Φρέσκος χρόνος;

Krishnamurti: I wonder what we mean by a new year.
New. Is it a fresh year, a year that is totally afresh, something that has never happened before?
When we say something new, though we know there is nothing new under the sun, when we talk about a new and a happy year, is it really a new year for us?
Or is it the same old pattern repeated over and over and over again?
Same old rituals, same old traditions, same old habits, a continuity of what we have been doing, still are doing, and will do the same thing this year.

Κρισναμούρτι: Αναρωτιέμαι τι εννοούμε με νέο χρόνο.
Νέο. Είναι ένας φρέσκος χρόνος, ένας χρόνος που είναι εντελώς καινούργιος, κάτι που δεν έχει ξαναγίνει ποτέ πριν;
Όταν λέμε κάνει νέο, παρόλο που ξέρουμε πως δεν υπάρχει τίποτα νέο κάτω από τον ήλιο, όταν μιλάμε για ένα νέο και ευτυχισμένο χρόνο, είναι πραγματικά ένας νέος χρόνος για μας;
‘Η είναι το ίδιο παλιό μοντέλο που επαναλαμβάνεται πάλι και πάλι;
Οι ίδιες παλιές τελετουργίες, οι ίδιες παλιές παραδόσεις, οι ίδιες παλιές συνήθειες, μια συνέχιση αυτού που κάναμε, που ακόμα κάνουμε και θα κάνουμε το ίδιο αυτόν τον χρόνο.

.

.

So, is there anything new?
Is there anything that is really afresh, something that you have never seen before?
I think this is rather an important question, if you will follow it – to turn all the days of our life into something which you have never seen before.
That means a brain that has freed itself from its conditioning, from its characteristics, from its idiosyncrasies and the opinions and the judgements and the convictions.
Can we put all that aside and really start a new year?
It would be marvellous if we could do that.

Έτσι, υπάρχει τίποτα νέο;
Υπάρχει οτιδήποτε που είναι πραγματικά καινούργιο, κάτι που να μην έχετε ξαναδεί πριν;
Νομίζω πως είναι πραγματικά μια σημαντική ερώτηση, αν θα την ακολουθήσετε- να γυρίσουμε όλες τις μέρες της ζωής μας σε κάτι που να μην έχουμε δει πριν.
Αυτό σημαίνει έναν εγκέφαλο που έχει τραφεί από την διαμόρφωση του, από τα χαρακτηριστικά του, από την ιδιοσυγκρασία του και τις γνώμες και τις κρίσεις και τις πεποιθήσεις.
Μπορούμε να τα βάλουμε όλα αυτά κατά μέρος και πραγματικά να ξεκινήσουμε ένα νέο χρόνο;
Θα ήταν υπέροχο αν μπορούσαμε να το κάνουμε αυτό.

J. Krishnamurti

First Public Question & Answer Meeting at Madras

January 1985

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε όλη την ομιλία στα Αγγλικά, μια και μετέφρασα μόνο ένα τμήμα.

.

Ένα σπάνιο ντοκουμέντο του Krishnamurti το 1928 & 1930.
(Σε κάποιο σημείο κόβεται αλλά συνεχίζει…)

.

«Η πιο υψηλή μορφή ανθρώπινης νοημοσύνης είναι η ικανότητα να παρατηρείς χωρίς να κρίνεις».

«Είσαι ο Δάσκαλος και ο Μαθητής του εαυτού σου.»

.

.

.

About Άιναφετς

To Άιναφετς είναι το ανάποδο του ονόματος Στεφανία και μ’ αυτό εμφανίζεται ως “μάγισσα Άιναφετς” σε ιστορίες του “Παραμυθά.
This entry was posted in Διάφορα. Bookmark the permalink.

21 Responses to Φρέσκος χρόνος;

  1. Ο/Η Βεατρίκη Α λέει:

    Καλημέρα!! Μου έλειψες!!Και, ως προς τις σκέψεις του φιλόσοφου..Σοφά τα λέει..Πάντα μα πάντα υπάρχει κάτι το καινούργιο, κάτι το νέο στην κάθε μέρα μας, κάτι που η ματιά μας μπορεί να δει είτε κάτι που δεν έχει ξαναδεί είτε κάτι διαφορετικά από οτι πριν..Πλούτος η κάθε μέρα μας!! Φιλιά πολλά Στεφανία μου!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καλώς την Βεατρίκη που έχασα για λίγο, μα νάτην πάλι φρέσκια φρέσκια! 🙂
      Μα φυσικά και υπάρχει πάντα κάτι νέο που προσφέρεται μπροστά μας, το θέμα είναι αν θα συνδεθούμε μαζί του σε τέτοιο βαθμό που να μπορούμε να πούμε, ναι, αυτό ανήκει στο παρελθόν, τώρα υπάρχει μια φρέσκια ευκαιρία να αλλάξω! 😉

      ΑΦιλιά πολλά πολλά με πλούτο καρδιάς και από μένα! 🙂

  2. Ο/Η onmybookself λέει:

    Καλησπέρα κι από εμένα!Το νέο το φτιάχνουμε εμείς! Αν επιθυμούμε την αλλαγή θα έχουμε κάτι νέο. Ο εφησυχασμός, η αδράνεια και η παθητικότητα φέρουν ένα κάτι νέο αλλά κενό και άδειο!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καλησπέρα, καλησπέρα και από μένα! 😉
      Πολύ σωστά το βλέπεις, το νέο, το φρέσκο, το καινούργιο δεν έρχεται μόνο του, θέλει να βάλουμε το χεράκι μας και να παραμερίσουμε τις πολλές παλιές συνήθειες που συνήθως μας βολεύουν και κουβαλάμε ασυνείδητα με αποτέλεσμα να ζούμε μια άδεια και κενή ζωή! 😛

      ΑΦιλιά γεμάτα χαμόγελα και δράση! 🙂

  3. Ο/Η Μαρία Γ. λέει:

    Κατά κανόνα επαναλαμβάνεται ο παλιός χρόνος με μια γενναία, κάθε φορά, δόση ελπίδας και πίστης για μια φρέσκια αλλαγή. Άλλοτε το καταφέρνουμε κι άλλοτε όχι. Αλλά κάπως έτσι δεν προχωράει η ζωή και μαζί της κι εμείς;
    Πολλά φιλιά Στεφανία μου και καλό σου απόγευμα 🙂

  4. Ο/Η Giannis Pit λέει:

    Αυτό το «παιχνίδι» του νέου με το παλιό. Συμβολικά σίγουρα νομίζω τα λόγια του. Τι είναι νέο στη ζωή μας, τι παλιό. Πόσο το νέο ανακυκλώνει το παλιό.
    Πάντα έχεις κάτι εδώ που κουβαλάς Στεφανία να μας βαράει κουδουνάκια στη σκέψη και τον εφησυχασμό μας.
    Καλησπέρα καλή μου φίλη.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Δεν είναι συμβολικά τα λόγια του Κρισναμούρτι είναι πρακτικά!
      Το παλιό είναι παλιό και ανήκει στο παρελθόν, ασχέτως αν εμείς εξακολουθούμε και κρατάμε την ίδια νοοτροπία και ας βλέπουμε πως η ζωή μας, έχει τελματώσει… 😉
      Στο παλιό ανήκουν οι παραδόσεις, ειδικά αυτές που εμείς οι ίδιοι επαναλαμβάνουμε σαν ρομποτάκια κάθε μέρα… ναι, Γιάννη, αυτές οι συνήθειες που με τίποτα δεν τολμούμε να αλλάξουμε γιατί αυτή η βολή, μας δίνει μια φαινομενική ασφάλεια και το αποτέλεσμα, να μη πνέει φρέσκος αέρας στη ζωή μας… όχι, το νέο, το φρέσκο, το καινούργιο όταν είναι και καρδιάς εξαφανίζει το παλιό, είναι νόμος! 😛
      Δεν είναι «παιχνίδι» ούτε λογοτεχνικό, ούτε λογικό το να μη βλέπουμε την διαφορά του παλιού με το φρέσκο που αυτό αλλάζει ριζικά την ζωή μας!!! 😉

      ΑΦιλιά Γιάννη μου και ας πέφτουν λίγο βαριά, είναι όμως καρδιάς! 🙂

  5. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Ναι Μαρία Γ. μου, έτσι είναι! 😉
    Το «δράμα» μας, είναι που εναποθέτουμε τις ελπίδες και την πίστη μας, για μετά, για κάποια στιγμή που θα νομίζουμε κατάλληλη… και ας ξέρουμε πολύ καλά πως η ελπίδα και η πίστη δεν είναι δράση! 😛
    Δράση είναι πρώτα η επίγνωση πως αδρανούμε και στη συνέχεια δράση είναι, μια γερή απόφαση να ρισκάρουμε ν’ αλλάξουμε νοοτροπία… δεν είναι εύκολο, αλλά η επίγνωση κάνει όλη τη δουλειά! 😉
    Να σταματήσει, «Το ίδιο παλιό μοντέλο που επαναλαμβάνεται πάλι και πάλι;»

    ΑΦιλιά και καλό μας ηλιόλουστο απογευματάκι! 🙂

  6. Ο/Η Η γωνιά της Αννίκας λέει:

    Το ερώτημα παλιό όσο και η ζωή. Αλλάζει ο χρόνος (συνήθως μικραίνει) αλλά τίποτα δεν αλλάζει. Είναι έτσι; Ακόμα κι αν είναι, ακόμα κι αν όλα όσα ελπίζουμε και περιμένουμε φαντάζουν αφελείς ρομαντισμοί, θα έλεγα ότι κερδίζουμε σε μικρά και μεγάλα θαύματα της ζωής που συμβαίνουν κάθε μέρα, κερδίζουμε σε εμπειρίες βγαίνοντας απ’ τα γκρεμισμένα ερείπια του παλιού χρόνου.
    Η ελπίδα, η αισιοδοξία και η προσδοκία είναι ήδη πολλά να περιμένουμε από ένα πυκνοκατοικημένο χρόνο. Η αγάπη, η μοναξιά, η γνώση στις διαδρομές της ζωής δεν είναι όλα μια συνδιαλλαγή με το χρόνο;
    Στο χέρι μας, νομίζω, είναι να χτίσουμε μια «νέα» πραγματικότητα.
    Φιλιά Στεφανία μου!
    Καλό βράδυ!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καλημέρα Αννίκα! 🙂
      Ο πλανήτης μας είναι παλιός αλλά η ζωή, είναι παλιά; 😉
      Κάθε μας στιγμή δεν είναι νέα ως προς την προηγούμενη;
      Όταν είμαστε στο εδώ και τώρα μας, ο ψυχολογικός μας χρόνος δεν υπάρχει, το θέμα είναι για πόσα δευτερόλεπτα μπορούμε να είμαστε παρόντες! 😛
      Ρωτάς:
      «Η ελπίδα, η αισιοδοξία και η προσδοκία είναι ήδη πολλά να περιμένουμε από ένα πυκνοκατοικημένο χρόνο. Η αγάπη, η μοναξιά, η γνώση στις διαδρομές της ζωής δεν είναι όλα μια συνδιαλλαγή με το χρόνο;»
      Την απάντηση μπορεί να την δώσει ο καθένας για τον εαυτό του και όχι ότι φέρει η ζωή…
      Όσο για την αγάπη τουλάχιστο έτσι όπως την βιώνει ο καθένας, είναι η μόνη μας, «λύση» μια και όπως πολύ σωστά επισημαίνεις, «Στο χέρι μας, νομίζω, είναι να χτίσουμε μια «νέα» πραγματικότητα»! ❤

      Πολλά ΑΦιλιά πάντα καρδιάς Αννίκα μου! 🙂

  7. Ο/Η aristea k λέει:

    Να παρατηρείς χωρίς να κρίνεις. Εγώ εδώ θα σταθώ περισσότερο.
    (Για τον χρόνο και το παρελθόν ασχολούμαι, μέσω ενός άλλου αναγνώσματος,
    αυτόν τον καιρό. Κάτι συμπτώσεις όμως! ☺)
    Να παρατηρείς χωρίς να κρίνεις. Χωρίς να γνωρίζω έρευνες και άλλα στοιχεία,
    στοιχηματίζω ότι το 96-98% των ανθρώπων δεν μπορεί να το κάνει αυτό, ούτε για λίγα
    λεπτά. Και δεν βγάζω την ουρά μου απέξω. Όταν σταματώ να με παρατηρώ, αρχίζω
    κι εγώ την κριτική. Ακόμα και για μένα την ίδια. Οπότε η ουσία είναι …μην σταματάμε
    να έχουμε επαφή. Επίγνωση. ε, μαγισσούλα μου;
    Σε γλυκοφιλώ! ♥

  8. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Α! Αριστέα μου, την περίμενα αυτή την ερώτηση και χαίρομαι που μας δίνεται η ευκαιρία να το συζητήσουμε! 😉
    Η κρίση που βασικά είναι επίκριση είναι το μεγάλο εμπόδιο στο να καταφέρει κανείς να γνωρίσει τον εαυτό του, το «γνώθι σαυτόν»…
    Σωστά παρατήρησες πως λίγοι είναι αυτοί που παρατηρούν χωρίς να κρίνουν και μάλιστα είναι και η δικιά μου «δουλειά» να πάψω να κρίνω ότι μου φαντάζει περίεργο, αλλά το χειρότερο είναι να πάψουμε να επικρίνουμε τον εαυτό μας και εδώ έχω δει πως αν σταματήσεις να επικρίνεις τον εαυτό σου, η επίκριση προς τα έξω ελαττώνεται αισθητά! 😉
    Η επίγνωση ναι, είναι αυτή που βάζει φρένο στον αυτόματο επικριτή μας! 😛

    Για δες τι λέει και ο Κρισναμούρτι για την κρίση:

    https://ainafetst.wordpress.com/2016/04/26/%ce%ba%cf%81%ce%b9%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae/

    ΑΦιλιά γλυκά και ας μη ξεχνάμε πως είμαστε οι Δάσκαλοι και οι Μαθητές του εαυτού μας! 🙂

  9. Ο/Η dodo λέει:

    «Θα ήταν υπέροχο αν μπορούσαμε να το κάνουμε αυτό»: Ακριβώς!

  10. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Και είναι όντος υπέροχο όταν συνειδητά αφήνουμε πίσω μας, το παλιό γνωστό και τολμούμε να ανοίξουμε την καρδιά μας, για το φρέσκο. το νέο και το καινούργιο γιατί είναι το μόνο που μας ξανανιώνει- «φρεσκάρει»! 😉

    ΑΦιλιά πολλά πολλά Dodoula μου! 🙂

  11. Ο/Η rennesense λέει:

    Καλησπέρα Στεφανία μου!
    Σοφά τα λόγια του δασκάλου, (διάβασα ολόκληρη την ομιλία από το σύνδεσμο που μας έδωσες )
    και τα μηνύματα του τόσο σοφά και χρήσιμα!!

    Να πω κιόλας ότι το παρακάτω :
    «Η πιο υψηλή μορφή ανθρώπινης νοημοσύνης είναι η ικανότητα να παρατηρείς χωρίς να κρίνεις».
    είναι για μένα ότι αγαπώ περισσότερο από τα λεγόμενά του ❤

    Η κριτική , ποτέ δεν μου άρεσε, είτε σαν δότης είτε σαν δέκτης. αν και τυχαίνει πολλες φορές στη ζωή μας να την κάνουμε ή να μας την κάνουν, γιατί οι προκλήσεις γύρω μας είναι πολλές, όταν δε η κριτική γίνεται με αγάπη ή με ευγένεια και καλή πρόθεση, τότε προτιμώ να την ονοματίζω , χρήσιμο σχολιασμό, ευγενική παρέμβαση, σοφή καθοδήγηση,επωφελής επίπληξη, κι ότι άλλο παραμφερές βάλει ο νους σου..εκτός από τον ορισμό…κριτική ( τόσο πολυ δε μου αρέσει η λέξη 😛 )

    Τώρα όσο για το νέο έτος, δε θα φέρει τίποτα το νέο μαζί του, αν εμείς μένουμε παλιοί.
    Το νέο, το φρέσκο, δεν το βρίσκουμε…. το δημιουργούμε.
    αρκεί με επίγνωση,, να δράσουμε…ως προς αυτό.

    αλλά αν ερμηνεύουμε το περιβάλλον μας με τον ίδιο τρόπο κάθε μέρα
    σκεφτόμαστε τις ίδιες σκέψεις.
    . ζουμε με τα ίδια συναισθήματα κάθε μέρα,
    το σώμα μας πιστεύει οτι βρίσκεται στο παρελθόν ( όπως λέει και ο Dispenza)

    και ζώντας κατα αυτό το τρόπο τίποτα νέο και φρέσκο δεν προκύπτει 🙂 😉

    καλό βράδυ Στεφανία μου , Καλή Αποκριά. με φρέσκο αεράκι μέσα σου και γύρω σου 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καλημέρα Ειρήνη! 🙂

      Πάμε στο θέμα, γράφεις:
      …»όταν δε η κριτική γίνεται με αγάπη ή με ευγένεια και καλή πρόθεση, τότε προτιμώ να την ονοματίζω, χρήσιμο σχολιασμό, ευγενική παρέμβαση, σοφή καθοδήγηση,επωφελής επίπληξη, κι ότι άλλο παραμφερές βάλει ο νους σου..εκτός από τον ορισμό…κριτική».

      Αναρωτιέμαι κατά πόσο μας επιτρέπεται ακόμα και εντελώς καλοπροαίρετα να παρέμβουμε, να συμβουλέψουμε, να επιπλήξουμε επωφελώς ακόμα και το παιδί μας ή αγαπημένο πρόσωπο ή οτιδήποτε έρχεται στ’ αυτιά μας.
      λέπεις, η ίδια διατηρώ για τον εαυτό μου, τεράστιες αμφιβολίες αν από πίσω δεν κρύβεται το εγώ που «ξέρει» καλύτερα που είναι πιο σωστό, έμπειρο, ευγενικό κλπ… 😉

      Για την κριτική αντιγράφω ένα απόσπασμα από μια ομιλία του Κρισναμούρτι:
      «Όταν θέλω να καταλάβω, όταν θέλω να κατανοήσω – όχι επιφανειακά, αλλά βαθιά – όλη τη σημασία της σχέσης μου μαζί σου, αρχίζω να σε κρίνω ή έχω επίγνωση της σχέσης μας παρατηρώντας την σιωπηλά;»

      Η επίγνωση του πώς λειτουργούμε απέναντι στον άλλο, θα ρίξει φως και στο μέσα μας, έτσι θα δράσουμε ορθά! 😛

      Με αυτά και με άλλα πολλά, ας είμαστε προσεχτικοί (στα πάντα) γιατί σίγουρα ο νέος μας χρόνος θα είναι καλύτερος!!!

      ΑΦιλιά τρυφερά, ηλιόλουστα και χαμογελαστά! 🙂

  12. Ο/Η Marina Tsardakli λέει:

    Νομίζω πως η τελευταία φράση είναι αυτή που θέλω να κρατήσω. Ο εαυτός μας αποτελεί και τις δυο όψεις ενός νομίσματος, ανάλογα την στιγμή.
    Ναι, δεν ξέρω αν υπάρχει η έννοια του «νέου» δεδομένου ότι όντως, κουβαλόντας τις εμπειρίες και όλα τα βάρη του παρελθόντος, δεν ξεκινάμε κάτι καινούριο, απλά πάμε παρακάτω. Ίσως απλά, με διαφορετικά δεδομένα, αλλά όχι νέα.
    Δεν το ‘χα σκεφτεί ποτέ έτσι. Σε ευχαριστώ για την τροφή για σκέψη μαγισσούλα μου.
    Σε φιλώ πολύ γλυκά.
    Καλό Σ-κ και καλό Τριήμερο! 🙂

  13. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Όλοι μας Μαρινάκι μου, είμαστε διαμορφωμένοι απ΄ το πώς μεγαλώσαμε και μόνο αν το κατανοήσουμε μπορούμε να πάψουμε να ζούμε με τις συνήθειες, παραδόσεις, βολές, ιδέες που εδραιώσαμε τόσα χρόνια και να επιτρέψουμε να φυσήξει φρέσκος νέος αέρας στη ζωή μας! 😉
    Το παρελθόν είναι χρήσιμο γιατί μας δείχνει που κάναμε λάθη και μας διδάσκει να μην τα επαναλάβουμε… αν δεν πεθάνει το παλιό, το νέο δεν μπορεί να γεννηθεί και αυτό είναι νόμος! 😛

    ΑΦιλιά με ευχές για ένα όμορφο και γαλήνιο τριήμερο! 🙂

  14. Σαφώς και στις ανατολικές φιλοσοφίες ο χρόνος έχει διαφορετική αξία και μετριέται -όχι μ’ ένα ρολόι- αλλά με τις εναλλαγές της φύσης και την εξέλιξη – ανανέωση του εαυτού μας. Εδώ βέβαια, αυτά είναι ψιλά γράμματα. Κάναμε το χρόνο δυνάστη, τον κυνηγάμε μονίμως να τον προλάβουμε (σαν να κυνηγάμε τον ίσκιο μας ένα πράγμα) και τον θεωρούμε εχθρό όταν ανακαλύπτουμε τα σημάδια του πάνω μας. Έχουμε δε την ψευδαίσθηση, πως μπορούμε να τον σταματήσουμε ή και να τον γυρίσουμε πίσω, με μια πλαστική χειρουργική ή κρέμες που υπόσχονται την «αιώνια νεότητα». Το αποκορύφωμα της ανοησίας…
    Φιλιά γλυκά σου στέλνω Στεφανία μου. Ευχές για μια γιορτινή (όχι καρναβαλίστικη) Καθαροδευτέρα!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καλησπέρα Μαρία Κ.! 🙂
      Ευχαριστώ που αναφέρεις τον χρόνο, γιατί έτσι μου δίνεται η ευκαιρία να εξηγήσω τι εννοεί ο Κρισναμούρτι όταν μιλάει για χρόνο, δεν εννοεί τον χρόνο του ρολογιού- ημερολογιού, αλλά τον ψυχολογικό χρόνο! 😉
      Ψυχολογικός είναι ο χρόνος, που ο άνθρωπος ορίζει-θέλει- επιθυμεί όταν θέλει να μην είναι αυτό που είναι και θέλει «κάποια στιγμή» ν’ αλλάξει μελλοντικά αυτό που είναι ή τα συναισθήματα του, σε κάτι άλλο συνήθως καλύτερο (να γίνω καλύτερος άνθρωπος!), αυτό φυσικά ισχύει και για καταστάσεις που δεν μας αρέσουν! 😛
      Έτσι βλέπεις τριαντάρηδες που μέσα τους μοιάζουν με ογδοντάρηδες ως προς την εσωτερική φρεσκάδα και εβδομηντάρηδες με διάθεση και ζωτικότητα μικρού παιδιού!
      Όσο για τα χρόνια που περνούν χωρίς να το πάρουμε είδηση ή το παίρνουμε μόνο όταν κοιταζόμαστε στον καθρέπτη αυτό και αν είναι μια «λυπητερή» πραγματικότητα! 😉

      ΑΦιλιά τρυφερά αλλά προβληματισμένα ως προς την εσωτερική μας, απόκρια! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.