Αργότερα! Later!

We have this term that we use “later”.
Its very comfortable, this term “later”.
It’s always gonna be later:
“I’ll get to that later” or
“Death will come later”.
I think it gives us a comfortable distance from this experience
that’s rather mysterious to us.

*******************

Έχουμε αυτόν τον όρο που χρησιμοποιούμε, «αργότερα».
Αυτός ο όρος, «αργότερα» είναι πολύ βολικός.
Πάντα θα είναι αργότερα:
«Θα φτάσω σε αυτό αργότερα» ή
«Ο θάνατος θα έρθει αργότερα».
Νομίζω πως μας δίνει μια βολική απόσταση από αυτή την εμπειρία
που είναι μάλλον μυστηριώδης για μας
.

.

.

People often discover at the time of their death
that they’re much more than the small,
separate self they’ve taken themselves to be.
 
What’s amazing to me is that we take all that we are
and shrink it down to such a small story. 
And then live into that story as if it were true.
At the end of their life,
people realize they were living in too small a story.

*****************************

Οι άνθρωποι συχνά ανακαλύπτουν την ώρα του θανάτου τους
πως είναι πολύ παραπάνω από αυτό το μικρό
ξεχωριστό εγώ που νόμιζαν πως είναι ο εαυτό τους.

Αυτό που μου φαίνεται απίστευτο είναι, πως δεχόμαστε όλα όσα είμαστε
και τα συρρικνώνουμε σε μια πολύ μικρή ιστορία.
Και στη συνέχεια ζούμε μέσα σε αυτή την ιστορία σαν να ήταν αληθινή.
Στο τέλος της ζωής τους, οι άνθρωποι
συνειδητοποιούν πως ζούσαν σε μια πολύ μικρή ιστορία
.

.

.

We have this term that we use “later”.
Its very comfortable, this term “later”.
It’s always gonna be later:
“I’ll get to that later” or
“Death will come later”.
I think it gives us a comfortable distance from this experience
that’s rather mysterious to us.

*******************

Έχουμε αυτόν τον όρο που χρησιμοποιούμε, «αργότερα».
Αυτός ο όρος, «αργότερα» είναι πολύ βολικός.
Πάντα θα είναι αργότερα:
«Θα φτάσω και σε αυτό αργότερα» ή
«Ο θάνατος θα έρθει αργότερα».
Νομίζω πως μας δίνει μια βολική απόσταση από αυτή την εμπειρία
που είναι μάλλον μυστηριώδης για μας
.

.

.
Death is not just happening to us at the end of a long road.
Its always with us.
It’s in the marrow of every passing moment.
I call it “the secret teacher that’s hiding in plain sight” 
that helps us tdiscover really what matters.

Frank Ostaseski 
«What the living can learn from the dying

*************************

Ο θάνατος δεν συμβαίνει απλώς σε μας, στο τέλος ενός μακρύ δρόμου.
Είναι πάντα μαζί μας.
Είναι η ουσία της κάθε στιγμής που περνά.
Την αποκαλώ, «Ο μυστικός δάσκαλος που κρύβεται στην πλήρη θέα»,
αυτό μας βοηθά να ανακαλύψουμε πραγματικά τι έχει σημασία.

Φρανκ Οστασέσκι*
«Τι μπορεί να μάθει ο ζωντανός από αυτόν που πεθαίνει

*Ο Φρανκ Οστασέσκι είναι πνευματικός δάσκαλος που ζει στην Αμερική.
Διοργανώνει εργαστήρια που αποκαλύπτουν τη στάση των ανθρώπων απέναντι στον θάνατο και δίνει έμφαση σε μια προσεκτική προσέγγιση στη φροντίδα του ετοιμοθάνατου.

.

.

.

About Άιναφετς

To Άιναφετς είναι το ανάποδο του ονόματος Στεφανία και μ’ αυτό εμφανίζεται ως “μάγισσα Άιναφετς” σε ιστορίες του “Παραμυθά.
This entry was posted in Διάφορα. Bookmark the permalink.

25 Responses to Αργότερα! Later!

  1. Ο/Η mariela λέει:

    Είναι αλήθεια… πως αν κανείς φανταστεί το νεκροκρέββατο του ίσως και να δει τη ζωή αλλιώς… ίσως και να προλάβει!!

  2. Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα για το θάνατο αυτή την οπτική. Αλλά θεωρώντας τον ως «μυστικό δάσκαλο» μπορεί και να εκτιμάμε την αξία της κάθε στιγμής ζωής που μας αναλογεί. Το κακό είναι ότι έχουμε εθιστεί στον τρόμο του θανάτου, αντί να συμφιλιωθούμε με το χρόνο και το γήρας.
    Πολύ ενδιαφέροντα όσα λέει κι αυτός ο πνευματικός δάσκαλος, Στεφανία μου.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Έχουμε μεγαλώσει με τον φόβο του θανάτου Μαρία Κ. μου, γιατί δεν βρέθηκε κανείς να μας εξηγήσει ότι ζούμε καθημερινά μαζί του! 🙂
      Προσωπικά άκουσα από τον Κρισναμούρτι να μιλά τόσο όμορφα για τον θάνατο της κάθε στιγμής που συμφιλιώθηκα με αυτόν ή καλύτερα με την αξία του να ζεις το τώρα σου, σαν να ήταν η τελευταία στιγμή της ζωής σου! 😉

      Ο Οστασέσκι ασχολείται με πολύ αγάπη, να «συνοδεύσει» όσους είναι ετοιμοθάνατοι, τι καλά να τον είχαμε και εμείς κοντά μας! 😉

      Πολλά ΑΦιλιά με ευχές για ένα γαλήνιο και φωτεινό βραδάκι! ❤

  3. Ο/Η Giannis Pit λέει:

    Ναι ισχύει! Πετάμε αυτή τη λέξη, «αργότερα», μεταθέτουμε τα πάντα σε ένα αόριστο «μετά» και στο τέλος αυτό το «μετά» γίνεται παρελθόν. Μια λευκή πλάκα ζωής, άγραφη, νεκρή. Χωρίς να έχουμε ζήσει απολύτως τίποτα.
    Και σαν έρχεται το τέλος, ω τότε διαπιστώνουμε ξανά ότι αυτό που ζήσαμε ήταν μόλις ένα «κλικ» διαδρομής, ελάχιστα μικρής και άδειας. Τι παράξενη αίσθηση αλήθεια.
    Καλησπέρα Στεφανία μου!

  4. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Ω! Γιάννη μου, τι απίστευτη διαπίστωση πως η ζωή μας, πολλές φορές είναι γεμάτη «μετά» ή «αργότερα» και τις απίστευτες δικαιολογίες που δίνουμε για να μη κάνουμε αυτό που μας αναλογεί εκείνη τη στιγμή. Έτσι που λες, ανακαλύπτουμε πως πέρασαν τα χρόνια και πολλά δεν έγιναν γιατί έμειναν σε ένα «αργότερα»! 😉
    Τώρα, αν δούμε πραγματικά το πώς λειτουργούμε έχουμε την δυνατότητα να ζήσουμε πιο συνειδητά όσο και αυτό πολλές φορές είναι οδυνηρό, αλλά έτσι πια, εμείς θα έχουμε τα ηνία της ζωής μας… μέχρι το τέλος! 🙂

    Πολλά ΑΦιλιά καρδιάς στέλνω με μια όμορφη αίσθηση ζωής! ❤

  5. Ο/Η Marina Tsardakli λέει:

    Εγώ με το αργότερα δεν τα πήγαινα από μικρή καλά. (Είμαι αγχώδης άλλωστε!)
    Προτιμούσα πάντα να τα κάνω όλα στην ώρα τους.
    Στην τελική το αργότερα είναι και άγνωστο και αβέβαιο. Το τώρα είναι το μόνο που έχουμε.
    Ο Θάνατος, είναι κομμάτι της ζωής. Και είναι μάλιστα ένα κομμάτι που αν και δημιουργεί φόβο, είναι αυτό που της δίνει νόημα.
    Η κοινωνία όμως, αντί να μας μαθαίνει να απολαμβάνουμε και να αξιοποιούμε τη ζωή, όσο την έχουμε, εστιάζει στον θάνατο και στον φόβο που δημιουργεί.
    Ευχαριστούμε και για τη σημερινή τροφή για σκέψη μαγισσούλα μου 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καλημέρα στο Μαρινάκι που όσο περνά ο καιρός γίνεται και σοφότερο! 🙂

      Ναι, ακριβώς επειδή το μόνο που έχουμε είναι το τώρα μας, καλά κάνουμε ( όσο μπορούμε) και δεν μετακινούμε τη δράση μας για το αβέβαιο μετά! 😉

      Όσο για τον θάνατο, η αίσθηση πως κάθε μας στιγμή μπορεί να είναι και η τελευταία δεν πρέπει να μας προκαλεί φόβο αλλά αντιθέτως χαρά και ευγνωμοσύνη που είμαστε ζωντανοί! 😉

      Νομίζω πως είναι πια καιρός να συνειδητοποιήσουμε πως βοήθεια από την κοινωνία δεν θα έχουμε, γιατί αντιθέτως σκορπά το φόβο για να ελέγχει. 😦
      Ότι κάνει ο καθένας με αγάπη και την εσωτερική του ενέργεια! 😛

      ΑΦιλιά με ευχές για μια όμορφη και δημιουργική μέρα! ❤

  6. Ο/Η maniaspirit λέει:

    Σκέφτομαι χωρίς να αναιρώ φυσικά τα όσα όμορφα γράφεις. Σκέφτομαι λοιπόν να βρω και ένα καλό λόγο για αυτό το ταλαίπωρο το «αργότερᨻ. Πιστεύω πως όλα κάπου χρήσιμα είναι, αρκεί να τα ταιριάξεις, να τα βάλεις, δίπλα δίπλα ζευγαράκια. Έτσι λοιπόν το «αργότερα¨ έχει τη δύναμη να κρατήσει το «βιάζεσαι», δηλαδή τη βία. Το «αργότερα» είναι τα ινία που μπορείς να χρησιμοποιήσεις για να καθοδηγήσεις σωστά την ορμή σου. Να ιεραρχήσεις το πριν, το τώρα και το μετά στον κύκλο της ζωής.
    Ο θάνατος είναι ένας πολύ καλός δάσκαλος, που σιγά σιγά και μεθοδικά, από την πρώτη μας ανάσα μέχρι την τελευταία μας δίνει τις γεύσεις του. Όπως ο έρωτας (το άλλο συστατικό της ζωής και δάσκαλος επίσης ) έτσι και ο θάνατος έχουν πάρα πολλές γεύσεις. Ας μην βιαζόμαστε λοιπόν να τις απολαύσουμε όλες μαζί ταυτόχρονα. Ας αφήσουμε τη ζωή να μας τις γνωρίζει και να καθορίζει ποιες από τις γεύσεις θα δοκιμάσουμε τώρα και ποιες αργότερα. 🙂
    Φιλάκι και φφφστ … έφυγα 🙂

  7. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Καλώς την ξενιτεμένη μου! 🙂

    Όταν η δράση μας είναι συνειδητή Μάνια μου, μπορούμε να μετακινήσουμε ότι κάνουμε για αργότερα, όπως μια βίαια αντίδραση ή όταν πχ μαγειρεύουμε και κάποιο γεγονός μας αναγκάσει να δράσουμε άμεσα, τότε σταματάμε το μαγείρεμα για αργότερα και ασχολούμαστε με ότι έχει παρουσιαστεί και ζητά άμεσα την προσοχή μας! 😉
    Ενδιαφέρον έχει να δούμε και τις δικαιολογίες που εφευρίσκουμε για να αφήσουμε για αργότερα ότι δεν μας αρέσει και πολλές φορές το αποτέλεσμα είναι να μην κάνουμε ότι έχουμε προγραμματίσει! 😛

    Η ζωή είναι τώρα που σου γράφω και όσο απλό και να μας φαίνεται τόσο πιο δύσκολα ζούμε στο εδώ και τώρα για να είμαστε ικανοί να μετακινήσουμε συνειδητά την καθημερινή μας δράση! 😉

    Συμφωνώ απολύτως πως η ζωή μας δείχνει το δρόμο και στο χέρι μας είναι να την εμπιστευτούμε και να την ακολουθήσουμε με επίγνωση! 🙂

    ΑΦιλιά τρυφερά και με πολύ αγάπη και στα δυο σας! ❤

  8. Ο/Η ΣΜΑΡΑΓΔΑΚΗ ΡΟΥΛΑ λέει:

    Κοίτα να δεις τώρα που εγώ είμαι στο…. άστο αυτό θα το κάνω αργότερα, στις δουλειές που πρέπει να κάνω το λέω και είναι πολλές… ενώ ο καλός μου είναι του εδώ και τώρα 😊 είναι το μόνο που με αγχώνει, το ξέρω όμως ότι αύριο μπορεί να μην ζώ, ο θάνατος δεν με τρομάζει φιλενάδα…επειδή είναι το μόνο που ξέρουμε πως θα γίνει κάποια στιγμή…
    Απολαμβάνω το τώρα μου όσο αυτό κρατά, και με ότι συνεπάγεται στην καθημερινότητα μου, που με κανει να νιώθω καλά, όπως τώρα η βόλτα μου στην γειτονιά για να τα πούμε…
    Πάλι δεν μπόρεσα να κοιμηθώ πριν τις 11 το βιολογικό μου ρολόι φιλενάδα κάνει τα δικά του… 🤣🤣 μάλλον θέλω μελέτη ακόμα, λέω να την αφήσω για αργότερα…🤣 χιούμορ κάνω φιλενάδα ε; Την αγάπη μου πάντα 🧡, καλό ξημέρωμα φιλιαααααα 😘

  9. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Καλημέρα Ρούλα μου! 🙂

    Κοίτα να δεις και εσύ με την σειρά σου κάτι πολύ σημαντικό που είναι η επίγνωση! 😉
    Το ότι συνειδητοποιείς πως αφήνεις πράγματα για αργότερα είναι το πρώτο βήμα για να βάλεις μια σειρά στις δουλειές σου, στη συνέχεια να θυμάσαι τι είπε ο Κρισναμούρτι για την επίγνωση:
    «Η επίγνωση είναι μια φλόγα που καίει, προβληματισμούς και περιορισμούς».

    Αυτό όμως που σίγουρα μπορείς να κάνεις, είναι πριν σηκωθείς να κάνεις έναν χαλαρό προγραμματισμό των υποχρεώσεων σου και στη συνέχεια να αφήσεις την ζωή να σου δείξει τον δρόμο! 😉

    ΑΦιλιά χαλαρά, ηλιόλουστα και πάντα με χαμόγελο! ❤

  10. Ο/Η Αννίκα λέει:

    Νομίζω πως δεν ξέρουμε τι σημαίνει ζωή. Τι σημαίνει να ζεις τις στιγμές, να σέβεσαι τον εαυτό σου και κατ’ επέκταση την ζωή του άλλου. Αποφεύγουμε συνήθως δύσκολες ή άβολες καταστάσεις μεταθέτοντας τις λύσεις για «αργότερα» Αυτό μπορεί να δημιουργήσει νέα προβλήματα όταν συνειδητά οδηγούμαστε στην αποφυγή, εκτός κι αν αυτό αφορά μια λογική σκέψη. Εκεί όμως χρειάζεται η συνειδητότητα, η επίγνωση. Ο θάνατος μας ακολουθεί μια ζωή, ή μάλλον ο φόβος του θανάτου. Η αλήθεια είναι πως κάποια θέματα είναι άλυτα όσο κι αν προετοιμάζονται πλάθοντας με το νου ότι φυσικά βολεύει τον καθένα για την μετά θάνατον ζωή ή έναν Παράδεισο. Το θέμα είναι τι παράδεισο ή κόλαση θα χτίσουμε στην ζωή μας;
    Καλό βράδυ Στεφανία μου και μια όμορφη Κυριακή!

  11. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Καλησπέρα Αννίκα μου! 🙂

    Η λέξη κλειδί είναι, «επίγνωση» και ξεκλειδώνουμε μόνο με αγάπη και δεν ξεχνάμε να αγαπάμε τον εαυτό μας και να μην τον επικρίνουμε αν βάζει για «μετά» ότι δεν τον βολεύει! 😉

    Όσο περνά ο καιρός καταλήγω προσωπικά να δέχομαι τον εαυτό μου, έτσι όπως είναι και να αφήνω την ζωή να μου δείξει τον δρόμο! 🙂

    Ο Κρισναμούρτι με δίδαξε να θυμάμαι να βλέπω την κάθε στιγμή που περνά σαν ένα μικρό θάνατο και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μην τον φοβάμαι (πολύ)! 😉
    Για ένα πράγμα είμαι πια σίγουρη, πως τον παράδεισο ή την κόλαση, εμείς την κτίζουμε…

    Καλή μας νύχτα πλέον με πολλά γλυκά ΑΦιλιά για έναν όμορφο ύπνο! ❤

  12. Ο/Η rennesense λέει:

    Καλημέρα στη φιλενάδα μου, που εύχομαι να είναι καλά 🙂

    Καταρχήν αυτό… το αργότερα, απουσιάζει από την καθημερινότητά μου,
    ( είμαι από αυτούς που δεν αναβάλλουν, ότι πρέπει να γίνει, να γίνει εδώ και τώρα 🙂
    γιατι…» στη βράση κολλάει το σίδερο» – αν είναι κάτι ευχάριστο, ειδάλλως
    » μια ψυχή που είναι να βγει, ας βγει» αν είναι για κάτι δύσκολο.
    Το σωστότερο βέβαια θεωρώ να γίνεται… στην ώρα του 😉

    Όσο για το θάνατο…
    Τι να πω.. Επειδή προσωπικά έχω σκεφτεί πάρα πολύ κατά τη διάρκεια της ζωης μου σχετικά με αυτό,
    έτσι όπως το αντιλαμβάνομαι , θεωρώ ότι όταν ένας άνθρωπος έχει κατανοήσει τη ζωή, έχει κατανοήσει και το θάνατο.Ζωή και θάνατος πάνε μαζί, αφού γεννιέται μαζί σου.
    Όποια είναι η στάση σου απέναντι στη ζωή θα είναι και η στάση σου απέναντι στο θάνατο,
    Αν θέλεις στ’ αλήθεια να ζήσεις, πρέπει να είσαι έτοιμος και να πεθάνεις.
    Ο φόβος γύρω από αυτό θεωρώ ότι είναι φόβος του «εγώ» γιατί είναι δυνατόν η ζωή να φοβάται το θάνατο?

    Ας εμπιστευτούμε λοιπόν τη ζωή,
    κι ας απολαύσουμε το ταξίδι της, με αγάπη για ότι μας προσφέρει. 🙂
    Αναπνοή και εκπνοή.. πάνε μαζί ! 😉

    Οι μέρες παραέγιναν δύσκολες για όλους μας, και οι αγαπημένες μας συνήθειες , όπως η πρωινοκυριακάτικη κουβεντούλα μας, είναι σαν βαθιές αναπνοές 🙂

    Εύχομαι υγεία, δύναμη, ήρεμη και γαλήνια καλή- μέρα! Στεφανία μου!
    Αγάπη και φιλιά!! ❤ 🙂

  13. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Μια βαθιά ανάσα ενέργειας και χαράς το σημερινό σου σχόλιο Ειρήνη μου! 🙂

    Όταν έχει πραγματικά φωλιάσει μέσα μας, η κατανόηση τότε λειτουργεί απλά και η συμπόνοια για μας τους ίδιους όπως και για όλη την ανθρωπότητα που υποφέρει ενώ έχει έρθει στη Γη για να απολαύσει την Ζωή και προφανώς κάτι να μάθει… 😉

    Ναι, το εγώ αυτός ο «εαυτούλης» μας, είναι που μας κρατά δέσμιους του φόβου για τον θάνατο, «μεγάλη κουβέντα» που εύχομαι να μας δοθεί μια μέρα η ευκαιρία να το συζητήσουμε και από κοντά! 😉

    Συνειδητές αναπνοές χρειαζόμαστε αυτούς τους περίεργους καιρούς για να έχουμε ενέργεια να αντιμετωπίσουμε ότι φέρει η ζωή και έτσι να μην αναβάλουμε για αργότερα ότι μας ζορίζει! 😛

    Ανταποδίδω τις ευχές για υγεία, δύναμη και γαλήνια καλή μέρα και στέλνω ΑΦιλιά αγάπης! ❤

  14. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Ευχαριστώ Αργύρη που δεν άφησες για «αργότερα» την αναδημοσίευση! 🙂

  15. Ο/Η Μαρία Γ. λέει:

    Σήμερα, με απόλυτη επίγνωση είπα στον εαυτό μου «Κάτσε τώρα να ξεκουραστείς και πλένεις το μπάνιο αργότερα» 🙂
    Η μητέρα μου με μάλωνε: «Πρώτα θα κάνεις τα μαθήματά σου. Θα παίξεις αργότερα».
    Στην ηλικία μου επιτρέπω πια στον εαυτό μου να δίνει προτεραιότητα σε ό,τι τον ευχαριστεί.
    Θυμάμαι πρόσφατα μια περίπτωση με μια φίλη μου που είχαμε συμφωνήσει να κάνουμε ένα ταξίδι μαζι. «Θα το κανονίσουμε», μου λέει. «Πότε;» την ρωτάω. Απάντηση. «Κάποια στιγμή, αργότερα.» 🙂 Μιλάμε και φερόμαστε σαν να είναι δεδομένος ο χρόνος μας πάνω στη γη. Λες και δεν τον διεκδικούμε με όλους τους τρόπους κάθε στιγμή.
    Πολύτιμο και το σημερινό μάθημα Στεφανία μου! Σ’ ευχαριστούμε!
    Καλό σου απόγευμα και πολλά φιλιά από μένα 🙂

  16. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Έτσι ακριβώς Μαρία Γ. μου! 🙂
    Οτιδήποτε κάνουμε ή δεν κάνουμε όταν έχουμε επίγνωση, δεν μας αφαιρεί ενέργεια αντιθέτως γινόμαστε κύριοι του εαυτού μας και όχι ρομποτάκια! 😉

    Μπορούμε να κάνουμε μελλοντικά σχέδια αυτό μπορεί να μας δώσει χαρά εκείνη την στιγμή και ας μην υλοποιηθούν ποτέ, η ελαστικότητα είναι απαραίτητη! 🙂

    Οι γονείς προσπαθώντας να βάλλουν μια τάξη στο πρόγραμμα των παιδιών τους ακόμα και των ιδίων αναγκαστικά λένε, «»αυτό το κάνουμε αργότερα» φτάνει λέγοντας το, να μην γινόμαστε πιεστικοί! 😉

    ΑΦιλιά τρυφερά, χαλαρά και με μέτρο στη δράση μας! ❤

  17. Ο/Η Πουπερμίνα λέει:

    ο μυστικός δάσκαλος
    (με το δρεπάνι)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.