Αυτοκτονούμε;

www.usnews.com
.

Advertisements

About Άιναφετς

To Άιναφετς είναι το ανάποδο του ονόματος Στεφανία και μ’ αυτό εμφανίζεται ως “μάγισσα Άιναφετς” σε ιστορίες του “Παραμυθά.
This entry was posted in Διάφορα. Bookmark the permalink.

44 Responses to Αυτοκτονούμε;

  1. Ο/Η eleniplus λέει:

    Στεφανία, είναι συγκλονιστικό το κείμενο αυτό και τα νοήματά του θέλουν ώρα σκέψης για να μπορέσει κανείς να τα σχολιάσει. Να είσαι όμως σίγουρη ότι θα μας κάνουν να σκεφτούμε και να αναρωτηθούμε αρκετά – και φαντάζομαι γι’ αυτό ακριβώς το ανάρτησες!

    Καλημέρα ηλιόλουστη και μοσχομυρωδάτη
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com/

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Νομίζω Ελένη μου, πως όλοι μας σε κάποια στιγμή τη ζωή μας, συνέβη κάποιο οδυνηρό γεγονός που μας έκλεισε, αυτό συνήθως γίνεται γιατί θέλουμε να προφυλάξουμε τον εαυτό μας απ’ το πόνο… και είναι πλέον προσωπικό θέμα- πρόκληση του καθενός να ερευνήσει και να δει αν ζει πραγματικά, ή αν νομίζει πως ζει ή αν αυτοκτονεί…
      Το «γνώθι σαυτόν» των προγόνων μας, οδηγεί στην επίγνωση, του τι γίνεται πραγματικά μέσα μας, είναι αυτό που ονομάζεται, εσωτερική εργασία και θα μας δώσει τις απαντήσεις! 😉

      ΑΦιλιά επί τέλους ηλιόλουστα και χαμογελαστά! 🙂

  2. Ο/Η ekfrasou λέει:

    καλημερα γλυκια μου! περασα να ευχηθω χρονια πολλα! Χριστός Ανέστη! υγεία αγάπη και χαρά σε όλο το κόσμο!

  3. Ο/Η Σούλη λέει:

    Εντάξει .. συναρπαστικό κείμενο, με πολυδιάστατα νοήματα, που εισπράττονται ανάλογα με τη μοναδικότητα και τις εμπειρίες του κάθε αναγνώστη. Σε αυτού του είδους τα κείμενα των φωτισμένων ανθρώπων, τα σχόλια περιττεύουν 😉
    Για το Πάσχα, έκανα δώρο στο παιδί μου το πάντα επίκαιρο βιβλίο του «Μιλώντας για τον Θεό». Ενθουσιάστηκε!
    Ηλιοφώτιστη καλημέρα .. με ΑΦιλιά και ΑΑΑαγάπη 🙂
    Φρίντα

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Έτσι Φρίντα μου, νομίζω πως είναι ένα κείμενο που μπορεί να μιλήσει σε όλες τις ανοιχτές καρδιές, γιατί μόνο μια ανοιχτή καρδιά μπορεί να αναγνωρίσει την αλήθεια του κειμένου… και σίγουρα τα σχόλια περισσεύουν, μια και η έρευνα είναι υπόθεση του καθενός! 😉
      Χαίρομαι που άρεσε στη κόρη σου το βιβλίο του Κρισναμούρτι, βλέπεις αν είναι ν’ αλλάξει κάτι στην ανθρωπότητα, αυτό θα είναι απ’ τη νέα γενιά! 😉

      ΑΦιλιά ηλιοφώτιστα και καρδιάς! 🙂

  4. Ο/Η aristea k λέει:

    Ελπίζουμε σε Ανάσταση μέσα από την Αγάπη!
    Πισωγύρισμα δεν υπάρχει. Αφήνουμε τα λάθη πίσω και προχωράμε!
    Χρόνια πολλά Στεφανία μου!
    Με πολλή αγάπη! ☺
    Φιλιά ♥

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Δουλειά και μόνο δουλειά Αριστέα μου! 😉
      Αφήνουμε τον πόνο, τα λάθη και το κλείσιμο και κοιτάζουμε μπροστά καθημερινά, βήμα, βήμα στο μαγικό μας τώρα!

      ΑΦιλιά με όλη μου την αγάπη! 🙂

  5. Ο/Η Κατερίνα λέει:

    Σπουδαίο κείμενο, «φωτίζει» και προβληματίζει κομβικές όψεις της ψυχής και της ζωής μας, Στεφανία μου! Χρειάζεται μια ατέρμονη «κίνηση» ροής – ρεύμα σκέψεων, συναισθημάτων με στόχο την ανέλιξη της αυτογνωσίας μας, καλή μου φίλη. Αυτό όμως προϋποθέτει, τακτική επεξεργασία με τον εαυτόν μας και τις πράξεις μας, απαιτεί ανάλυση, ψυχική κατάθεση και αναγκαία διάθεση χρόνου! Πόσοι από μας το επιδιώκουμε άραγε? Εύχομαι στην αναζήτηση του καθ’ ενός, με τη δύναμη του πνεύματός, εσωτερική έκλαμψη! Πάντα οι αναρτήσεις σου παράγουν γόνιμη σκέψη και προβληματισμό, γλυκιά Μαγισούλα! Να είσαι καλά και να έχεις ένα όμορφο απόγευμα!
    Φιλιά πολλά με εγκάρδια αγκαλιά!:))

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Μόνο μέσα απ΄την αυτογνωσία Κατερίνα μου, θ’ ανοίξει η πόρτα της κατανόησης του εαυτού μας!
      Δεν νομίζω πως χρειάζεται να αφιερώσει κανείς σ’ αυτό ειδικά κάποιο χρόνο, μπορεί να έχει επίγνωση πώς λειτουργεί καθημερινά, την μια στιγμή μετά την άλλη, στο παρών … γιατί μόνο με την επίμονη παρατήρηση, θα πάρουμε τις απαντήσεις που θα μας ανοίξουν την πόρτα που κλείσαμε οι ίδιοι, συνήθως από φόβο…

      ΑΦιλιά πολλά πολλά και ανταποδίδω την εγκάρδια σου αγκαλιά! (και αυτό είναι μέρος της εργασίας μας!) 🙂

  6. Ο/Η Μαρία Κανελλάκη λέει:

    Μεγάλες αλήθειες στο εξαιρετικό κείμενο που δημοσιεύεις Στεφανία μου.
    Βέβαια σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν ξέρω αν η αυτο-θεραπεία είναι εφικτή, δίχως τη βοήθεια κάποιου ειδικού. Οι συνθήκες ζωής μας είναι τόσο σκληρές και το περιβάλλον τόσο εχθρικό έως και επιθετικό, που η δυνατότητα προσωπικών αναζητήσεων μοιάζει σχεδόν αδύνατη.
    Χρόνια Πολλά Στεφανία μου!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Ο Κρισναμούρτι λέει και ξαναλέει Μαρία Κ. μου, πως είμαστε ο δάσκαλος και ο μαθητής του εαυτού μας και πως αν πραγματικά το θέλει η καρδιά μας, θα βρούμε μόνοι μας τις λύσεις, έχοντας επίγνωση της δράσης μας στη καθημερινότητα μας, όσο εχθρικό, επιθετικό ή βίαιο και αν είναι το περιβάλλον… τι έχει να φοβηθεί μια δυνατή καρδιά; 😉
      Νομίζω Μαρία μου, πως έχουμε όλοι μας, απίστευτη εσωτερική δύναμη, για να ξεπεράσουμε, οτιδήποτε μας έκλεισε, μας ταλαιπωρεί ή μας φοβίζει… φτάνει να το θελήσουμε με όλο μας το είναι!

      ΑΦιλιά πολλά πολλά και εύχομαι ο συμβολισμός της Ανάστασης να άφησε ανάταση και φως στις καρδιές μας! 🙂

  7. Ο/Η dodo λέει:

    Δύσκολο ερώτημα έβαλες… θα το σκέπτομαι τις επόμενες ημέρες, αλλά δεν ξέρω αν θα βρω απάντηση.

  8. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Μου αρέσει dodoula μου, να θέτω στη ζωή ερωτήματα και να αφήνω την ίδια τη ζωή να μου φέρει τις απαντήσεις και αυτό δουλεύει μαγικά! 😉

    «Leave life to paint the picture»! Κρισναμούρτι…

    ΑΦιλιά πολύ τρυφερά, ζεστά και χαμογελαστά! 🙂

  9. Ο/Η To love life for what it is λέει:

    «Η ζωή αρχίζει όταν η πράξη της ψυχολογικής αυτοκτονίας σταματήσει», αναφέρεται στο κείμενο. Και, όπως αντιλαμβάνομαι εγώ το νόημά του τουλάχιστον, η πράξη της ψυχολογικής αυτοκτονίας σταματά όταν ο άνθρωπος ελευθερώνεται: από τον εγωισμό (που υπάρχει μόνο όσο υπάρχει το ξεχωριστό, αποκομμένο από τους άλλους και αντίπαλο προς αυτούς άτομο), από την αναζήτηση νοήματος και από τα προσωπικά, «εγωιστικά» συστήματα πεποιθήσεων – που και αυτά χωρίζουν από τους υπόλοιπους ανθρώπους και στενεύουν τους ορίζοντες. Ώστε να φτάσει ο άνθρωπος να ζει, όχι «για τον/την…», ή «για να…», ή ακόμη και για τον εαυτό του, αλλά απλά να ζει.

  10. Ο/Η koufetarios λέει:

    Εκπληκτικό κείμενο Μαγισσούλα μας. Αυτό που με έκανε να σκεφτώ παράλληλα καθώς το διάβαζα είναι το πόσο κοντά μας βρίσκονται τέτοιοι άνθρωποι που τους βλέπεις που μέσα τους έχουν αυτοκτονήσει αλλά δεν μπορείς να κάνεις και πολλά όταν η πόρτα του σπιτιού τους ανοίγει μόνο σε ορισμένες περιπτώσεις.. Ο Κρισναμούρτι με αυτά τα λόγια του δεν έχει σύνορα, χρώματα, εθνικότητες κι έτσι μπορούμε όλοι να αισθανθούμε τα όσα λέει.

    Πάρα πολύ όμορφη ανάρτηση αντικατροπτίζει την πραγματικότητα μέσα μας.

    Πολλές καλημέρες!!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Αυτά τα άτομα που αυτοκτονούν Μαβιέ μου, νομίζω πως είναι αυτά που έχουν μαντρώσει τις καρδιές τους από φόβο και λειτουργούν μόνο εγκεφαλικά ή με αυτόματο πιλότο… στη τελευταία ανάλυση πολλοί από μας έχουμε υποστεί «διάφορα» είτε γιατί τα προκαλέσαμε ή γιατί δεν ξέραμε πώς να τα διαχειριστούμε και ίσως ακόμα να φοβόμαστε ν’ ανοίξουμε την καρδιά μας και απλά να μη ζούμε, είναι μια έρευνα που πρέπει ο καθένας να «κοιτάξει» για λογαριασμό του! 😉

      ΑΦιλιά καρδιάς και με την καλή μου μέρα! 🙂

  11. Ο/Η μαριελα λέει:

    Μαγισσούλα μου είχα καιρό να περάσω από εδώ και έτσι «ταξίδεψα» για λίγο στις αναρτήσεις σου….. Το κείμενο αυτό νομίζω ότι πολλοί θα έπρεπε να το διαβάσουν… Πολλά τα νοήματα, εξαιρετική τροφή για σκέψη!!!
    Να είσαι πάντα καλά, χρόνια πολλά και Χριστός Ανέστη!
    φιλάκια πασχαλινά (κρατάει ακόμα νομίζω)

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Καλώς τη Μαριέλα μου!
      Καιρό είχες να περάσεις κατά δω… το σκασιαρχείο σου φαίνεται πως αρκετά κράτησε! χαχαχα! 😛

      Τα χρόνια πολλά είναι όπως τα φιλιά και οι αγκαλιές, κρατάνε για πάντα! 😉

      ΑΦιλιά πολλά πολλά και σύντομα και από κοντά! 🙂

  12. Χρόνια καλά, κσλή δύναμη!

  13. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Τέσσερις λέξεις γεμάτες ενέργεια!
    Ευχαριστώ!

    ΑΦιλιά με όλη μου την αγάπη! 🙂

  14. Ο/Η Levina λέει:

    Καλημέρα μαγισσούλα μου… ιδιαίτερα ενδιαφέρον αυτό που δημοσίευσες, ειδικά για εμένα που όπως πολύ καλά γνωρίζεις, το έχω βιώσει με τον δικό μου τρόπο , γι αυτό έχω ορισμένες αντιρρήσεις.
    Τον ψυχολογικό διαχωρισμό εγώ τον ονομάζω άμυνα κι όχι αυτοκτονία και σίγουρα υπάρχουν ακραίες καταστάσεις που ναι… η ‘αυτοκτονία’ είναι εκεί, αφαιρώντας κάθε θέληση από το άτομο για περαιτέρω δημιουργία και συνέχιση στην ζωή. Το δικαιολογώ όμως απόλυτα όταν υπάρχει πλήρες αδιέξοδο.
    Ας πάρουμε την κοινωνία των φανατικών θρησκόληπτων πχ. χωρίς να κάνω διαχωρισμό θρησκειών… Ισλαμισμός, Χριστιανισμός ή ότι άλλο… ολόκληρες κοινωνίες που καταπιέζουν κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα πέρα των ‘’κανόνων’’.
    Πόσοι λοιπόν ‘’αυτοκτονούν’’ όχι γιατί είναι τόσο εγωιστές που δεν πήραν αυτό που ήθελαν, αλλά γιατί πολύ απλά δεν έχουν τίποτα να περιμένουν ως δείγμα ελπίδας.
    Σε πιο ήπιες καταστάσεις τώρα, είναι η άμυνα που οργανώνει το μυαλό για να ανταπεξέλθει σε εξωγενείς παράγοντες που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει ή δεν θέλει να αντιμετωπίσει. Και ακόμα και τώρα που η γνώση συμβαδίζει με το μέλλον, ο ψυχολογικός διαχωρισμός επανέρχεται επιλεκτικά πλέον και όχι ολοκληρωτικά.
    Κι ίσως είναι αυτή η Έσω γνώση που δίνει δύναμη στον εαυτό να κλείνει τις πόρτες και τα παράθυρα μέχρι να αναδιοργανωθεί για να επανέλθει στην ζωή.
    Και όπως πάντα και πολύ σωστά το γράφεις και συμφωνούμε σε αυτό, εμείς είμαστε το Α και το Ω του εαυτού μας.
    Αν έχουμε όμως και την ελάχιστη θετική βοήθεια από το περιβάλλον μας , τότε πόσο πιο πλούσιο γίνεται αυτό το μικρό κενό μεταξύ Α και Ω !!
    Ελπίζω να μη σε κούρασα με τις δικές μου αναλύσεις επάνω σε αυτά που διάβασα και στο πως τα λαμβάνω μέσα μου…
    Ηλιόλουστα φιλιά σου στέλνω

  15. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Ξέρεις πολύ καλά Εύη μου, πως τα σχόλια σας, όσο μεγάλα και αν είναι, είναι πάντα καλοδεχούμενα, ειδικά όταν εκφράζονται αντιρρήσεις… που προσωπικά δεν τα λαμβάνω ως αντιρρήσεις αλλά για μια καλή ευκαιρία για σοβαρή έρευνα! 😉
    Καταλαβαίνω πολύ καλά την τοποθέτηση σου, κατ’ αρχάς όπως ξέρεις και η ίδια, έχω βιώσει «διάφορα» στη ζωή μου και αυτό απ΄ την παιδική μου ηλικία και για πολλά χρόνια είχα κλείσει την πόρτα από άμυνα, (σαφέστατα αυτοκτονούσα) και το «κλείσιμο» ήταν θέμα επιβίωσης μου, έτσι τουλάχιστο το έβλεπα τότε, (όπως νομίζω πως και εσύ η ίδια έχεις διαπιστώσει απ΄ τη προσωπική σου εμπειρία)… μέχρι που ήρθε μια ευλογημένη στιγμή που βασικά είχα πιάσει πάτο (ψυχολογικά πάντα!) και αυτός ο πόνος με ξύπνησε, έτσι πήρα τη ζωή μου στα χέρια μου και σαφέστατα έχω πια την αίσθηση πως επιτέλους ΖΩ!
    Για τις ακραίες περιπτώσεις που αναφέρεις, είναι μια τραγωδία και δεν νομίζω πως είμαστε στη θέση να βοηθήσουμε αυτά τα άτομα, εδώ δυσκολευόμαστε να βοηθήσουμε τους εαυτούς μας…
    Όπως βλέπεις συμφωνώ μαζί σου, αυτό που όμως δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε, είναι πως για ότι ψυχολογικό κουβαλάμε ακόμα, οι ίδιοι είμαστε υπεύθυνοι και από μας εξαρτάται με το πώς θα διαχειριστούμε τις πληγές μας! 😉

    ΑΦιλιά πολύ τρυφερά, ηλιόλουστα και χαμογελαστά! 🙂

    • Ο/Η Levina λέει:

      Καλημέρα μαγισσούλα μου…
      Ούτε εγώ τα λαμβάνω σαν αντιρρήσεις, το αντίθετο! Θεωρώ πως μπορώ να κάνω έναν εποικοδομητικό διάλογο μαζί σου, εκφράζοντας ελεύθερα την άποψή μου, κάτι που δεν μπορώ να πω ότι το νοιώθω παντού μέσα στην μπλογκόσφαιρα…
      Δυστυχώς οι περισσότεροι θεωρούν πως οι όποιες γνώμες που διαφοροποιούνται από ότι γράψουν, τους φέρνουν αυτόματα σε θέση άμυνας κι έτσι ‘’ όλα καλά όλα ανθηρά’’…
      Έτυχε να βγάλεις αυτή την ανάρτηση την ίδια ώρα που ετοιμαζόμουν να βγάλω κάτι που νοιώθω όλο και περισσότερο τους τελευταίους μήνες αλλά το άφησα στην άκρη για να σκεφτώ περισσότερο πόσο ταιριάζει με την ψυχολογική αυτοκτονία. Τελικά όχι ! Εγώ ζω… αισθάνομαι… αγαπώ… παλεύω για όσους κι όσα αγαπώ… οπότε δεν αυτοκτόνησα ακόμα :))))

      Αυτά τα λίγα… σματσσσ πολλά πολλά και καλό μας Σαββατοκύριακο …

      • Ο/Η Άιναφετς λέει:

        Καυτό θέμα θίγεις Εύη μου, που στη βάση του βρίσκεται η επικοινωνία και εδώ μιλάμε για επικοινωνία μέσα απ΄ το διαδίκτυο, δλδ είναι μια εικονική επικοινωνία! 😉
        Χα! να σου πω τι κάνω η ίδια;
        Κατ’ αρχάς δεν δίνω σημασία πχ στις βολές αν υπάρχουν… αλλά αν αυτή η ασυνεννοησία (γιατί για ασυνεννοησία πρόκειται) συνεχίζεται, κάνω «φασίνα», δλδ ξεκαθαρίσματα, παύω ν’ ασχολούμαι με τα άτομα όπου δεν υπάρχει επαφή ή κοινή οπτική γωνία…. και με τίποτα, μα με τίποτα δεν έχει να κάνει ψυχολογική αυτοκτονία, αλλά με ψυχολογική ευθιξία! 😛

        ΑΦιλιά πολλά πολλά και καλό χαλαρό Σ/Κ θα σου ευχηθώ! 🙂

  16. Βαδυστόχαστα τα λογια του Κρισναμούρτι Μαγισσούλα μου… και για μενα ακομα περισσότερο…δεν θα κρυφτώ πισω απο το δαχτυλο μου να πω ότι τα καταλαβα τελειως…ομως ακομα και αυτο να συμβαινει… πιανω καποια νοήματα.. και μου αρέσει που το προσπαθω να τα καταλαβω… μακαρι την ψυχολογική αυτοκτονια .. να μην την νιωθει κανένας ποτέ… Χριστός Ανέστη Μαγισσούλα μου… φιλακιααααα…. Ανοιξιάτικα επιτέλους..!!! :k 🙂

  17. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Δεν ανησυχώ καθόλου για σένα Ρουλίτσα μου, είσαι εκπληκτική μαθήτρια!!! χιχι! 😛
    Έχεις ήδη ανακαλύψει το σημαντικότερο (γιατί το έχεις κάνει πράξη!), πως όλοι μας, αν το θέλει η καρδιά μας, μπορούμε να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας και να ξεπεράσουμε και τις βαθύτερες πληγές! 😉

    ΑΦιλιά πάντα καρδιάς και επιτέλους ανοιξιάτικα! 🙂

  18. Ο/Η Δέσποινα Χατζή λέει:

    Είπα να περάσω να πω ένα γεια και…έπεσα πάνω σε καυτό θέμα, Στεφανία μου. Οπότε, καλό για συζήτηση. Δεν θα σταθώ όμως ακριβώς στο κείμενο του Κ. αλλά σε μια παράμετρο όλου αυτού, πολύ σοβαρή για μένα. Θέτω λοιπόν μία ερώτηση/προβληματισμό. Γιατί πρέπει να είμαι ντε και καλά διαρκώς «ανοιχτός»; Το ερώτημα μου όπως καταλαβαίνεις δεν είναι εγκεφαλικό…
    Φιλιά πολλά!!! Το συζητάμε.

  19. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Καλησπέρα Δέσποινα!
    Δεν ξέρω αν καταλαβαίνω πολύ καλά το ερώτημα και νομίζω πως ο Κ θα έλεγε πως όταν θέτεις σωστά ερωτήματα, η απάντηση είναι μέσα στο ερώτημα! 😛
    Τώρα, ποιος και τι μας αναγκάζει να είμαστε «ανοιχτοί» και επίσης τι εννοείς με «ανοιχτός»;
    Για μένα το «ανοιχτός» έχει σχέση με την καρδιά και μια καρδιά ή είναι ανοιχτή ή δεν είναι και σίγουρα δεν ανοιγοκλείνει ανάλογα με τις περιστάσεις! 😉
    Και όταν κανείς έχει δει στη πράξη πως όταν είναι παρών, δεν τίθεται θέμα κλεισίματος ή ανοίγματος, απλά είσαι όπως είσαι και σε όποιον αρέσεις!!!

    ΑΦιλιά και καλό «ανοιχτό» μας Σ/Κ! 🙂

  20. Ο/Η Δέσποινα Χατζή λέει:

    Ίσως να μην έγινα σαφής Στεφανία μου, προσπαθώντας να μη καταλάβω πολύ χώρο. Οπότε επανέρχομαι. Μια καρδιά ή είναι ανοιχτή ή δεν είναι λες…σεβαστή η άποψη σου και η άποψη όλων των ανθρώπων.
    Προσωπικά, έμαθα να κλείνω και ν’ ανοίγω κατ’ επιλογή. Κι ο λόγος δεν είναι διόλου συναισθηματικός, για να μην πληγωθώ για παράδειγμα, απλά δεν επιτρέπω σε κάποιους να ταράζουν το «κραδασμικό» μου σύστημα. Κι επειδή ο λόγος δεν είναι συναισθηματικός, ψυχολογικός αλλά πρακτικός, δεν είναι δύσκολο να γίνει.
    Σωρεία ηλεκτρομα­γνητικών κυμάτων γύρω μας κι ο άνθρωπος μια πολύπλοκη ηλεκτρομαγνητική συσκευή. Πομποί και δέκτες όλοι μας ταυτόχρονα, σε οτιδήποτε καλό ή κακό υπάρχει γύρω μας ακόμα και απόσταση μιλίων.
    Έχω επιλέξει να μη μονάσω και να ζω μέσα σ’ αυτό τον κόσμο, με ότι καλό και κακό εμπεριέχει αυτός ο κόσμος. Φοράω λοιπόν το σαμάρι μου-κατά Γκουρτζίεφ- ή το καπελάκι μου ανάποδα:) κατ’ εμέ ή «μένω μακριά» -κατά τον Κ.-και βάζω ίσια το καπελάκι μου μόνο όταν συναλάσσομαι με ανθρώπους που η σχέση μου μαζί τους είναι σχέση καρδιάς.
    Μη ξεχνάμε ότι υπάρχουν και καταστάσεις επίσης, που προκειμένου να βοηθήσεις κι όχι απλώς να προστατευτείς εσύ, πρέπει να φοράς το σαμαράκι σου για να φέρεις μια κατάσταση εις πέρας. Βλέπε τον επαγγελματικό μου χώρο (όχι τον λογοτεχνικό). Ο χώρος αυτός υπήρξε ανέκαθεν ένα μεγάλο(εσωτερικό) σχολείο για μένα. Κάποιες φορές, ναι, οφείλεις να κλείσεις. Βέβαια, υπάρχει και η άποψη που λέει…ότι και να συμβεί, ξεπλένεται κανείς από οτιδήποτε αρνητικό κυκλοφορεί. Δεν θέλω να ξεπλυθώ μετά εορτής…είμαι αρκετά μεγάλη για να παίζω ή να πειραματίζομαι με την υγεία μου. Κατανοώ απόλυτα τους ανθρώπους και τα όποια προβλήματα, τους αναγκάζουν να σκορπούν γύρω τους αρνητισμό, αληθινά τους κατανοώ αλλά μέχρι εκεί, δεν έχω καμιά διάθεση να τους αλλάξω γιατί δεν είναι και δική μου δουλειά να το κάνω. Το σύμπαν φροντίζει για όλους μας αν είναι να κάνουμε ένα βήμα πιο πέρα.
    Ακορντεόν λοιπόν εγώ, ναι, ανοίγω και κλείνω κατ’ επιλογή πλέον… 🙂
    Φιλιά και καλό μας Σαβ/κο!!!

  21. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Δεν αντιλέγω…

    «Μια δυνατή καρδιά δεν αφήνει τη θλίψη να μπει μέσα»… (Μωχάμετ Χουσείν, ετών 15).

    ΑΦιλιά και καλό μας Σ/Κ! 🙂

  22. Ο/Η Zeta λέει:

    Χρόνια πολλά… Χριστός Ανέστη! Πολλές ευχές σε ‘σενα και όλους σου τους αναγνώστες!

    Υποθέτω πως γι’ αυτό θα πρέπει ο καθένας μας να μη στηρίζει τη ζωή του σε έναν μόνο στόχο. Είναι ωφέλιμο για την ίδια τη ζωή, το ενδιαφέρον της να έχει ποικίλες μορφές… πολλές μισάνοιχτες πόρτες και διεξόδους που θα μας δώσουν εναλλακτικές όταν χρειαστεί!
    Προσωπικά είμαι υπέρ του Δέκαθλου και όχι του Πρωταθλητισμού… αυτό σημαίνει πως με ευχαριστεί να δοκιμάζω λίγο απ’ όλα και όχι να τερματίζω ένα μόνο πράγμα.
    Η ζωή εξάλλου, είναι πολύ μικρή για να κάνει κανείς ένα μόνο πράγμα!

  23. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Χρόνια πολλά και σε σένα Ζέτα μου!
    Και έχεις απόλυτο δίκαιο κανείς δεν μας κυνηγά και μάλιστα όταν στη ζωή μας έχουμε και πολλά ενδιαφέροντα (φτάνει αυτά να μην είναι φυγές απ΄την πραγματικότητα!), νομίζω ότι δεν κινδυνεύουμε να κλείσουμε την πόρτα στη ζωή! 😉

    ΑΦιλιά πολύ τρυφερά και καλή βδομάδα να έχουμε! 🙂

  24. Ο/Η oneiraparamithiou λέει:

    Όπως σου είχα ξαναγράψει, τούτο το κείμενο λέω να το τυπώσω και να του ρίχνω μια ματια καθημερινα… 🙂 Δυστυχώς ξέρω πολλα ατομα που αυτοκτονούν με τούτο τον τρόπο την κάθε μέρα, και που όσες φορές και αν προσπάθησα να τα βοηθήσω… χαρακτηρίστηκα τρελή, αναιδής κτλ. Ο αλκοολικός (με την μεταφορική έννοια το εννοώ) προτιμά να βγάλει τον άλλο τρελό, ή αλλιώς να σε ρουφήξει στη μιζέρια του…Και είμαι τόσο όμορφη η ζωή για να την σπαταλάμε έτσι! Τι απίθανες φωτογραφίες που διάλεξες επίσης για να συνοδέψεις τούτη την τόσο σημαντική ανάρτηση βρε μαμ-μαγισσούλα μας…γλυκα, ηλιόλουστα και ανοιξιάτικα αφιλιά καρδιάς σου στέλνω! ❤

  25. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Κοίτα να δεις Κατερίνα μου, κατ’ αρχάς χαίρομαι που το παραπάνω κείμενο άγγιξε και σίγουρα υπήρξε και μια ευκαιρία για να ερευνήσει κανείς και τη δική του ζωή…
    Νομίζω πως αυτό που έχει σημασία πρώτα από κάθε τι, είναι, εμείς οι ίδιοι να βάλουμε τάξη μέσα μας και αυτό θέλει δουλειά, θέλει καθημερινή επίγνωση-παρατήρηση, στο παρόν… δλδ να δούμε πώς εμείς οι ίδιοι αντιμετωπίζουμε τις καθημερινές προκλήσεις της ζωής… ξεκινάμε με τους εαυτούς μας και αυτό δεν είναι καθόλου εγωιστικό, γιατί αν δεν κατανοήσουμε το πώς λειτουργούμε, είναι αδύνατο να μπορέσουμε να βοηθήσουμε οποιονδήποτε που βρίσκεται σε κατάσταση αυτοκτονίας, (ας πούμε) ή που πιο απλά, «στραβά αρμενίζει»… το θέμα «βοηθώ», κατά τη γνώμη μου, είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα και μπορείς να βοηθήσεις τον άλλο, στο ίδιο ακριβώς βαθμό που έχεις δει μέσα σου και μόνο αν ο άλλος στο ζητήσει! 😉
    Το μόνο που κάνω η ίδια, είναι να στέλνω ή να αναρτώ παρόμοια κείμενα και όποιος κατάλαβε κατάλαβε…
    Σου τα γράφω όλα αυτά, γιατί ναι, μου έχει συμβεί να βλέπω άτομα γύρω μου που πάνε από το κακό στο χειρότερο, αλλά έχω δει επίσης, πως ο καθένας στη ζωή του, πρέπει ν’ αντιμετωπίσει τις προκλήσεις της ζωής του ΜΟΝΟΣ, γιατί μόνο έτσι θα μάθει! 😛

    ΑΦιλιά πολλά πολλά! 🙂

  26. Ο/Η oneiraparamithiou λέει:

    Η τελευταια πρόταση σου είναι μια μεγάλη μεγαλη αλήθεια μαγισσούλα μου! Αφιλακια πολλα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s