο καθε ενας μας ειναι ενας και μοναδικος οπως και τα ονειρα του…ονειρα ή ευχες .. που κανουμε…μεχρι το τελος της ζωης μας..
    Ακομα και αυτη η ιδια η τεχνολογια που μας επιτρεπει να τωρα μεσα απο ενα αψυχο κουτι…ηταν ονειρο καποιου που προσπαθησε και το εκανε πραγματικοτητα..
    Αχ τα ονειρα ομορφα που ειναι….!!!! σε κανουν να χαμογελας στα δυσκολα οπως τωρα…κανω εγω…
    Καλο σου βραδυ Στεφανια μου …φιλω σε..!!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Μήπως Ρούλα μου, για να μπορεί κανείς να κάνει όνειρα, πρέπει να ξυπνήσει; 😉
      Τα όνειρα της νύχτας, συνήθως τα βλέπει η μέρα και γελά, αν και μας δείχνουν την βαθύτερη ψυχολογική μας κατάσταση, φτάνει να μπορούμε να τα ερμηνεύσουμε! 😛
      Και τα όνειρα όπως και οι ευχές ή οι στόχοι μας, για να πραγματοποιηθούν θέλουν δουλειά, πάθος και προπαντός αγάπη στον εαυτό μας, έτσι δεν είναι! ❤
      Δουλειά επίσης θέλει και η σωστή διαχείριση της όποιας μας επιτυχίας!
      Μα τι σου γράφω αφού ξέρω πολύ καλά πώς είσαι από τα άτομα που ξέρουν να ευγνωμονούν για ότι έχει φέρει η ζωή στο δρόμο τους!

      ΑΦιλιά με ευχές για μια ακόμη όμορφη και χαμογελαστή μέρα! 🙂

  17. Ο/Η rennesense λέει:

    Ελπιδοφόρο και αισιόδοξο μήνυμα Στεφανία μου, και το «διδακτικό» με τον Peter Baker ,πάρα πολύ όμορφο για να «κουμπώσει» στο:
    ¨» κάνε τη ζωή σου ένα όνειρο
    και το όνειρό σου πραγματικότητα»
    Θεωρώ ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη πρόκληση από το να ακολουθήσεις ..ένα όνειρο ζωής
    Όνειρο, στόχος, επιθυμία… όπως και να το ονομάσω, όταν βγαίνει ως δύναμη από μέσα μας,σαν ορμητικό ποτάμι, είναι το ίδιο πράγμα και απαιτεί απο εμάς τα ίδια εφόδια,
    ασίγαστο πάθος
    πίστη
    θάρρος
    υπομονή και ΕΠΙΜΟΝΗ!

    Σε προσωπικό επίπεδο, το όνειρο ήταν πάντα στόχος,και τα βασικά «εργαλεία-κλειδιά» ήταν πάθος και επιμονή ( είμαι βλέπεις από αυτούς τους άλλους, που μπορούν να επιμένουν για κάτι στον αιώνα τον άπαντα 🙂 )

    κι όπως το νεράκι που τρέχει ασταμάτητα μπορεί να διαβρώσει και τον πιο σκληρό βράχο, έτσι και ο ..επιμένων έχει τις μεγαλύτερες πιθανότητες να καταφέρει έναν στόχο.

    ps:Πόσο ευχαριστήθηκα το μουσικό βίντεο (sunshine of your life) !! 🙂

    Καλό βράδυ με όμορφα όνειρα Στεφανία μου!! φιλιά πολλά πολλά 🙂

  18. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Λες, Ειρήνη μου:
    «Όνειρο, στόχος, επιθυμία… όπως και να το ονομάσω, όταν βγαίνει ως δύναμη από μέσα μας,σαν ορμητικό ποτάμι, είναι το ίδιο πράγμα και απαιτεί απο εμάς τα ίδια εφόδια,
    ασίγαστο πάθος
    πίστη
    θάρρος
    υπομονή και ΕΠΙΜΟΝΗ!»
    Έτσι είναι γιατί αν πραγματικά αγαπάς αυτό που θέλεις να πετύχεις, έχεις πάθος και πάθος χωρίς υπομονή και επιμονή, δεν υπάρχει… Α! και αυτή η υπομονή που σου δίνει δύναμη να επιμένεις και να μη φοβάσαι ακόμα και να ρισκάρεις! 😉
    Ο Κρισναμούρτι κάπου λέει, πως αν μια φορά έχεις κάνει πραγματικά υπομονή στην ζωή σου, μετά αυτό έρχεται αβίαστα μόνο του και γίνεται πολύ εύκολα!

    Καλή μέρα να έχουμε με πολύ sunshine in our life και με πολλά τρυφερά ΑΦιλιά! 🙂

  19. Ο/Η fantra13 λέει:

    Όπως πάντα αφυπνιστική Στεφανία μου! Καλή σου μέρα! 🙂

  20. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Καλή μέρα Φανούλα μου! ❤

    ΑΦιλιά αφυπνισμένα, ηλιόλουστα και χαμογελαστά στέλνω στην Ολλανδία! 🙂

  21. Ο/Η mariakat80 λέει:

    Αγαπημένη μου Στεφανία…
    ένα από αυτά που μου στοίχισαν τις περίεργες μέρες του καλοκαιριού είναι οτι έχασα την διάθεσή μου να ονειρεύομαι. Δεν μπορούσα να το κάνω… δεν είχα σχέδια δεν με ένοιαζε τιποτα.
    Καθώς είμαι ένα άτομο που άλλο σπούδασε κι άλλο έκανε τελικά, κάνοντας το όνειρο μου να ασχοληθώ με τον προγραμματισμό , πραγματικότητα, πιστεύω πως ναι είναι εφικτό. Μπορεί ακόμα να μην έχω καταφέρει να φτάσω εκει που θελω αλλα βημα βήμα στοχεύω σε κάτι καλύτερο.
    Δυστυχως είναι αλήθεια κι αυτό που ανεφεραν πιο πανω πως ζουμε σε μια χώρα και μια κοινωνία που μας βάζει φραγμούς σε πολλά πράγματα. Είναι ένα μεγάλο εμπόδιο αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι επειδη δεν μπορούμε να κάνουμε όλα όσα ονειρεύομαστε στο 100% δεν πρέπει να στοχεύουμε το 50. Εξαλλου το ένα φέρνει το άλλο και η ζωή ειναι γεμάτη ρίσκα και δοκιμασίες!!!
    Σε φιλω γλυκά!

  22. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Μαράκι μου, αγαπημένο, να σου πω τι αισθάνομαι πως σου συνέβη το καλοκαίρι και είχες αυτή την αίσθηση αδράνειας που δεν σε άφηνε να κάνεις όνειρα;
    Κατ΄αρχάς για κάποιο ανεξήγητο λόγο αυτό ειδικά το καλοκαίρι σε κανένα δεν άφησε την αίσθηση χαλάρωσης και ξεγνοιασιάς που υποτίθεται πως φέρνουν οι διακοπές… δεν ξέρω αν έφταιγε η αστάθεια του καιρού που δεν μας άφηνε να κάνουνε σχέδια- όνειρα ή η γενική κατάσταση παντού και στη χώρα μας, μετανάστες ανακατεμένοι με παραθεριστές και τουρίστες έφτιαχναν ένα σκηνικό όντος περίεργο!
    Μη βιάζεις τον εαυτό σου για αποτελέσματα, χαλάρωσε, όλοι μας έχουμε «τον καιρό» μας, ακολούθησε την καρδιά σου, έχε εμπιστοσύνη στην Μαρία και θα δεις πως η ζωή έχει γυρίσματα και χωρίς να το καταλάβεις όλα θα στρώσουν μαγικά! 😉

    Μη ξεχνάς πως πάνω από τα σύννεφα ο ήλιος πάντα λάμπει! 😛

    Πολλά χαλαρά και γλυκά ΑΦιλιά σου στέλνω! 🙂

  23. Ο/Η Ariadni St λέει:

    Καλημερα μαγισσούλα, τι ωραία ιστορια και μηνυματα που μας θυμιζεις!
    Σε φιλω, καλό σαββατοκυριακο

  24. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Καλημέρα και σε σένα Αριάδνη μου! 🙂

    Τροφή και γαλήνη για την καρδιά μας, παρόμοιες ιστορίες! ❤

    ΑΦιλιά πολλά πολλά και καλό μας Σαββατοκύριακο! 🙂

  25. Φοβερή η ιστορία σου Στεφανία μου, όπως και ρα σχόλια των φίλων μας.
    Χωρίς όνειρα δεν υπάρχει ζωή, εξέλιξη, άσχετα αν πραγματοποιηθούν.
    Αν είχαμε την ευκαιρία να ζησουμε δυο φορές, ίσως να μαθαίναμε τι είναι καλύτερο.
    Να τα ακολουθήσουμε η να συμβιβαστούμε, που σημαίνει τις περισσότερες φορές.
    Η ζωή είναι μια και πρέπει να παλέψουμε Γι Αυτή.
    Ας είμαστε ευγνώμονες που μας χαρίστηκε όμως κι ας συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε όσο χρονών και να γίνουμε.
    Το θέμα σου, άνοιξε ψυχές.
    Να είσαι καλά και φιλάκια πολλά

  26. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Και πόσες παρόμοιες ιστορίες Ρένα μου, θα έχουν υπάρξει και θα υπάρξουν που λίγοι γνωρίζουν! 😉
    Και φυσικά δεν έχει όριο ηλικίας το όνειρο μια και είναι η κινητήριος δύναμη που μας σπρώχνει σε δράση!
    Το σημαντικό είναι και αυτό που και εσύ επισημαίνεις, η ευγνωμοσύνη, να ευχαριστούμε τη ζωή που μας δίνει την ευκαιρία να κάνουμε όνειρα! 😛

    Καλή γλυκιά Κυριακή θα σου ευχηθώ με πολλά πολλά ΑΦιλιά! 🙂

  27. Ο/Η maniaspirit λέει:

    Τι να πω, διάβασα την ιστορία, διάβασα και τα σχόλια με μεγάλη προσοχή. Να πω την αλήθεια μου, την δική μου αλήθεια, ακόμη και αν στην πορεία της ζωής μου άλλαξα κάποιες διαδρομές, πάντα τα όνειρα μου με ακολουθούσαν, μάλιστα κάποια πραγματοποιήθηκαν και σε μεγάλη σχετικά ηλικία. Το μυστικό νομίζω είναι να μην συνδέσεις, να μην θεωρήσεις ως δεδομένο πως το όνειρό σου θα σε κάνει πλούσιο (χρήματα), πετυχημένο, καταξιωμένο με λαμπρή καριέρα. Το όνειρό μας δεν είναι τίποτε άλλο από μια βαθιά ανάγκη έκφρασης, μια ανάγκη που πρέπει να την εκφράζουμε μέσα από οποιαδήποτε εργασία μας …κάπως έτσι 🙂
    Αγκαλίστα 🙂

  28. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Διαβάζοντας ξανά τα σχόλια μας, Μάνια μου, αναρωτήθηκα (τελικά!) τι είναι αυτά τα όνειρα, επιθυμίες, σκοποί… που το ένα ακολουθεί το άλλο και είδα πως πολλές φορές μας εμποδίζουν να δούμε την πραγματικότητα και να ζήσουμε το εδώ και τώρα μας, όπως μας παρουσιάζεται την κάθε στιγμή… και σίγουρα αν το όνειρο είναι συνδεδεμένο με χρήμα ή καταξίωση, μάλλον ελοχεύει η απογοήτευση! 😉
    Το όνειρο αν μέσα του δεν περικλείει την Αγάπη αυτό το πάθος καρδιάς, δεν νομίζω πως μπορεί να ονομαστεί «όνειρο»! ❤

    Ονειρεμένα ΑΦιλιά και αγκαλίτσες σου στέλνω!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.