Για το κουτσομπολιό…

Για το κουτσομπολιό
(Α’ μέρος)

Ερώτηση: Το κουτσομπολιό έχει αξία, για την ανακάλυψη του εαυτού μου, επειδή μου αποκαλύπτει τους άλλους. Σοβαρά: γιατί να μη χρησιμοποιούμε το κουτσομπολιό σαν  μέσο ανακάλυψης εκείνου που πραγματικά συμβαίνει; Δεν με τρομάζει η λέξη «κουτσομπολιό» απλώς και μόνο επειδή το καταδικάζουν αιώνες τώρα.

 

Κρισναμούρτι: Αναρωτιέμαι γιατί κουτσομπολεύουμε;
Όχι επειδή αποκαλύπτονται οι άλλοι σε μας. Και γιατί θα πρέπει οι άλλοι να αποκαλύπτονται σε μας;
Γιατί θέλετε να ξέρετε για τους άλλους;
Γιατί αυτό το εξαιρετικό ενδιαφέρον για τους άλλους;
Και πρώτα απ’ όλα, γιατί κουτσομπολεύουμε;
Είναι μια μορφή ανησυχίας, δεν είναι;
Όπως και οι σκοτούρες, είναι κι αυτό μια ένδειξη ενός ανήσυχου νου.
Και γιατί αυτή η επιθυμία να ανακατευόμαστε στη ζωή των άλλων, να ξέρουμε τι κάνουν ή τι λένε;
Ο νους που κουτσομπολεύει είναι ένας πολύ ρηχός νους, δεν είναι; Είναι ένας νους που  ψάχνει, αλλά κατευθύνεται λάθος.
Εκείνος που έκανε την ερώτηση, δείχνει να νομίζει ότι άλλοι του αποκαλύπτονται επειδή ενδιαφέρεται να μάθει γι’ αυτούς· του αποκαλύπτονται με αυτά που κάνουν, σκέφτονται και λένε.
Μπορούμε, όμως, να γνωρίσουμε τους άλλους όταν δεν γνωρίζουμε τον εαυτό μας; Μπορούμε να κρίνουμε τους άλλους, όταν δεν ξέρουμε πώς δουλεύει η ίδια μας η σκέψη, τι κάνουμε και γιατί το κάνουμε και γιατί συμπεριφερόμαστε όπως συμπεριφερόμαστε;

.

.

 Και ποιος ο λόγος γι’ αυτό το τρομερό ενδιαφέρον για τους άλλους; Αυτή η επιθυμία μας να ανακαλύψουμε τι σκέφτονται και τι νοιώθουν οι άλλοι και να τα κουτσομπολεύουμε πάνω σ’ αυτά, δεν είναι στην πραγματικότητα μια φυγή;
Το κουτσομπολιό, δεν μας προσφέρει μια φυγή από τον εαυτό μας; Κι ακόμα, δεν υπάρχει σ’ αυτό και η επιθυμία να επεμβαίνουμε στη ζωή των άλλων;
Δεν είναι η δική μας η ζωή αρκετά δύσκολη, αρκετά περίπλοκη, αρκετά επίπονη και χωρίς να καταπιανόμαστε με τους άλλους, χωρίς να ανακατευόμαστε στη ζωή των άλλων;
(…) Γιατί το κάνουμε αυτό; Ξέρετε, όλοι το κάνουν.
Στην πραγματικότητα, όλοι –με κάποιο τρόπο- κουτσομπολεύουν κάποιον άλλον. Γιατί;

.

.

Νομίζω ότι κουτσομπολεύουμε τους άλλους, πρώτ’ απ’ όλα, επειδή δεν ενδιαφερόμαστε αρκετά για τη δικής μας της σκέψη και το τι κάνουμε εμείς οι ίδιοι. Θέλουμε να δούμε τι κάνουν οι άλλοι και –γενικά – για να κατακρίνουμε τους άλλους και ίσως, για να το πω ευγενικά, να τους μιμηθούμε. Γιατί θέλουμε να μιμηθούμε τους άλλους; Όλο αυτό δεν δείχνει μια εξαιρετική ρηχότητα από τη μεριά μας; Μόνο ένας εξαιρετικά νωθρός νους θέλει διεγερτικά, και ζητάει να ζωντανέψει βγαίνοντας έξω από τον ίδιο. Με άλλα λόγια, το κουτσομπολιό είναι μια μορφή ευχαρίστησης στην οποία παραδινόμαστε. Έτσι δεν είναι;
(…) Τσακώστε τον εαυτό σας την επομένη φορά πού θα κουτσομπολεύετε κάποιον· και αν έχετε επίγνωση τι κάνετε, θα σας δείξει πάρα πολλά πράγματα για τον εαυτό σας. Μην το κουκουλώσετε λέγοντας ότι έχετε απλώς ένα κριτικό πνεύμα για τους άλλους. Αυτό που κάνετε δείχνει ότι έχετε κάποια ανησυχία μέσα σας, ότι αντλείτε ευχαρίστηση, ότι υπάρχει ρηχότητα και έλλειψη αληθινής, βαθιάς φροντίδας για τους ανθρώπους, μιας φροντίδας που δεν έχει καμιά σχέση με κουτσομπολιό.

.

.

(…) Είμαστε τόσο φτωχοί μέσα μας, που το κουτσομπολιό λειτουργεί σαν μια μορφή πλούσιας διασκέδασης, σαν μια φυγή από τον εαυτό μας. Προσπαθούμε να γεμίσουμε αυτό το κενό μέσα μας, με γνώσεις, με τελετουργίες, με κουτσομπολιό, με τη δουλειά μας, με συμμετοχή σε ομάδες, με αναρίθμητους τρόπους φυγής που υπάρχουν. Έτσι, η φυγή γίνεται πολύ  πιο σημαντική από την κατανόηση εκείνου που συμβαίνει πραγματικά· αλλά η κατανόησή του, απαιτεί προσοχή.
Για να δει κανείς ότι είναι άδειος, ότι έχει πόνο μέσα του, χρειάζεται τεράστια προσοχή και όχι φυγές, αλλά στους περισσότερους από μας, αρέσουν οι φυγές, επειδή είναι πολύ πιο απολαυστικές, πολύ πιο ευχάριστες. Επίσης, όταν δούμε, όταν γνωρίσουμε τον εαυτό μας έτσι όπως είναι, είναι πολύ δύσκολο να τον χειριστούμε και αυτό είναι ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Δεν ξέρουμε τι να κάνουμε με τον εαυτό μας. Όταν ξέρω ότι είμαι άδειος, ότι υποφέρω, ότι πονάω, τότε δεν ξέρω τι να κάνω μαζί του, πώς να του φερθώ. Και έτσι βρίσκει κανείς διέξοδο σε κάθε είδους φυγή.

.

Το επόμενο ερώτημα είναι πώς σταματάς το κουτσομπολιό — αυτό δεν είναι;
(…) Τώρα: Δεν σταματά από μόνο του, ακριβώς τη στιγμή που έχεις επίγνωση ότι κουτσομπολεύεις; Το «πώς», δεν παρουσιάζεται καθόλου. Το «πώς», εμφανίζεται μόνο όταν δεν έχεις επίγνωση και, σίγουρα, το κουτσομπολιό φανερώνει έλλειψη επίγνωσης.
Πειραματιστείτε μ’ αυτό από μόνοι σας, την επομένη φορά που θα κουτσομπολέψετε και δείτε πόσο γρήγορα, πόσο άμεσα σταματάς να κουτσομπολεύεις, όταν έχεις επίγνωση τι λες, όταν έχεις επίγνωση ότι η γλώσσα σου έχει πάρει φόρα. Τότε, δεν χρειάζεται η δράση της θέλησης για να το σταματήσεις. Το μόνο που χρειάζεται, λοιπόν, είναι να έχεις επίγνωση, να έχεις συνείδηση εκείνου που λες και να δεις όλα όσα πάνε μαζί με το κουτσομπολιό. Δεν πρέπει να το καταδικάσεις ή να το δικαιολογήσεις. Έχετε επίγνωση και θα δείτε πόσο γρήγορα θα σταματήσετε να κουτσομπολεύετε.

Γιατί η επίγνωση ξεσκεπάζει αυτό που κάνουμε, τη συμπεριφορά μας, το μοντέλο της σκέψης μας. Και σ’ αυτό το ξεσκέπασμα, ανακαλύπτει κανείς τον εαυτό του, πράγμα πολύ πιο σημαντικό από το να κουτσομπολεύει τους άλλους για το τι κάνουν, τι σκέπτονται και πώς συμπεριφέρονται..

ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ

.


.

Η ερώτηση έγινε στη 9η δημόσια ομιλία στο Οχάι στη Καλιφόρνιας στις 13 Αυγούστου 1949 και βρίσκεται στο βιβλίο:

«Η ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ»

Μετάφραση Νίκος Πιλάβιος

(Εκδόσεις Καστανιώτη)

Επειδή το κείμενο είναι μεγάλο σκέφτηκα να το «κόψω» σε δυο μέρη και στην επόμενη ανάρτηση να βάλω το υπόλοιπο.

*

**

***

 

Advertisements

About Άιναφετς

To Άιναφετς είναι το ανάποδο του ονόματος Στεφανία και μ’ αυτό εμφανίζεται ως “μάγισσα Άιναφετς” σε ιστορίες του “Παραμυθά.
This entry was posted in Διάφορα. Bookmark the permalink.

45 Responses to Για το κουτσομπολιό…

  1. Ο/Η Marina Tsardakli λέει:

    Η επίγνωση μαγισσούλα μου, πιστεύω ότι έρχεται αργά και σταθερά, ερευνώντας ανάγκες και εξετάζοντας όρια.
    Εν τέλει, όλα εκεί καταλήγουν, στην επίγνωση.

    Προσωπικά θα σου πω, πως απεχθάνομαι την κακεντρέχεια που κρύβει το «κουτσομπολιό», αλλά μου αρέσει το «κους κους». Δηλαδή, αν πάω σε ένα event, θέλω μετά να μοιραστώ πόσο ωραία πέρασα, τι είχε το μενού κτλ, αλλά στα πλαίσια του να «έχουμε κάτι να συζητήσουμε» και όχι «να έχουμε κάτι να κατακρίνουμε».
    Επίσης, αν ρωτήσω κάποιον, τι φαγητό θα κάνει, δεν με αφορά άμεσα αν δεν πάω για φαγητό, ίσως όμως να μην έχω κάτι άλλο να συζητήσω μαζί του. Και αυτό και ο σχολιασμός του event είναι δυο «αθώες» μορφές κουτσουμπολιού, αλλά άνθρωποι είμαστε και κάτι πρέπει να συζητάμε.

    Γενικά είμαι υπέρμαχος του ότι δεν θες να σου κάνουν να μην το κάνεις κι εσύ, οπότε φροντίζω να σέβομαι την ιδιωτικότητα των άλλων στον βαθμό που θα ήθελα να σεβαστούν την δική μου.
    Μια όμορφη συνέχεια στην Κυριακή σου εύχομαι μαγισσούλα μου.
    Σε φιλώ!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Ως πρώτη σχολιάστρια του παραπάνω κειμένου Μαρινάκι μου, σου οφείλω και μια πιο εκτεταμένη απάντηση! 😉
      Η επίγνωση είναι όντος το κλειδί στα πάντα και είναι το πρώτο βήμα για την όποια μας αλλαγή!
      Όταν λέμε επίγνωση, πολύ απλά, εννοούμε πως «ξέρω τι μου γίνεται τώρα που μιλάμε» γιατί η επίγνωση «δουλεύει» μόνο στο τώρα μας, λίγο αργότερα μπορεί να χαθεί (και χάνετε) γιατί το μυαλό μας δεν είναι στο παρόν και επανέρχεται όταν αντιληφθούμε ότι η σκέψη μας «ταξίδευε» αλλού… άρα η επίγνωση, τουλάχιστο έτσι όπως την ορίζει ο Κρισναμούρτι, δεν είναι κάτι που έχει σχέση ούτε με την ηλικία μας ούτε με ωριμότητα! 😛
      Θέλει πολύ προσεχτική παρατήρηση, σοβαρότητα και ειλικρίνεια με τον εαυτό μας, για να δούμε πώς λειτουργούμε καθημερινά στις σχέσεις μας, με το περιβάλλον μας, γιατί μόνο έτσι θα πάμε ένα βήμα παρακάτω και θα μάθουμε για μας!

      ΑΦιλιά πολλά πολλά και καλό Κυριακάτικο βραδάκι! 🙂

    • Ο/Η μαριελα λέει:

      Μαρίνα καλησπέρα, αυτό που περιγράφεις εγώ το ονομάζω «small talk» και το θεωρώ διαφορετικό από το κουτσομπολιό.
      Και μια και μπήκα στη συζήτηση εδώ, ας μου επιτρέψει η μαγισσούλα μας να μοιραστώ την άποψη μου σε αυτό το σχόλιο.
      Για μένα το κουτσομπολιό εμπεριέχει (θα το πω ευγενικά) κακιούλες, που συνήθως βοηθούν να νιώσουμε ότι εμείς είμαστε καλύτεροι. Πολύ κακώς, αλλά έτσι θεωρώ πως έχουν τα πράγματα.
      Δυσκολεύομαι ιδιαίτερα στο κουτσομπολιό, αλλά ομολογώ πως κάποιες φορές πέφτω κι εγώ στην παγίδα!!!

      • Ο/Η Άιναφετς λέει:

        Έτσι ακριβώς έχει η κατάσταση με όλους μας ανεξαιρέτως Μαριέλα μου… και μόνο η επίγνωση αυτής της «κατάστασης» μπορεί να μας βγάλει από κάτι που πολλές φορές θεωρούμε φυσικό! 😉
        Λέμε τι βλακείες λέει η/ο τάδε, λες και εμείς λέμε μόνο εξυπνάδες!!!
        Το κείμενο πάει βαθιά και μπορεί να μας αποκαλύψει πολλά για τους εαυτούς μας! 😛

        Ευχαριστώ για την παρέμβαση, είναι ωραίο να μπορούμε να έχουμε ένα διάλογο μεταξύ μας! 😉

        ΑΦιλιά πάντα καρδιάς! 🙂

  2. Για τον οπαδό του κουτσομπολιού, εκτός από τη φυγή απ’ τον εαυτό του, θα πρόσθετα πως η δυστυχία του άλλου, γίνεται πολλές φορές η προσωπική του ευτυχία. Στεφανία μου απεχθάνομαι οτιδήποτε παραβιάζει τα «προσωπικά δεδομένα» των άλλων, κάτι που κι εμένα θα εξόργιζε άλλωστε αν μου το έκαναν. Απ’ το 1949 που έγινε αυτή η ομιλία βέβαια, το κουτσομπολιό εξελίχθηκε πολύ, έγινε τρόπος ζωής και νομιμοποιήθηκε κιόλας η παραβίαση του προσωπικού χώρου. Nα ήξερε άραγε ο Κρισναμούρτι πως θα φτάναμε στην εποχή του Big Brother και του ακατάσχετου gossip;

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Φυσικά Μαρία Κ. μου, τα άτομα που ασχολούνται με τους άλλους είναι κατά βάθος δυστυχισμένα άτομα, κάτι σαν κανίβαλοι που τρέφονται με τη δυστυχία των άλλων γιατί μέσα τους είναι άδεια! 😛
      Προσωπικά δεν βρίσκω ν΄ άλλαξε πολύ ο άνθρωπος από το 1949… απλά τώρα έχει πιο πολλά «εργαλεία» για να ικανοποιήσει την αρρωστημένη του περιέργεια και το facebook είναι το πρώτο εργαλείο που του παρέχει απεριόριστα αυτή την ευχαρίστηση όπως και η ΤV ακόμα και με τις ειδήσεις της, τρέφει υπέροχα το κουτσομπολιό, έτσι δεν είναι; 😉

      Ευτυχώς Μαρία μου, που ως ελεύθερα άτομα, μπορούμε εμείς οι ίδιοι να ορίσουμε πώς θα μαθαίνουμε για το τι γίνεται στο κόσμο, χωρίς να είμαστε μέρος αυτού του κουτσομπολιού!
      Μελετώντας χρόνια τώρα τα κείμενα του Κρισναμούρτι, κανένα δεν σου δίνει την αίσθηση πως είναι ετεροχρονισμένο κάτι που «δείχνει» πολλά για τον άνθρωπο! 😉

      ΑΦιλιά πάντα πολύ τρυφερά! 🙂

  3. Το κουτσομπολιό δεν μου αρέσει, αλλά έναν κοινωνικό σχολιασμό, μεταξύ τυρού και αχλαδιού, τον κάνω με τις φίλες μου!
    Το θεωρώ ανθρώπινο!
    Κίσιζ 😘 μαγισσούλα!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Τρώγοντας τυράκι και αχλάδι Αρτίστα μου, μπορούμε να σχολιάζουμε τα καλώς και τα κακώς κείμενα της κοινωνίας μας, αυτό δεν είναι το κουτσομπολιό στο οποία αναφέρεται το κείμενο, απλά κουβεντιάζουμε ουδέτερα την επικαιρότητα! (Στο ουδέτερα είναι το κλειδί!) 😛
      Απλά στο πίσω μέρος του μυαλού μας, ας δούμε:
      «Το μόνο που χρειάζεται, λοιπόν, είναι να έχεις επίγνωση, να έχεις συνείδηση εκείνου που λες και να δεις όλα όσα πάνε μαζί με το κουτσομπολιό. Δεν πρέπει να το καταδικάσεις ή να το δικαιολογήσεις».

      Πολλά πολλά ΑΦιλιά και πάντα χαμογελαστά! 🙂

      • Επανήλθα όχι μόνο για να διαβάσω την απάντησή σου, αλλά να συμπληρώσω ότι οι φωτογραφίες με τα αβγά είναι καταπληκτικές!!! 💜

        • Ο/Η Άιναφετς λέει:

          Είχα φυλάξει στα κιτάπια μου το παρακάτω:
          «Εάν ένα αυγό σπάσει από μια εξωτερική δύναμη, η ζωή τελειώνει.
          Εάν σπάσει από μια εσωτερική δύναμη, μια ζωή αρχίζει.
          Τα μεγάλα πράγματα αρχίζουν πάντα από μέσα».
          Jim Kwik

          ΑΦ! και καλή βδομάδα να έχουμε! 🙂

  4. Ο/Η Giannis Pit λέει:

    Για δες τώρα μια πτυχή του θέματος αυτού που δεν την είχα κατά νου Στεφανία.
    Πραγματικά υπάρχει μια εσωτερική έλξη στον εαυτό μας να ρέπουμε στο «κουτσομπολιό». Μερικές φορές πολύ δυνατή. Φυσικά άλλες φορές είναι καλοπροαίρετο και άλλες φορές εξαιρετικά κακοπροαίρετο και με άσχημες προεκτάσεις.
    Διαβάζοντας όσα μας παραθέτεις μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη θετική πλευρά ως διέξοδο και μέθοδο επικοινωνίας μεταξύ μας.
    Πραγματικά ενδιαφέρουσα η σημερινή σου κουβέντα.
    Καλή σου Κυριακή.

  5. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Τελικά το παραπάνω κείμενο Γιάννη μου, σίγουρα εμβαθύνει και ρίχνει φως μες τον καθένα μας σε σχέση με το κουτσομπολιό που συνήθως γίνεται χωρίς να έχουμε επίγνωση του τι λέμε ή του τι θέλουμε να μάθουμε, γιατί κατά βάθος είναι και αυτό ένα είδος ευχαρίστησης! 😉
    «Είμαστε τόσο φτωχοί μέσα μας, που το κουτσομπολιό λειτουργεί σαν μια μορφή πλούσιας διασκέδασης, σαν μια φυγή από τον εαυτό μας. Προσπαθούμε να γεμίσουμε αυτό το κενό μέσα μας, με γνώσεις, με τελετουργίες, με κουτσομπολιό, με τη δουλειά μας, με συμμετοχή σε ομάδες, με αναρίθμητους τρόπους φυγής που υπάρχουν. Έτσι, η φυγή γίνεται πολύ πιο σημαντική από την κατανόηση εκείνου που συμβαίνει πραγματικά· αλλά η κατανόησή του, απαιτεί προσοχή».

    Προσωπικά, ο μόνος θετικός τρόπος επικοινωνίας μεταξύ μας, είναι όταν δεν φοβόμαστε να αφήσουμε την καρδιά μας να μιλήσει…

    ΑΦιλιά πολλά πολλά και καλό υπόλοιπο Κυριακής! 🙂

  6. Ο/Η Π.......Ξωτικό λέει:

    Μα τι απίθανα τα αυγουλάκια σου 🙂 🙂
    Συνοδεύουν τέλεια το εξαιρετικό κείμενο . Κενό και φυγή είναι σίγουρα η….καλή πλευρά . Το χειρότερο είναι η ανάγκη κάποιων ψυχών να τρέφονται απ’την κατάκριση . Μεγάλη δυστυχία…
    Και δυστυχώς ενθαρρύνεται και καλλιεργείται εντατικά στις μέρες μας .

    Πολλάααα γλυκά φιλιά και αναμονή για το υπόλοιπο . Το θεωρώ ιδιαιτέρως σημαντικό θέμα .

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Χαίρομαι Ξωτικούλη μου, που σου άρεσαν και τα αυγουλάκια… τα σκέφτηκα γιατί είναι σαν και μας, εύθραυστα! 😉

      Υπάρχει άραγε «καλή» πλευρά (τρόπος του λέγειν) στο κουτσομπολιό;… η μόνη ας πούμε «καλή» πλευρά είναι να μας χρησιμεύσει χάρη της επίγνωσης, στην αποκάλυψη της ρηχότητας μας! 😛

      Η συνέχεια ασχολείται και με την αποδοχή… άλλο σοβαρό θέμα! 😉

      ΑΦιλιά πάντα πολύ γλυκά! 🙂

    • Ο/Η μαριελα λέει:

      Πολύ σωστή τοποθέτηση…

  7. Ο/Η Π.......Ξωτικό λέει:

    Πάνω που σκεφτόμουν πόσο καλό θα έκανε η βροχή στο καμένο κτήμα σου ,είδα την ανάρτηση που έχασα και καταευχαριστήθηκα . Σαν φιλί τα κυκλάμινά σου !!!
    Σε ξαναφιλώ λοιπόν με αγαλλίαση 😉

  8. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Είδες τι τρυφερά που είναι τα κυκλάμινα μας; 😉
    Τόνοι βροχής έπεσαν πάνω τους αυτές τις μέρες και αυτά στέκονται αγέρωχα και εξακολουθούν να μας γεμίζουν αισιοδοξία! 😀

    ΑΦιλιά και καλή νύχτα να έχουμε! 🙂

  9. Ο/Η nikol λέει:

    Καλησπέρα Στεφανία μου !!! Τώρα τι να πω για το κουτσομπολιό ;; Είναι κάτι που δεν με ενδιαφέρει καθόλου γιατί θεωρώ ότι είναι χάσιμο χρόνου να ασχοληθώ με ρηχές συζητήσεις !!! Αντιθέτως τα σοβαρά θέματα που απασχολούν τους ανθρώπους αλλά και μένα θέλω να ακούω όχι για να συμβουλεύω (πως θα μπορούσα άλλωστε) αλλά για να ξαλαφρώσει ο φίλος μου .
    Πολλά φιλιά και μια όμορφη εβδομάδα!!!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Και το να είναι κανείς ικανός ν’ ακούσει τον άλλο Νικόλ μου, είναι τέχνη!
      Όπως και τέχνη είναι, να μπορείς να κρατήσεις για σένα ότι σου εκμυστηρεύεται ο άλλος!
      Υπάρχει ομορφότερο από δυο καρδιές που ανοίγουν συγχρόνως; 😉

      Πολλά πολλά ΑΦιλιά σου στέλνω και να έχουμε μια βδομάδα επίγνωσης! 🙂

  10. Ο/Η ANNA Flo λέει:

    Φοβερό θέμα! Και πόσο ωραία ερωτήματα τέθηκαν από τον Κρισναμούρτι!!! Βέβαια η επίγνωση είναι το Α και το Ω…Τώρα γιατί κουτσομπολεύουμε; ρωτάω κι εγώ. Ίσως και για να φανούμε κοινωνικά αποδεκτοί μια και ξέρουμε όλα τα μυστικά των άλλων και τα αναπαράγουμε…Ρηχοί ναι αυτό είμαστε όταν κουτσομπολεύουμε..Αλλά το ωραίο είναι ότι κανένας δεν το παραδέχεται αλλά κουτσομπολεύουμε ασύστολα!!! Ξέρεις πόσες φορές έχω αισθανθεί άσχημα μπαίνοντας σε ένα σαλόνι και ενώ με συστήνουν στα άγνωστα άτομα να ακούω να λένε »α η Άννα είσαι που έγινε αυτό με τη μαμά σου ή εκείνο με το μπαμπά σου;» και δεν το είχα δημοσιεύσει στις εφημερίδες!!!!!! χαχαχα
    Πολύ ωραίο θέμα για προβληματισμό Στεφανία μου
    Καλή σου μέρα όλη μέρα

  11. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Με μια δεύτερη και ίσως και τρίτη ανάγνωση Άννα μου, πάντα μπορούμε να εμβαθύνουμε και να «δούμε» πολλά και για τους άλλους αλλά πάνω απ΄ όλα για τον εαυτό μας… και ναι, η επίγνωση είναι το κλειδί και μόνο αν πειραματιστεί κανείς με όσα λέει ο Κρισναμούρτι, μπορεί να έχει εμπειρία της αλήθειας, έτσι δεν είναι; 😉
    Το «σπορ» της επίκρισης είναι κάτι που θεωρείται πλέον τόσο αποδεκτό και πολλές είναι οι φορές που έχω πέσει και η ίδια σ’ αυτή τη παγίδα, γιατί άλλο να είσαι ικανός να κρίνεις μια κατάσταση και άλλο να την επικρίνεις… η επίκριση τρέφει τον εγωκεντρισμό μας! 😛

    ΑΦιλιά πολύ τρυφερά και να έχουμε μια πολύ καλή μέρα! 🙂

  12. Ο/Η dodo λέει:

    Τα πιό εκφραστικά αυγουλάκια που έχω δεί- λένε τόσα πολλά, με λίγες μόνον γραμμές!

  13. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Και εσύ Dodoula μου, ξέρεις από πρώτο χέρι, τι είναι σημαίνουν οι λίγες μόνο γραμμές! 😛

    ΑΦιλιά πολλά πολλά με χαλάζι, βροχή, αέρα, αστραπές, διακοπές ρεύματος και κρύοοοοοοοοοοο, (6 βαθμοί!)! 🙂

  14. Ο/Η roula1smaragdenia λέει:

    Χμμμ.. θέμα προς συζήτηση Στεφανια μου.. Και σιγουρα όλοι λιγο πολύ το έχουμε κανει να κρίνουμε (γιατι το κουτσομπολιο ειναι κατακριση) αφού ασχολείσαι με το τι κανει ο διπλανος σου και οι γυρω σου.. πραγματι ειναι ρηχό.. μην κρινεις για να μην κριθείς… οπόταν όλα όσα λέμε για να κρινουμε ασχημα τους άλλους θα γυρίσουν μπούμερακ στην ρηχότητα του χαρακτήρα μας..!!
    Ας βάλουμε την επομενη φορα την ερωτηση στον εαυτό μας θα θελαμε να λένε για μας τα ίδια;
    Οχι βεβαια…. ποιος θα το ηθελε αυτό…και το συμπέρασμα .. να τη πάλι η επιγνωση φίλη μου να λεμε την αλήθεια στον εαυτό μας.. και να διορθώνουμε τα λαθη μας.. όποια και να ειναι αυτά.. πρωτα θα νιώσουμε εμεις καλ μέσα μας.. και αυτό ειναι το πιο ομορφο συναισθημα..!! 🙂
    Παλι μας εβαλες σε σκεψεις μαγισουλα μου.. !! 😉
    Μακαρι να μπορούσα να σου στείλω λιγο απο τον καιρό μας εκεί…σου στελνω ομως την αγαπη μου και τα φιλια μου.. ❤ ❤

  15. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου Ρούλα μου, πως αν βάλουμε τον εαυτό μας στη θέση του άλλου (και αυτό στα πάντα!) μπορούμε να βρούμε τη χρυσή τομή δλδ το μέτρο! 😉
    Μεγάλωσα ή καλύτερα ωρίμασα έχοντας κατά νου, να μην κάνω στον άλλο ότι δεν θα ήθελα να μου κάνουν… αλλά η επίκριση είναι όντος κάτι που μας ξεφεύγει και είναι άκρως βλαβερή βασικά για μας τους ίδιους! 😛
    Έτσι επανερχόμαστε στην επίγνωση, που είναι η φλόγα που καίει περιορισμούς και προβληματισμούς! 😉

    ΑΦιλιά πολλά και ζεστά παρόλο του 4 βαθμούς έξω! 🙂

  16. Ο/Η roula1smaragdenia λέει:

    ❤ ❤ ❤

  17. Ο/Η Ανέσπερη λέει:

    Μένω στα σημεία :
    1]»…ρηχός νους…» και,
    2] «…υπάρχει ρηχότητα και έλλειψη αληθινής, βαθιάς φροντίδας για τους ανθρώπους…»

    Το δε «κριτικό πνεύμα για τους άλλους» θα μπορούσε να με κάνει και να γελάσω. Μέχρι τώρα έχω ακούσει ανθρώπους να αναφέρονται στο κοτσομπολιό και να λένε πως απλά κάνουν «κοινωνικά σχόλια». Το «κριτικό πνεύμα για τους άλλους» πρώτη μου φορά το ακούω. Πετυχημένο! Δεν μπορείς να πεις!

    Είχα την εντύπωση πως το κοτσομπολιό γυναίκες της δικής μας ηλικίας δεν τις αφορούσε. Μέχρι που πέρσι γνώρισα μια, μικρότερή μου κατά 6 χρόνια, και άλλαξα γνώμη…

    Αγκαλιά από βορά μεριά!!! 🙂

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Αχ! ναι Ζωή μου, είναι όντος απίστευτο τις ονομασίες που δίνουν μερικοί μερικοί στο κουτσομπολιό τους… τ’ ονομάζουν: κριτικό πνεύμα, σχολιασμός επικαιρότητας, ανθρώπινο ενδιαφέρον και κοινωνικό σχόλιο!!! 😛
      Και φυσικά δεν έχει ηλικία η ρηχότητα! 😉

      Για μένα αυτό που έχει πολύ σημασία, είναι να δούμε γενικά τις φυγές που κάνουμε στη ζωή μας από «αυτό που είναι»…
      «Έτσι, η φυγή γίνεται πολύ πιο σημαντική από την κατανόηση εκείνου που συμβαίνει πραγματικά· αλλά η κατανόησή του, απαιτεί προσοχή.
      Για να δει κανείς ότι είναι άδειος, ότι έχει πόνο μέσα του, χρειάζεται τεράστια προσοχή και όχι φυγές, αλλά στους περισσότερους από μας, αρέσουν οι φυγές, επειδή είναι πολύ πιο απολαυστικές, πολύ πιο ευχάριστες».

      Ηλιόλουστη η σημερινή μου αγκαλιά! 🙂

      • Ο/Η Ανέσπερη λέει:

        Στεφανία μου,
        Η αγαπημένη μου γιαγιά δεν είχε διαβάσει ποτέ της Κρ. ούτε φυσικά και κανέναν άλλο φιλόσοφο. Διέθετε όμως μια ξεχωριστή σοφία η οποία ακόμη και σήμερα με προβληματίζει. Την σκέφτομαι πολύ συχνά και θα ΄θελα να ήμουν σε θέση να της ρωτήσω αυτά που τότε δεν καταλάβαινα. Έλεγε λοιπόν για το κοτσομπολιό πως όσοι ασχολούνται με το … «άθλημα» αυτό, δεν μπορούν να αντέξουν τα προβλήματα που έχουν στο δικό τους σπιτικό και με αυτόν τον τρόπο τα «κουκουλώνουν». Και επίσης συνέχεια έλεγε και μία φράση που σφήνωσε στο μυαλό μου : «Ότι φοβάσαι και ότι λυπάσαι, το λούζεσαι».
        Ανταποδίδω την ζεστή αγκαλιά σου!!!
        Ηλιόλουστη εδώ και μέρες κι δική μου!!! 🙂

        • Ο/Η Άιναφετς λέει:

          Υπέροχη γιαγιά! 😀
          Είναι τόσο «εμφανές» πως η σοφία δεν είναι κάτι που αποκτιέται με το διάβασμα, αλλά με την αμερόληπτη παρατήρηση της ζωής… Ζωή μου!!! 😉
          Όσο για τη φράση που έλεγε:
          «Ότι φοβάσαι και ότι λυπάσαι, το λούζεσαι»…
          Είναι απ’ αυτά που η ίδια η ζωή με δίδαξε, δλδ, πως η ζωή σου στέλνει αυτά που «πρέπει» ν’ αντιμετωπίσεις ή πως οι ίδιοι ελκύουμε αυτά που φοβόμαστε και αυτό πάλι γιατί «πρέπει» να δουλέψουμε τις φοβίες μας! 😛 (Φυσικά και τίποτα δεν «πρέπει», απλά καλό θα ήταν!)

          Καλό και τρυφερό μας βραδάκι και ας είναι πολύ κρύο (8 βαθμοί) ! 🙂

  18. Ο/Η aristea k λέει:

    Και τσουκ! Πάλι η επίγνωση μπροστά (μας)! Με άλλα λόγια συνειδητότητα. Να γωρίζει το συνειδητό τι κάνει, τι σκέφτεται, τι νιώθει! Ακόμα και άσχημα, να το παραδέχεται και μετά να το παρατηρεί. Αυτό προσπαθώ να κάνω αυτόν τον καιρό μετά απ όλα τα μαθήματα που έχω πάρει (κι) από τον Κρισναμούρτι μαγισσούλα μου!
    Σήμερα πήρα κι άλλο ένα μεγάλο! Είδα το κουτσομπολιό στις πραγματικές του διαστάσεις λοιπόν! Είναι ένα μέσο υπεκφυγής. Μηχανισμό άμυνας θα το ονομάσουν οι απανταχού ψυχίατροι…

    Κρατώ τις σκέψεις :
    “Είναι ένας νους που ψάχνει, αλλά κατευθύνεται λάθος.” (με το κουτσομπολιό)

    “Έτσι, η φυγή γίνεται πολύ πιο σημαντική από την κατανόηση εκείνου που συμβαίνει πραγματικά· αλλά η κατανόησή του, απαιτεί προσοχή.
    Για να δει κανείς ότι είναι άδειος, ότι έχει πόνο μέσα του, χρειάζεται τεράστια προσοχή και όχι φυγές”

    “πόσο άμεσα σταματάς να κουτσομπολεύεις, όταν έχεις επίγνωση τι λες, όταν έχεις επίγνωση ότι η γλώσσα σου έχει πάρει φόρα.”

    Δεν θα πω ότι δεν έχω κουτσομπολέψει. Προσπαθώ να μην κρίνω ποτέ μπροστά. Και προσπαθώ πραγματικά να μην ασχολούμαι με τις ζωές των άλλων.
    Από πίσω έχω ασχοληθεί όμως κάποιες στιγμές (και μου αρέσει που το βάφτιζα με ωραίες λέξεις για να μην νιώθω ότι κάνω κάτι κακό! Τρομάρα μου!) που σημαίνει ότι μου χτυπάει καμπανάκι άμεσα. Νιώθω ευτυχής που μπορώ να το παραδεχτώ και να παρατηρήσω πιο καλά από δω και μπρος τον εαυτό μου! (Να είσαι σίγουρη ότι θα το κάνω! ☺)

    Από τις πιο δυνατές αναρτήσεις που έχεις κάνει. (Λες και έπρεπε όμως για μένα να γίνει αυτή τη δεδομένη στιγμή!!!! )
    Σε ευχαριστώ όσο δεν μπορείς να φανταστείς Στεφανία μου!
    Πολλά φιλιά!

  19. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Όταν μες τη μέρα, κρατάς στο πίσω μέρος του εγκεφάλου σου, πως η επίγνωση είναι αυτή που οδηγεί στη συνειδητότητα, οι στιγμές που είσαι παρών αυξάνονται αισθητά, γιατί η επίγνωση λειτουργεί μόνο στο εδώ και τώρα! 😉
    Όλοι μας έχουμε στιγμές που πχ τα πολιτικά κουτσομπολιά τραβούν τη προσοχή μας και ίσως λίγες είναι οι φορές που δεν μπαίνουμε (ειδικά στο ίντερνετ ή σε blog) να διαβάσουμε, αν η τάδε χώρισε ή πόσα χρωστάει ο τάδε στην εφορία… έτσι ανακαλύπτουμε, πως μας δίνει ευχαρίστηση να ξέρουμε πως οι ίδιοι είμαστε «εν τάξη»! 😛
    Το κουτσομπολιό έχει πολλές καλά κρυμμένες όψεις γι αυτό ας έχουμε το νου μας! 😉

    ΑΦιλιά πολλά πολλά Αριστέα μου και πάντα καρδιάς! 🙂

  20. Kακή ΣΥΝΗΘΕΙΑ, γιατί για πολύ κόσμο το κουτσομπολιό αποτελεί «συνήθεια» και μάλιστα αποενοχοποιημένη, καθώς ενίοτε βαφτίζεται και ως «κοινωνικό σχόλιο» (δήθεν)!
    Υπάρχουν άλλωστε τόσα ενδιαφέροντα και χρήσιμα για να ασχοληθεί κανείς, αλλά…. δυστυχώς θητεύουμε σαν λαός στο εύκολο και το αδιάκριτο.

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Σκεφτόμουν Ευρυτάνα μου, πως τελικά γινόμαστε έρμαια των συνηθειών και αυτό χωρίς να έχουμε επίγνωση τους και μόνο αν κάποιο «ατύχημα», μας στερήσει την όποια μας συνήθεια αντιλαμβανόμαστε το πόσο αυτή είχε γίνει δεύτερη φύση μας! 😉

      Πολλά ΑΦιλιά με τις ηλιόλουστες καλημέρες μου! 🙂

  21. Ο/Η Mia λέει:

    Ειλικρινά Στεφανία μου και ολόκληρο το κείμενο να είχες βάλει δεν θα κουραζόμουν να το διαβάσω. Φανταστικός ο Κρισναμούτρι. Το κουτσομπολιό είναι αυτό που λέμε «άτυπα επικοινωνιακά δίκτυα»! Χα, χα. Φιλάκια!

  22. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Το υπόλοιπο κείμενο Μία μου, δεν είναι μεγάλο μεν, αλλά επειδή αναφέρεται και στην «αποδοχή» σκέφτηκα να το συζητούσαμε διεξοδικά στην επόμενη ανάρτηση! 😉

    ΑΦιλιά πολλά και πάντα χαμογελαστά! 🙂

  23. Ο/Η F. λέει:

    Είχα διαβάσει το κείμενο από προχθές, μαγισσούλα μου, αλλά δεν μπόρεσα να σχολιάσω νωρίτερα. Βασικά μου έφερε στο μυαλό κάτι που είχε πει ο Έρμαν Έσσε, ότι «το να κάνεις το δικαστή σε ξένες ζωές είναι η τέλεια δικαιολογία για να μην αναλύεις την δική σου.» Και μια σκέψη δική μου για μια άλλη πτυχή του πράγματος: γαλουχηθήκαμε με το «τι θα πει ο κόσμος» κι έτσι ουσιαστικά αποδεχόμαστε το να έχουν άποψη οι τρίτοι γα τις δικές μας υποθέσεις κι άρα κι εμείς για τις δικές τους. Τώρα τι να πω; Μην κρίνετε, ινά μην κριθείτε ή μην κάνετε στους άλλους ό,τι δεν θέλετε να σας κάνουν; Όπως και να ‘χει, καλό είναι να έχουμε το θάρρος να κοιταζόμαστε στον καθρέπτη.
    Τα σέβη μου! 🙂

  24. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Αγαπημένος ο Έρμαν Έσσε των νιάτων μου, σκέφτομαι να τον ξαναπιάσω στα χέρια μου γιατί είμαι σίγουρη πως «αλλιώς» θα τον κατα-νοήσω τώρα πια! 😉
    Έχεις δίκιο όταν λες πως γαλουχηθήκαμε με το «τι θα πει ο κόσμος»… για τους γονείς μας και για τους παππούδες μας αυτό είχε πολύ σημασία… δεν λέγανε, «καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα»; 😛
    Θέλει ωριμότητα να είσαι ο εαυτός σου και να μη σε νοιάζει, αν αρέσεις στους άλλους και όταν φτάσεις σ’ αυτό το επίπεδο, παύεις και να ασχολείσαι με το τι κάνουν οι άλλοι! 😉

    Η επίγνωση και πάλι η επίγνωση, δεν θα σταματώ να επαναλαμβάνω αυτό που κάπου είπε ο Κρισναμούρτι: «Η επίγνωση είναι μια φλόγα που καίει, περιορισμούς και προβλήματα»…

    ΑΦιλιά πολλά πολλά F.φακιδούλα μου! 🙂

  25. Ο/Η Poupermina _ λέει:

    Μα πώς τα λέτε! Το ανάλογο συμβαίνει και με τον συνεχή σχολιασμό των ενεργειών και επιλογών του διπλανού μας – εννοώ κατά πρόσωπο.

  26. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Όπως μπορούμε τα λέμε Πουπερμίνα μου, προσεχτικά να μη θίξουμε τον διπλανό μας ακόμα και εξ αποστάσεως! 😛

    ΑΦιλιά κοντινά και ηλιόλουστα! 🙂

  27. Ο/Η Woman in blogs λέει:

    Μεγάαααλο θέμα!
    Το πιστεύω κι εγώ, είναι μια φυγή από τον εαυτό μας, μια ευκαιρία να νιώσουμε ανώτεροι, να γεμίσουμε κενά…
    Δεν ρωτάω, σε σημείο που με περνούν για αδιάφορη. Ενώ δεν είμαι…
    Αυτό που με θυμώνει είναι ο χλευασμός.
    Φιλιά βιαστικά! ♥♥♥

  28. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Ανεξάντλητο όντος το θέμα, Αλεξάνδρα μου! 😉
    Η παρατήρηση της καθημερινότητας μας, μας δείχνει πως σχεδόν όλοι ασχολούνται (και πολλές φορές χωρίς να το καταλάβουν), με τι λένε ή τι κάνουν οι άλλοι και αυτό ξεκινώντας από τα «μέσα κοινωνικής δικτύωσης»… TV, fb, περιοδικά κλπ! 😛
    Δεν είναι όμως στο χέρι μας, να μην είμαστε μέρος αυτού του «πανηγυριού»; 😉
    Και σίγουρα είναι στο χέρι μας, να μη μας ενδιαφέρει αν μας αποκαλούν, αδιάφορους ή ψυχρούς! Όσο για το χλευασμό, στις μέρες μας, είναι μια ακόμη ένδειξη της όλο και αυξανόμενης αποσύνθεσης… 😦

    ΑΦιλιά πολλά πολλά και να έχουμε ένα χαλαρό και ήρεμο βραδάκι! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.